‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‎ที่ซึ่งอดีตมีชีวา
‎มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‎ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‎เธอปกป้องอนาคตของเรา
‎โดยปกป้องอดีตแก่เก่า
‎เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
‎พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ ‎และลิงอวกาศเคียงข้าง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
‎ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว
‎เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
‎โลดโผนในการต่อสู้และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎คลับพี่เลี้ยงเด็กของริดลีย์
‎ริดลีย์!
‎- สวัสดีริดลีย์! ‎- ไง!
‎วันนี้ทุกคนเป็นยังไงบ้าง ‎ดีไหม เยี่ยมเหรอ สุดยอดไปเลยเหรอ
‎อยากจะโชว์จะตายอยู่แล้ว ‎ดูสิว่าแม่ให้อะไรฉันมา!
‎ให้ยืมดวงตาเข็มทิศงั้นเหรอ สุดยอดเลย!
‎ก็เหมือนที่เขาว่ากันไว้ไง
‎เข็มทิศวิเศษเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผู้หญิง
‎มีคนพูดแบบนั้นใช่ไหม
‎แม่เธอควรพกเข็มทิศติดตัวตลอดเวลานี่
‎ไม่ใช่คืนนี้!
‎หม่าม้าจะไปงานเลี้ยงรุ่นเอกโบราณคดี ‎ในรอบ 20 ปี!
‎เธอเลยให้ฉันดูแลที่นี่ตอนที่เธอไม่อยู่!
‎นั่นคงเป็นความรับผิดชอบที่สุดจัดเลยนะ พวก
‎ฉันรู้!
‎เฝ้าพิพิธภัณฑ์โดยไม่มีแม่ช่วย
‎และระหว่างที่คุณยายของเธออยู่นอกเมือง
‎เธอแน่ใจนะว่าทำได้
‎แน่นอน!
‎เห็นไหม ไม่ต้องให้ใครช่วย
‎หม่าม้า! แต่งตัวไปงานเลี้ยงรุ่นได้เก๋สุดๆ
‎ขอบใจจ้ะ ลูกรัก แต่แม่ว่าแม่ก็ดูเก๋เป็นปกตินะ
‎มีใครเห็นพีชเชสบ้างไหม
‎คืนนี้เธอจะไปกับแม่ในฐานะแขกกิติมศักดิ์
‎แขกกิติมศักดิ์เหรอ โชคดีจัง
‎ใช่ เพื่อนนักโบราณคดี ‎ขอร้องให้แม่พาเธอไปด้วย
‎พวกเขาคิดว่าเธอเป็นหุ่น ‎ที่สมจริงที่สุดที่เคยเห็นมาน่ะ
‎แขกกิติมศักดิ์มารายงานตัวแล้ว!
‎เยี่ยมเลย! เราต้องรีบแล้ว นอกซะจาก…
‎ริดลีย์ ลูกแน่ใจนะว่า ‎จะเฝ้าพิพิธภัณฑ์คืนนี้คนเดียวได้
‎หนูจัดการทุกอย่างได้แน่นอนค่ะ หม่าม้า
‎โอเค แต่ถ้ามีอะไรด่วนก็โทรมานะ
‎ได้เลยค่ะ แน่นอน
‎ไปได้แล้วละ จะไปสายไม่ได้นะคะ!
‎และพีชเชส จำไว้นะจ๊ะว่า ‎พอเราไปถึงแล้วเธอต้องห้ามพูดหรือขยับตัวเลย
‎รับทราบ หนูจะเงียบเหมือนดาวเสาร์เลย
‎บายค่ะหม่าม้า! บ๊ายบายพีชเชส! ขอให้สนุกนะ!
‎โอเค ริดลีย์ เธอเป็นคนคุมแล้ว
‎- มาเร็วๆ เดินหน้าต่อไป ‎- ดูสิ บ้านลีเมอร์สัน
‎ไงจ๊ะ! ดอกไม้สวยจัง
‎- ขอบคุณฮะ ‎- เราจะเอาไปให้แม่
‎นี่สีโปรดเธอเลย!
‎น่ารักจัง เนื่องในโอกาสอะไรเหรอ
‎- วันครบรอบแต่งงานของฉันกับภรรยาน่ะ ‎- วันครบรอบเหรอ
‎เล่าเรื่องโรแมนติกที่วางแผนไว้ ‎มาให้หมดเลยนะ ห้ามขาดแม้แต่เรื่องเดียว!
‎อะไรล่ะ ไบซันสุดโหดก็โรแมนติกได้นะ!
‎มันไม่ได้ทำให้ฉันน่ารักซะหน่อย
‎ไม่มีใครต้องทำให้เธอน่ารักหรอก เฟร็ด
‎เธอน่ารักอยู่แล้ว
‎ที่จริงเราไม่มีแผนอะไรเลย
‎ไม่มีแผนสำหรับวันครบรอบเหรอ
‎นี่มันไม่โอเคนะ!
‎ก็เราจะออกไปไหนก็ไม่ได้นี่
‎ต้องอยู่บ้านกับเจ้าตัวแสบพวกนี้
‎ถ้าเราช่วยดูเด็กๆ ให้ล่ะ
‎- ว่าอะไรนะ ‎- ใช่!
‎คืนนี้เราจะช่วยเลี้ยงเด็กให้ ‎แล้วคุณกับภรรยาจะได้ไปฉลองกัน!
‎ไอเดียดีสุดกีบ!
‎โอ้ แน่ใจเหรอริดลีย์
‎แน่นอน! เราพร้อมจะช่วยอยู่แล้ว!
‎ขอบใจนะ!
‎ตอนนี้ฉันต้องคิดก่อนว่าจะพาเมียจ๋าไปไหนดี
‎อาจจะเป็นร้านขายของที่ระลึก ‎จะได้ซื้อตุ๊กตุ่นหัวโยกตัวใหม่ให้ได้
‎ให้เพื่อนเฟร็ดจัดการให้เอง
‎ฉันจะจัดการเดตที่แสนยิ่งใหญ่ แสนโรแมนติก
‎ที่จะทำให้เมียจ๋าของคุณ ‎หลงคุณกีบปักกีบปำอีกครั้งเลย!
‎น่ารักที่สุด
‎- น่ารักดีนะ ‎- น่ารักน่ารัก
‎ฉันไม่ได้ทำตัวน่ารักนะ!
‎ไบซันที่น่ารักจะช่วยวางแผน ‎การออกเดตครั้งหนึ่งในชีวิต
‎เพื่อวันครบรอบของลีเมอร์งั้นเหรอ
‎อย่าตอบนะ!
‎ต้องรีบไปบอกข่าวดีกับภรรยาก่อน
‎เยี่ยมเลย!
‎เราจะอยู่ดูนางฟ้าตัวน้อยๆ พวกนี้เอง
‎ฉันไม่ค่อยชอบไอเดีย ‎ที่มาทำแบบนี้ตอนแม่ไม่อยู่เลยนะ
‎เธอเลี้ยงลีเมอร์เป็นเหรอ
‎มันเป็นหน้าที่ของฉัน ‎ที่จะช่วยทุกคนในพิพิธภัณฑ์นี่
‎แถมเราก็เคยเดินทางผ่านเซเรนเกตี ‎รอดพ้นจากน้ำที่มีปิรันยา
‎แค่เลี้ยงเด็กน่ะเรื่องกล้วยๆ
‎พวกคุณแต่งตัวดูดีมากเลย
‎ขอบคุณจ้ะ แฮโรลด์ช่วยหาเห็บให้ฉันน่ะ
‎งั้นคุณก็พร้อมสำหรับค่ำคืนสุดโรแมนติก ‎ที่ฉันวางแผนไว้ให้แล้วสิ
‎อัศวินในชุดเกราะส่องแสงนี้
‎จะนำทางคุณไปสู่อะมัวร์ที่ส่องแสง
‎แปลว่าความรักน่ะ
‎คืนนี้คุณจะได้ทานอาหารในห้องจัดแสดงปารีส
‎ที่ซึ่งมีความรักอยู่ในเมนู!
‎ปารีสเหรอ อยากไปมาตั้งนานแล้ว!
‎ได้ยินว่าพวกเขาทำเปลือกไม้ได้เลิศรสสุดๆ
‎อย่าดื้อกับพี่เลี้ยงนะ
‎และห้ามกินยางไม้ก่อนนอน ‎ไม่งั้นจะนอนไม่หลับเอานะ
‎- ได้เลยฮะ! ‎- ฮะแม่
‎พวกเขาช่างน่ารักน่าชังที่สุดเลยว่าไหม
‎ไม่เห็นจะน่ารักน่าชังที่สุดตรงไหนเลย!
‎ปีศาจจั๊กจี้จะเล่นงานคุณแล้ว!
‎ฉันไม่อยากโดนจี้อะ
‎นี่ อย่าแตะเขาฉันนะ!
‎รู้ไหมว่ามันเปลืองเวลา ‎และสเปรย์มากแค่ไหนกว่าจะทำทรงนี้ได้
‎ฉันจะร่างกฎหมายใหม่ที่ขอสั่งให้เธอ
‎เอานิ้วอยู่ห่างๆ ผ้าพันมัมมี่ของฉัน!
‎คิดถึงความสุข…
‎ปีศาจจั๊กจี้มาแล้ว!
‎เขาของฉัน!
‎ลีเมอร์พวกนั้นคุมไม่อยู่แล้ว ‎ดูสิว่าพวกเขาทำอะไรกับขนของฉันน่ะ!
‎ผมนั่นดูไม่สมเป็นเธอเลย
‎นี่! ดีขึ้นเยอะ
‎จะทำยังไงกันดีน่ะ ริดลีย์
‎รู้ไหมว่าใครจะรู้ว่าควรทำยังไง
‎แม่เธอไง เราควรโทรหาเธอนะ
‎ไม่นะ ฉันบอกแม่ว่าจัดการทุกอย่างได้
‎เราทำได้น่า
‎ยังไงล่ะ ลีเมอร์จิ๋วพวกนั้นมันปวดประสาท!
‎ฉันรู้ ใครจะไปรู้ว่ามันจะยากขนาดนี้
‎พวกนั้นยังเป็นเด็กตัวจิ๋วหลิวแท้ๆ
‎เดี๋ยวนะ นั่นแหละ!
‎พวกนั้นเป็นเด็กน้อย ‎และรู้ไหมว่าเด็กน้อยต้องการอะไร
‎ความมั่นใจเหรอ
‎คำแนะนำด้านแฟชั่น!
‎ไม่ พวกเขาต้องนอนเยอะๆ
‎เราต้องหาวิธีทำให้พวกนั้นเข้านอน
‎"แอ็ดดี้นักผจญภัยกระโจนออกจากหน้าผา ‎หนีจากภัยหินถล่มอันตราย
‎เธอกระโดดร่มร่อนลงไปบนบ่อที่เต็มไปด้วยงู!"
‎- งู! ‎- น่ากลัวอะ!
‎บางทีนี่อาจจะผจญภัยเกินกว่า ‎จะเป็นนิทานก่อนนอนเนอะ
‎ถ้าอยากได้อะไรที่ถูกต้อง ก็ให้ราชินีทำสิ
‎ไม่นะ อิสแม็ท
‎เธอให้อะไรพวกเขาน่ะ
‎ในครอบครัวฉัน เรามีคำพูดที่เอาไว้พูด ‎เวลามีคนงอแงว่า…
‎"ให้พวกเขากินเค้ก!"
‎โอ๊ะโอ ท่าไม่ดีแล้ว
‎เห็นไหม ได้ผลจริงๆ ด้วย!
‎ถ้าฉันมีครอบครัวนกโดโด้ เราก็คงจะพูดกันว่า
‎"เมื่อลูกลีเมอร์กินน้ำตาลเยอะไป ‎ให้วิ่งสุดชีวิต!"
‎ดูและเรียนรู้ไว้นะ เจ้าหญิง
‎ความแตกตื่นสุดขีดก็ทำให้ ‎ไบซันที่แข็งแกร่งและตัวใหญ่ที่สุดอย่างฉัน…
‎หมดแรงได้
‎พวกลีเมอร์ตัวจิ๋วนั่นต้องหลับปุ๋ยเร็วๆ นี้แน่
‎ฉันไม่เคย… แตกตื่น… นานขนาดนี้มาก่อน
‎แตกตื่น! แตกตื่น! แตกตื่น!
‎เรายอมรับความพ่ายแพ้ได้หรือยัง
‎ฉันไปเอาธงขาวจากโถงแสดงธงชาติ ‎มาโบกได้นะ
‎ไม่ ฉันทำได้
‎ริดลีย์ ฉันว่าได้เวลาโทรหาแม่เธอแล้วละ
‎แต่ฉันอยากให้แม่เห็นว่า ‎ฉันดูแลพิพิธภัณฑ์ทั้งคืนด้วยตัวเองได้
‎โดยไม่ต้องให้แม่ช่วย
‎การขอความช่วยเหลือ ‎ไม่ใช่สัญลักษณ์ของความอ่อนแอนะ
‎มันคือสัญลักษณ์ของผู้นำที่ดี
‎ใช่ บางครั้งแม้แต่ไดโนเสาร์ ‎ก็ยังต้องการความช่วยเหลือเลย
‎เธอช่วยทุกคนเสมอ ริดลีย์
‎นั่นคือเหตุผลที่เธอจะได้เป็น ‎ผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ที่ยิ่งใหญ่
‎แต่เธอเองก็ขอให้คนอื่นช่วยได้เหมือนกัน
‎เธอพูดถูก ฉันต้องการความช่วยเหลือ
‎ได้เวลาโทรหาหม่าม้าแล้ว
‎ริดลีย์!
‎ฮิวสตัน เรามีปัญหาใหญ่เบ้อเร่อ!
‎หนูขอโทษค่ะ หม่าม้า
‎หนูคิดว่าจะคอยดูพวกลีเมอร์ได้ตอนแม่ไม่อยู่
‎ไม่ต้องห่วง ลูกรัก เราแก้ไขเรื่องนี้ได้
‎ก่อนอื่นเราต้องแกะรอยพวกลีเมอร์ซะก่อน
‎และแม่รู้ว่าลูกจัดการเรื่องนั้นได้
‎ค่ะ มารวมตัวกันหน่อยทีม ‎เราต้องไปตามหาเจ้าลีเมอร์จิ๋วกัน!
‎นายทำได้นะ ดัดสเตอร์
‎ใช่ ได้อยู่แล้ว
‎ปีศาจจั๊กจี้มาแล้วจ้า!
‎ได้เวลาปิดฉากจบแล้ว ลีเมอร์น้อย
‎จะเลี้ยงเด็กมันต้องแบบนี้!
‎โอเค หม่าม้า เราได้ตัวมาครบแล้ว ‎ทีนี้เราจะทำให้พวกเขาหลับได้ยังไง
‎จำได้ไหมว่าแม่เคยกล่อมลูกนอนยังไงตอนเล็กๆ
‎แม่เคยร้องเพลงกล่อมพิพิธภัณฑ์ให้หนูฟัง
‎เดี๋ยวนะ เราต้องร้องเพลง ‎พวกลีเมอร์ถึงจะหลับเหรอคะ
‎แต่หนูไม่แน่ใจว่าจำเนื้อเพลงได้ไหม
‎เราจำได้
‎เดี๋ยวนะ พวกเธอรู้จักเพลงกล่อมนั่นเหรอ
‎แม่ไม่ใช่คนเดียวที่ร้องเพลงกล่อมลูกนะ
‎เราทุกคนเคยร้องเพลง ‎กล่อมหนูน้อยริดลีย์ที่แสนน่ารัก
‎ร้องตามเราก็พอ
‎หลับตาเถิดนะ ที่รัก
‎ตั้งใจฟังให้ดีแล้วจะได้ยิน
‎ที่แห่งนี้มีท่วงทำนองของมัน
‎ทั้งลึกลับและลุ่มลึก
‎ทุกรูปปั้นขับขาน
‎ขณะที่ฟาโรห์ฮัมเพลงตาม
‎ตั้งใจฟังให้ดีแล้วทุกสิ่ง
‎จะร้องเพลงกล่อมเธอให้หลับใหล
‎เธอวิ่งชุลมุนมาทั้งวัน
‎ไปพร้อมกับสิ่งมหัศจรรย์ของโลกใบใหญ่
‎ตอนนี้ถึงเวลานับวาฬยักษ์
‎หางไดโนเสาร์และแกะ
‎แล้วเข้านอน
‎เราทำได้แล้ว!
‎คือว่าเราทำได้แล้ว!
‎ขอบคุณนะทุกคน พวกเธอคอยช่วยฉันเสมอ
‎แม้แต่ตอนที่ฉันไม่ยอมรับว่าฉันต้องการให้ช่วย
‎ขอโทษที่ทำทุกอย่างพังนะคะ หม่าม้า
‎ลูกเลี้ยงเด็กได้เก่งกว่า ‎ตอนที่แม่เลี้ยงเด็กครั้งแรกอีก
‎แต่ถ้าลูกเจอปัญหา ‎ทำไมถึงไม่รีบโทรมาให้เร็วกว่านี้
‎หนูไม่อยากให้แม่พลาดงานเลี้ยงรุ่น
‎แม่ตื่นเต้นจะตาย
‎ในโลกนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่า
‎การช่วยนักผจญภัยตัวน้อยคนโปรดของแม่แล้ว
‎ขอบคุณค่ะ แต่พูดตามตรง ‎หนูเองก็อยากจะพิสูจน์ด้วยว่า…
‎หนูดูแลพิพิธภัณฑ์นี้ได้ด้วยตัวเอง
‎หนูว่าหนูคงยังไม่พร้อม
‎ยังต้องให้ช่วยอีกเยอะกว่าจะไปถึงจุดนั้น
‎ขอพาสปอร์ตให้แม่ทีได้ไหม
‎ตราประทับเหรอ สำหรับอะไรคะ
‎ที่ขอความช่วยเหลือไง
‎เป็นหนึ่งในบทเรียนที่สำคัญที่สุด ‎ที่ผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ต้องเรียนรู้ไว้
‎ขอบคุณค่ะ หม่าม้า
‎เป็นค่ำคืนที่วิเศษจริงๆ ‎ทั้งแสงไฟ ความมีเสน่ห์
‎แล้วอาหารนั่นอีก
‎ฉันไม่เคยกินกิ่งไม้ฝรั่งเศสมาก่อนเลย! ‎อร่อยมาก!
‎พวกเขาดูสงบมากเลยเวลาหลับ
‎เราไม่รู้จะขอบคุณริดลีย์ยังไงดี
‎ที่ช่วยให้เราได้ฉลองวันครบรอบที่ดีขนาดนี้
‎ไว้ค่อยขอบคุณพี่เลี้ยงเด็กพรุ่งนี้นะ
‎คืนนี้ฉันว่าพวกเขาต้องพักผ่อนหน่อย
‎ทายปริศนาที
‎พร้อมกันไหม
‎- พร้อมมาตั้งนานแล้ว! ‎- ฉันว่านะ
‎ฉันด้วย!
‎โอเค
‎เริ่มปฏิบัติการ "รอยยิ้มซานเชส" ได้!
‎จัดไหมขัดฟันมา!
‎ทีนี้ก็แปรงสีฟัน!
‎โอเค ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ‎จะต้องมาช่วยวาฬแปรงฟันกับขัดฟันแบบนี้
‎นั่นคือการฝึกของผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์น่ะ
‎คุณดูพริ้งเพรียงมากเลยค่ะ คุณนายซานเชส!
‎ขอบคุณที่ช่วยทำความสะอาดให้นะจ๊ะ
‎แล้วเธอหวังจะได้ตราอะไรต่อเหรอ
‎หยุดคิดเรื่องนั้นก่อน ‎ฉันได้ยินเสียงเครื่องเจาะของคุณยาย
‎และเสียงเครื่องเจาะก็แปลว่า…
‎จุดจัดแสดงใหม่!
‎สวัสดี ทีมดวงตา!
‎อยากมาดูของมาใหม่หน่อยไหม
‎อะไรน่ะๆ
‎โอ้เทพอียิปต์!
‎แต่ถามจริงๆ นะ นั่นอะไรเหรอ
‎มันคือสฟิงซ์!
‎รูปปั้นเก่าแก่ทรงพลัง ‎ที่เก็บความลับอันทรงคุณค่าไว้
‎และยังมีสมบัติล้ำค่ามากๆ อีกด้วย
‎- คือว่า… ‎- ดร.โจนส์!
‎- คุณพีมา! ‎- รีบแยกย้ายเลย!
‎คุณพีบอดี้ ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่คะ
‎ฉันต้องมาดูจุดจัดแสดงใหม่น่ะสิ ‎สมบัติของสฟิงซ์!
‎ผู้คนจะตองมาต่อแถวยาวเหยียดเพื่อดู…
‎เดี๋ยวนะ…
‎สมบัติอยู่ไหนน่ะ
‎สฟิงซ์จะปกป้องสมบัติไว้ในตู้นิรภัยของมันค่ะ ‎คุณพีบอดี้
‎นั่นคือวิถีของมัน
‎งั้นมาเปิดดูสิว่าเราซื้ออะไรมา
‎ประเด็นคือไม่มีใครเปิดมันได้มาก่อนค่ะ
‎แต่ปริศนาก็สนุกดีนะคะ
‎มันจะสนุกก็ต่อเมื่อได้จัดแสดงสมบัติ ‎เพื่อให้คนจ่ายเงินมาดู
‎ถ้าเปิดตู้นิรภัยไม่ได้ก่อนรุ่งเช้า
‎ฉันจะเอาสฟิงซ์นี่ไปคืน!
‎เขาจะส่งสฟิงซ์คืนเหรอ
‎แต่มันทำให้ปีกฝั่งอียิปต์ดูอลังการขึ้นนะ
‎ฉันจะจัดการคุณพีบอดี้เอง ‎พวกเธอพอจะจัดการเรื่องสมบัติได้ไหม
‎แน่นอน ทีมดวงตาพิพิธภัณฑ์จัดให้!
‎ดวงตานับสาม!
‎หนึ่ง สอง
‎มันก็คุ้มจะลองนะ
‎เราขอให้เธอเปิดประตูได้ไหมนะ
‎ไม่รู้สิ สฟิงซ์มักจะปากหนัก
‎แต่ตัวนี้ไม่รู้ว่ามีชีวิตหรือเปล่าด้วยซ้ำ
‎สวัสดี สวัสดี
‎แฮ่!
‎คุ้มค่าการรอคอยชะมัด!
‎นายน่าจะได้เห็นหน้าตัวเอง! ‎มันแบบ "จี้ชะมัดยาด!"
‎ไม่เอาแล้วนะ
‎อุ๊ย ขอโทษทีเจ้านกน้อยน่ารัก ‎แค่เล่นสนุกนิดหน่อย
‎เด็ดมาก คุณสุภาพสตรีหิน!
‎ขอให้เรียก "สุภาพสตรีหิน" คนนี้ว่าธีบี้ ‎เพราะนั่นคือชื่อของฉัน!
‎ขอต้อนรับสู่พิพิธภัณฑ์ ‎มาเถอะเราจะพาไปดูรอบๆ
‎ตรงนั้นคืออัศวินไอด้า ‎เธอกล้าหาญและเป็นมิตรมาก
‎นั่นคือจุดจัดแสดงดนตรี ‎และนี่คือบ้านต้นไม้ของฉัน!
‎เธอจะต้องชอบที่นี่แน่
‎ถ้าฉันได้อยู่ต่อน่ะนะ
‎ฉันได้ยินผู้ชายหยาบคายนั่นพูดแล้ว ‎เขาอยากส่งฉันไปที่อื่นอีกแล้ว
‎หมายความว่าไง "อีกแล้ว" เหรอ
‎ฉันไปพิพิธภัณฑ์มาแล้วทั่วโลก
‎แต่คนโมโหกันมาก ‎เวลาที่เปิดตู้นิรภัยของฉันไม่ได้
‎ในนั้นต้องมีสมบัติแน่ๆ มันคืออะไรเหรอ
‎ฉันบอกไม่ได้
‎นั่นคือหนึ่งในกฎแห่งสฟิงซ์!
‎อุ๊ย โทษที บางทีฉันก็เป็นแบบนั้น ‎ติดนิสัยสฟิงซ์น่ะ
‎ได้ออกไปเห็นโลกมันก็สนุก
‎แต่แค่สักครั้ง ฉันก็อยากจะอยู่ที่เดิม ‎และได้มีเวลาหาเพื่อน
‎ชีวิตมันไม่ได้ง่าย เมื่อเธอเกิดมาเป็นสฟิงซ์
‎มันค่อนข้างห่วยเลยละ ถ้าให้พูดตามจริง
‎มีความลับซ่อนอยู่ ฉันต้องรักษามันให้ดี
‎แต่ฉันเองก็อยากจะบอกเต็มที
‎ทางเดียวที่จะได้เห็นสมบัติที่ฉันรักษา
‎นั่นคือต้องไขปริศนาที่ยากเหลือคณา
‎หวังให้มีคนมาไขมันได้สักที แต่ก็ไม่เคยมี
‎และฉันเองก็ไม่อาจใบ้ได้นะซี
‎นี่คือปริศนาของสฟิงซ์
‎ถึงการได้เดินทางไปนู่นมานี่จะเจ๋งดีก็ตาม
‎แต่สิ่งเดียวที่อยากทำคือได้ลงหลักปักฐาน
‎เพราะฉันไม่เคยได้มีเพื่อนชิดใกล้
‎จนกว่าจะมีคนไขปริศนาได้
‎ช่วยใบ้ไม่ได้และมันก็ห่วยเสียจริง
‎นี่คือปริศนาของสฟิงซ์
‎งั้นเธอจะบอกว่า ‎ทางเดียวที่จะเปิดตู้นิรภัยได้ก็คือ…
‎เธอต้องไขปริศนาให้ได้ ‎และนี่มันยากสุดๆ เลยขอบอก
‎ทำไมไม่บอกคำตอบมาล่ะ ‎แบบนั้นมันก็จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
‎อยากนะ อยากสุดๆ อยากสุดใจขาดดิ้น
‎แต่ฉันบอกเธอเฉยๆ ไม่ได้! ‎เธอจะต้องไขให้ออกเอง
‎มันเป็นกฎ
‎ถ้างั้นเราจะไขให้ออก
‎ปริศนาก็เหมือนเกม และเราก็ทำได้แน่
‎จริงเหรอ เธอจะลองดูเหรอ
‎เราจะเปิดตู้นิรภัยของเธอก่อนถึงเช้า ‎ไม่งั้นไม่ต้องเรียกฉันว่าโจนส์
‎- แน่นอน! ‎- ใช่เลย!
‎เธอทำให้หัวใจหินของฉันซาบซึ้ง
‎แต่ต้องขอเตือนเลยว่า มันโหดนะ
‎ฉันก็โหด! มาฟังเลยดีกว่า!
‎ฉันยืนหยัดเพียงลำพัง แต่ไม่เคยโดดเดี่ยว
‎ฉันมีหลายเท้า แต่เคลื่อนไหวเป็นหนึ่งเดียว
‎ฉันเดินบนพื้นดิน แต่มีดวงตาจากบนฟ้า
‎ฉันจะไม่มีวันปลดเปลื้อง เพราะฉะนั้นอย่าคิดลอง
‎ฉันแข็งแกร่งดั่งก้อนหิน แต่ฉันมีหัวใจสำรอง
‎ฉันมีปากมากมาย ‎แต่เปล่งออกมาเพียงเสียงเดียว
‎ฉันคือใคร
‎- ฉันรู้! ‎- งั้นก็กระพือปีกขึ้นมาเลย เจ้าเพื่อนขนฟู!
‎ฉันยืนหยัดเพียงลำพัง แต่ไม่เคยโดดเดี่ยว
‎นั่นฉันเอง!
‎ฉันยืนหยัดเพียงลำพังในห้องจัดแสดง
‎แต่ฉันมีเพื่อนอยู่ด้วยเสมอ ‎ฉันเลยไม่เคยโดดเดี่ยว
‎คำตอบจะต้องเป็น… นกโดโด้!
‎ขอบคุณที่มาเล่นนะ แต่ผิด!
‎ฉันทำอะไรลงไป ฉันทำอะไรลงไป
‎เฟร็ด โกศ! ดันเต้ เครื่องปั้น!
‎นั่นอะไรน่ะ
‎ขอโทษนะ ฝีมือฉันเอง
‎ทุกครั้งที่เธอเดาผิด เธอจะต้องพบบททดสอบ
‎ฉันไม่อยากทำให้พวกเธอเครียดนะ ‎แต่นั่นคือกฎแห่งสฟิงซ์!
‎งานนี้คงโหดกว่าที่คิดแฮะ
‎ฉันรู้ว่ามันยาก
‎ฉันรู้! แล้วถ้าฉันบอกใบ้ ‎อักษรตัวแรกของคำตอบคือ…
‎รู้แล้วๆ ห้ามใบ้
‎ระวังนะ เจ้าหญิง
‎ไม่ต้องห่วง
‎ปริศนานี่อาจจะยาก แต่ถ้าเรารวมหัวกัน…
‎เราจะต้องคิดออกแน่
‎ขอตอบ!
‎"ฉันมีหลายเท้า แต่เคลื่อนไหวเป็นหนึ่งเดียว"
‎ง่ายเหมือนปอกไทรเซราทอปส์
‎คำตอบของปริศนานี้ก็คือ…
‎สเกตบอร์ด!
‎ขอโทษนะ
‎เดี๋ยวนะ ฉันหมายถึงไดโนเสาร์ที่เล่นสเกตบอร์ด
‎หมาที่เล่นสเกตบอร์ด
‎วาฟเฟิลที่เล่นสเกตบอร์ด
‎หนีดีกว่าไหม
‎ไดโนเสาร์ร่วงแล้ว! โทษที ใครจะลองต่อดี
‎"ฉันเดินบนพื้นดิน แต่มีดวงตาจากบนฟ้า"
‎ฉันต้องโดนเขม่นแน่ ‎ถ้านั่นไม่ใช่ลิงอวกาศแบบฉัน!
‎ฉุกเฉิน! ฉุกเฉิน!
‎"แข็งแกร่งดั่งก้อนหิน" เหรอ ‎ไม่มีใครแข็งแกร่งไปกว่าไบซันแล้ว!
‎ดูเธอสิ! ช่างเป็นจอมแกร่ง ‎ที่น่ารักที่สุดที่เคยเห็นมาเลย
‎แต่ผิดจ้ะ เดินระวังๆ นะ
‎โอเค ตัวใหญ่และดุดันไปก็ไม่มีประโยชน์ ‎ถ้าพื้นมันยวบยาบแบบนี้
‎ไม่ต้องห่วง เพราะฉันกังวลเก่งอยู่แล้ว!
‎วิ่งไปบนกระเบื้องที่ฉันชี้นะ
‎แผ่นนั้นดูมั่นคงดี
‎ทีนี้ก็ซ้าบ ซ้าย ใช่ ใช่! ไม่นะ หยุด!
‎ฉันไม่อยากตกลงไปนะ ดัดลีย์
‎ฉันรู้ แต่ฉันไม่ได้บอกให้เธอเลี้ยวขวานะ
‎ทีนี้ก็ซ้าย แล้วก็ตรงไป!
‎ไม่ได้หมายถึงให้ตรงมาที่ฉัน
‎"ฉันจะไม่มีวันปลดเปลื้อง" เหรอ
‎นั่นมันคือมัมมี่ราชวงศ์แน่นอน!
‎ราชินีคนนี้ "ไม่มีวันปลดเปลื้อง" แน่
‎แต่ผ้าพันมัมมี่ของเธอต้องซักแห้งเท่านั้นนะ!
‎ฉันจัดการเอง!
‎ฉันไม่อยากจะบั่นทอนกำลังใจนะ ‎แต่นี่ก็ใกล้จะเช้าแล้ว
‎พวกเธอใกล้มากแล้วนะ! จะพูดยังงั้นก็ได้
‎แต่ถ้าพูดให้จริงยิ่งกว่าก็คือ ‎พวกเธอยังอยู่ที่จุดเริ่มต้น
‎ใบ้ให้เราหน่อยได้ไหม
‎คือถ้าคุณพีบอดี้กลับมา แล้วตู้นิรภัยยังไม่เปิด
‎เธอก็ต้องจากไปนะ
‎ฉันไม่อยากไป! ‎ในที่สุดฉันก็มีเพื่อนซะที เพื่อนที่ดีด้วย
‎พวกเขาเป็นใครกันนะ ฉันรู้จักหรือเปล่า
‎นายไง ดัดลีย์ พวกเธอทุกคนเลย
‎โอเค ฉันไม่ควรจะช่วยนะ คือมันเป็นกฎน่ะ
‎แต่พวกเธอเจ๋งมาก
‎ฉันจะบอกว่า เธอตอบผิด…
‎แต่พวกเธอก็ถูกต้อง
‎มันเป็นไปได้ด้วยเหรอนั่น
‎ฉันไม่รู้
‎แต่ฉันรู้ว่าทางเดียวที่ธีบี้จะได้อยู่นี่ ‎คือเราต้องเปิดตู้ให้ออก
‎และเราจะไม่ยอมแพ้
‎ขอบใจนะ ริดลีย์ แต่ฉันจะต้องโอเค
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้รู้จักพวกเธอทุกคน ‎แม้จะแค่คืนเดียวก็ตาม
‎นี่ เธอก็ห้ามยอมแพ้นะ!
‎ตอนนี้เธอเป็นเพื่อนเราแล้ว ‎และเพื่อนจะไม่มีวันทิ้งกัน
‎ใช่แล้ว! เหมือนตอนที่พีชเชส ‎ช่วยเชื้อพระวงศ์ของเธอ
‎และเราทุกคนจากน้ำท่วมนั่น
‎หรือที่ดัดลีย์ช่วยฉันข้ามหลุมพวกนั้น
‎เวลาที่ดวงตาพิพิธภัณฑ์ร่วมมือกัน ‎เราก็ทำได้ทุกอย่าง
‎รวมไปถึงไขปริศนาด้วย! "ดวงตา" นับสาม
‎หนึ่ง สอง
‎ดวงตา!
‎เดี๋ยวนะ "ฉันมีปากมากมาย ‎แต่เปล่งออกมาเพียงเสียงเดียว"
‎นั่นไง! ฉันรู้คำตอบแล้ว!
‎"ฉันยืนหยัดเพียงลำพัง แต่ไม่เคยโดดเดี่ยว
‎ฉันมีหลายเท้า แต่เคลื่อนไหวเป็นหนึ่งเดียว
‎ฉันเดินบนพื้นดิน แต่มีดวงตาจากบนฟ้า
‎ฉันจะไม่มีวันปลดเปลื้อง เพราะฉะนั้นอย่าคิดลอง
‎ฉันแข็งแกร่งดั่งก้อนหิน แต่ฉันมีหัวใจสำรอง
‎ฉันมีปากมากมาย ‎แต่เปล่งออกมาเพียงเสียงเดียว
‎ฉันคืออะไร"
‎เราทุกคนตอบผิด แต่พวกเราก็ถูกต้อง
‎เพราะคำตอบคือ "เรา" ไง ทีมเรา!
‎พวกเธอเป็นทีม!
‎เพราะต้องทำงานเป็นทีมเท่านั้น ‎ถึงจะไขปริศนาฉันได้
‎- เอาละ พวก ‎- เราทำได้แล้ว!
‎โอ้เทพอียิปต์!
‎ธีบี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอไม่ยอมบอกเรา
‎เรื่องสมบัติล้ำค่าพวกนี้!
‎ฉันบอกไม่ได้ เพราะฉันก็ไม่รู้
‎ตู้นิรภัยของฉันไม่เคยถูกเปิดมาก่อน!
‎ฉันจะบอกเรื่องที่ไม่ใช่ความลับให้นะ
‎ว่าฉันดีใจมากแค่ไหนไง
‎ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้เรื่องฉันนะ!
‎นี่ เพื่อนกันมีไว้ทำไมล่ะ
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณพีบอดี้ ‎เราจะได้เปิดสมบัติกันแน่!
‎คุณพีมาแล้ว ซ่อนเร็ว!
‎แล้วเจอกันนะ!
‎ถ้าตอนนี้ตู้นิรภัยยังไม่เปิดออกละก็…
‎เจ้าสฟิงซ์นี่ได้ตีตั๋วเที่ยวเดียว ‎ข้ามน้ำข้ามทะเลไปแน่!
‎ดูเหมือนจะไม่ต้องส่งของไปไหนแล้วค่ะ
‎เธอเปิดห้องสมบัติได้เหรอ ขอดูหน่อยซิ
‎เดี๋ยวค่ะ!
‎ทองเต็มไปหมดเลย
‎สวยจริงๆ
‎ทำได้ดีมาก โจนส์
‎ฉันว่าจะเก็บห้องจัดแสดงนี้ไว้นานๆ เลย
‎ฉันเห็นด้วยค่ะ
‎โอเค งั้นเรามาพูดเรื่องการตลาดกันดีกว่า
‎ได้ยินไหม ธีบี้ เธอได้อยู่ที่นี่แล้ว!
‎- ไบโซนิค! ‎- สเตลลาร์!
‎พวกเธอเยี่ยมที่สุดเลย!
‎ทองมันก็ดี แต่สมบัติที่แท้จริงคือ ‎การมีเพื่อนแบบเธอ
‎มากอดกันหน่อย
‎- รักนะพวก! ‎- เรารักเธอนะ ธีบี้
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร