‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎เอาล่ะ พ่อตัวประกัน
‎นายกับพรรคพวก
‎ไปหาผู้ที่เข้าใกล้พระเจ้า ‎ที่ควบคุมเทวดาได้ห้าคน
‎แต่เขาไม่ได้ตั้งใจ ‎จะเป็นพระเจ้าที่สมบูรณ์แบบ
‎แล้วก็ไม่รู้เรื่องเรลกันด้วย
‎ใช่
‎งั้นเราก็ไม่จำเป็น ‎ต้องจริงจังกับเขาสินะ
‎ถ้าทุกอย่างที่นายพูดเป็นความจริง
‎ผมเล่าทุกอย่างตามความจริง
‎เพราะเชื่อที่คุณบอกว่า ‎จะไม่ทำร้ายเพื่อนๆ ผม
‎จริงหรือเปล่านะ
‎มาดูกัน
‎หือ
‎นายคิดเยอะมากระหว่างที่พูด
‎แต่ดูท่าทางจะไม่ได้โกหก
‎ถึงจะแค่เอะใจ
‎แต่ดูเหมือนว่าพวกหน้ากาก ‎จะจับการทำงานของสมองได้
‎งั้นสิ่งที่ฉันต้องทำตอนนี้
‎ก็คือเบี่ยงความสนใจไปจากโยชิดะ ‎และไม่ให้พวกมันรู้เรื่องยูริ
‎อะไรเนี่ย
‎ค่ะ คุซาคาเบะพูดค่ะ
‎อ้าว คุณคิจิมะ สวัสดีค่ะ
‎- รับโทรศัพท์เป็นคุณป้าเลย ‎- ค่ะ
‎- เมื่อกี้บอกว่าอายุ 18 นี่นา ‎- เอ๊ะ
‎ใครคือเทวดา ‎ที่ไวท์เฟเธอร์ฆ่าไม่ได้เหรอ
‎สไนเปอร์ชุดสีดำเหรอ
‎- อะไรนะ ‎- ค่ะ ยุ่งยากน่าดูเลยสินะ
‎ค่ะ ฉันก็ได้ข้อมูลมาทีละนิด
‎ค่ะ ไว้จะเล่าให้ฟังทีหลังนะคะ
‎ริกะจัง
‎เล่าให้พี่สาวฟังหน่อยได้ไหม ‎ว่านายกับสไนเปอร์เกี่ยวข้องกันยังไง
‎จริงอยู่ที่ผมรู้จักเขาดี
‎แต่หลังจากสวมหน้ากากในดินแดนนี้ ‎หมอนั่นก็เสียความทรงจำและหายตัวไป
‎ผมรู้แค่นั้น
‎ไม่ได้โกหก
‎แต่ยังปิดบังบางอย่างอยู่
‎ฉันไม่มีความสามารถที่จะอ่านใจได้
‎งั้นลองทำให้เสียศูนย์หน่อยดีกว่า
‎เริ่มการยั่วยุได้
‎อุ๊ยแหม เก่งจังเลย
‎นายต้องเป็นเทวดา ‎ที่แข็งแกร่งมากได้แน่
‎ฉันน่าจะจับนายใส่หน้ากาก ‎เหมือนที่ทำกับสไนเปอร์นั่นซะ
‎ว่าไงนะ
‎ใช่ คนที่ทำให้เขาเป็นมนุษย์หน้ากาก ‎ก็คือฉันนี่แหละ
‎ทำความดีนี่รู้สึกดีจริงๆ
‎กำลังโกรธแล้ว
‎เอาเลย โกรธจนลืมตัวไปซะ
‎แล้วโพล่งสิ่งที่ปิดบังฉันอยู่ออกมา
‎หา
‎เมื่อกี้คุณพูดว่า
‎ถ้าผมสวมหน้ากาก ‎จะต้องเป็นเทวดาที่แข็งแกร่งแน่
‎แสดงว่าความแข็งแกร่งของเทวดา ‎ขึ้นอยู่กับตัวคนคนนั้น
‎ถ้าเป็นอย่างนั้นนะ ยาโยยจัง ‎คุณทำพลาดครั้งใหญ่แล้ว
‎ที่มอบพลังของหน้ากาก ‎กับปืนไรเฟิลให้หมอนั่น
‎ผมจะไม่แปลกใจเลย ‎ถ้าเขาชนะพวกคุณทั้ง 30 คนได้
‎คุณอาจจะถูกท่านไอต่อว่าก็ได้นะ
‎นี่ก็ไม่ได้โกหก
‎แต่ที่พูดถึงพลังของสไนเปอร์ ‎น่าจะเป็นแค่การคิดเอาเอง
‎คิดเอาเองแน่
‎เกือบหลุดแล้วสิ ‎แต่ยังดีที่คุมสติได้
‎แล้วก็ทำให้เธอสนใจ "หมอนั่น" แทน
‎เท่านี้พวกมันก็ไม่ระวังโยชิดะแล้ว
‎และปกปิดตัวตนของยูริได้ด้วย
‎เพราะฉัน ตอนนี้ความกดดัน ‎เลยไปอยู่ที่นายแล้วล่ะ
‎แต่นายรับมือได้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะ
‎ฝากด้วยนะ…
‎ดีจริงๆ ที่นายยังมีชีวิตอยู่
‎หา ริกะจัง
‎เดี๋ยวสิ ถ้านายตายฉันก็โดนดุสิ
‎หน้ากากวอลเลย์บอล ‎พาเด็กคนนี้ไปห้องพยาบาลที
‎(เรื่อง: มิอุระ ซึอินะ ‎ภาพ: โอบะ ทาคาฮิโระ)
‎"ศัตรูของเรา ‎คือคนที่ต้องการก่อความวุ่นวาย"
‎งั้นเหรอ เจ้าบ้านั่นถูกจับ ‎เป็นตัวประกันเหรอ
‎แต่ฉันมั่นใจว่าถ้าเป็นหมอนั่น ‎คงรับมือสถานการณ์ได้ดี
‎ดูเหมือนคุณเชื่อมั่นในตัวเขานะคะ
‎ถึงจะพูดอย่างนั้น ‎สถานการณ์ก็ไม่ดีจริงๆ แหละ
‎ฉันน่าจะไปช่วยเขาได้
‎คุณหน้ากาก
‎นี่มัน…
‎ฉันไม่เป็นไร คุอง
‎อย่างน้อยก็ตอนนี้
‎ดูเหมือนสิ่งที่เกิดกับนิเสะ มายูโกะ ‎ก็อาจจะเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน
‎ไฮเบอร์เนชัน ‎โปรแกรมกำจัดเทวดาที่มีตำหนิ
‎ดูเหมือนฉันจะยังมีสติอยู่ในตอนนี้
‎แต่ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ‎ซึ่งก็น่าเป็นห่วงอยู่
‎ขอโทษจริงๆ ค่ะ
‎ฉันเข้าไปแทรกแซงสมองคุณไม่ได้ ‎เว้นแต่ว่าคุณจะหมดสติ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎ฝากเธอด้วยนะเมื่อถึงเวลา
‎ค่ะ ได้แน่นอน
‎ให้ตายสิ
‎ฝนตก
‎โลกนี้ก็มีฝนเหมือนกันเหรอ
‎ยังไงก็ตาม เราเพิ่งถูกโจมตีมา
‎มีคนชั่วตัวจริงที่ออกตามล่า ‎ผู้ที่เข้าใกล้พระเจ้า
‎เพื่อตัวเราและโลกใบนี้ ‎ฉันอยากเอาชนะพวกมัน
‎ฮนโจ ยูริซัง ฉันอยากขอให้เธอช่วย
‎คนชั่วตัวจริง
‎เราน่าจะมีศัตรูคนเดียวกัน
‎ได้ ฉันจะร่วมมือด้วย
‎บอกตามตรง ฉันตกใจนิดหน่อยที่รู้ว่า ‎พวกนั้นควบคุมเทวดาได้ 30 คน
‎ฉันแข็งแกร่งขึ้น ‎แล้วก็มีพวกพ้องแล้ว
‎ฉันอยากช่วยพี่ให้เร็วที่สุด
‎แต่ควบคุมเทวดาได้ 30 คน ‎นี่มันอะไรกัน
‎หงุดหงิดจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว
‎ถ้ามีคนที่อายุมากกว่า
‎หรืออย่างน้อยพึ่งพาได้ ‎สักครึ่งของพี่ชายฉันล่ะก็
‎ไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอชอบมองมา ‎เหมือนเราเป็นคนโง่เลย
‎ฉันล่ะไม่ชอบยัยคนนี้จริงๆ
‎เอ๊ะ
‎ชินซากิซังเหรอ
‎ฮัลโหล
‎ใช่ ทางนี้คุยเสร็จแล้วล่ะ
‎มีอะไรเหรอ
‎หา ไฮเบอร์เนชันเหรอ สไนเปอร์น่ะนะ
‎เข้าใจแล้ว ฉันจะบอกเธอให้
‎นี่ คุณหมอ
‎ฉันมีธุระนิดหน่อย ‎เลยต้องขึ้นไปข้างบน
‎- ขอโทษนะ แต่ดูต้นทางให้หน่อยล่ะ ‎- เอ๊ะ
‎เป็นพวกเดียวกันแล้ว ‎ก็ต้องช่วยกันสิเนอะ
‎ฝากด้วยนะ
‎อุซึกิคุง ฉันบอกแล้วใช่ไหม
‎น่ากลัวชะมัดเลย
‎แต่ว่าคุณหมอ ‎ผมว่าเธอไม่ใช่คนเลวนะครับ
‎เอ๊ะ
‎ถึงจะดูมาดมั่น ‎แต่ผมก็รู้สึกถึงความอบอุ่นจากเธอ
‎ทำให้ผมนึกถึงแม่ขึ้นมานิดๆ เลย
‎แม่เธอเป็นแบบนั้นเหรอ
‎ฝน
‎คุองจัง สไนเปอร์ล่ะ
‎ยังรู้สึกตัวอยู่ค่ะ
‎แล้วเมื่อกี้เขาบอกว่าอยากคุย ‎กับยูริซังตามลำพังตอนที่ยังทำได้ค่ะ
‎ฮนโจซัง ยังกลัวสไนเปอร์อยู่เหรอ
‎ไม่กลัวแล้ว
‎ไม่เป็นไรสักหน่อย
‎เธอนี่น่ารักจริงๆ เลย
‎ไม่อยากเชื่อว่าจะได้เห็น ‎ห้องแบบญี่ปุ่นในโลกนี้
‎ตอนนี้ฉันมองเธอไม่ได้ ‎ฉากกั้นพวกนี้เลยมีประโยชน์
‎และการได้ดูฝนตกจากห้องแบบญี่ปุ่น ‎ก็ดูมีระดับและเท่ดี
‎คือว่า คุณหน้ากากสไนเปอร์คะ
‎ก่อนอื่น ฉันอยากจะขอโทษคุณ
‎ขอโทษนะคะ
‎ถึงคุณจะเป็นพวกเดียวกับเราแล้ว ‎ฉันก็ยังทำตัวหยาบคายและหลบหน้าคุณ
‎เธอกับคุองกังวลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ‎เหมือนกันเลยนะ
‎แล้วทำไมถึงพูดจาสุภาพขึ้นมาล่ะ
‎ไม่เข้ากับบุคลิกเธอเลย
‎ค่ะ
‎ที่พูดมาตั้งแต่เมื่อกี้ ‎ฟังเหมือนพี่ชายฉันเลย
‎ก่อนอื่น ฉันมีอะไรจะให้เธอ
‎นี่มัน ของพี่นี่
‎ทำไมถึงอยู่กับคุณได้ ‎คุณเป็นใครกันแน่
‎เรื่องนั้นฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
‎ฮนโจ ยูริ ดูเหมือนว่า ‎ฉันจะเป็นเพื่อนพี่ชายเธอ
‎หา
‎ฉันจำได้แค่นั้น ‎แล้วก็นึกอย่างอื่นไม่ออก
‎ฉันคิดว่าถ้าเป็นเธอ ‎คงจะรู้มากกว่านี้
‎แต่ช่างเถอะ ‎มาแลกเปลี่ยนข้อมูลกันดีกว่า
‎เข้าใจแล้ว
‎เหรอครับ ขอบคุณสำหรับข้อมูล
‎งั้นเราจะลงมือตอนพลบค่ำ
‎เราจะรอที่นี่จนกว่าจะถึงเวลา
‎ฝนเริ่มตกแล้ว ระวังอย่าเป็นหวัดล่ะ
‎เทวดาติดต่อมาเหรอ
‎ครับ ดูเหมือนเฮลิคอปเตอร์จะลงจอด ‎ตรงที่ที่มันบินเหนืออยู่เมื่อกี้
‎ไม่แน่ใจว่ารุ่นพี่ฮนโจ ‎อยู่ที่นั่นหรือเปล่า
‎แต่ก็น่าจะไปตรวจสอบดู
‎ยังไงก็ต้องรอจนกว่าจะมืด
‎แบบนั้นดีกว่า
‎ถ้าศัตรูเห็นเรา ‎ชีวิตฮนโจคุงจะอยู่ในอันตราย
‎ครับ
‎ว่าแต่ได้ข่าวจากน้องสาวเขาไหมครับ
‎เธอน่าจะโทรมาได้แล้วนะ
‎ฉันว่าเธอไม่น่าจะเป็นอะไร ‎แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
‎ตอนนี้เธอเป็นความหวังเดียวของเรา
‎อย่างนี้นี่เอง
‎มีหมอแล้วก็พวกของโยชิดะ
‎ก่อนจะเริ่มปะทะ ‎หาพวกได้เพิ่มก็น่าจะดี
‎ว่าแต่ ชาได้หรือยัง
‎แหม รู้ด้วยเหรอ
‎ฉันเห็นชุดน้ำชาสวยๆ นี่ ‎ก็เลยอยากลองใช้ดูน่ะ
‎แต่ไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไง ‎ก็เลยมั่วๆ เอา
‎เธอนี่ไม่ระวังเหมือนคุองเลยนะ
‎ไม่สิ เธออาจจะได้ ‎ความอยากรู้อยากเห็นมาจากพี่ก็ได้
‎นี่ค่ะ
‎อือ ขอบใจนะ
‎งั้นจะขอชิมรสชาติหน่อยล่ะ
‎อือ อร่อย
‎นี่น่าจะเป็นโอกาสเหมาะพอดี
‎ฉันจะหลับตานะ
‎อยากเห็นไหม หน้าจริงๆ ของฉัน
‎ไม่แน่ว่าเธออาจจำหน้าฉันได้
‎งั้นถ้าไม่ว่าอะไร ‎ก็ขอดูเพราะอยากรู้แล้วกันนะ
‎นี่ พูดอะไรหน่อยสิ
‎หล่อระเบิดเลย
‎ไม่ใช่สิ น่าเสียดาย ‎ที่ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน
‎รอยแผลเป็นตรงตาซ้ายคุณ
‎ถ้าฉันเคยเห็นมาก่อนก็คงจำได้แล้ว
‎นั่นสิ ฉันเองก็คิดว่า ‎รอยแผลเป็นนี้น่าจะจำได้ง่าย
‎นึกแล้วว่าฉันคงต้องคุย ‎กับพี่ชายเธอเท่านั้น
‎อ้าว จะสวมหน้ากากอีกเหรอ
‎หล่อขนาดนั้น น่าเสียดายออก
‎ให้ตาย พูดแต่เรื่องน่าอาย ‎ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
‎อ๋อ จะว่าไป ‎พี่ฉันก็ใส่หมวกแบบเดียวกันเลย
‎- อะไรนะ ‎- ฉันเคยถาม "ทำไมจู่ๆ ถึงใส่หมวก"
‎พี่ตอบว่า "เพราะคนที่ฉันเคารพ ‎ก็ใส่หมวกแบบเดียวกัน"
‎"เคารพ" งั้นเหรอ
‎เหมือนว่าจะถึงเวลาแล้ว
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ฉันทิ้งโทรศัพท์ไว้กับคุอง
‎มันเป็นกุญแจสำคัญ ‎ที่จะหาศัตรูตัวจริงเจอ
‎ฝากเธอใช้ตามที่เห็นควรด้วย
‎อีกอย่าง นี่อาจไม่ใช่ธุระของฉัน ‎แต่อย่าหักโหมเกินไปล่ะ
‎ถ้าถึงคราวคับขันจริงๆ ‎ก็คิดถึงตัวเองก่อน ไม่ใช่โลก
‎พี่ชายเธอก็คงพูดแบบเดียวกัน
‎แค่นี้ก่อนแล้วกัน
‎เอาล่ะ ฉันจะนอนสักพัก
‎คนคนนี้พึ่งพาได้แน่นอน
‎ดีใจจริงๆ ‎ที่มีพวกพ้องแข็งแกร่งแบบนี้
‎นี่ค่ะ
‎ขอบใจนะ
‎- งั้นฉันไปก่อนนะคะ ‎- อือ
‎- นี่ นิเสะจัง ‎- อะไรเหรอ
‎ขอใช้โทรศัพท์ ‎ของนิเสะจังหน่อยได้ไหม
‎ทีมของโยชิดะคุงอาจจะโทรมาหาฉัน
‎ฉันควรจะติดต่อพวกเขาก่อนหน้านี้
‎แต่มือถือแหลกไปแล้ว ‎เพราะเผลอจับแรงเกินน่ะ
‎แหลกงั้นเหรอ
‎- จริงๆ เลย เอ้านี่ ‎- ขอบใจนะ
‎เดี๋ยวคงโทรมาแล้วล่ะ ‎ฉันจะไปรอกับหมอและคนอื่นๆ นะ
‎เข้าใจแล้ว
‎ศัตรูยังมาไม่ถึงแถวนี้
‎แต่ฉันก็ต้องเตรียมตัว
‎ผู้รับหน้าที่สำรวจ หน้ากากนักเรียน
‎งานของนายคือหาตำแหน่งศัตรู ‎แต่ตอนนี้เปลี่ยนแผนแล้ว
‎ฉันอยากให้นายสืบว่ามีคนที่แข็งแกร่ง ‎กว่าสไนเปอร์อยู่หรือไม่
‎งั้นเริ่มกันเถอะค่ะ
‎ได้
‎เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยวก่อนสิ นี่มันน่าอายจริงๆ
‎หา
‎อะไรเนี่ย
‎อ๋อ ยังใส่เสื้อผ้าอยู่
‎นี่มันหมายความว่ายังไง
‎คือว่า ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ
‎เอ๊ะ เดี๋ยวสิ ชินซากิซัง
‎ฉัน…
‎ไม่ใช่ว่าเรากลับไปโลกเดิมใช่ไหม
‎ฉันจะตอบคำถามนั้นให้
‎เธอ…
‎นี่คือโลกในสมองของหน้ากากสไนเปอร์
‎โปรแกรมหน้ากากของฉัน ‎ทำไมถึงอยู่ที่นี่ล่ะ
‎เพราะเธอกำลังสับสน ฉันก็เลยมาช่วย
‎ก่อนอื่น ที่นี่เป็นส่วนหนึ่ง ‎ในความฝันของหน้ากากสไนเปอร์
‎ความฝันเหรอ
‎นี่คือเราอยู่ในฝันของคนอื่นเหรอ
‎ไม่ไหวแฮะ ไม่เข้าใจสักอย่างเลย
‎แล้วโปรแกรมของคุณหน้ากากสไนเปอร์ ‎อยู่ที่ไหนเหรอคะ
‎เรื่องนั้นฉันไม่รู้
‎แล้วจะหาเจอได้ยังไงล่ะ
‎ถ้าหาไม่เจอก่อนหมดเวลา ‎สไนเปอร์ก็อาจจะไม่รอดนะ
‎มายูโกะซัง ฉันรู้สึกได้ค่ะ
‎อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไร
‎สมแล้วที่เป็นผู้ที่เข้าใกล้พระเจ้า
‎ฉันรู้จักที่นี่
‎มาจากโลกเดิมไม่ผิดแน่
‎แต่หอคอยที่ควรจะอยู่ตรงนี้หายไป
‎นี่เป็นสถานที่ในอดีต
‎หน้ากากสไนเปอร์กำลังฝันถึงอดีต
‎เหรอ
‎- ชินซากิซัง ‎- อะไรเหรอ
‎เด็กเหรอ
‎เอ๊ะ หน้าตาแบบนั้น
‎หรือว่าคุณคือ…
‎เข้าใจถูกแล้ว คุอง
‎เป็นอะไรไป ชินซากิซัง
‎ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่มอง ‎หน้าจริงของคุณหน้ากาก
‎ยิ่งเป็นเด็กน่ารักด้วยแล้ว
‎ฉันรับไม่ไหว
‎ไม่มีข้อยกเว้นสินะ
‎ยังไงก็เถอะ นิเสะ มายูโกะ ‎ขอบใจที่มาช่วยนะ
‎โปรแกรมหน้ากากอยู่ทางนี้
‎- "เสียงดังคลิก เล็งไปที่ท้องฟ้า" ‎- ที่นี่จริงๆ ด้วย
‎- "ไรเฟิลกระบอกนี้… ‎- ริกะ
‎- เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุข" ‎- อ้าว ยูจัง
‎- "วางนิ้วไว้ที่ไกปืน" ‎- นี่ ยูจัง ผู้หญิงพวกนั้นใครเหรอ
‎เมื่อกี้คือชื่อฉันเหรอ
‎"ยูจัง" เหรอ ไม่สิ ‎จำได้ว่ามีคนเรียกว่า "มาโคโตะ" ด้วย
‎นั่นคือนามสกุลของฉัน มาโคโตะ ยู…
‎ไม่สิ ที่สำคัญกว่านั้น ‎เราต้องเร่งมือแล้ว
‎ชินซากิซัง
‎ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้วค่ะ
‎ฉันจะยุติความฝันนี้ ‎และกระบวนการไฮเบอร์เนชันซะ
‎อือ ฝากด้วยนะ คุอง
‎(อาณาจักรสัญชาตญาณ)
‎ในฐานะผู้ที่เข้าใกล้พระเจ้า ‎ฉันขอสั่งคุณ
‎ยูจัง
‎อย่าทำอย่างนั้นจะดีกว่า
‎- มีแต่จะไปถ่วงแข้งถ่วงขาเปล่าๆ ‎- เอ๊ะ
‎ความรู้สึกของเธอ ‎รุนแรงกว่าตอนที่อยู่กับเรามาก
‎เธอเข้าใกล้การเป็นพระเจ้ามากแล้ว
‎คุณหน้ากาก
‎ทั้งคำสั่งทำให้สิ้นหวัง ‎และคำสั่งสังหารของคุณหายไปแล้ว
‎ตอนนี้คุณน่าจะมองมาที่มนุษย์ได้แล้ว
‎แต่คำสั่งฆ่าตัวตายยังคงอยู่
‎ดังนั้นสวมหน้ากากต่อไปจะดีกว่า
‎ส่วนความทรงจำ ‎ต้องใช้เวลาอีกหน่อยถึงจะกลับคืนมา
‎เท่านั้นก็พอแล้ว ทำได้ดีมาก
‎คุอง ขอบใจนะ
‎- เอ๊ะ ‎- คุอง
‎ขอโทษค่ะ ‎ดูเหมือนฉันจะถึงขีดจำกัดแล้ว
‎ต้องกลับไปแล้ว
‎จะไปแล้วเหรอ
‎ริกะ
‎ไปไม่ได้นะ
‎อย่าไปนะ
‎- ริกะ… ‎- อย่าไปนะ
‎เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว
‎ขอบคุณมากเลยค่ะ
‎คุณทานาเบะรู้เรื่องปืนดีจังเลยนะคะ
‎ฉันเคยซ่อมปืนไรเฟิลของเพื่อนมาก่อน
‎ก็มันเป็นงานฉันนี่นะ
‎ทานาเบะ…
‎- อุตสาหกรรมจำกัด ‎- อุตสาหกรรมจำกัด
‎อย่างนี้เอง
‎ยูริซัง ขอดูหน่อยได้ไหมครับ
‎อือ
‎โอ้โฮ เจ๋งสุดๆ เลย
‎โลกนี้มีแค่ไม่กี่กระบอกเอง
‎อุซึกิคุงก็รู้จักเหรอ
‎ที่โลกเดิม ผมชอบเกม ‎ที่ปืนและอาวุธกลายเป็นคนน่ะครับ
‎ปืนกระบอกนี้ ‎ขัดลำกล้องบ่อยใช่ไหมครับ
‎อือ จริงๆ มีปัญหามาตลอดเลย
‎มันมีเคล็ดลับอยู่ครับ
‎จริงเหรอ
‎- เวลายิงต้องยิงแบบนี้ ‎- อุซึกิคุงกับคุณทานาเบะช่วยได้มาก
‎ใช่แล้ว ถ้าทุกคนรวมพลังกัน ‎ต้องเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งได้แน่
‎ใครก็ได้ช่วยด้วย
‎เสียงร้องให้ช่วยเหรอ
‎อือ ฉันก็ได้ยินอย่างนั้น
‎ฉันไปเอง
‎พวกคุณเฝ้าตึกนี้เอาไว้นะ
‎จะไปคนเดียวเหรอ
‎ความสามารถของฉัน ‎คือเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้
‎ฉันคนเดียวก็พอ
‎พวกคุณห่วงตัวเองเถอะ
‎แข็งแกร่งจริงๆ ยูริซัง
‎- ช่วยด้วย อย่านะ ‎- รู้แล้วว่าเสียงมาจากที่ไหน
‎อย่านะ ไม่
‎ใกล้ถึงแล้ว ฉันจะช่วยเธอให้ได้
‎ฉันในตอนนี้ช่วยเธอได้แน่นอน
‎เสียงมาจากแถวนี้
‎เจอแล้ว ค่อยยัง…
‎สายไปแล้วล่ะ
‎มาไม่ทันการซะได้
‎ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
‎จัดการเลย
‎อะไรกัน
‎โล่งั้นเหรอ
‎แถมยังเต้นด้วย
‎เจ้าพวกนี้คงจะตึงมือน่าดู
‎แต่เพื่อแก้แค้นให้ผู้หญิงคนนั้น ‎ต้องฆ่าพวกมันซะที่นี่เดี๋ยวนี้
‎เอาจริงล่ะนะ
‎เข้ามาเลย
‎ไปเลย
‎เพราะได้คุณทานาเบะกับอุซึกิคุงช่วย
‎ฉันในตอนนี้แข็งแกร่งมาก
‎ฉันทิ้งความเป็นมนุษย์ไปแล้ว
‎แต่ถึงจะไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป
‎แค่ได้เป็นน้องสาวของพี่ก็พอแล้ว
‎อยากเจอเร็วๆ จัง
‎แต่ก่อนหน้านั้น ฉันต้องจบศึกนี้ก่อน
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์