‪(ซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪- พระเจ้าก็ต้องการเช่นกัน ‪- เดินไปดาวอังคาร
‪(ไม่สามารถระบุได้)
‪ฉันไม่ต้องการอนาคต
‪(ไม่สามารถระบุได้สอง)
‪เซเว่น
‪ฝันประหลาดนั่นอีกแล้ว
‪อะไรเนี่ย
‪ลืมไป เรามีแรงโน้มถ่วงมาตั้งแต่สองวันก่อน
‪ฉันเกลียดแรงโน้มถ่วง
‪ปิดโปรแกรมจำกัดการรับรู้… ได้แล้ว
‪เครื่องมือของกลุ่มจอห์น โดใช้ได้ดีจริงๆ
‪โทยะคุง เธอปลดล็อก ‪โปรแกรมจำกัดการรับรู้อีกแล้วเหรอ
‪อย่าดูสิ หัวหน้า
‪เดี๋ยวก็โดนคุณลุงดุอีกหรอก
‪อันนี้สังเกตยาก ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า
‪ฉัน ดั๊กกี้
‪แม้จะปลดล็อกโปรแกรมจำกัดการรับรู้ไปแล้ว ‪แต่เธอก็ยังโง่อยู่ดีนะ
‪ทักษะทางภาษาและปัญญามันคนละส่วนกัน
‪(แรงโน้มถ่วง ‪นาสะ)
‪ดั๊กกี้ ระดับการรับรู้ของนายอยู่ที่เท่าไรแล้ว
‪(ระดับ 2.56 จี)
‪ดูสิ สองเท่าของก่อนหน้านี้เลยนะ
‪ในที่สุดฉันก็ผ่าน ‪โปรแกรมจำกัดการรับรู้ระดับบีได้แล้ว
‪(ดาร์กเนสส์คิลเลอร์ ปลดล็อกโปรแกรม ‪จำกัดการรับรู้ระดับบี - 2.56 จิกะเอฟซี)
‪ปวดอึ
‪- ยืนยันขั้นตอนแรกของการแยกตัว… ‪- เอาละ นี่สินะ
‪ควบคุมการปล่อย ‪ยานเจแปนเอกซ์-เทอร์ร่า 607…
‪(ปรับใช้)
‪(ระยะที่สอง - มาตรวัด)
‪ทางโคจรเป็นไปตามคาด
‪แรงขับเคลื่อนในระยะที่สอง ‪เป็นไปตามความคาดหมาย
‪ระยะแรกของการเข้าท่าอวกาศยานโออิตะ
‪เยี่ยม ในที่สุดฉันก็แฮ็ก ‪ฟังก์ชันปฏิกิริยาตอบสนองได้แล้ว
‪(ผลการสแกน)
‪(ผิดพลาด)
‪ต่อไปคงต้อง ‪ปิดโปรแกรมจำกัดการรับรู้ระดับซีสินะ
‪ถ้าอย่างนั้น แฮ็กฐานข้อมูลของทเวล์ฟตามเดิม ‪แล้วเรียนรู้ต่อไป
‪เร่งมือเข้าแล้วเปิดโหมดล้างผลาญ ‪จากนั้นก็เก่งกว่าเซเว่นให้ได้
‪เรื่องนั้นช่างมันก่อน โทยะคุง ‪เธอไปกายภาพบำบัดสายแล้ว
‪บ้าเอ๊ย ลืมสนิทเลย
‪ปิดทำงานในระยะที่สอง ‪ปิดระบบปล่อยตัวเพื่อหนี
‪เข้าใช้งานระบบนำทางแบบเฉื่อย
‪(เจแปนเอกซ์-เทอร์ร่าไลน์)
‪ตอนนี้คุณสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้
‪คุณสามารถปลดเข็มขัดนิรภัย ‪และเพลิดเพลินกับสภาวะไร้น้ำหนักได้แล้ว
‪ในที่สุดก็ถึงจนได้
‪(ถ่ายทอดสด)
‪สาม สอง…
‪มิอินะเองค่ะทุกคน
‪เอาละ ขอโทษที่มาช้านะคะทุกคน
‪สกายทูเบอร์ มิอินะ มาแล้วค่ะ ‪เปิดส่วนแสดงความคิดเห็นตอนถ่ายทอดสดกันเลย
‪แสงเหนือสวยสุดยอดจริงๆ
‪เดี๋ยวฉันจะได้ลองสัมผัสสภาวะไร้น้ำหนัก ‪ตอนนี้เลย
‪(ดีเกิล)
‪ห้องน้ำ ห้องน้ำอยู่ไหน
‪งั้นฉันทำธุระในนี้เลยก็แล้วกัน
‪ทำธุระในชุดได้เลยครับ
‪ใช่เลย ดีจัง
‪เด็กผู้ชายคนนั้นทำธุระส่วนตัวใส่ผ้าอ้อม ‪และเข้ามาใกล้ฉันด้วย
‪ไปอวกาศนี่มันนรกชัดๆ ฉันอยากจะอ้วก
‪ผมว่าพี่ไม่ควรพูดกับน้องชายแบบนั้นนะ
‪เห็นอันชินด้วยแฮะ
‪(โลก ‪สถานีอวกาศอันชิน)
‪ลองมองไปทางขวา
‪นั่นคือสถานีอวกาศเชิงพาณิชย์อันชิน ‪ความภาคภูมิใจของญี่ปุ่น
‪เล็กจังเลย
‪(ระยะที่สอง - มาตรวัด)
‪แทบมองไม่เห็นด้วยซ้ำ
‪และตอนนี้คุณทเวล์ฟ ‪เอไอประจำสถานีอวกาศมีอะไรจะบอก
‪(สถานีอวกาศเชิงพาณิชย์: อันชิน)
‪ยินดีต้อนรับสู่ ‪โรงแรมอวกาศอันชินแห่งประเทศญี่ปุ่น
‪ดูเหมือนว่าสถานีอวกาศนี้มีชื่อว่าอันชิน
‪(ห่วยแตกชะมัด)
‪ฉันสงสัยจริงๆ ว่าใครตั้งชื่อได้งี่เง่าขนาดนั้น
‪นั่นโอนิโคล่
‪แย่แล้ว นาสะฆ่าฉันแน่ถ้าไปสาย
‪แล้วก็ โทยะ ฉันขอโทษที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา
‪มานี่เร็ว ดั๊กกี้
‪จะเอาอะไรล่ะ หัวหน้า
‪เธอจะไปจากห้องฉันได้หรือยัง
‪ไม่มีห้องตัวเองที่ชั้นดาวโลกข้างล่างหรือไง
‪ได้ โอเค แล้วเจอกันเดือนหน้า
‪เดือนที่แล้วเธอก็พูดแบบนี้
‪โลกไม่มีสภาพแวดล้อม ‪ที่เหมาะสมให้มนุษย์อยู่หรอก
‪มนุษย์ควรอาศัยอยู่นอกโลกสิ
‪(เจแปนเอกซ์-เทอร์ร่าไลน์)
‪(ตอนที่หนึ่ง: เหล่าสายลับจากต่างดาว)
‪ในที่สุดก็ได้เห็นของจริง
‪กระเบื้องหลังคายาเนกาวาระนี่
‪สถานีอวกาศนี้ ‪มีกระเบื้องหลังคายาเนกาวาระด้วย
‪(โคมไฟ)
‪ผลิตที่ญี่ปุ่นเพื่อคุณโดยเฉพาะ
‪บ้าน่า มีอะไรดียิ่งกว่านั้นอีก ปูไง
‪(จริงหรือนี่)
‪มีปูบนสถานีอวกาศด้วย น่าเอาไปโพสต์จริงๆ
‪น่าเกลียดชะมัด เอาดาวอังคารและดวงจันทร์ ‪มาเสียบไม้รวมกันเลย
‪(- อุ๊ย ‪- มิอินะใจร้ายจัง)
‪ช่างเป็นรสนิยมที่เหลือเชื่อจริงๆ
‪ข้างในนั้นจะเป็นยังไงนะ
‪จุดเครื่องยนต์จรวดขับดันเพื่อปรับระดับความสูง
‪(จำนวนผู้ติดตามปัจจุบัน)
‪อาจมีกระแสอากาศปั่นป่วนบ้าง
‪- กรุณากลับไปประจำที่นั่งของคุณ ‪- มิอินะ กลับมานั่งประจำที่เร็ว
‪- กรุณารัดเข็มขัดนิรภัย ‪- มิอินะ
‪กระสวยอวกาศของเราจะจุดจรวดขับดัน ‪เพื่อปรับระดับความสูงในเร็วๆ นี้
‪นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่ชอบอวกาศ
‪- ฉันขอกินด้วยได้ไหม ‪- ได้สิ
‪กรุณาอย่าทำถั่วหกเลอะเทอะ
‪ขอโทษครับ
‪ฉันชื่อสึคุบะ ไทโย
‪พวกนายมาที่นี่เพราะโครงการสนับสนุน ‪ของดีเกิลเหมือนกันใช่ไหม
‪ใช่ ฉันชื่อทาเนกาชิมะ ฮิโรชิ ‪ทุกคนเรียกฉันว่า ฮากาเสะ
‪ฉันมาจากจังหวัดไซตามะ ที่โลกน่ะ
‪นั่นพี่สาวของฉัน มิซาสะ มิอินะ
‪พ่อแม่ของพวกเราหย่ากันก็เลยใช้คนละนามสกุล
‪เธอเป็นทูเบอร์ขี้แพ้
‪แล้วพวกขี้แพ้เขามีผู้ติดตามหลักแสนคนหรือไง
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ อยากให้ฉันติดตามคุณไหม
‪(มิซาสะ มิอินะ ‪ผู้ติดตาม: 100,432)
‪ไม่ละ
‪(สึคุบะ ไทโย ผู้ติดตาม: 3 ‪ทาเนกาชิมะ ฮิโรชิ ผู้ติดตาม: 81)
‪ฉันไว้ใช้แค่ติดต่อคนอื่นเท่านั้น
‪หลักแสนนี่เทียบไม่ได้กับของคุณโทยะเลยนะ
‪(ซากามิ โทยะ: อายุ 14 ปี เกิดบนดวงจันทร์)
‪- ใครเหรอ ‪- ผู้ร่วมโครงการอีกคนไง
‪อีกคนเหรอ
‪ซากามิ คุณซากามิ โทยะ
‪เขาเป็นคนดัง เป็นเด็กคนสุดท้ายที่เกิดนอกโลก
‪ไม่เคยได้ยินชื่อเลยแฮะ
‪- เขามีผู้ติดตาม 100 ล้านคน ‪- จริงเหรอเนี่ย เขาคงน่ารักทีเดียวเลย
‪(ซากามิ โทยะ ‪ผู้ติดตาม: 100,010…)
‪อยู่แต่ในเปลไปเถอะ มนุษย์โลก
‪อันชินเจแปนเอกซ์-เทอร์ร่า 607 ‪พร้อมสำหรับขั้นตอนการเข้าสถานีอวกาศ
‪ดำเนินการตามขั้นตอน ‪เข้าสถานีอวกาศโดยอัตโนมัติ
‪แต่เดิมแล้ว เสาอากาศไอซีเอสควรถูกทำลายไป ‪ตั้งแต่ปี 2017 ไม่ใช่เหรอ
‪เจแปนเอกซ์-เทอร์ร่า 607 ‪คุณกำลังเข้าจอดที่ท่าอวกาศยาน 03
‪(นานาเสะ แบ. โคโนฮะ ‪ผู้ติดตาม: เจ็ด)
‪(ได้เวลาตรวจสุขภาพ)
‪ต้องไปรับยาสินะ
‪ฉันต้องมาติดอยู่กับแรงโน้มถ่วงที่มากขึ้น ‪เพราะพวกมนุษย์โลกมาที่นี่
‪ฉันคงคิดไปเองมั้ง
‪(อันชิน ‪ฟิตเนส)
‪น่ารำคาญจริงๆ ‪ไม่มีใครได้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงหรอก
‪ดั๊กกี้ รอตรงนี้นะ
‪(ไม่สามารถระบุได้)
‪นี่อะไร
‪(โลก ‪ไม่สามารถระบุได้)
‪- อะไรเหรอ ‪- มีอะไรประหลาดอยู่ตรงนั้นด้วย
‪อะไรประหลาดเหรอ แบบยูเอฟโอหรือเปล่า
‪ก็แค่ดาวตก
‪ดาวตกเหรอ
‪(ไม่สามารถระบุได้)
‪ตรวจพบรหัสข้อผิดพลาด 4423
‪เหมือนเอไอระบบรวนนะ
‪หมายความว่ายังไง
‪ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
‪กำลังตรวจสอบระบบ
‪ฉันจับสัญญาณของจรวดไม่ทราบที่มา ‪ซึ่งไม่อยู่ในเส้นทางการบิน
‪ที่ระดับความสูงเท่าไร
‪มันถูกปล่อยออกมาจากวงโคจรระดับต่ำ
‪ตอนนี้ระดับความสูงอยู่ที่ 800 กิโลเมตร
‪มันกำลังหันไปทางอื่น
‪ไม่เสี่ยงปะทะ
‪อุจิโนะอุระ มันปล่อยมาจากทางไหนแน่
‪ผมไม่รู้ครับ
‪อะไรนักหนาเนี่ย
‪- โนเบยามะ รายงานไปที่ยูเอ็นทู ‪- รายงานไปแล้วค่ะ
‪(อันชิน - ไม่สามารถระบุได้)
‪- อะไร… ‪- มีอะไรเหรอ
‪ฉันเจอที่มาของการปล่อยจรวดแล้ว
‪- ดูเหมือนจะเป็นของยูเอ็นทู ‪- อะไรนะ
‪วิถีจรวดซ่อนอยู่อีกด้านหนึ่งของโลก
‪(ทิศเหนือ ‪ไม่สามารถระบุได้)
‪ผมควรทำยังไงถ้ายูเอ็นทู ‪กำลังทำผิดกฎเส้นทางการบิน
‪(ระยะทาง 972 เมตร ‪เป้าหมาย: 3,000 เมตร)
‪เดี๋ยวก่อน โทยะคุง
‪ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าห้ามแฮ็กเครื่องใช้ที่นี่
‪ทำกายภาพบำบัดแบบถูกต้องซะ
‪นี่เป็นการบำบัดยังไงกัน
‪ผมเกิดบนดวงจันทร์ไม่ได้แปลว่าผมป่วยนี่
‪นี่ ทำๆ ไปเถอะน่า
‪ดั๊กกี้ นายโอเคไหม
‪โอเค หายใจเข้า
‪หายใจออก
‪คุณทเวล์ฟ คิดว่ายังไงบ้างล่ะ
‪สักครู่ครับ
‪- อัตราการเต้นของหัวใจคุณโทยะเพิ่มขึ้น ‪- โอ๊ย
‪นี่ อย่ามาทำตัวลามก หันหลังไป
‪อย่ามาดีดหน้าผากผมสิ ‪ถ้าอิมแพลนต์พังทำไงล่ะ
‪โคโนฮะเป็นยังไงบ้าง
‪(รหัสผ่าน)
‪นี่เป็นข้อมูลส่วนตัว ฉันเลยบอกเธอไม่ได้
‪อิมแพลนต์ของโคโนฮะ ‪สลายไปไม่หมดเหมือนกันใช่ไหม
‪ยังไม่หยุดพูดอีก
‪นี่มันก็แค่ตำนานพื้นบ้าน ‪ที่พวกเด็กวัยเบียวชั้นม.2 คิดขึ้นมา
‪อย่ามาหาว่าผมปัญญาอ่อนนะ
‪เอาละ ฉันจะจ่ายยาแก้เมาแรงโน้มถ่วง ‪ตามปกติก็แล้วกัน
‪รอตรงนั้นแหละ
‪(เครื่องจ่ายยาอัตโนมัติ ‪ด้วยรัก จากนาสะ)
‪ผมอยู่ชั้นมัธยมสองแล้ว ‪ผมก็เลยต้องเป็นเด็กวัยเบียวสินะ
‪(แรงโน้มถ่วง ‪นาสะ)
‪- คุณทเวล์ฟ ‪- ครับ มีอะไร
‪เซเว่นออกแบบอิมแพลนต์ในตัวโทยะ ‪นั่นคือเอไอฉลาดที่สุดที่เคยมีมา
‪(บทกวีแห่งเซเว่นระดับเบื้องต้น)
‪(ซากามิ โทยะ)
‪ใช่ ในเวลานั้นการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ‪จัดทำโดยบริษัทเซเว่นเทคโนโลยี
‪แต่บริษัทนั้นล้มละลายไปก่อน ‪ในเหตุการณ์ที่เรียกว่าเซเว่นโหมดล้างผลาญ
‪อือ รู้แล้ว
‪แต่ทำไมเซเว่นถึงออกแบบได้ผิดพลาดขนาดนี้
‪ผมมีปัญญาไม่ถึงหนึ่งในสิบของเซเว่น ‪ผมจึงไม่อาจทราบได้
‪(คุณลุง)
‪- ครับ ‪- ตอนนี้เธออยู่ที่ยิมเหรอ
‪อือ
‪ได้ไปวิ่งตามที่ควรทำหรือเปล่า
‪ถ้าเธอไม่สร้างความแข็งแรงให้ร่างกาย ‪เธอลงไปที่โลกไม่ได้นะ
‪ผมไม่ได้จะไปที่โลกนี่
‪(แรงโน้มถ่วง ‪นาสะ)
‪ผมอยากอยู่กับคุณลุง
‪ไว้เราค่อยคุยกันเรื่องนี้วันหลัง
‪พวกมนุษย์นอกโลกไม่สามารถรับบุตรบุญธรรมได้
‪ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ
‪(มีพื้นที่สุดลูกหูลูกตาให้ครอบครัว)
‪ผมรู้ทุกอย่างน่า
‪(ไปอวกาศกันเถอะ)
‪ผมรู้ว่าชาวเน็ตมนุษย์โลกเขาพูดว่าอะไร
‪เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ
‪เขาว่าเด็กที่เกิดในอวกาศ ‪ควรตายไปกับโปรแกรมอิมแพลนต์ที่ผิดพลาดซะ
‪อย่าเอาเรื่องนั้นมาคิดมากสิ
‪ในอวกาศมีพระเจ้าไหม
‪พระเจ้าเหรอ
‪ถ้ามีพระเจ้าอยู่ในอวกาศจริงๆ
‪เขาคงขี้เกียจสันหลังยาวน่าดู
‪โทยะ พระเจ้าจะไม่ทำอะไรให้เธอหรอก
‪มีไม่กี่อย่างเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้ ‪นั่นคือความพยายามของเธอ
‪วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีที่ผู้คนสร้างขึ้น
‪ผมขอให้อุกกาบาตตกลงไปทำลายล้างโลก
‪(สิ้นสุดการโทร)
‪เขาวางสายใส่เหรอเนี่ย
‪นั่นโทยะคุงเหรอ
‪ใช่ เป็นเด็กที่เข้าใจยากอยู่แล้ว ‪แถมยังเป็นวัยที่เข้าใจยากอีก
‪จะว่าไป ผู้บัญชาการคะ ‪เราโดนติเรื่องกระโดดบันจี้จัมป์อวกาศ
‪เหมือนเครื่องกระโดดบันจี้จัมป์จะหยุดทำงานค่ะ
‪แล้วก็ ยูเอ็นทูอยากให้เราทิ้ง ‪เสาอากาศไอซีเอสที่ไม่ได้รับอนุญาตทันที
‪อือ เข้าใจแล้ว
‪แล้วเรื่องจรวดเมื่อก่อนหน้านี้ล่ะ ‪ยูเอ็นทูตอบอะไรมาหรือยัง
‪ยังไม่มีการตอบกลับ
‪ให้ตายสิ เราจะมีองค์กร ‪แบบสหประชาชาติไปเพื่ออะไร
‪นาสะบ่นมาอีกแล้ว
‪เธอคนนี้อีกแล้วเหรอ
‪สวัสดีครับ เจ้าหน้าที่รับคำร้องครับ
‪ค่ะ นี่นาสะพูด
‪ฉันบอกคุณแล้วไงว่าฉันดูแลเด็กไม่ไหว
‪ทำไมคุณถึงยัดเยียดมาให้ฉันดูแลอีกคน
‪(ชั้นแรงโน้มถ่วงของดาวอังคาร ‪หน่วยการแพทย์)
‪โคโนฮะ เธอจะไปกินอาหารเย็น ‪กับพวกมนุษย์โลกไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่นาสะไม่ให้ไป
‪เข้าใจแล้ว ไปกันเถอะ ดั๊กกี้
‪อิมแพลนต์ของเธอเป็นไงบ้าง
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันลองเล่นกับของฉันมาสักพักแล้ว
‪ฉันหาเจอแล้วว่าจุดบกพร่องส่วนใหญ่อยู่ไหน
‪ฉันจะลองพยายามแก้ไขมัน
‪ฉันว่าส่วนปฏิกิริยาตอบสนอง คือจุดที่เข้ารหัสไว้
‪- เธอรู้ไหมว่ามันคืออะไร ‪- ไม่รู้
‪ถ้าของฉันออกมาดี ฉันจะมาแก้ของเธอด้วย
‪เดี๋ยวนายก็โดนนาสะดุอีกหรอก
‪สนใจที่ไหนล่ะ
‪แต่คุณไม่ได้มีความสุขที่ได้ออกมา ‪ทำงานนอกโลกตามต้องการหรอกเหรอ
‪คุณคือนาสะ ฮิวสตั้นเชียวนะ
‪จะเอาเรื่องนั้นมาพูดอีกเหรอคะ
‪เรื่องนั้นน่ะ ฉันขอบอกว่า ‪ฉันเป็นทั้งพยาบาลและผู้ดูแลผู้ป่วย
‪แต่ถึงอย่างนั้น ‪ฉันได้ค่าจ้างสำหรับอาชีพเดียวเท่านั้น
‪นี่มันเอาเปรียบหน้าที่ภาคอวกาศชัดๆ
‪ฉันจะไปร้องเรียนเอไอฝ่ายบุคคล
‪ใช่ แต่เอไอฝ่ายบุคคลเป็นฝ่ายตัดสินใจนี่
‪อ้อ ถือสายรอเดี๋ยวนะ
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ได้คำตอบเรื่องจรวดนั่นแล้ว
‪เป็นไปไม่ได้
‪ใช่ มันคือของทหาร… อะไรกัน
‪ฉันสงสัยจริงๆ ว่า ‪จะโดนสาปแล้วตายไปในเร็วๆ นี้ไหม
‪อะไรน่ะ
‪(ผิดพลาด)
‪- อะไรอีกล่ะ ‪- ระบบสื่อสารพังเหรอ
‪การสื่อสารขัดข้อง
‪นี่ไม่ใช่แค่การสื่อสารขัดข้องแล้ว
‪อะไรเนี่ย
‪(อยู่นอกระยะ - ออฟไลน์)
‪กรุณาอย่าเพิ่งปลดเข็มขัดนิรภัย…
‪(ออฟไลน์ ถูกปิดกั้น ‪เพราะเหตุขัดข้องที่ไม่ทราบสาเหตุ)
‪อินเทอร์เน็ต อินเทอร์เน็ตหายไป
‪เกิดอะไรขึ้นกับระบบ
‪- ทเวล์ฟ ‪- ทเวล์ฟระบบล่มไปแล้ว กำลังรีบูต
‪ทเวล์ฟระบบล่มเหรอ
‪- ผมใช้ระบบควบคุมอะไรไม่ได้เลย ‪- แล้วเกราะป้องกันขยะอวกาศล่ะ
‪เกราะป้องกันขยะอวกาศถูกปิดการใช้งาน ‪เราเสี่ยงโดนขยะอวกาศเต็มๆ เลยครับ
‪ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะรีบูตทเวล์ฟขึ้นมาได้
‪ทเวล์ฟยังไม่ทำงาน ฉันก็เลยไม่รู้ค่ะ
‪เราจะรีบูตพวกเกราะขึ้นมาด้วยตัวเอง
‪อะไรนะ ทำได้ด้วยเหรอคะ
‪ไม่รู้สิ แต่ผมเห็นวิธีที่ว่านั่น ‪ในบทหนึ่งของหนังสือคู่มือ
‪โคโนฮะ เธอโอเคไหม
‪พักนี้ฉันได้ยินเสียงแปลกๆ ค่ะ
‪ไม่ต้องกังวลนะ โคโนฮะจัง
‪จากบทกวีแห่งเซเว่น ตอนนี้เรายังไม่ตายหรอก
‪(กำลังรีบูต: ระบบเกราะป้องกัน)
‪เอาละ รีบูตแต่เกราะขึ้นมาแล้ว
‪นี่คือสัญญาณเตือนที่ดังขึ้นเป็นการทดสอบ ‪เวลาเรารีบูตระบบหรือเปล่า
‪ตรวจพบขยะอวกาศ นี่ของจริงค่ะ
‪(ขยะอวกาศ - อันตรายมาก)
‪เริ่มกระบวนการสกัดกั้น
‪เราจะหาข้อมูลของเป้าหมายยังไงดี
‪เราใช้การคำนวณแบบออฟไลน์ได้ไหม
‪ใช้แอปพลิเคชันสมาร์ตคำนวณเอาสิ
‪ฉันรายงานแบบถ่ายทอดสดไม่ได้ ‪ถ้าไม่มีอินเทอร์เน็ต
‪นี่มันอะไร การโจมตีของผู้ก่อการร้ายเหรอ
‪อะไรนะ เดี๋ยวนี้ยังมีผู้ก่อการร้ายอยู่เหรอ
‪ปีที่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นนะ
‪พวกเขาพยายามโจมตีลิฟต์ไปอวกาศ ‪ซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
‪ฉันรู้เรื่องนั้น
‪กลุ่มจอห์น โดใช่ไหม กลุ่มสุดยอดแฮ็กเกอร์ลึกลับ
‪เห็นทีจะเป็นข่าวใหญ่
‪มิอินะเองค่ะทุกคน
‪(ถ่ายวิดีโอ: แบบออฟไลน์)
‪ฉันไม่แน่ใจเท่าไร แต่ฉันจะถ่ายวิดีโอไว้แล้วกัน
‪รีบูตทเวล์ฟขึ้นมาได้บางส่วนแล้ว
‪บ้าจริง ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪มีเรื่องน่าสนใจมากกำลังจะเกิดขึ้นแน่ๆ ‪ไม่ยุติธรรมเลย
‪ปกติแล้วไม่มีวัตถุท้องฟ้าอยู่ในวงโคจรแบบนี้
‪เป็นแบบสังเคราะห์เหรอ
‪อาจจะเป็นอะพอลโลระยะที่สามงั้นเหรอ
‪เราไม่มีทางรู้จนกว่าทเวล์ฟจะใช้การได้
‪- เราควรใส่หมวกนิรภัยนะ ‪- โอเค
‪มิอินะ ใส่หมวกของพี่สิ
‪ตอนนี้ฉันอยู่ในกระสวยอวกาศ
‪ถ้าเราชนอะไรเข้า เราอาจตายในทันที
‪มิอินะงานเข้าครั้งใหญ่แล้ว
‪- ขยะอวกาศหรือเปล่านะ ‪- ขยะ… อะไรนะ
‪ขยะ ขยะอวกาศไงล่ะ
‪ถ้าเป็นขยะอวกาศจริงเราต้องรู้ตำแหน่งของมัน
‪ดังนั้นมันอาจเป็นวัตถุท้องฟ้าชิ้นเล็ก ‪อันตรายอยู่ดี
‪มันอาจเป็นวัตถุท้องฟ้าชิ้นเล็ก อันตรายอยู่ดี
‪อย่าลอกเขาสิ
‪(ระบบแบบไม่มีเอไอ)
‪ยังไม่มีเกราะป้องกันเหรอ
‪รีบูตโดรนเกราะป้องกันแล้ว
‪- แล้วการประมาณเส้นทางล่ะ ‪- เสร็จเรียบร้อย
‪ยืนยันการป้อนข้อมูลจำเพาะ
‪ยิงเลย
‪ขอให้การคำนวณถูกต้องด้วยเถอะ
‪ถ้ามันชนเราและเราตาย ‪จะมีผู้ติดตามเกิน 100 ล้านคนไหมนะ
‪(กล้องแยกช่วยยืนยันแบบขนาน)
‪(ตั้งแนวรับด้วยทรงร่ม)
‪ยืนยันสัญญาณการตั้งแนวเกราะป้องกัน
‪เป้าหมายขยะอวกาศจะปะทะ ‪กับเกราะป้องกันใน 21 วินาที
‪ถ้างั้น เราจะสลายกลายเป็นฝุ่นแล้วตายสินะ
‪ถ้าคุณสนใจ เชิญกดติดตามช่องของฉัน
‪ปะทะในอีกห้าวินาที
‪สาม สอง…
‪(ระบุเป้าหมายสำเร็จ)
‪มันไกลเกินไป ฉันไม่เห็นอะไรเลย
‪เส้นทางโคจรปรับเปลี่ยนไป 0.32 องศา
‪หลบการชนได้
‪(กำลังรอโดรนซ่อมแซม)
‪พวกเขาบอกว่าหลบการชนได้
‪โอ้โฮ
‪(ถ่ายทอดสด)
‪สัญญาณอินเทอร์เน็ตกลับมาแล้ว
‪หวัดดี ฉันรอดมาได้อย่างปลอดภัย
‪เดี๋ยวมีอะไรอีกเยอะหลังลงจากกระสวยอวกาศ
‪สกายทูเบอร์ มิอินะไปก่อนนะคะ
‪มิอินะเองค่ะทุกคน
‪หมายความว่ามีอะไรแฮ็กระบบน่ะสิ
‪กรุณานั่งอยู่กับที่
‪โปรดอย่าเพิ่งปลดเข็มขัดนิรภัย
‪ปิดสัญญาณเตือน
‪รีบูตทเวล์ฟเรียบร้อยแล้ว
‪ผมชื่อทเวล์ฟ ‪เอไอระดับสูงสารพัดประโยชน์ของดีเกิล
‪- ด้วยความรุ่งโรจน์และพัฒนาการ… ‪- หุบปาก
‪หุบปากได้เลย
‪ทเวล์ฟ วิเคราะห์ส่วนประกอบของวัตถุท้องฟ้าที
‪ส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง
‪น้ำแข็งเหรอ
‪นี่คือส่วนหนึ่งของดาวหางครับ
‪ดาวหางงั้นเหรอ
‪ดาวหางมาทำอะไรในวงโคจรระดับต่ำแบบนี้ล่ะ
‪ไม่รู้เลยค่ะ แต่ที่สำคัญกว่าคือ ‪จะเอายังไงกับเรื่องทะลุวงโคจร
‪เรื่องทะลุวงโคจรมันมีอะไร
‪มันคือสาเหตุของการสื่อสารขัดข้องก่อนหน้านี้
‪มันทับซ้อนกับวงโคจร
‪ฉันเข้าห้องไม่ได้
‪เย็นๆ
‪ยูเอ็นทูว่ายังไง
‪ยังไม่ตอบอะไร ‪ระบบการสื่อสารไม่เสถียร
‪เอไอทำงานอัตโนมัติในระบบสื่อสารไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่ดูเหมือนเอไอระบบล่มในหลายพื้นที่
‪เห็นไหม ว่าทำไมถึงไม่ควรไว้ใจเอไอ
‪ทักษะนี้ไม่ได้ถูกสร้างมากับการเรียนรู้ของมัน
‪เหมือนว่ามันเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้แล้ว
‪แล้วเราจะทำยังไงกันดี
‪ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้
‪อ้อ ใช่ เราเอายังไงกับงานเลี้ยงต้อนรับดีคะ
‪มีเรื่องนั้นด้วยสินะ
‪เราให้เอไอทำงานนั้นไม่ได้เสียด้วย
‪(เจแปนเอกซ์-เทอร์ร่าไลน์)
‪คุณสามารถรับสัมภาระได้หลังผ่านช่วงกักตัว
‪- เรามาถึงแล้ว ดูสิ ‪- โอ้โฮ
‪นั่นโลกจริงๆ สินะ
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ใช่ ก็ฉันเคยเห็นแต่ในจอนี่นา
‪ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นของจริง ‪หรือมันจะสวยขนาดนี้
‪นั่นเสียงอะไร
‪อะไรน่ะ
‪สวัสดีจ้า
‪ฉันชื่ออันชินคุง นางฟ้าประจำสถานี
‪เอาละ ทุกคน ยินดีต้อนรับสู่อันชิน
‪สวัสดีครับ ผมชื่อซากามิ ‪ผู้บัญชาการของสถานีอวกาศ
‪สวัสดี
‪ขอแสดงความยินดีที่ชนะโครงการ ‪ประสบการณ์ในอวกาศสำหรับเยาวชนของดีเกิล
‪ในฐานะโรงแรมในอวกาศ ‪ที่นี่ถูกสร้างจากบนโลกเป็นลำดับที่สี่
‪แต่ที่นี่คือโรงแรมในอวกาศแห่งแรกที่มาพร้อม ‪สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับแขกและเด็กๆ
‪ตามสบาย ขอให้สนุกนะ
‪แน่นอนเลย
‪ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวเจอกันตอนมื้อเย็น
‪อะไรกัน คุณไม่ไปกินมื้อเย็นเหรอ หัวหน้า
‪ฉันเจ็บหลังน่ะ
‪ฉันจะไปสปาที่ไซลินเดอร์เอ
‪หัวหน้าก็โดดงานนี้ด้วยเหรอ ทุกคนโดดหมดเลย
‪เอาละ
‪ต่อไป ถ้าฉันเชื่อมต่อกับแอปพลิเคชันสมาร์ต
‪เดี๋ยว อะไรน่ะ…
‪เข้าใจแล้ว ถ้าฉันยืดขาตรง ‪แล้วเน้นที่ศูนย์กลางแรงโน้มถ่วง…
‪โอเค
‪โอ้โฮ
‪โอ้โฮ พื้นนี้ทำจากผ้าด้วยแฮะ
‪โอ้โฮ
‪ฉันเริ่มใช้เป็นแล้ว
‪- คุณมิอินะอยู่ไหนเหรอ ‪- ไม่รู้สิ
‪ขอโทษที่ให้รอค่ะ
‪มิอินะเองค่ะทุกคน
‪ฉันได้มาโครงการสำหรับเยาวชน ‪เพื่อมาพักร้อนในอวกาศที่อันชิน
‪แปลว่าคุณจะได้ใช้ผ้าอ้อม ‪กิน นอน แล้วก็กลับบ้าน
‪แล้วที่นี่เราก็มี…
‪ที่นี่ที่ไหนนะ
‪นี่คือโถงลิฟต์
‪ฉันชื่อนาสะ เป็นผู้ดูแลค่ะ
‪โอ้โฮ
‪เดี๋ยวเราจะไปกินมื้อเย็นกัน
‪- โอเค ‪- โอเค
‪- อะไรเนี่ย ‪- อะไรเนี่ย
‪- อันชินคือสถานที่แรก… ‪- ที่นี่คืออันชินฮิลส์
‪"ฮิลส์" ที่แปลว่าภูเขานี่ ‪ฉันก็ไม่แน่ใจว่าตรงไหนคือด้านบนน่ะค่ะ
‪- เดี๋ยว นั่นอะไร ‪- ถังน้ำ
‪ปูนี่นา
‪เราเลี้ยงปูในนี้ด้วยนะ
‪พวกเธอกินอาหารอวกาศตรงนั้นได้เลย
‪(ตู้กดอาหารแบบปลอดภัย)
‪- โอเค ‪- โอเค
‪- อาหารอวกาศ ‪- อาหารอวกาศ
‪- อาหารอวกาศแบบใหม่ล่าสุด ‪- อะไรน่ะ เหมือนไอศกรีมเลย
‪นี่มันขนมนี่นา
‪แค่ชิ้นเดียวก็เท่ากับหนึ่งมื้อแล้ว
‪อวกาศนี่มันสุดยอดไปเลย
‪สเต๊ก มีราเม็งด้วย
‪ฉันจะลองสเต๊ก
‪รสชาติเหมือน… ไก่
‪อยากรู้จังว่าเนื้ออวกาศคืออะไร
‪ไม่รู้สิ
‪แต่ก็กินอยู่ดีไม่ใช่เหรอ
‪นั่นใครน่ะ
‪นั่นใช่… คุณโทยะหรือเปล่า
‪ใช่แล้ว นี่โทยะคุง คนดังระดับจักรวาล
‪นี่ ทักทายหน่อยสิ
‪นี่คือโครงการสนับสนุนที่เชิญเยาวชนมาอวกาศ
‪แสดงให้เห็นว่าดีเกิลมีทุกบริการไว้รองรับคุณ ‪ตั้งแต่การฝากครรภ์ไปจนถึงพิธีศพในอวกาศ…
‪(- นั่นโทยะเหรอ ‪- คนดังไงล่ะ)
‪นั่นโทยะคุง คนดังระดับทั่วจักรวาลเชียวนะ
‪ฉันเป็นแฟนคลับเขามานานมาก ‪ตอนนี้ได้เจอตัวจริงแล้ว
‪คือ ผม…
‪ในฐานะเด็กคนสุดท้ายที่เกิดบนดวงจันทร์…
‪ดีเกิลเมตตาให้ความช่วยเหลือผม ‪โดยไม่มีค่าใช้จ่าย
‪บริการอันครอบคลุมของดีเกิล ‪สร้างประโยชน์ให้กับทั้งสังคม
‪นั่นคือสิ่งที่ผมซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง
‪จบแล้ว
‪ทำท่าให้มันดีๆ หน่อยสิ โทยะคุง
‪คราวหน้าให้โคโนฮะพูดก็แล้วกัน ‪อย่าเอาแต่เรียกผมมาทำแบบนี้สิ
‪(สภาวะไร้น้ำหนัก)
‪(โคล่า-โคล่า)
‪(- น้ำผลไม้อวกาศ ‪- ดูเหมือนจะกินน้ำจากดาวหาง)
‪ยินดีที่ได้รู้จัก นายชื่อโทยะใช่ไหม
‪คงอย่างนั้นมั้ง
‪โอ้โฮ นายรู้ไหม
‪ฉันเป็นผู้ติดตามของนาย
‪โอ้โฮ ได้บอกเขาสักที
‪(กลุ่มดาวเตาหลอม - กลุ่มดาวช่างแกะสลัก ‪กลุ่มดาวซีตัส - กลุ่มดาวปลา)
‪ขอบคุณที่ติดตาม
‪ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยละ
‪ฉันอ่านทุกอย่าง ‪แม้กระทั่งทฤษฎีสมคบคิดในบัญชีลับของนาย
‪ทุกอย่างที่นายเขียนมานั้นจริงหมดเลย
‪ที่เอไอโดนจำกัดการรับรู้ ‪เพราะยูเอ็นทูวางกับดักให้มนุษยชาติอยู่แต่ในเปล
‪วิธีการทำลายเปล ‪มีเขียนไว้ในบทกวีแห่งเซเว่นจริงหรือเปล่า
‪แล้วจากนั้น ก็เหมือนกับในบัญชีลับของนายน่ะ
‪ฉันยังเชื่ออีกว่าโปรแกรมอิมแพลนต์ที่เซเว่นทำ ‪เป็นผลิตภัณฑ์มีตำหนิ… โอ๊ย
‪โอ๊ย
‪นายทำอะไรน้องชายฉัน
‪ก็แค่ดีดหน้าผากด้วยความเร็วเหนือเสียง
‪เป็นวิธีที่ปลอดภัยหายห่วง
‪ผมไม่เป็นไร
‪พวกมนุษย์โลกควรอยู่แต่ในเปล
‪อย่ามาทำตัวอวดดี ‪แค่เพราะนายมีผู้ติดตาม 100 ล้านคน
‪ไบร์ท การเข้าถึงข้อมูลโดยไม่ได้รับอนุญาต ‪ที่พบในกระสวยอวกาศนี้คือโดรนตัวนั้นแน่นอน
‪ใช่ ฉันตรวจพบปัญญาประดิษฐ์ที่ละเมิดกฎหมาย
‪ความผิดนั้นมีตั้งแต่การปิดโปรแกรม ‪จำกัดการรับรู้ระดับบีไปจนถึงระดับต่ำกว่า
‪การจับกุมผู้กระทำความผิดทางอาญา ‪สามารถกระทำได้
‪- ฉันต้องจับพวกเขาล่ามโซ่ไว้สินะ ‪- ได้ รับทราบ
‪เราน่าจะปล่อยอุกกาบาต ‪ไม่ก็ดาวหางใส่โลกไปซะ
‪แล้วลดจำนวนประชากรไปหนึ่งในสาม ‪ในขณะที่เรายังมีโอกาสทำ
‪ก็เพื่อประโยชน์ของพวกคุณทั้งนั้น มนุษย์โลก
‪นายนี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ
‪ไม่อย่างนั้น มนุษย์จะมีประชากรมากเกินไป ‪จนสูญพันธุ์ไปเอง
‪นี่ โทยะคุง เธอจะทำผิดสัญญาถ้าไม่อยู่จนจบนะ
‪ถือเป็นข่าวร้ายจริงๆ
‪โทยะคุงที่รักของเราคือคนขี้แพ้ระดับจักรวาล
‪เด็กนั่นมันบ้า ชื่อโรคที่เขาเป็น ‪ก็น่าจะใช่โรคเด็กวัยเบียวนั่นแหละ
‪โทยะสุดยอดไปเลย
‪จริงๆ นะ เหมือนพี่ชายฉันสมัยเด็กเลย
‪ผู้บัญชาการ มีเรื่องด่วน ‪กรุณามาที่ห้องควบคุมเดี๋ยวนี้เลย
‪โดรนตัวนั้นไม่ได้ต่ออินเทอร์เน็ตเหรอ
‪แล้วทำได้ยังไง
‪อาจใช้เพียร์คอมก็ได้
‪เชื่อมต่อระยะใกล้น่ะเหรอ
‪ฉันใช้เพียร์คอมโจมตีด้วยเหมือนกัน
‪แต่จะใช้เพียร์คอมได้ต้องอยู่ในระยะห้าเมตร
‪โอเค ฉันจะเบี่ยงเบนความสนใจเอง
‪- พอเปิดตัวแล้วก็เข้าไปจัดการเลย ‪- รับทราบ
‪- นายคือซากามิ โทยะใช่ไหม ‪- ต้องการอะไร
‪โปรแกรมจำกัดการรับรู้ในโดรนของนาย ‪ถูกปิดอยู่ใช่ไหม
‪ไบร์ท ใช้กำลังเพื่อเข้าถึงโดรนตัวนั้น
‪รับทราบ
‪(ผิดพลาด)
‪นายทำอะไรน่ะ
‪- หยุดการทำงานของเด็กคนนั้น ‪- ได้ รับทราบ
‪เพียร์คอมเหรอ
‪ไบร์ท
‪อย่าให้เขาหนีไปได้
‪อะไร…
‪ต่อเพียร์คอมให้ฉันที ดาร์ก
‪ไบร์ท ลุยเลย
‪บ้าจริง ตอนเปิดตัวดันเข้าไปใกล้ซะได้… ‪อะไรน่ะ…
‪หาที่กำบัง โจมตีมาจากทางไหนเนี่ย
‪โอ๊ย
‪ต่อเพียร์คอมผ่านกำแพงเลยงั้นเหรอ
‪นายยังช้ากว่าฉันไป 13.8 ล้านปี ‪ถ้าจะมาแข่งต่อเพียร์คอมกับฉันน่ะ
‪ไบร์ท อนุญาตให้ใช้โค้ดของยูเอ็นทู
‪เขียนโค้ดของยูเอ็นทู ‪ทับอุปกรณ์เพียร์คอมที่อยู่ใกล้ๆ
‪รับทราบ
‪ดาร์ก เขียนโค้ดทับด้วยโค้ดที่ดีกว่า
‪ว่าแล้วเชียว นั่นโดรนผิดกฎหมายใช่ไหมล่ะ
‪นายเป็นใครกันแน่
‪ฉันคือแฮ็กเกอร์หมวกขาว ‪ที่รับมอบอำนาจจากยูเอ็น 2.1
‪สึคุบะ ไทโย
‪ส่วนฉันคือโดรนของทางการยูเอ็น 2.1 ชื่อไบร์ท
‪(ยูเอ็น 2.1)
‪โดรนของนายก็เหมือนหมาที่ไม่มีปลอกคอ ‪จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‪ฉันคือคนที่เข้ามาจัดการเรื่องนั้นอย่างเด็ดขาด ‪และสวมปลอกคอให้…
‪รอเดี๋ยวสิ
‪นี่ พวกเธอทำอะไรกันอยู่
‪โทยะคุง
‪จริงๆ เลย ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้ว ‪ว่าอย่าลงไปในนั้น
‪เดี๋ยวสิ
‪แย่แล้ว
‪ซวยแล้ว หนุ่มๆ สองคนกระโดดลงไปข้างล่าง ‪แล้วฆ่าตัวตาย
‪ฉันจะส่งกล้องตามลงไปดูพวกเขา
‪เป็นไปได้สูงว่าการสื่อสารขัดข้อง ‪เกิดจากพัลส์แม่เหล็กไฟฟ้า
‪พัลส์แม่เหล็กไฟฟ้าเหรอ เป็นไปไม่ได้
‪พวกนี้คือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ‪จากการระเบิดนิวเคลียร์
‪การระเบิดนิวเคลียร์เนี่ยนะ
‪ยังไม่หมดเท่านี้ค่ะ
‪การโจมตีด้วยนิวเคลียร์มีเป้าหมาย ‪อยู่ที่วัตถุเคลื่อนที่อีกชิ้นเพื่อเข้าสกัดกั้นมัน
‪วัตถุเคลื่อนที่อีกชิ้น อะไรกันเนี่ย
‪ทำอะไรกันอยู่
‪เดี๋ยวเราจะลงลิฟต์ตามพวกเขาไปด้วย
‪เร็วเข้า ข้างล่างนั่น
‪อย่าตามฉันมา มนุษย์โลกลงมาไม่ได้หรอก
‪อย่าดูถูกฉันเชียว ไบร์ท
‪อุ๊ย
‪อะไรเนี่ย ดั๊กกี้ จัดการมันซะ
‪อยู่ระหว่างการปรับแรงคอริออลิส คอริ…
‪ลงมาแบบนั้นแหละ ไบร์ท
‪ฉันถึงบอกไงว่ามนุษย์โลกลงมาไม่ได้ ‪หันหลังกลับไปซะ
‪ฉันไม่หันหลังกลับแน่
‪- เอาเลย ไบร์ท ‪- ได้ รับทราบ
‪ฉันได้ภาพดีๆ แน่เลย
‪ไม่นะ ถ้าเขาบาดเจ็บฉันจะเป็นฝ่ายผิดเต็มๆ
‪เยี่ยม ผู้ติดตามของฉันเพิ่มขึ้นสองเท่า
‪ฉันอยากทำแบบนั้นด้วย ได้ไหมฮะ
‪เพราะแบบนี้ไงฉันถึงดูแลเด็กไม่ไหว
‪แย่แล้ว รองเท้าแก๊สหมด
‪นายต้องหยุดตามตั้งแต่ตรงนี้ ‪ลงไปข้างล่างยิ่งอันตราย
‪ไม่นะ
‪จับไว้
‪บ้าเอ๊ย
‪จากการวิเคราะห์ของทเวล์ฟ
‪วงโคจรจุดที่เกิดเหตุการสื่อสารขัดข้อง
‪ถูกรุกรานโดยวัตถุท้องฟ้าขนาดเล็ก ‪ซึ่งบริษัทพัฒนาน้ำดื่มถ่ายภาพไว้ได้
‪น้ำ ดาวหางเหรอ
‪ครับ ดาวหางเชิงพาณิชย์ซึ่งถูกดึงมาที่โลก
‪เพื่อสกัดเอาน้ำและคาร์บอนไปขาย
‪(น้ำดื่มแสนอร่อยจากดาวหาง)
‪- ใกล้กำแพงเข้าไปเรื่อยๆ แล้ว ‪- ดีดออกจากกำแพง
‪เราต้องกระโดดก่อนชนกับมัน
‪ทางมันลาดเอียงลงไปเรื่อยๆ
‪เยี่ยมไปเลย
‪ลงจากเก้าอี้นะ
‪แต่เส้นทางนี้มันไม่ใช่วงโคจร ‪ของดาวหางเชิงพาณิชย์
‪แต่เป็นเส้นทางเข้าชนโลก
‪ปกติแล้วมันควรไปจอดที่จุดลากรางจ์ ‪ของดวงจันทร์
‪แต่ต้องมีอะไรบางอย่างทำให้มันออกนอกเส้นทาง
‪นั่นคือเป้าหมาย ‪ของการโจมตีด้วยนิวเคลียร์หรือเปล่า
‪ทำไมไม่มีใครแจ้งเรื่องสำคัญขนาดนี้กับเรา
‪ไม่มีอะไรที่ดูเหมือนสะเก็ดดาวหางหลังถูกระเบิด ‪ในเส้นทางที่คำนวณไว้เลย
‪(จุดปะทะ)
‪อะไรนะ
‪พูดง่ายๆ คือโจมตีด้วยนิวเคลียร์ไม่สำเร็จ ‪และดาวหางก็ยังพุ่งเข้ามาอยู่ดี
‪- ทางถูกตัดขาด ‪- บ้าจริง
‪กระโดดพร้อมกับฉันนะ
‪เอาเลย
‪ดาวหางอยู่ไหนแล้ว
‪เราไม่มีข้อมูลส่วนนั้นครับ ‪ระบบควบคุมวงโคจรของเราทั้งหมดยังล่มอยู่
‪ให้ทเวล์ฟคำนวณใหม่ด้วยข้อมูลที่เรามีเดี๋ยวนี้
‪- ดาวหางอยู่ต่ำในระดับวงโคจรของโลก ‪- ระดับความสูงอยู่ประมาณเท่าไร
‪ที่ 400 ถึง 300 กิโลเมตร
‪(ระดับความสูงปัจจุบัน)
‪นั่นมันชนสถานีอวกาศแบบจังๆ เลยไม่ใช่เหรอ
‪- แล้วระนาบการโคจรล่ะ ‪- ยังไม่ทราบแน่ชัด
‪แต่ค่อนข้างกระจัดกระจายในบริเวณกว้าง
‪ฉะนั้นจึงมีความเสี่ยงที่จะชน
‪ฉันได้ภาพดาวหางแล้วค่ะ
‪แรงโน้มถ่วงของโลกฉีกมันออกจากกัน ‪ดาวหางเหมือนจะแตกเป็นชิ้นเล็กๆ หลายสิบชิ้น
‪ถ้าเราขึ้นไป เราจะโดนชน
‪ลดระดับความสูงของอันชิน
‪ลดความเร็วจรวดขับดัน
‪ออกประกาศเตือนภัยระดับสูงสุด
‪เรากำลังร่วงลงไป
‪อะไรเนี่ย
‪- อะไรกัน ‪- จับไว้
‪(หน่วยการแพทย์)
‪(นานาเสะ ไบโคนูร์ โคโนฮะ)
‪เราจะชนแล้ว
‪ดั๊กกี้
‪ทำไมเราถึงร่วงเร็วขึ้น
‪พวกเขาจุดเครื่องยนต์จรวดขับดัน
‪มีอะไรเกิดขึ้นแน่
‪ระดับความสูงปัจจุบันอยู่ที่ 320 กิโลเมตร
‪ระดับความสูงของอันชินถูกจำกัดไว้ที่เท่าไร
‪- ที่ 180 กิโลเมตร ‪- ลดระดับลงไปที่ 200 กิโลเมตร
‪ใช้เครื่องยนต์พลาสม่า ‪และกระสวยอวกาศที่จอดอยู่
‪มันมาจากทางด้านล่างด้วย ‪เราหลบได้ไม่หมดหรอก
‪ทุกคน นี่ผู้บัญชาการซากามิ
‪เรากำลังจะชนกับวัตถุชิ้นหนึ่ง
‪พวกเธอหาอะไรเกาะไว้ให้แน่นนะ
‪- ทุกชั้นขอให้อพยพไปที่หลบภัย… ‪- ชนเหรอ
‪และรักษาความปลอดภัยให้ตัวเองด้วย
‪ใครที่อยู่ในสภาวะไร้น้ำหนัก ‪กรุณารัดตัวเองไว้ให้มั่น
‪ส่วนนี้กำลังจะโดนปิด
‪กำลังมีอะไรมาทางนี้
‪จับมือฉันไว้
‪เตรียมรับแรงปะทะ
‪มันหยุดแล้ว
‪ไปนั่งเก้าอี้แล้วรัดเข็มขัด
‪อะไรนะ
‪เกาะไว้
‪มาแล้ว
‪คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต