‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(เรื่อง: มิอุระ ซึอินะ ‎ภาพ: โอบะ ทาคาฮิโระ)
‎"ฉันงงกับโลกใบนี้เหลือเกิน"
‎หมายเลขที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎เนื่องจากปลายทางอาจปิดเครื่อง ‎หรืออยู่นอกพื้นที่ให้บริการ
‎หมายเลขที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อ…
‎เอ๊ะ ติดต่อแม่กับพ่อไม่ได้เลย
‎(พี่ชาย)
‎- ยูริ ‎- พี่คะ
‎พี่คะ ช่วยด้วย
‎ฉันติดต่อแม่กับพ่อไม่ได้เลย
‎ฉันจำได้ว่าอยู่ที่โรงเรียน
‎รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนตึกระฟ้า ‎ที่ไหนสักแห่ง
‎ฉันอยู่บนดาดฟ้าแล้วก็งงไปหมดแล้ว
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎ใจเย็นๆ ยูริ
‎แปลว่าเธอก็อยู่ที่โลกนี้สินะ
‎"โลกนี้" เหรอ
‎พี่ก็อยู่ที่นี่เหรอ
‎ใช่ ฟังนะ ยูริ
‎เธอเป็นคนเยือกเย็น ‎แล้วก็ใจกล้ากว่าที่ตัวเองคิด
‎ตั้งใจฟังที่พี่จะพูดต่อจากนี้ให้ดี
‎อย่างแรก โลกนี้เป็นความจริงแน่นอน ‎ไม่ใช่ความฝันหรือภาพลวงตา
‎หา
‎พี่เช็กดูหลายตึกแล้ว ‎บันไดทางลงถูกปิดหมด
‎จะลงไปข้างล่างก็ไม่ได้
‎(ลงไปถึงพื้นดินไม่ได้)
‎ไม่รู้ทำไมหาลิฟต์ก็ไม่เจอ
‎ระหว่างตึก…
‎จะมีสะพานแขวนเชื่อมถึงกันอยู่
‎ช่วยด้วย
‎ไม่ ไปให้พ้นนะ
‎แกต้องการอะไรจากฉัน
‎พอได้แล้ว
‎อย่านะ
‎อย่าเข้ามา
‎อย่าเข้ามานะ
‎อะไรน่ะ คนบ้าเหรอ
‎- ยกโทษให้ฉันเถอะ ‎- ยูริ มีอะไรเหรอ
‎คือว่า มีคนแปลกๆ สวมหน้ากากอยู่
‎หน้ากากงั้นเหรอ
‎- พวกมันเห็นเธอไหม ‎- ไม่ ฉันอยู่ห่างพอสมควร
‎แต่ผู้หญิงคนนั้น…
‎ยูริ ฟังให้ดีนะ
‎- ไม่ ‎- พวกที่สวมหน้ากากไม่ได้ตั้งใจจะฆ่า
‎- หา ‎- เป้าหมายที่แท้จริงของพวกหน้ากาก…
‎พวกหน้ากากอยากให้เรา…
‎ทำไมตรงนั้นถึงไม่มีรั้วกั้นล่ะ
‎ที่เป็นมนุษย์ ดำดิ่งสู่ความสิ้นหวัง
‎อย่านะ
‎และกระโดดลงไปสู่ความตาย
‎ยูริ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ตั้งสติไว้ ยูริ ได้ยินหรือเปล่า
‎อือ ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันเข้าใจที่พี่พูดชัดเจน
‎ฟังนะ พี่จะไปหาเธอเดี๋ยวนี้
‎- เอาตัวรอดให้ได้จนกว่าพี่จะไปช่วย ‎- เข้าใจแล้ว
‎จากตรงนั้นมองเห็นตึกสูงๆ ไหม
‎อือ เห็น
‎- งั้นมาดูกันว่าเธออยู่ตรงไหน ‎- เอ๊ะ
‎ยูริ นี่ เกิดอะไรขึ้น
‎ยูริ
‎- นี่ ‎- แย่แล้ว
‎ได้ยินไหม ยูริ
‎พี่
‎ยูริ เกิดอะไรขึ้น อะไร…
‎เดี๋ยวสิ เอาคืนมานะ
‎พี่คะ
‎ต้องหนี
‎ว่าแล้วนี่ต้องไม่ใช่ความฝัน
‎ถ้าตกลงไปจากตรงนี้ ‎มีหวังไม่ได้ตื่นขึ้นมาแน่
‎หา
‎เอาตัวรอดให้ได้จนกว่าพี่จะไปช่วย
‎จะมายอมตายตรงนี้ ‎ทั้งที่ยังไม่ได้เจอพี่ไม่ได้
‎เจ็บ…
‎เธอน่ะ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ค่ะ
‎บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
‎เปล่าค่ะ ขอบคุณค่ะ
‎ค่อยยังชั่วที่มาทันเวลา
‎อ้าว รุ่นพี่ ขอโทษที่มาช้าครับ
‎มิซึชิตะ
‎ครับ
‎เป็นตำรวจซะเปล่า ‎อย่ากลัวความสูงหรือสะพานแขวนสิ
‎- โล่งไปที ‎- ขอโทษครับ
‎ไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว
‎พวกหน้ากากนั่นเป็นใครกันนะ
‎ไม่รู้สิครับ
‎นี่มันดาบญี่ปุ่นของแท้นี่ครับ
‎อือ สูงขนาดนี้ ‎แม้แต่พวกหน้ากากก็ไม่รอดสินะ
‎นั่นสิครับ
‎หา ฉันกำลังร่วงเหรอ
‎พื้นใกล้เข้ามาแล้ว
‎อ้าว ตายซะแล้ว
‎เอาเถอะ จะสนใจไปทำไมเนอะ
‎ได้อยู่กับสาวม.ปลาย ‎ในที่แบบนี้ตามลำพัง
‎หายากนะเนี่ย
‎เอ่อ เดี๋ยวนะ
‎ตอนนี้คุณกำลังเสียสติอยู่นะคะ
‎ก็ต้องเสียสติอยู่แล้วแหละน่า
‎ก็ถูกพามาที่โลกบ้าๆ นี้นี่หว่า
‎แต่ตอนนี้รู้สึกเยี่ยมไปเลย
‎รุ่นพี่ที่น่ารำคาญนั่นก็ตายแล้วด้วย
‎- เอาล่ะ ทีนี้ก็ไปยืนตรงกำแพง ‎- เอ๊ะ
‎ไปยืนหน้ากำแพงนั่นสิโว้ย
‎แล้วก็ถอดเสื้อออกซะ
‎ถ้าไม่อยากตายก็ทำตามที่บอกเร็วๆ
‎อย่าขยับล่ะ
‎อาจจะโดนแทงตายก็ได้
‎ถ้าเป็นที่โลกโน้น ‎ไม่มีทางทำแบบนี้ได้แน่
‎- ดีมาก ต่อไปก็ถอดกางเกงใน ‎- อะไรนะ
‎รีบๆ ถอดสิ
‎อ๋อ กระโปรงใส่ไว้อย่างนั้นแหละ
‎แล้วก็ถุงเท้าด้วย
‎ก็ยังดีกว่าตายล่ะนะ
‎เร็วๆ สิ พวกหน้ากาก ‎อาจจะโผล่มาอีกก็ได้
‎ว่าแต่พวกมันดูจะมีแต่อาวุธห่วยๆ นะ
‎ด้วยดาบญี่ปุ่นและปืนของฉัน
‎ฉันอาจจะไร้เทียมทานก็ได้
‎พี่คะ
‎จากนี้ไปฉันจะปกป้องเธอเอง ‎เพราะงั้นทำตามที่ฉันบอกดีกว่านะ
‎ยิงมาจากตรงนั้นเหรอ
‎ว่าแต่ เขาเรียกว่าอะไรนะ
‎สไนเปอร์
‎พวกหน้ากากมีแต่อาวุธห่วยๆ เหรอ ‎ไม่ใช่แล้วล่ะ
‎ช่วยด้วย
‎เจ็บ เจ็บจัง
‎- ยังมีชีวิตอยู่เหรอ ‎- ร้อน
‎ไม่สิ ยังไม่โดนฆ่าต่างหาก
‎เป็นเรื่องจริงสินะ
‎เป้าหมายของพวกหน้ากาก ‎คือบีบให้คนฆ่าตัวตาย
‎แต่ถ้าเราไม่มีท่าทีที่จะฆ่าตัวตาย ‎พวกมันก็จะฆ่า
‎นี่คือวิธีการของพวกมัน
‎แต่ว่าฉัน ฉันน่ะ…
‎ไม่มีทางยอมแพ้จนกว่าจะได้เจอพี่หรอก
‎คนนี้ ไม่ใช่แล้วสิ ‎ที่ศพมีอะไรติดตัวบ้างไหมนะ
‎อะไรที่จะช่วยให้หนีจาก ‎หน้ากากสไนเปอร์นั่นได้
‎หือ
‎ตอนนี้ เพื่อที่จะมีชีวิตรอดในโลกนี้ ‎จะมัวคิดถึงเหตุผลไม่ได้
‎การใช้คนอื่นเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด ‎เป็นเรื่องปกติ
‎(ถึงพี่ชาย ยูริ)
‎ยูริ
‎หน้ากากอีกแล้ว
‎ต้องฆ่าพวกหน้ากาก
‎ระยะนี้เหมาะสำหรับซ้อมยิงพอดี
‎หา
‎เมื่อกี้ฉันคิดในใจว่า "ซ้อม" เหรอ
‎ก่อนที่จะฆ่าคนน่ะเหรอ
‎ไม่สิ พวกหน้ากากไม่ใช่คน
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ‎นี่ฉันกำลังจะเสียสติเหมือนกันเหรอ
‎จะปล่อยฉันไปเหรอ
‎โอ้โฮ
‎หา
‎ฉันน่าจะยิงเธอ ‎โดยไม่ต้องคิดตั้งแต่แรก
‎ไอ้ปีศาจ
‎แก…
‎ไม่มาฆ่าฉันเหรอ
‎หรือกำลังดูท่าที ถ้าอย่างนั้น…
‎คือว่า ฉันกำลังจะโดดแล้วค่ะ
‎ฉันยอมแพ้แล้วล่ะ
‎ดูเหมือนจะเชื่อที่ฉันพูด
‎- จะกระโดดแล้วนะ ‎- แค่ต้องเบี่ยงเบนความสนใจ
‎สูงจังเลย
‎คืองี้นะ ดูเหมือนพี่ชายฉัน ‎ก็อยู่ในโลกนี้เหมือนกัน
‎ถ้าเจอพี่ฉัน ‎ฝากบอกทีนะว่าฉันตายแล้ว
‎ชื่อของฉันคือ ฮนโจ ยูริ
‎ใช่
‎พวกหน้ากากจะดูว่า ‎ฆ่าตัวตายจริงหรือเปล่า
‎นี่เป็นโอกาสเดียวที่ฉันมี
‎เอาไปซะ
‎สำเร็จ แต่ว่า…
‎เจ็บจัง
‎แต่ฉันก็เอาชนะปีศาจนั่นได้
‎เจ็บแค่นี้ไม่เท่าไรหรอก
‎ยังไม่ตายเหรอ เป็นไปได้ไง
‎ไม่จริงน่า เป็นมนุษย์เหรอ
‎พวกหน้ากาก…
‎เป็นมนุษย์เหมือนกันเหรอ
‎นี่ ฉันมีอะไรอยากจะถามหน่อย
‎เดี๋ยว อย่าเข้ามาใกล้นะ
‎ไม่งั้นฉันจะต้องฆ่าเธอ
‎หา
‎สมองฉันยังถูกควบคุมอยู่
‎ฉันทำตามคำสั่งในหัว
‎คำสั่งเหรอ
‎อย่าดูด้านหลังหน้ากากเป็นอันขาด
‎ฉันว่ามันน่าจะเป็น ‎อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
‎- คำสั่งต่อไป… ‎- เอ๊ะ
‎ต้องทำตาม
‎"ถ้าโค้ดได้รับความเสียหาย ‎ให้ระงับการทำงานทั้งหมดทันที"
‎เอ๊ะ
‎จบชีวิตตัวเองซะ
‎ถอดหน้ากากสิ น่าจะไม่เป็นไรนะ
‎ไม่ได้ ฉันขัดคำสั่งไม่ได้
‎- งั้นฉันถอดให้ ‎- อย่าเข้ามา
‎ฉันไม่ไหวแล้ว
‎ยูริ
‎หวังว่าจะได้เจอพี่ชายนะ
‎ไม่ รอก่อน
‎ในที่สุดฉันก็…
‎ได้ตายอย่างสงบ
‎พวกหน้ากากเป็นมนุษย์
‎ไม่ใช่ปีศาจ
‎ฉันสื่อสารกับพวกเขาได้
‎ฉันเพิ่งยิงคนไป
‎ฉันต้องเสียสติไปแล้วแน่
‎- ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ‎- หา
‎ในโลกนี้ ถ้าเธอไม่เสียสติก็แปลกแล้ว
‎ไม่ใช่นะ
‎โลกนี้ยังมีสิ่งเราไม่เข้าใจ ‎เต็มไปหมด
‎แต่มีสิ่งหนึ่งที่รู้แน่นอน
‎ศัตรูตัวจริงไม่ใช่พวกหน้ากาก
‎สมองฉันยังถูกควบคุมอยู่
‎มีคนออกคำสั่งพวกหน้ากาก
‎ฉันทำตามคำสั่งในหัว
‎พวกที่ออกคำสั่งคือศัตรูตัวจริง
‎ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องมีชีวิตรอด
‎จริงสิ ยังไม่ได้กินอะไรเลย
‎ว่าแต่ที่แบบนี้จะมีของกินไหมนะ
‎อะไรน่ะ
‎ใส่ของไว้หลายอย่างเลย
‎หรือว่าจะเป็นเสบียงนะ
‎มีแม้กระทั่งนี่
‎หน้ากากคนเมื่อกี้พละกำลังสุดยอดมาก
‎ถึงจะถูกใครควบคุมอยู่ก็เถอะ
‎ต้องจัดการให้ได้ในคราวเดียว
‎ยังไงฉันก็ต้องมีชีวิตรอดให้ได้
‎ตึกนั้นจากที่เห็น
‎มีสะพานแขวน ‎อย่างน้อยสามแห่งเชื่อมอยู่
‎ทั้งหมดเชื่อมไปที่ตึกนั้น
‎ต้องมีพวกหน้ากากอยู่ในนั้นแน่ๆ
‎แต่ถึงจะเพราะโชคช่วย ‎ฉันก็เอาชนะหน้ากากเมดมาได้
‎มั่นใจเข้าไว้ ‎ถ้าเป็นฉัน ต้องรอดได้แน่
‎เอ๊ะ
‎เฮลิคอปเตอร์เหรอ
‎นี่ฉันต้องตายเหรอเนี่ย
‎ฉันยังไม่อยากตาย
‎เกือบไปแล้ว
‎เอ๊ะ
‎นึกแล้วว่าต้องมีพวกหน้ากากอยู่
‎พวกนั้นไม่ปล่อยเราไปง่ายๆ แน่
‎ถูกยิงตาย เจ้าหน้ากากนั่นมีปืน
‎กลับไปดีไหมนะ
‎ไม่ได้ อุตส่าห์เสี่ยงตาย ‎มาถึงที่นี่แล้ว
‎อะไรน่ะ
‎มีกระดาษอยู่ในกระเป๋า
‎"บริการเฮลิคอปเตอร์ตามเวลา" เหรอ
‎"เราให้บริการเฮลิคอปเตอร์ ‎เพื่อออกจากที่นี่"
‎เมื่อกี้นี้น่ะเหรอ
‎"ถ้าต้องการออกไปจากดินแดนนี้ ‎หรือกลับสู่พื้นดิน
‎กรุณาไปยังลานจอด"
‎"บรรทุกผู้โดยสารได้สูงสุดหนึ่งคน"
‎นี่มันอะไรกัน แต่ว่า…
‎ถึงเป็นกับดักก็ต้องไป
‎อยู่ที่นี่ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
‎ที่นั่นต้องมีอะไรอยู่แน่
‎ฉันก็เตรียมใจไว้แล้วเหมือนกัน
‎เดี๋ยวก่อนสิ ช่วยฉันด้วย
‎ฉันมีแม่ที่อายุมากกับหมาแก่ๆ ‎ที่รอฉันกลับไปหาอยู่
‎เจ็บนะ ทำแบบนั้นทำไม
‎- หน้ากากที่มีปืนเหรอ ‎- ปล่อยฉันเถอะ
‎- ต้องไปช่วยเขา ‎- ฉันไปทำอะไรให้เธอ
‎- เดี๋ยวนะ ไม่ใช่พวกหน้ากากเหรอ ‎- งั้นก็บอกมาสิว่าต้องการอะไร
‎- มนุษย์เหรอ ‎- ฉันขอโทษ
‎- อะไรกันล่ะนั่น ‎- ไว้ชีวิตฉันกับหมาเถอะ
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์