‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(#โรแมนติก)
‪(#รักอิสระ)
‪(#เกิร์ลครัช)
‪(#สมัครใจโสด)
‪(#คบกันมานาน)
‪(ความรักของคุณเป็นอย่างไร)
‪- ไปนะ ‪- อือ ไว้เจอกันนะ บ๊ายบาย
‪สวัสดี
‪อือ สวัสดี
‪- ไปกินข้าวเช้ากัน ‪- ข้าว…
‪เจ้าหมา แกก็หิวใช่ไหม
‪เมื่อคืนหลับสบายไหม
‪ฉันตื่นมาเห็นคุณ ‪นอนเหมือนเด็กน้อยเชียว
‪ฉันมองหน้าคุณอยู่พักหนึ่งเลย
‪น่ารักดี
‪เมื่อกี้ผมเห็นคุณ ‪คุยอะไรกับคยองกูด้วย
‪- คุยเรื่องอะไรกันเหรอ ‪- หือ
‪อ๋อ ฉันนัดไปดูหนัง ‪กับคยองกูเย็นนี้น่ะ
‪เป็นการเอาหนังของผู้กำกับ ‪คริสโตเฟอร์ โนแลน มาฉายซ้ำ
‪ฉันชอบหนังของผู้กำกับคนนั้นมากเลย
‪แล้วคยองกูก็ชอบเหมือนกัน
‪ก็เลยตกลงว่าจะไปดูด้วยกันน่ะ
‪ฉันก็ชอบโนแลนเหมือนกัน ‪คริสโตเฟอร์ โนแลน
‪มีใครไม่ชอบเขาด้วยหรือไง
‪(วันถัดมาเป็นยังไงบ้าง)
‪เรื่องแรกที่ฉันคิดคือ
‪"เมื่อคืนฉันทำอะไรผิดเหรอ ‪หรือว่าเธอไม่ได้ต้องการฉัน"
‪พอได้นอนด้วยกันแล้ว ‪เธอถึงรู้ว่าไม่ใช่ไงล่ะ
‪ไม่ใช่สักหน่อย
‪ฉันใช้ได้เลยนะ
‪นี่ ฉันคงอธิบาย ‪เป็นคำพูดตรงนี้ไม่ได้
‪แต่ฉันใช้ได้จริงๆ นะ ฮะ
‪ฉันใช้ได้นะโว้ย
‪ไม่จำเป็นต้องทำให้ฉันเข้าใจหรอกมั้ง
‪ทำไมถึงคิดไม่ได้นะ ‪ว่ามันอาจเป็นแค่วันไนต์สแตนด์ก็ได้
‪หมอนั่นใช่ไหม ไอ้คนไม่มีแฟน ‪คนที่ไม่มีแฟนมาสองปีน่ะ
‪นี่เอาเรื่องนั้นมาล้อฉันงั้นเหรอ ‪หมดคำจะพูดเลยจริงๆ
‪เมื่อก่อนฉันมีสาวเยอะนะเว้ย
‪แปลกแฮะ หมอนั่นเข้ากับฉันไม่ได้เลย
‪ถ้าได้เจอเขา ‪ฉันอยากแนะนำเขาสักอย่างจริงๆ
‪ไม่เข้าใจผู้หญิงขนาดนั้น ‪แล้วจะคบใครได้ยังไง
‪เออใช่ ถึงได้โดนทิ้งนี่ไง แล้วทำไม
‪ไม่เป็นไรหรอกน่า ‪ฉันก็โดนทิ้งเหมือนกัน ไม่เห็นเป็นไร
‪เป็นเพราะคำว่า "รัก" หรือเปล่านะ
‪ผิดที่เขาพูดว่า "รัก" เหรอ
‪เธออาจจะลำบากใจก็ได้
‪นอนด้วยกัน ไม่ได้แปลว่ารักสักหน่อย
‪ฉันก็รู้ ‪จริงๆ ก็คิดอยู่ว่าฉันโอเว่อร์ไป
‪เธออาจจะแค่อยากนอนด้วยเฉยๆ ‪แต่ผู้ชายดันมาบอกว่า "ผมรักคุณ"
‪ถ้าฉันเป็นผู้หญิง ฉันก็หนี
‪ถ้านายเป็นผู้หญิง ‪ฉันไม่นอนกับนายหรอก
‪อือ ฉันก็ไม่นอนกับนายเหมือนกัน
‪จริงๆ เลย อยากเจอหน้าสักครั้งจริงๆ
‪ไม่จำเป็นต้องมาเจอกันหรอก ‪ในเมื่อเราต่างไม่ถูกกัน
‪เดี๋ยวนะ ‪ฉันต้องอธิบายเรื่องนั้นด้วยเหรอ
‪นอนด้วยกันแค่คืนเดียว แล้วจะให้ ‪ตื่นมาจูบกันเหมือนคนที่คบกันมานาน
‪แบบนั้นก็ยิ่งแปลกสิ
‪แปลกตรงไหน ‪เริ่มต้นแบบนั้นก็ไม่แย่สักหน่อย
‪ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีใจ ‪จะเริ่มต้นด้วยน่ะสิ
‪ห่วงชีวิตรักของตัวเองเถอะ ‪โสดมาสองปีแล้วไม่ใช่เหรอ
‪ไม่รู้จักคำว่า ‪"สมัครใจโสด" เหรอครับ
‪ไม่ใช่ว่าไม่คบ แต่หาไม่ได้…
‪ไม่ใช่ว่าหาไม่ได้ ‪แต่เลือกที่จะไม่คบน่ะ
‪มันก็มีทางออก ‪ในสถานการณ์แบบนั้นอยู่หรอกนะ
‪จะทำยังไงล่ะ เขาไม่ใช่สำหรับหล่อนนะ
‪อีกฝ่ายคิดว่าเป็นแค่วันไนต์สแตนด์ ‪เราก็ทำแบบเดียวกันสิ
‪- ไม่จริงเหรอ ‪- เดี๋ยวก่อน
‪อะไรกัน เธอเคยเหรอ
‪เปล่านะ
‪โธ่
‪แล้วทำไมถึงพูดแบบนั้น
‪ถ้าเธอไม่มาอยู่ในสายตาฉัน ‪ฉันก็คงลืมได้อยู่หรอก แต่ไม่ใช่ไง
‪ยัยนั่นน่ะ ทำเอาซะฉันเป็นบ้าเลย
‪ฉันนัดไปดูหนังกับคยองกูเย็นนี้น่ะ
‪ให้ตายเถอะ
‪นี่ ยุนซอนอา ไปดูหนังมา…
‪อะไรเนี่ย ไม่เห็นฉันหรือไง
‪- มาแล้วเหรอ ‪- อือ
‪คุณคังอินซู ‪ได้มาเอากระดานโต้คลื่นไหม
‪วันนี้เขามาไม่ได้ จะมาพรุ่งนี้น่ะ
‪อะไรเนี่ย ‪อย่างกับตั้งใจเมินฉันอยู่เลย
‪แจวอน เล่นกีตาร์เป็นด้วยเหรอ
‪แน่นอนสิ ผมพอเล่นได้อยู่บ้าง
‪เรียนอูคูเลเล่อยู่สินะ
‪อือ
‪แต่ผมคิดว่าแทนที่จะเรียนอูคูเลเล่ ‪เรียนกีตาร์…
‪มาเรียนกีตาร์…
‪ดีกว่านะ
‪- เยี่ยม ไปเลย ‪- นี่
‪- เรารับได้
‪อีกครั้งนะ
‪โอ๊ะ โทษทีๆ
‪ไม่เป็นไร
‪บ้าเอ๊ย
‪- รามยอนได้แล้ว ‪- โอ้ ขอบใจนะ
‪ได้ยินว่าเมื่อวาน ‪ไปเล่นโรลเลอร์สเก็ตกับคยองกูมาเหรอ
‪- อือ ‪- ซอนอา เล่นโรลเลอร์สเก็ตเก่งไหม
‪ไม่เลย เมื่อวานล้มไปตั้งหลายรอบ
‪เพราะงั้นถึงได้เดินกะเผลกสินะ
‪แผ่นแปะแก้ปวด
‪แผ่นแปะแก้ปวด…
‪ให้ตายเถอะ ฉันทำอะไรของฉันเนี่ย
‪ไม่ต้องเลยๆ อย่าทำ
‪ไม่เอาหรอกๆ
‪ทำไมฉันต้องทำด้วย
‪ฉันขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่า ‪มักถูกผู้หญิงประหลาดๆ ดึงดูด
‪ตอนนี้ฉันชอบผู้หญิงที่ปกติดี
‪ผู้หญิงธรรมดาทั่วๆ ไป
‪ผู้หญิงที่ไม่เรื่องมาก ธรรมดาทั่วไป
‪ผู้หญิงที่ไม่แตกต่าง ‪จากที่ฉันคาดหวังไว้สักนิด
‪ไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบปั่นหัวฉัน
‪(ผู้หญิงที่มาเที่ยวเล่น ‪ณ ที่ทำงานในวันหยุด)
‪ผู้หญิงปกติดีคือผู้หญิงแบบไหนกัน
‪บนโลกนี้มีผู้หญิงตั้งมากมาย
‪และผู้หญิงพวกนั้น ‪ก็ปกติกันทั้งนั้นแหละ
‪ฉันอยากให้พวกผู้ชาย ‪หัดจินตนาการให้มันกว้างๆ หน่อย
‪ผู้หญิงแต่ละคนไม่เหมือนกันนะ
‪ฉันถึงได้คิดว่ามันสนุกดี ‪เพราะได้ลองมีประสบการณ์หลายๆ แบบ
‪(ห้าปีก่อน)
‪เฮ้ย แม่เจ้า
‪อะไรเนี่ย
‪เวรเอ๊ย
‪สวัสดี
‪ว่าแต่
‪- พวกเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ‪- หือ
‪- จำไม่ได้เหรอ ‪- ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
‪แต่บอกเธอไม่ได้ ว่าจำไม่ได้
‪"ถ้าเธอเจ็บปวดจะทำยังไง"
‪ตอนนั้นฉันคิดแบบนั้นน่ะ
‪ฉันยังพิศวงมาจนถึงตอนนี้
‪ฉันจำได้ชัดว่าคืนก่อนหน้านั้น ‪ฉันดื่มอยู่กับเพื่อนๆ
‪ฉันทำอีท่าไหนถึงไปอยู่ที่นั่นได้
‪แล้วทำไมเธอถึงใส่เสื้อของฉันอยู่
‪แล้วเสื้อผ้าฉัน…
‪ใครเป็นคนถอดกัน
‪ไปกินข้าวกันไหม นายชอบกินอะไรเหรอ
‪ฉันเหรอ แล้วเธอล่ะ ชอบอะไร
‪ต้มเลือดวัวแก้แฮงก์
‪- นายชอบไหม ‪- อือ ฉัน…
‪ชอบมาก
‪จริงสิ
‪นายชื่ออะไรเหรอ
‪ฉันชื่อคังกอน
‪ฉันโอซอนยองนะ
‪ถ้านายยังไม่หิว…
‪เราอยู่ต่อกันอีกหน่อยไหม
‪ลองเปิดใจดู ‪แล้วจะสนุกกับชีวิตได้มากขึ้น
‪ฉันเตรียมพร้อมที่จะกระโจน ‪ลงไปในทะเลแห่งการผจญภัยเสมอ
‪เรื่องที่ฉันเจ็บใจมากที่สุดน่ะนะ
‪- พี่ ขอบคุณนะ ‪- อือ
‪- วางไว้เถอะ ‪- วางไว้เลยเหรอ
‪- อือ กินนี่สิ ‪- ขอบคุณครับ
‪- อะไรน่ะ ‪- พี่ ดูนี่สิ
‪โอ๊ะ นี่มัน…
‪ยัยคนนี้สุดยอดไปเลยนะ
‪เมื่อวานผมไปเล่นโต้คลื่นกับซอนอามา ‪เธอเลี้ยวใต้คลื่นได้ด้วยล่ะ
‪- ถามจริง ‪- อือ
‪- ทำได้แล้วเหรอ ‪- ใช่
‪นายเป็นคนสอนเหรอ
‪เปล่า
‪คงมีคนอื่นสอนล่ะมั้ง ผมไปนะครับ
‪(กระดานโต้คลื่น บิน ‪และร้านเส้นๆ ของรารา)
‪เธอสุดยอดไปเลย
‪เรียนเล่นโต้คลื่นกับใครมาล่ะ ‪ก็เรียนจากฉันนี่ไง
‪งั้นจะเรียนเลี้ยวใต้คลื่น ‪จากใครได้ล่ะ
‪ก็ต้องเป็นฉันอีกนั่นแหละ
‪ให้ตายเถอะ
‪วันนี้คงโต้คลื่นไม่ได้แล้วล่ะ ‪คลื่นนิ่งเหลือเกิน
‪ชอบคลื่นขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‪งั้นนอนกลางวันสักหน่อยดีไหม
‪นี่ ยุนซอนอา
‪ได้ยินว่าเลี้ยวใต้คลื่นได้แล้วเหรอ
‪อือ ทำได้แล้ว
‪จริงๆ ผมว่าจะ ‪เริ่มสอนคุณเลี้ยวใต้คลื่น
‪แต่นั่นมันอันตรายนิดหน่อย ‪เลยกลัวว่าคุณจะบาดเจ็บ
‪ก็เลยคอยเช็กสภาพคลื่นอยู่ตลอด
‪แต่ว่า
‪คุณทำมันได้แล้ว
‪คุณโกรธฉันใช่ไหม
‪ขอโทษนะ
‪ใช่ จริงๆ ผมก็รู้สึกน้อยใจคุณอยู่…
‪คืนนี้ฉันไปที่รถแคมป์ปิ้งดีไหม
‪นี่ ยุนซอนอา ลุกขึ้นมาหน่อย
‪คุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย
‪เห็นผมเป็นของเล่นหรือไง
‪รู้แล้วน่า งั้นไม่ไปก็ได้
‪ที่จะพูดกับผมมีแค่นั้นเหรอ
‪ให้ตายเถอะ
‪โอ๊ะ
‪เล่นเซิร์ฟไม่ได้ใช่ไหม
‪วันนี้ไม่ค่อยมีคลื่นเลย
‪นั่นน่ะสิ
‪- จะไปที่ไหนเหรอ ‪- อือ ว่าจะไปโรงหนังน่ะ
‪อ้อ โรงหนัง
‪คงชอบดูหนังมากสินะ ‪เห็นไปโรงหนังบ่อยๆ
‪ก็ก่อนหน้านี้
‪เห็นว่าคุณนัดไปดูหนังกับซอนอามา
‪หนังคริสโตเฟอร์ โนแลน
‪อ๋อ นั่นน่ะเหรอ เราไม่ได้ไปดูหรอก
‪- ทำไมล่ะ ‪- เรานัดกันว่าจะไปดูด้วยกัน
‪แต่ซอนอาบอกว่าอยากดูกับคุณ
‪ผมเลยจะไปดูคนเดียววันนี้
‪ไม่ได้ไปด้วยกันหรอกเหรอ
‪ไปล่ะนะ
‪ดูหนังให้สนุกนะ
‪วันนี้อากาศดีโคตรๆ เลย
‪(ยินดีต้อนรับ เราไม่ถามอายุ ‪ต้องพูดเป็นกันเอง ทุกคนคือเพื่อน)
‪- เขาว่า "ต้องพูดเป็นกันเอง" ล่ะ ‪- ที่นี่ต้องพูดเป็นกันเองเหรอ
‪น่าสนุกดีนะ
‪ยินดีต้อนรับ
‪กินอะไรดี เมนูอยู่ตรงนั้น
‪(เกาหลี รามยอน)
‪- รามยอนไหม รามยอน ‪- รามยอน
‪อ้อ กะไว้อยู่แล้วเชียว
‪พวกคนที่ไม่มีความกล้า ‪ชอบสั่งเมนูนั้นล่ะ
‪งั้นเธออ่านออกทุกเมนูเลยเหรอ
‪แน่นอนสิ
‪ฉันเพอร์เฟกต์ ‪ตั้งแต่วันแรกที่มาที่นี่เลยล่ะ
‪ฮ่องกง "หวันทันเมี่ยน"
‪- แล้วอันนี้ล่ะ ‪- กัมพูชา "กุยเตียว"
‪งั้นอันนี้ล่ะ
‪พม่า "โมฮิงกา"
‪- อันนี้ล่ะ ‪- เยอรมนี "ชเป็ทซ์เลอ"
‪แบบนี้เดี๋ยวเส้นคงอืดหมด ‪จะรับอะไรดี
‪อันนี้ หวันทันเมี่ยน
‪- หวันทันเมี่ยน ‪- หวันทันเมี่ยน
‪หวันทันเมี่ยนเหรอ ได้เลย ‪หวันทันเมี่ยนสองที่นะ
‪เมื่อกี้ที่บอกว่าจะมาที่รถแคมป์ปิ้ง ‪ยังตามนั้นอยู่ไหม
‪เขาว่าพรุ่งนี้ฝนจะตก
‪ไปที่ทุ่งหญ้ากับผม แล้วรอฝนตกกัน
‪- ซอนของพี่ ‪- อือ
‪อันนี้ปลาหมึกนะ
‪เอาใส่กะละมังให้หน่อย ‪เดี๋ยวพี่จัดการเอง
‪- อือ ได้เลย ‪- ขอบใจๆ ขอบใจจ้ะ
‪ถ้าคุณไม่มาภายในหกโมง ‪ผมจะเข้าใจว่าคุณไม่ชอบผม
‪ฉันจะไปได้ยังไงล่ะ
‪วันนี้ฉันเข้ากะถึงสี่ทุ่มเลยนะ
‪ถ้าคุณไม่มาภายในหกโมง ‪ผมจะเข้าใจว่าคุณไม่ชอบผม
‪ตอนนั้นฉันคิดว่าจะทำให้มันจบลง ‪ด้วยการเป็นความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
‪แบบนี้ตลอดไปดีไหม
‪ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ
‪ว่าเขารู้สึกเจ็บปวด
‪ฉันตั้งใจทำแบบนั้น ‪แสร้งทำเป็นไม่รู้
‪บางทีถ้ามันเป็นเพียงความสัมพันธ์ ‪ชั่วข้ามคืนแบบนี้ ก็คงดีเหมือนกัน
‪แต่ว่า
‪ตอนที่ฉันนอนอยู่ใต้ร่มที่เขาบังให้
‪ความคิดนั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว
‪ว่า "ฉันถ่อมาถึงยางยางเพราะอะไร"
‪ฉันมาเพราะไม่ชอบตัวเองนี่
‪เพราะอีอึนโอ เพราะฉันไม่ชอบตัวเอง
‪บ๊ายบาย แล้วมาใหม่นะ
‪- ไว้จะมาใหม่นะ ‪- สัญญานะ
‪- อือ ‪- สัญญา
‪โอ๊ย ตกใจหมด
‪รารา วันนี้ฉันขอเลิกงานเร็วได้ไหม
‪- ทำไม ‪- ฉันจะไปหาพัคแจวอน
‪- พัคแจวอนเหรอ ‪- ไม่สิ ฉันขอไปตอนนี้เลย
‪- ถ้าจะไล่ออกก็ได้ ไปนะ ‪- ว่าไงนะ
‪ฉันตัดสินใจว่าจะเป็นยุนซอนอาแล้วนี่
‪ตั้งใจว่าจะทิ้ง ‪ยัยขี้ขลาดอีอึนโอไปแล้ว
‪ฉันตัดสินใจแล้วนี่ ‪ว่าจะลองทำทุกอย่างที่อยากทำ
‪ไปตามทางของตัวเอง ทำตามใจตัวเอง
‪คิดไว้ว่าจะใช้ชีวิต ‪ให้เหมือนว่าทุกๆ วันคืองานเลี้ยง
‪ฉันไม่จำเป็น ‪ต้องปิดกั้นความรู้สึกของฉันนี่
‪(18:48 น. ‪วันพุธที่ 2 ตุลาคม)
‪เสียศักดิ์ศรีชะมัด
‪โอ๊ย ให้ตายเถอะ
‪ฉันไม่มีทางรอจนหนึ่งชั่วโมงหรอก
‪นี่ ยุนซอนอา
‪นึกว่าจะไม่มาแล้วซะอีก…
‪ไม่ว่าจะเป็นแค่คืนเดียว ‪สิบวัน หรือหลายปี
‪ฉันคิดว่าถ้าเป็นเขาคนนี้ ‪ก็คงไม่เป็นไร
‪เพราะเขาเป็นคน ‪ที่ไม่เคยถามฉันว่า "ทำไม"
‪ขนาดตอนนี้เขาก็ยังไม่ถามเลย ‪ว่าทำไมฉันถึงวิ่งมากอดเขา
‪ทำไมฉันถึงกลับกลอกไปมา
‪ค่อยยังชั่วที่คุณยังไปไม่ไกล
‪ผมน่าจะรอคุณอีกหน่อย
‪- คุณจะได้ไม่ต้องวิ่ง ‪- ไม่หรอกๆ
‪ฉันมาทันก็พอแล้วล่ะ
‪รู้ตัวใช่ไหมว่าคุณแปลกมากจริงๆ
‪อือ ฉันเป็นคนแปลก
‪แต่ทำไมผมถึง…
‪ชอบคุณขนาดนี้นะ
‪(ร้านเส้นๆ ของรารา)
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน