W POPRZEDNICH ODCINKACH:
Zabić! Zabić! Zabić!
To nasz czas.
Naczelny dowódca podobno przygotowuje niezatwierdzony atak na łódź podwodną.
A niech mnie diabli!
- Szwedzki okręt wojenny! - Do ataku!
Ćwiczenia „Matrioszka” zostają wstrzymane.
Dobrze.
Pozostaje więc tylko kwestia przesłuchania kapitana.
Przebiorę oficera KGB za kapitana łodzi podwodnej.
- Kim pani jest? - Większość ludzi nazywa nas KGB.
- Rzuć broń! - Ty idioto!
Jesteśmy z CIA.
Dezerterujący oficer KGB będzie dla nas niezwykle cenny.
Mój Boże.
Łódź jest uzbrojona w broń nuklearną.
NATO podwoiło flotę na granicy,
gdzie stacjonuje już flota radziecka.
Kapitan ma rozkaz wysadzić łódź podwodną w powietrze,
jeśli ktoś się zbliży.
Zarówno Reagan jak i Breżniew są gotowi do ataku,
co może doprowadzić do wojny nuklearnej na pełną skalę.
SERIAL JEST OPARTY NA PRAWDZIWEJ HISTORII
KILKA POSTACI I MIEJSC ZMIENIONO
ZE WZGLĘDÓW BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO
A TAK NAPRAWDĘ CAŁKIEM SPORO...
SIEDZIBA RZĄDU, SZTOKHOLM
To poważne naruszenie suwerenności i integralności terytorialnej Szwecji.
Jednak poważniejszą kwestią,
o której dopiero teraz mówię społeczeństwu, jest to,
że według przeprowadzonego przez nas dochodzenia,
sowiecki okręt podwodny
jest prawdopodobnie uzbrojony w broń jądrową.
A bardziej prawdopodobne, a może niemal pewne,
jest to, że na pokładzie znajduje się uran-238.
Jak dotąd nie wymyślono innego sensownego zastosowania uranu.
Oznacza to, że stoimy przed
najbardziej rażącym naruszeniem szwedzkiego terytorium
od czasów II wojny światowej.
- Coś mnie ominęło? - Nie.
Jakieś pytania?
- Ale super, Håkansson! - Tak.
O to chodziło.
Teraz nawet hodowca owiec wie, że na pokładzie są bomby atomowe.
Czekaliśmy na to całe życie.
Czas pokonać Sowietów raz na zawsze.
Jesteś gotów ruszyć na wojnę?
Tak, ale...
Żadnych ale! Żadnych ale, Håkansson! Jedziemy!
O nie.
- Dodaj gazu, kiedy przekręcasz kluczyk! - Tak.
Właśnie tak.
- A teraz jedź! - Dobrze.
Poinformowałem komandora Karlssona, że może rozpocząć operację „Holowanie”.
Za kilka godzin będziemy mogli się zrelaksować, o ile dopisze nam szczęście.
Co się dzieje, Ola? Jesteś blady.
Wyglądasz, jakby ktoś chciał cię dźgnąć nożem.
- Albo strzykawką. - Co?
Rozwodzimy się z Evi.
- Uważa, że za dużo pracuję. - Przykro mi to słyszeć.
Zaniedbałem ją.
Polityka wewnętrzna bywa męcząca.
A polityka światowa tym bardziej.
Wygląda na to, że oficer polityczny okrętu,
porucznik Tarasenko, postanowił zdezerterować.
Naprawdę?
Kiedy zamierzałeś powiedzieć to radzieckiej ambasador?
Wygląda na to, że nie będę musiał.
Ściągnęła już panią Tarasenko i ich noworodka do Szwecji.
Aktualnie ukrywają się w pokoju w Sheratonie.
Tarasenko, wyższy oficer polityczny w sowieckim systemie, dezerteruje,
a radziecka ambasador ściąga tu do niego jego żonę i dziecko?
To się nazywa targowanie, Ola.
Nasza partia Centrum robiła tak już w latach 30.
- To nic innego jak barter. - Jasne.
My weźmiemy dezertera, nie wiadomo po co,
- a co damy w zamian? - Łódź podwodną, rzecz jasna.
Tarasenko już sypie jak sito, wiemy już wszystko, czego nam trzeba.
Jeśli chcesz, mogę się zająć Tarasenką i jego rodziną.
Byłoby wspaniale.
Myślisz, że mógłbyś ich ukryć tak, żeby nikt ich nie znalazł?
Proszę wybaczyć, panowie, dzwoni ambasador ZSRR.
Thorbjörnie, nie zapomnij umyć rąk.
Racja.
- Witam. - Cześć.
Przyznaję, że w telewizji wypadasz bardzo profesjonalnie.
Uprzejmie dziękuję.
Ponieważ porucznik Tarasenko i jego rodzina są już bezpieczni u was,
powinniście pozwolić łodzi wrócić do domu z resztą załogi.
Zgodnie z umową.
Jak wiesz, hodowca owiec zawsze dotrzymuje słowa.
Sekretarz stanu zajmie się rodziną Tarasenki,
bo ja mam inną ważną sprawę do załatwienia.
- Co? - Raczej „kto”.
Baczność!
Spocznij!
- Wszyscy znają swoje zadania? - Tak, panie generale!
Doskonale. Cała operacja zależy od elementu zaskoczenia.
Mam tylko jedno małe pytanie.
Dowódco pułku,
czy rząd wydał zgodę na tę operację?
Mam ci przypomnieć, że to jestem naczelnym dowódcą kraju?
To znaczy, że dowodzę całą armią naszego kraju, do której i ty należysz.
Jeszcze jakieś idiotyczne pytania, zanim zmienimy porządek świata?
- Nie, panie generale. - Dobrze.
- Pieprzony idiota. - Głąb.
Pierwsza grupa podejdzie lądem. Grupa druga dołączy do nich na łódkach.
Nurkowie niezauważeni dostaną się na pokład przez sterburtę
i szybko wejdą do łodzi,
gdzie pojmą załogę i wyprowadzą wszystkich na brzeg.
- Jakieś pytania? - Hultman!
Tak.
Jak nurkowie mają wejść na łódź podwodną?
To znaczy, jeśli będzie ślisko. Mamy zabrać drabiny?
Jeśli tak, to jak je zabierzemy?
No tak...
Ja udam się teraz do bazy marynarki, żeby zachować pozory.
Nie chcemy, by ktoś nas podsłuchiwał,
dlatego od teraz komunikacja odbywać będzie się przez telefony polowe
i przez mojego znakomitego zastępcę, Håkanssona.
Wasze rozkazy brzmią: rozpocząć operację „Pobudka”.
I nie podejmujcie samodzielnych decyzji. O wszystkim decyduję ja i tylko ja.
- Zrozumiano? - Tak jest, panie generale!
Doskonale.
- Martinsson, ty trzymasz straż tu. - Co?
Podłącz się do słupa telefonicznego, a ja zadzwonię do ciebie na telefon polowy
z tego przenośnego urządzenia.
Co?
Wystarczy.
Panie generale, chciałem powiedzieć,
że czuję się zaszczycony, mogąc służyć u pańskiego boku.
I... To wszystko, co chciałem powiedzieć. Nic więcej.
„Dla Szwecji z duchem czasu”.
Dziś tworzymy historię wojskowości, ty i ja.
Król da nam medale,
zjemy kolację w Operakällaren i tak dalej.
Będzie o czym opowiadać wnukom.
- Tak. - Zróbmy to, do cholery, Håkansson!
Nazywam się Martinsson. Håkan Martinsson.
Tak? Halo?
Tak, panie premierze, informuję,
że cztery minuty temu generał opuścił Hästholmen
i kieruje się do bazy marynarki w Karlskronie.
Dziękuję, Håkansson.
Nazywam się Håkan Martinsson. Tak trudno zapamiętać moje nazwisko?!
- Jorgensson. - Halo, tu Tobbe.
- Już czas. - Dobrze.
Wypuść je.
Zasrany premier.
To hip-hop, hippie, hippie To hip, hip-hop
Nie przestawaj Kołysać się do bum-bum boogie
Skacz do boogie W rytm boogie, w beatu rytm
To co słyszysz, to nie test Rapuję w beatu rytm
Ja, rytm i kumpli stu Ruszymy twe stopy jak w dym
Czemu nie odbierasz, głupia krowo?
Halo?
Towarzyszu Andropow, tu admirał Kalinin.
Jesteśmy gotowi do misji ratunkowej. Czekam na rozkazy.
- Jak idzie dyplomacja? - Dyplomacja?
Co to za gówniane słowo? Dyplomacja?
Idźcie w bój, do cholery! Wykonać mój diabelski plan!
Zadzwoń i daj znać po wszystkim!
Oczywiście, towarzyszu sekretarzu generalny!
To wszystko.
Tak się to załatwia.
Mamy rozkaz przeprowadzić operację „Diabelski plan”.
- Co? - Bijcie na alarm!
Wykonać mój rozkaz!
Cała flota naprzód w kierunku łodzi podwodnej!
Sprowadźmy naszych towarzyszy do domu!
Maszynownia, cała naprzód! Wykonać!
Misja w Genewie, Moskwie
Co dzień stawiamy czoła Niebezpieczeństwu
A życie to taniec
Kobiety i szampan Gdzie sięgały cienie
Co jest, kurwa?
Co to ma być?
Jestem w cholernym zoo!
Rusz się! Co za idiota za to odpowiada?
Na miłość...
Ogarnij swoje zwierzęta, wieśniaku!
Jestem naczelnym dowódcą Szwecji i prowadzę wojnę.
- Właśnie tak. - Co za zbieg okoliczności.
- My też. - Mogę spytać, kim jesteście?
Szwedzkie Towarzystwo Hodowli Owiec.
Jesteśmy tu w imieniu byłego prezesa.
Mamy parę spraw do omówienia, ty i ja.
- Dobrze. - Wysiadaj z auta.
- Ale... - Już!
Premier Szwecji potwierdził,
że okręt podwodny jest wyposażony w broń nuklearną.
Jednocześnie zmierza ku niemu kilka radzieckich statków
oraz dwa inne okręty podwodne.
Mamy powody sądzić, że to próba odbicia, panie prezydencie.
Panie prezydencie, jakie wytyczne?
Na zderzenie czołowe!
- Co? - Pokażmy im, na co nas stać.
- To rozkaz, generale. - Tak, panie prezydencie.
Chcecie się bawić? No to ścigajmy się do łodzi, zachodnie świnie.
GRANICA PAŃSTWOWA
PORT WOJENNY W KARLSKRONIE
- Co się dzieje? - Nie wiemy, komandorze.
Wszystkie statki nagle ruszyły pełną parą w stronę łodzi podwodnej.
Wyślijcie holownik! Natychmiast uwolnić łódź podwodną!
Cokolwiek się stanie, pamiętajcie o rozkazach premiera. Utrzymać granicę!
Mamy nowe rozkazy, by utrzymać granicę!
- Co? Myślałem, że to koniec. - Musimy utrzymać granicę!
To znaczy, że musimy strzelać. A jeśli w nich trafimy?
Nie skalibrowaliśmy jeszcze broni.
Po prostu strzelaj. Celuj w granicę. To będzie jasny przekaz.
Ognia!
Jesteśmy w stanie wojny.
Tu holownik Karlshamn.
Zaczynamy holowanie. Mamy nadzieję, że zdążymy przed innymi.
Bez odbioru.
Towarzyszu kapitanie!
Moskwa poinformowała, że wysyłają wszystkie siły, by nas wyzwolić.
Towarzyszu kapitanie! Szwedzi już tu są!
- Cholera! - Towarzyszu kapitanie!
Cholera!
Ten kutas Tarasenko wszczął bunt!
Co to do cholery było?
Kapitanie!
Chłopaki, ruszamy się!
Hura!
- Tak! - Hura!
Towarzyszko, dlaczego nie odbieracie telefonu?
- Halo. - Tu głównodowodzący!
Operacja „Diabelski plan” rozpoczęta. Szwedzi otworzyli ogień.
Odpowiedzieć ogniem?
Oszaleliście? Natychmiast przerwać operację!
Rozumiem, towarzyszu Andropow.
Nowe rozkazy z Moskwy. Przerwać operację „Diabelski plan”.
Wykonać.
Idę na chwilę na zewnątrz.
Muszę się przewietrzyć.
Cholera.
Amerykańska stal. Zawsze działa.
- Panie prezydencie. - Generale Cooper.
Sir... Nie powinien pan.
To przez tych Szwedów znów palę.
Jak nam idzie z moim planem?
- Ma pan na myśli zderzenie czołowe? - Tak.
- Przykro mi. Plan został odwołany. - Jak to?
Szwedzi właśnie odholowują okręt na wody międzynarodowe.
Wygląda na to, że problem rozwiązano dzięki dyplomacji.
Dyplomacji?
Co to za gówniane słowo?
Według mnie to... piękne słowo.
To co to ja zdecydowałem
z tą łodzią podwodną?
Mieliśmy ją wysadzić, towarzyszu sekretarzu generalny.
Razem z 56-osobową załogą i bronią jądrową
na terenie innego kraju, towarzyszu sekretarzu generalny.
Wstępne raporty mówią o 50 tysiącach ofiar.
Znaczna część południowej Szwecji już nie istnieje.
A niech mnie. I kto by pomyślał?
A co na to Szwedzi?
Cóż... Na początku byli niezadowoleni,
ale rozmawialiśmy z nimi i uznali, że to było do przewidzenia.
Bardzo rozsądne podejście.
Panie sekretarzu stanu, co się dzieje? Po co tu jesteśmy?
Rosja? Proszę, nie Rosja!
Żadna Rosja. Ameryka.
Tak, panie Tarasenko. Stany Zjednoczone Ameryki.
Z radością was powitamy. Z dala od Moskwy.
- Nowy Jork? - Jeśli pan chce. To wolny kraj.
- Julia, Nowy Jork! - Nie, Dima.
Gallywood.
- Gallywood? - Hollywood. Załatwione.
Umowa stoi?
Stoi.
- Auć! - Halo?
Próbuję... Jutro przekażę...
- To boli... - Powoli, Börje.
Rozumiem, że próbujesz mnie za coś przeprosić,
ale czy mógłbyś być tak miły i powtórzyć od początku?
Byle jasno i wyraźnie.
Po pierwsze chcę cię przeprosić,
że być może nie zawsze traktowałem cię z należnym szacunkiem.
Po drugie, chcę cię poinformować, że jutro rano
przekażę rządowi moją rezygnację.
To doprawdy mądra decyzja, Börje.
Dziękuję za twoją służbę i oczywiście wystawię ci najlepsze rekomendacje.
- I jeszcze jedno... - Tak?
Z łodzią podwodną wszystko się udało.
Nawet pod twoją nieobecność. Żegnaj i powodzenia.
Jeśli dobrze rozumiem, zgodnie z protokołem,
odpowiedzialność za okręt wraca na nasze barki. Zgadza się?
Tu szwedzka straż przybrzeżna. Możecie wracać do domu.
Hura!
Chwała litościwemu Sekretarzowi Generalnemu. Kobieta jest wszystkim!
Rodzina jest wszystkim!
- Hurra, chłopcy! - Hura!
- Dom! Dom! - Dom, chłopaki!
- Tak, chłopaki! - Hura!
RAMVIK, ÅNGERMANLAND
Gratuluję najwyższego odznaczenia.
Dziękuję, towarzyszu.
Najważniejsza była służba ukochanej ojczyźnie, ale dziękuję.
Umieszczenie masztów radiowych na Bałtyku
to samo w sobie duże przedsięwzięcie.
Ale poprosiłem też techników o raport o stanie dna morskiego.
Mogę spytać dlaczego?
Wyobraźcie sobie przyszłość.
Możemy poprowadzić największy gazociąg po dnie morskim
ze Związku Radzieckiego do chciwej,
żądnej energii Europy.
Z militarnego punktu widzenia, to byłoby genialne.
Ale z ekonomicznego zaprawdę zdumiewające.
Pomyślcie o tym. Pomyślcie.
Podejrzewamy, że była radziecka ambasador w Sztokholmie
nie jest tym, za kogo się podaje.
Aleksandra?
Zapewne pracuje dla rosyjskiego wywiadu.
Źle interpretujesz sytuację, Andersie.
Aleksandra jest teraz naszym kretem w Moskwie.
Dzwoniła kilka godzin temu
i przekazała mi zdumiewające informacje
na temat radiolatarni ukrytych w archipelagu Blekinge.
Ty musisz je teraz posprzątać.
- Co chcesz powiedzieć? - Widzisz...
My, hodowcy owiec, trzymamy się razem.
Wspomniała też coś o gazociągu
wzdłuż dna morskiego.
Ale co ty na to, by porozmawiać o tym przy lunchu
w mojej ulubionej restauracji?
Dziękuję. Nie odmówię.
Witam. Tu Operakällaren.
Tu premier Thorbjörn Fälldin. Jakie macie dziś danie dnia?
Dziś serwujemy udziec jagnięcy.
Wspaniale. Poproszę stolik dla dwóch osób.
Nagrywamy wszystko, jak zwykle.
- Zapraszam. - Dziękuję.
- Flaga? - Spuszczona.
- Ty otworzysz, czy ja? - Razem.
- Tak. - Tak.
- Björklund! Dawno się nie widzieliśmy. - Harry. Gustav.
Młotek.
Świetnie. Masz ochotę na kawę?
Wiesz... z dodatkiem.
Pomyślałem już o tym.
Przyniosłem whiskey.
- Macie lód? - Jasne, wchodź.
Tekst polski: Jakub Morawa