NA KAŻDEGO NADEJDZIE CZAS,
KTÓREGO NI PRZECIĄGNĄĆ, NI PRZYSPIESZYĆ SIĘ NIE DA
Dziś Turcja jest zdruzgotana śmiercią wyśmienitej dziennikarki.
Ludzie zgromadzili się na pogrzebie w meczecie Teşvikiye.
Młodsze pokolenie może jej nie zna,
ale straciliśmy dziś kogoś ważnego: Lale Kıran.
Była weteranką, która zawsze kierowała się staromodnymi wartościami.
Choć z czasem o niej zapomniano, dzisiaj chcemy uczcić jej pamięć.
Kogo miałam na myśli, mówiąc „ludzie”? Ludzi po pięćdziesiątce.
Nie potrafiła uszczęśliwić rodziny. Sama też nie była szczęśliwa.
Nie wróciła do pierwszej miłości, Kenana.
Zmarnowane życie.
Przekonana o swej nieomylności,
niezwykle życzliwa bogini nudy, Lale Kıran.
Tak.
Nie żyje.
Pochowaliśmy ją. To koniec.
No dobrze.
Przejdźmy do ważniejszych wieści.
PO DRUGIEJ STRONIE
NA SKRZYDŁACH AMBICJI
W coś ty się wpakował, durniu?
Co ty tu robisz?
Patrzę, jak bardzo nawaliłeś.
Widziałam na Twitterze.
Ty?
Martwiłaś się o mnie?
Czyli jednak jesteś zdolna do miłości.
- Co ty gadasz? - Mówię, że się o mnie martwiłaś.
- Nic z tych rzeczy. - Jasne.
Nie możesz się rozpraszać.
Co to za gadanina? Dobra, idę sobie.
Aslı.
Co? Czemu patrzysz na mnie jak jakiś psychol?
- Nie widać, kiedy śpisz. - Czego?
Że jesteś obłąkana.
No proszę.
Naprawdę się zakochałaś.
Szkoda.
Pewnie wolałabyś większego ważniaka. I żeby on pokochał ciebie.
Połączylibyście siły. Para ludzi sukcesu.
Ale Bóg pokarał cię tym.
Niedobrze mi od ciebie.
Chyba zwymiotuję.
Halo?
Cześć, Yusuf. Jak się czujesz?
- Dobrze. - Daj ją na głośnik.
Mam złamane przedramię, ale poza tym w porządku.
Całe szczęście. Martwiliśmy się.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Potrzeba ci czegoś? Śmiało, mów.
Nie, wszystko mam. Dziękuję bardzo.
Dobrze. Kiedy wracasz?
Pan Kenan zorganizuje podwózkę za godzinę.
- Przyjechać prosto do stacji? - Nie ma mowy.
Przyjedź, dopiero kiedy wydobrzejesz.
Najpierw odpocznij.
Mogę przyjechać.
Dobrze, jak chcesz.
Do zobaczenia.
Dziękuję. Do zobaczenia.
No proszę!
Ale jesteś kochany, co?
Tak. Jestem.
- I nawet ktoś mnie odwiedza po nocy. - Daj spokój.
Wiesz, że cię wykorzystają i wyrzucą?
Mamy jeszcze czas.
Nie, dzięki.
Wychodzę.
ASLI TUNA: PO DRUGIEJ STRONIE
Dzień dobry. Jak się pani czuje?
Świetnie pani wygląda. Za sprawą wczorajszego wieczoru.
Impreza było wspaniała.
Tutaj mam kilka story z przyjęcia pani Lale.
Zrobiłam zrzuty ekranu, gdyby chciała pani porównać.
Dobrze. Pokaż.
Widzi pani? U nas było lepiej.
Dawali gościom szampana. Żenada.
Jak na weselach. Nie to, co u nas.
Przy okazji: świetny płaszcz.
- To… - Tak?
- Nic takiego. Wracaj do pracy. - Dobrze.
Cześć, kochana.
Chyba wczoraj za dużo wypiłyśmy.
Było małe spięcie między panią Zerrin a tobą…
Ale widzisz? Przyszła do nas, prawda?
Müge.
Kochana?
Cieszę się, że cię mam. Pomogłaś mi. Dziękuję.
Ależ oczywiście, kochana. Zawsze do usług.
Zawsze. Naprawdę nie musisz dziękować. Kawka?
Głowa mi pęka. Zamówię nam kawę.
LALE KIRAN: NEWSROOM
Dziesięć minut na to…
- Nie zjesz? - Telefon do…
Zjem. Już trochę zjadłam.
Co to?
Nowy temat.
Wiesz…
Dziś wreszcie przedstawię go na antenie.
- A co to za temat? - Poczekaj…
Nie było pytania.
Jesteś zajęta.
Ciebie…
To do wywalenia.
Na to dwadzieścia minut. Co z tobą?
Wszystko dobrze?
Jesteś jakiś nieswój.
Porozmawiamy. Musimy porozmawiać.
Kiedy będziesz wolna.
Dobrze, kochanie. Jak chcesz.
Branża…
Tak.
Ludzie mówią o pani temacie na Twitterze. Trenduje.
Nie moim, tylko naszym.
Nic nie zrobiłem.
To wszystko pani zasługa. Piszą też o tym za granicą.
Mogę zrobić kompilację.
- Dobrze, jak chcesz. - Zgoda.
- Nie ma wyników oglądalności. - Cieszę się.
Miałam już dość oglądania swoich porażek każdego ranka.
Nadal nic nie jesz?
A ty znowu o tym?
To ja pójdę nad tym popracować.
Do zobaczenia.
Pamiętasz nasze pierwsze wyniki?
Nie pamiętam.
Ale ja tak.
- Fajnie. - Chciałaś iść na spacer.
Poszliśmy na wybrzeże Fenerbahçe.
Wtedy pojawiły się wyniki.
Po tamtym dniu zawsze tam chodziliśmy,
kiedy czekaliśmy na wyniki.
Na szczęście.
No i?
Po co mi teraz o tym mówisz?
Pogodziłam się z tym.
Wyszłam z mody.
Nawet pani Zerrin do nas nie przyszła. Mój czas się skończył.
Tak, rozumiem. Dobrze.
Co ty próbujesz zrobić? Uzmysłowić mi to? Brawo.
Tak to odebrałaś?
Umiem czytać między wierszami.
Powinieneś uciec i ratować się, póki jeszcze możesz.
Poza tym…
Nieważne.
Tak.
Nieważne.
1. LALE KIRAN: NEWSROOM
Widziałaś?
- Tak. - Wyruchali nas. Są na szczycie!
Nie sądzę, że na stałe. Oglądalność im spadnie.
Mówisz?
A ja myślę, że ludzie mają dość twojego śmiesznego programu. Co ty na to?
Nie, to nie tak.
Coś jest nie w porządku. Powinnam mieć wyższą oglądalność.
Problem leży w ekipie.
Zajmę się tym.
Zajmiesz…
No to się zajmij.
Ale szybko, dobra?
Przyspiesz.
- Dzień dobry. Są stroje. - Dzień dobry.
- Wyjść. - A to?
- Kazałam wyjść! Już! - Wyjdźcie.
ASLI: POWIEM CI COŚ W TAJEMNICY.
MUSZĘ SIĘ KOMUŚ ZWIERZYĆ.
MOGĘ UFAĆ TYLKO TOBIE. WIDYWAŁAM SIĘ Z ŻONATYM MĘŻCZYZNĄ.
I co mam niby zrobić?
Co za idiotka.
A TERAZ… JESTEM W CIĄŻY…
- Brawo! - Za przyszłe sukcesy!
- Gratulacje! - Wspaniale!
Dziękuję wam bardzo.
Wyniosła nas pani na szczyty.
- Skąd. - I tobie też gratuluję, Kenan.
Nie każdy zdołałby sprowadzić do nas Lale Kıran.
To znaczy…
Szczerze mówiąc, my byśmy nie zdołali.
- Skądże znowu. - Dziękuję.
- Zdrowie pani Lale. - Dziękuję.
- Gratulacje. - Dzięki. Zdrowie.
No dobra. Skończyliśmy, prawda?
Najpierw przemowa.
- Śmiało. - No dobrze.
Całkowicie wierzę w etykę pracy naszej wspaniałej ekipy.
Cieszę się, że mogłam tego doświadczyć. Dziękuję bardzo.
Zawsze ciężko pracowaliśmy.
Naprawdę ciężko.
Nic nigdy nie odwróciło naszej uwagi
ani nie sprawiło, żebyśmy poszli na łatwiznę.
Jestem dumna, że mogę dzielić z wami wszystkimi ten sukces.
Z pewnością nie było łatwo go osiągnąć.
Łamaliśmy serca i traciliśmy nerwy.
Co nas te wyniki kosztowały?
Pomyślmy o tym.
Liczby to nie wszystko, prawda?
Musimy to zrozumieć.
Właśnie.
Kiedy rozpoczynamy tę karierę, prosimy o zaufanie.
Wykonujemy tę pracę dla osób, które nam ufają.
Dla widzów, którzy są na tyle uprzejmi, by nas cenić.
Dziękujemy wszystkim.
Dziękujemy pani.
Mamy dużo do zrobienia. Wystarczy świętowania.
- Wracajmy do pracy. - Dobrze.
Mam spotkanie na Zoomie.
- Dołączę. - Jasne.
Będę w biurze. Yusuf, choć ze mną.
Dobrze.
- Życzę jeszcze więcej sukcesów. - Oby było ich wiele.
Jak leci?
- Między pracą a pracą? - Kiepsko.
Klątwa prezeski. Narobiłam sobie zbyt wielu wrogów.
Gdziekolwiek pójdę,
wszyscy chcą się odegrać.
To znaczy?
Ci, którzy kiedyś stali w kolejkach do mnie, mówią:
„No proszę, Gül Simin na rozmowie o pracę u mnie”.
Daj spokój.
Pieprzyć ich. Są żałośni.
Przestań.
Robiliśmy przecież to samo.
„Teraz mam cię w garści”. Robiliśmy ludziom różne rzeczy.
Dasz sobie radę. Do dna.
Idę zapalić.
Idę z tobą.
Podobno Güliz złożyła ci propozycję. Jaką?
Mów.
Czemu pytasz?
Chcesz powiedzieć, że już się nie liczę?
Gül zawsze się liczy.
Kasyno zawsze wygrywa.
Dziękuję.
Ale przestań owijać w bawełnę.
Będziesz w stanie zostawić Lale?
Bo mnie się nie wydaje.
Dlaczego?
Daj spokój.
„Zatrzymaj mnie. Nie chcę odchodzić.
Nie daj mi odejść”.
Znasz tę piosenkę?
Rety.
Jesteśmy w złym lokalu.
Powinniśmy byli iść topić smutki w raki.
No proszę.
Co u was, kochani?
Przyjaźń nigdy się nie kończy, co?
Chwila. Nie pogratulowałam wyników oglądalności.
Kupię wam szampana.
Aslı.
Idź sobie, kochana.
Jak idzie?
Z pracą?
Kazałam ci iść.
Czekaj.
Wydrapaliście sobie oczy, ale to mnie się dostaje.
Lwy upierają się,
że ptak nie może do nich dołączyć.
Rozpiera ich duma z tego, że są lwami.
Mają swój własny krąg i żaden ptak nie może się do niego dostać.
To dla nich próba.
Tylko czas pokaże, jak długo będą trzymać ptaka z dala od siebie.
KENAN: ZDECYDOWAŁEM SIĘ… WCHODZĘ W TO.
ASLI TUNA Z ŻONATYM FACETEM
ASLI TUNA BYŁA NIEGRZECZNA
TACY LUDZIE SĄ SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
POPULARNE W TURCJI: BEZWSTYDNA ASLI
ROZBIŁA RODZINĘ!
ROZPUSTNA ASLI
- Müge, kochana? - Tak?
Ale szałowy strój!
I te okulary!
Müge.
Wyrzucam cię.
Kadry zajmą się formalnościami.
Nie rozumiem.
Kazałam ci iść. Rozstajemy się.
Znajdę sobie nową naczelną.
Jak wy to mówicie?
Musisz odpocząć.
Aslı, czekaj. Co…?
Nie rozumiem. Co to znaczy?
Mówię, że masz sobie iść, jasne? Wyrzucam cię.
Grasz na dwa fronty.
Najpierw moja impreza, potem Lale.
To koniec.
Co? Lale?
- O co chodzi? To jakiś żart? - Nie, to nie żart.
W żadnym razie.
Pozwól, że wyrażę się jaśniej.
Zwalniam cię z programu.
- Co ty mówisz? - Czego nie rozumiesz?
Powiem ci czego.
Ty idiotko!
Ty ignorancka debilko!
Już ci mówię, czego nie rozumiem!
Kim ty jesteś, żeby mnie zwalniać, co?!
Tolerujemy cię tutaj!
Znosimy twoją obecność, bo wiemy, że odejdziesz!
Powtarzam sobie: „Cierpliwości. Na razie to znoś”.
Znalazłaś tu sobie miejsce, tylko dlatego że zrobił się bałagan!
Gówniara Aslı! Aslı śmieć!
Ty…
i tobie podobne będą przychodzić i odchodzić, ale ja…
zostanę!
Tak. A teraz się pierdol i idź do Güliz.
Powiedz jej, że zwalniasz Müge Türkmen, i zobacz, co odpowie.
Idiotka!
Wspaniale.
Zawsze chciałam cię zobaczyć od tej strony.
I to mnie udało się ciebie sprowokować. Prawdziwa Müge.
Idź już. Żeby mogli przygotować papiery.
Aslı chce cię zwolnić?
Tak!
Nawet nie spytała cię o pozwolenie!
Co za idiotka! Totalna samowolka!
No tak, ale…
Jesteś jej pracowniczką.
- Co chcesz przez to powiedzieć? - Znasz kontrakt Aslı.
Jest dyrektorką działu wiadomości. Może cię zwolnić.
Niestety.
Ale…
Nie ma żadnych „ale”.
Tak to wygląda.
Oczywiście sama bym tego nie chciała…
Mügü, kochana.
Na pewno będziemy jeszcze w przyszłości współpracować.
Spotkamy się.
Na pewno wiele stacji z radością cię przyjmie.
Chodź, przytulę cię.
Pierdolcie się wszyscy!
Zaraz chyba zwariuję! Byłam tu przed wami wszystkimi!
Patrzcie, kto teraz rządzi! Jesteś tu tylko dzięki tatusiowi!
Nie rób tego, kochana.
Nie zniżaj się do tego poziomu na pożegnanie.
Mam nadzieję, że wszyscy zdechniecie!
W męczarniach! Niech was obie szlag trafi!
Dzięki.
Za wsparcie.
GÜLİZ: ZMIANA PLANÓW. JESTEŚ POTRZEBNY OD ZARAZ. PODAJ DATĘ!
Lale?
Selim?
Wcześnie wróciłeś.
Żeby się z tobą nie minąć. Mieliśmy porozmawiać.
Tak?
Przepraszam.
O co chodzi?
Mila ma problemy z matmą?
Nie o to chodzi.
Usiądźmy.
LALE KIRAN: NEWSROOM
Nie chciałem o tym rozmawiać przed programem,
ale wieczorem jesteś albo zajęta, albo zmęczona.
Więc może to odpowiednia pora.
Między nami…
Między tobą a mną…
to chyba już koniec.
Nie rozumiem.
Chcesz rozwodu?
Nie dramatyzujmy.
Zawsze będziemy rodziną.
Ale kochankami już nie.
Jeśli mamy pozostać małżeństwem na papierze…
w porządku.
Ale…
nasze małżeństwo tak naprawdę już nie istnieje.
Nie jestem już twoim mężem.
Co teraz będzie?
Co zrobimy?
- Myślałem o tym… - Myślałeś, co?
Dziewczynki…
Niepotrzebna im zmiana domu ani życia.
Niech zostaną tutaj w swoich pokojach.
Ty też możesz tu zostać.
To twój dom.
Nawet gdy tu jestem, tak naprawdę mnie nie ma.
Nikt nie zauważy mojej nieobecności.
Lale, przestań.
Będę nadal odbierać dziewczynki ze szkoły.
To wtedy spędzamy razem czas.
Macie całkiem niezły układ.
Ani razu nie nawaliłaś.
Nigdy nie przestałaś dbać o rodzinę.
O mnie i o dziewczynki.
Robiłaś wszystko, żebyśmy czuli się doceniani.
Najwyraźniej zawiodłam.
Lale.
Ty zawsze…
wiedziałeś, jak będzie najlepiej.
Zgodzę się na wszystko, czego zechcesz…
i co zdecydujesz.
Musisz jechać.
Przepraszam raz jeszcze, że rozmawiamy przed programem.
Selim, proszę, nie mów tak.
Sprawiasz mi przykrość. Ty jesteś ważniejszy. Zawsze byłeś.
Chyba po prostu…
popłaczę sobie po drodze.
Mogę mieć ostatnią prośbę?
Przytulisz mnie?
Proszę.
Tak mi przykro.
Tak mi przykro, Selim.
Sprawdzam dźwięk.
Cesarz czesał…
cesarzową.
W porządku?
Lale?
Słyszysz mnie?
Chyba słyszysz.
Powiem ci od razu.
Zwolniłem się.
Odchodzę.
Zostawiam ci nowy świat.
Pójdę po swoje rzeczy.
Wchodzimy za pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden…
Jesteśmy, Lale.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz