‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(#โรแมนติก)
‪(#รักอิสระ)
‪(#เกิร์ลครัช)
‪(#สมัครใจโสด)
‪(#คบกันมานาน)
‪(ความรักของคุณเป็นอย่างไร)
‪(ขยันหมั่นเพียร)
‪ครั้งแรกที่นอนด้วยกัน ‪เริ่มต้นยังไงเหรอ
‪คำถามแบบนั้นมันก็…
‪ให้พูดออกมามันก็ยังไงอยู่
‪อะไรเนี่ย ‪จู่ๆ มาถามอะไรแบบนั้นแต่หัววัน
‪งั้นก็หมายถึงการนอนที่แปลว่า…
‪ครั้งแรกที่นอนกับผู้หญิงน่ะเหรอ
‪ตอนที่นอนกับผู้ชายเหรอ
‪ฉันเริ่มจากวันไนต์สแตนด์ ‪ตอนนั้นค่อนข้างเมาน่ะ
‪นานจนจำไม่ได้แล้วล่ะ
‪อะไรนะ "วันต่อมาเสียใจไหม"
‪ไม่นะ ทำไมต้องเสียใจด้วยล่ะ
‪ไม่รู้สิ ครั้งแรกเริ่มยังไงนะ
‪คนอื่นเริ่มกันยังไงเหรอ
‪ส่วนใหญ่ก็เริ่มจาก ‪จูบกันก่อนหรือเปล่า
‪- จูบก็ยังคลุมเครืออยู่นะ ‪- การตกลงกันก่อนถือเป็นเรื่องสำคัญ
‪แล้วจะตกลงกันยังไง
‪ไม่ใช่การเจรจาธุรกิจสักหน่อย
‪ก็เริ่มจากบรรยากาศพาไปน่ะสิ
‪แต่ว่า "บรรยากาศ" ‪แต่ละคนก็รู้สึกต่างกันไปนี่
‪ใช่แล้ว ต้องระมัดระวัง
‪เพราะความรู้สึกฉัน ‪ไม่เหมือนความรู้สึกอีกฝ่าย
‪แต่จะนอนกัน โดยที่ไม่จูบเลยหรือไง
‪เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
‪ฉันไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยาก
‪ถ้าอยากนอนกับเขา ‪ฉันก็จะส่งสัญญาณให้ทางสายตา
‪ถ้าเขาเข้าใจก็จะได้นอนด้วยกัน ‪แต่ถ้าไม่เข้าใจ ก็ไม่ต้องนอน
‪ไม่ได้มีอะไรกับใครมาเกินสองปีแล้ว
‪แต่ฉันก็ยังอยู่ได้ ‪ถึงไม่ได้ทำก็ไม่ตายหรอก
‪ฉันน่ะ ชอบการจูบมาก
‪- ฉันก็เหมือนกัน ‪- และชอบการนอนด้วยกันด้วย
‪ฉันด้วย
‪มีใครไม่ชอบการจูบด้วยเหรอ
‪มีใครไม่ชอบการนอนด้วยกันบ้างล่ะ
‪ฉันถามเขาไปตรงๆ เลย
‪ให้ตายเถอะ ‪คนโดนถามนี่แทบจะเป็นลมเลย
‪ก็เรื่องธรรมชาตินะ
‪มันมีเรื่องกาลเทศะด้วยน่ะสิ
‪อ๋อ สองคนนั้นเหรอ พวกเขาคบกันน่ะ
‪หมอนั่นเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน ‪และเป็นเพื่อนร่วมงานด้วย
‪ส่วนเธอเป็นแฟนลูกพี่ลูกน้องฉัน
‪ทั้งสองคนนั้นเป็นเพื่อนฉัน
‪พวกเขาคบกันนานแล้วล่ะ ‪สิบปีได้ หรือไม่ใช่นะ 20 ปีเหรอ
‪ไม่ใช่นะ ห้าปี ยังไงก็เถอะ ‪ฉันเป็นฝ่ายซัดหมัดตรงก่อน
‪และคิดว่าทุกอย่าง ‪มันเหมาะกับกาลเทศะมากนะ
‪(ห้าปีก่อน)
‪แต่ว่านะ เราจะดูแต่หนังกัน ‪อย่างเดียวตลอดเหรอ
‪เมื่อไหร่จะนอนด้วยกันล่ะ
‪ฮะ
‪ฉัน…
‪ป็อปคอร์น
‪คงจะไม่ได้สักพักแล้วแหละ
‪ทุกครั้งที่ฉันอยากนอนกับนาย
‪ฉันคงคิดถึงเจ้าป็อปคอร์นนั่นแหง
‪ตอนนี้ฉันยังขำอยู่เลย
‪เพราะเห็นป็อปคอร์นทีไร ‪ก็นึกถึงคยองจุน
‪ฉันก็เลยถามไปว่าเธอต้องการอะไร
‪อ้อๆ ฉันรู้คำตอบ ‪ห้องโรงแรม ดอกไลเซนทัสสีขาว
‪แล้วก็ไวน์ที่ผลิตในปีที่พวกเขาเกิด
‪ตอนนั้นฉันยังเรียนไม่จบ
‪หมอนั่นทำพาร์ตไทม์อย่างหนัก ‪เพื่อหาเงินซื้อของพวกนั้นเลยนะ
‪โทษนะ
‪- นี่ ‪- ขอโทษทีๆ
‪- คยองจุน ‪- อือ
‪ปลดกระดุมข้างหลังก่อน
‪อ้อ มีกระดุมข้างหลังด้วยเหรอ ‪กระดุม…
‪กระดุมอยู่นี่เอง ปลดเสร็จแล้ว
‪นี่
‪โธ่ ทำไมเล่า
‪ทำอะไรเนี่ย
‪น่ารักจัง เดี๋ยวฉันจัดผมให้นะ
‪น่ารักที่สุด
‪นี่
‪วันนั้นชเวคยองจุนน่ารักมากเลยล่ะ ‪เพราะเขาเงอะงะ
‪ฉันเป็นมือโปรตั้งแต่ครั้งแรก
‪เขาศึกษามาเยอะ ‪แต่ดูออกเลยว่าเขาเก้ๆ กังๆ
‪ฉันรู้ตั้งแต่วันนั้น ‪ว่าฉันเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ด้านนี้
‪คืนนั้นมันสุดยอดไปเลยล่ะ
‪เขาเข้ามาถามฉันว่า ‪"พี่ เคยนอนกับผู้หญิงบ้างไหม"
‪เจ้าพี่คนนั้นไม่รู้อะไรเลย
‪ฉันก็เลยสอนเขาไปหลายอย่าง
‪จะบอกว่ายังไงดี ‪ในฐานะที่อาบน้ำร้อนมาก่อนน่ะ
‪ทำไมผู้ชายถึงขี้อวดกันจัง
‪ขี้อวดน่ะ มันไม่เท่สักนิด
‪ไร้เดียงสาน่ารักกว่าจะตาย ‪เจ้าพวกโง่
‪สิ่งที่สำคัญไม่ใช่กำลัง ‪แต่คือจิตวิญญาณมากกว่าหรือเปล่า
‪ใครให้สัมภาษณ์เนี่ย เป็นวลีเด็ดเลย
‪ไม่นะ ฉันว่ากำลังสำคัญกว่า
‪จิตวิญญาณมันมองไม่เห็นสักหน่อย
‪อย่าให้พวกผู้หญิงหลอกได้ ‪จิตวิญญาณที่พวกเธอพูดก็คือเทคนิค
‪"จิตวิญญาณ" เท่ากับ "เทคนิค" ‪โอเคไหม
‪ฉันให้ทุกอย่าง
‪กับเธอคนนั้นไปหมด
‪ให้ไปหมดทั้งร่างกาย ‪ทั้งจิตวิญญาณเลยล่ะ
‪(หนึ่งปีก่อน)
‪โอ้ วันนี้คลื่นดีเลย
‪มาดูคลื่นกันหน่อยดีกว่า ดูซิ
‪นี่มัน…
‪เดี๋ยวนะ นี่อะไรเนี่ย
‪เดี๋ยวสิ ฉัน…
‪ฉันมั่นใจว่าเมื่อคืนนอนริมชายหาดนะ
‪เฮ้ย อะไรน่ะ
‪อะไรกัน
‪ฝันอยู่เหรอ นี่มัน…
‪ออกมาเร็ว มาฝึกขับรถกัน
‪อะไรเนี่ย ทำหน้าน่าเกลียดแต่เช้าเลย
‪ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‪- ฉันได้รับอนุญาตแล้วนะ ‪- อนุญาตอะไร
‪แจวอน
‪แจวอน วันนี้ต้องไปสอบใบขับขี่กันนะ
‪ครับ
‪วันนี้จะไปฝึกขับรถใช่ไหม
‪ครับ
‪ยังหลับอยู่ใช่ไหม
‪ครับ
‪แต่ยังไงก็จะไปฝึกขับรถใช่ไหม
‪ครับ
‪โธ่ นั่นมันตอนสะลึมสะลือนะ
‪แต่ยังไงก็ตอบมาแล้วนะ ‪อย่างชัดถ้อยชัดคำเลย
‪ให้ตายเถอะ
‪ว่าแต่คุณรู้จักที่แบบนี้ได้ยังไง
‪อ๋อ ฉันก็มาฝึกที่นี่เหมือนกันน่ะ
‪จริงๆ นี่เป็นรร.ที่ปิดไปแล้ว ‪ห้ามเข้าเพราะเป็นที่ส่วนบุคคล
‪แล้วเราเข้ามากันทำไม
‪ที่นี่เหมาะกับการฝึกขับรถมากไง ‪เราเลยต้องรีบซ้อมรีบไป
‪เพราะมันผิดกฎหมายที่ฉันเป็นคนสอน ‪รวมถึงเรื่องอื่นๆ ด้วย
‪ตื่นเต็มตาแล้วใช่ไหม ‪ขึ้นรถเร็ว จะได้ฝึกขับรถกัน
‪เอาน่า สู้ๆ คุณทำได้ สู้เขา
‪เดี๋ยวก่อน ผมตื่นเต็มตาแล้วก็จริง
‪แต่ว่าคุณทำเรื่องผิดกฎหมาย ‪ได้มั่นหน้าเกินไปหน่อยไหม
‪ต้องทำยังไงล่ะ
‪ก่อนอื่นคาดเข็มขัดนิรภัยก่อน
‪- เห็นที่เสียบกุญแจใช่ไหม ‪- อือ
‪เหยียบเบรกแล้วก็สตาร์ทเลย
‪เรื่องนั้นผมรู้น่า
‪อือ ขับไปตามทางโค้งตัวเอส ‪ตรงนั้นได้เลย
‪อะไรน่ะ มาวาดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪- ก่อนอื่น ออกรถเลย ‪- เอาล่ะ ออกรถ
‪คุณต้องตีวงออกข้างนอกหน่อย ‪รถพ่วงถึงจะตามอยู่ในเลน
‪เพราะงั้นตีวงเลี้ยวขวากว้างๆ
‪อือ ตีวงไปได้เลย ไปเลย
‪- ตีวงขวากว้างๆ ‪- อือ ทำได้ดีแล้ว
‪คุณเหยียบเส้นแล้ว ‪ฉันบอกให้คุณตีวงกว้างๆ หน่อยไง
‪- อือ ตีวงกว้างๆ ‪- กว้างๆ
‪บอกว่ากว้างๆ ไง
‪- นี่หัวร้อนอยู่ใช่ไหม ‪- เปล่านะ ฉันเป็นคนโกรธใครไม่เป็น
‪คุณเลี้ยวตีวงกว้างๆ ไปทางนั้นก็พอ
‪- กว้างๆ นะ ‪- อือ กว้างๆ
‪อือ ทำได้ดีแล้วล่ะ
‪เดี๋ยวนะ คุณตีวงกว้างไป
‪เหยียบเส้นแล้ว ‪ถ้าเป็นแบบนี้จะไม่ผ่านนะ
‪- ก็เลนมันแคบ ‪- ไม่หรอก ไม่แคบเลย
‪ฉันวาดขนาดเท่าที่สนามสอบเลย
‪อันนี้ถือว่าง่ายนะ
‪- มันแคบเกินไปนะ ‪- บอกว่าไม่แคบไง
‪แบบนี้ขนาดขับมอเตอร์ไซค์ยังยากเลย
‪ก็ทำได้ดีนี่
‪ลางสังหรณ์ดีเลย ‪น่าจะสอบผ่านภายในรอบเดียว
‪ลางสังหรณ์ดีอะไรล่ะ ‪ผมไม่รู้แล้ว โอ๊ย ยากสุดๆ
‪คุณทำได้ดีแล้วนะ
‪สอบผ่านแน่ เพราะคุณได้ครูเก่ง
‪- ซ่อนเร็วๆ ‪- ทำไมๆ
‪ทำไม มีอะไรๆ
‪มีอะไร ทำไม
‪ก็เมื่อกี้เราทำผิดกฎหมายกันมาไง ‪ฝึกซ้อมผิดกฎหมายในที่ส่วนบุคคล
‪แต่เมื่อกี้คุณมั่นหน้า ‪ทำผิดเลยไม่ใช่เหรอ
‪ทำผิดแล้วจะมั่นหน้าได้ยังไง ‪ต่อหน้าตำรวจฉันไม่มั่นหรอกนะ
‪เหลือเชื่อเลย ‪เดี๋ยวก็ได้งานเข้าทั้งคู่…
‪ระวังๆ ตำรวจๆ
‪จริงๆ เลย
‪- โอ๊ย นี่ ‪- รอบนี้ของจริงๆ
‪นี่ มานี่เลยๆ
‪- ไหน ตำรวจอยู่ไหน ‪- โอ๊ยๆ เมื่อกี้มีจริงๆ นะ
‪- โอ๊ยๆ ตำรวจๆ ‪- ยังไม่เลิกอีก
‪- ไหน อยู่ไหน นี่ ‪- โอ๊ย ขอโทษ
‪ผมเจ็บจริงๆ เลือดออกหูแล้วๆ
‪ต้องเป็นแนวตั้งนะ โค้งนิดหนึ่ง
‪- แนวตั้งเหรอ ‪- ต้นโอ๊กจะขรุขระไป
‪กินเสร็จแล้วเหรอ วางไว้เลย
‪- ผมทำเองครับ ‪- วางไว้เถอะ
‪ไม่เป็นไร
‪ไปกันเถอะ
‪ทำไมมันถึงชื่อหมาเหรอ
‪ก็มันเป็นหมา เลยชื่อว่า "หมา" น่ะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไปกันๆ
‪มาเร็ว
‪มากินของว่างกัน
‪- พี่บินออกไปข้างนอกนะ ไปธนาคาร ‪- อือ ราราก็ออกไปด้วย
‪เห็นว่าไหนๆ ออกไปแล้ว ‪จะได้ไปเดตกันด้วย
‪เถ้าแก่ไม่อยู่ ‪เรามาอู้งานกินของว่างกันเถอะ
‪เอางั้นก็ได้
‪อู้งานเหรอ
‪การอู้งาน จะขาดเบียร์ไปไม่ได้นะ
‪- เดี๋ยวฉันเปิดให้ ‪- อือ
‪แตงโมน่ากินจังเลย
‪- ชน ‪- ชน
‪เริ่มทำกระดานโต้คลื่น ‪ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪เริ่มเรียนจริงๆ จังๆ ‪ประมาณสองปีก่อนมั้ง
‪มาทีไรก็จะมาเรียนตลอด ‪ตอนนี้ก็กำลังเรียนอยู่
‪มาที่นี่บ่อยเหรอ
‪ผมเจอพี่รารากับพี่บินครั้งแรก ‪ที่เกาะเชจู สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
‪ตอนที่พวกเขาอยู่เกาะเชจู ‪ผมก็ไปหาอยู่บ่อยๆ นะ
‪แต่นี่เป็นครั้งแรกหลังจากพวกเขา ‪ย้ายมายางยาง ผมงานยุ่งน่ะ
‪คุณคงเล่นเซิร์ฟมานานแล้วแน่เลย
‪- มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ ‪- อือ สนุก
‪แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคน ‪จะรู้สึกสนุกเหมือนกันหรอก
‪ทำไม คุณเริ่มสนใจขึ้นมาเหรอ
‪เมื่อไหร่ที่คิดว่าน่าทำ ‪ฉันก็อยากจะลองทำดูน่ะ
‪ไหนคุณบอกพี่ราราว่าคุณกลัวน้ำไง
‪สำหรับฉัน คำว่า "กลัว ทำไม่ได้ อาย
‪ลังเล ไม่กล้าตัดสินใจ กังวล"
‪ฉันตัดสินใจว่า ‪จะไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว
‪ฉันกำลังลบคำพวกนั้น ‪ออกจากพจนานุกรมของฉันไปทีละคำ
‪แล้วสักวันหนึ่ง ‪ฉันจะลบคำว่า "กลัว" ออกไป
‪ถ้าคำว่า "กลัว" ถูกลบออกไปแล้ว ‪ก็บอกผมนะ
‪- ผมจะสอนคุณเล่นโต้คลื่นเอง ‪- ได้เลย
‪เมื่อกี้ฉันลบคำว่า "ลังเล" ‪ออกไปได้แล้ว
‪จะอยู่นี่ถึงเมื่อไหร่เหรอ
‪ฉันลบคำว่า "วางแผน" ออกไปแล้ว ‪ก็เลยไม่รู้
‪- แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ‪- เดือนก่อน
‪ก่อนมาที่นี่ คุณทำอะไรเหรอ
‪ไม่ต้องกลับไปเหรอ ‪ถ้าคุณทำงานอยู่น่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪ถ้ากลับไปโซลแล้ว ค่อยมาคิดใหม่อีกที
‪ถ้างั้นพวกเราก็เจอกันที่โซลได้น่ะสิ
‪ทำอะไร
‪เมื่อกี้ฉันลบคำว่า "กลัว" ‪ออกไปแล้วล่ะ
‪- ยินดีด้วยนะ ‪- สอนฉันเล่นเซิร์ฟหน่อยสิ
‪หนึ่ง สอง ปล่อยแขนสบายๆ
‪ไม่เป็นไรนะ ทำเหมือนที่สอนเมื่อกี้ ‪กวักแขนลงไปลึกๆ
‪ใช่แล้ว ดีมาก ยกตัวขึ้น
‪ใช่แล้ว ดีมาก
‪โอ้
‪- เป็นอะไรไหม กลัวหรือเปล่า ‪- นิดหน่อย
‪ไม่เห็นต้องกลัว ผมอยู่ทั้งคน
‪ไม่ว่าคุณจะตกน้ำกี่ครั้ง ‪ผมก็จะคว้าคุณไว้
‪เพราะงั้นไม่ต้องกลัว มองแค่คลื่นไว้
‪ผมจะมองคุณเอง เข้าใจไหม
‪- เข้าใจแล้ว ‪- มาลองอีกทีนะ
‪เอาล่ะ พายนะ หนึ่ง สอง
‪ทำได้ดีแล้ว หนึ่ง สอง
‪ดีมาก โอ้
‪ไม่เป็นไรๆ
‪ใช่แล้ว
‪คลื่นมาแล้วนะ เตรียมตัว
‪พายเลย ไปแล้วนะ
‪ดันตัว
‪พาย ดันตัวขึ้น
‪ดันตัว
‪ลุกขึ้น
‪มาแล้วนะ พร้อมนะ
‪เอาล่ะ เตรียมตัว
‪พายไว้ๆ
‪ดันตัว ลุก ยืนขึ้น
‪โอ้ ตกลงมาแรงเชียว
‪- สู้ๆ ‪- สู้ๆ
‪พายนะ พายไว้
‪ดันตัว ลุกขึ้น
‪ทำได้แล้ว เย่ ทำได้แล้ว
‪ยุนซอนอา
‪ยุนซอนอา ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪อือ
‪เดี๋ยวนะ
‪นี่คุณ…
‪- ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ ‪- อือ
‪(วันเสาร์ที่ 28)
‪เมื่อกี้เห็นไหม ‪เห็นที่ฉันโต้คลื่นหรือเปล่า
‪เห็นสิ ก็เราอยู่ด้วยกันนี่
‪ใช่แล้ว เราอยู่ด้วยกัน
‪วันนี้ฉันทำได้ดีมากจริงๆ
‪ทั้งที่วันนี้เพิ่งเป็นวันที่สองเอง
‪ใช่แล้ว วันนี้คุณทำได้ดีมาก
‪แล้วก็กล้าหาญมากด้วย
‪คลื่นสวยมากเลยล่ะ
‪ฉันก็กลัวนะ แต่มันวิเศษมาก
‪เมื่อกี้ตอนที่ยืนบนกระดาน ‪ตอนที่ฉันขึ้นไปอยู่บนคลื่น
‪ตอนนั้น…
‪ฉันรู้สึกเหมือน ‪ได้โลกทั้งใบมาครองเลย
‪ใช่แล้วล่ะ ‪เพราะงั้นคนถึงเล่นโต้คลื่นกัน
‪ฉันว่าตัดสินใจถูก ‪ที่ลบคำว่า "กลัว" ออกไป
‪พรุ่งนี้ฉันก็จะเล่นอีก ‪ฉันอยากเล่นให้เก่ง
‪ฉันชอบคลื่นขึ้นมาแล้ว
‪แต่คงจะเจ็บน่าดูเลยนะ
‪เจ็บนะ แต่ก็สนุกด้วย
‪พรุ่งนี้ก็จะเล่น ‪วันมะรืนก็จะเล่นเหมือนกัน
‪จะเล่นทุกวันเลย
‪คืนนี้คุณจะปวดตัวนะ
‪คงจะปวดมากทั้งตัวเลยล่ะ
‪ถึงร่างฉันจะแหลกก็ไม่เป็นไร
‪เพราะมันสนุก
‪เช็ดตัวให้แห้งก่อนเถอะ
‪ไม่ได้เหรอ
‪ฉันบอกแล้วไง ‪ว่าฉันลบคำว่า "ไม่ได้" ออกไปแล้ว
‪ผมรักคุณนะ
‪ตอนนั้นฉันคิดว่า ‪มันเร็วไปไหมที่จะพูดคำนั้น
‪แต่สุดท้ายฉันก็พูดมันออกไป
‪ผมรักคุณ
‪เธอไม่ได้ตอบอะไร
‪ได้แต่ยิ้มให้ ‪ด้วยใบหน้าที่ฉันเดาไม่ออก
‪สำหรับตอนนั้น แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
‪เพราะฉันเชื่อว่า ‪พวกเรายังมีเวลาอีกมาก
‪ฉันมั่นใจว่าจะทำให้เธอ…
‪หลงรักฉันได้
‪ฉันจริงใจนะ
‪ไม่ว่าจะจริงใจหรือเปล่า ‪มันไม่สำคัญหรอก
‪ถึงเราจะรู้จักกันแค่อาทิตย์เดียว ‪แต่มันก็พิเศษกับฉันมาก
‪มันก็แค่ความรู้สึกชั่ววูบ
‪แต่ตอนนี้ฉันชักจะคาใจ ‪เรื่องที่เธอไม่ตอบแล้วสิ
‪ยุนซอน…
‪สวัสดี
‪ว่าไง
‪ให้ตาย
‪- ไว้เจอกันนะ ‪- เดี๋ยวก่อน
‪นี่เมื่อคืนฉันโดนหลอกเหรอ
‪บ๊ายบาย
‪ไอ้ความรู้สึกนี้ ‪มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลย
‪คือว่าฉันรู้สึกเหมือนว่า ‪ฉันโดนหลอกน่ะ
‪ไม่สิ เธออาจจะเห็นฉัน ‪เป็นของเล่นตั้งแต่แรกแล้วก็ได้
‪นอนด้วยกันแค่ครั้งเดียว ‪ต้องให้ความสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวสักหน่อย…
‪อะไรกัน ยัยนั่นคงไม่ได้ ‪ให้สัมภาษณ์ด้วยใช่ไหม
‪ฉันรู้ว่าพัคแจวอนให้สัมภาษณ์ด้วย
‪และรู้ด้วยว่าเขาอยู่ที่ไหน ‪และทำงานอะไร
‪ถ้าตอนนี้ยัยนั่นให้สัมภาษณ์อยู่ด้วย ‪ก็ฝากบอกหน่อยนะ
‪"นี่ เธอนี่มันร้ายจริงๆ "
‪คนอื่นอาจคิดว่า ‪ฉันพูดคำนี้ออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
‪แต่ฉันรู้ดีว่าเธอรู้ความหมาย
‪เธอนี่มันร้ายของจริง
‪- นังตัวร้าย ‪- ใช่แล้วล่ะ
‪ใช่ ฉันมันร้าย
‪ฉันยั่วนายทั้งที่นายไม่เต็มใจ ‪นอนกับนาย
‪เล่นกับความรู้สึกนาย แล้วทิ้งนายไป ‪พอใจหรือยัง
‪ฉันไม่ได้ทะเลาะกับแฟนมานานโขแล้ว
‪ตอนนี้ถ้ามีผู้หญิงคนไหนเข้ามา ‪ก็น่าจะรับได้หมดล่ะ
‪ฉันน่ะนะ
‪ทำไมเช้าวันนั้น ‪ฉันถึงทำแบบนั้นน่ะเหรอ
‪เพราะทุกเรื่องที่พัคแจวอนรู้ ‪เป็นเรื่องโกหกไงล่ะ
‪ก็รู้นี่ ว่าจริงๆ ฉัน ‪ไม่ได้ชื่อยุนซอนอา
‪ชื่อของฉันคืออีอึนโอ
‪ไม่ใช่ยุนซอนอา
‪ผู้หญิงคนนั้นที่พัคแจวอนเจอ
‪ไม่ใช่ตัวตนจริงๆ ของฉัน
‪นี่ กินข้าวสิ
‪ไม่กินเหรอ
‪ไม่กินสินะ
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน