NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Mój drogi zakładniku.
Ty i twoi przyjaciele
trafiliście na kandydata, który kontroluje pięciu Aniołów.
Ale on nie chce zostawać Idealnym Bogiem
i nie wie nic na temat railguna.
Zgadza się.
Nie musimy się więc nim przejmować,
jeśli założymy, że mówisz prawdę.
Powiedziałem samą prawdę,
bo wierzę, że nie skrzywdzisz moich sojuszników.
Czyżby?
Przekonajmy się.
Tak.
Dużo myślisz, kiedy mówisz,
ale chyba nie kłamiesz.
Mam mętne przeczucie,
że Zamaskowani potrafią przechwycić aktywność mózgu.
Muszę się więc skupić,
żeby odwieść uwagę od Yoshidy i nie pozwolić im znaleźć Yuri.
A to co?
Tak, tu Kusakabe.
Dzień dobry, panie Kijima.
- Odbiera telefon jak starsza pani. - Tak.
- A mówiła, że ma 18 lat. - Słucham?
Kim był Anioł, którego Białe Pióro nie zdołała zabić?
Snajper w czarnym ubraniu?
- Że co? - Tak, to rzeczywiście problem.
Zgadza się, wyciągam informacje.
Później wszystko przekażę.
Rika.
Chcesz powiedzieć coś więcej na temat swojej relacji ze snajperem?
Prawdą jest, że znam go dość dobrze.
Stracił jednak pamięć, gdy założył maskę.
To wszystko, co wiem.
Nie kłamie,
ale coś ukrywa.
Nie potrafię czytać w myślach,
więc spróbuję go złamać.
Zaczynamy zabawę.
Imponujące.
Byłbyś silnym Aniołem.
Może powinnam założyć ci maskę, tak jak Snajperowi.
Co?
Zgadza się. Ja go zmieniłam w Zamaskowanego.
Przyjemnie jest czynić dobro.
Narasta w nim złość.
Dalej, poddaj się jej.
Wykrztuś to, co przede mną ukrywasz.
Że co?
Mówiłaś…
że byłby ze mnie silny Anioł.
To znaczy, że siłę Anioła determinuje siła żywiciela.
Jeśli to prawda, to popełniłaś wielki błąd, Yayoi,
kiedy dałaś mu moce maski i strzelbę!
Nie zdziwiłbym się, gdyby był w stanie pokonać całą waszą 30.
Twój „Mistrz Ai” na pewno cię za to zgani.
To też nie jest kłamstwo.
Ale to, co powiedział o Snajperze, to najwyżej przypuszczenia.
To muszą być przypuszczenia.
Było blisko, ale udało mi się powstrzymać.
Nakierowałem jej uwagę na niego.
Yoshida nie będzie ich już tak obchodził
i nadal nie wiedzą o istnieniu Yuri.
Przeze mnie wszystko skupi się na tobie,
ale dasz radę, prawda?
Liczę na ciebie…
Tak się cieszę, że… żyjesz.
Hej! Rika?
Przestań, naprawdę mi się oberwie, jeśli umrzesz!
Zabierz go do gabinetu lekarskiego!
AUTOR: TSUINA MIURA ILUSTRACJE: TAKAHIRO OBA
„Nasz wróg pragnie chaosu”.
Zatem dostał się do niewoli?
Jestem przekonany, że sobie poradzi.
Chyba w niego wierzysz.
Nie zmienia to faktu, że sytuacja jest trudna.
Mogę go osobiście uratować.
Zamaskowany?
To na pewno…
Nic mi nie jest, Kuon.
Na razie.
Wygląda na to, że podzielę los Mayuko Nise.
Hibernacja, program, który eliminuje Anioły ze skazą.
Na razie nie straciłem przytomności,
ale to może zdarzyć się w każdej chwili, co trochę mnie niepokoi.
Bardzo mi przykro.
Nie mogę ingerować w twój mózg, dopóki jesteś przytomny.
Nie przepraszaj.
Będę na ciebie liczył, gdy nadejdzie odpowiednia chwila.
Oczywiście.
Niech to.
Pada!
W tym świecie też pada?
Tak czy inaczej… zaatakowano nas.
Na kandydatów czyha prawdziwe zło, które chce ich wybić.
Chcę jego porażki, dla nas i tego świata.
Proszę cię o pomoc, Yuri Honjo.
Prawdziwe zło.
Z pewnością mierzymy się z tym samym wrogiem.
Dobrze, przyłączę się.
Muszę przyznać, że byłam w szoku, gdy się okazało, że kontrolują 30 Aniołów.
Ale teraz jestem silniejsza i mam sojuszników.
Chcę szybko uratować brata,
ale nie mogę uwierzyć, że kontrolują 30 Aniołów!
Jestem zbyt sfrustrowana, żeby myśleć.
Szkoda, że nie mamy nikogo starszego
lub chociaż w połowie tak odpowiedzialnego jak mój brat.
Nie wiem dlaczego, ale traktuje nas jak idiotów.
Naprawdę jej nie lubię!
Co jest?
Shinzaki?
Słucham?
Tak, skończyliśmy.
Co się dzieje?
Co? Snajper w hibernacji?
Dobrze, powiem jej.
Doktorze.
Muszę się czymś zająć. Idę na górę.
- Zostań na czatach. - Co?
Skoro jesteśmy sojusznikami, to musimy współpracować.
Liczę na ciebie.
A nie mówiłem, Uzuki?
Jest przerażająca.
Nie wydaje mi się, żeby była złym człowiekiem.
Słucham?
Jest pewna siebie, ale bije od niej ciepło.
Przypomina mi trochę moją mamę.
Twoja mama tak się zachowuje?
Pada!
Gdzie Snajper, Kuon?
Jeszcze przytomny.
Chciałby z tobą porozmawiać na osobności, póki jeszcze może.
Honjo, nadal się go boisz?
Nikogo się już nie boję!
Nic mi nie jest!
Urocza jesteś.
Nie spodziewałem się tutaj pokoju w japońskim stylu.
Nie mogę na ciebie patrzeć, więc dobrze, że mamy parawany.
A w dodatku patrzenie na deszcz z takiego miejsca jest fajne i stylowe.
Zamaskowany Snajperze?
Przede wszystkim chciałam przeprosić.
Przepraszam.
Nawet gdy się do nas przyłączyłeś, byłam niemiła i cię unikałam.
Ty i Kuon zamartwiacie się błahostkami.
Dlaczego nagle jesteś taka formalna?
To do ciebie nie pasuje.
Dobrze…
Każde jego słowo przypomina mi o bracie.
Mam coś dla ciebie.
Należało do mojego brata!
Skąd je masz? Kim jesteś?
Właśnie to chcę wiedzieć.
Wygląda mi na to, że jestem przyjacielem twojego brata.
Co?
Udało mi się to w końcu przypomnieć, ale nic poza tym.
Liczyłem, że ty będziesz coś wiedziała.
Wymieńmy się informacjami.
Dobrze.
Rozumiem. Dzięki za wiadomość!
Rozpoczniemy akcję, gdy się ściemni.
Poczekamy tutaj do tego czasu.
Rozpadało się, więc się nie przezięb.
Anioł?
Tak, helikopter wylądował w miejscu, nad którym krążył.
Nie wiedzą, czy jest tam Honjo,
ale warto to sprawdzić.
Jednak dopiero po zmroku.
Tak będzie lepiej.
Narazimy Honjo, jeśli wróg nas zobaczy.
To prawda.
Kontaktowałeś się z jego siostrą?
Powinna niedługo zadzwonić.
Na pewno nic jej nie jest, ale i tak się martwię.
Jest teraz naszą jedyną nadzieją.
Rozumiem.
Masz doktorka i chłopaków razem z Yoshidą.
Ale może przydałoby się zdobyć więcej sojuszników.
Herbata już gotowa?
Zorientowałeś się?
Zauważyłam śliczny serwis do herbaty i chciałam go wypróbować.
Nie wiem do końca jak, więc improwizuję.
Równie beztroska co Kuon.
A może jesteś taka ciekawska po bracie.
Proszę.
Dziękuję.
Sprawdzę, jak ci wyszła.
Dobra.
Chyba nadeszła odpowiednia pora.
Zamknę oczy.
Chcesz zobaczyć moją twarz?
Może mnie rozpoznasz.
Jeśli nie masz nic przeciwko, chętnie bym się przekonała.
Powiedz coś.
Jesteś nieziemsko przystojny.
To znaczy, niestety, ale raczej wcześniej cię nie spotkałam.
Masz starą bliznę przy lewym oku.
Raczej bym ją zapamiętała, gdybym ją już kiedyś widziała.
Liczyłem na to, że ją rozpoznasz.
Teraz już wiem, że rozmowa z twoim bratem będzie konieczna.
Zakładasz maskę z powrotem?
Szkoda. Jesteś bardzo przystojny.
Ależ ty zawstydzające rzeczy wygadujesz.
Przypomniało mi się, że brat nosił taki sam kapelusz.
- Słucham? - Zapytałam go, skąd pomysł na kapelusz.
Ponoć dlatego, że ktoś, kogo szanuje, nosi taki sam.
„Szanuje”, tak?
Chyba nadeszła ta chwila.
Dobrze się czujesz?
Zostawiłem telefon Kuon.
Bez niego nie traficie do prawdziwego wroga.
Zróbcie z nim, co chcecie.
Może to nie moja sprawa, ale nie wymagaj od siebie za dużo.
Jeśli sytuacja naprawdę się skomplikuje, myśl o sobie, a nie o świecie.
Twój brat zrobiłby to samo.
To by było na tyle.
Zdrzemnę się trochę.
Można na nim polegać.
Dobrze mieć takiego silnego sojusznika.
Proszę.
Dzięki.
- My sobie pójdziemy. - Dobrze.
- Mayuko! - Co?
Mogę twój telefon?
Mogą dzwonić od Yoshidy.
Miałam się z nim skontaktować,
ale zmiażdżyłam swój telefon od zbyt silnego uścisku.
Zmiażdżyłaś?
- Jezu! Trzymaj. - Dzięki!
To nie powinno długo zająć. Poczekaj z doktorkiem i resztą.
Dobrze.
Wróg jeszcze tutaj nie dotarł.
Muszę się zebrać w sobie.
Zamaskowany Śledczy.
Miałeś zlokalizować wroga, ale nastąpiła zmiana planów.
Dowiedz się, czy mamy silniejszego gracza od Snajpera.
Zaczynajmy.
Dobrze.
Moment!
Ale to upokarzające!
Co jest?
Co to ma być?
Chociaż mam ubranie.
Co się dzieje, do diaska?
Sama nie jestem przekonana.
Mówisz poważnie?
Ja…
Chyba nie wróciłyśmy do naszego świata?
Ja odpowiem na pytanie.
Ty…
To świat w głowie Snajpera.
Mój programie, co tutaj robisz?
Ponieważ jesteś zdezorientowana, przyszłam z pomocą.
To miejsce jest częścią snu Snajpera.
Snu?
Jesteśmy w czyimś śnie?
Cholera, nic z tego nie rozumiem.
Gdzie jest program maski Snajpera?
Nie wiem.
Jak mamy go znaleźć?
Snajper może umrzeć, jeśli nie zdążymy.
Wyczuwam go, Mayuko.
Nie może być daleko stąd.
Kandydaci są imponujący.
Znam to miejsce.
Istnieje w prawdziwym świecie.
Brakuje jedynie wieży.
To miejsce z przeszłości.
Zamaskowany Snajper śni o przeszłości.
Jasne.
- Shinzaki! - Co?
Dzieciak?
Czekaj! To spojrzenie.
Ty jesteś…
Masz rację, Kuon.
Co się stało, Shinzaki?
Obiecałam sobie nie oglądać prawdziwej twarzy Zamaskowanego!
Nie wspominając już o tak uroczym chłopcu.
Nie dam rady!
Żadnych wyjątków?
Dziękuję ci za pomoc, Mayuko Nise.
Do programu maski tędy.
- „Szczęk. Celuję w niebo”. - To tutaj.
- „Strzelba to… - Rika!
- …towarzysz trosk i radości”. - Yu!
- „Palec na spuście”. - Co to za dziewczyny, Yu?
To moje imię?
„Yu”? Zaraz. Pamiętam, że ktoś powiedział do mnie „Makoto”…
To moje nazwisko. Yu… Makoto…
Musimy się spieszyć.
Shinzaki?
Dalsze przebywanie tutaj nie jest bezpieczne.
Zakończę sen i stan hibernacji!
Liczę na ciebie, Kuon.
IMPERIUM INSTYNKTU
Jako kandydatka na Boginię nakazuję ci.
Yu.
Odradzam.
- Tylko jej przeszkodzisz. - Słucham?
Odczuwa znacznie silniejsze emocje, niż gdy zajmowała się nami.
Znajduje się bardzo blisko boskości.
Zamaskowany.
Zarówno rozkaz desperacji, jak i zabójstwa zniknęły.
Powinieneś móc teraz patrzeć na ludzi.
Pozostał jedynie rozkaz samobójstwa,
dlatego lepiej, żebyś nosił maskę.
Odzyskanie pamięci zajmie ci więcej czasu.
To więcej niż prosiłem. Spisałaś się.
Dziękuję, Kuon.
- Co? - Kuon!
Przepraszam. Chyba osiągnęłam limit.
Musimy wracać.
Odchodzisz?
Rika.
Nie chcę, żebyś szedł!
Nie idź!
- Rika… - Nie chcę, żebyś szedł!
Naprawiony.
Bardzo dziękuję!
Bardzo dużo wiesz o pistoletach.
Majstrowałem wcześniej przy strzelbie kolegi.
W ramach pracy, oczywiście.
Tanabe…
Przemysł maszynowy!
Rozumiem.
Mogę go obejrzeć?
Jasne.
Ale fajowy!
Istnieje tylko kilka takich!
Też się na nich znasz, Uzuki?
W tamtym świecie byłem prawdziwym fanem strzelanek.
Często się zacina, prawda?
Tak, same z nim problemy.
Da się to obejść.
Naprawdę?
- Trzeba strzelać w ten sposób. - Uzuki i Tanabe są naprawdę pomocni.
Jeśli będziemy współpracować, pokonamy nawet najstraszniejszego wroga.
Niech mi ktoś pomoże!
Ktoś wzywał pomocy?
Tak, też słyszałem.
Pójdę.
Zabezpieczcie budynek.
Idziesz sama?
Mam zdolności samowzmacniające.
Dam sobie radę.
Uważajcie na siebie.
Jest pani taka odważna.
- Pomocy! Nie! - Słyszę, skąd dobiega krzyk.
Przestań! Nie!
Wytrzymaj. Uratuję cię!
Tym razem na pewno mi się uda!
Głos dochodził stąd.
Jest! Zdążyłam…
Spóźniłaś się.
Nie zdążyłam!
Wybacz mi.
Zrób to.
Poważnie?
Tarcza?
Będą tak tańczyć?
Co za nieprzyjemna banda.
Muszę ich zabić tu i teraz, by pomścić dziewczynę.
Nadchodzimy!
Dajesz!
Ruszać!
To zasługa Tanabego i Uzuki.
Jestem teraz bardzo silna.
Całkowicie zatraciłam człowieczeństwo.
Może i nie jestem już człowiekiem,
ale chcę tylko być młodszą siostrą mojego brata.
Obym wkrótce go zobaczyła.
Ale zanim to nastąpi, zakończę tę bitwę.
Napisy: Adam Sikorski