SERIAL NETFLIX
W miejscu pełnym tajemnic Gdzie przeszłości czuć zew
Bohaterka historii Ku przygodzie się rwie!
Ona ratuje przyszłość Przeszłości broniąc bram
To jej moment I teraz pokaże się nam
Ridley Jones!
Śmiała, dzielna i odważna
Ridley Jones!
Strzeże muzeum z dumą
Ridley Jones!
Swym entuzjazmem nas zaraża
Dinozaur i dodo I kosmiczna małpka są z nią
Ridley Jones!
Kapelusz to jej znak firmowy Ridley Jones!
Wyzwaniom nie kłania się
Nie lęka się nigdy, o nie Jak sprostać przygodom też wie
Leci do boju już
Wszystkich ratuje tu
Ridley Jones!
Poskromienie ogona.
- Cześć, babciu! - Coraz lepiej ci idzie z pnączami.
Już się rozbujałam.
Co jest w skrzyni?
Spójrz na te wazy.
Z każdego zakątka świata!
Uważaj z huśtaniem, ceramika łatwo się tłucze.
Spokojnie, zawsze uważam…
Prawie zawsze.
- Po co to wszystko? - Na wystawę o ceramice!
Muszę przygotować miejsce, żeby móc je prezentować.
Przydałaby mi się pomoc. Co ty na to?
Ja? Serio? Oczywiście!
Dziękuję, babciu.
Aż mogłabym się huśtać z radości, ale nie zrobię tego.
Za dużo delikatnych elementów.
Nigdzie nie mogę go brać.
Ale muszę, bo jest częścią mnie.
- Cześć! - Hej, słońce!
Remontujesz domek? Uwielbiam porządną przemianę!
To nowe eksponaty na wystawę ceramiki,
którą pomogę zbudować!
Poczekaj stegosekundę. Też możemy pomóc!
Uwielbiam nowe wystawy.
To będzie oficjalna misja Oczu Muzeum!
Drużyno, „Oczy” na trzy! Raz, dwa…
Przepraszam, Ralph się ekscytuje. Ogony tak mają.
Nie wiem, czy Dante powinien nam pomagać.
To wyjątkowe i bardzo kruche eksponaty.
Wymagają delikatnej opieki.
A Dante, no cóż…
No chodź tu, Ralphie!
Ma talent do przewracania rzeczy.
Jako opiekunka muzeum, muszę dbać o tę ceramikę!
Mówisz jak prawdziwa Jones.
Chyba sama pomogę babci. To robota dla rodziny Jones!
Nie zostawimy cię, jesteśmy Oczami Muzeum!
- Wszyscy za kumpelę i ona za wszystkich. - Uważaj!
Ten ogon świruje!
Moja deska!
Oczy, chodźcie.
Ktoś musi poskromić swój ogon, zanim zbliży się do ceramiki.
Ktoś? Jaki ktoś? Chodzi o mnie, prawda?
- Nie, o Dantego! - Mogłem się domyślić.
Należy do drużyny.
Dlatego musimy mu pomóc.
Nauczymy go uważać na cenne przedmioty.
Bizoński pomysł! Chodźmy!
Szkoląc tylko jego, możemy sprawić mu przykrość.
To fakt, jako ostatni dodo, wiem, jak to jest!
Czas nadać kształt nowej wystawie!
Super! Elektronarzędzia!
Jeszcze nie możemy tam wejść.
Najpierw czas na drużynowe szkolenie.
Szkolenie?
Nabierasz mnie?
Jakiego szkolenia nam trzeba do noszenia waz?
Ups!
Potrzebujemy eksperta od dużych ogonów,
a ja wiem, kto ma największy w całym muzeum!
Pani Sanchez zna się na uważaniu na eksponaty.
Nauczy nas, jak niczego nie strącać.
To prawda.
Znajdźcie swój rytm.
Zjednoczcie się z ogonem.
Próbujcie powtarzać „Om”…
A jeśli nie mam ogona?
Po prostu płyń z rytmem.
Czuję rytm.
A teraz już nie!
Dante, to tylko wiertarka!
Odlatuję!
Chyba nie o to nam chodziło.
Księżniczko, to konieczne?
Królowo. I tak.
Jako szlachecka szafiara
jestem stworzona, by nauczyć Dantego gracji i pozowania.
Przy ceramice chodzimy z szacunkiem, to gracja.
A jeśli mamy wybór, należy to robić stylowo.
Czyli pozować.
U mnie klaskanie nie działa.
Trzymamy zwoje na głowie i idziemy za starożytną egipską liderką.
Głowa do góry. Ramiona do tyłu. I obrót!
Do przodu i obrót!
Teraz uśmiechy jak mumie!
Ja się raczej zawijam jak mumia!
Pozowanie nie przybliżyło nas do celu.
Wiecie, że jestem twardą i silną bestią…
Przeuroczą bestią!
Puszczę to mimo uszu, bo fakt, zwinnie czmycham na kopytkach!
Dzięki lekkiemu pomykaniu jestem w stanie niczego nie rozbijać.
A co, jeśli nie mamy kopytek?
Musicie powtarzać moje bizońskie taneczne ruchy!
Ustawcie się i naśladujcie.
Kopytka w lewo, cza-cza-cza, i w prawo.
Obrót i ryk! Cza-cza-cza!
Ryk! Cza-cza-cza!
Mój ogon cza-cza-czy w złą stronę!
Chyba bizoński taniec nie jest dla początkujących.
Houston, czas na szkolenie z podstaw.
Astronauci są znani ze swoich podniebnych lotów,
ale jesteśmy też ekspertami od chodzenia w stanie nieważkości.
Co lepiej przygotuje nas na delikatne eksponaty?
Zastyganie.
Ja w niebezpiecznych sytuacjach nie robię nic!
No tak!
Dante, nie!
- Wybaczcie. To mój ogon! - Uciekajcie!
Uderzy w wazy! Dante, deska!
- Ale tu bajzel! - O nie.
- Posprzątam przy wazach. - Nie!
To znaczy: my to zrobimy.
Ty usiądź z dala od tej wystawy.
No dobra.
Trochę daleko od całej akcji, ale skoro tak mówisz…
Chwila…
To ja zrobiłem bałagan w muzeum.
Ziom, to chyba ja jestem problemem. Nic dziwnego, że mnie nie chcą.
Jak mogę chronić muzeum, jeśli wszystko psuję?
Od teraz działamy tylko we dwóch, Ralph.
Już dobrze wiem Na nic tu płacz
Jest lepiej im Gdy nie ma nas
Zawsze robimy coś Czym im dajemy w kość
Zostaliśmy tu ja i ty
Nic nie rozdzieli naszej imprezy
Znajdziemy miejsce, gdzie Będziesz mógł kręcić się
Bo już od dziś Ja i ty nikt więcej
Więc pójdę tam, gdzie nikt Mnie nigdy już nie znajdzie!
I dobrze wiem Gdzie będziesz, nawet kiedy zasnę!
Jesteśmy nierozłączni jak
Papużki dwie Z łodygą kwiat
I nie ma mowy bym Zostawił kiedyś cię
Bo już od dziś Ja i ty nikt więcej
Kocham cię, mały!
Dante, jak ci idzie bezruch?
To jego bandana.
Nigdy jej nie ściągał podczas przygód!
Może myśli, że już nie należy do drużyny?
Muszę go znaleźć i to naprawić.
Przepraszam za hałas, Rids!
Ta wystawa wymaga zaskakująco dużo młota pneumatycznego!
Czy to nie brzmi jak…
Popłoch!
Na pewno to młot spłoszył stado
Musimy uchronić ceramikę!
Chrońcie wazy!
To chyba Ridley.
Sprawdziłbym, czy nic jej nie jest, ale pewnie pogorszę sprawę.
Ogon czy nie, przyjaciele mnie potrzebują!
Ceramika się zaraz posypie! I ja z nią!
Może coś zaradzę!
Wróciłeś!
Przepraszam, ale idźcie się ukryć. To czas na ogon!
Będę jednością z ogonem! Głowa do góry, ramiona do tyłu!
Ryk i cza-cza-cza!
I stój!
Zastygł! Moja szkoła!
Zadziałało!
- Udało się! - Ale zastygłeś!
Chciałem pomóc, mimo że nie mogę być w drużynie.
Muszę ci coś powiedzieć.
- Szkolenia miały pomóc ci opanować ogon. - To dlatego, że jesteśmy przyjaciółmi.
Zależało nam, żebyś był w drużynie.
Nawet z takim ogonem?
Każde z nas musi nad czymś popracować.
Ja ciągle uczę się, jak być strażniczką muzeum.
Ja nie przesadzać z siłą i hardością.
Albo z urokiem i czarem.
Moje nogi drętwieją po długim podniebnym locie!
To nie powinno nas dzielić. Razem jesteśmy silniejsi.
Wszyscy za kumpelę i kumpela za wszystkich, prawda?
Tak jest. No chodź, wielkoludzie.
Wybacz, że nie powiedziałam ci prawdy.
Od teraz będziemy szczerzy.
Tak robią dobrzy strażnicy i przyjaciele.
Brzmi kozacko.
Tę mogę pożyczyć, pochodzi z mojej kolekcji.
Trzymałam w niej skarpetki.
Bardzo ładnie, skarbie.
Mam idealne miejsce na samej górze. Nie wiem tylko, jak ją tam wstawię.
Ogon na dychę!
Wystawa skończona!
To znaczy, że za swoją pomoc zasłużyłaś na pieczątkę.
Paszport, pani Ridley Jones.
Sama nie dałabym rady.
A ja nie dałabym rady bez przyjaciół i ich ogonów.
Mój punkt widzenia.
Mamo! Panie Peabody!
- Cześć, Rids! - Trochę tu bałaganu.
Cóż to za diabelstwo?
To złoty młot Mambrino.
Uwaga, jest ciężki!
Czemu wszystko leży na podłodze?
Robimy remanent.
Musimy sprawdzić każdy eksponat i upewnić się, że nic nie zginęło.
Każdy jeden.
Od ciężkich młotów po maleńkie skamieliny.
Muszę wiedzieć, jak cenne… edukacyjne jest to muzeum.
Tłumaczyłam panu Peabody, że to dużo pracy na jeden wieczór.
A ja tłumaczyłem, że ma pani czas do rana
albo znajdę kogoś na pani miejsce.
Spisywanie rzeczy, które są na miejscu, zajmie całą noc.
Jakieś eksponaty nie są na miejscu?
Meteoryt z wystawy o kosmosie i ten stary rower.
I coś, czego nigdy nie znalazłyśmy.
Piłka, którą uderzono pierwszy home run.
Znalezienie ich do rana będzie prawie niemożliwe.
A jeśli pomogę?
- Nie zapomnij o nas! - Co za wyczucie czasu!
Przed nami wielka misja dla Oczu.
Operacja „Pomóż mamie znaleźć rzeczy z długiej listy”.
- Tak jest! - Do dzieła!
Od czego zaczniemy?
Może od korony księżniczki?
Jestem królową i trzymaj kopyta z dala od błyskotek!
Może poszukamy brakujących eksponatów? Ty skup się na reszcie.
To świetny pomysł.
Przez lata strażniczki muzeum spisywały notatki o eksponatach.
Te mapy wskazują, gdzie leżały,
zanim zniknęły.
Dzięki za pomoc, Oczy. Razem ochronimy muzeum.
Bizoński wybór!
Rozdzielmy się, żeby je odnaleźć.
Dante, idź z Peaches.
- Jurajsko! - Git!
- Dudley ze mną. - Skrzydłowy!
Fred idzie z Ismat.
- Prowadzę! - Za mną!
Fred, urodziłam się, żeby być liderką, więc to ja potrzymam mapę.
Przykro mi, księżniczko,
ale mapa powinna być w rękach najtwardszego bizona w stadzie.
Pamiętajcie, że działamy w parach.
Podzielcie się też mapą!
Drużyno Oczu Muzeum, ruszajmy!
Zróbcie miejsce dla bizona!
Chyba dla królowej.
Mapa mówi, że piłka jest gdzieś wysoko.
A najwyższy punkt rotundy to?
Witajcie!
Widziała tu pani piłkę do baseballa?
Jej królewskość sądzi, że jest tutaj. Pewnie nie, ale pozwoli pani?
Bardzo proszę!
Ale muszę was ostrzec:
ogon mnie bardzo…
- Mój bandaż! - Moje rogi!
…łaskocze!
Tu piłki nie ma! Pierwszy błąd!
Dawaj mapę, mam lepszy pomysł.
Statek kosmiczny? No nie.
- Peaches wiedziałaby o piłce na dachu. - Może jest w środku?
- Otworzyć bagażnik? - Nie!
To przycisk startu! Wyłącz to!
Cztery, trzy, dwa, jeden…
Start! Nieważne.
Mówiłam: nie dotykaj.
Warto próbować!
Nie jeśli możemy skończyć w kosmosie!
Usłyszałam hałas! I wybuch.
I krzyki.
Wszystko gra?
System nie działa, bo się nie lubimy!
Pełna zgoda! Możemy pracować w pojedynkę?
Ale czemu?
No spójrz na nas To jasne, że
Różnimy się Jak to możliwe
Ja uwielbiam Trawiasty styl
A za to ja Pustyni kocham pył
Gracja to ja
Ja siły moc
Różnimy zbyt się By wyszło coś
Odmienni jak się tylko da
To księżniczka
Królowa
Faraon przyjacielem mym
Ja wolę biegać ze stadem swym!
Z duetu też
Dziś nici są
Różnimy zbyt się By wyszło coś
Zobaczysz sam
Współpraca nie jest pisana nam
Rację mam ja
Na procent sto
Różnimy zbyt się By wyszło coś
Nie dogadamy się
Tak, to prawda,
bardziej różnych przyjaciół nie widziałam.
Ale przecież możecie współpracować.
Muszę iść do Dudleya. Spróbujcie dla mnie i mamy.
- Dobra. - Tylko dla was.
Na mumię.
Wierzchołek piramidy zwykle wskazuje górę.
Źle trzymałaś mapę!
Nie, bo ty!
- Piłka nie jest na górze… - Jest na dole!
Mapa mówi, że w pniu są ukryte drzwi.
- Właśnie… - Tutaj!
Bizońsko!
Mum-jazdowo!
Leżał w biurze rzeczy znaleziony.
Piórko, Dudley!
Jesteś najlepszą koleżanką dla każdego dodo.
Mamy jeden z trzech.
Damy radę.
Dużo tu korytarzy.
Nie wiem, który prowadzi do piłki.
Gdybym miała zgadywać…
Mój bizoński zmysł nigdy się nie myli!
- Chodźmy… - Tam!
Mapa!
Rozdarta!
Dobra robota, księżniczko!
Brawo, bawole!
Bizonie, to co innego. Nazwy mają znaczenie.
To nie działa!
Spróbowaliśmy, ale czas na bizońskie solo na kopytkach.
Właśnie tak!
Jestem liderką mumii, a nie poddaną.
Muszę uważać.
Jeśli jest tu jak w piramidzie, to natknę się na pułapki.
Pułapka! Albo klimatyzator.
Tak czy siak…
Nie wierzę, że to powiem, ale przydałaby się pomoc silnego bizona!
Prawie nic nie widzę.
Przydałaby się Ismat i jej świecący chrząszcz.
Co tam było? Pająki? Zombie?
Gorzej! Ślepy zaułek!
Bierz mapę i przejmuj dowodzenie.
Poważnie?
Inaczej nic nie zdziałamy.
A korytarze to domena królowej.
Na wystawie mamy 50.
Dzięki, znajdźmy tę piłkę.
Piłkę ostatnio widziano w składziku. Właśnie tutaj.
Pusto.
Została tylko ta dźwignia.
Piłka!
Łap!
Ktoś zamawiał kozacki stary rower?
Był na wystawie o Amazonce.
Kto by pomyślał! Żółwik!
Świetna robota,
ale wciąż nie mamy piłki.
I dwojga z nas.
Ciekawe, gdzie oni są.
Zsyp na śmieci? Naprawdę?
Utknęliśmy w śmieciach, co świetnie podsumowuje tę misję.
Gorzej być nie może.
Chyba jednak może być gorzej!
Nawet nie myśl o przytuleniu, żeby mnie pocieszyć!
Ja też nie potrzebuję teraz wsparcia.
Słyszycie?
W domku na drzewie są tajne drzwi?
Ale super!
Wiesz co? Zawsze podziwiałam twój bizoński taniec!
Wiem, że tak naprawdę jesteś królową!
To Ismat i Fred!
Na pewno?
Tak! Chyba potrzebują pomocy!
Chodzi o panikę? Czy o to, że są dla siebie mili?
Trzeba ich uratować.
Nasz popłoch skończy się tutaj.
- Cieszę się, że byliśmy razem. - To zaszczyt przyjaźnić się z tobą.
Ridley?
- Nikt się nie tulił! - Dobra.
Włóżcie tę deskę między ściany, a wyjdziecie na górę.
Ale musicie współpracować.
Proszę, królowo.
- Weź to na przechowanie. - Dzięki.
- Fred! - Wyciągniemy cię!
Chwytamy się za ramiona i piórka!
Fred, nie sięgam!
Ismat!
Weź moją koronę!
A co z „kopyta z dala od błyskotek”?
Rozkazuję ci jako królowa i przyjaciółka!
Ciągnijcie!
- Uratowani! - Blisko było!
Udało się!
Znalazła pani meteoryt i rower, a co z piłką?
Tą piłką?
Niech mnie małpka kosmiczna kopnie! To znaczy…
Zbiory muzeum są kompletne.
Chyba wszystko mamy.
Od razu się dowiem, jeśli tylko coś zniknie.
Nic mi nie umknie.
Tak chciałem.
Wcale nie chciałem.
Dziękuję, Oczy. Bez was nie znalazłabym wszystkiego.
Paszport, panno Ridley Jones.
Zasłużyłaś na pieczątkę remanentu!
Dziękuję! Niewiele brakowało.
Wybacz, Ridley.
Nie udało mi się opanować samolubności.
Mnie też.
Okazuje się, że razem tworzymy dobry zespół.
Mówiłam! Razem gwarantujecie home run!
- Jasne! - Tak jest!
Ismat, pamiętasz to całe gadanie ze zsypu?
Wiem, że to nie było na serio.
- Nie do końca. - Naprawdę? Bo ja też mówiłam na serio.
Niedopasowanie ma zalety.
Nawet pozwoliłaś mi dotknąć korony!
Jeden i ostatni raz! Kopyta z dala od błyskotek!
Napisy: Jędrzej Kogut