‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(#โรแมนติก)
‪(#รักอิสระ)
‪(#เกิร์ลครัช)
‪(#สมัครใจโสด)
‪(#คบกันมานาน)
‪(ความรักของคุณเป็นอย่างไร)
‪วันหนึ่ง เราเกิดสงสัยเรื่องความรัก ‪ของหนุ่มสาวในเมืองใหญ่ขึ้นมา
‪เราก็เลยตัดสินใจติดตามชีวิตของ ‪หนุ่มสาวในเมืองใหญ่จำนวนหนึ่งครับ
‪อะไรกัน ถ่ายอยู่เหรอ
‪ไม่เห็นบอกเลยว่าจะถ่ายด้วย
‪ครับ สวัสดีครับ
‪ถ้าบอกกันก่อนว่าจะถ่าย
‪อย่างน้อยฉันจะได้ใส่แจ็กเก็ตออกมา
‪ว่าแต่ ถ้าถ่ายอันนี้แล้ว ‪มันจะช่วยโปรโมตได้ด้วยไหม
‪รอเดี๋ยวนะ
‪สวัสดีครับ
‪ไม่มีสคริปต์เหรอ
‪แค่พูดออกมาได้เลยเหรอ
‪สวัสดี
‪ฉันต้องมองหน้า ‪หรือว่าต้องมองกล้องเหรอ
‪ฉันจะมองกล้องแล้วก็พูดนะ
‪โห รู้สึกประหม่าเลย
‪ต้องพูดอะไรก่อน แนะนำตัวเหรอ
‪ครับ สวัสดีครับ ผมชื่อพัคแจวอน…
‪อ้อ พูดเป็นกันเองเลยเหรอ
‪สวัสดี ฉันชื่อพัคแจวอนนะ
‪เป็นสถาปนิก อายุ 32 ปี
‪ให้ตายสิ ฉันรู้สึกเกร็งจริงๆ
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪ฉันอีอึนโอ อายุ 29 ปี
‪(บริษัทเอเจนซี่มาร์เก็ตติ้งโอทรี)
‪ฉันเป็นนักการตลาด นักการตลาดสุดสวย
‪ฉันชื่อชเวคยองจุน อายุ 29 ปี
‪ฉันทำงานอยู่ที่บริษัท ‪ที่พ่อกับลุงเขยก่อตั้งด้วยกัน
‪เป็นสถาปนิกน่ะ สถาปนิก
‪ชื่อของฉันคือซอรินอี อายุ 29 ปี
‪อาชีพเหรอ
‪ฉันทำหลายอย่างเลย
‪ฉันมีสิ่งที่ชอบทำหลายอย่าง
‪ให้เลือกมาแค่อย่างเดียวไม่ได้หรอก
‪(ทำหลายงาน พาร์ตไทม์ ‪ว่างงาน คนตกงานเหรอ)
‪จบ เริ่มใหม่ดีไหม
‪หนักใจนิดหนึ่งเลยนะเนี่ย
‪ฉันเป็นครูพละโรงเรียนม.ปลาย ‪อายุ 30 ปี ชื่อโอซอนยอง
‪ฉันชอบโซลมาก ‪และชีวิตฉันก็สนุกสนานดี
‪ฉายาคือ "สาวไม่เคยโสด" ‪เพราะฉันมีแฟนตลอดเวลา
‪จะขึ้นคำบรรยายด้วยไหม
‪แล้วฉันจะดูได้ที่ไหนเหรอ ‪ในทีวีหรือโรงหนัง
‪ฉันแต่งนิยายน่ะ เป็นนักเขียนนิยาย
‪ชื่อคังกอน อายุ 29 ปี
‪พวกเราไม่ก้าวก่ายชีวิตของพวกเขาครับ
‪เมื่อไหร่ที่เราคิดว่า ‪มันเป็นเรื่องที่จำเป็น
‪เราก็จะส่งต่อเนื้อหาบทสัมภาษณ์นั้น ‪ให้กับคนอื่นด้วย
‪แล้วก็ตัดต่อบ้าง ‪เพื่อความบันเทิงครับ
‪เดี๋ยวนะ ถ้าอย่างนั้น
‪เนื้อหาที่ให้สัมภาษณ์ ‪อาจจะถูกส่งต่อได้
‪แต่จะไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูดใช่ไหม
‪ไม่ใช่เหรอ รู้งั้นเหรอ
‪งั้นเราก็จะรู้กันทั้งหมดว่าใคร ‪ให้สัมภาษณ์บ้างเหรอ
‪รู้หรือไม่รู้กันแน่เนี่ย
‪ประมาณ 50 คนเหรอ ‪งั้นก็อาจจะมีคนรู้จักน่ะสิ
‪โอ้ ได้แล้วๆ
‪อ้อ งั้นต่อไปใช้เจ้านี่ได้เลยใช่ไหม
‪เราจะไม่เห็นหน้ากันใช่ไหม
‪ว่าแต่ทำอันนี้แล้วฉันได้อะไร
‪ไม่ให้อะไรเลยเหรอ
‪ฉันทำให้แล้ว ‪แต่ไม่มีอะไรให้ฉันเลยงั้นเหรอ
‪ไม่ให้เงินด้วยเหรอ งั้นไม่ทำ
‪งั้นแปลว่า ‪อาจจะมีแฟนเก่าด้วยก็ได้นี่
‪คงไม่มีครูโรงเรียนฉันหรอกใช่ไหม
‪พวกเขาสัญญาว่า ‪จะคิดว่ากล้องเป็นเหมือนเพื่อน
‪และจะพูดแต่ความจริงเท่านั้น
‪แต่บางทีก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้สงสัย ‪ว่าเรื่องจริงหรือเปล่าเหมือนกันครับ
‪อะไรนะ เรื่องความรักเหรอ ‪ตอนที่ฉันมีแฟนเหรอ
‪ฉันสบายๆ แล้วก็อ่อนโยนด้วย
‪ไม่ทำตัวติดแฟน สบายๆ
‪(ความจริงหรือโกหก)
‪ตอนที่คบกัน ฉันก็จริงใจ
‪ตอนเลิกกันก็จริงใจเหมือนกัน
‪(ความจริงหรือโกหก)
‪ฉันเป็นคนเร่าร้อน
‪ตกหลุมรักใครรวดเร็ว ‪แล้วก็หมดรักเร็ว
‪พอเลิกกันก็ไม่คิดถึงแล้ว
‪(ความจริงหรือโกหก)
‪ฉันเคยโดนผู้หญิงตบกลางถนน
‪จะเอาชนะผู้หญิงไปเพื่ออะไรล่ะ เฮ้อ
‪ตีสเลทเหรอ ยังไง ปรบมือเหรอ
‪อันนี้เหรอ ปรบมือใช่ไหม
‪หนึ่ง สอง สาม
‪อะไรเนี่ย
‪ฉันไม่เล่นตัวหรอก
‪ฉันเป็นประเภทที่ดูแลเก่ง
‪ก่อนจะมาคบแฟนคนปัจจุบัน
‪น่าจะเคยคบมา
‪ห้าคน หรือสามคนนะ
‪โอ๊ยๆ ขออีกครั้งได้ไหม
‪เราขอมอบหน้าที่ให้ทุกท่าน ‪เป็นผู้ตัดสินเรื่องนั้นครับ
‪(โอซอนยอง)
‪(ซอรินอี)
‪(ชเวคยองจุน)
‪(คังกอน)
‪(อีอึนโอ)
‪(พัคแจวอน)
‪(รู้ไหมว่าตัวเองเข้ากับ ‪เพศตรงข้ามแบบไหนได้ดี)
‪รู้ไหมว่าตัวเองเข้ากับ ‪เพศตรงข้ามแบบไหนได้ดี
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ผู้ชายที่เข้ากับฉันได้เหรอ
‪ฉันชอบผู้หญิงที่สนุก
‪ผู้ชายที่คุยกันรู้เรื่องมั้ง
‪แค่คุยกันรู้เรื่องแล้วจะพอเหรอ
‪ร่างกายต้องเข้ากันได้ด้วยนะ
‪ที่จะถามก็คือเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
‪ทำไมทุกคนถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้นะ
‪เรื่องนั้นเองหรอกเหรอ
‪ทำไมถึงพูดไม่ได้กันนะ ‪ฉันว่าเรื่องพวกนี้ ต้องพูดออกมาตรงๆ
‪ช่างเถอะ ฉันเข้าใจแล้ว
‪พูดแค่นั้นพอ
‪ตั้งใจทำงานนะครับ
‪พูดถึงเรื่องทางกายใช่ไหมล่ะ
‪ฉันรับรู้ได้ด้วยกลิ่นน่ะ ฟีโรโมนไง
‪มันมีกลิ่นที่เข้าได้กับฉันอยู่
‪อืม ฉันว่ามันขึ้นอยู่กับผู้ชายนะ
‪จริงๆ เลย ช่วยบอกเขาหน่อยได้ไหม ‪ว่าอย่าคิดไปเอง
‪ปกติแล้วฉันเป็นผู้นำล่ะ
‪ค่ะ เชิญคนโง่คนต่อไปเลยค่ะ
‪ก็ได้ พูดตามความจริง ‪มีครั้งหนึ่งที่ฉันถูกนำโดยไม่มีสติ
‪แค่ครั้งเดียว
‪ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวหรอก
‪ตอนนี้ฉันคิดว่าการมีแฟน ‪ก็ไม่ได้สำคัญอะไร
‪ไม่นะ ฉันคิดว่ามันสำคัญ
‪การมีแฟนมันเปลี่ยนตัวฉันล่ะ
‪ฉันเคยคบผู้หญิงมาหลายคน
‪และมันก็ดีทุกครั้งเลยล่ะ
‪ต้องฟังจากฝ่ายหญิงด้วยนะ
‪ผู้ชายเหรอ ‪ก็เหมือนๆ กันทุกคนนั่นแหละ
‪มีคนคนหนึ่งที่ฉันลืมไม่ได้
‪ฉันก็มีเหมือนกัน
‪เกิดขึ้นเมื่อปีก่อนน่ะ
‪ตอนนั้น ในสายตาฉันมีแต่เธอคนนั้น
‪รู้สึกเหมือนทั้งโลกมีแค่เราสองคน
‪มันสมบูรณ์แบบมาก
‪แค่นิ้วแตะกัน ก็รู้สึกใจเต้น
‪ตอนนั้นฉันคิดว่ามันคือความรัก
‪ฉันคงลืมไม่ลงไปจนวันตาย
‪ถ้ารู้สึกกับเขาแบบนั้น ‪ก็ไม่ควรเลิกกันสิ ไม่จริงเหรอ
‪ใช่แล้ว ฉันมันแย่เอง
‪ไม่หรอก ฉันแย่เอง
‪ฉันบอกว่าฉันแย่เองไง
‪ใช่แล้ว ยัยนั่นแหละที่แย่
‪ใช่แล้วล่ะ ฉันไม่อยากแก้ตัวหรอก
‪ทำไมล่ะ ทำไมถึงต้องเป็นฉันด้วย
‪เขาคนนั้นเข้ามา ‪ในช่วงที่ฉันต้องการใครสักคนพอดี
‪ถ้าไม่เจอกันแต่แรกก็คงดีกว่านี้
‪เพราะว่ามีเขาคนนั้น
‪ฉันถึงได้เป็นฉันในทุกวันนี้
‪ฉันโง่เอง
‪ตาโง่คนนั้น
‪เป็นของขวัญในชีวิตฉันเลยล่ะ
‪(ท่าอากาศยานนานาชาติยางยาง)
‪(กระดานโต้คลื่น บิน)
‪ชื่อพัคแจวอน สูงประมาณ 182 เซน
‪แล้วจุดสังเกตอื่นล่ะ มีไหม
‪หล่อสุดๆ แค่มองเผินๆ ‪ยังเอาชนะนายแบบได้เลย
‪เขาว่าจะยืนรอที่ประตูไหนนะ
‪ส่งเบอร์เขาให้หน่อยสิ ‪ตอนนี้มีคนที่อยู่ตรงนี้…
‪เฮ้อ ไม่เป็นไร ‪เดี๋ยวฉันไปจอดรถที่ลานจอดก่อน
‪(หล่อสุดๆ )
‪- เจอแล้วใช่ไหม ‪- รารา แค่นี้ก่อนนะ
‪ลองไม่ใช่เขาดูสิ
‪คุณพัคแจวอนจากโซลใช่ไหมคะ
‪- อ้อ ครับ สวัสดีครับ ‪- อ้อ ค่ะ
‪คุณเป็นคนมารับสินะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ครับ
‪- สัมภาระมีแค่นี้ใช่ไหมคะ ‪- ครับ
‪- ส่งมาค่ะ ‪- ไม่ครับๆ
‪- ส่งมาเถอะค่ะ ‪- ไม่ครับ ผมยกเอง
‪- ฉันยกเองค่ะ ‪- ไม่เป็นไรนะ
‪- เอาล่ะ ‪- ขอบคุณนะครับ
‪- ขึ้นรถสิคะ ‪- ครับ
‪- คาดเข็มขัดนิรภัยด้วยนะคะ ‪- ครับ
‪แล้วพี่ราราล่ะครับ
‪เธอยุ่งเพราะร้านรามยอนอยู่น่ะค่ะ
‪ร้านเส้นๆ ของรารา
‪"ขายทุกเส้นที่มีบนโลกใบนี้" ‪เป็นร้านประมาณนั้นน่ะ
‪อ้อ ผมรู้จักครับ
‪ตอนที่อยู่เชจู ‪เธอก็เคยเปิดร้านแบบนั้น
‪- อ้อ ‪- ครับ
‪เมื่อกี้ถามใช่ไหม ‪ว่าฉันเข้าได้ดีกับคนแบบไหน
‪ฉันน่ะ
‪มักจะถูกผู้หญิงประหลาดๆ ดึงดูด
‪แล้วก็จะเข้าได้ดีกับผู้หญิงแบบนั้น
‪(เพลง "เฮลโล มายบีช" ‪โดย โรลลิ่งสตาส์)
‪(โรลลิ่งสตาส์ เป็นวงดนตรีร็อกสี่คน ‪จากอังกฤษ ก่อตั้งวงเมื่อปี 1968)
‪(เพลง "เฮลโล มายบีช" ‪ที่ถูกปล่อยออกมาในปี 1978)
‪(ถือเป็นหนึ่งในเพลงดัง ‪ของโรลลิ่งสตาส์)
‪(เป็นเพลงที่มีเนื้อเพลง ‪ที่ตรงไปตรงมาและมีจังหวะหนักแน่น)
‪(เพลงร็อกผสานแนวคันทรีสนุกๆ ‪มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้สึก)
‪(ของชายหนุ่มที่เกลียดแค้นคนรัก ‪ที่จากไปแต่ยังต้องการให้เธอกลับมา)
‪เข้าใจความรู้สึกนั้นไหม
‪ที่เหมือนว่ามีเครื่องหมายคำถาม ‪มากมายลอยอยู่บนหัวของอีกฝ่ายน่ะ
‪"เธอเป็นคนยังไงกันนะ ดูน่าสนใจจัง"
‪เป็นความรู้สึกสงสัย ‪จนอยากทำความรู้จักน่ะ
‪รู้จักเพลงนี้ไหมคะ คุณพัคแจวอน
‪- ครับ ‪- งั้นมาร้องด้วยกันค่ะ
‪แม้แต่เวลาก็พรากเธอไปจากฉันไม่ได้
‪คงมีแค่ฉันที่ปล่อยเธอไปไม่ได้
‪ความทรงจำที่ฝังลึก ‪เหมือนดั่งเสี้ยนหนาม
‪ทั้งที่เจ็บ แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บปวด
‪ร้องพร้อมกัน
‪ความทรงจำเรื่องเธอ ความรักในอดีต
‪ได้กลายเป็นเสี้ยนหนาม ‪ฝังอยู่ในใจของฉัน
‪ได้โปรดจากไปที
‪ช่วยไปจากฉันที
‪ความรักของฉันเริ่มจากตรงนั้น
‪ฉันชอบผู้หญิงแกร่ง
‪ฉันเหมือนกัน ‪การได้เชื่อฟังก็สนุกไปอีกแบบ
‪สั่งให้ทำอะไร ฉันก็ทำหมดแหละ
‪ฉันชอบผู้หญิงที่สดใสร่าเริงนะ ‪แต่จะบอกว่ายังไงดี
‪จะบอกว่าเป็นคนมั่นใจได้ไหมนะ
‪เธอเป็นคนแบบนั้นเลยล่ะ
‪ความมั่นใจที่เธอมี ‪อยู่ในจุดที่ฉันชอบพอดี
‪อยากรู้จังเลยค่ะ ว่าคุณเป็นคนยังไง
‪- เอ๊ะ ผมเหรอครับ ‪- ก็มันน่าสนุกดีนี่คะ
‪เช่ารถแคมป์ปิ้ง ‪ทั้งที่ไม่มีใบขับขี่รถแคมป์ปิ้ง
‪รถแคมป์ปิ้งที่คุณเช่า ‪เมื่อกี้ฉันขับไปจอดแถวชายหาดแล้วค่ะ
‪มันเป็นรถแคมป์ปิ้งที่เจ๋งมากเลย
‪ผมมีความปรารถนาสองอย่าง ‪มาตั้งแต่อายุ 20 ปีครับ
‪อย่างแรกคือ ‪ใช้ชีวิตในรถแคมป์ปิ้งตลอดหนึ่งเดือน
‪อีกอย่างคือ เล่นกระดานโต้คลื่น ‪ตลอดหนึ่งเดือน ให้ตายกันไปข้างหนึ่ง
‪- ชอบเล่นเซิร์ฟสินะ ‪- อือ มากๆ เลย
‪แล้วรถแคมป์ปิ้งล่ะ ไม่มีใบขับขี่นี่
‪ยังไงก็ตั้งใจ ‪จะเช่ามานอนเฉยๆ อยู่แล้ว
‪พูดไม่มีหางเสียงกับฉันเหรอ
‪แต่คุณเป็นคนเริ่มก่อนนะ
‪เป็นสไตล์ของร้านเส้นๆ ของราราน่ะ
‪อ้อ ร้านพี่รารา ‪ยังเป็นแบบนั้นอยู่สินะ
‪พูดไม่มีหางเสียงก็สนุกดีนะ
‪คุณทำงานที่นั่นเหรอ
‪เป็นงานพาร์ตไทม์ ‪ระหว่างอยู่ที่นี่น่ะ
‪แล้วคุณจะไปที่อื่นยังไงล่ะ
‪เดินไป ผมชอบเดิน ‪ชอบขี่จักรยานกับมอเตอร์ไซค์ด้วย
‪ไม่เข้าท่าเลย เช่ารถแคมป์ปิ้งมา ‪แต่จะจอดไว้เฉยๆ เนี่ยนะ
‪ก็บอกว่าเอาไว้นอนด้วยไง
‪คิดดูสิ ตอนฝนตกตรงนั้นจะสวยขนาดไหน
‪ถ้าจอดรถแคมป์ปิ้งไว้ตรงนั้น ‪แล้วจิบกาแฟฟังเสียงฝน ก็คงดีเนอะ
‪อืม ก็คงดีนะ
‪ใช่ไหมล่ะ งั้นฉันกลับรถนะ
‪ตอนนี้เหรอ เดี๋ยวสิๆ
‪อยู่ดีๆ จะไปที่ไหนเหรอ
‪ไปจิบกาแฟบนรถแคมป์ปิ้ง ในวันฝนตกไง
‪- ฮะ ‪- ต้องไปสอบใบขับขี่ประเภทหนึ่งก่อน
‪จะให้ไปสอบใบขับขี่เหรอ
‪- คุณคิมเซจองครับ ‪- ค่ะ
‪คุณได้ 68 คะแนน ไม่ผ่านครับ ‪เชิญลงจากรถนะครับ
‪- คะ ‪- เชิญครับ
‪(สนามสอบใบขับขี่)
‪- เชิญเริ่มสอบได้ค่ะ ‪- เอาล่ะ
‪- ลงรถสิ ‪- ฮะ
‪เชิญเริ่มสอบได้ค่ะ
‪อะไรเนี่ย
‪แต่นแต๊น
‪ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้น ‪ว่ายัยนั่นเป็นคนบ้า
‪แต่ฉันว่ามันก็สนุกดี
‪ก็คือฉันก็บ้าเหมือนกันไงล่ะ
‪มันก็เกิดขึ้นกันได้นี่ ‪การเพิ่งมารู้ตัวทีหลังน่ะ
‪เหมือนแบบว่าเราถูกหลอก แล้วเพิ่งมา ‪รู้ตัวทีหลังว่าเขาเป็นนักต้มตุ๋น
‪พอเริ่มโตขึ้น ‪ฉันก็เริ่มเข้าใจคนแบบนั้นนะ
‪- ลูกพี่ลูกน้องฉัน… ‪- เงียบเลย
‪- ลูกพี่ลูกน้องฉันเป็นงั้น ‪- ลูกพี่ลูกน้องอะไร
‪- สวัสดีค่ะ ‪- จริงๆ เลย
‪คุณฮันกยอล สวัสดี เดี๋ยวนะครับ
‪จะทำอะไรเจ้านี่ครับ
‪หัวหน้าทีมแจวอนบอกให้ทิ้งน่ะค่ะ
‪ใช่แล้ว ฉันจะเปลี่ยนแบบน่ะ
‪บ้าหรือเปล่า ท่านประธานอนุมัติแล้ว
‪ลูกค้าก็ตกลงแล้วนี่ แล้วทำไม
‪ฉันไม่ชอบตำแหน่งบันได ‪เชื่อมชั้นหนึ่งกับชั้นสอง
‪เราเปลี่ยนมาสามครั้งแล้วนะ สามครั้ง ‪ต้องเปลี่ยนยังไงอีก
‪ไม่รู้สิ
‪มีแผนบ้างไหม
‪ไม่มีสินะ
‪บ้าเอ๊ย
‪คุณอีฮันกยอล เอากลับมาก่อนครับ
‪อย่าเพิ่งทิ้ง หยุดก่อน
‪ทุกครั้งที่เห็นรถแคมป์ปิ้ง ‪ฉันก็จะนึกถึงเธอ
‪เอาเป็นว่าวันนี้เราลงทะเบียนก่อน ‪แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาสอบ
‪ฉันก็สอบใบขับขี่ที่นี่ผ่าน ‪ภายในวันเดียวเลยนะ
‪- จริงด้วย คุณไม่มีรูปติดบัตรใช่ไหม ‪- ก็ไม่มีน่ะสิ
‪- ไปกันเลย ‪- อะไรนะ
‪- เข้าไปเร็วๆ ‪- เฮ้อ จริงๆ เลย
‪- เอาล่ะ ‪- เจ้าเครื่องนี่ถ่ายออกมาขี้เหร่นะ
‪อันดับแรก…
‪เอาล่ะ จะถ่ายแล้ว ‪พูดว่า "แกงกิมจิ" นะ
‪"แกงกิมจิ" อะไร
‪อะไร ถ่ายแล้วเหรอ แกงกิมจิ
‪(ทดสอบภาคปฏิบัติ)
‪เหมือนตัวจริงเลยนะเนี่ย
‪- รูปนี้เนี่ยนะ ‪- อือ
‪นี่เนี่ยนะ
‪โอ๊ย ดูรูปนี้สิ
‪- อัปลักษณ์สุดๆ ‪- รีบติดเร็ว
‪ไม่ชอบเลยจริงๆ
‪(ใบคำขอ)
‪เอาล่ะ
‪เยี่ยมเลย
‪มาเร็ว
‪- มาเร็ว ‪- โธ่
‪รอก่อน
‪เอาล่ะ ไปกันๆ ไปเลย
‪แจวอน นายใช้แผงควบคุมเป็นใช่ไหม
‪ฉันพูดเผื่อไว้ก่อน
‪อย่าไปปิดเมนสวิตช์เข้าล่ะ
‪เพราะถ้าตู้เย็นดับไปด้วย ‪จะวุ่นวายเอา
‪แล้วก็ผ้าใบนี่ เวลาที่ฝนตก
‪ก็ตั้งให้เอียงไปด้านหนึ่ง ‪รู้ไหม ให้ด้านนี้…
‪ทำอะไรอยู่ ไม่ยอมฟังที่ฉันพูด
‪เปล่งประกายมากเลย
‪อือ ใช่ไหมล่ะ
‪- ยิ้มสวยมากเลยนะครับ ‪- นี่
‪ทำเอาช่วงนี้ฉันกับรารา ‪หัวเราะบ่อยๆ เลยล่ะ
‪- เก่งจังเลย น่ารักมาก ‪- นั่นสิครับ ร่าเริงมาก
‪- เก่งมากๆ ‪- มีคนมาทิ้งไว้น่ะ
‪- ชอบใช่ไหม ชอบล่ะสิ ‪- อะไรนะครับ
‪ก็ไอ้คนที่มาเล่นเซิร์ฟ ‪มันมาทิ้งไว้น่ะสิ
‪ไอ้หน้าไหนมันทำแบบนั้นกัน ‪ทั้งที่เธอสดใสขนาดนั้น
‪- ชอบเหรอ ‪- แต่กินข้าวอย่างเยอะเลยล่ะ
‪นอกนั้นก็ดีทุกเรื่อง
‪แต่ผมชอบพวกที่กินเยอะนะ
‪อยากพากลับไปไหมล่ะ
‪- เอ๊ะ ‪- พากลับไปที่โซลด้วยสิ
‪ผมเหรอ ผมทำแบบนั้นได้เหรอ
‪- ถ้าผมชวนไป แล้วจะไปเหรอ ‪- ก็พาไปเลย
‪ถ้ามีของกินล่อ ก็ไปตามได้ง่ายๆ แล้ว
‪แต่ว่าถ้าพาไปที่โซลแล้ว ‪ต้องพาไปทำหมันก่อนนะ
‪หือ พูดเรื่องอะไร
‪ไม่รู้ว่าตัวอื่นรู้ได้ยังไง
‪พวกตัวผู้แถวนี้แห่กันมา ‪เล่นเอาฉันเหนื่อยเลย
‪คุณลูกค้า สบายไหมคะ
‪อ้อ พี่พูดถึงหมาหรอกเหรอ
‪ใช่ หมาของเรา
‪อะไรกัน นายไม่ได้พูดถึงหมา
‪- แต่หมายถึงยุนซอนอางั้นเหรอ ‪- เธอชื่อยุนซอนอาเหรอครับ
‪(กระดานโต้คลื่น บิน ‪และร้านเส้นๆ ของรารา)
‪- อ้อ โทรศัพท์ ‪- อือ
‪นี่
‪อือ
‪เธอน่าจะซื้อโทรศัพท์นะ
‪ซื้อไปทำไม ‪ฉันแค่ใช้ตอนไปรับลูกค้าเอง
‪- เอาล่ะ ได้แล้ว ‪- ขอบใจนะ
‪- ข้างในมีงานอะไรเหรอคะ ‪- อ้อ เราจัดงานปาร์ตี้บาร์บีคิวน่ะ
‪ไปสนุกด้วยกันสิ ‪ไม่สบายใจที่พูดเป็นกันเองใช่ไหม
‪แต่เราสนุกกับการพูดแบบนี้แหละ ‪เชิญเลย
‪ที่นี่อะไรเนี่ย
‪สุดยอดไปเลย
‪- คยองกู ‪- โอ๊ะ
‪- นี่จ้ะ ‪- ขอบใจๆ
‪เอาล่ะนะ
‪คยองกูเล่นได้แค่นี้เองเหรอ
‪งั้นเธอลองดูสิ
‪- ฉันเหรอ ฉันจะลองดูนะ ‪- อือ
‪- มาเลยๆ ‪- โอเค
‪- เยี่ยม ‪- หมดแก้ว
‪- หมดแก้วๆ ‪- หมดแก้วๆ
‪- อ้าว ตาฉันเหรอ ‪- ไม่เป็นไร
‪- เร็วสิ เล่นเร็ว ‪- รอเดี๋ยวนะ
‪- รารา ขอกับแกล้ม ‪- อือ
‪- โอ๊ย มีแค่นี้แหละ ‪- ขอบใจนะ
‪- ต้องค่อยๆ ดึง ‪- เก่งเลยนะเนี่ย
‪- เอาล่ะ ช้าๆ นะ ‪- ช้าๆ
‪- ทำได้ๆ ‪- ฉันทำได้ ค่อยๆ
‪ราบรื่นดีไหม
‪เหมือนจะไปได้สวยอยู่นะ เพราะคุณเลย
‪ซอนอา รอบสุดท้ายแล้ว
‪- ฉันอยากได้กำลังใจจากเธอ ‪- เข้าใจแล้ว
‪เดี๋ยว…
‪- เอาล่ะ ‪- เตรียมตัว สาม สี่
‪โอเค เยี่ยมเลย
‪- เย่ ‪- ไชโย
‪นั่นแหละ อันนั้นสุดท้ายแล้วนะ
‪- เย่ เราชนะแล้วๆ ‪- ชนะแล้ว
‪- ขอโทษนะ ‪- เฮ้อ
‪อะไรกันเนี่ย
‪เริ่มเกมกันเลย
‪นักเล่นเกม เข้ามากันเลย
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ผู้ชายสี่ ผู้หญิงสาม
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ผู้ชายสอง ผู้หญิงสอง
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ผู้ชายสาม ผู้หญิงสี่
‪- มาทางนี้ ‪- ทางนี้ๆ
‪ผู้ชายสี่
‪อะไรเนี่ย เหลือแค่นี้เหรอ
‪สาม สอง หนึ่ง
‪- ผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงหนึ่ง ‪- ผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงหนึ่ง
‪แต่ว่าเหลือแค่ผู้ชายนะ
‪นี่ เราเหลือแต่ผู้ชาย ‪แล้วจะเล่นยังไง
‪- โทษที มันสุ่มน่ะ ขอโทษๆ ‪- อะไรเนี่ย
‪มันพังเหรอ
‪ฉันว่าฉันรู้เมื่อได้มองดวงตาล่ะ
‪ว่าเธอเป็นผู้หญิง ‪ที่เข้ากับฉันได้หรือไม่
‪จะบอกว่าเห็นสีหน้าของเธอ ‪ผ่านดวงตาได้ไหมนะ
‪ฉันแค่รู้สึกได้ในช่วงเวลานั้นน่ะ
‪ว่าเธอคงเข้ากับฉันได้ดีเลย
‪ผู้ชนะของเราในวันนี้ ยินดีด้วยนะ
‪เยี่ยมมากทุกคน
‪ฉันชอบทุกอย่างของเธอ
‪เสียงลมหายใจ ‪และกลิ่นหอมของเธอเมื่ออยู่ใกล้
‪ทรงผมประหลาดๆ และเสื้อผ้า ‪ที่เหมือนหยิบมาสวมแบบไม่คิดอะไร
‪ทั้งหมดนั่น มันเหมาะกับเธอมาก
‪ฉันก็แค่ ชอบเธอน่ะ
‪พอฟังเรื่องรักๆ ของคนอื่น
‪ฉันก็รู้สึกว่ามันตลกล่ะ
‪"และในช่วงเวลานั้น ‪ดอกไม้ไฟก็ระเบิด"
‪ขอโทษที ฉันหัวเราะดังไป
‪แล้วคิดว่าจะไม่ได้ยินเสียงระฆังเหรอ ‪ขนาดฉันยังได้ยินเสียงดังตู้มเลย
‪ต่างคนก็ต่างคิดว่า ‪เรื่องราวความรักของตัวเองมันพิเศษ
‪เป็นเรื่องราวที่งดงามเลยล่ะ
‪เดินทางไปเที่ยวแล้วได้พบกับสาวสวย
‪และในคืนนั้นดอกไม้ไฟก็ระเบิดด้วย
‪สบตากัน
‪และใจเต้น
‪นี่ เรื่องพวกนั้น ‪มันเกิดขึ้นในคราวเดียวกันจริงๆ นะ
‪ถ้าเกิดว่าผู้หญิงเป็นคนมีเสน่ห์มากๆ ‪มันก็เป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ
‪ตอนนั้นควรจะรู้ตัวทันที
‪ว่า "สติฉันมันเตลิดไปแล้วสินะ"
‪แต่สมมติว่าตั้งสติได้แล้ว ‪ถ้าไม่คบกันแล้วจะทำอะไรล่ะ
‪ก็คงอยู่คนเดียวไปตลอดน่ะสิ
‪ไม่ใช่นะ ไม่ได้ตัวคนเดียว ‪บอกว่าไม่ใช่คนเดียวไง
‪ถ้าช่วงเวลานั้นเกิดขึ้นอีกครั้งเหรอ
‪ถึงอย่างนั้นฉัน…
‪ถ้าฉันได้เจอเขาอีกครั้ง ‪ฉันก็คงรักเขาอีก
‪อือ ฉันว่าคงเป็นแบบนั้นล่ะ
‪ตู้มๆ
‪ตู้ม
‪(เพลง "เฮลโล มายบีช" ‪จากเดอร์ที บีชเชส โดยโรลลิ่งสตาส์)
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน