‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‎ที่ซึ่งอดีตมีชีวา
‎มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‎ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‎เธอปกป้องอนาคตของเรา
‎โดยปกป้องอดีตแก่เก่า
‎เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
‎พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ ‎และลิงอวกาศเคียงข้าง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
‎ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว
‎เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
‎โลดโผนในการต่อสู้
‎และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎เรื่องเล่าของอัศวิน
‎เธอมาแล้ว ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมนะ
‎ตื่นเต้นจนทนไม่ไหวแล้ว
‎ฉันก็เหมือนกัน เพโดร
‎รอสัญญาณนะ
‎หนึ่ง สอง สาม!
‎เซอร์ไพรส์!
‎ระวัง เจ้าสัตว์ร้าย!
‎สวัสดี ขออภัย
‎ข้านึกว่าเจ้าเป็นหัวขโมยชั่วร้ายที่มาดักซุ่มโจมตี
‎เปล่า พวกเราเอง ‎เราแค่อยากอวยพรให้คุณโชคดีในวันสำคัญ!
‎วันสำคัญเหรอ วันสำคัญอะไร
‎เฟร็ดเจอนี่ในถังขยะร้านขายของที่ระลึก!
‎ข้าไม่รู้เลยว่านั่นคือสิ่งใด
‎มันคือบัตรเชิญ ‎ไปร่วมการประลองอัศวินโต๊ะกลมประจำปี!
‎แล้วก็จ่าหน้าถึงคุณด้วย ไอด้า!
‎แน่ใจหรือว่ามันเขียนชื่อข้า
‎หรือจะเป็นผู้อื่นที่ชื่อไอด้ากัน
‎ใช่ นี่ไงชื่อคุณ
‎"ไอด้าที่อยู่ชั้นหนึ่ง ผู้ปกป้องโถงกลม
‎ยอดฝีมือแห่งร้านขายของที่ระลึก ‎และผู้ปราบเครื่องขัดพื้นของลอนนี่"
‎มันค่อนข้างเฉพาะเจาะจงทีเดียว
‎เรารู้ว่ามันเป็นความฝันของคุณ ‎ตั้งแต่คุณยังเป็นอัศวินตัวน้อย
‎ว่าจะได้รางวัลที่หนึ่งในการประลอง
‎และตอนนี้คุณก็มีโอกาสแล้ว!
‎ข้าต้องขอบอกเจ้าเรื่องหนึ่ง
‎ว่าคุณคือหนึ่งในฮีโร่ ‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรฉันเหรอ
‎ฉันหมายถึงพิพิธภัณฑ์น่ะ โธ่ เรารู้อยู่แล้วน่า
‎- ไม่นะ ไม่ใช่อย่างนั้น… ‎- เรามาชื่นชมไอด้า ฮีโร่ที่แท้จริงกันดีกว่า
‎ไชโยสามครั้งให้ไอด้า เธอทำสำเร็จทุกภารกิจ
‎ใครต้องการกษัตริย์อาเธอร์กัน ‎ในเมื่อเธอน่ะเก่งที่สุดแล้ว
‎เธอช่วยดัดลีย์จากที่จัดแสดงใยแมงมุมเหนียวหนึบ
‎และยังสยบมังกรบนคาเฟ่ชั้นสอง
‎คุณคือฮีโร่ ไอด้าคุณคือฮีโร่
‎ทั่วทั้งโถงกลมนี้ ‎พวกเขาเล่าขานวีรกรรมของเธอ
‎อัศวินผู้กล้าหาญ เธอไม่ต้องการม้าที่สูงส่ง
‎ขจัดคนพาล คนร้าย ทรชนจนหมดสิ้น
‎และยังช่วยมนุษย์ถ้ำที่หลงในถ้ำของตัวเอง
‎ข้าว่าผู้ใดก็ทำเช่นนั้นได้
‎เชื่อข้าสิ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‎คุณน่ะเป็นเรื่องใหญ่
‎คุณคือฮีโร่ ไอด้าคุณคือฮีโร่
‎นี่ ฮีโร่ รับทีสิ!
‎ใช่ แม้แต่ไบซันที่สง่างาม แต่ดุดันอย่างฉัน
‎ก็ยังเคยล้มเหมือนกัน ‎เวลาที่กระโดดโลดเต้นเกินไป
‎ขออภัยที่ทำให้ผิดหวังนะ เฟร็ด
‎ขออภัยที่ทำให้ทุกท่านผิดหวัง ที่จริงแล้ว…
‎ข้าเป็นคนทิ้งบัตรเชิญเอง
‎เพราะว่า… ข้าไม่ใช่ฮีโร่
‎อะไรนะ แต่คุณเป็นฮีโร่นะ!
‎ไม่ใช่แค่เกราะข้าเท่านั้นที่สนิมเกาะ ‎แต่ตัวข้าด้วย
‎มันผ่านมานานแล้วที่ข้าได้ทำอะไรเยี่ยงฮีโร่
‎จนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองยังมีคุณสมบัติอยู่ไหม
‎ข้าถึงไม่เข้าร่วมการประลอง
‎ข้าคงต้องยอมรับว่าคืนวันที่ข้าเป็นฮีโร่นั้น ‎กลายเป็นอดีตไปแล้ว
‎วันนี้ข้าขอเกษียณ ‎จากการเป็นอัศวินอย่างเป็นทางการ
‎ไม่นะ!
‎- เพื่อน! ‎- เกษียณเหรอ
‎อัศวินคนโปรดของผมเกษียณแล้วเหรอ
‎แต่เธอไม่ได้เป็นนกกระสานะ
‎เธอจะไม่เกษียณ ไม่แน่ถ้าฉันช่วย
‎เราจะปล่อยให้ไอด้าลืมความฝัน ‎ที่จะชนะการประลองไปไม่ได้นะ
‎ฉันชอบความคิดเธอนะ ที่รัก ‎แล้วภารกิจคืออะไรล่ะ
‎ฮีโร่จะมาช่วยคนเสมอใช่ไหม
‎เราแค่ต้องสร้างสถานการณ์ที่อันตราย
‎เพื่อให้ไอด้ามาช่วย!
‎แล้วเธอก็จะรู้ว่าเธอยังเป็นฮีโร่อยู่
‎ม้ามันไม่ยอมหยุด
‎เราจะต้องตกหน้าผานั่นแน่ๆ
‎ช่วยด้วย!
‎ใครก็ได้ช่วยด้วย!
‎ช่วยด้วย!
‎ข้ามาช่วยแล้ว!
‎เจ๋งมากเลย
‎ใช่เลยละ!
‎ไอด้า คุณช่วยมาและปาผู้ตั้งรกรากไว้
‎หวัดดี! เพราะความกล้าหาญของคุณ ‎มาและผมถึงได้เดินทางต่อไปยังทิศตะวันตก…
‎ของโถงแสดงต่อไปได้
‎เราได้ยินมาว่า ‎ทางนั้นมีห้องจัดแสดงสวยๆ เต็มไปหมด
‎ตอนนี้เราแค่ต้องกังวลเรื่องข้ามแอ่งน้ำ ‎ตรงน้ำพุนั่นก็พอ
‎แล้วก็พวกโจรป่าด้วย แต่ฉันจัดการพวกมันได้
‎คุณพร้อมร่วมประลองแล้วใช่ไหม
‎ร่วมประลองเหรอ ไม่นะ ‎ข้าแค่ช่วยครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวเดียว
‎นี่! ขนาดมันไม่สำคัญนะ!
‎แม้แต่การช่วยเหลือเล็กๆ ‎ก็ยังเป็นการช่วยเหลือที่สำคัญอยู่ดี
‎แม้แต่อัศวินฝึกหัดก็ทำแบบนั้นได้
‎ลาก่อนชาวเกวียนจิ๋ว ‎ขอให้ทำภารกิจอย่างปลอดภัยนะ
‎ถ้าเราจะช่วยให้ไอด้ากลับมาคืนฟอร์ม
‎เราต้องการสถานการณ์ที่ใหญ่กว่านี้
‎เลื่อน เลื่อน ถัก นั่นไงละ!
‎ตาเถร
‎ไอด้า! เราต้องการทักษะอัศวินสุดบ้าคลั่งของคุณ
‎มีพายุอุกกาบาตที่ปีกอวกาศ ‎มันจะทำลายกระสวยอวกาศแล้ว!
‎และมีมัมมี่ถูกมัดไว้กับรางรถไฟ
‎เดี๋ยวสิ นั่นมันไอเดียช่วยชีวิตปลอม ‎อันแรกของเรานี่
‎คือว่าพีชเชสอยู่ในกระสวย!
‎ไม่ต้องพูดแล้ว เราต้องรีบไป!
‎ฮัลโหล เรายังทำเรื่อง ‎"ถูกมัดไว้กับรางรถไฟ" อยู่ไหม
‎ราชินีอิสแม็ท
‎ขอบคุณดาวเสาร์ที่คุณมาที่นี่ ไอด้า
‎ไม่รู้ว่ายานของฉัน ‎จะทนพายุอุกกาบาตของจริงนี่ได้อีกนานแค่ไหน
‎หมดแล้วอะ
‎สุดยอดไปเลยทีม! ‎ขอบอกเลยว่าฮีโร่เราตีได้โฮมรันเลยละ
‎คุณทำได้ ไอด้า!
‎- สุดยอดไปเลย! ‎- จูราสแสบ!
‎คุณช่วยชีวิตฉันกับกระสวยของฉันไว้
‎นั่นทำให้คุณเป็นหนึ่งในฮีโร่ ‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาล
‎เรื่องเท่านี้เอง
‎ผู้ใดที่ได้ฝึกวิชาสังหารมังกรขั้นพื้นฐาน ‎ก็คงทำเช่นนั้นได้
‎แต่ฉันไม่รู้จักใครที่ทำแบบคุณเมื่อกี้ได้เลยนะ
‎เจ้าไม่เคยเจอแลนเซล็อตมาก่อนไงเล่า
‎ดูเวลาสิ
‎ข้าต้องรีบไปร่วมแอโรบิกใต้น้ำ
‎ที่ห้องจัดแสดงชีววิทยาใต้ทะเลแล้ว
‎ลาก่อนนะ สหาย
‎เราเกือบช่วยให้ไอด้าเชื่อ ‎ว่าเธอคือฮีโร่อีกครั้งได้แล้วเชียว
‎ฉันรู้สึกได้! เราแค่ต้องสร้าง ‎สถานการณ์ช่วยเหลือครั้งใหญ่อีกครั้ง!
‎เอาที่แบบน่ากลัวสุดขีด!
‎และอันตรายในทางดาราศาสตร์
‎ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า ฉันจะต้องไม่ชอบแน่ๆ เลยนะ
‎ยังงี้นี่เอง
‎ขอบคุณที่ให้เรายืมเชือกนะครับ คุณนายเอส
‎ไม่มีปัญหา
‎เสร็จแล้วเอามาคืนด้วยก็พอ
‎เชือกนั่นมันช่วยพยุงหางส่วนล่างฉันไว้น่ะ
‎เตรียมเชือกเรียบร้อย โอเคนะดัดลีย์
‎แน่นอน ฉันเป็นแค่นกบินไม่ได้ ‎ที่ถูกมัดห้อยต่องแต่งไว้บนปากภูเขาไฟเอง
‎ทำไมจะไม่โอเคล่ะ
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎ดันเต้จะดึงนายกลับมาทันที่ ‎ถ้าแผนของเราไม่ได้ผล
‎ใช่ ฉันคอยดูนายอยู่! อุ๊ย!
‎ไม่เสียหาย ก็ไม่มีปัญหา!
‎หรือว่านกไม่ได้รับความเสียหาย ‎เข้าใจปะ เพราะนายคือนกไง!
‎เอ่อ ช่างเหอะ
‎ประจำที่นะ ทุกคน!
‎มาทำให้ฮีโร่คนนี้ออกลุยกันดีกว่า
‎อัศวินพิชิตราชินี
‎และหุ่นยนต์ ไชโย!
‎ไอด้า! เราต้องให้คุณช่วย!
‎ดัดลีย์ไปหาคุณนายซานเชส ‎และเขาก็ตกลงไปในภูเขาไฟ!
‎แล้วมันก็พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ!
‎ช่วยด้วย! นกโดโด้ตกอยู่ในอันตราย!
‎แต่เอาจริงนะใครก็ได้ช่วยที! ‎ตรงนี้ร้อนมากเลย!
‎ขอบคุณนะ องค์อัศวิน
‎เกือบจะได้เป็นนกโดโด้ทอดกรอบแล้ว
‎นี่แหละฮีโร่!
‎- ของแท้แน่นอน! ‎- ใช่เลย!
‎ฉันว่ามันก็ดูเป็นฮีโร่จริงๆ แหละ
‎ขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมฮับ
‎จงฟังทางนี้ ข้ามีเรื่องจะประกาศ
‎ข้าไอด้าแห่งชั้นหนึ่ง
‎ตัดสินใจแล้วว่าจะเข้าร่วม ‎การประลองอัศวินโต๊ะกลมประจำปี!
‎- ไชโย! ‎- แจ๋ว!
‎ลุยเลย!
‎ข้าต้องไปเก็บสัมภาระ ‎และออกเดินทางไปร่วมการประลอง!
‎คุณทั้งคู่ทำได้ดีมากเลยค่ะ
‎ไอด้าเชื่อเต็มเปาว่าคุณเจอปัญหาจริงๆ
‎ใช่ เราแสดงได้ดีเลย
‎ทีนี้เรื่องค่าจ้าง…
‎อ๋อใช่ นี่ค่ะ
‎ยี้ฮ่า!
‎เรารวยแล้ว!
‎ถ้าอยากให้เราแกล้งทำเป็น ‎ต้องการความช่วยเหลืออีก
‎ก็ส่งสัญญาณมาได้เลยนะ
‎ไอด้า ไม่นะ! หนูว่าเธอต้องได้ยินเราแน่เลย
‎นั่นไม่ดีแน่ เธอคงไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นฮีโร่แล้ว
‎แต่เรายังจะเก็บเงินนี่ไว้นะ
‎ไอด้า เดี๋ยวก่อน ขอหนูอธิบายก่อน
‎ไม่เป็นไร ริดลีย์ ‎สิ่งที่ทุกคนทำเพื่อข้าในคืนนี้ช่างสูงส่งนัก
‎แต่ข้ารู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง ‎ยังไงข้าก็ไม่ใช่ฮีโร่
‎แต่คุณเป็นฮีโร่นะ! เรารู้ดี
‎เราแค่อยากให้คุณเชื่อแบบนั้นด้วย
‎อุ๊ยตาย ลืมเอานี่ไปคืนเลย
‎ไม่นะ! เชือกของฉัน!
‎ข้างล่างระวังด้วย!
‎เรากำลังจะเป็นแพนเค้กหางวาฬแล้ว!
‎วิ่งหนีเอาชีวิตรอด!
‎- ระวัง! ‎- วิ่ง!
‎รูปผม!
‎ไม่นะ เพโดร!
‎เจ้าไม่ต้องแกล้งสร้างหายนะให้ข้าอีกแล้ว ริดลีย์
‎นั่นไม่ใช่เรื่องแกล้งนะ! ของจริงเลย! ‎เราต้องไปช่วยเพโดร!
‎อดทนไว้นะ เจ้าเพนกวินน้อย!
‎รับนะ นายหญิงโจนส์
‎ได้ตัวแล้ว!
‎เธอทำได้!
‎ไปเลย ไอด้า!
‎คุณช่วยผมไว้ ฮีโร่ของผม
‎นั่นมันสุดยอดเลย!
‎เจ้าคิดว่าข้าเป็นฮีโร่จริงๆ เหรอ
‎ถึงแม้ครั้งอื่นจะไม่ใช่เรื่องจริงน่ะ
‎แน่นอนอยู่แล้ว!
‎จริงอยู่ว่าสถานการณ์พวกนั้นอาจจะไม่จริง
‎แต่การกระทำของคุณก็เป็นของจริงนะ
‎ใช่ คุณไม่เคยลังเล ‎ที่จะเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยคนอื่นเลย
‎ใช่เลย
‎ไม่สำคัญหรอกว่าเกราะคุณจะขึ้นสนิม
‎สิ่งที่ทำให้คนเป็นฮีโร่ที่แท้จริง ‎คือสิ่งที่อยู่ใต้เกราะ
‎หัวใจของคุณไง ‎และไอด้า คุณก็มีหัวใจของฮีโร่ค่ะ
‎ขอบคุณนะ ริดลีย์
‎ขอบคุณนะ ทุกคน
‎ที่ช่วยให้ข้าจำได้ว่าการเป็นฮีโร่คืออะไร
‎เพราะฉะนั้น ข้าคงต้องขอตัวก่อน ‎มีงานประลองให้ไปร่วมแข่งขัน
‎- เย่! ‎- ไปถล่มมันเลย!
‎ระวังตัวด้วยนะ!
‎จำไว้ว่าไม่ว่าจะได้ถ้วยรางวัลหรือไม่ ‎คุณก็ยังเป็นฮีโร่ของเราเสมอนะ
‎ว้าว ถ้วยรางวัลเป็นโต๊ะจริงๆ ด้วย ‎คาดไม่ถึงเลยแฮะ
‎เป็นถ้วยรางวัลที่เจ๋งที่สุดที่ผมเคยเห็นเลย!
‎ขอบคุณนะ เพโดร
‎มาช่วยข้าขัดมันได้ทุกเมื่อเลย
‎ขอเสียงเชียร์ให้เพื่อนเรา ไอด้า ‎ฮีโร่ตัวจริงหน่อย!
‎ไชโย! ไชโย! ไชโย!
‎นี่ ฮีโร่ รับทีสิ!
‎ไอด้า! ไอด้า! ไอด้า!
‎นรกของดัดลีย์
‎- สวัสดี ดัดลีย์ ‎- สวัสดีเพื่อนขนนกของเรา
‎เพียร์ซ เบาเสียงหน่อยสิ
‎ลอนนี่จะได้ไม่รู้ว่าฉันมาชิลในนี้น่ะ
‎เพื่อนรักและอาหารนก ‎เป็นทั้งหมดที่โดโด้ขี้เหงาต้องการ
‎อยากไปดูโชว์เด็ดด้วยกันไหม
‎โชว์เด็ดเหรอ
‎โชว์เด็ดอะไรกัน
‎โชว์เด็ดนั่นไง!
‎ภูเขาไฟของดันเต้! กลับมาใช้งานได้แล้ว!
‎ซ่อมภูเขาไฟจนกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง!
‎ปรากฏว่ามันมีถุงเท้าขนาดเท่าไดโนเสาร์ ‎ติดอยู่ข้างใน
‎- ริดส์ ช่วยเอาลิฟต์ลงมาหน่อยนะ ‎- จัดให้ค่ะ!
‎เยี่ยมมาก โจนส์!
‎ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ!
‎เกือบเป็นปกติแล้วละ
‎ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมเจ้านกโดโด้นี่ ‎ถึงชอบย้ายที่ทุกคืนเลย!
‎เอาละ เจ้านกน้อย กลับไปอยู่ที่ของแกซะนะ
‎ลอนนี่เรียกคุณพีบอดี้ ฮัลโหล
‎ถ้าไม่มีลอนนี่ ฉันคงไม่ต้องมาติดแหง็ก ‎ในห้องจัดแสดงสุดเหงานี่
‎ฉันจะได้มีกุญแจสู่อิสรภาพ!
‎กุญแจ…
‎คุณพี อยู่ไหมคะ
‎เฮ้! แกไม่ใช่วิทยุฉันนี่นา
‎แกคือเครื่องสแกนตั๋ว!
‎ลอนนี่เรียกคุณพีบอดี้ ‎บ้านโจนส์ซ่อมภูเขาไฟเสร็จแล้วค่ะ!
‎ลอนนี่!
‎มาเร็วจัง
‎รีบไปล็อกประตูใหญ่ที ฉันจะได้กลับบ้าน!
‎หนูเดินไปส่งนะคะ
‎เอ่อ… ดูเหมือนว่า… ‎เหมือนว่า… กระเป๋าเยอะจัง!
‎ทุกอย่างโอเคนะ ลอนนี่
‎ใช่ ก็แค่ฉันล็อกประตูไม่ได้ ‎เพราะฉันทำกุญแจหาย…
‎เป็นครั้งที่ร้อยแล้ว!
‎ลอนนี่ ฉันจะหาเงินจากพิพิธภัณฑ์…
‎เอ๊ย ฉันจะปกป้องพิพิธภัณฑ์ได้ยังไง ‎ถ้าเธอยังล็อกประตูไม่ได้น่ะ
‎ใครๆ ก็เคยทำพลาดทั้งนั้นค่ะ คุณพีบอดี้
‎ฉันเลยจะให้โอกาสลอนนี่เป็นครั้งสุดท้าย
‎หากุญแจให้เจอก่อนฉันกลับมา
‎ไม่งั้นฉันจะยึดตรากับเครื่องสแกนตั๋วคืน!
‎เพราะเธอจะถูกไล่ออก!
‎ไล่ออกเหรอ
‎พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่เดียว ‎ที่ฉันรู้สึกว่ามันเหมาะกับฉันน่ะ
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณนะ ลอนนี่
‎กุญแจมันอาจอยู่ที่ไหนก็ได้ ‎ซึ่งแปลว่าฉันต้องหาให้ทั่วทุกที่
‎ฉันอยากจะเป็นคนหาของเก่ง ‎เท่ากับที่ทำหายเก่งบ้างจัง
‎ข่าวร้ายทุกคน
‎ข่าวดีทุกคน!
‎- เราต้องหากุญแจของลอนนี่ให้เจอ ‎- ฉันเอากุญแจของลอนนี่ไปเอง
‎เดี๋ยว มันอยู่ที่นายเหรอ
‎ใช่! ลอนนี่ชอบจับฉันกลับไปที่ห้องจัดแสดงของฉัน
‎ห้องจัดแสดงเล็กจิ๋วที่โดดเดี่ยวของฉัน
‎แต่ฉันเป็นนกชอบเข้าสังคมนะ!
‎แล้วการเอากุญแจของลอนนี่ไป ‎จะเปลี่ยนมันยังไงเหรอ
‎เพราะถ้าลอนนี่โดนไล่ออก…
‎พิพิธภัณฑ์ก็จะไม่มียามอีกต่อไป
‎ฉันนี่อัจฉริยะ!
‎แต่ลอนนี่เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์นะ
‎ถึงเธอจะไม่ใช่ยามที่เก่งที่สุดในโลกก็ตาม
‎เธอไม่เคยเห็นกองกล้วย ‎ที่ฉันซุกไว้ในออฟฟิศเธอด้วยซ้ำ
‎เราต้องเอากุญแจของลอนนี่ไปคืน ‎เธอจะได้ไม่โดนไล่ออก
‎มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‎นายเอามันไปซ่อนไว้ที่ไหน นายดัด
‎ตามฉันมา
‎ฉันซ่อนมันไว้ใต้รังของฉัน
‎- แน่ใจเหรอ ‎- กุญแจหายไปแล้ว!
‎เย่! เอ๊ย โห่!
‎พวกเราต้องไปหามันแล้วละ ต้องเร่งมือด้วย
‎ทีมดวงตา พร้อมไหม
‎พร้อม!
‎- พร้อมเสมอ! ‎- รับทราบ!
‎แต่ลองคิดดูนะ
‎ถ้าไม่มีลอนนี่ ‎เธอจะได้ออกจากห้องจัดแสดงนกโดโด้แคบๆ
‎แล้วไปเรียนบินกับพวกนกอินทรี ‎ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
‎นายทำอยู่คนเดียวเหอะ
‎โอเค ก็ได้ ฉันจะช่วยด้วย
‎แต่จะไม่ตั้งใจช่วยนักหรอกนะ
‎พีชเชส ไปที่ห้องรักษาความปลอดภัย ‎แล้วเช็กดูจอให้ทีนะ
‎บางทีเราอาจจะรู้ว่ากุญแจอยู่ที่ไหน
‎รับภารกิจ!
‎ยี้ฮ่า!
‎ขโมยมาเต็มกระบุง!
‎เรารวยแล้ว!
‎ริดลีย์ ฉันเห็นกุญแจของลอนนี่แล้ว!
‎ตั้งทีมสกัดเกวียนสไตล์โบราณไว้นะ!
‎มา! ปา!
‎- หยุดก่อน! ‎- รอด้วย!
‎ดูเหมือนเราจะมีกลุ่มโจรไล่หลังมานะ
‎- มุ่งหน้าไปที่ถ้ำนั่น! ‎- ได้แล้ว!
‎เปรี้ยงเต็มเปา
‎พีชเชส เราเจอทางตัน
‎เลี้ยวตรงหัวมุมไป ‎จะเจอทางออกช่องระบายอากาศ!
‎ไปตัดหน้าพวกเขาไว้!
‎ยี้ฮ่า!
‎- หยุดม้าไว้ก่อน! ‎- โอ้!
‎มา ปา
‎เกรงว่ากุญแจพวกนั้นจะเป็นของลอนนี่น่ะค่ะ
‎ให้ตายเถอะ!
‎เราไม่รู้เลย!
‎ลอนนี่เป็นคนดีนะ
‎เธอคอยห้ามไม่ให้เด็กๆ แอบฉกเราใส่กระเป๋า!
‎จริงเหรอ เธอนิสัยดีมากเลยแฮะ
‎ดีกว่าการถูกหิ้วกลับห้องจัดแสดงนกโดโด้นั่นแหละ
‎เอ้านี่
‎เท่าที่เหลืออยู่น่ะนะ
‎เหลืออยู่เหรอคะ
‎จากรายชื่อที่มากับปาให้เรามา ‎พวกเขาแลกกุญแจกับอีกสองห้องจัดแสดง
‎- ฉันว่านะ ‎- ใครเป็นคนแรกในรายชื่อจิ๋วนั่นน่ะ
‎ระวังผมทรงเขาด้วย
‎เด็กๆ ลีเมอร์สัน!
‎เด็กๆ เราต้องการกุญแจนั่น!
‎- บนนี้! ‎- ไม่!
‎ลีเมอร์เจอ ลีเมอร์ได้!
‎ได้ยินเด็กๆ พูดแล้วนี่ ลีเมอร์เจอ ลีเมอร์ได้ ‎เราพยายามแล้ว ยอมแพ้เถอะ
‎เราแค่ต้องเล่นกับพวกเขา
‎ลีเมอร์สัน!
‎ส่งบอลยาวมาได้เลย!
‎- ส่งไปยาวสุดใจ! ‎- ท่าเด็ดเวอร์!
‎เยส ได้กุญแจมาหนึ่ง เหลืออีกหนึ่ง
‎เพียร์ซ พ่อคนอ่อนโยน!
‎ขอบคุณสำหรับสร้อยคอสวยๆ นี่นะ
‎ฉันรู้ว่าเธอชอบของที่แวววาวยังไงละ
‎สุขสันต์วันครบรอบห้องจัดแสดง
‎- ขอโทษนะ… ‎- ริดลีย์!
‎เห็นไหมว่าตาขนนกฟูฟ่องนี่ให้อะไรฉันมา
‎เพื่อนร่วมห้องที่ดีที่สุดเลย!
‎ฉันมาเพราะแบบนั้นแหละ
‎คือกุญแจนั่นเป็นของลอนนี่
‎เราต้องคืนมันให้เธอ ‎ไม่งั้นเธอจะถูกส่งไปกลับบ้าน
‎ถึงมันจะสวยก็เถอะนะ
‎ทันสมัยมากเลยนะ โฟล
‎ที่รัก ฉันรู้ดีเลยละ!
‎แต่ฉันยินดีที่จะแยกทางกับกุญแจนี่ ‎ถ้ามันจะช่วยลอนนี่รักษางานไว้ได้
‎ฉันเห็นด้วยสุดใจเลย
‎เธอคอยเช็ดรอยนิ้วมือเด็ก ‎ที่เปื้อนช็อกโกแลตออกจากห้องจัดแสดงให้เรา
‎ไม่ยักรู้ว่าเธอทำแบบนั้นด้วย
‎บางทีลอนนี่ก็คงไม่ได้แย่เท่าไร
‎และตอนนี้เรามีกุญแจครบแล้ว
‎กุญแจจ๋า กุญแจอยู่ไหน
‎ทุกคนซ่อนเร็ว!
‎ลอนนี่!
‎ข่าวดีค่ะ เรา เอ๊ย หนูเจอกุญแจแล้ว!
‎หา ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎เย่! ประตูหลัง ประตูข้าง ประตูกล…
‎ฉันพูดว่า "เย่" ที่จริงมันคือ "โห่"
‎มีอะไรเหรอ
‎ไม่มีกุญแจประตูหน้า มันยังหายไป
‎และมันเป็นกุญแจสำคัญที่สุดด้วย
‎แกเข้ามาในนี้อีกได้ยังไงเนี่ย
‎ถ้าฉันไม่เจอกุญแจดอกสุดท้ายนั่น ‎ก่อนที่คุณพีบอดี้จะกลับมา…
‎ฉันจะเป็นเหมือนพวกของ ‎ในปีกตะวันออกของพิพิธภัณฑ์
‎เป็นอดีต
‎ไม่ต้องห่วง หนูจะหาต่อไป
‎ขอบใจนะริดลีย์ แต่ยอมรับเถอะ ‎นี่อาจเป็นคืนสุดท้ายของฉันแล้ว
‎ลาก่อนบ้านบนยอดต้นไม้
‎ลาก่อนเจ้าหมึกตัวยักษ์ตัวนั้น
‎ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ
‎หรือตอนที่ฉันลูบเธอ
‎แค่อย่าบอกเจ้านายว่าฉันทำแบบนั้น
‎ลาก่อนร้านขายของที่ระลึกสุดเลิศ
‎ลาก่อนเจ้าแมลงชวนขนลุกอันน่าทึ่ง
‎อีกไม่นานฉันจะต้องอยู่คนเดียว ‎ในที่ที่ไม่มีเครื่องหินโบราณ
‎ขอตัวจากจร เหยือกโบราณสนิมเกรอะ
‎ช่างน่าเศร้าเมื่อเรื่องราวต้องจบลง
‎ลาก่อนเพื่อนรักที่ไร้ซึ่งจิตใจของฉัน!
‎ลาก่อนเจ้านกโดโด้ตัวสุดท้าย
‎เพื่อนรักที่ฉันฝันถึงบ่อยๆ
‎ฉันจะโบกมือลาเพื่อนๆ ที่ฉันสนิทใกล้
‎นกอินทรีที่ทะยานขึ้นบนฟ้า
‎ลาก่อนสถานที่ที่ฉันรัก
‎ลอนนี่รักพิพิธภัณฑ์นี่มาก
‎มากๆ เลยด้วย
‎ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้
‎เราต้องหากุญแจดอกสุดท้ายของลอนนี่!
‎ดีใจที่นายมาร่วมวงกับเราซะทีนะ
‎ริดลีย์ ฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
‎ข่าวดี ฉันเจอกุญแจดอกสุดท้ายแล้ว
‎เยี่ยมมาก! แล้วข่าวร้ายล่ะ
‎ฉันย้อนดูภาพกล้องวงจรปิด
‎ปรากฏว่าลอนนี่บังเอิญทำกุญแจหล่น ‎เข้าไปในภูเขาไฟของดันเต้!
‎- ไม่นะ! ‎- ตายแล้ว!
‎ในฐานะคนที่ชอบทำของหล่นลงไปในนั้น ‎ส่วนมากจะเป็นถุงเท้า
‎การจะเอาของออกมามันยากสุดๆ
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันกลับมามี ‎"ลมหายใจเพลิง" อีกครั้ง
‎กล้วยร้อนฉ่ากับเนยถั่ว!
‎คุณพีบอดี้เข้ามาถึงลานจอดรถแล้ว!
‎เรากำลังมีปัญหาขั้นหนักแล้ว
‎ทุกคนกลับไปที่ห้องจัดแสดงของตัวเอง
‎ฉันจะไปหยิบอุปกรณ์ ‎แล้วไปเอากุญแจออกจากภูเขาไฟ
‎หวังว่าจะทันเวลานะ
‎ลาก่อนพิพิธภัณฑ์
‎ดัดลีย์!
‎ได้เวลานกโดโด้ดำดิ่งแล้ว!
‎ข้างล่างมีถุงเท้าเหม็นฉึ่งเต็มไปหมดเลย
‎ไม่ต้องห่วงนะ สาวน้อย
‎เราคว้าตัวเจ้านกของเธอไว้แล้ว
‎ไม่นะ มันกำลังจะปะทุแล้ว!
‎ดัดลีย์ ออกมาเร็ว!
‎มา ปา! จัดการเลย!
‎- ยี้ฮ่า! ‎- ไปเลยเจ้าม้า!
‎ไม่นะ!
‎ดัดลีย์ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
‎กุญแจดอกสุดท้าย!
‎ลอนนี่ ให้ฉันเข้าไปนะ!
‎คุณพีบอดี้มาแล้ว!
‎การปะทุครั้งต่อไปก็ด้วย!
‎จับมือฉันไว้!
‎เอาละ ลอนนี่
‎ขอดูกุญแจหน่อย ‎ไม่งั้นฉันจะไล่เธอออกนอกประตู
‎ที่จริงแล้ว… คุณพีคะ…
‎นี่ไง!
‎ครบทุกดอกเลย!
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อค่ะ
‎งั้นลอนนี่ก็ทำงานที่นี่ต่อได้ใช่ไหมคะ
‎ในตอนนี้น่ะนะ ‎จนกว่าเธอจะทำกุญแจหายครั้งหน้า!
‎- โอเค ‎- ไบโซนิค!
‎ช่วยลอนนี่ได้ดีมากเลยจ้ะ
‎ขอพาสปอร์ตหน่อย ที่รัก
‎การช่วยเหลือคนที่รักพิพิธภัณฑ์เหมือนกัน
‎สมควรได้รับตราประทับ!
‎ฉันคงหากุญแจของลอนนี่ไม่เจอ ‎ถ้าไม่มีเธอช่วยนะ ดัดลีย์
‎ตราประทับนี้เป็นของเราทั้งคู่
‎แต่ถามหน่อยสิ ‎อะไรทำให้นายตัดสินใจช่วยลอนนี่น่ะ
‎ในฐานะนกโดโด้ตัวสุดท้าย ‎อย่างที่ฉันอาจจะเคยบอกไปแล้ว
‎ฉันรู้ดีว่ามันเหงาแค่ไหน ‎กว่าจะได้เจอที่ที่เหมาะกับตัวเอง
‎และลอนนี่ก็ควรจะอยู่กับเราในพิพิธภัณฑ์นี้
‎ไม่รู้เลยจริงๆ ว่า ‎เจ้านกโดโด้นี่ไปนู่นมานี่ได้ยังไง
‎มันนี่ไม่เหมือนใครจริงๆ
‎คุณทั้งคู่นั่นแหละค่ะ
‎ฉันว่าฉันเจอเพื่อนสนิทคนใหม่แล้ว
‎เราทั้งคู่อาจเป็นคนที่ไม่มีใครเหมือน
‎แต่เราเหมือนกันแน่นอน
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร