‎(ฮันมะ บากิ)
‎ขึ้นไปบนเวทีเฉยเลย ‎แถมยังจะโปรโมทตัวเองอีก
‎ผมซาบซึ้งในมิตรภาพอันแน่นแฟ้นของคุณ
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าการแนะนำตัวคุณเป็นเรื่องเสี่ยง
‎และถ้าให้บอกตรงๆ กลัวถึงกับเหงื่อตก
‎ถ้าคุณไม่ตามขึ้นมาบนเวทีละก็
‎ตอนนี้ผมคงถูกอัดเละไปแล้ว
‎ขอขอบคุณจากก้นบึ้งหัวใจ
‎นี่
‎นี่มันเรื่องบ้าอะไร คุณไคเซอร์
‎นี่มันไม่ใช่เวทีคุณนะ นี่มันสังเวียนผม
‎ได้ยินไหม
‎รีบลงไปซะก่อนจะโดนจับโยนออกไป
‎พูดอะไรแปลกๆ
‎คุณเป็นถึงอดีตแชมป์โลก ‎และยังเป็นซูเปอร์สตาร์ อันเดร วาเลฟ
‎คุณได้เจิมเวทีนี้ด้วยชัยชนะน็อคเอาท์ถึง 31 ครั้ง
‎ทุกคนที่นี่ต่างชื่นชมคุณ
‎ยกเว้นคนนั้น
‎เขามาเพื่อดูถูกคุณ
‎ไม่ใช่สิ อันที่จริงแล้ว ‎เขามาย่ำยีวงการมวย ไม่ใช่แค่คุณคนเดียว
‎ไคเซอร์ ไอ้ผู้ชายตัวเล็กขาด้วนเนี่ยนะ
‎จะมีปัญญามาดูถูกผมได้
‎ในญี่ปุ่นมีคำกล่าวว่า
‎"ยิ่งตัวโต สมองก็ยิ่งเล็ก"
‎พวกอเมริกันคงไม่เข้าใจหรอก
‎คนที่มีสติปัญญาระดับคุณน่ะ ‎เห็นร่างกายเป็นแค่กลุ่มก้อนกล้ามเนื้อ
‎ไม่มีทางเข้าใจวิชาการต่อสู้ ‎ที่ถูกสั่งสมมายาวนาน 4,000 ปีหรอก
‎คุณเรซึ นี่มันไม่ใช่เวทีมวยปล้ำมืออาชีพนะ
‎เยาะเย้ยด้วยคำพูดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
‎เรซึ ผมได้เตรียมของมาให้คุณทำการสาธิตแล้ว
‎สำหรับคุณ มันเป็นการแสดงโง่ๆ
‎แต่มันจะทำให้ชาวอเมริกันเข้าใจได้ง่ายขึ้น
‎สำแดงเศษเสี้ยวของวิชาอันเป็นนิรันดร์ให้ดูซิ
‎คุณไคเซอร์
‎ผมนึกว่าคุณเป็นนักโปรโมทที่มีความสามารถซะอีก
‎แค่ต่อยอิฐ ใครที่ไหนจะไปตื่นตาตื่นใจ
‎ตรงนี้เรามีอะไร
‎ที่ใหญ่กว่า แกร่งกว่า และควรค่า ‎แก่การทำลายมากกว่าอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
‎เร… เรซึ
‎คาราเต้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมหันมาต่อยคน
‎ถ้าเรียกร้อง ‎งั้นผมก็ยินดีที่จะสู้กันหมัดเปล่า คุณเรซึ
‎อัดมันให้หายซ่าเลยวาเลฟ
‎ผ่าครึ่งไปเลย!
‎กลายเป็นผงไปแล้ว
‎ไม่ใช่แค่แตกนะ
‎แต่กลายเป็นทรายไปเลย
‎นี่คือสงคราม มังกรปะทะยักษ์โกไลแอท
‎ผู้ยิ่งใหญ่และรุ่งโรจน์ที่สุดในประวัติศาสตร์
‎การประลองที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎คุณเรซึ ช่วยเล่าประวัติ ‎และอาชีพการต่อสู้หน่อยได้ไหมครับ
‎ผมไม่แน่ใจว่าจะอธิบายยังไงดี
‎ผมเข้าวัดไป๋หลินตอนอายุสี่ขวบ
‎หลังจากนั้นก็ฝึกฝนฝีมือทุกวัน
‎แล้วประวัติการต่อสู้ล่ะครับ
‎ผมไม่มีประวัติขึ้นเวทีหรอก
‎การต่อสู้ทุกครั้งที่ผ่านมา ‎มันไม่ได้มีการบันทึกเอาไว้
‎แล้วสถิติการต่อสู้ ‎อย่างไม่เป็นทางการของคุณล่ะ
‎ผมไม่เคยนับ
‎ไม่ว่าจะครั้งที่ชนะหรือพ่ายแพ้
‎แล้วใช้กติกาการต่อสู้แบบไหน
‎กติกาเหรอ
‎คงไม่ได้ใช้กติกามวยหรอกนะครับ
‎มันคือศิลปะการต่อสู้
‎แค่นั้น เพื่อวัดกันว่าใครแกร่งกว่า
‎หมายถึงใช้กติกาศิลปะการต่อสู้แบบผสมเหรอ
‎ศิลปะการต่อสู้แบบผสมเหรอ
‎- อะไร ‎- ไม่รู้จักได้ไง
‎ผมไม่เคยต่อสู้ในแบบที่มีกฎใดๆ
‎ก็แค่ประลองความแข็งแกร่งกันเฉยๆ
‎ขอถามได้ไหมครับว่าขาไปโดนอะไรมา
‎ผมพ่ายแพ้ตอนต่อสู้กับเพื่อน
‎พูดเป็นเล่นไป
‎เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้
‎นั่นคือธรรมชาติของการต่อสู้
‎ผมมีอะไรจะถามครับคุณไคเซอร์
‎การต่อสู้ครั้งนี้จะใช้กติกาอะไร
‎ชายสองคนจะประลองกันด้วยหมัดล้วนๆ
‎นั่นคือกติกาเดียว
‎งั้นก็แปลว่าใช้กติกาการต่อยมวยสินะครับ
‎คุณไปตัดสินเอาเองแล้วกัน ‎ว่ามันคือกติกาของอะไร
‎ยังไงซะนี่ก็แค่งานแสดง
‎คุณเรียกมันว่างานแสดง
‎แต่คู่ต่อสู้คนนึงเป็นถึงอดีตแชมป์โลก
‎ผมมันเป็นแค่นักโปรโมทมวย
‎มีหน้าที่แค่นำเสนอทั้งสองคนให้รู้จักเท่านั้นละ
‎แบบว่า "นี่คือศึกระหว่างสัตว์ร้ายสองตัว ‎ถ้าอยากมาดูก็เชิญเลยนะ"
‎(โรงแรมพาราไดส์)
‎ชกมวยกับวาเลฟ อดีตแชมป์เลยนะ
‎สุดยอดไปเลย เรซึ
‎ได้เปิดตัวกับวาเลฟวุ้ย
‎นายลบหลู่มัน
‎ผมไม่ได้ลบหลู่
‎นายลบหลู่วิชามวย
‎ทั้งชีวิตนายเคยชกมวยก็แค่สองครั้ง
‎คิดว่าตัวเองเป็นแชมป์โลกแล้วหรือไงวะ
‎นี่เป็นโอกาสที่ดีเลย ถ้าเห็นหมัดจากรุ่นเก๋า…
‎เป็นอะไรไป บรูซ ลี
‎มองไม่ทันเหรอว่า ‎นักมวยคนนี้ที่เกษียณไปสิบปีแล้วกำลังจะต่อย
‎หมัดแย็บจากมือนักมวยมันก็เร็วแบบนั้นแหละ
‎ถ้าฉันเป็นวาเลฟ นายตายไปแล้ว
‎รีบถอนตัวซะเถอะ
‎หัดมีสัมมาคารวะให้อดีตแชมป์โลกหน่อย
‎เราไม่มีธุระอะไรที่เวกัสแล้ว
‎พรุ่งนี้เราจะบินกลับ
‎ไคเซอร์มันจะพูดว่าไงก็ช่าง
‎ยังไงซะมันก็เป็นแค่นักโปรโมท…
‎ต้องขออภัยด้วย
‎ดูเหมือนว่าผมจะเคลื่อนข้อมือคุณหลุดโดยไม่รู้ตัว
‎แปลว่าที่แท้ก็รู้ว่าจะต่อยเหรอ
‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลบอยู่แล้ว
‎คุณฟูกะมาจิอยู่ในวงการมวยมานาน
‎ถ้าจะโกรธก็มีเหตุผล
‎หมัดนั้นคือบทลงโทษที่ผมไปทำร้ายจิตใจคุณ
‎แต่ขอให้คุณเข้าใจความรู้สึก ‎ที่ผมมีให้กับวิชาการต่อสู้ด้วย
‎มันก็แค่การจัดแสดงแหละน่า
‎งั้นอยู่ต่ออีกสักพักนึงคงไม่เสียหายอะไร
‎เซี่ยเซี่ย
‎มังกรจีน!
‎กังฟูมวยจีน
‎ไคโอ!
‎เรซึรู้สึกสับสน
‎นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของเขา ‎เพื่อสร้างความบันเทิงให้คนดู
‎ไม่เข้าใจ
‎เขาไม่เข้าใจเลยว่าคนดูบันเทิงกับอะไร
‎ผู้ชายคนนี้แสร้งโมโหทำไมกัน
‎อย่างกับแกล้งเล่นละครให้คนดูเมามัน
‎แต่ทำไมต้องทำถึงขั้นนี้ด้วยล่ะ
‎เบิกโรงได้!
‎สาธารณรัฐประชาชนจีนที่ยิ่งใหญ่ ‎ได้แยกเขี้ยวให้ชาวโลกได้เห็น
‎ปาหี่ชัดๆ
‎เมื่อเบื่อหน่ายกับโลกทางการเงิน…
‎คนพวกนั้นไม่เห็นมีประโยชน์กับการต่อสู้
‎ขยายอิทธิพลมายังวงการกีฬา
‎แม้แต่คนที่ยืนข้างเวทีก็ยังเสแสร้ง
‎ลองดูสิ
‎ถ้าคิดว่าจะเอาชนะฉันได้ก็ลองดูเลย!
‎ใช่เลย!
‎อัดมันให้เละเลยวาเลฟ!
‎นี่ก็เป็นการแสดง
‎เขาเตะทั้งที่รู้ว่าจะไม่โดน
‎มาเลย
‎คุณเรซึ ผมขอจบการแสดงเพียงแค่นั้นนะ
‎สู้ดีๆ ล่ะ
‎จากนี้ไปจะมีเพียงการแข่งขัน
‎ไม่มีการเสแสร้งอีกต่อไป
‎เรซึ อย่าตายนะเว้ย
‎ฝีเท้าเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ส่วนสูง 237 เซนติเมตร
‎น้ำหนัก 151 กิโลกรัม
‎ฟุตเวิร์คสวยมากสำหรับคนตัวใหญ่
‎อย่างที่คิดไว้เลย
‎พลังการต่อสู้ของเขาไม่ได้มีแค่ขนาดตัวที่ใหญ่
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎เฮ้ย ไอ้โง่เอ๊ย!
‎ไปย่อในมุมนั้นทำไม
‎ยอมแพ้แล้วเหรอ
‎เข้าไปยืนจนมุมเองต่อหน้าต่อตากันเลยเหรอ
‎คุณได้เอาตัวเองไปอยู่ ‎ในตำแหน่งที่อันตรายที่สุดบนเวทีมวยแล้ว
‎คงเข้าใจความหมายของมันใช่ไหมล่ะ
‎นี่ ทำงี้หมายความว่าไง
‎ลุกขึ้นสู้สิ ลุกขึ้นมาสู้!
‎แล้วคำว่า "ลุก" นี่หมายถึงอะไรเหรอ
‎ผมก็ไม่ได้นั่งอยู่ซะหน่อย
‎ถึงสะโพกจะต่ำลง แต่นี่ก็คือท่ายืนอย่างแน่นอน
‎แล้วผมก็ไม่เข้าใจว่าคุณมาบอกให้ผมสู้ทำไม
‎ทำไม
‎ผมไม่มีความตั้งใจที่จะสู้กับคุณวาเลฟ
‎ผมไม่มีความตั้งใจจะต่อยเขา ‎หรือว่าจะยอมให้เขาต่อย
‎นี่จะยอมแพ้กันง่ายๆ โดยไม่แย็บสักทีเลยเหรอ
‎ผมจะชนะศึกนี้โดยไม่ปล่อยหมัดแย็บแม้แต่ลูกเดียว
‎กรุณาหลีกทางด้วยครับ คุณมิลส์
‎คุณกำลังยืนขวางไม่ให้ผมเข้าไปอัดเขา
‎โอเค สู้!
‎ยักษ์วาเลฟดีใจอย่างยิ่ง
‎เขากำลังเผชิญหน้ากับ ‎รูปแบบการต่อสู้ลึกลับที่ไม่เคยนึกฝันมาก่อน
‎อีกทั้งยังดีใจที่มีโอกาสสูง…
‎ไม่ใช่สิ เขามั่นใจเลยละ ‎ว่าจะต่อยทะลวงเข้าไปได้แน่ๆ
‎มุซุนเกะ
‎สิ่งสุดท้ายที่วาเลฟเห็นคือช่างภาพหนึ่งคน
‎ขอต้อนรับ ไคโอ เรซึ
‎นี่คือรางวัลสำหรับการต่อสู้เมื่อคืน ‎รางวัลที่โชว์เทคนิคสุดยอดให้คนเห็นเป็นบุญตา
‎ให้ผมเหรอ
‎ภายในเวลาแค่คืนเดียว
‎คุณได้กลายเป็นคนจีน ‎ที่น่าสนใจที่สุดในอเมริกาไปแล้ว
‎พนักงานของผมได้รับคำเชิญ ‎ที่พรั่งพรูเข้ามาตั้งแต่เมื่อเช้านี้แล้ว
‎ก็ไม่แปลกใจหรอก ทุกคนในอเมริกาได้เห็นแล้ว
‎ถุงมือที่แน่นิ่ง แต่จู่ๆ ก็อัดทะลุหน้าของเขาไป
‎ขอถามความรู้สึกหน่อยครับ
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าผลจะออกมาเป็นอย่างนี้
‎ผมก็แค่แสดงให้เห็นถึงความเหนือกว่าของกังฟู
‎สำหรับหมัดปิดจ๊อบ
‎ก่อนที่จะต่อยเขา คุณแตะหน้าเขาแบบนี้เลย
‎มุซุนเกะ
‎หรือจะเรียกว่า "หมัดไร้นิ้ว" ก็ได้
‎"ไร้นิ้ว" เหรอ
‎ยังไงก็เถอะ วิชามวยของคุณยังอ่อนหัดนัก
‎ผมอยากให้ทุกคนได้เห็นทักษะการต่อสู้ที่แก่กล้า
‎กับศัตรูที่น่าเกรงขามคนต่อไปโดยเร็วที่สุด
‎คำพูดแค่นั้นทำเอาคนทั้งโลกอยากสู้กับคุณ
‎เหมือนที่บอกไว้เลยใช่ไหมล่ะ
‎คุณจะได้เงินหลายสิบล้านดอลลาร์
‎และจะได้พบกับสัตว์ประหลาด ‎ที่จะทำให้คุณอยากวิ่งหนีไป
‎เอ้า เอาไปซะสิ
‎ในนั้นมีเท่าไร
‎ถ้าเป็นเงินดอลลาร์ก็สองล้าน
‎ถ้าจะเอาน้ำหนักก็ 20 กิโลกรัม
‎ผมไปหากระเป๋าถือมาให้แล้ว
‎น่าจะใส่ได้พอดี
‎เข้าใจแล้ว
‎ถึงผมจะไม่รู้ว่าเงินมหาศาลนี้มาจากไหน
‎แต่ถ้าอยากจะยกให้ ผมก็ขอรับไว้
‎แต่นั่นอะไรเหรอ
‎รองเท้าสกปรกที่พาดอยู่ข้างๆ เงินของผมน่ะ
‎อย่ามาบอกให้หยิบเอง
‎คุณนั่นแหละหยิบใส่กระเป๋าแล้วยื่นให้ผมดีๆ
‎ไม่งั้นจะบี้เท้าเสียมารยาทให้แหลก
‎ขอบคุณ
‎ผมเรียกรถมารับแล้วนะ
‎ขอบคุณ
‎รับบรั่นดีไหมครับ คุณเรซึ
‎ไม่เอา ขอชาอู่หลง
‎ไม่มีหรอกครับ รับชาดำฝรั่งเศสแทนนะครับ
‎รถลิมูซีนพวกนี้ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ
‎(ตายซะ ไอ้สวะ ‎ลูกแหง่)
‎อะไรกัน ตอนนี้เหรอ
‎เอ่อ แบบนี้ไม่ดีแน่
‎ต้องใช้แก้วอีกใบ
‎แต่จู่ๆ เขาจะมาไม่บอกกล่าวจริงๆ เหรอ
‎เขาไม่เคยมาที่นี่เลยสักครั้งเดียว
‎ใกล้ถึงแล้ว ใกล้มากเลย ‎สัมผัสได้เลยว่าใกล้แล้ว
‎อีก 20 เมตรเหรอ ไม่สิ ใกล้กว่านั้น
‎สิบเมตรเหรอ
‎เดี๋ยว ใกล้กว่านั้นอีก
‎อย่าบอกนะว่าถึงประตูหน้าแล้ว
‎คงยังมาไม่ถึงตรงนั้นหรอก…
‎ว่าไง ยินดีต้อนรับนะ
‎บลูเมาน์เทนน่ะ
‎มาหากะทันหันจังนะ
‎ผมว่าแล้วว่าพ่อจะมา ก็เลยชงไว้สองแก้ว
‎มีเซนส์เพราะเป็นพ่อลูกกันสินะ
‎โห กินเข้าไปจริงๆ ด้วย
‎ใส่น้ำตาลหน่อยไหม
‎นี่ใช่ไหม
‎นี่ใช่ไหมความสัมพันธ์พ่อลูกที่แกต้องการ
‎ก็น่าจะประมาณนี้แหละ
‎มันจะเกิดขึ้นไหมนะ
‎พลิกโต๊ะ…
‎นี่แกกลัวพ่อตัวเองงั้นเหรอ
‎ไม่น่าจะมีสักวินาทีเดียว
‎ที่ผมไม่กลัวฮันมะ ยูจิโร่ พ่อของตัวเองหรอก
‎ทั้งกลัว ตัวสั่น
‎นับถือ ชื่นชม เคารพ
‎แล้ว… ผมก็เกลียดพ่อ
‎งั้นก็ปล่อยมันออกมาเลยสิ ‎เกลียดฉันไม่ใช่เหรอ
‎พ่อ
‎พูดบ้าๆ น่า เราเป็นพ่อลูกกันนะ
‎ถ้าเราสองคนตีกันนะพ่อ ‎มันไม่กลายไปเป็นศึกประลอง
‎ที่ทั้งคู่ต่างตกลงกันก่อน ‎แล้วพากันฝึกฝนร่างกายตามวันเวลาที่นัดไว้…
‎มันไม่เป็นแบบนั้นหรอก
‎ถ้าเราใช้ชีวิตกันแบบพ่อลูก
‎อาจมีวันใดวันนึง
‎ที่ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ เล็กมากจริงๆ
‎แต่แล้วก็กลายเป็นมีปากเสียงกัน
‎และในที่สุด ความเกลียดชังที่ถูกเก็บกดเอาไว้…
‎อืม เข้าใจแล้ว
‎เข้าใจแล้ว
‎มันอาจต้องเป็นอย่างที่แกพูด
‎ว่าแต่ ไอ้ลูกชาย…
‎ตอนนี้เลยเหรอ
‎แกมีปัญหาอะไร ‎ถึงได้เอากาแฟห่วยแตกมาให้ฉันกิน
‎นั่นไง เร็วจังเลย
‎เรื่องเล็กๆ ที่ไม่เป็นธรรมชาติ
‎ผมขอโทษจริงๆ ครับพ่อ
‎ถึงแม้พ่อจะมาไกลถึงที่นี่
‎แต่ผมก็ดันชงกาแฟแย่ๆ ให้พ่อกิน
‎ต่อจากนี้ไปจะระวังขึ้นนะครับ ให้อภัยผมด้วย
‎โธ่พ่อ
‎อย่ามาโกหกกันแบบนั้นสิ
‎ถึงจะเป็นเรื่องเล็กน้อย ‎แต่มันก็ต้องเป็นเรื่องจริงนะ
‎ดื่มสองอึกหมดแบบนี้
‎แปลว่าที่แท้กาแฟก็ถูกปากใช่ไหมล่ะ
‎แกจะคิดยังไงก็ช่าง
‎แต่ไอ้เรื่องครอบครัวกลมเกลียวน่ะ ‎ฉันไม่ชอบสักนิด แล้วก็ไม่เข้าใจด้วย
‎จบนะ
‎พ่อ
‎ไปชงกาแฟให้ผมทีสิ
‎เถอะนะ ขอแค่นี้คงไม่มากไปใช่ไหม
‎ผมอยากดื่มกาแฟที่พ่อทำ
‎ถ้าอยากกินกาแฟฝีมือฮันมะ ยูจิโร่
‎ก็มีแค่ทางเดียว
‎แกต้องบังคับให้ฉันชง
‎แกต้องล็อกคอฮันมะ ยูจิโร่
‎แล้วลากให้ไปชงกาแฟ
‎ถ้ายังไม่ยอมชงให้
‎ก็ตบสักฉาด ผลักให้ล้ม แล้วกระหน่ำต่อย
‎จนกว่าจะยอมจำนน
‎อย่าให้มีทางเลือกอื่น
‎แกต้องบังคับเท่านั้น
‎ถ้าทำแบบนั้นได้ บากิ
‎ฉันจะยอมทำกับข้าวให้กินเลย
‎ทั้งคำพูดจากปากพ่อ และโต๊ะที่ถูกฉีกเป็นสี่ส่วน
‎เขาเอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปคิดวิเคราะห์
‎โห ง่ายจังแฮะ
‎นี่เราโล่งหรือเปล่านะ
‎บากิประหลาดใจมาก
‎ตอนที่ยูจิโร่ พ่อของบากิ ‎คนที่เขาอยากเอาชนะให้ได้เดินออกไป
‎เขารู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด
‎พ่อ!
‎ทำไม
‎หิวกาแฟเหรอ
‎ประตูหน้าน่ะ…
‎มันต้องปิดเบาๆ นะ
‎ถูกต้อง
‎ในหัวของบากิ ประโยคนั้นวิ่งวนด้วยความเร็วสูง
‎ถ้าสั่งให้พ่อกลับมาปิดประตูใหม่ มันคงเกินไป
‎ถ้าสั่งให้พ่อทำแบบนั้นมันจะเกินไป
‎แค่นี้ก็พอแล้ว
‎ให้ตายสิ
‎เป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
‎เหมือนทุกครั้ง
‎บ่ายวันนี้ก็เหมือนกับทุกวัน
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล