‎(ฮันมะ บากิ)
‎อย่างนั้นเหรอ
‎จะบอกว่าตอนนี้รู้ธีมแล้วอย่างนั้นเหรอ
‎มีธีมแล้วใช่ไหม
‎ฮันมะ บากิ
‎ต่อให้มีธีมหรือไม่มีธีม
‎ต่อให้หลับหรือตื่น
‎ยังไงในสายตาฉัน ‎นายเป็นปีศาจยักษ์น่าสะพรึงกลัวอยู่ดี
‎ถ้างั้น…
‎คงถึงเวลาเปิดศึกแล้วสินะ
‎ได้เวลาปราบเจ้าปีศาจ
‎แม้พูดว่า "ปราบเจ้าปีศาจ"
‎แต่วิธีการที่ใช้มันจะไม่ใช่ศิลปะการต่อสู้
‎ทำท่าเหมือนกำลังจะต่อยเสยคาง
‎แต่ที่จริงแล้วฉันก็ต่อยเสยคางจริงๆ นั่นแหละ
‎สำหรับจอมยุทธ์ชั้นยอดอย่างบากิ
‎การต่อสู้ครั้งนี้มันคงน่าเบื่อจนเขาอยากจะหาว
‎ขอโทษนะบากิซัง
‎แต่รู้ไหม
‎รู้ไหมบากิ หวังว่าจะเข้าใจนะ
‎ว่าการต่อสู้ของเราครั้งนี้
‎ต่างจากการต่อสู้ ‎ระหว่างปรมาจารย์ด้านการต่อสู้อย่างนาย
‎มันไม่ได้อยู่ที่การบดขยี้หรือถูกบดขยี้
‎การต่อสู้ระหว่างเรา
‎จะสิ้นสุดลงก็ต่อเมื่อ ‎ฝ่ายใดฝ่ายนึงยอมรับความพ่ายแพ้
‎ในบางครั้ง เมื่อเรากำลังยืนค้ำร่างคู่ต่อสู้ที่ล้มลง
‎เราก็ยังมีโอกาสแพ้ได้อยู่
‎นั่นคือความหมายของการยุติการต่อสู้ของเรา
‎บากิซัง ไม่ต้องพูดมากให้เจ็บคอ…
‎จิฮารุซัง ขอบคุณนะ ‎ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่คุณช่วยมาสอน
‎ยืดเส้นยืดสายก่อนสู้เนี่ย มันไม่ใช่สไตล์คุณเลยนะ
‎ผมจะทำให้ดูว่าชิบะ จิฮารุต้องทำยังไง
‎ฉันเหรอ
‎จะว่าอะไรไหม
‎ผมอยากต่อสู้เหมือนชิบะ จิฮารุ
‎โธ่เอ๊ยๆ
‎อย่ามาล้อเลียนกันสิ
‎ถ้าฉันเป็นนาย…
‎ฉันจะสู้ในแบบของฮันมะ บากิ
‎ผมก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน
‎ถ้าทำแบบนั้นมันจะง่ายที่สุดสำหรับผม
‎แต่ว่า
‎มันจะไม่สามารถจบศึกนี้ได้ ‎ไม่ว่าผมจะเอาชนะคุณกี่ครั้งก็ตาม
‎จนกว่าคุณจะถูกฆ่าตาย… ไม่สิ ‎ต่อให้ตายไปแล้วก็คงยังจะสู้ต่อให้ได้
‎แกคิดว่า…
‎ไอ้เด็กน้อย
‎คิดว่าจะลอกเลียนแบบสไตล์ฉันได้งั้นเหรอ
‎ใช่แล้วละ
‎ไอ้เด็กเวร…
‎ผมทำได้ จิฮารุซัง
‎เชื่อได้เลย
‎ทำไมน่ะเหรอ
‎จิฮารุซัง คืองี้นะ…
‎ผมชื่นชมคุณไงล่ะ
‎บากิ…
‎เห็นไหมล่ะ
‎ไม่นึกว่าจะเหมือนขนาดนั้นใช่ไหมล่ะ
‎นั่นแหละ "สไตล์จิฮารุ"
‎ไม่ต้องกั๊กอะไรไว้ทั้งนั้น
‎อย่ารอจนกว่าจะยืดแขนออกมาเต็มที่
‎เมื่อถึงจุดแรงสุดของการปะทะ…
‎กระแทกเข้าไปตรงกลางให้แม่นยำ
‎นั่นละที่เรียกว่า "สไตล์จิฮารุ"
‎ร่างกายที่แสนจะปกติธรรมดา ‎แต่จิตใจแกร่งดุจเหล็กกล้า
‎แต่ "เหล็กกล้า" ของจิฮารุ ‎มันเริ่มจะเปราะนิดนึงแล้ว
‎พวกเข็มขัดดำทั่วไปยังสู้คุณไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ใช้แค่จิตวิญญาณนักสู้…
‎แค่ใช้ความรู้สึกก็สามารถไต่ขึ้นไป ‎สู่ระดับที่สูงขึ้นได้ ยกระดับจิตขึ้นไป
‎เหมือนกับยกตัวเองขึ้นไป
‎แต่การเสียสละนั้นคุ้มค่า
‎แลกกับความเสียหายที่ใบหน้า ‎ผมได้กำจัดมือขวากับขาซ้ายคุณไปแล้ว
‎จิฮารุซัง พอได้แล้วละ
‎อย่าให้ต้องเสียมือซ้ายไปด้วยเลย
‎บากิซัง
‎ไหนบอกว่าจะสาธิตสไตล์ของชิบะ จิฮารุให้ดู
‎อยากโชว์วิถีจิฮารุให้ฉันดูไม่ใช่เหรอ
‎งั้นคำตอบสุดท้าย…
‎มาทำให้ดูสิ
‎การใช้จุดอ่อนเข้าไปต้อนรับการโจมตี ‎นั่นคือสไตล์จิฮารุ
‎รู้ใช่ไหมล่ะว่าฉันกำลังเล็งอะไรอยู่
‎มาลองดูเซ่
‎ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคน…
‎ต่างก็จนมุมแล้ว
‎อย่าพลาดล่ะ จิฮารุซัง
‎ฉันไม่ใช่เด็กอมมือนะ
‎ไม่ใช่การเผยจุดอ่อนซะหน่อย
‎อันที่จริงแล้ว สไตล์จิฮารุ ‎มันก็คือการใช้จุดอ่อนเป็นอาวุธต่างหากล่ะ
‎ใบหน้าที่มีจมูก ริมฝีปาก และแก้มที่อ่อนนุ่ม
‎กำลังจะถูกกำปั้นที่แข็งกระด้างเข้ากระแทก
‎งั้นก็จัดให้ไปเลยสิ
‎เอาจุดอ่อนของเรา ‎เข้าไปต้อนรับจุดแข็งของเขาเลย
‎แล้วบดขยี้ความมั่นใจของคู่ต่อสู้ซะ
‎แขนขวาที่บาดเจ็บ…
‎กำลังจะถูกขาซ้ายที่แข็งเหมือนเหล็กกล้าเตะ
‎งั้นก็เข้าไปทักทายมันเลย
‎กระแทกให้หนำใจไปเลย
‎การเปลี่ยนจุดอ่อนเป็นอาวุธคือสไตล์ของจิฮารุ
‎ตอนนี้สไตล์จิฮารุนั้น ‎กำลังทำให้ตัวชิบะ จิฮารุต้องจนมุม
‎โกหก
‎ชิบะ จิฮารุไม่เคยจิ้มตาใครซะหน่อย
‎การเล็งจุดสำคัญมันเป็นวิถีของวิชาการต่อสู้
‎ดังนั้นวิถีจิฮารุจึงตรงกันข้าม
‎วิธีการของคุณต้องไม่ใช้วิชาการต่อสู้
‎ไม่มีทางที่คุณจะทำแบบนั้นหรอก
‎การเอานิ้วจิ้มเข้าไปในลูกตา จุดสำคัญที่สุด
‎มันต้องเป็นสิ่งที่ชิบะ จิฮารุไม่มีวันทำ
‎จิฮารุซัง จิ้มตรงๆ ให้แรงๆ เลยนะ
‎การจิ้มตาเป็นทักษะระดับสูง
‎คู่ต่อสู้อาจหลบไปทางไหนก็ได้
‎ในขณะที่เป้าหมายการโจมตี ‎มีขนาดเพียงแค่สองถึงสามเซนติเมตร
‎ยากพอๆ กับจับแมลงวันสองตัว ‎ที่กำลังบินอยู่ในอากาศพร้อมๆ กัน
‎มันเป็นไปไม่ได้หรอก
‎ผมจะพุ่งตาของตัวเองไปทางนิ้วของคุณนะ
‎คุณก็แค่ต้องดันแขนออกมาตรงๆ
‎ผมจะเอาลูกตาคู่นี้บิดนิ้วของคุณให้ดู
‎ถอยกลับไม่ทันแล้ว
‎ช่างน่าอัปยศ…
‎ตายเพราะปากแท้ๆ
‎เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินหน้าต่อไป
‎ทางเลือกเดียวที่มีคือต้องทำ
‎ต่อมา ชิบะ จิฮารุได้ทบทวน ‎เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอีกครั้ง
‎เขาบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ ‎จะทิ่มลูกตาบากิแต่แรกอยู่แล้ว
‎เขากะว่าจะหุบนิ้วลงมาเป็นกำปั้นก่อนปะทะพอดี
‎แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว ‎เขามีเวลามากพอที่จะหุบนิ้วหรือเปล่านะ
‎ท่าไม้ตายขั้นสุดยอด
‎ตั้งชื่อว่า "ท่าแมลงสาบกระโจน" ดีไหมนะ
‎แล้วนายจะทำยังไง
‎ในเมื่อยังด้อยประสบการณ์ ‎เรื่องนี้ก็จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
‎เมื่อถูกปะทะและสมองกระทบกระเทือน
‎จะหยุดมันด้วยวิธีครึ่งๆ กลางๆ ไม่ได้
‎ถ้าแค่รออย่างเดียว ก็อาจต้องใช้เวลานาน ‎ถึงห้าหรือสิบนาทีกว่าจะหายดี
‎ชาตะกรรมก็จะอยู่ในกำมือของคู่ต่อสู้
‎แล้วนายจะทำยังไง
‎แน่นอนว่าถ้ารอไม่ได้ ‎งั้นก็แปลว่าต้องปรับจังหวะให้เข้ากับมัน
‎เข้าใจหรือเปล่าเรซึ
‎จะหยุดมันได้ ก็ต้องเขย่าไปพร้อมๆ กับมันด้วย
‎ปรับจังหวะหามันเลย
‎ค่อยๆ ฟัง
‎ตั้งใจฟังสมอง
‎ตั้งใจฟังการสั่นของมัน
‎ต้องปรับเข้ากับจังหวะไหนนะ
‎- สาม ‎- ถ้าพลาดละก็…
‎- สี่ ‎- จะไม่ได้ลุกขึ้นมาอีกเลย
‎ห้า หก
‎- เจ็ด ‎- ปรับจังหวะเข้าหามัน
‎แปด
‎เก้า
‎จะบาดเจ็บแค่ไหน ก็รับได้อยู่แล้ว
‎ยืนขึ้นงั้นเหรอ ก็ได้
‎ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรอยู่แล้ว
‎ยังไงมันก็ไม่เปลี่ยนอะไรหรอก
‎ตอนนี้ถึงคิวคุณให้คำแนะนำผมไม่ใช่เหรอ
‎ฉันรู้แต่เรื่องการชกมวย
‎ฉันให้คำแนะนำเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับมวยไม่ได้หรอก
‎มันน่าสมเพช แต่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่ามันเกิดอะไรขึ้นอยู่ในสังเวียน
‎ฉันไม่รู้ว่านายต่อสู้ หรือหลบ
‎หรือแม้แต่ยืนขึ้นมาใหม่ได้ยังไง
‎เหมือนเดิม
‎ไม่ว่าผมจะใช้ท่าอะไรก็ตาม
‎ยังไงผมก็ใช้แค่กำปั้นทั้งสอง
‎นั่นคือกังฟูตะวันตก หรือที่เรียกว่ามวย
‎น่าขันจริงๆ ที่โค้ชข้างสนาม ‎เป็นฝ่ายโดนนักมวยสอนซะนี่
‎ขอคำแนะนำด้วยครับ
‎งั้นก็… ใส่ไปไม่ต้องยั้ง…
‎ระวัง!
‎พอกันที
‎ฉันต้องงัดทุกอย่างที่มีออกมาใช้
‎เป็นคำแนะนำที่ถูกต้อง
‎ฉันจะทำตาม ยอมรับด้วยความซาบซึ้ง
‎มีแต่คนขี้เกียจที่คิดว่าตัวเองใช้ทุกอย่างที่มีแล้ว
‎อีกรอบ…
‎อันที่จริงถึงเวลาแล้ว
‎ที่ต้องใส่ไปไม่ยั้ง
‎เหมือนกับเป็นครั้งแรก
‎นั่นคือ…
‎วิธีการที่จะตอบแทนโค้ช
‎ในที่สุด…
‎ค่อยเหมือนการชกมวยขึ้นมาหน่อย
‎โห โจล้มลงไปแล้ว!
‎ครูเซอร์โดนต่อยล้มลงไปแล้ว
‎เจ็ด แปด
‎ถามจริงๆ
‎นักมวยของฉันทำเอาโจล้มลงไปคุกเข่าเลยเหรอ
‎โอเคนะโจ
‎โจลุกขึ้นมาใหม่แล้ว
‎ตอนนี้…
‎สู้!
‎การชกมวยจะถูกยกระดับขึ้น ‎เหนือไปกว่าการเป็นแค่กีฬา
‎จะเรียกว่าเกมไม่ได้แล้ว
‎นั่นไง เขาปิดตา!
‎เหงื่อออกเยอะจังนะ
‎ทำไม
‎เรซึ นักสู้ยอดอัจฉริยะ ‎ต่อยไม่ได้แม้แต่หมัดเดียว
‎ทำไมถึงเอาชนะตาแก่ ‎ที่ใช้แค่เทคนิคการกระโดดไม่ได้ล่ะ
‎ผมยังไม่แพ้ซะหน่อย!
‎แต่นายก็ชนะไม่ได้อยู่ดี
‎เข้าใจหรือยัง
‎เมื่อถูกโจมตีจากด้านบน
‎สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือป้องกันตัว
‎เขามาจากเหนือหัว
‎หมุนติ้วลงมาเลย!
‎คอยระวังโจที่บาดเจ็บให้ดีๆ
‎มวยคือการต่อสู้ถึงตาย
‎หนึ่ง สอง
‎สาม สี่ ห้า
‎โอเคนะโจ
‎โอเค
‎สู้
‎จากนี้ไป ศึกนี้เป็นการสู้ให้ตายไปข้าง
‎โจอ่อนระโหยโรยแรง ‎ไม่ต่างกับเปลวเทียนในสายลมที่ใกล้ดับเต็มที
‎ได้ช่องแล้ว!
‎โดนจังๆ
‎หมัดนี้ก็ด้วย นี่ก็ด้วย
‎จุดจบใกล้มาถึงแล้ว
‎ดูสิ!
‎โจยังไม่หมดน้ำยา!
‎อันตราย
‎โดดขึ้นฟ้า!
‎เขาโดนต่อยกลางอากาศ!
‎จิตใจแน่วแน่แข็งแกร่งจริงๆ
‎ถึงแม้ร่างกายจะบาดเจ็บสาหัสแล้วก็ตาม
‎นี่สินะที่ทำให้ได้ฉายาสโมกกิ้ง โจ
‎ใช่แล้ว
‎หมอนี่คือสโมกกิ้ง โจไงล่ะโว้ย
‎สโมกกิ้ง โจมาแล้ว
‎ไม่มีทางเลือกแล้ว
‎ท่าไม้ตายลับที่ตั้งใจไว้ว่า ‎จะเก็บไว้ใช้ในศึกที่ยากกว่านี้…
‎ตอนนี้ต้อง…
‎เอามาใช้แล้ว
‎เดินหน้า… ไปข้างหน้า
‎สักนิดก็ยังดี
‎ร่องริมฝีปากบน
‎เมื่อโดนหมัดโดยตรง
‎จะเจ็บปวดมากเพราะเป็นจุดรวม ‎ของเหล่าเส้นประสาทบนใบหน้า
‎ถือเป็นจุดประสาทสำคัญ
‎สามารถทำให้เหยื่อโคม่าหรือถึงตายได้
‎มันอาจทำให้แขนขาทั้งสี่ ‎เป็นอัมพาตขยับไม่ได้ในทันที
‎เจ็ด แปด
‎ถามจริง!
‎ชนะแล้ว ไชโย!
‎ช่างลึกลับ…
‎สุดยอด นายนี่มันสุดยอดจริงๆ
‎นายเอาชนะรุ่นเฮฟวี่เวทตัวจริงได้แล้ว
‎ผมได้เจอพ่อที่เสียไปแล้ว ‎เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีเลย
‎เราได้ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบกัน ‎จนแมตช์นี้สิ้นสุดลง
‎ต้องขอขอบคุณด้วยนะที่ทำให้ผมได้คุยกับพ่อยาวๆ
‎สโมกกิ้ง โจ คุณคิดผิดแล้ว
‎คุณไม่ใช่ฝ่ายที่พ่ายแพ้
‎ท่าที่ผมใช้น่ะ มัน…
‎นั่นแชมป์นี่นา!
‎โบลต์!
‎แชมป์
‎แชมป์มาแสดงความยินดีกับเรซึ
‎ชายคนนี้คือจุดสูงสุดของวงการมวย…
‎จุดสูงสุดของโลกนี้
‎ขอบใจนะที่ไปสู้ จิฮารุ
‎อย่าเลย
‎ไม่ใช่แค่ไม่ชนะนะ แต่ผมสู้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
‎ได้แต่ถูกขยี้แล้วก็ไปท้าสู้ใหม่วนไป
‎เราสู้กันทั้งหมดสี่ยก
‎โอกาสชนะแค่หนึ่งในล้านผมก็ไม่มี
‎แตะต้องเขาไม่ได้เลยเหรอ
‎เปล่า เขาให้ผมเหวี่ยงหมัดใส่สองสามทีอยู่
‎โดยเฉพาะยกที่สาม ผมต่อยโดนจังๆ เลย
‎ถ้างั้นก็แปลว่าสู้ไหว
‎เอ้อ ก็นะ มันเป็นกรณีพิเศษน่ะ
‎แค่บังเอิญโชคดี
‎ต่อให้ลอบต่อยตอนไม่ทันตั้งตัวก็ถือว่านับ
‎คิดงั้นเหรอครับ
‎แล้วแพ้ยังไงล่ะ
‎(ประคบเย็น)
‎ตาเหรอ ตาเขาน่ะนะ
‎ใช่ ตาของเขา
‎ผมยื่นสองนิ้วออกไปแบบนี้
‎แล้วเขาก็เอาตาพุ่งเข้ามาชนเองเลย
‎อาจจะไม่ได้โดนตาก็ได้มั้ง
‎ไม่อ่ะ โดนตาชัวร์ๆ
‎จิฮารุ ทำอย่างที่เขาทำได้ไหม
‎ยังไม่ได้ครับ
‎ทำไมล่ะ
‎อ้าว ขืนทำ ตาผมก็เละสิ
‎กลัวจะตาบอดอย่างนั้นเหรอ
‎เอาตรงๆ นะ มันคงลำบากใจ ‎ผมจงใจทำให้ตัวเองตาบอดไม่ได้หรอก
‎งั้นสิ่งที่ชิบะ จิฮารุไม่กล้าทำ
‎ฮันมะ บากิกลับทำได้
‎คือว่า ผมไม่ได้พูดแบบนี้เพราะเจ็บใจที่แพ้นะ
‎แต่มันเหมือนกับว่าตอนเขาทำแบบนั้น
‎เขารู้อยู่แล้วว่าตาจะไม่เป็นอะไร
‎อย่างน้อยนั่นก็ที่ผมคิด
‎เอานิ้วจิ้มตาจังๆ แต่ตาไม่เป็นอะไรงั้นเหรอ
‎ก็แบบ ถ้ากระโจนเข้าหาด้วยความเร็วสูง
‎แล้วพุ่งดวงตาเข้าไปใส่นิ้วใครน่ะเหรอ
‎ถ้าเป็นแค่นิ้วมือคนน่ะ…
‎มันก็อาจจะไม่เป็นอะไรก็ได้นะ
‎แล้วเขาพุ่งมาเร็วแค่ไหน
‎เร็วเท่ารถไฟชินคันเซ็นมั้ง
‎รถไฟชินคันเซ็นงั้นเหรอ
‎ลูกพี่นี่ก็กล้าเชื่อเนอะ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล