‎(ฮันมะ บากิ)
‎(กองทัพอากาศสหรัฐฯ)
‎เห็นไหมครับทุกท่าน
‎นั่นคือเครื่องบินทหาร
‎ข้างในนั้น
‎มีสิ่งที่ทำให้สหรัฐอเมริกาวุ่นวายกันเลย
‎น่าจะเรียกว่ามนุษย์ยุคหินได้นะครับ ‎ใช่ไหม ศาสตราจารย์คาวาโมโตะ
‎ก็น่าจะได้นะ
‎ว่ากันว่าเขาถูกชุบชีวิตกลับขึ้นมาใหม่ ‎จากยุคจูราสสิค
‎ครับ ก็ได้ยินมาอย่างนั้น
‎เฮ้ย ใช่คนนั้นหรือเปล่า
‎ใช่ คนนั้นเลย!
‎เขามาถึงพร้อมบอดี้การ์ดทหารเป็นโขยง
‎คนนั้นแหละ
‎ใหญ่มหึมา
‎สูงอย่างน้อยสองเมตรแน่ๆ หรืออาจสูงกว่านั้น
‎โห สายตาคมกริบ
‎ดูเหมือนเขาจะระวังตัวอยู่
‎เขากำลังตรวจดูสภาพแวดล้อม
‎ผู้กอง
‎หมอนั่น… แข็งแรงมาก
‎ช่างเป็นคนป่าเถื่อนจริงๆ
‎ดูมีความเป็นมนุษย์ยุคหินมาก
‎อยู่กับเราไหม คุณไอซาว่า
‎ลองไปสัมภาษณ์คุยกับเขาดูได้ไหมครับ
‎ค่ะ จะลองดูนะคะ
‎- ขอโทษนะคะ ‎- ไม่ได้นะ
‎- โน! ‎- สวัสดีค่ะ
‎ไม่!
‎หา
‎เอ่อ…
‎ไม่!
‎คนป่าเถื่อนน่าสมเพช
‎ดิบเถื่อนอย่างที่สุด
‎ทุกคนในญี่ปุ่นได้เห็นมันเกิดขึ้น
‎คำว่า "ป่าเถื่อน" นี่ไม่ใช่แค่เปรียบเทียบ ‎เพราะเขาคือตัวตนของคำนั้นเลย
‎หยุดถ่าย!
‎บางคนพยายามควบคุมสถานการณ์เอาไว้
‎บ้างก็ไม่สามารถที่จะรับได้
‎ทุกคนมีปฏิกิริยาที่แตกต่างกันออกไป ‎แต่พวกเขาล้วนสนใจอยู่สิ่งเดียว
‎ตัวผู้ตัวนี้จะทำอะไรต่อไป
‎มันจะทำอะไรต่อ
‎ขณะที่ชาวญี่ปุ่นรอคอยอย่างจดจ่อ…
‎เจ้าตัวผู้…
‎ก็ได้ผล็อยหลับไป
‎นี่เป็นแค่ทฤษฎีของผม
‎ยุคของไดโนเสาร์ที่ยาวนาน 100 ล้านปี ‎ตั้งแต่ยุคจูราสสิคไปจนถึงยุคครีเทเชียส
‎สิ้นสุดลงอย่างกะทันหัน
‎เมื่ออุกกาบาตยักษ์พุ่งชนโลก
‎ทุกคนน่าจะรู้เรื่องราวจนถึงตอนนี้กันดีแล้ว
‎แต่ตอนที่อุกกาบาตยักษ์ปะทะเข้ากับโลก
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎มวลเมฆฝุ่นมหาศาลซัดขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ
‎ปิดกั้นไออุ่นจากดวงอาทิตย์เอาไว้
‎อุณหภูมิบนพื้นผิวโลกจึงดิ่งฮวบ ‎เย็นยะเยือกเหมือนในอวกาศ
‎ลบ 270.4 องศาเซลเซียส
‎ทุกอย่างบนโลกถูกแช่แข็ง
‎ทั้งไดโนเสาร์ยักษ์ไปจนถึงแมลง
‎รวมถึงศึกที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนั้น
‎แรงกระแทกทำให้แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนตัว
‎เป็นผลให้ชั้นหินเกลือที่มีความมั่นคง ‎ได้ถนอมศึกนี้เอาไว้
‎สิ่งมีชีวิตสองตัวที่ถูกถนอมเอาไว้ ‎ซึ่งเราไปค้นพบก่อนหน้านี้
‎ตัวนึงเสียหายเกินกว่าที่จะชุบชีวิตขึ้นมาได้
‎แต่อีกตัวยังอยู่ครบ 32
‎สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นที่สนามบินฮาเนดะ
‎ผมรู้สึกเสียใจแทนนักข่าวหญิง ‎ผู้เป็นเหยื่ออย่างที่สุด
‎แต่ต้องเข้าใจนะว่า ‎เขามาจากโลกเมื่อ 200 ล้านปีที่แล้ว
‎ซึ่งแทบจะเป็นคนละโลกกับตอนนี้เลย
‎ค่านิยมและศีลธรรมที่เรายึดมั่น
‎ไม่มีความหมายกับเขาสักนิด
‎(ลงโทษไอ้พิคเคิลซะ)
‎(ส่งตัวพิคเคิลมาซะดีๆ!!)
‎เห็นเหตุการณ์ที่นี่ไหมครับ
‎ประชาชนคนธรรมดา ‎พากันแห่มาที่ประตูหน้าฐานทัพสหรัฐฯ
‎เนื่องจากเหยื่อเป็นนักข่าวคนดัง
‎ผู้ประท้วงจึงมากันหลายร้อยคน
‎ทางกองทัพสหรัฐฯ ยังไม่ออกความเห็นใดๆ ‎เรื่องที่ชายยุคหินก่อเหตุข่มขืน
‎ด้วยเหตุนี้ ความโกรธแค้นของผู้ประท้วง ‎จึงถึงขีดสุด
‎ฉันรู้ว่าพิคเคิลอยู่ที่นี่
‎จะเข้าไปแล้วนะ
‎ห้าม!
‎พวกเขาใช้เวลาราวหนึ่งเดือนสร้างที่นี่ขึ้นมา
‎แต่ป๊อกแป๊กไปหรือเปล่าเนี่ย
‎ชิงช้ายางรถ นิตยสาร ตู้ปลา แล้วก็ไอ้นี่อีก
‎มันดูชัดเจนและเรียบง่ายเกินไป
‎อยากรู้จังว่าเขาชอบหรือเปล่า
‎หุบปากเหอะ เราถูกจับตามองอยู่นะ
‎เหมือนแอบย่องเข้าห้องนอนผู้หญิงเลย
‎ฉันคิดอะไรเนี่ยถึงบุกเข้ามาแบบนี้
‎ตั้งแต่การถ่ายทอดสดครั้งนั้น…
‎อยากทำแบบนี้ตั้งแต่วินาที ‎ที่ได้เห็นคนป่าเถื่อนปริศนานั่นแล้ว
‎ยาม เขากำลังเดินมาทางนี้
‎ระหว่างนี้ไปไหนมาไหนแบบนี้ก่อนแล้วกัน
‎โง่เอ๊ย
‎ถอยไป เหล่าผู้ประท้วง
‎ทหารพวกนี้กำลังจะโกยแน่บ
‎(อิชิซูกะ ทาโมตสึ (34) ผู้ประท้วง)
‎รอบๆ ตัวเขาร้อนมาก เหมือนเครื่องยนต์เลย
‎แล้วทันใดนั้นเอง
‎พวกทหารก็เริ่มต่อยกันเอง
‎ต่อหน้าชายสวมชุดดำ
‎ทหารอีกคนไม่คิดจะเข้าไปห้ามเลยด้วยซ้ำ
‎เขาหันไปต่อยตัวเอง
‎ชายชุดดำก็แค่ยืนมองเฉยๆ
‎สุดท้ายแล้ว เขาก็เดินไปที่ประตูรั้ว
‎พวกทหารยังชกกันต่อไป
‎มันเหมือนกับ
‎เวลาพี่น้องจอมซน ‎ถูกพ่อเจ้าระเบียบจับได้ว่าไปก่อเรื่อง
‎ก็เลยหาทางกล่าวโทษกันเอง
‎ประหนึ่งพวกเขากำลังลงโทษตัวเอง ‎ก่อนที่จะทันได้ถึงมือพ่อ
‎ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเลือดออก ‎ฟันหัก และหน้าบวมเป่ง
‎ชายทั้งสามก็ไม่พยายามห้ามตัวเองเลย
‎แต่แล้ว…
‎หยุด
‎เหมือนได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา
‎พวกเขาหยุดชะงักทันที
‎แล้วเขาก็พูดอะไรแปลกๆ ออกมา
‎พวกนายตัดสินใจถูกแล้ว
‎ถ้ามีคนใดคนนึงวิ่งหนีแทนที่จะสู้กันละก็
‎ฉันคงฆ่าทิ้งให้ตายคาที่ไปเลย
‎แต่ถ้าหันมาโจมตีฉัน ชะตากรรมก็คงไม่ต่าง
‎ดังนั้นเพื่อเป็นทางเลือกสุดท้าย ‎พวกนายตัดสินใจทำร้ายกันเอง
‎และทำร้ายตัวเอง
‎ดีแล้ว ทำแบบนั้นถูกแล้ว
‎ฉันจะยกโทษให้นะ
‎ตอนนั้นสีหน้าพวกเขาเป็นยังไง
‎พวกเขาโล่งอก
‎ทุกคนที่มองดูอยู่เห็นได้ชัดว่า
‎พวกเขารู้สึกโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก
‎ทั้งๆ ที่ถูกซ้อมจนหน้าเยิน
‎คือว่า เขาใช้มือเปล่า ‎ตัดล็อกขาดเป็นสองซีกเลย
‎แล้วก็เดินเข้าไปข้างใน ‎เหมือนเดินเข้าบ้านของตัวเอง
‎ไม่มีใครห้ามเขาสักคน เพราะมันอันตรายเกินไป
‎ตราบใดที่ฉันหายใจพร้อมเขา ‎ทหารนายนี้ก็จะไม่รู้ว่าฉันอยู่ด้วย
‎แต่ปัญหาคือ
‎เจ้ามนุษย์ยุคหินซ่อนอยู่ที่ไหนในฐานทัพใหญ่แห่งนี้
‎อยู่ที่ไหนกันนะในฐานกว้าง
‎ไง
‎น่าปวดหัวซะจริงๆ เลย
‎พูดถึงพิคเคิลเหรอ
‎ฉันต้องลาดตระเวนจนถึงเช้าน่ะสิ
‎โธ่เอ๊ย แย่ชะมัด
‎เสร็จแล้วเราไปหาอะไรดื่มกันเถอะ
‎เออ แล้วเจอกัน
‎เจอกัน
‎โชคเข้าข้างแล้ว
‎ถ้าฉันอยู่กับทหารคนนี้ ‎เขาจะพาฉันไปหามนุษย์ยุคหิน
‎ที่นี่แหละ
‎ขอโทษนะ
‎มนุษย์ยุคหินต้องถูกขังไว้ที่นี่แน่ๆ
‎ฐานซ้อนฐาน
‎เปิดอยู่เหรอ
‎อันนี้ก็เปิดอยู่ด้วย
‎หรือว่ามีใครแอบเข้ามาก่อนหน้าฉันนะ
‎นาย…
‎ชิโนกิ โคโช
‎เรซึ ไคโอ
‎ทำไม…
‎ถึงมาที่นี่
‎เหมือนกันสินะ
‎หืม
‎มาหาพิคเคิลใช่ไหมล่ะ
‎แค่มองตา ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาแข็งแกร่ง
‎ความดิบเถื่อนของเขาฝังรากลึก ‎ถึงกับผสมพันธุ์ได้โดยไม่แคร์สายตาชาวโลก
‎พอไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นจุดประกายขึ้น ‎ก็เลยมาที่ฐานนี้ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันอยากเจอเขา อยากเห็นเขา
‎และถ้าเป็นไปได้ ก็อยากจะต่อสู้
‎ดูเหมือนเราทั้งคู่จะใจตรงกันนะ
‎จิตวิญญาณเราเหมือนกัน
‎และควรต้อนรับกันด้วยความอบอุ่น
‎แต่นั่นจะไม่เกิดขึ้น
‎ฉันมาถึงก่อน
‎อยากร้องเรียนไหมล่ะ
‎ว่าไง ชิโนกิ
‎นายไม่ใช่คนแรกที่มาถึงซะหน่อย
‎โดปโปะ
‎แจ็ค!
‎โกคิซัง
‎ฉันพยายามหาจังหวะที่เหมาะจะออกมา
‎แต่ขี้เกียจจะรอแล้วนี่น่ะสิ
‎โอโรจิ คัทซึมิ
‎เข้าใจแล้ว
‎เป็นอย่างนี้นี่เองสินะทุกคน
‎แจ็ค ไคโอ
‎เรซึ ไม่เจอกันนะเลยนะ
‎นี่มันวันรวมญาติกันชัดๆ
‎ชักจะน่าขายหน้าขึ้นเรื่อยๆ
‎ทั้งคนหนุ่มและคนแก่ต่างแต่งชุดดำ
‎อย่างกับจะเล่นเป็นนินจา
‎ใช่ๆๆ น่าอายชะมัด
‎แจ็คซัง มาด้วยเหรอเนี่ย
‎หือ ล้อเล่นอยู่ใช่ไหม โอโรจิกินคน
‎การศึกษาทางสังคม ‎เป็นสิ่งสำคัญของศิลปะการต่อสู้
‎การสอนเป็นงานสำคัญ ‎ที่จะช่วยให้เยาวชนมีอนาคตสดใส
‎"เยาวชนอนาคตสดใส" งั้นเหรอ
‎พูดถึงพิคเคิลใช่ไหมเนี่ย
‎หืม ก็ใช่
‎เราทุกคนเป็นสายพันธุ์เดียวกัน
‎เราอยากสู้กันจนตัวสั่น
‎ถึงได้บุกเข้ามายังไงล่ะ
‎นั่นแหละนักสู้ตัวจริง
‎พูดตามตรง นั่นก็เป็นธรรมชาติของเรา
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎ใครจะสู้กับพิคเคิลล่ะ
‎ก่อนจะตัดสินเรื่องนั้น ‎มาดูกันดีกว่าว่าพิคเคิลทำอะไรอยู่
‎นอนหลับ
‎ชิลซะไม่มี ขนาดข้างนอกวุ่นวายแบบนี้นะเนี่ย
‎คิดว่าเขากำลังชิลจริงๆ เหรอ
‎สงสัยจังว่าเขาเห็นเราเป็นศัตรูเขาหรือเปล่า
‎ตื่นแล้ว… โหยว!
‎ยินดีต้อนรับ พิคเคิล สู่โลกอนาคต
‎ดูเหมือนจะมากันครบแล้วสินะ
‎แก๊งนี้ไม่มีระเบียบเอาซะเลย
‎นี่ หาว่าใครไม่มีระเบียบวะ
‎มิน่าล่ะถึงไม่มีใครอยากอยู่ใกล้แก
‎ไม่ว่าจะเป็นฉัน บากิ หรือแม้แต่พ่อของแก
‎เดินดุ่มๆ เข้ามาไม่มีแผนการอะไรเลย ‎แล้วคิดว่ามันจะออกมาดีเอง
‎ถึงแม้จะรับรู้ได้ว่าแกจะแพ้
‎แกก็อดไม่ได้ที่จะวางมาดกล้าหาญอวดพ่อ
‎แล้วถ้าโชคดีไม่ถูกฆ่าตายทันที
‎แกก็รู้ว่าคนอื่นต้องยอมช่วยแน่ๆ
‎เขาเดาความคิดได้แม่นมาก
‎มองผ่านนักสู้คาราเต้หนุ่มคนนี้ทะลุปรุโปร่ง
‎ตอนนี้เขาทำได้แค่เพียงอย่างเดียวแล้ว
‎ไปเล่นเกมพันด้ายในมุมห้องไป
‎หลีกไป!
‎ฉันจะเข้าไป
‎แต่ว่า…
‎อย่ามาโง่
‎เข้ามาแล้ว
‎พิคเคิล
‎นายเป็นนักรบจากโลกยุคหิน ‎แต่ดันได้ชื่อที่แปลว่าผักดองเค็มซะนี่
‎ถ้าไม่เข้าใจที่ฉันพูด
‎งั้นก็คลำหาความหมายเอานะ
‎เหมือนเด็กทารกที่ไม่เข้าใจภาษา ‎แต่ก็เข้าใจความรักของแม่
‎จงรู้ไว้ในใจว่าเรารู้สึกยังไงกับนาย
‎ทั้งแปดคน รวมถึงฉัน มารวมตัวกันที่นี่
‎เพื่อต่อสู้กับนาย
‎ในยุคที่สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดครองโลก
‎นายจับตัวที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์ ‎กินเป็นอาหาร
‎ถ้าแค่อยากกินเนื้อของมัน ‎จะใช้ทางอื่นมันก็ทำได้
‎แต่นายกลับสู้กับมันซึ่งๆ หน้า
‎ฉันต้องรู้ให้ได้ซะแล้ว
‎ไอ้เวร
‎ทำฉันต้องลงมือเลย
‎เขาลุกขึ้นยืน
‎การเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายนั้น
‎สะกดสายตาของนักรบทุกคนในห้อง
‎การยอมจำนนต่ออารยธรรม ‎ได้ทำให้ทักษะหลายอย่างของร่างกายเราหายไป
‎แต่สำหรับร่างกายที่ยังคงไว้ซึ่งทักษะเหล่านี้
‎แม้ท่วงท่าที่เรียบง่ายที่สุดก็ดูสง่างาม
‎พอเห็นแบบนี้แล้ว ‎พวกเขาจะยอมจ๋อยกลับไปได้ยังไง
‎นักรบเหล่านี้อิจฉาริษยาอย่างยิ่ง เมื่อ…
‎หยุด!
‎มิสเตอร์ยูจิโร่ ฮันมะหยุดอยู่ตรงนั้นนะ
‎ออกมา
‎ตึกถูกล้อมไว้หมดแล้ว
‎ขออภัยที่มารบกวนกิจกรรมนันทนาการครับ
‎ผมผู้พันเฮนรี่ จากกองพันที่สอง ‎ในกองทัพที่ 301 ครับ
‎นี่เป็นวิธีการจับกุมผู้บุกรุกที่มีมารยาทจังนะ
‎ไม่ใช่จับกุม!
‎กองทัพสหรัฐฯ ไม่มีอำนาจที่จะจับกุมคุณได้
‎รู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นผู้บุกรุก
‎นั่นไม่ใช่การบุกรุก ‎คุณก็แค่เดินเข้ามาทางประตูหน้า
‎ดูจากที่ยามเฝ้าประตูหน้า ‎ไม่สามารถเรียกกำลังเสริมได้
‎ผมถึงได้รู้ในทันทีว่าต้องเป็นออก้า ‎หรือยูจิโร่ ฮันมะแน่ๆ
‎กล้ามากนะที่มาประจบประแจงฉันน่ะ
‎ในฐานะทหารนายนึง
‎ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้พบคุณ
‎แล้วจะเอาอะไร
‎กำลังจะเข้าประเด็นครับ
‎พิคเคิลเป็นสมบัติทางวัฒนธรรม ‎ของมวลมนุษยชาติ
‎เขาเป็นมรดกโลกที่มีชีวิต
‎ขอร้องล่ะครับ กลับออกไปเถอะ
‎เงื่อนไขเดียว
‎ให้อีกแปดคนออกไปด้วย
‎คุณหมายถึงพวกเขาด้วยเหรอ
‎นายก็รู้ดีว่าคนพวกนั้น ‎ไม่ได้มาทำลายหรือขโมยอะไร
‎ก็แค่อยากจะมาทักทายเหมือนกับฉัน
‎แต่ถ้าไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไร
‎ไม่ใช่ๆๆๆ
‎เหตุการณ์บุกฐานทัพที่น่ากลัวที่สุดในโลก ‎จึงได้ปิดฉากลงอย่างสงบ ด้วยประการฉะนี้
‎ฉันชอบแววตานั้นนะ ไอ้ลูกชาย
‎เหล่านักรบถูกนำไปปล่อยทิ้งไว้ ‎ห่างจากฐานทัพสิบกิโลเมตร
‎ยกเว้นคนเดียว
‎แปดเหรอ รู้ทั้งรู้ว่าฉันก็อยู่ด้วย
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล