‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‎ที่ซึ่งอดีตมีชีวา
‎มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‎ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‎เธอปกป้องอนาคตของเรา
‎โดยปกป้องอดีตแก่เก่า
‎เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
‎พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ ‎และลิงอวกาศเคียงข้าง
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
‎ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว
‎เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
‎โลดโผนในการต่อสู้
‎และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
‎ริดลีย์ โจนส์!
‎ไม่เหมาะกับราชินี
‎อร่อยจัง
‎ดีใจจังที่เราได้กิน ‎อิฐแข็งๆ อุ่นๆ ที่อยากจะเป็นไอศกรีมนี่
‎มันคือไอศกรีมนะ มันแค่ฟรีซดรายมา
‎เวลาไปอยู่ในอวกาศ ‎เราจะทำไอศกรีมหกไม่ได้นะ!
‎ขอบคุณนะ วิทยาศาสตร์
‎- ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำนะ พีชเชส ‎- เราควรจะกลับบ้านกันได้แล้ว
‎เราจะตั้งน้ำพุสฟิงซ์ใหม่ที่สวนหน้าบ้าน
‎สูงกว่าฉันสองเท่าแถมยังประดับไฟ
‎อย่าลืมโชว์แสงเลเซอร์นะ
‎ฟังดูน่าทึ่งมากเลย เราขอดูหน่อยได้ไหม
‎ไม่รู้สิ ฉันควรจะเล่นตัวดีไหม
‎ไม่ละ! ฉันอยากให้เธอได้เห็นมัน
‎น้ำพุนี่คือความสำเร็จสูงสุดของฉัน เย้!
‎เขาติดตั้งเองเลยนะ ‎เราจะไปดูกันว่ามันได้ผลไหม
‎เฮ้ๆ พวกเรามัมมี่เคยสร้างพีระมิดมาแล้วนะ
‎แค่ของตกแต่งบ้านเล็กๆ น้อยๆ สบายอยู่แล้ว
‎ไม่นะ! ชุดฉันพังหมด!
‎โต้คลื่นไปเลย!
‎วิ่งเร็ว!
‎อุ๊ยตาย ฉันกำลังจะบอกว่ามีข่าวดี
‎ของปวดตานี่ เอ๊ย หมายถึงน้ำพุน่ะ ‎ไม่ใช้ต้นเหตุที่ทำน้ำรั่ว!
‎แต่ฉันยังหาไม่เจอว่าน้ำมันมาจากไหน
‎แถมน้ำยังท่วมไปหมดด้วย
‎แล้วบ้านเราล่ะ
‎แล้วของสวยๆ งามๆ ของเราล่ะ
‎เสียใจที่ต้องบอกว่ามันอยู่ใต้น้ำหมดเลย
‎อิสแม็ท ฉันเสียใจด้วยนะ
‎พ่อคะ เราจะโอเคไหม
‎โอเคสิ เพราะเรามีทุกอย่าง ‎ที่เราต้องการที่นี่แล้ว
‎โอเค ฉันจะกลับไปตรวจสอบดูที่ใต้น้ำ
‎แต่ฉันอยากได้คนที่แกร่งดั่งวัวมาช่วย!
‎ฉันทั้งแข็งแกร่งและเหมือนวัวเลย
‎เราจะต้องเปียกนะ
‎บางทีให้คนอื่นไปน่าจะดีกว่า
‎ไม่มีอะไรจะทำลายเขาปลอมที่จัดทรงมาอย่างดี ‎ได้เท่าน้ำอีกแล้ว
‎แล้วดันเต้ล่ะ
‎ใช่เลย ผิวหนังเป็นเกล็ดชนะเลิศ!
‎นายว่ายท่าหมาได้ไหม เอ๊ย ท่าไดโนเสาร์น่ะ
‎ฉันน่ะตัวไทรเซรา "ท็อป" ‎ในคลาสว่ายน้ำเลย
‎โอเค!
‎- จูราสแสบ! ‎- ยิปปี้!
‎เป็นคืนที่บ้าบอจริงๆ
‎ฉันเหนื่อยแล้ว พร้อมนอนหรือยัง ทุกคน
‎มีปัญหาขนาดเจ้าหญิงกับเมล็ดถั่วอยู่นะ
‎ห้องจัดแสดงเราน้ำท่วมอยู่ จำได้ไหม
‎จริงด้วย พวกเธอกลับบ้านไม่ได้
‎ผ้าพันมัมมี่คงจะคลายตัวแน่ ถ้าเกิดมันเปียกชุ่ม
‎- อี๋! ‎- ดูไม่น่ารักแน่
‎ใช่ หนูไม่อยากเห็นหรอก
‎ไม่ต้องห่วง คืนนี้ฉันจะหาที่ให้เธอนอนเอง
‎ห้องจัดแสดงฉันมีที่เหลือเยอะเลย
‎เพราะฉันต้องอยู่คนเดียวตลอดน่ะ
‎ฉันว่าฉันเข้าใจที่นายจะสื่อแล้วนะ ดัดลีย์
‎อาเทน โคซี่ พวกคุณไปนอน ‎ที่ห้องจัดแสดงนกโดโด้ได้เลย
‎ส่วนอิสแม็ท ทำไมเธอไม่ค้างกับเราล่ะ
‎ค้างเหรอ ฉันเอาด้วยสิ! ‎หวังว่าเธอจะไม่กรนนะ เจ้าหญิง
‎ราชินีไม่เคยกรน! ‎พวกเขาแค่หายใจเสียงดังตอนหลับ
‎นั่นก็คือกรนหรือเปล่า
‎นายท่านและนายหญิงผู้มีเกียรติ ‎ข้าได้ยินข่าวเรื่องโถงนอนของท่านแล้ว
‎ทำไมไม่รับเครื่องนอนเกราะโซ่ถักนี่ไปล่ะ
‎ข้าว่าท่านจะต้องสบายแน่นอน
‎ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณจ้ะ!
‎ตอนนี้ฉันก็แปรงฟันได้ทีละซี่แล้ว
‎และฉันร้องเพลงกล่อมทุกคนได้นะ
‎ขอบคุณค่ะ คุณนายซานเชส
‎เห็นไหมอิสแม็ท เราทุกคนพร้อมช่วยเธอ
‎ขอบคุณนะ พวกเธอเจ๋งที่สุดเลย
‎ฉันเกือบลืมไปแล้วว่า ‎ฉันนอนในห้องตัวเองไม่ได้น่ะ
‎นี่เตียงนอนหลับปุ๋ยของเรา
‎ฉันคิดว่าเราอาจต้องการ ‎อะไรที่กว้างกว่านี้
‎แน่นอน ผมเข้าใจ
‎ขอเวลาเดี๋ยว
‎ขอโทษที…
‎ผมทำสายไฟหายไปในเซเรนเกตีน่ะ
‎ริดลีย์ อย่าลืมเก็บเชือกกับกล้องส่องทางไกลนะ
‎ไม่อยากให้ซ้ำรอยเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหรอก
‎บางคนเดินละเมอ ส่วนหนูผจญภัยละเมอ!
‎พีชเชสเรียกหม่าม้า! เรียกหม่าม้า!
‎หนูว่าหนูเจอต้นตอของน้ำแล้วละ
‎มีรูรั่วที่ห้องจัดแสดงแม่น้ำแอมะซอนที่อยู่ติดกัน!
‎เพื่อน ปิรันยาเต็มไปหมดเลย!
‎เรากินไม่ได้นะ!
‎แม่มั่นใจว่าพวกเขาปลอดภัย ‎แต่ขอตัวไปเช็กหน่อย
‎เพราะแบบมันมีปิรันยาด้วยน่ะ
‎ได้เวลาปูฟางนอนแล้วละ!
‎โทษที พวกเธอจะใช้นี่ไหม
‎ไม่ ฉันหมายถึงว่าจะนอนแล้วน่ะ ‎ฉันจะปิดไฟ แล้วก็…
‎เดี๋ยวก่อน! ฉันนอนหมอนสามัญชนไม่ถนัดเลย
‎ที่บ้านฉันใช้ผ้าฝ้ายอียิปต์น่ะ
‎นี่เลยจ้ะ เจ้าหญิง
‎ริดลีย์ ปิดไฟหน่อย
‎เดี๋ยวก่อน มันมีอย่างอื่นนอกจากหมอนด้วย
‎ทั้งห้องนี่เลยน่ะ!
‎ฉันขอสั่งให้เราจัดเฟอร์นิเจอร์ใหม่!
‎และมันจะต้องสนุกสุดๆ แน่
‎ไปทางซ้ายนิด
‎ทีนี้ไปทางขวาหน่อย
‎ซ้ายอีก
‎เราจัดเฟอร์นิเจอร์ใหม่ห้ารอบแล้วนะ
‎เราแก้ไขหมดแล้ว
‎และอีกอย่างนะ
‎ใช่ ฉันว่าได้เวลานอนแล้วละ
‎เดี๋ยว! ถ้ายังไม่ได้เล่นเกมกัน ‎ก็เหมือนไม่ได้มาค้างคืนใช่ไหม
‎ริดลีย์ ตาเธอแล้ว!
‎เท้าซ้ายสีฟ้า
‎ริดลีย์
‎อะไรเหรอ
‎เจ้าหญิงชนะแล้ว! เข้านอน!
‎เดี๋ยวก่อน!
‎ราชินีของเธออยากเติมขนม!
‎นี่ฉันคิดไปเอง หรืออิสแม็ทดูจู้จี้ผิดปกตินะ
‎คืนนี้เธอทำตัวเป็นเจ้าหญิงยิ่งกว่าคืนไหนๆ เลย
‎ต้องการอะไรอีกไหมครับ
‎เราโอเคแล้ว
‎ไม่ละ ขอบคุณนะ ดัดลีย์
‎แน่ใจเหรอ น้ำไหม พัดไหม
‎หรือเล่านิทานก่อนนอนให้นกสูญพันธุ์ตัวโปรด
‎จะช่วยให้หลับสบายขึ้นไหม
‎โอเค เรื่องเดียวนะ
‎กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีมัมมี่รูปงาม…
‎ไม่นะ!
‎โอเค แค่นั้นแหละ!
‎ฉันไม่เคยบ่นเลย ‎ตอนที่เธอบังคับให้เราทำกำไลเพื่อนซี้
‎หรือตอนที่เธอให้เราออกแบบทรงผมให้กันและกัน
‎เพราะมันเจ๋งมาก…
‎แต่นี่มันต้องหยุดได้แล้ว!
‎แค่บอกเรามาว่าเธอเป็นอะไร ‎แล้วเราจะได้นอนกันซะที!
‎ใช่ เห็นชัดเลยว่าเธอไม่สบายใจ ‎เธอบอกเราได้นะ
‎ยังไงพวกเราก็รักเธอ
‎ใช่แล้ว เรารักเธอนะ
‎โอเค เธอพูดถูก ฉันจะพูดออกมา!
‎ฉันกลัวความมืด
‎แล้วทำไมไม่เคยบอกเราเลยน่ะ
‎ฉันเป็นราชินีนะ!
‎ราชินีไม่ควรมีความกลัว
‎พวกเขาควรจะเป็นผู้นำที่กล้าหาญ!
‎ราชินีควรปกครองแม่น้ำไนล์
‎ด้วยสไตล์ที่ไม่กลัวเกรง
‎เธอควรมีภูมิคุ้มกันความหวาดหวั่นเล็กน้อยเช่นนั้น
‎ราชินีไม่ควรกังวลและทำตัวไม่สมเป็นราชินี
‎ทุกคราที่มีคนเดินเข้าไปดับไฟ
‎ราชินีจะต้องกล้าหาญ
‎จะเรียกว่ามาดมั่นก็ไม่ปาน
‎เธอไม่ควรกลัวจนตัวสั่น
‎ราชินีควรบริหารประเทศ
‎โดยไม่มีความกลัวหรือความประหม่า
‎นั่นคือวิถีของผู้นำ ‎สร้างความประทับใจอันเป็นตำนาน
‎กล้าหาญและมีพลัง เธอไม่ควรเป็นคนขี้ขลาด
‎เป็นสฟิงซ์ขี้กลัว หวาดกลัวสิ่งงี่เง่าอย่างความมืด
‎กล้าหาญและท้าทาย
‎อาจหาญเหมือนเสื้อผ้าที่เธอสวม
‎แล้วทำไมฉันถึงได้กลัวนัก
‎ราชินีไม่ควรกลัวจนตัวสั่น
‎อิสแม็ท การยอมรับว่ากลัว ‎ก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่กล้าหาญที่สุดที่ทำได้นะ
‎การบอกเราว่าเธอกลัวความมืดนี่ใจเด็ดมากเลย
‎และฉันก็รู้ดี! เพราะฉันน่ะใจเด็ดที่สุด
‎ฟังนะ การบอกใครๆ ว่าเธอกลัวอะไร…
‎มันแค่ทำให้เธอเป็นมนุษย์
‎มนุษย์มัมมี่อายุเก่าแก่ เข้าใจที่ฉันบอกใช่ไหม
‎มันจะทำให้เธอเป็นผู้นำที่ดีขึ้น
‎ขอบใจนะริดลีย์ ขอบใจนะเฟร็ด
‎นี่ ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเธอกลัวอะไร
‎เราก็อยู่เคียงข้างเธอได้นะ
‎อะไรจะช่วยให้เธอกลัวความมืดน้อยลงได้บ้าง
‎ทางเดียวที่ฉันจะหลับได้ตอนกลางคืน ‎คือการนอนกอดไฟด้วงเรืองแสง
‎แน่นอนว่าต้องมีข้ารับใช้กล่อมด้วยนะ
‎ฟังดูเหมือนเราต้องไปผจญภัยแล้ว!
‎ดัดลีย์!
‎- ตื่นหรือยัง ‎- ยัง
‎แล้วนายกระซิบได้ไง
‎จริงด้วยแฮะ
‎เราต้องให้นายช่วย
‎เอาละทีม นี่คือภารกิจกู้ภัย
‎อิสแม็ทลืมของสำคัญไว้ในห้องจัดแสดง ‎และเราต้องกลับไปที่นั่น!
‎พีชเชส สถานการณ์น้ำรั่วเป็นยังไงบ้าง
‎รับทราบ
‎หม่าม้ากับคุณยายเธอกำลังเข้าไป ‎ในห้องจัดแสดงแม่น้ำแอมะซอน
‎เพื่อดูว่าพอจะซ่อมรอยรั่วจากฝั่งนั้นได้ไหม
‎ไม่ใช่วันนี่แน่ เจ้าจระเข้ ถอยไปนะ!
‎ฟังดูเหมือนพวกเขาควบคุมมันได้นะ
‎เอาละทุกคน ตามฉันมา
‎และระวังปิรันยาแอมะซอนให้ดีล่ะ!
‎โอเค เราต้องกระโดด
‎พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม กระโดด!
‎ทุกคน มองหาหลอดไฟที่เป็นรูปด้วงนะ
‎หมายถึงอันนั้นหรือเปล่า
‎อยู่นั่นไง!
‎เยี่ยมมาก!
‎ฉันต้องกระโดดขึ้นไปตรงนั้น
‎พีชเชสช่วยจับตาดูอันตรายข้างหน้าทีได้ไหม
‎รับทราบ
‎เถาวัลย์ที่สิบสองนาฬิกา!
‎ระวังนะ มีปลาไหลไฟฟ้าข้างหน้า!
‎ดีนะที่ฉันลืมเอาเชือกไปเก็บ
‎ได้แล้ว!
‎ปิรันยา!
‎- ไม่นะ ‎- นี่!
‎ฉันไปไม่ทันแน่ๆ
‎- ตายแล้ว ‎- น่ากลัวจัง น่ากลัว
‎แต่พอพูดออกไปแล้ว ฉันก็เผชิญหน้ากับมันได้ ‎เพราะการยอมรับในความกลัวคือความกล้า
‎นี่เจ้าปิรันยา ทางนี้!
‎- นั่นแหละ! ‎- แจ่มแจ๋ว!
‎เมื่อกี้เหมือนเห็นภาพอดีตฉายขึ้นมาเลย
‎ริดลีย์ ทุกคน ขอบคุณมากที่ช่วยฉันคืนนี้
‎เราควรจะขอบคุณเธอมากกว่า!
‎เธอช่วยชีวิตพวกเราไว้!
‎เหมือนที่ริดลีย์บอกฉันน่ะ
‎เรายอมรับว่าตัวเองกลัวได้
‎และพอยอมรับแล้ว ฉันก็รู้สึกกล้าขึ้นเยอะ
‎แถมฉันยังอยากเป็นผู้นำและเพื่อนที่ดีด้วย
‎- เธอคือราชินีที่กล้าหาญที่สุดที่ฉันรู้จักเลย ‎- เธอเจ๋งดี เจ้าหญิง!
‎- ภูมิใจในตัวเธอนะ เพื่อน ‎- กล้ามาก!
‎เฟร็ด เธอน่ารักจัง
‎พูดเรื่องอะไรกันน่ะ
‎ริดลีย์ สำหรับการไปท่องแม่น้ำแอมะซอน ‎และช่วยเพื่อนๆ ไว้
‎หลานได้รับตราประทับใหม่!
‎ตอนนี้หนูมีหลายตราแล้ว!
‎และข่าวดี! ในที่สุดเราก็ซ่อมรอยรั่วได้แล้ว
‎มันมาจากเจ้าอนาคอนด้าน่าสงสาร ‎ที่สายตาไม่ดีน่ะ
‎โชคดีที่ค่าสายตาเราเท่ากันเลย
‎อาเทน โคซี่ อิสแม็ท ทุกคนกลับบ้านได้แล้วล่ะ!
‎พวกคุณจะไปแล้วเหรอ
‎แต่ผมเพิ่งทำโดโด้โดนัทให้เอง!
‎แถมมันยังหอมน่ากินด้วย
‎อร่อยจัง! ดัดลีย์ ‎เชิญเธอมาพักบ้านเราได้ตลอดเวลาเลยนะ
‎โดยเฉพาะถ้าเธอทำขนมนี่เยอะๆ
‎จริงเหรอ คุณพูดจริงเหรอ
‎ข่าวเด็ดสะระตี่!
‎ฉันช่วยกู้ของบางส่วนของเธอจากในน้ำมาได้
‎นี่เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่ฉันต้องการ
‎- โอ้ อิซมี่! ‎- ฉันรักพวกเธอจัง
‎พีชเชสเรามีปัญหาแล้ว
‎เรียบร้อยหมดแล้ว
‎แขกออกจากตึกไปทุกคนแล้ว
‎ซึ่งอาจหมายถึงได้ตราประทับเพิ่มนะคะ
‎วันนี้ขอบใจมากนะ ริดลีย์
‎ทำได้ดีมาก
‎อยากจะไปพักที่บ้านต้นไม้เต็มแก่แล้ว
‎ทำไมไม่ไปพักเลยล่ะคะ
‎คือหนูปิดพิพิธภัณฑ์เองได้นะ
‎แน่ใจนะว่าพร้อมแล้วน่ะ
‎ถามจริงเหรอคะ พร้อมซะยิ่งกว่าพร้อมอีก
‎หนูมีอะไรต้องเรียนอีกมาก
‎แต่ถ้ายายจะสอนให้หนูดูแลที่นี่
‎เรื่องนี้ก็ต้องสอนด้วยนะคะ!
‎พูดถูก แถมแม่หลานก็ออกไปนอกเมืองด้วย ‎ยายต้องมีคนมาช่วยจริงๆ
‎ยายว่าหลานพร้อมแล้วละ
‎ขอบคุณค่ะ คุณยาย
‎หนูสัญญาว่าทุกสิ่งและทุกคนจะปลอดภัยค่ะ
‎ถ้าต้องการอะไรก็บอกนะ
‎มีอย่างหนึ่งที่หนูต้องการค่ะ
‎นั่นแหละค่ะ ดวงตาเข็มทิศของยาย
‎ทีนี้หนูก็พร้อมลุยแล้ว
‎- นี่ ทุกคน! ‎- ริดลีย์!
‎สวัสดี!
‎รถใหม่น่ารักจังเลย คนสวย
‎ขอบใจนะ ตอนนี้ฉันกำลังฝึกงานเป็นผู้พิทักษ์
‎แม่ก็เลยให้ฉันมีรถลาดตระเวนของตัวเอง!
‎ฉันพร้อมผจญภัยแล้ว!
‎พวก นั่นอะไรน่ะ
‎บางทีพวกเพนกวิน ‎อาจจะเข้าไปในเครื่องทำไอติมอีกมั้ง
‎ไปดูกันดีกว่า
‎- กุญแจล่ะ ‎- ฉันจัดการให้ค่ะ
‎คุณพีบอดี้กับลอนนี่!
‎พิพิธภัณฑ์เรื่องด่วน! ขอย้ำ นี่ไม่ใช่การซ้อม!
‎ไม่มีเวลากลับไปห้องจัดแสดงแล้ว
‎แค่อย่าขยับแล้วพยายามทำตัวให้แนบเนียน
‎บอกแล้วว่ามีคนอยู่ที่นี่
‎ริดลีย์ เธอเองเหรอ
‎คุณพีบอดี้ ลอนนี่ ‎พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ดึกๆ ดื่นๆ คะ
‎ฉันสังเกตเห็นกิจกรรมแปลกๆ ในพิพิธภัณฑ์!
‎ฉันคิดว่าอาจมีเรื่องแปลกๆ ‎เกิดขึ้นที่นี่ตอนกลางคืน
‎อะไรกัน ไม่มีหรอกค่ะ! ‎หนูไม่เห็นมีอะไรแปลกเลย
‎ฉันเลยให้ลอนนี่ติดตั้ง ‎ระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์ไว้แล้ว
‎ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในพิพิธภัณฑ์ตอนกลางคืน ‎ฉันจะรู้ทันที
‎มันทำงานจากเจ้านี่แหละ ฉันคิดว่านะ
‎ยังไงก็เถอะ ตั้งแต่สัญญาณเตือน ไฟ ‎ไปจนถึงประตู จะไม่มีอะไรผ่านตาฉันไปได้
‎ถ้าสัญญาณเตือนดัง ฉันจะกลับมา
‎จะไม่มีอะไรผ่านตาฉันไปได้เช่นกัน
‎โดยเฉพาะคืนนี้!
‎โอเค ไปตรวจความปลอดภัยหน่อย!
‎เธอไปแล้ว อย่างน้อยก็ตอนนี้นะ
‎ระบบรักษาความปลอดภัยเหรอ ‎ในพิพิธภัณฑ์เนี่ยนะ
‎แย่แล้ว แย่มากๆ
‎เราจะไปไหนมาไหนไม่ได้อีกแล้วสิ!
‎แล้วฉันจะได้ฝึกบินตอนไหน
‎ฉันเริ่มจินตนาการตัวเองบินได้คล่องแล้วนะ
‎- แล้วลูกเล่นสเกตฉันล่ะ ‎- หรือเสียงคำรามสัตว์ร้ายดุดันของฉันล่ะ
‎ชีวิตในพิพิธภัณฑ์ที่เราเคยรู้จัก ‎จะเปลี่ยนไปตลอดกาล!
‎ฉันไม่ยอมหรอก
‎ในฐานะผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ‎ฉันสัญญาว่าจะทำให้บ้านเราเป็นอิสระ
‎ทำยังไงล่ะ
‎ฉันยังไม่รู้
‎พีชเชส ดูซิว่าเธอพอจะสืบอะไรเกี่ยวกับ ‎ระบบรักษาความปลอดภัยของลอนนี่ได้บ้าง
‎รับทราบ!
‎ฉันคือดวงตาจากบนฟ้าของพวกเธอ
‎มาดูกันซิว่าลอนนี่ทำอะไรอยู่
‎แปลกแฮะ ‎ไม่เห็นมีการรักษาความปลอดภัยเพิ่มเลย
‎แต่ก็นะ ลอนนี่ไม่เคยทำงานดีอยู่แล้ว
‎ลืมอะไรไปนะ…
‎จริงด้วย! ฉันลืมเปิดมัน
‎เลเซอร์เหรอ
‎ระวัง พีชเชส!
‎เรามีปัญหาแล้ว
‎ฉันว่าลอนนี่ทำงานได้ดีกว่าที่เราคิดนะ
‎ใช่ ไม่อยากจะเชื่อเลย ‎แต่ระบบของลอนนี่ดูรัดกุมมาก
‎อดทนไว้ก่อนนะ! ฉันจะปิดมันเอง
‎ได้ผล!
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย!
‎ทำไมต้องได้ผลด้วยเนี่ย
‎ปิดสัญญาณเตือนภัย!
‎ไม่เอาน่า ให้ฉันทำอะไรถูกต้องสักครั้งเถอะ!
‎พีชเชส ลอนนี่กำลังมุ่งหน้าไปทางเธอนะ
‎แต่ฉันยังเจาะระบบ ‎รักษาความปลอดภัยนี่ไม่ได้
‎เธอเกือบถึงห้องรปภ.แล้ว!
‎นายต้องออกมาเดี๋ยวนี้!
‎ทำไมประตูถึงล็อกนะ
‎มีคนอยู่ในนั้นเหรอ
‎ปิดสัญญาณเตือนภัยทีเถอะได้โปรด อพิโธ่อพิถัง
‎ให้ตายสิ ตอนนี้ฉันอยู่สูงทีเดียวเลย
‎ไม่เอาน่า! ฉันยอมแพ้แล้ว!
‎ปิดระบบรักษาความปลอดภัย
‎เลเซอร์!
‎- ปิดไปแล้ว! ‎- ใช่!
‎ฉันรอดแล้ว!
‎พีชเชส เลเซอร์ปิดไปแล้ว ‎ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติแล้ว!
‎ทำไมมันต้องสูงด้วยนะ
‎ทนมองไม่ได้แล้ว! น่ากลัวเหลือเกิน!
‎ฉันว่านี่ไม่น่าใช่ "กลับมาเป็นปกติ" นะ
‎พีชเชส เรามีปัญหาใหม่แล้ว
‎หรือไม่เราก็เป็นคนก่อปัญหาใหม่เป็นกระบุงนี่เอง ‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎ฉันซ่อนตัวอยู่บนเพดานแล้วก็ลื่นกล้วยนิดนึงน่ะ
‎แต่เรื่องนี้ฉันแก้ได้สบายบรื๋อ!
‎แน่ใจนะ เธอดูกลัวๆ อะ
‎ฉันเนี่ยนะกลัว
‎ไม่อยู่แล้ว! จำไว้ด้วยว่าเธอกำลังพูดกับใคร
‎ไม่ บันไดไปบ้านต้นไม้ปิดไปแล้ว ‎แบบนี้คุณยายก็ติดอยู่ที่นั่น
‎มีแค่เราที่ช่วยให้ทุกคนกลับไปที่ห้องจัดแสดงได้ ‎ก่อนที่คุณพีบอดี้จะกลับมา
‎แต่ถ้าลอนนี่ยังเดินไปเดินมา ‎และทั้งพิพิธภัณฑ์เละแบบนี้
‎เราจะทำได้ยังไงกัน
‎ก็ได้เวลาผจญภัยแล้วน่ะสิ
‎ทางนี้ค่ะ มัมมี่! เกือบถึงบ้านแล้ว!
‎เย่!
‎พวกเขาปลอดภัยแล้ว ‎แต่ปกติฝั่งอียิปต์มันหมอกลงหนาแบบนี้เหรอ
‎มันทำให้ผมฉันชี้ฟูนะ
‎ไม่นะ มันเป็นความร้อนแห้งๆ มากกว่า
‎พีชเชส เรามีหมอกบังทางอยู่
‎ฉันเห็นหมอกแล้ว แต่ไม่เห็นพวกเธอ
‎รอก่อนนะ!
‎เอาละ ฉันเห็นเธอแล้ว
‎ทุกคนก้าวไปข้างหน้าสองก้าว
‎ทีนี้เดินไปทางซ้ายสามก้าว
‎ดันเต้ซ้ายอีกทาง
‎ขอบใจนะ พีชเชส
‎ทีนี้ก็กระโดดแบบยิ่งใหญ่เพื่อมวลลิงจ๋อ!
‎- เย่! ‎- ขอบคุณนะ พีชเชส!
‎นี่ผีเสื้อ อย่าตกใจนะ ‎ห้องจัดแสดงของเธออยู่ใกล้ๆ นี่เอง
‎- ขอบใจนะ! ‎- เรารอดแล้ว!
‎โอเค ตอนนี้เราแค่ต้องกลับ…
‎โอ๊ะโอ! เลเซอร์มาอีกแล้ว!
‎วิ่ง!
‎อิสแม็ท!
‎วิ่งต่อไป!
‎นี่อาจเป็นฉากจบของฉันนะ!
‎ไม่ต้องห่วง อิสแม็ท ‎เราจะหาทางพาเธอออกมาเอง
‎ใครมีท่าเด็ดๆ ไว้หลบเลเซอร์บ้าง
‎ไม่ใช่ฉันกับราล์ฟแน่
‎เขาเป็นนักเต้นที่ห่วยมาก อุ๊ย!
‎แต่ฉันไม่นะ
‎ฉันมีท่าเด็ด!
‎เต้นรำกับฉันนะ เจ้าหญิง
‎"ราชินี" ต่างหาก แต่ได้เลย ขอบคุณนะ!
‎จะว่ายังไงได้ล่ะ กีบเท้าพวกนี้เกิดมาเพื่อเต้น
‎เธอรู้ตัวใช่ไหมว่า ‎เธอคือไบซันน้อยที่น่ารักปุ๊กปิ๊กคิกขุที่สุด
‎ก็ใช่ แต่ฉันไม่อยากน่ารัก
‎ฉันอยากเป็นสัตว์ร้ายตัวใหญ่!
‎พีชเชส มีทางที่จะทำให้พิพิธภัณฑ์ ‎กลับมาเหมือนเดิมได้ไหม
‎เซนเซอร์พวกนี้มันเยอะเกิน!
‎ตอนนี้ฉันคิดได้แค่ตัดไฟฟ้าไปซะ
‎ดูเหมือนกล่องควบคุมพลังงานจะอยู่ที่…
‎ข้างบนนั่น
‎เธอต้องทะยานขึ้นไปถึงจะปิดมันได้
‎ไม่นะ ประตูกำลังปิด!
‎คุณพีบอดี้กลับมาแล้ว! ‎ฉันกลับไปที่ห้องจัดแสดงดีกว่า!
‎พีชเชส ออกจากฐาน!
‎เร็วเข้า!
‎ดูเหมือนจะไม่มีใครกลับไปที่ห้องจัดแสดงได้แฮะ
‎จะมีอะไรผิดพลาดไปได้อีก
‎นี่มันดูไม่ดีเลยนะ
‎จะให้คุณพีบอดี้เห็นเราแบบนี้ไม่ได้!
‎เดี๋ยว นั่นกล่องควบคุมพลังงานใช่ไหม
‎เราปิดไฟฟ้าจากตรงนี้ได้
‎เพื่อน สายไฟยุ่บยั่บไปหมดเลย
‎พีชเชสต้องรู้แน่ว่าต้องตัดสายไหน ใช่ไหมพีชเชส
‎เป็นอะไรไป
‎มันอาจจะไม่ใช่จังหวะเหมาะนักที่จะบอกเธอว่า…
‎ฉันกลัวความสูง
‎แต่เธอเป็นนักบินอวกาศนะ
‎ที่ถูกมัดไว้กับจรวด
‎ที่พาเธอไปไกลหลายร้อยไมลส์เหนือพื้นโลก!
‎ซึ่งเธอเลือกเอง! ‎ถ้ากลัวความสูงจะทำแบบนั้นได้ยังไง
‎ฉันหลับตาตอนที่เครื่องออกตัวน่ะ
‎เครื่องขัดพื้นตัวร้าย! ร้ายมาก!
‎ลอนนี่! ให้ฉันเข้าไปที!
‎เพราะแบบนี้เสียงเธอถึงดูกลัวๆ ‎ตอนอยู่บนเพดานน่ะเหรอ
‎ทำไมไม่บอกเราล่ะ
‎ก็ฉันทำภารกิจนอกโลกไปตั้งมากมาย
‎และไม่เคยทำให้เพื่อนร่วมทีมผิดหวังเลย ‎จนกระทั่งวันนี้
‎ขอโทษนะทุกคน
‎บางทีฉันอาจจะไม่ใช่วีรบุรุษนักบินอวกาศก็ได้
‎ใครๆ ก็มีความกลัวทั้งนั้น พีชเชส
‎ฉันกลัวว่าจะไม่มีวัน ‎หาเข็มทิศวิเศษของตัวเองเจอ
‎ฉันกลัวว่าจะพลาดงานแฟชั่นวีคที่ไคโร
‎และฉันก็กลัวว่าสักวันหนึ่งราล์ฟจะย้ายออกไป
‎ฉันกลัวว่าอาจจะไม่กลัวอะไรเลย
‎ส่วนฉันก็กลัวแทบทุกอย่าง
‎ขอบคุณนะ ทุกคน
‎แต่ฉันว่าฉันคงยังทำแบบที่นักบินอวกาศทำกันไม่ได้
‎ไม่ต้องพูดถึงตัดสายไฟเลย
‎ทำได้สิ ครั้งนี้ฉันจะเป็น ‎ดวงตาจากบนฟ้าของเธอเอง
‎มองฉันไว้แล้วฉันจะเป็นหอควบคุมของเธอ
‎หัวใจเธอเต้นระรัว
‎รู้สึกว่ามันสูบฉีด
‎แต่เธอเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
‎- ที่หาญกล้าพิชิตนอกโลก ‎- นอกโลก!
‎ภารกิจช่างน่าหวาดหวั่น
‎แต่อย่าได้เย้ยหยัน
‎ติดเครื่องไอพ่นแล้วทะยานออกไป
‎ถลาขึ้นไป!
‎เผชิญหน้ากับความกลัว!
‎เมื่อเธอทะยานข้ามท้องฟ้า ‎ความกลัวของเธอก็จะจางหาย
‎ถลาขึ้นไป
‎ความเป็นไปได้ช่างน่ากลัว ความเสี่ยงสูงลิบ
‎แต่เธอเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
‎- ที่รู้จักวิธีโบยบิน ‎- ลิงน้อยถลาลม!
‎เวลากำลังถอยหลัง
‎- เราจะถูกจับไม่ได้ ‎- ติ๊กต่อก
‎เราต้องการเจ้าจ๋อนักบินอวกาศคนโปรด
‎ถลาขึ้นไป!
‎เพียงเชื่อมั่นไว้!
‎เผชิญหน้ากับความกลัว ‎และจะไม่มีสิ่งใดที่เธอทำไม่ได้
‎ถลาขึ้นไป
‎ถลาขึ้นไป!
‎ถลาขึ้นไป เผชิญหน้ากับความกลัว
‎ฉันทำได้เพื่อพวกเธอ!
‎จับได้แล้ว!
‎เดี๋ยวนะ… งั้น…
‎ทั้งหมดนี่ก็…
‎เตือนภัยผิดพลาด คือว่าคุณพีคะ ‎ฉันเหมาะจะเป็นยามกะกลางวันมากกว่า
‎เราปล่อยการเฝ้ายามตอนกลางคืน ‎ให้พวกโจนส์ดูแลดีกว่า
‎ไม่มีใครรู้จักพิพิธภัณฑ์ดีกว่าพวกเขาแล้ว
‎คงจะใช่แหละ
‎ตอนนี้ฉันพิสูจน์ไม่ได้ว่า ‎มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นที่นี่ ดังนั้น…
‎ฉันจะกลับบ้านละ
‎ให้ไปส่งไหม
‎ขอบคุณค่ะ ‎แถมเครื่องขัดพื้นเพิ่งกินกุญแจรถฉันไปด้วย
‎ใช่! เราทำได้!
‎พิพิธภัณฑ์จะเป็นพื้นที่อิสระเปิดโล่ง ‎สำหรับทุกคนที่เรียกมันว่าบ้าน
‎- ยอดเยี่ยม! ‎- รับทราบ!
‎มัมมี่ตื่นเต้น!
‎ขอบคุณที่ช่วยนำทางฉันฝ่าความกลัวนะ ริดลีย์
‎ฉันคงทำไม่สำเร็จ ถ้าไม่มีเธอคอยช่วย
‎ได้เสมอ การเผชิญหน้ากับความกลัว ‎จะง่ายขึ้นถ้ามีเพื่อนอยู่ด้วย
‎และเธอคือลมใต้ปีกของเรานะ พีชเชส
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร