‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‎ที่ซึ่งอดีตฟื้นคืนชีวา
‎มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‎ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‎เธอปกป้องอนาคตของเรา
‎โดยการปกป้องอดีตอันแก่เก่า
‎เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‎ริดลีย์ โจนส์
‎กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‎ริดลีย์ โจนส์
‎ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิใจ
‎ริดลีย์ โจนส์
‎สัมผัสการผจญภัยของเธอนั้นติดต่อกันได้
‎พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์และโดโด้ ‎และลิงอวกาศเคียงข้าง
‎ริดลีย์ โจนส์
‎สวมหมวกที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‎ริดลีย์ โจนส์
‎ไม่มีอุปสรรคใดขวางทางเธอได้
‎เธอไม่มีวันจำนนต่อความกลัว ‎เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยใกล้ถึงตัว
‎ทะยานเข้าใส่การต่อสู้ ‎และช่วยกอบกู้สถานการณ์
‎ริดลีย์ โจนส์
‎แสงเหนือ
‎หิมะเยอะจัง
‎เป็นอะไรไป ไม่ชอบหิมะเหรอ
‎ชอบน่ะชอบ แต่เวลาหิมะตกแบบนี้ ‎แทบไม่มีใครมาชมพิพิธภัณฑ์เลย
‎แบบมันไม่สนุก ‎เวลาที่ไม่มีเด็กๆ มาให้สร้างความบันเทิงให้
‎และถ้าหิมะตกหนักถึงจุดนึง ‎เรื่องเลวร้ายสุดๆ ก็จะเกิดขึ้น
‎เรื่องเลวร้ายอะไร
‎วันหิมะตก คุณพีบอดี้ให้ปิดพิพิธภัณฑ์
‎เรื่องเลวร้ายนั่นไง
‎ฉันอุตส่าห์ตั้งตารอเด็กๆ มาเยี่ยม
‎ฉันเอาส้อมพวกนี้มาเพื่อเสียบในขน ‎ฉันจะได้เป็นเอเลี่ยนอวกาศ
‎ดัดลีย์ เธอก็รู้ ‎ว่าฉันจะปล่อยให้เธอทำแบบนั้นไม่ได้
‎ไม่งั้นพวกเด็กๆ ก็จะคิดว่าโดโด้มาจากนอกโลก
‎มันสำคัญตรงไหน ยังไงวันนี้ก็ไม่มีเด็กๆ มาอยู่ดี ‎ฉันขอประกาศเลย
‎- วันนี้คือวันยอดแย่อย่างเป็นทางการ ‎- เพื่อน
‎ไม่ใช่สำหรับฉัน
‎วันหิมะตกคือโอกาสที่จะได้งัดเอา ‎เครื่องทำลายหิมะเอ็กซ์-57 ของพิพิธภัณฑ์ออกมา
‎เครื่องกวาดหิมะพลังสูงที่สุดเท่าที่เงินจะซื้อได้
‎คุณยายแน่ใจเหรอคะว่าไหว ‎ข้างนอกนั่นหนาวจะตาย
‎ไม่ต้องห่วงยายหรอกจ้ะ
‎ยายกับเพื่อนเก่าคนนึง ‎เคยไปชมนิทรรศการขั้วโลกเหนือ
‎พวกเราสู้ความหนาวและดูแสงเหนือด้วยกัน
‎- คุณยายคะ ‎- จริงสิ
‎เริ่มโหมดคุณยายนักกวาด
‎- รับนะริดลีย์ เผื่อหลานต้องใช้ ‎- ขอบคุณค่ะคุณยาย
‎ฉันสามารถสัมผัสได้ถึงพลัง
‎แห่งวันยอดแย่หยดติ๋งๆ ลงบนตัวฉัน ‎เหมือนกาวแฉะๆ
‎ฉันขอปฏิเสธพลังแห่งวันยอดแย่
‎แต่งตัวให้อุ่นทุกคน
‎เธอสู้วันยอดแย่ไม่ไหวหรอก มันทรงพลังมาก
‎พิพิธภัณฑ์อาจจะปิด
‎แต่เราก็ยังมีวันที่ไม่ยอดแย่ได้
‎คุณยายเคยไปผจญภัยที่ขั้วโลกเหนือ ‎เราก็ทำได้เหมือนกัน
‎ด้วยถาดพวกนี้ที่ฉันยืมมาจากโรงอาหาร
‎เราจะเอาชนะพลังแห่งวันยอดแย่ ‎วันไหนๆ ก็ตามให้ได้
‎ดูท่าเธอตะลุยหิมะนั่นสิ
‎เย่
‎และนั่นคือวิธีเอาชนะวันยอดแย่
‎ตามมาติดๆ สาวน้อยผู้พิฆาตวันยอดแย่
‎เรียกฉันว่าม้วนซอรัส
‎คนสุดท้ายกินพายอึ
‎ไว้เจอกันข้างล่างนะพวกช้าเต่ายังแซง
‎ใครก็ได้บอกฉันด้วยนะถ้าฉันไปถูกทางแล้ว
‎ได้เลย
‎เพื่อความรุ่งโรจน์ของอาณาจักร
‎คุณไอด้า
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ฉันไม่เป็นไร
‎แน่นอน เกราะของฉันปกป้องฉันไว้
‎นายพร้อมจะบ๊ายบายวันยอดแย่รึยัง
‎ไม่รู้สิ ไปก่อนเลยก็ได้
‎ไม่มีทางเพื่อน เราไปด้วยกัน ‎แบบพร้อมๆ กันเลยเป็นไง
‎ไปเลยโดโด้
‎ตั๋วเที่ยวเดียวสู่การสูญพันธุ์ของโดโด้
‎โอ๊ย
‎เฟร็ด ดัดลีย์!
‎- เราไม่เป็นไร ‎- เห็นรึยังริดลีย์
‎- เห็นอะไร ‎- เห็นอะไร
‎เห็นอะไรงั้นเหรอ
‎ที่เราล้มก็เพราะพลังแห่งวันยอดแย่ไงล่ะ
‎เดี๋ยว นั่นอะไร
‎มีอะไรซักอย่างอยู่ในน้ำแข็ง
‎ช้างแมมมอธขนยาว
‎- ฉันนึกว่าสูญพันธุ์ไปแล้วซะอีก ‎- มักจะเกิดขึ้นกับพันธุ์ที่ดีที่สุด
‎จริง
‎พวกมันสูญพันธุ์ไปแล้ว ‎เมื่อประมาณ 4,000 ปีก่อน
‎นี่อาจเป็นการค้นพบครั้งใหญ่ ‎เราต้องเอามันกลับไปที่พิพิธภัณฑ์
‎ฉันว่าเราทุกคนคงเห็นตรงกันนะ ‎ว่านี่เป็นงานของเฟร็ด
‎สุดยอดเลย เห็นรึยัง ‎วันยอดแย่ของเธอกำลังกลายเป็น
‎วันยอดเยี่ยมที่ได้เจอสัตว์ที่นึกว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
‎ฉันขยับมันไม่ได้
‎ซึ่งแปลว่ามันเคลื่อนย้ายไม่ได้
‎ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
‎หวังว่าครอบครัวเพนกวินของเธอ ‎พร้อมจะผจญภัยนะเพโดร
‎เพราะฉันมีแผน
‎ไชโย การผจญภัยของเพนกวิน
‎บนฟลิปเปอร์ บนแฟลปเปอร์ ‎บนเพโดรกับเฟร็ด
‎เราจะพาเจ้าแมมมอธตัวนี้ ‎กลับไปถึงพิพิธภัณฑ์ในไม่ช้า
‎ตามมาเลยเจ้าแมมมอธน้อย
‎เจ้าแมมมอธน่าจะละลายได้เร็ว ‎ข้างๆ ภูเขาไฟของดันเต้
‎แต่คงจะแย่น่าดู ‎ถ้าคุณพีบอดี้กลับมาก่อนที่มันจะละลาย
‎- เธอพูดถูกดัดลีย์ ‎- ฉันเหรอ แน่ใจเหรอ
‎แต่ฉันมีไอเดียที่จะช่วยให้มันละลายเร็วขึ้น
‎นั่นน่าจะช่วยให้เร็วขึ้นหน่อย
‎หรือเยอะ
‎ฉันอยู่ที่ไหน
‎ไม่ต้องกังวลนะ
‎- เธอปลอดภัยภายในพิพิธภัณฑ์นี้ ‎- พิพิธภัณฑ์เหรอ
‎นี่จะเป็นพิพิธภัณฑ์ของฉันไปไม่ได้
‎ทุกอย่างมันดูผิดที่ไปหมด
‎ฉันทำไม่… ฉันต้องไปจากที่นี่
‎เขาบอกว่า "พิพิธภัณฑ์ของฉัน"
‎เขาต้องเป็นแมมมอธที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์แน่ๆ ‎มีใครเคยเห็นเขาบ้างไหม
‎ไม่ใช่ฉัน
‎นายแมมมอธคงจะเป็นรุ่นก่อนฉัน
‎เขาถูกแช่แข็งมานานแค่ไหนแล้ว
‎ไม่รู้สิ แต่เขาดูงงๆ และกลัวๆ
‎เราต้องหยุดเขา ‎ก่อนที่เขาจะทำตัวเองเจ็บ
‎- ลุยกันเลย ‎- มัม-หรรศจรรย์
‎หยุดการรุกของเจ้านะเจ้าขนดก
‎ข้าไม่ได้จะทะเลาะกับเจ้า
‎คุณยังอยู่ในนั้นไหมคุณอัศวินสตรี
‎เกราะของฉันปกป้องฉันไว้
‎หยุดนะแมมมอธ ราชินีของเจ้าขอสั่งเจ้า
‎เร็วเข้า
‎ขอบใจนะพีชเชส
‎นี่เราคิดจริงๆ เหรอว่าเขาจะทำตัวเองเจ็บ
‎เหมือนเขาจะทำพวกเราเจ็บมากกว่า
‎ไม่นะ ไม่
‎เพโดร
‎จับได้แล้ว
‎อยู่บนนี้นะ เธอจะปลอดภัย
‎นี่น่าจะทำให้นายช้าลง
‎ยอดแย่แล้วสิ
‎ขอบใจนะริดลีย์
‎วันนี้รู้สึกเหมือนวันยอดแย่จริงๆ
‎บางทีการพยายามเปลี่ยนวันยอดแย่ ‎ให้เป็นวันยอดเยี่ยม
‎อาจทำให้วันที่แย่แย่ลงกว่าเดิม
‎ริดลีย์ เธอจะยอมแพ้ไม่ได้นะ ‎การยอมแพ้เป็นงานของฉัน
‎เธอไม่เคยยอมแพ้
‎ถึงแม้มันจะแปลว่าเธออาจจะโดน ‎ไอ้เจ้าตัวขนฟูๆ ที่ดูเหมือนช้างเหยียบเอา
‎แน่นอน อาจมีหลายวันที่เป็นวันยอดแย่
‎เหมือนครั้งนึงตอนหน้าร้อน
‎เจ้าอูฐจอมถุยถมน้ำลายใส่อาหารฉัน
‎หรือตอนที่ที่อยู่ของฉัน
‎กำลังถูกปิดปรับปรุง
‎แต่เธอคือคนที่สอนให้ฉันไม่เศร้า
‎ฉันรู้สึกหดหู่ใจ
‎เมื่อแขกกลับไปหมดแล้ว
‎หรือตอนที่ฉันทำเครื่องดื่ม ‎หกใส่ชุดราตรีชุดโปรดของอิสแม็ท
‎แต่มีคำพูดเล็กๆ น้อยๆ
‎ที่ทำให้ฉันไม่ท้อแท้
‎โอ้ เธอจะปล่อยให้วันแย่ๆ ทำเธอเศร้าไม่ได้
‎วันที่ฉันได้เจอเธอแม่หนู
‎มันเริ่มต้นด้วยความหดหู่
‎แต่เธอก็ช่วยคลายคิ้วที่ขมวดของฉัน
‎ใช่ ถ้าวันไหนดูเศร้าๆ
‎ประหนึ่งสุสานของตุตันคามุน
‎โอ้ เธอจะปล่อยให้วันแย่ๆ ทำเธอเศร้าไม่ได้
‎ไม่ เธอจะปล่อยให้วันแย่ๆ ทำเธอเศร้าไม่ได้
‎เธอพูดถูก
‎ฉันเหรอ แน่ใจนะ
‎มันเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องปกป้องพิพิธภัณฑ์
‎ไม่ว่าจะจากวันยอดแย่ ‎หรือเจ้าตัวขนฟูๆ ที่ดูเหมือนช้าง
‎และนั่นหมายถึงห้ามยอมแพ้เด็ดขาด
‎เดี๋ยวก่อน ริดลีย์
‎ฉันบอกว่าอย่ายอมแพ้ ‎ไม่ใช่ให้อาสาไปให้ช้างเหยียบ
‎หยุดนะ
‎คุณแมมมอธ หยุดเถอะ
‎ฝีมือขั้นสูง
‎สวัสดี ฉันรู้ว่าเธอคงจะกลัวและสับสนมาก
‎แต่พิพิธภัณฑ์เป็นที่ที่ปลอดภัยและแสนวิเศษ
‎เราจะทำทุกอย่างที่ทำได้ ‎ให้เธอรู้สึกเป็นที่ต้อนรับ ฉันสัญญา
‎เธอดูคุ้นๆ นะ
‎ฉันขอโทษที่ฉันทำตัวสติแตกไป
‎ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าการตื่นขึ้นมา ‎ในสถานที่ที่ไม่คุ้น
‎หลังจากที่ถูกแช่แข็งมาอาจทำให้รู้สึกแปลกๆ
‎ก็เพราะพิพิธภัณฑ์มันดูต่างไปจากที่ฉันจำได้
‎นูเคลิก นั่นเธอเหรอ
‎นั่นชื่อฉัน
‎แต่เธอเป็นใคร
‎ฉันเอง ซิลเวีย
‎ซิลเวียเหรอ
‎- ซิลเวีย โจนส์เหรอ ‎- มานี่เลยเจ้าปีศาจตัวใหญ่น่าฟัด
‎คุณอายุมากขึ้น
‎ก็เธอหายไปตั้งนาน
‎คุณยายคะ เกิดอะไรขึ้น
‎ตอนที่ยายอายุเท่าหลาน
‎นูเคลิกเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของยายที่พิพิธภัณฑ์
‎ยายเรียกเขาว่านูกี้
‎ฉันเป็นคนช่วยเธอรวบรวม ‎ตราประทับส่วนใหญ่ในพาสปอร์ตของเธอ
‎เราแอบไปข้างนอก ‎ผ่านนิทรรศการขั้วโลกเหนือ
‎และดูแสงเหนือด้วยกันประจำ
‎แต่มีอยู่วันหนึ่งฉันไปคนเดียว
‎ฉันเผลอหลับไปแล้วก็ถูกแช่แข็งในก้อนน้ำแข็ง
‎ฉันพยายามตามหาเธอแต่ก็ไม่เจอ
‎- จนกระทั่งตอนนี้ ‎- จนกระทั่งตอนนี้
‎ยายของเธอไม่ยอมแพ้
‎ก็เธอเป็นครอบครัวโจนส์นี่
‎เราจะไม่ยอมแพ้ ‎ไม่ว่าวันยอดแย่หรือวันไหนๆ
‎สวัสดีนูกี้ ฉันริดลีย์ โจนส์ ‎หลานสาวของซิลเวีย
‎มิน่าเธอถึงดูคุ้นๆ
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะริดลีย์
‎ฉันเห็นการเคลื่อนไหวของเธอข้างนอกนั่น ‎เห็นๆ เลยว่าเธอได้ยายมาเยอะ
‎นั่นเป็นคำชมที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินเลย
‎ฉันจะพาเธอทัวร์รอบๆ
‎หวังว่าเธอคงอยากได้ที่นี่เป็นบ้านอีกครั้ง
‎แต่สำหรับตอนนี้ เธอจะว่ายังไง ‎ถ้าเราจะออกไปดูแสงเหนือกัน
‎เหมือนสมัยก่อนนะเหรอ
‎ฉันว่า…
‎ว้าว
‎สวยจัง
‎เหมือนที่ฉันจำได้เป๊ะ
‎ทำให้นึกถึงความหลังขึ้นมาเลย
‎สวยมาก
‎ขอบคุณนะที่เตือนฉันไม่ให้ยอมแพ้
‎เธอพูดถูก
‎- แน่ใจเหรอ ‎- ฉันแน่ใจ
‎รู้ไหม ฉันต้องยอมรับ
‎กลายเป็นว่าวันนี้ไม่ใช่วันยอดแย่เลย
‎ที่จริงมันกลับยอดเยี่ยมสุดๆ
‎เฉื่อยชาเหมือนอยู่บ้าน
‎ไงคะลอนนี่
‎- คุณกำลังทำอะไรอยู่ ‎- ริดลีย์
‎ไง ก็แค่ซ่อมท่อน้ำ
‎ที่น้ำหยดมาเป็นปีแล้ว ฉันจะบ้าตาย
‎ซึ่งก็ตลกดีนะ เพราะอีกอย่างที่ทำให้ฉันจะบ้าตาย ‎ก็คือเปลือกกล้วยที่ฉันเจอในนี้เต็มไปหมด
‎เปลือกกล้วย
‎แปลกจัง มีอะไรให้หนูช่วยไหม
‎ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันเกือบเสร็จแล้ว
‎ที่จริงจะเรียกว่าชั้นเป็นเจ้าแม่ท่อน้ำก็ได้
‎ดูนะ
‎เห็นไหม ลอนนี่หนึ่ง รั่วศูนย์
‎คุณได้ยินอะไรไหม
‎ลอนนี่ศูนย์
‎รั่วเต็มร้อย
‎ริดลีย์ ใจเย็นๆ ‎ฉันจะวิ่งไปหยิบของที่ต้องใช้ซ่อมมา
‎จะได้ปิดน้ำ
‎วิ่ง
‎วิ่งนี่หมายความว่ายังไงนะ
‎ไม่ดีเลย
‎ทีมดวงตา รวมพลัง
‎- เราต้องช่วยพวกสลอธ ‎- ไปช่วยพวกเขากันเลย
‎นี่พวกสลอธทั้งหมด
‎ตอนนี้เราต้องหยุดน้ำท่วมให้ได้ ‎ก่อนที่อย่างอื่นจะเสียหายอีก
‎เธอทำได้ริดลีย์ ‎แต่เราจะทำยังไงกับพวกเขา
‎- วิ่งไปกับฉัน ‎- ไปทางไหน
‎เราต้องต้อนสัตว์พวกนี้ก่อนที่ลอนนี่จะเห็น
‎ไหนใครพูดว่าต้อนสัตว์พวกนี้
‎ต้อนสัตว์เป็นหนึ่งในกิจกรรมโปรดของเรา
‎เราได้ทำตอนไปฮันนีมูนด้วย
‎ขอบคุณค่ะมาและปา คุณต้อนพวกสลอธ ‎เราจะจัดการเรื่องน้ำ
‎เร็วเข้าเหล่าสลอธตัวน้อย
‎เสร็จสักที เพราะผ้าพันของฉันแท้ๆ
‎เยี่ยม นั่นจะทำให้น้ำรั่วน้อยที่สุด ‎จนกว่าลอนนี่จะกลับมา
‎ใช่
‎พิพิธภัณฑ์ เมย์เดย์
‎ลอนนี่กำลังมา
‎กระจายตัว
‎ริดลีย์ เธอพันรอยรั่วนั่นคนเดียวเลยเหรอ
‎ค่ะ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‎ดีแล้วล่ะ เพราะกลายเป็นว่า
‎ฉันไม่มีของที่จะมาซ่อมท่อนี้
‎ฉันต้องสั่งมาใหม่ซึ่งน่าจะใช้เวลาสักพัก
‎กว่าจะถึงตอนนั้น ‎เราก็ไม่มีทางจะหยุดน้ำได้ 100 เปอร์เซ็นต์
‎และเจ้าพวกตัวน้อยน่ารักนี่ ‎ก็ต้องเข้าไปอยู่ที่ห้องเก็บของ
‎หนูดูแลพวกเขาได้ค่ะ หนูสัญญา
‎เอาล่ะ ผ้าห่ม หมอน อาหารและน้ำ
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่เธอ…
‎สำหรับทุกอย่างที่คุณทำ ‎นั่นคือสิ่งที่เธอพยายามจะพูด
‎สวัสดี ฉันจูเลียตต้า
‎พ่อแม่ฉันบอกว่า ‎ฉันเป็นคนพูดเร็วประจำบ้าน
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ ‎ฉันดีใจที่เธอและครอบครัวปลอดภัย
‎ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
‎แต่ฉันก็ยังคิดถึงผ้าห่มผืนโปรดของฉัน
‎พวกคุณคิดว่าเราจะกลับบ้านได้เมื่อไหร่
‎ฉันก็ไม่รู้ ลอนนี่ไม่แน่ใจ ‎ว่าต้องใช้เวลาแค่ไหนถึงจะซ่อมเสร็จ
‎โอเค ขอบคุณนะ
‎นอนไม่หลับเหมือนกันเหรอ
‎ก็ใช่น่ะสิ ฉันรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวเองผู้สูงส่งเลย
‎คือฉันก็ยังดูสวยเหมือนเดิมแต่…
‎ฉันอดคิดถึงเพื่อนสลอธของพวกเราไม่ได้
‎ฉันก็ด้วย แต่พวกเขาก็มีทุกอย่าง ‎ที่ต้องใช้ครบไม่ใช่เหรอ
‎แล้วทำไมถึงรู้สึกเหมือนมันไม่ถูกต้อง ‎ไปดูพวกเขากันเถอะ
‎ห้องเก็บของนี่แย่มาก ‎ฉันหมายถึงไม่มีใครอยากอยู่ที่นี่
‎จริง ไม่มีที่ให้เล็มหญ้า
‎แล้วก็ไม่เห็นดวงดาวด้วย
‎ไม่มีโดโด้นุ่มนิ่มให้กอด
‎พวกสลอธอาจมีทุกอย่างที่ต้องการ ‎เพื่อความอยู่รอด
‎แต่พวกเขาไม่มีบ้าน เราต้องทำได้ดีกว่านี้สิ
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎ออกมาเลยเจ้าสลอธ ‎เราจะหาที่พักที่ดีกว่านี้ให้พวกเธอ
‎ขอบคุณนะริดลีย์
‎ขอโทษที
‎ที่ตื่นเต้นเกินไป
‎เราต้องหาที่อื่นให้พวกสลอธ
‎มีไอเดียไหมทีม
‎ฝั่งอียิปต์เป็นไง
‎เจ้าหญิงมีพื้นที่กว้างขวาง
‎แล้วมันก็หรูกว่าตู้เก็บของเก่าๆ เหม็นอับเยอะ
‎ฉันก็เป็นเจ้าบ้านผู้สูงส่งที่ดี
‎จูเลียตต้า ‎เธออยากค้างคืนในพระราชวังอียิปต์ไหม
‎จริงเหรอ
‎นี่อะไร
‎ฉันรับเอง
‎เดี๋ยว
‎ปล่อยมือเดี๋ยวนี้ แค่เห็นฉันก็รู้แล้วว่าเป็นกับดัก
‎จริงๆ นะ ปล่อยเดียวนี้ ขอร้องล่ะ
‎นี่ฉันก็รีบที่สุดแล้วนะ
‎นายต้องเร็วกว่านี้ ทรายจะเต็มห้องอยู่แล้ว
‎นุ่มจังเลย มันทำให้ฉันนึกถึงผ้าห่มผืนโปรดที่บ้าน
‎ใช่ จริงๆ แล้วมันเป็นผ้าคลุมไหล่พิเศษ ‎ที่ฉันได้มาจากพ่อๆ ของฉัน
‎ฉันชอบมันมาก ‎เพราะมันช่างเหมาะสำหรับราชินีอย่างฉัน
‎ขอโทษนะ
‎ไม่เป็นไร
‎เธอใส่ชุดนี้แทนได้ไหมล่ะ
‎ริดลีย์
‎ถึงแม้ฉันจะรักเพื่อนสลอธของพวกเรามาก
‎แต่บางทีที่นี่อาจจะไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับพวกเขา
‎เธอรู้ไหมว่าที่ไหนถึงจะเหมาะ
‎ที่ไหน
‎กล้วย อร่อยจัง
‎นี่ทุกคน
‎อย่าทำแบบนั้นหรือแตะต้องมัน
‎หรือไปที่นั่น
‎อย่าลอกนั่นออกนะ
‎ในนี้เป็นไงบ้าง
‎ขนฟูกว่าที่ฉันคุ้นเคย และนั่นก็บอกอะไรบางอย่าง
‎ขอโทษนะที่รัก ฉันว่าที่นี่ ‎ก็ไม่เหมาะกับสลอธเหมือนกัน
‎แต่เธอรู้ไหมว่าที่ไหนจะเหมาะ
‎ไม่ ไม่ดีหรอก
‎สลอธเยอะไป ฉันตื่นฝูงไม่ได้
‎ลื่นจัง
‎ข้างล่างระวังนะ
‎ขอโทษนะริดลีย์
‎เราลองมาทุกที่แล้ว
‎หมดหวังแล้วล่ะ
‎ขอโทษที่ทำตัววุ่นวายแบบนั้น
‎- แต่… ‎- ยังไงก็ขอบคุณนะริดลีย์
‎ฉันกับครอบครัวจะกลับไปที่ห้องเก็บของ
‎ไม่ มันไม่ถูกต้อง
‎แต่ไม่มีที่ไหนในพิพิธภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสลอธ ‎เลยแม้แต่ที่เดียว
‎ก็เพราะเราไม่ได้ทำให้มันเป็นมิตรน่ะสิ
‎ฉันว่าเราต้องลองอีกครั้ง
‎นี่ ทุกคน ฟังทางนี้
‎ฉันรู้ เธอได้รับสลอธเข้ามาในนิทรรศการ
‎และด้วยเหตุผลบางอย่างมันก็ไม่ได้ผล
‎- ไม่ได้ ‎- ฉันจำเป็นต้องตื่นฝูง
‎ขนเต็มไปหมดเลย
‎- กล้วยพวกนั้น ‎- สมบัติแห่งราชวงศ์ฉัน
‎ลองคิดสิว่าพวกสลอธกำลังเผชิญอะไร
‎เธอจะรู้สึกยังไงถ้าต้องทิ้งบ้าน ‎และข้าวของทั้งหมดมา
‎และไม่ใช่แค่นั้น ‎เธอยังต้องไปอยู่ในห้องเก็บของมืดๆ
‎- แย่จังเลย ‎- แย่จริงๆ
‎เราพูดว่าเราพยายามช่วยพวกสลอธ ‎แต่เราไม่ได้ใส่ใจเข้าไป
‎เราไม่อยากให้ชีวิตเราเปลี่ยนไป ‎แม้ว่าชีวิตพวกเขาจะเปลี่ยนไปมาก
‎ฉันว่าเราก็คงไม่ใช่เพื่อนบ้านพิพิธภัณฑ์ ‎ที่ดีเท่าไหร่
‎ฉันรู้แค่ว่าไม่ใช่ในสวนหลังบ้านของฉัน
‎ชาร์ล็อตต์ ก็เพราะทัศนคติแบบนั้นนั่นแหละ ‎มันถึงแย่แบบนี้
‎ไม่ ฉันหมายถึงจะใช้สวนหลังบ้านของฉันไม่ได้
‎เพราะมันมีทรายดูดเต็มไปหมด ‎แต่ฉันเห็นด้วยกับริดลีย์
‎แม้แต่ราชินีก็ผิดพลาดได้ ‎แต่เธอก็รู้ด้วยว่าเมื่อไหร่ที่ควรจะแก้ไข
‎เราจะช่วยพวกสลอธ ริดลีย์
‎งั้นก็ไปหยุดพวกสลอธ ‎ก่อนที่จะกลับเข้าไปในห้องเก็บของ
‎พวกเขาคงไปได้ไม่ไกลนัก
‎นี่จูเลียตต้า
‎ฉันขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้
‎เธอกับครอบครัวต้องเสียสละมากมาย
‎งั้นฉันก็จะเสียสละบ้าง
‎จริงเหรอ
‎แน่นอน นั่นคือความหมาย ‎ของการเป็นเพื่อนบ้านที่ดี
‎ไม่สำคัญหรอกว่าเธอเป็นใคร
‎ไม่สำคัญหรอกว่าเธอมาจากไหน
‎เราเป็นเพื่อนบ้านกันแล้วเพราะเธออยู่ที่นี่
‎และเราก็ดีใจที่เธอมา
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎คอยดูและเราจะ
‎ทำให้เธอรู้สึกสบายเหมือนอยู่บ้าน
‎ไม่ว่ายังไง เราเป็นหนึ่งเดียวกัน
‎เพื่อนบ้านรวมใจในห้องโถงเหล่านี้
‎เราจะยื่นมือช่วยเหลือ และเราจะต้อนรับเธอ
‎แทนที่จะสร้างกำแพง
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎คอยดูและเราจะ
‎ทำให้เธอรู้สึกสบายเหมือนอยู่บ้าน
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎คอยดูและเราจะ
‎ทำให้เธอรู้สึกสบายเหมือนอยู่บ้าน
‎บอกฉันอีกทีสิว่าเกมนี้เล่นยังไง
‎ดันเต้ ฉันวาดรูป ‎ส่วนเธอก็ต้องเดาว่าเป็นรูปอะไร
‎โอเค
‎เดี๋ยวนะ ฉันรู้แล้ว นั่นราล์ฟ
‎- เธอเดาถูก ‎- พิพิธภัณฑ์ เมย์เดย์ภาคสอง
‎ลอนนี่กำลังมา
‎เร็วเข้า ซ่อน
‎จริงสิ พวกเธอเร็วไม่เป็น
‎นี่ริดลีย์ เธอจะดีใจที่ได้รู้ ‎ว่าฉันเปลี่ยนท่อใหม่แล้ว
‎และนิทรรศการสลอธ ‎ก็แห้งยังกับกระดูกไดโนเสาร์
‎บอกแล้วว่าฉันเป็นเจ้าแม่ท่อน้ำ
‎หนูเห็นด้วยเต็มร้อย
‎ฉันไปเอาพวกสลอธออกจากห้องเก็บของดีกว่า
‎- ใช่สิ เดี๋ยวหนูไปเอง ‎- ขอบใจนะ
‎เป็นเด็กที่มีน้ำใจจริงๆ
‎- เธอได้ยินข่าวดีหรือยัง ‎- ได้ยินแล้ว
‎เราได้ยิน…
‎ข่าวดี
‎เราตื่นเต้นที่จะได้กลับบ้าน
‎- ไม่ ‎- ไม่นะ
‎- เจ๋ง ‎- เพื่อนร่วมรังของฉัน
‎พวกเธอเพิ่งมาถึงเอง
‎สิ่งที่พวกเราพยายามจะบอกก็คือ ‎เราจะคิดถึงพวกเธอ
‎เล่นกันอีกสักเกมเป็นไง
‎โอเค อีกหนึ่งเกม
‎ดัดลีย์ ตาคุณทายภาพวาดนั่น
‎ฉันรู้ จุดหรือเปล่า
‎ไม่ใช่ เส้นต่างหาก ขยุกขยุย ยาวกว่า
‎แท่งไม้ มันคือแท่งไม้ใช่ไหม
‎ดัดลีย์
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ