BİR NETFLIX DİZİSİ
Geçmişin can bulduğu
Gizem dolu bir yerde
Büyümeye hazır
Bir tarih kahramanı var!
Geçmişimizi koruyarak
Geleceğimizi kurtarıyor
Sahne alma vakti gelen bir kahraman o!
Ridley Jones!
Cüretkâr, cesur ve gözü pek
Ridley Jones!
Müzeyi gururla korur
Ridley Jones!
Maceracı ruhu bulaşıcı
Yanında dinozor, dodo ve astronot maymunla
Ridley Jones!
Özgün fötr şapkasıyla
Ridley Jones!
Onu hiçbir engel durduramaz
Asla korkuya yenik düşmez
Macera buldu mu parıldar
Kargaşanın içine dalar ve günü kurtarır
Ridley Jones!
Hazır olmasam da deneyeceğim.
Güle güle. Tekrar bekleriz.
Anne, baksana. Anka Yakutu yok!
Bir sorun mu var?
Ne? Mesela bir şey mi eksik?
Hayır! Bay Peabody, her şey mükemmel.
Müzeyi aldığından beri seni kovmaya yer arıyor.
Ama müzenin başında olmazsan biz…
Taşınırız. Merak etme, kolyeyi bulurum.
Yardım ederim, macera olur!
Dante kuyruğuna asılmanı sevmiyor.
-Dante kim? -Dante mi dedim?
Çok garip, neden öyle bir şey diyeyim ki?
-Merhaba, kim var orada? -Benim, Lonny!
42 aydır Ayın Güvenlik Görevlisi!
Lonny, tek güvenlikçimiz sensin.
Doğru, size birkaç kaçak yakaladım.
Üzgünüm! Burayı çok seviyorlar, çıkmıyorlar.
Sen burada yaşayan çocuksun, değil mi?
Evet, çok havalı gibi ama sıkıcı da oluyor.
Hiçbir şey yapmana izin yok.
Dinozorum, sizi yiyeceğim!
Dinozorlar gerçekten konuşabilse, o zaman çok eğlenceli olurdu işte.
Çocuk müzesinde ağaç evde yaşıyorsun.
-Daha ne eğlencesi olsun? -Peki, peki.
-Doğuştan yetenekli. -Cevap hayır.
Daha küçük, hazır değil.
Olabildiğince hazır. Yolculuklar sondan başlamaz.
Anne, bir şey duydum.
Hazırım. Hazır olduğumu biliyorum.
Koridorlarda yürürken Bir hisse kapılıyorum
Duvarlardaki eserler "Kaderin çağırıyor" diye fısıldıyor
Her nasılsa sanki bu sessiz sergiler
Başlamayı bekleyen Yeni bir maceranın parçası
Yüreğim hazır olduğumu söylüyor
Beni neyin beklediğini keşfetmeye hazırım
Evet, hazırım
Daha fazlasını yapmaya hazırım
Kulağa delice gelse de Bu fikri kafamdan atamıyorum
Her bir sergi diyor ki, "Ridley, senin vaktin geldi"
Benim vaktim geldi!
Artık hazırım
Beni neyin beklediğini bulmaya hazırım
Evet, hazırım
Her ne olursa olsun
Evet, hazırım
Nihayet annemin görmesine hazırım
Hazır olduğumu görmesine
Hazırım kaderime
Hazırım!
Vantilatörü kim kapattı?
Ben kapattım.
Onsuz nasıl uçuyormuş gibi yapacağım? O vantilatör kanatlarımdaki rüzgâr.
Üzgünüm, kayıp kolyeyi arıyordum.
Dur, uçuyormuş gibi mi? Kimsin sen?
Bence buradaki asıl önemli soru senin kim olduğun.
-Niye bağırıyoruz? -Bilmiyorum!
Hayır, dur. Biliyorum.
Çünkü sen müzedeki nesli tükenmiş dodo kuşusun!
O kadar incitici olmana gerek yok!
Sergide yalnız olmak ne kadar kötü, bilir misin?
Neslinin tükenmesini bırak, konuşuyorsun! Konuşmaman gerekir!
Dudley!
Kalktın mı?
Daha neler! Dinozorlar konuşabiliyor!
Elbette konuşuruz.
Kuyruğa dikkat! Pardon.
Kuyruğum hep beni avlama peşinde.
Nihayet tanışabildik. Ben, Dante.
Bu da Ralph. Selam ver Ralph!
Ben, Ridley. Bir dinozor ve onun kuyruğuyla konuşuyorum.
Aynen öyle.
Dikkat! Lemurlar geçiyor.
Sağ ol. Ufaklıkları, Uzay Kanadı'nda gezmeye götürüyorum.
Hadi, yürüyün. Hadi.
Ismat, bak burada kim var!
Mısır Tanrıları aşkına! Ridley.
Uyarayım, asil bir mumyayım ama sarılmaya bayılırım.
Öyle! Mumya bana sarıldı, süper.
Seni mumya sergisinde görmüştüm. Ama farklısın.
Yeni kıyafet!
Gün içinde giydiğim şeyler hep son hanedandan.
Ben Peaches. Uzayda muz kabuğuna basan ilk maymun.
Houston, bir sorunumuz var. Duyamıyoruz.
Pardon, kaskımın olduğunu unutuyorum.
Selam, ben Peaches.
Uzayda muz kabuğuna basan ilk maymun.
-Vay canına! -Nihayet seni sürünün başına geçirdiler.
Hazırım demişti.
Duydunuz mu?
Elbette, sen de aynı annen gibisin işte.
Annemi biliyor musunuz?
Elbette anneni biliyoruz.
Müzenin başında o var.
Biliyorum ama ben sizi…
-Bilmiyor muydun? -Evet.
-Yeni bir gezegene iniş yapmış gibi misin? -Biraz kafam uçtu.
-Dudley! Vantilatörün tüylerimi bozdu! -Pardon.
Bulutların arasında uçan muhteşem bir kartal gibi hissettiriyor.
Dodo kuşları uçamaz.
Bu tutumla uçamazlar tabii!
Fred kadın mı, erkek mi?
-Bilmiyorum. Sadece Fred işte. -Süper.
Hadi gel, etrafı gezelim.
Bekleyin! Henüz gerçek anlamda uçamıyorum!
Sağlam duruyorsunuz Bayan Sanchez!
Neredeyse 12 saattir havaya asılı hâlde sabit duruyorum.
Kuyruğuma çok fena kramp girdi!
-Kelebekler kuyruk sörfüne bayılır. -Burası inanılmaz bir yer!
Eh, annen ve anneannen
bize galaktik ötesi iyi bakmıştır hep.
Annemin başı dertte. Anka Yakutu kayıp.
Sabaha bulmazsa işinden olabilir. Yardım etmek istiyorum, hazır değilmişim.
Bazen insanlara kim olduğunu anlatman gerekir.
Keşke elimden daha fazlası… Durun, şu ne?
Kolye! Yardım edebileceğim.
Dikkat! Karibular sergilerine girilince ürker.
Kaçmaya başlarlarsa vay hâlimize!
Kaçın!
Aklımı okudular! Bak, aklıma koyarsam uçabilirim!
Ben bir kartalım!
Dostum, bunu kretase payı atlattın!
-Kaçın! -Nasıl ya?
-Arka duvar yok mu? -Geceleri yok.
Uzaklaşıyorlar mı, yakınlaşıyorlar mı?
-Ay, yakınlaşıyorlar! -Sıkı durun!
Kaçın!
-Hazır olduğuna emin misin? -Ha?
Kask. Unuttum. Ridley, hazır olduğuna emin misin?
Kaçışmalar ciddi iştir.
Dodo kuşunun peşinden gitme çünkü neslimiz tükendi!
Seni anlıyorum.
Kaçın!
-Hazırım. -Ben de öyle umuyordum.
Kalkış iznini aldın.
Göster onlara kendini.
Ama gösterirken tarz ol!
Artık podyuma hazırsın!
Kaçın!
-Bakamayacağım. -Gözümü alamıyorum.
Bu, kızlar için büyük bir adım.
Selam! Ben, Ridley. Memnun oldum. Kalmak isterdim ama kaçmam lazım.
-Kaçın! -Selam!
Yani selam. Ne yapıyorsun?
Kolyeyi alacağım.
-Hangi kolye? -Boynuzundaki.
Boynuzumda kolye mi var! Al çabuk!
Kaçmayı bırakırsan alacağım.
Ama kaçmaya başladın mı duramazsın!
Kaçın!
Başı fena dertte, yardım etmeliyiz.
-Şart mı? -İyi bir kraliçe arkadaşlarını korur.
Kim bizimle?
Karibuları sergilerine döndürmeliyiz.
Böylece her şey sağlam kalır… Bazı şeyler.
Kaçın!
Şaşıracaksınız ama gaz kesme vakti geldi!
Çömlek sergisi bugün kaçışmalara kapalı!
Kemerlerinizi bağlayın, masalarınızı kapayın.
Bizi tercih ettiğiniz için sağ olun!
Kartal iniş yaptı!
Karibuları sergilerine sokmalıyız.
-Kolyeyi alamadım. -Ya şimdi ya hiç!
O hâlde şimdi!
Bizonca bir seçim!
Görev tamam mı?
Evet.
-Süpermiş. -Asilce.
Anneme götürmeliyim.
Anne!
Ne yazık ki kolye…
Çok görkemli!
Sanırım bu defalık her şey yolunda.
Ama yine geleceğim. Gözüm üstünüzde Jones'lar!
Tekrar bekleriz.
Sizi geçireyim.
Hazırım demiştim.
Nasıl buldun bunu?
Yoksa şeyle mi…
Açıklamam gereken çok şey var.
Senin de öyle.
Ona gelirsek…
Pek iyi görünmüyor olabilir ama ben buraya hazırım.
Pek sanmıyorum ama öğrenmeye hazır olabilirsin.
-Evet! -Süpermiş!
Mumyanı gururlandırdın!
Bilge birinin dediği gibi, yolculuk sondan başlamaz.
Açıklayacak çok şey var.
Ama bence ilk dersten başlayalım.
Evet, nedir?
Temizlik.
Onu yapabilirim.
Yeni yer ekibin de yardım eder.
-Mumya-lade! -Mezozoik!
Bazıları sıcak sever.
Ziyaretçilerin dikkatine. Müze kapanıyor.
-Buraya taşınmayı… -Kalsak ya.
Çıkış bu tarafta, tekrar bekleriz.
Güle güle!
Bunlar sonunculardı.
Etraf temiz. Artık herkes ortaya çıkabilir, değil mi?
-Bu gece kıpır kıpırsın. -Elimde değil!
Artık her şeyi bildiğimden
aklımdaki tek şey macera yaşamak!
Macera mı?
Eğitime başlamaya kesin hazır mısın?
-Evet. -Kesin eminsin.
En eminim! Hazır doğmuşum!
Orası doğru.
Peki.
Evet!
Ailemizin kadınları bu müzeye hep bakmıştır.
İşimiz, burayı yuva edinen eski eserlere bakmak
ve onları korumak olmuştur.
Anladım.
Bu kültürlerden ve tarihten bir şeyler öğreniriz.
Biliyorum!
Ayrıca evlerini bulduğumuzda
-eserleri iade de ederiz. -Hâlâ konuşuyor muyuz?
Anne, anneanne, aile tarihimiz süper
ama müzenin gece canlandığını öğrenince macera yaşarım sanmıştım!
Ormanlara dalar, tapınaklarda koşar, böcek yer…
Tamam, sonuncuyu boş verin.
İşimizin büyük kısmı macera içermiyor.
Biz huzuru koruruz. Bu, eğitimin parçası.
Ama müzeye inip herkesle tanışabilirsin.
İşte şimdi oldu! Görüşürüz!
Selamlar! Nasılsın?
Bayan Sanchez, kuyruğunuza bir şey mi yaptınız?
Fark ettin! Sağ ol canım benim!
-Selam olsun! -Ridley!
Kraliçene dikkat et!
Bizim kraliçemiz değilsin.
Bu akşam rotada ne var?
Eğitimime başladım!
Ama beklediğimden daha sıkıcı çıktı.
Biraz macera yaşamayı umuyordum.
Anneni hatırlıyorum da,
eğitimi iyice ilerleyince maceralara başlamıştı.
Benim gibi kocaman bir hayvan bile ufaktan başladı.
Müzeyi koruyacak beceriye sahibim.
-Pardon. -Hı?
-Yardım eder misiniz? -Evet, elbette.
Maceraya çıkıyorum.
Seni şanslı şey. Pardon, şanslı penguen.
Bakın, yardıma hazırım.
Pedro! Pedro, neredesin?
Pedro'yu gördünüz mü? Siz?
-Soğuktan uzun süre uzak kalamaz. Pedro! -Dudley, sorun mu var?
Hayır, felaket var! Pedro kayıp.
Tek başına dünyaya atılmış ufak, uçamayan bir kuşcağız o.
Ben bu durumu iyi bilirim ve hiç hoş değildir!
Pedro kim? Tebaamdan biri mi?
Bilmiyorum ama müzenin bir parçasıysa benim sorumluluğumdadır.
-Bana tarif et. -Ufak, boyu şu kadar.
Siyah-beyaz ve şöyle yalpalıyor.
Penguen tarif ediyorsun. O bir penguen.
Penguen mi? Yerini biliyorum.
Hey, nereye yuvarlanıyorsun?
Serengeti'ye! Pedro'yu kurtarmam gerek.
Gerçi muhtemelen tedarikli gitsem iyi olur.
Demek malzeme lazım…
Nereden bulacağını biliyoruz.
Vay canına!
Bir maceraperestin rüyası bu! Burayı nereden bildiniz?
Şaka mı bu?
Bunlar annen ile anneannenin süper ötesi gizli malzemeleri!
Neyse ki bayağı sağlam şeyler.
Annem ve anneannem demek…
Güzel!
Sevdim!
Sanırım hazırım.
Ama yalnız gidemezsin. Biz de geliyoruz.
-Öyle mi? -Herhâlde!
Koca bir bizonun korumasına ihtiyacın olacak.
Ben yani, ben.
Doğru!
Sana nazikçe ne yapacağını söyleyecek bir asil de lazım.
Hayır, olmaz. Serengeti sıcak ve tehlikelidir
ve dodolar çok kolay yanar.
Kum için terliklerim de yok.
Tabii burada kalabilirsin. Yalnız.
Yalnız mı? Neyse, sanırım geliyorum.
-Ne de olsa türümün son örneği değilim! -Sağ olun.
Durun.
Beraber gideceksek ekibiz demektir.
Bir ekip! Kretase kadar süper!
Bu ekibe dâhil olduğum için gururluyum. Adı neydi?
Henüz isim bulmadık.
"Müzenin Gözleri" olabiliriz!
Çünkü her eseri, her diyoramayı gözetiyoruz.
Her arkadaşı da.
-Anlaşıldı! -Süper!
Üç deyince birlikte! Bir, iki…
Gözler!
Şu kutsanmış duvarlara bakın
Ne muhteşem koleksiyon
Bu paha biçilmez hazineler Nasıl da korunmak istiyor
Dünyanın en ücra köşelerinden Tarihî ve çarpıcı güzellikler
Kutsal vazifemiz hep aklımızda
Her bir eski eseri kollamalıyız
O yüzden vaka çözülene kadar hiç duramayız
Biz, Müzenin Gözleri'yiz
Harekete geçelim
Küçük Pedro tek başına
Serengeti'de bir başına
Hiç korkma, Gözler daima hazır
Karşımıza ne çıkarsa çıksın Ayakta kalmalıyız
Pedro mu kayıp? Hemen izini süreriz
Biz, Müzenin Gözleri'yiz
Başarısız olmayacağız
Vay canına!
Serengeti bir canlanmış pir canlanmış.
Merak etme, arkandayım.
Sen de duydun mu, korkum mu konuşuyor?
Çalışıyor mu?
Takmayı unuttum. Selam Peaches.
Görev kontrol konuşuyor, siz sahadayken ben de müzeye göz kulak olacağım.
Ne olacağı hiç… Satürn adına, o da ne?
Bazı gördüklerini unutmak mümkün değil.
Ben gökyüzündeki gözünüzüm. Gerekirse arayın.
-Tamam! -Anlaşıldı!
Ne diyorduk?
Serengeti çok korkunç diyorduk,
vazgeçip eve dönmekte utanılacak bir şey yok.
Hadi gelin!
-Önden buyur, önce Dudley. -Dudley, gitmek zorundayız.
Korksak bile müzedeki herkesi korumak bizim görevimiz.
Ayrıca Pedro'yu tehlikeye ben attım. Gerçek anlamda.
Onu geri getirmeliyim.
Kızak izleri. Bu tarafta olmalı. Tam arkasındayız.
-Ridley? -Fil!
Arkama geçin! Patentli "Deli Bakışım" onu korkutur!
Korkutmak mı? Ama sen çok şekersin!
Şeker değilim, hayvanların en büyüğü ve sertiyim!
Herkes atlasın!
Çok ucuz atlattık!
Burası beklediğimden çok daha tehlikeli.
Umarın Pedro iyidir.
Sanki beni mumyalıyorlar.
Ne dediniz bakayım?
Geri mi dönelim?
"Evet, hadi geri dönüp leziz kuş yemleri yiyelim!"
Hadi, devam etmemiz gerek.
Biz bu kadar sıcakladıysak, kim bilir penguen ne hâldedir!
Olamaz, izler sona erdi.
Merhaba.
Pedro.
İmdat!
Pedro!
Korkuyorum.
-Biliyorum, korkma. Seni eve götüreceğiz. -Tamam.
Eyvah.
Tüh, bu hiç iyi olmadı.
Üzgünüm, burası titrek ve ürkek ve ben kalakaldım.
Öyle olmuş.
Kayaların düşmesine engel olan tek şey sensin.
Buraya gelmemeliydim.
Senin gibi macera yaşamak istedim.
Üzülmene hiç gerek yok. Ama benim var, bu benim hatam.
-Ama seni kurtaracağım, tamam mı? -Tamam.
Senin ağırlığında bir şey lazım ki kayayı oynatmadan seni oradan alabilelim.
Peaches, yavru penguenlerin ortalama kilosu nedir?
Bakıyorum Ridley!
90 kilo! Dur, o yavru filmiş.
Bekle lütfen!
Buldum.
Harika! Sağ ol.
Buldum, bana biraz kum uzatır mısınız?
Umarım tutar. Tek şansımız var.
Düşmediler.
-Evet! -Yaşasın!
Güzel!
Tüh. Kuyruk çarptı.
-Düşüyorlar! -Herkes koşsun, kaçın!
Dudley!
-Dedim size, çölde dodo olmaz! -Merak etme, seni kurtaracağım.
Neslimin tamamen tükenmesine ramak kalmıştı!
Pedro, iyi misin?
Çok acayipti!
Ama artık eve gidebilir miyiz?
Kesinlikle.
Sağ salim dönebildik!
Ridley, hızlı düşünerek çok büyük bir şey başardın.
Son anda Ridley ile Pedro'yu nasıl da kurtardım ama!
Öyle olsun bakalım. Hepimiz güvendeyiz ya, yeter!
Pedro! Benim ufak penguenciğim! Çok endişelendim!
-Bulduğunuz için sağ olun. -Ne demek?
Pedro, sanırım ikimiz de tehlikeli maceralara hazır değiliz.
Öncesinde öğrenmemiz gerekenler var.
Anne, anneanne, siz kızmadan önce…
-Sen iyisin ya… -Laf dinlemediğin için üzgünüm.
Fil ve kayalar bizi eziyordu, başımıza güneş geçiyordu!
Sanırım bu yüzden müzeyi öğrenmemi istiyordunuz.
Eğitime geri mi dönsek?
Filleri eski çömleklerden uzak tutman gerekiyor.
Antika gemi modellerini de tuvaletlerden.
Hep su peşindeler.
Onlara inanma, tuvaleti tıkıyorlar.
Penguenler de çöle gitmeyecek, anladım.
Yeter mi?
Hayır, hadi kıymetli taşlara geçelim.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu