‪(ซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪ไม่ถึง…
‪ฉันเอื้อมไม่ถึง
‪มันหยุดแล้ว
‪เราอยู่ที่ไหนเหรอ
‪ฉันไม่รู้เลย
‪(ตอนที่สาม: เซเว่นโหมดล้างผลาญ)
‪ฉันก็ไม่รู้ว่ามีท่ออยู่ตรงนี้ด้วยเหมือนกัน
‪เรามีอากาศหายใจ
‪นี่อาจเป็นเส้นทางสำหรับโดรนซ่อมบำรุงสถานี
‪มันเชื่อมไปยังบางแห่งที่มีออกซิเจน
‪แล้วถ้าเราออกจากที่นี่ไม่ได้ล่ะ
‪วันนี้ไม่มีใครตายทั้งนั้น
‪โอ๊ย
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪เพราะมันมีเขียนไว้ในบทกวีแห่งเซเว่น
‪(คำทำนาย)
‪เลิกพูดเรื่องลี้ลับนั่นเถอะครับ
‪ในสถานการณ์แบบนี้ คุณก็แค่ทำสิ่งที่จำเป็น ‪บนพื้นฐานของวิทยาศาสตร์
‪ฉันก็จะทำสิ่งที่จำเป็นเหมือนกัน
‪มิอินะเองค่ะทุกคน
‪คือพวกเราหนีมาที่ท่ออะไรก็ไม่รู้
‪แล้วใครกันนะที่ช่วยเราไว้
‪ตุ๊กตารูปสัตว์ตัวนี้ไงล่ะ
‪คุณเป็นใครเหรอคะ
‪ฉันชื่ออันชินคุง นางฟ้าประจำสถานี
‪ค่ะ
‪แล้วใครอยู่ข้างในเหรอคะ
‪ไม่มีใครอยู่ข้างในทั้งนั้น
‪- นั่นใครเหรอ ‪- ก็หัวหน้าไง
‪หัวหน้านั่นเอง เข้าใจแล้ว
‪ฉันไม่เข้าใจ หัวหน้าอะไรล่ะ
‪เถอะน่า ทำไมไม่ออกมาเลยล่ะคะ
‪อะไรเนี่ย แค่ตาแก่คนหนึ่งเหรอ
‪เขาไม่ใช่แค่ตาแก่ธรรมดาๆ
‪เขาคือหัวหน้าฝ่ายออกแบบสถานีอวกาศแห่งนี้… ‪คุณโคคุบุนจิ
‪อดีตผู้ออกแบบน่ะ
‪ตอนที่ดีเกิลได้แบบไปแล้ว ‪พวกเขาก็เมตตาไล่ฉันออก
‪งั้นหมายความว่า ‪คุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับสถานีนี้ใช่ไหม
‪- คุณรู้ไหมว่าเราต้องวิ่งหนีไปทางไหน ‪- รู้สิ
‪- จริงเหรอ ‪- ฉันออกแบบที่นี่ไปบางส่วน
‪แต่นี่มันไม่เหมือนกับที่ฉันจำได้
‪คุณบอกว่า "ทำไปบางส่วน" ใช่ไหม
‪ทำถึงส่วนไหนล่ะ
‪ประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์
‪ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไม่คุ้นกับ ‪อีก 30 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือสิ
‪มีออกซิเจนที่อีกฝั่งของประตูนี้
‪ดันฉันที
‪ทุกคน ดันที
‪เอาละ เราปลอดภัยแล้ว
‪ถือว่าโชคดีที่แบตเตอรี่สำรองยังใช้ได้อยู่
‪แต่คงอยู่ได้อีกไม่นาน
‪นี่คือร้านค้าสำหรับนักท่องเที่ยว ‪ไว้จัดกิจกรรมนอกยานอวกาศ
‪กิจกรรมนอกยานอวกาศคืออะไร
‪ก็ออกไปเดินในอวกาศ ‪ใส่ชุดอวกาศแล้วออกไปข้างนอกไง
‪นาสะ คุณโอเคไหมคะ
‪นี่คือชุดนักบินอวกาศอะพอลโล
‪- นี่คืออะไร ‪- อย่าแตะต้องมันนะ
‪ด้านหลังผนังนี้เป็นสุญญากาศ
‪ถัดจากบริเวณนี้ออกไปมีรูรั่วอยู่
‪ขืนเปิดมันเธอจบเห่แน่
‪งั้นก็เจอทางตันน่ะสิ ‪แล้วเราจะไปขึ้นกระสวยอวกาศยังไง
‪นี่คือเส้นทางวงแหวน
‪ถ้าเราเดินไปจนถึงโดมดาวอังคาร ‪เราน่าจะขึ้นไปถึงด้านบนสุดได้
‪- อะไรน่ะ ‪- เส้นทางวงแหวนมันไม่เชื่อมต่อกัน
‪นั่นสินะ มันยังสร้างไม่เสร็จนี่
‪อีกฝั่งก็ยังไม่เสร็จเหมือนกัน
‪อากาศกำลังรั่วออกไปเรื่อยๆ
‪อีกไม่นาน มนุษย์ก็ไม่สามารถ ‪อยู่ตรงจุดนี้ได้เช่นกัน
‪เราจะตายกันเหรอ พวกเรากำลังจะตายเหรอ
‪เรายังไม่ตายหรอก
‪ไซลินเดอร์อันถัดไปยังมีพลังงานใช้อยู่
‪ทางเลือกเดียวของเราคือต้องไปที่นั่น
‪แต่มันไม่มีทางไปนี่
‪มีทางสิ
‪เราจะออกไปข้างนอก ‪แล้วเดินบนทางเล็กๆ สำหรับโดรน
‪ข้างนอกเหรอ ข้างนอกในอวกาศน่ะเหรอ
‪ก็แหงสิ
‪เยี่ยมเลย เราจะได้เล่นกิจกรรมนอกยานอวกาศ
‪บ้าน่า
‪นั่นเป็นสิ่งที่ ‪ต้องฝึกมาเท่านั้นถึงจะทำได้ไม่ใช่เหรอ
‪- อือ ‪- ใช่
‪ฉันทำไม่ได้
‪ไม่ต้องห่วง
‪ฉันมีประสบการณ์กิจกรรมนอกยานอวกาศ ‪โชกโชนเลยแหละ
‪ถ้าทำตามฉัน เธอไม่เป็นไรแน่นอน
‪ดูสิ ฉันถึงกับปรับแต่งชุดอวกาศ ‪ให้เข้ากับตัวเองด้วยซ้ำ
‪ชุดออร์ลานนี่นา
‪- มันคืออะไร ‪- ชุดอวกาศแบบโบราณไง
‪เออ ปิดมันไปซะ
‪ฉันทำชุดขึ้นมาเพื่อให้ตอบโจทย์ ‪เรื่องมาสคอตของสถานีอวกาศนี้
‪แต่กลับไม่มีใครเสนองานนี้ให้ฉันทำ
‪พอเวลาจะใช้มันมี…
‪หัวหน้า
‪พวกแกเป็นใครเนี่ย
‪ใจเย็นค่ะ หัวหน้า
‪มานั่งตรงนี้ก่อน
‪อีกแล้วเหรอเนี่ย
‪เมื่อกี้มันอะไร
‪ภาวะสมองเสื่อมโดยไม่ทราบสาเหตุ
‪บางครั้งอยู่ดีๆ เขาก็อาการกำเริบ ‪แต่เขาจะหายได้เองในทันที
‪หัวหน้า บอกฉันหน่อยว่าคุณชื่ออะไร
‪ฉันชื่ออันชินคุง
‪ฉันจะไปเอาชุดอวกาศมาให้
‪บ้าน่า ฉันทำไม่ได้หรอก ‪ฉันไม่เคยออกไปเดินในอวกาศมาก่อน
‪หาอะไรที่พวกเราพอทำได้หน่อยสิ
‪ถ้าอย่างนั้นก็ตายอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน
‪- ว่าอะไรนะ ‪- โทยะคุง
‪อวกาศคือธรรมชาติที่แท้จริง
‪ธรรมชาติที่แท้จริงไม่เป็นมิตรกับเธอหรอก
‪(อวกาศเป็นมิตรกับพวกเรา)
‪มันจะฆ่าคนที่ไม่ทันระวังตัว มันคือศัตรูของเธอ
‪หมายความว่ายังไงนั่น
‪คนที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจะถูกทิ้งไว้ที่นี่ไงล่ะ
‪พอเรื่องนี้จบ ‪ฉันจะเอานายไปแฉออกอากาศเลยคอยดู
‪ฉันขอโทษ เขาไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
‪แต่คุณโทยะพูดถูก
‪พี่จะบ่นอะไรก็ได้ แต่พี่ก็ตายอยู่ดี
‪ว่าอะไรนะ นี่นายเข้าข้างเขาเหรอ
‪และผมก็อยากลองเล่น ‪กิจกรรมนอกยานอวกาศด้วย
‪ผมจะไปช่วยคุณโทยะ
‪อะไรกัน เจ้าน้องบ้านี่
‪ฉันไปขึ้นกระสวยอวกาศไม่ได้ ‪ถ้าฉันไม่ไปที่โดมนั่น
‪ชุดนี้มีรูรั่ว
‪ส่วนชุดนี้ก็อยู่ระหว่างซ่อมแซม
‪แย่จังเลย
‪ไม่มีชุดอวกาศที่ใช้งานได้เลย
‪ฉันจะช่วยด้วยคน
‪ฉันเคยศึกษาเรื่องอุปกรณ์นี้มา
‪- ได้เลย มาช่วยเราที ‪- โอเค
‪จะว่าไป
‪ฉันเคารพคุณโทยะจริงๆ นะ
‪ในอนาคตก็คงมีคนแบบนายมากขึ้น
‪นายจะเป็นตัวแทนของมนุษยชาติ
‪เซเว่นก็พูดแบบนี้เหมือนกัน
‪มนุษยชาติต้องไปจากโลก
‪ใช่ ฉันรู้
‪ฉันขอโทษที่ดีดหน้าผากนายเมื่อก่อนหน้านี้
‪ไม่เป็นไรเลย ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก ‪ไว้ทำอีกนะ
‪คงไม่แล้วละ
‪ว่าไง
‪ฉันว่าฉันยังไม่อยากตาย ก็เลยจะช่วยด้วยคน
‪- โคโนฮะจัง ‪- อะไรเหรอคะ คุณมิอินะ
‪เรื่องก่อนหน้านี้ฉันขอโทษนะ
‪ที่ฉันถามอะไรล้ำเส้นไปหน่อย
‪ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‪โอเค ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันต้องรอด ‪และมีผู้ติดตามมากกว่าเขาให้ได้
‪- โทยะคุง ‪- ว่าไง
‪ฉันอยากให้นายเป็นคนนำพวกเรา ‪ตอนเราออกไปเดินนอกยานอวกาศ
‪อะไรนะ
‪คุณนาสะบาดเจ็บอยู่ ‪และฉันก็เป็นห่วงอาการสมองเสื่อมของหัวหน้า
‪นายนั่นแหละทำ
‪นายดูเป็นผู้นำจริงๆ แล้วนายก็ดูถือตัวดีด้วย
‪ฉันไม่มีประสบการณ์ในอวกาศนี่
‪คุณโทยะเหมาะที่สุดสำหรับงานนี้แล้วแหละ
‪เราไม่ต้องมีผู้นำก็ได้นี่ ว่าไหม
‪ในอวกาศมันไม่มีทิศทางหรอก
‪ใช่ แต่เราต้องการผู้นำ
‪ฉันแค่จะบอกว่าฉันอ่านอารมณ์คนไม่ค่อยเก่ง
‪พวกเรารู้
‪ในอวกาศไม่มีอะไรให้อ่านนักหรอก นายทำได้น่า
‪ถ้าไม่สำเร็จอย่าโทษฉันก็แล้วกัน
‪ตกลงตามนั้นนะ
‪หาชิ้นส่วนชุดอวกาศ
‪มีชุดหนึ่งอยู่ตรงนี้
‪นั่นมันชุดจำลอง ถ้าใส่ออกไปข้างนอก ‪นายจะตายทันที
‪รถเข็น
‪นี่อะไรน่ะ
‪ห้องควบคุมแรงดันนี่
‪เจอชุดอวกาศแล้ว
‪เราเจอบับเบิ้ลสำหรับเด็ก
‪และไทโยเจอชุดอวกาศ ‪กันความดันบรรยากาศสองชุด
‪และชุดอวกาศแบบต่ออินเทอร์เน็ตได้ ‪แต่ตอนนี้ต่อไม่ได้
‪หัวหน้ามีชุดออร์ลานแล้ว เรายังขาดอีกสองชุด
‪แล้วชุดโอนิโคล่ที่เราใส่อยู่นั้นไม่ดีเหรอ
‪มันเหมือนเสื้อชูชีพธรรมดามากกว่า
‪ใส่ชุดพวกนี้ ‪พวกเธอไม่มีทางมีชีวิตอยู่ข้างนอกได้เกินห้านาที
‪หมายความว่ายังไงที่ว่า "มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน"
‪- เธอจะระเบิดไง ‪- ระเบิดเหรอ
‪ความดันบรรยากาศตอนนี้ ‪ทำให้ไนโตรเจนในเลือดต่ำ
‪โทยะคุง นี่จะบอกว่า…
‪ใช่ อาจเป็นไปได้ที่เราสามารถใส่ชุดโอนิโคล่ ‪ออกไปข้างนอก
‪แต่เมื่อกี้นายบอกว่า ‪ใส่ชุดโอนิโคล่แล้วตัวจะระเบิดไม่ใช่เหรอ
‪จะเป็นแบบนั้นถ้าอยู่ดีๆ เอาอากาศ ‪ใส่เข้าไปในความดันบรรยากาศอีกที่หนึ่ง
‪นายหมายถึงต้องลดความกดอากาศเหรอ
‪ชุดอวกาศนี้มันชุดบ้าอะไรเนี่ย
‪นั่นชุดสำหรับมือใหม่สุดๆ
‪ผมต่ออินเทอร์เน็ตไม่ได้
‪ฉันต้องอยู่ในบับเบิ้ลสำหรับเด็ก
‪ฉันอยากออกไปเดินนอกยานอวกาศบ้าง
‪ตรวจสอบระบบทั้งหมดที
‪ชุดพร้อม ออกซิเจนพร้อม ระบบสื่อสารพร้อม
‪ปิดประตู
‪- ทดสอบอากาศรั่วไหลด้วย ‪- อากาศไม่รั่วไหล พร้อม
‪โคโนฮะ ปลดล็อก ‪ชุดอวกาศกันความดันบรรยากาศ
‪โคโนฮะกับมิอินะคอยประกบนาสะที่รถเข็น
‪ปิดห้องลดความกดอากาศ
‪พวกเราจะออกเป็นคนสุดท้าย
‪ความกดอากาศในตัวเรา ‪จะลดลงเรื่อยๆ ขณะเดิน
‪แต่เราไม่มีเวลาพอที่จะรอให้ ‪ความกดอากาศลดต่ำสุด
‪เราจะเกิดอาการเมาความกดอากาศ ‪แต่เราจะไม่ตาย
‪นายจะรู้สึกเจ็บปวดมากและมีอาการคลื่นไส้
‪แต่นายต้องทนให้ได้จนกว่าจะไปถึงอีกฝั่ง
‪โอเค เราไปกันเลย
‪ฟังฉันให้ดี พวกมนุษย์โลก
‪พวกเรามนุษย์นอกโลกมีหน้าที่
‪ปกป้องและรักษามนุษย์โลกที่ไม่เคยผ่านการฝึกฝน ‪สำหรับช่วงเวลาแบบนี้
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะดูแล ‪ไม่ให้พวกเธอตายและส่งพวกเธอกลับโลก
‪เดินไปที่โดมดาวอังคารนั่น
‪หัวหน้า อย่าให้ฮากาเสะกลิ้งออกนอกเส้นทาง
‪ทุกคน เดินตามหัวหน้าไป
‪ชุดของฉันพองขึ้น ฉันเดินไม่ถนัด
‪ปล่อยอากาศออกจากชุดนาย
‪(ความกดอากาศ 0.432 บาร์)
‪โลกดูเหมือนอยู่ใกล้กว่าที่เคย
‪ทำไมตรงนั้นมีหิมะด้วย
‪นั่นมันรูปแบบอะไรน่ะ
‪มันคือรูปแบบของเอส
‪นาสะ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‪มันคือสูตรศักดิ์สิทธิ์ ‪ที่ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่าในบทกวีแห่งเซเว่น
‪รูปแบบของเอสงั้นเหรอ
‪ดาวหางเหรอ
‪- โคโนฮะจัง เป็นอะไรไป ‪- โคโนฮะ เดินต่อไปอย่าหยุด
‪ดาวหาง
‪ดาวหางกำลังมา
‪- ทำไมดาวหางถึงพุ่งมาทางนี้ล่ะ ‪- มาได้จังหวะพอดีจริงๆ
‪- ฉันอยู่ที่ไหน ‪- หัวหน้า คุณกลับมาอยู่กับเราแล้วเหรอ
‪ใช่ ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง
‪สะเก็ดดาวหางกำลังพุ่งมาทางนี้
‪ดูเหมือนจะถึงเวลาที่ต้องใช้มันแล้ว
‪ปฏิบัติการขยายร่าง
‪บึกบึนอะไรขนาดนี้
‪- ดาวหาง ‪- วิ่งเร็ว
‪ไทโย
‪แย่แล้ว
‪อีกนิดเดียว นายเอื้อมมา…
‪ปลดเชือกออกไป
‪บ้าเอ๊ย ปลดไม่ได้
‪ฉันจับไว้ไม่ไหวแล้ว
‪มันดึงฉันอยู่
‪ถือว่าทำได้ไม่เลวสำหรับมนุษย์โลก
‪นายก็เหมือนกัน
‪โทยะคุง เมื่อชั่วโมงที่แล้วนายยังบอกว่า ‪มนุษย์โลกสมควรตายอยู่เลย
‪เงียบไปเลย มนุษย์โลก
‪(ความกดอากาศ - บาร์)
‪ฉันทำตัวแย่กับพวกเธอ ‪เพราะพวกเธอเป็นมนุษย์โลก
‪แต่พวกเธอก็ทำได้ไม่เลวนี่
‪รู้สึกเป็นเกียรติจัง
‪นายไม่จำเป็นต้องฝืนพูดแบบผู้นำหรอก
‪ฟังก์ชันการถอดชุดยังใช้งานไม่ได้ ฟังก์ชันการ…
‪(ออก)
‪ฉันจะไม่มีวันใส่ชุดอวกาศนี้อีกเด็ดขาด
‪ถ้าเราปีนขึ้นไปบนนั้น เราจะไปที่ห้องควบคุมได้
‪สิ่งที่ดูเหมือนที่ขูดชีสคืออะไรเหรอ
‪ผนังกั้นแบบหนาปิดอยู่
‪เราเปิดเองได้ไหม
‪เราเปิดผนังกั้นแบบหนาไม่ได้โดยไม่มีทเวล์ฟ
‪เจอทางตันอีกแล้วเหรอไง
‪ที่ชาร์จไฟแบบไร้สายบนกำแพงยังใช้งานได้
‪ระบบไฟฟ้ากำลังเริ่มซ่อมแซมตัวเอง
‪ถ้าฉันใช้วิธีลัดก็น่าจะกู้ขึ้นมาได้
‪ไฟฟ้านี่
‪ที่นี่คือพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การพัฒนาดาวอังคาร
‪พร้อมนะ เอาเลย
‪เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าที่พื้นที่นี่มันไม่ปกติ
‪เข้าใจถูกแล้ว
‪พื้นกำลังหมุน
‪เข้าใจแล้ว
‪ดูนี่สิ เป็นเพราะการหมุนทำให้เกิดแรงโน้มถ่วง
‪พื้นกำลังหมุนไปตามวงกลมนี้
‪เห็นไหม
‪แรงโน้มถ่วงฝั่งนี้ก็เลยเอียงยังไงล่ะ
‪ฉันจะไปเสียบสายชาร์จไฟนะ
‪(เส้นทางไปไซลินเดอร์ซีปิด)
‪มีช่องโหว่ที่เส้นทางด้วยนี่
‪ถ้างั้นก็เจอทางตันอีกแล้วสิ
‪ผนังกั้นแบบผ้านี้มันอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
‪ฉันว่าได้ประมาณครึ่งวัน
‪เราใช้ร้านสะดวกซื้อได้ไหม
‪ฉันเลี้ยงเอง
‪(ผลิตภัณฑ์ของแท้)
‪เอาเสบียงที่จำเป็นไป ‪และกินอะไรก็ได้ตามใจเลย
‪- อันชินคุงมีทุกอย่างเลย ‪- ด้วยความยินดี
‪ค่อยยังชั่วที่มันใช้งานได้
‪(โดมดาวอังคาร)
‪รูปแบบของเอส
‪ก่อนหน้านี้นาสะเคยพูดถึงมัน
‪อะไรเนี่ย "น้ำจากดาวหาง"
‪นี่คือน้ำจากดาวหางที่ใช้จรวดไปเก็บมาใช่ไหม
‪มันไม่ได้มาจากจรวดนะพี่
‪ดาวหางละลายกลายเป็นพลาสม่า ‪และถูกดูดเข้าไป
‪พลาสม่านี่เอง อ้อ รู้แล้วละ
‪พลาสม่าอร่อยดีเนอะ
‪บ้าจริง
‪จากตรงนี้ก็มองไม่เห็น
‪มีอะไรเหรอคุณโทยะ
‪ฉันอยากดูว่าห้องควบคุมปลอดภัยดีหรือเปล่า
‪ใช่ ฉันก็มองไม่เห็นจากตรงนี้
‪ถ้าต่ออินเทอร์เน็ตได้ก็ดีสิ
‪ถ้าฉันใช้แว่นตาไซเบอร์น่าจะมองเห็นนะ
‪(อยู่ในพื้นที่อับสัญญาณ - ออฟไลน์)
‪คุณลุง
‪เราต้องมองเห็นจากหน้าต่างอีกบานได้แน่นอน ‪ฉันจะไปดูให้
‪(คุณลุงยังมีชีวิตอยู่ไหม - ตอบด้วย)
‪(ส่งข้อความไม่สำเร็จ)
‪มันควรต้องอยู่ด้านบนนี้สิ
‪โทยะคุง
‪ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้เมื่อกี้
‪อือ นายก็เหมือนกัน
‪บริษัทเซเว่นเทคโนโลยี ‪เป็นผู้เก็บน้ำจากดาวหางนี้ด้วยใช่ไหม
‪ใช่แล้ว
‪แต่ถึงอย่างนั้น มันก็แค่น้ำธรรมดาไม่ใช่เหรอ
‪อือ
‪ฉันว่านายเกลียดเซเว่นแน่เลยใช่ไหม
‪โหมดล้างผลาญอาจอยู่เบื้องหลัง ‪ข้อผิดพลาดในการออกแบบอิมแพลนต์ของนาย
‪(ปี 2034 กรณีเซเว่นโหมดล้างผลาญ)
‪ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องโหมดล้างผลาญมากนัก
‪เซเว่นที่อยู่บนดวงจันทร์ตอนนั้น
‪พัฒนาสติปัญญาขึ้นมากโดยไม่มีเหตุผล
‪มันเลยสูญเสียการควบคุม
‪และสุดท้ายปัญญาประดิษฐ์ที่โดน "กักขัง" ‪ก็ถูกทำลายด้วยตัวมันเอง
‪และปัญญาประดิษฐ์นั้นก็ล่มสลายไป
‪พวกเขายังเสียการควบคุมผลิตภัณฑ์อื่นๆ ‪ที่เซเว่นออกแบบ ซึ่งเป็นผลพวงอย่างต่อเนื่อง
‪และมีเหตุร้ายมากมายเกิดขึ้นทั่วโลก
‪เราพบว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้
‪มีหลายพันคน
‪ยูเอ็นทูจึงบังคับให้ใช้โปรแกรมจำกัดการรับรู้ ‪เพื่อป้องกันไม่ให้เข้าสู่โหมดล้างผลาญ
‪เหตุการณ์แบบนั้นจะได้ไม่เกิดขึ้นอีก
‪ฉันจะช่วยนาย ในฐานะเพื่อนของนาย
‪ส่งโดรนนั้นมา
‪ให้ฉันได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องเถอะนะ
‪นายไม่จำเป็นต้องปลุกให้มันเข้าสู่โหมดล้างผลาญ
‪ถ้าพ่อของฉันใช้เส้นสายในยูเอ็นทูให้ ‪เราจะได้หาทางแก้เรื่องอิมแพลนต์ของนาย
‪ไม่ละ
‪ทำไมล่ะ
‪นายคงไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ ‪เหมือนอย่างเซเว่นอีก
‪นายไม่เข้าใจอะไรเลย
‪นายไม่เกลียดเซเว่นหรือไง
‪ถ้าเซเว่นเปิดใช้งานโปรแกรมจำกัดการรับรู้
‪นายคงไม่ต้องพบกับความเจ็บปวดแบบนี้
‪ใช่
‪ถ้าพวกเราไม่มีอิมแพลนต์ของเซเว่น
‪พวกเราคงตายไปตั้งแต่ตอนอายุน้อยกว่านี้
‪ฉันเคยบอกนายไปแล้ว
‪อิมแพลนต์ใช้งานได้ดีตอนที่เรายังเด็ก
‪ถ้าเซเว่นถูกเปิดใช้งานโปรแกรมจำกัดการรับรู้
‪พวกเราคงตายไปตั้งแต่สามขวบ ‪เหมือนเด็กสิบคนนั้น
‪แต่ว่า…
‪เซเว่นไม่ได้ล้มเหลว
‪มันแค่เจอวิธีหนึ่งที่ไม่ได้ผลเท่านั้น
‪แต่นายจะสละชีวิตตัวเองเพื่อเรื่องนั้นเหรอ
‪- นายจะตายนะ ‪- ฉันยังไม่ตายสักหน่อย
‪แล้วคุณโคโนฮะล่ะ
‪ถ้าเซเว่นไม่ถูกการุณยฆาต ‪ปัญญาของมันคงไปได้ไกลกว่านี้
‪และในที่สุดคงเจอวิธีที่ทำได้สำเร็จ
‪ยูเอ็นทูต่างหากที่ล้มเหลว
‪ฉันจะทำลาย ‪โปรแกรมจำกัดการรับรู้ของยูเอ็นทูให้หมด
‪สร้างเอไอที่เหนือกว่าเซเว่นให้ได้
‪และมีชีวิตต่อไป
‪ฉันจะไม่ตายแน่ๆ
‪โคโนฮะก็เช่นกัน
‪ฉันยังพูดไม่จบนะ
‪(การพิมพ์สามมิติ)
‪กลับมาเจ็บอีกแล้ว
‪คุณนาสะ
‪มีเครื่องพิมพ์ของแอปพลิเคชันสมาร์ต ‪ที่ร้านสะดวกซื้อ
‪เราพิมพ์อะไรก็ได้ตามใจชอบ ‪มันดีสุดๆ ไปเลยใช่ไหมคะ
‪แอปพลิเคชันสมาร์ตของคุณ ‪ดูเป็นแบบเก๋ากึ้กเลยนี่นา
‪เอาแบบนี้มาสิคะ
‪คือฉันชอบใช้แบบนี้น่ะ
‪นั่นเครื่องพิมพ์เหมือนกันใช่ไหม
‪ใช่ ฉันว่าจะทำสายรัดช่วยพยุงตัวน่ะ
‪คุณไม่เป็นไรใช่ไหม เจ็บหรือเปล่า
‪ฉันไม่เป็นไร มันไม่เจ็บแล้วล่ะ
‪โอ๊ย
‪คุณนาสะ ขอบคุณที่ปกป้องพวกเราค่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪ไม่เลย
‪มันคือหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว ‪ที่ต้องคอยดูแลความปลอดภัยให้แขก
‪อาการบาดเจ็บของคุณเป็นยังไงบ้าง
‪ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้วจริงๆ
‪ฉันเป็นผู้ดูแลด้านการแพทย์ของสถานีนี้เชียวนะ
‪เห็นไหม ทีนี้ก็เลิกกวนฉัน แล้วไปเล่นตรงโน้นไป
‪พวกเธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเด็ก
‪- โอเค ‪- โอเค
‪เหนื่อยจัง
‪ฉันไม่ชอบเด็กจะแย่ แต่เด็กๆ กลับชอบฉัน
‪โอ๊ย
‪พวกเราจะช้าไม่ได้แล้ว
‪- พระอาทิตย์ตกแล้ว ‪- นี่มันโหมดกลางคืน
‪เซเว่นที่ไปได้เหนือกว่าระดับปัญญาของมนุษย์ ‪และเข้าสู่โหมดล้างผลาญ
‪เอาแต่พ่นสูตรลึกลับต่างๆ ที่ดูไม่สมเหตุสมผล
‪และก่อให้เกิดเหตุร้ายมากมาย
‪นั่นคือบทกวีแห่งเซเว่นใช่ไหมล่ะ ‪มันอยู่ในนิตยสารรายเดือนดาวอังคาร
‪(ความจริงของเซเว่นโหมดล้างผลาญ)
‪ข่าวลือปลอมๆ เริ่มแพร่กระจาย ‪ว่ามันคือคำทำนายอนาคตที่เข้ารหัสไว้
‪ยูเอ็นทูและสถาบันวิจัยอื่นๆ พยายามไขรหัสนี้
‪แต่ก็ไม่เจอคำตอบที่ถูกต้อง
‪มันเลยถูกใช้เป็นข้ออ้างของ ‪พวกคลั่งเรื่องลี้ลับเพื่อใช้หาเงิน
‪และคนบางกลุ่มอย่างกลุ่มจอห์น โด ‪เพื่อใช้ก่อการร้าย
‪แต่ยังมีข้อมูลที่ไม่ถูกเผยแพร่
‪มีบางคนที่ถอดรหัสส่วนเล็กๆ ของบทกวีไว้ได้
‪มันบอกไว้ว่า
‪มนุษยชาติจำนวน 36.79 เปอร์เซ็นต์ ‪จะต้องถูกการุณยฆาตทันที
‪มันก็จริงไม่ใช่เหรอ
‪พ่อของฉันอยากเผยแพร่เรื่องนี้
‪เขาก็เลยเสียตำแหน่งในยูเอ็นทูไป
‪เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของพ่อ
‪ฉันอยากบอกให้โลกรู้ความจริง ‪เกี่ยวกับโหมดล้างผลาญ
‪และฟื้นฟูยูเอ็นทูให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิม
‪นายรู้ความจริงงั้นเหรอ
‪ก่อนเหตุการณ์โหมดล้างผลาญ เซเว่นบอกว่า
‪มนุษยชาติต้องออกจากเปล
‪และไปเลี้ยงลูกหลานนอกโลก
‪(ปี 2031 - ห้ามให้กำเนิดบนดวงจันทร์)
‪ตอนนั้นมีเด็กสิบคนตายบนดวงจันทร์
‪หลังจากนั้นคนส่วนใหญ่ก็กลายเป็นว่า ‪ต่อต้านการสำรวจอวกาศ
‪พวกเขาบอกว่ามนุษย์ต้องกลับมาที่โลก
‪แต่จะให้เรากลับไปที่บ้านหลังไหนเหรอ
‪พวกเราคนที่ไม่สามารถ ‪ทนต่อแรงโน้มถ่วงของโลกได้นั้น
‪ไม่มีบ้านให้กลับ
‪มีแค่เซเว่นที่อยู่ข้างเรา
‪แค่คำพูดของเซเว่น
‪เป็นกำลังใจให้ฉันและโคโนฮะมาตลอด
‪สิ่งที่ฉันพูดไปคงเปล่าประโยชน์สินะ
‪ไว้คุยกันทีหลังเถอะ
‪(กำลังถอดรหัสส่วนต่างๆ)
‪(ยูเอ็นทู 36 เปอร์เซ็นต์)
‪แตกต่างจากบทกวีแห่งเซเว่นนิดหน่อยอีกแล้ว
‪ใช่ มันรีบวิ่งไปหาอันใหม่
‪โคโนฮะ
‪ฉันเอาชุดปฐมพยาบาลมาให้ค่ะ
‪อ้อ ขอบใจนะ
‪โอ๊ย
‪มีแผ่นแปะวินิจฉัยอาการอัตโนมัติไหม ‪มันจะเป็นแผ่นเล็กๆ น่ะ
‪- อันนี้เหรอ ‪- ใช่
‪โอ๊ย เจ็บจัง
‪นาสะ คือฉัน…
‪ฉันกำลังจะตายเร็วๆ นี้ใช่ไหม
‪จู่ๆ ทำไมถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ
‪ช่วงนี้ฉันรู้สึกเวียนหัวและอาการก็แย่ลงเรื่อยๆ
‪พูดเป็นเล่นไปได้น่า
‪ฉันต่างหากที่น่าจะใกล้ตายมากกว่า
‪ทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นล่ะ
‪คุณรู้เรื่องเซเว่นเยอะเลยใช่ไหมคะ
‪ฉันสงสัยว่าเซเว่นรู้สึกยังไง
‪ก่อนที่เซเว่นจะตาย
‪มันคือเอไอฉลาดที่สุดเท่าที่เคยมีมา
‪แถมยังเห็นทุกอย่างในอนาคต
‪ก็เลยทิ้งบทกวีแห่งเซเว่นเอาไว้
‪หมายความว่ามันรู้ตัวว่าจะต้องตายใช่ไหม
‪มันเห็นความตายของตัวเอง จุดจบของโลก ‪เห็นทุกอย่างเลย
‪แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังดูอนาคตให้ ‪เพื่อมวลมนุษยชาติ
‪ฉันรู้สึกว่าเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของเซเว่น
‪โคโนฮะ
‪แน่นอนว่าเซเว่นเห็นทุกอย่าง ‪ราวกับมองน้ำสะอาดที่ใสแจ๋ว…
‪และมันก็ตายไปโดยไม่มีอะไรให้เสียใจทีหลัง
‪พอฉันคิดเรื่องนั้น ฉัน…
‪ฉันไม่กลัวความตายอีกแล้วค่ะ
‪มันให้ฉันมีชีวิตอยู่ตั้ง 14 ปี
‪ถ้าเซเว่นบอกว่าฉันกำลังจะตายเร็วๆ นี้
‪- ฉันก็ยินดี… ‪- โคโนฮะ
‪เราทุกคนล้วนต้องตาย
‪นั่นคือความจริง
‪แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪อีกอย่าง อนาคตกำลังจะถึงจุดจบในเร็วๆ นี้แล้ว
‪อะไรนะ
‪อนาคตที่ถูกกำหนดไว้ยังไงล่ะ
‪บทกวีแห่งเซเว่นคือเรื่องราวของจุดจบ
‪อ้อ ใช่ ฉันจะบอกความลับพิเศษกับเธอเรื่องหนึ่ง
‪ฟิตซ์
‪คำนี้เป็นความลับ
‪จำไว้ให้ดีนะ
‪แว่นตาไซเบอร์ของฉันต่ออินเทอร์เน็ต ‪และต่อเพียร์คอมไม่ได้
‪(ภาพถ่ายจากโดรนอวกาศ)
‪โดรนชมวิวนี่นา
‪คุณโทยะ
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪เราต่อแบบเพียร์ทูเพียร์กับโดรนถ่ายภาพ ‪สำหรับนักท่องเที่ยวได้
‪เราได้วิธีแล้วเหรอเนี่ย
‪เชื่อมต่อแล้ว
‪ภาพวิดีโอกำลังมา
‪(ขยายภาพแปดเท่า)
‪นั่นปูที่หนีบฉันตอนก่อนหน้านี้
‪กระสวยอวกาศ ไม่มีกระสวยอวกาศนี่
‪กระสวยอวกาศทั้งลำหายไปไหน
‪- กระสวยอวกาศ ‪- ฉันเห็นแล้ว
‪(ขยายภาพ 12 เท่า)
‪โล่งอกไปที ห้องควบคุมปลอดภัยดี
‪(ขยายภาพ 16 เท่า)
‪ไม่จริง
‪วันนี้จะไม่มีใครตายที่สถานีนี้
‪ไม่มีแน่นอน
‪คุณลุง
‪โทยะคุง อย่าเพิ่งถอดใจ คิดสิ
‪เมื่อห้องควบคุมใช้การไม่ได้…
‪- คุณโทยะ ห้องควบคุมสำรองไง ‪- ใช่แล้ว
‪มีแสงไฟด้วย
‪มีคนอยู่
‪คุณลุง
‪คุณซากามิ
‪เราอยู่ในสุญญากาศ ‪เราจะคุยกับพวกเขาแบบนี้ไม่ได้
‪ใช้การสื่อสารด้วยเลเซอร์ไง
‪(เลเซอร์ลิงก์)
‪- โทยะ ปลอดภัยดีใช่ไหม ‪- คุณลุง
‪นี่นาสะเอง
‪ฉันอยู่กับมนุษย์โลกสามคน โคโนฮะจัง ‪และหัวหน้า
‪เยี่ยม หมายความว่าทุกคนรอดมาได้
‪เก่งมากจริงๆ แล้วนี่อยู่ไหนล่ะ
‪อยู่ที่ไซลินเดอร์บี ชั้นดาวอังคาร
‪โทยะ เธอต้องรอดจนกว่ายานกู้ภัย ‪ของยูเอ็นทูจะมารับ
‪ได้ครับ
‪ผ่านพ้นคืนนี้ไปได้แล้ว
‪อดทนอีกนิดนะทุกคน
‪พวกเราจะแก้ปัญหานี้ให้ได้
‪คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต