แด่ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก
- แด่ว่าที่ผู้ประกาศข่าวหญิง - นางคือดาวเด่น
- เกิดมาเพื่อเป็นดารา - เธอเจ๋งมาก
ไม่ต้องมาปากหวานเลย เดี๋ยวฉันก็เหลิงพอดี พูดแบบนี้เพราะฉันเป็นเจ้าภาพใช่ไหมเนี่ย
- เปล่าซะหน่อย - สาบานไหม
ฉันสาบาน
ไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆ จะบ้าเหรอ เธอจะทำได้แน่นอน พวกเราจะรอดูนะ
- ฉันก็หวังอย่างนั้นนะ - รู้อะไรไหม
- แต่งงานกันเถอะ - ไปให้พ้นเลย
- หมอนี่… - ใจเย็น นางจะพาเราเข้าวงการด้วย
- แต่เธอจะเริ่มจากเพื่อนรักของเธอก่อน - มูเก ฉันมีเรื่องจะขอหน่อย
ฉันปวดท้องมาก
ความดันฉันลดฮวบเลย ขอกลับก่อนได้ไหม
เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น หนุ่มคนใหม่กำลังมา
ถ้าเขาจะมา ป่านนี้เขาก็มาแล้วละ
เขามาแน่ เธอไม่อยากเป็นพยาน การเริ่มต้นความรักของเราเหรอ
อยากสิที่รัก อยากมาก แต่ฉันขอข้ามช่วงการเป็นพยานไปได้ไหม
- เอาไว้ค่อยเล่าให้ฉันฟังก็ได้นะ - มันไม่เหมือนกัน เขามาแล้ว
ห้ามไปไหนทั้งนั้น อยู่นี่แหละ
โอ้ มูเก
หวัดดี เป็นไงบ้าง
ยินดีต้อนรับนะ
- ในตู้เย็นมีเบียร์ไหม - มี
- เพียบเลย เอ้า - ขอบใจ
มองอะไร ฉันดื่มน้ำอัดลมไม่ได้รึไง
ฉันรู้จักเธอ
รู้จักได้ไง ฉันไม่รู้จักนาย
- เธอมีบ้านพักฤดูร้อนที่คิยิคอยไม่ใช่เหรอ - ใช่ มี
ใช่เลย
- น้ำเย็นกำลังดีเลย ถึงจะมีคลื่นก็เถอะ - ลมแรงนิดหน่อยนะ
- เฮ้ย มองอะไรวะ - ถ้าเธอมองกลับมา แสดงว่าเธอเป็นของฉัน
บ้านพักฤดูร้อนของเราก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน ของครอบครัวน่ะ ฉันไปฝึกที่นั่นช่วงฤดูร้อน
- ฉันเห็นเธอเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว - เจ๋ง งั้นเจอกันฤดูร้อนนะ
เธอไม่ดื่มเหรอ
ฉันไม่ไหวแล้ว เหนื่อยสุดๆ
ฉันมาที่นี่เพราะมูเก
นายน่ะ… ได้คุยกับมูเกรึยัง คุยกันแล้วรึเปล่า เธอน่ารักมากนะ
ใครนะ
มูเกไง มูเกของเราน่ะ เจ้าภาพงานนี้น่ะ
- ช่างเถอะ เจอกันนะ - ฉันขับรถไปส่งเธอที่บ้านได้นะ
ไม่ได้หรอก มูเกฆ่าฉันแน่ถ้าฉันกลับบ้าน
ฉันต้องอยู่แถวนี้ ไม่งั้นจะเสียมารยาท
งั้นเธอก็ต้องดื่มสิ
ไม่งั้นเวลาจะผ่านไปช้ามาก ฉันก็จะดื่มเหมือนกัน โอเคไหม
โอเค
(ดั่งอีกาโผบิน)
บรัสเซลส์และเจนีวา กำลังติดตามความคืบหน้าอย่างใกล้ชิด
แม้จะยังไม่แน่ชัดว่า
การเจรจาระหว่างรมต.ต่างประเทศ จะเริ่มอีกครั้งเมื่อไหร่
เรามีข้อมูลไม่เป็นทางการ ว่าการหารือได้เกิดขึ้นแล้ว
- ฉันว่านี่เป็นการสับขาหลอก - รอฟังจากพรรคอื่นกันเถอะ
แล้วถ้าเราไม่รอล่ะ
พวกเขาก็จะกินเหยื่อ
เป็นแบบนี้ตลอดแหละ เราได้รับความสนใจแล้ว ทีนี้ก็ตาพวกเขาบ้าง
แต่รายการเราเริ่มช้ากว่า 15 นาทีนะ
ช้ากว่าใคร
ช้ากวามองต่างมุมไง เราควรแกล้งทำเป็น ไม่ได้แข่งกับรายการนั้นเหรอ
เราควรโกหกกันด้วยไหม
ก็นะ…
เราควรเริ่มรายการเร็วขึ้น 20 นาที
ถ้าเราเริ่มก่อน เราจะจับคนดูได้
- หนึ่งทุ่มห้าสิบห้า ให้ฉันบอกสถานีไหม - โอเค ได้
- ไปสถานีกันเถอะ - ได้สิ
- ไม่โกรธแล้วเหรอ - ฉันไม่ได้โกรธ
ฉันไปแต่งตัวนะ
ลาเล
คราวนี้อะไรอีกล่ะ
ขอบคุณค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ นกน้อย
อุ๊ย สั่งอาหารแล้วเหรอ กินให้อร่อยนะ
ฉันกำลังฉลองน่ะ
จริงเหรอ เราจะฉลองอะไรกันเหรอ
ก็ฉลองที่กุลลงนรกไปแล้วน่ะสิ
อย่าพูดแบบนั้นสิ
คิดว่าอยู่ๆ นางจะโผล่มาเหรอ
เราด่านางไม่ได้หรือไง
- นี่ทูลุมจากเบอร์กามาเหรอ ฉันชอบมาก - ฉันสั่งออมเล็ตเห็ดไปด้วยนะ
ของโปรดฉันเลย สั่งให้ฉันด้วยสิ
- เริ่ด ขอบใจนะ - สักครู่ครับ
เออนี่ ฉันเป็นคนพากูลิซกลับมาเองแหละ
ฉันเกลี้ยกล่อมให้นางมา
เราปาร์ตี้กันที่ลอนดอน แล้วคิดว่า "ทำไมเราต้องแยกกันล่ะ
- เราเลยมาอิสตันบูลด้วยกัน - โอ้โฮ
เธอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ สุดยอดเลย
ร้ายกาจมาก
แต่ฉันรู้อยู่แล้วละ
เธอสองคนมีความสัมพันธ์ที่น่าทึ่ง และน่ารักมากจริงๆ
มันชัดเจนมาก
คิดงั้นเหรอ
ถ้าเธอว่างั้น…
ที่รัก ขอแบบนี้อีกที่ค่ะ
หายไปไหนมา ทำไมไม่บอกไม่กล่าวกันก่อนเลย
- ออกไปก่อนได้ไหม ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ - ว่าไงนะ
นายได้ยินแล้วนี่ ขอฉันอยู่คนเดียว ฉันเปลี่ยนชุดอยู่
ก็ได้
ฮัลโหล ที่รัก
เป็นไงคะ แคมป์เป็นไงบ้าง
จริงเหรอ
ลูกเป็นอะไรรึเปล่า แล้วลูกเล่นเกมกับคนอื่นได้ไหม
เซลิม ทายาให้ลูกบ่อยๆ นะ
อย่าลืมล่ะ ไม่งั้นมันจะติดเชื้อ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่อยากโทรหาคุณ ก่อนออกอากาศ ฉันคิดถึงคุณน่ะ
ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ได้ค่ะ ที่รัก
จุ๊บๆ ค่ะ ฝากจุ๊บลูกด้วยนะ
บ๊ายบาย
ฉันบอกว่า "เราคงต้องการสัปดาห์ละสิบวัน ถ้าจะให้คุณอัสลึพบทุกคนเป็นการส่วนตัว"
เราทำได้แค่โทรศัพท์เท่านั้น
(ยูซุฟ ทุนจา คุณถูกบล็อก)
- เอาเป็นวันอังคารหน้าไหมคะ - ได้ เธอจัดการได้เลยนะ
วันนี้ซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ฉันด้วยนะ
- และซิมการ์ดใหม่ด้วย - เดี๋ยวบ่ายนี้จัดการให้ค่ะ
- อีกเรื่องค่ะ… - อะไร
คุณเนจมี เจ้าของแฟลตเก่าคุณโทรมาอีกแล้วค่ะ คุณยังไม่ได้เก็บของออกมาเลย
เขาบอกว่า "ถ้าเธอไม่จ่ายค่าเช่าเพิ่ม ก็ต้องมาขนของออกไป ไม่งั้นผมจะเอาไปทิ้ง"
อยากทิ้งก็ทิ้งเลย ไอ้หัวขวด
แต่เดี๋ยวก่อนนะ ฉันต้องไปเอาของบางอย่างจากที่นั่น
- ฉันไปเอามาให้ก็ได้นะคะ - ดี จัดการเลย
ได้เลยค่ะ
และนั่นคือทั้งหมดจากห้องข่าวคืนนี้ค่ะ คุณผู้ชมที่รัก
ก่อนจบรายการ เราอยากขอบคุณสปอนเซอร์ของเราก่อน
ทูร์ซันบิสกิตและ Neuro.com เว็บไซต์…
เกลียดชะมัดที่เธอต้องทำแบบนี้
ผมว่าเธอก็เกลียดเหมือนกัน
ลาเล คีรานพูดขอบคุณสปอนเซอร์… รู้สึกประหลาดจริงๆ
สวัสดีค่ะทุกท่าน
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันนึกว่าเราโอเคกันซะอีก
ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว นี่มันอะไรกัน
ฉันรู้จักเธอดีนะ
ดียิ่งกว่าใคร
เธอกำลังจะพัง
กำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
สิ่งที่เธอสร้างขึ้นมา กำลังจะจมเพราะมันรั่ว รู้ตัวไหม
สิ่งที่เกิดขึ้น
ที่มันพังเนี่ย
เผยให้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ
มันไม่เวิร์กใช่ไหมล่ะ
มันไม่เวิร์ก
ในประเทศนี้
เซ็กซ์เกี่ยวข้องกับศีลธรรมเสมอถ้าพูดถึงผู้หญิง
- เรื่องจริงนะ - ไม่จริง
พูดมาได้ไงว่า "ไม่จริง"
คือมันก็จริงแหละ
ผู้หญิงกับเด็กผู้หญิงคือจิตวิญญาณที่อ่อนโยน
พวกเขาต้องป้องกันตัวเอง จากความไม่สะดวกบางอย่าง โอเค
ฉันหมายถึง…
เพื่อหลีกเลี่ยง การโดนไอ้ชั่วสักคนข่มเหง ใช่ไหมล่ะ
โอ้โฮ
- คุณอายุเท่าไหร่คะคุณขา - ฉันดูเหมือนอายุเท่าไหร่ล่ะ
ฉันถามเพราะนายพูดจาฉลาดมาก และดูเป็นสุภาพบุรุษมาก
- จูบกันไหม - ไม่
- ทำไมล่ะ - เวลานี้มันไม่เหมาะ
และฉันไม่อยากปล่อยให้มันค้างคาด้วย
แต่ทำไมล่ะ
ฉันเนี่ย
ปกติจะเป็นคนขี้ขลาดตลอด
แต่ฉันไม่อยากกลัวอีกแล้ว ฉันไม่อยากเสียใจอะไรทั้งนั้น
ฉันอยากจบเรื่องนี้ในคืนนี้
โอเคไหม
เธอน่ารักมากนะ
อย่านะ ลาเล อย่า
อย่า
ไม่ต้องกรอกทุกช่องก็ได้
แต่ส่งไปขออนุญาตผู้ว่าฯ ให้เร็วที่สุด
- ได้ค่ะ จัดการให้เลย - ขอบคุณ
- ได้ค่ะ - อรุณสวัสดิ์ครับ
อรุณสวัสดิ์ ยูซุฟ
เมื่อคืนผมส่งอีเมลไปให้คุณแล้ว
อ๋อ ฉันเห็นแล้วละ ขอบใจนะ เยี่ยมเลย เก่งมาก
ขอบคุณครับ อ้อ ยินดีด้วยนะครับ สปอนเซอร์ท้ายรายการไม่มีแล้ว
- คุณไม่ต้องขอบคุณใครแล้ว - อะไรนะ
คนพวกนี้ให้เงินรายการเราไม่ใช่เหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณไม่รู้เหรอครับ
- ผมนึกว่าเป็นการตัดสินใจร่วมกัน - อะไรนะ
- ผมไม่ควรทำให้เรื่องยุ่งไปกว่านี้แล้วละ - ยูซุฟ พูดมานะ
ฉันฟังอยู่
คุณเคนันจะเป็นผู้ให้ทุนเองครับ
เขายกเลิกค่าผลิตของเขา
คุณไม่รู้จริงๆ เหรอครับ
- ดีจริงๆ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
- นายอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ - จะไปแล้วครับ
ไม่ อย่า อยู่นี่แหละ
นายเขียนบอกในอีเมลว่า อยากคุยบางอย่างเป็นการส่วนตัวนี่
- ฉันก็อยากฟังเหมือนกัน ว่ามาสิ - ฉันควรออกไปไหม
ไม่เป็นไรครับ ที่จริงผมส่งอีเมลหาพวกคุณทั้งสองคน
- ผมมีไอเดียครับ - ว่ามาสิ ฉันฟังอยู่
คืออย่างนี้ครับ
ผมกำลังคิดจะสร้างบัญชีซุบซิบขึ้นมา
เพื่อปล่อยข่าวจากข้างใน
อะไรนะ
ตอนที่ผมเป็นบุชบุช…
ผมหมายถึง ตอนที่ผมปล่อยข่าวจากข้างใน
ผมรู้สึกว่าคนรู้สึกใกล้ชิดกับลาเลมากขึ้น
เวลาคนเห็นความอ่อนแอของเธอ
หรือคิดได้ว่าเธอก็เป็นคนเหมือนกัน…
- ผมจะพูดให้… - โอเค ได้ ทำเลย นายทำได้
- พูดอะไรของนายน่ะ - เดี๋ยวก่อน ลาเล
นายทำได้แต่ระวังด้วยล่ะ
อย่าให้มันดูเหมือนเป็นแอคเคาท์ของพวกด้อม เราจะคอยช่วยนายเอง ง่ายมาก
ลาเล
โอเค
งั้นผมไปก่อนนะครับ
- รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกไป - ไม่เป็นไรน่ะ
"ไม่เป็นไร" งั้นเหรอ
แล้วก็ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม ว่าทำไมถึงตัดสปอนเซอร์ทิ้ง
- ฉันทำไปเพราะเธอเป็นทุกข์ - อะไรเนี่ย เราเป็นมืออาชีพไม่ใช่เหรอ
นายพูดตลอดว่า "เงินแสดงถึงคุณค่าของเรา"
ส่วนเธอก็พูดว่า "เราไม่ควรคาดหวังเรื่องเงิน"
อย่ามาทำตัวเป็นฮีโร่แบบนี้นะ เคนัน
ทำทำไม อย่า แล้วนายเป็นใครเหรอถึงทำแบบนั้น
- ฉันเป็นใครงั้นเหรอ - ใช่ นายเป็นใคร
ไม่ต้องเลย
ไม่ต้องมาดูแลฉัน เคนัน
อย่าทำแบบนี้
ฉันทำไปแล้ว ลาเล และฉันขอโทษ
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
(ได้แล้วค่ะ เขาจะทิ้งของที่เหลือนะคะ)
(ยูซุฟ ทุนจา)
ฉันบอกมันแล้วนะว่าอย่าให้ฉันรอ
คราวก่อนฉันรอตั้งสองชั่วโมง สุดท้ายมันก็มาและพูดว่า "ขอโทษ"
- เป็นความผิดนายนั่นแหละ ไม่ต้องเลย - ใครวะเนี่ย
- ฮัลโหล - นายต้องมานะ มีเรื่องด่วน
- อัสลึเหรอ - รีบมานะ
โอเค
- ได้ เธออยู่ไหนเนี่ย - อยู่บ้าน รีบมาเถอะ
ได้ วางสายก่อนนะ
มีอะไร
นายเก่งมากนะ
ฉันภูมิใจที่เห็นนายเป็นแบบนั้น
และมันก็ทำให้ฉันคิดได้ด้วย
เธอกำลังทำอะไรอยู่เหรอ นกน้อย
เปล่านี่
คราวนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
บอกแล้วไง
ฉันคิดได้แล้ว
ฉันว่าเราน่าจะ
ตั้งชื่อความสัมพันธ์ของเรานะ
เราทำให้มันเป็นความสัมพันธ์ที่แท้จริงได้
เธอ…
ฉันนึกว่าเธอไม่อยากมีความสัมพันธ์ซะอีก
ฉันก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน
แต่เห็นไหมล่ะ ฉันลุกมาจัดโต๊ะให้นายด้วยนะ
อีกอย่าง…
ฉันให้นายมาออกช่องของเราได้นะ
มาเล่นในลีกใหญ่
ว่าไงล่ะ
แบบนั้น เราจะได้อยู่ด้วยกันทั้งวันเลยนะ
ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้เนี่ย
แบบไหนเหรอ
แบบนี้ไง
มีบาดแผลทางใจในวัยเด็กเหรอ
มีปัญหาเรื่องพ่อแม่เหรอ มันยังไงกัน ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้
ฉันว่าฉันสบายดีนะ
ก็แค่ฉันเห็นสัจธรรมของชีวิตเท่านั้นเอง เรียกว่าฉลาดจะดีกว่านะ
ไม่เลย
ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
บอกมาเถอะนะ
ถ้าเธอไม่บอกว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ฉันจะกลับละ
โอเค
ฉันโตมาในชนบท
ที่ที่การเป็นเด็ก
เละการเป็นผู้หญิงเป็นเรื่องที่ยากที่สุด
อยู่ที่นั่นเรามีชีวิตไม่ได้
ยังไงก็ไม่ได้
พวกเขาจะอัดเราเข้าไปในพื้นที่เล็กๆ นี้
"ห้ามพูด ห้ามห่วงตัวเอง ห้ามต้องการอะไร ห้ามใช้เงิน"
ที่สำคัญที่สุดคือ "ห้ามฝัน"
แต่เรามองเห็นโลก
เรารู้จักโลก ชีวิตมันมีอะไรมากกว่านั้นเยอะมาก
เรามองดูชีวิตที่สมบูรณ์แบบ
มองดูคนรวยและมีความสุขพวกนั้น
และเรามีแค่สิ่งเดียว
เรามีเวลาวางแผน
เราใช้เวลาวางแผน ว่าจะไปที่นั่นยังไง จะโจมตียังไง
เราไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
แต่เรารู้ว่าชีวิตมีอะไรมากกว่านั้น
เราเรียนรู้ว่าความสุขคืออะไร
ผ่านโซเชียลมีเดียและข่าวในแท็บลอยด์
แฟลตห้องเดียวกับเด็กน่ารักสองคน เอาความสุขมาให้ไม่ได้หรอก
ไม่มีประโยชน์ที่จะสำนึกบุญคุณเหมือนคนโง่
ฉันเล่นเกมนี้ซ้ำไปซ้ำมาในหัว
ฉันมีเวลาวางแผนเยอะมาก
- เข้าใจไหม - เข้าใจ
ฉันเข้าใจ
เธอเรียนรู้ชีวิตจากโซเชียลมีเดีย
จากคนบ้าพวกนั้น มิน่าเธอถึงได้ทำตัวบ้าเหมือนกัน
อย่าไร้สาระน่า กติกามันชัดเจนอยู่แล้ว
กติกาสำหรับเธอคือการโค่นใครสักคนลง แล้วแย่งตำแหน่งเขามางั้นเหรอ
ถูกต้อง
เพราะทุกบัลลังก์มีเจ้าของหมดแล้ว
เราหาที่นั่งให้ตัวเองไม่ได้หรอก ถ้าไม่ผลักใครออกไป
ไม่ ฉัน…
ฉันไม่คิดแบบนั้นแล้วก็ไม่อยากคิดแบบนั้นด้วย
มันจะทำให้ฉันเกลียดตัวเอง
เอาละ พอได้แล้ว
เลิกคุยเรื่องจริงจังกันเถอะ
ได้เวลาสนุกกันแล้วนะ
อัสลึ…
ฉันคิดว่าเธอกำลังมีปัญหาขั้นรุนแรงนะ
การเตรียมการทั้งหมดนี่ ที่เธอตามฉันมาที่นี่… ทั้งหมดเป็นเพราะลาเลจ้างฉันใช่ไหม
เธอควรรีบไปหาหมอซะนะ
เธอต้องรับการรักษาอย่างจริงจัง
ไสหัวไป
ไปสิ!
(ลาเล คีราน มือถือ)
ลูกแม่!
- แม่ - แม่คิดถึงพวกหนูมากเลย
แม่คะ มิลาทำฟาวล์ตอนเล่นวอลเลย์บอลด้วยค่ะ
เด็กผู้ชายคนนั้นผลักหนูค่ะ ดูสิ
โธ่ ลูกแม่
ลูกสาวเรามีเรื่องกับคนอื่นได้ แม้กระทั่งตอนแข่งวอลเลย์บอล
- จริงเหรอ - เราสั่งพิซซ่าระหว่างนั่งรถกลับบ้านค่ะ
- ใชค่ะ - นึกว่าเราจะกินมื้อค่ำกันซะอีก
พวกเขาอยากกินพิซซ่าน่ะ เร็วเข้า ไปล้างมือซะ
- เร็วเข้า - ไปจ้ะ
หลบไปสิ
เป็นไงบ้าง
กอดฉันเดี๋ยวนี้เลย
ผมดูคุณด้วยนะ ทุกอย่างเยี่ยมมาก
คุณทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆ เลย สู้ๆ นะ
ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
คุณรู้สึกยังไง
ไปเที่ยวกันเถอะ
แค่เราสองคน
ไปกันนะ นะคะ
(ห้องข่าวกับลาเล คีราน กุนเจทีวี)
- ว่าไง - ก็ดี นายล่ะ
ก็ดี
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเคนัน เอกสารได้แล้วนะครับ
เมื่อคืนนายอยู่ที่ไหน
- ว่าไงนะครับ - ฉันถามชัดเจนแล้วนะ
เมื่อคืนอยู่ไหน ทำงานอยู่กับลาเลรึเปล่า
เปล่าครับ ผมทำคนเดียว แต่แน่นอนว่าคุณลาเลให้คำแนะนำครับ
สรุปว่าไง
นายอยู่ที่ไหน
อยู่บ้านครับ ทำไมเหรอ
- ยูซุฟ อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์ - สุดสัปดาห์นี้ฉันไม่อยู่นะ
มาสรุปทุกอย่างกันวันศุกร์หลังจบรายการนะ
- โอเคไหม - ไม่โอเค
- ทำไม - เราจะจัดงานเลี้ยงกัน
ได้เวลาที่เราจะกลับลงสนามแล้ว
โอเค เราจัดงานเลี้ยงสัปดาห์หน้าก็ได้นี่
จะรีบไปไหน
สุดสัปดาห์นี้เธอมีเรื่องอะไร สำคัญกว่าเรื่องนี้เหรอ
ฉันจะไปพักผ่อนกับสามี ฉันคิดถึงเขา
งั้นตามสบาย
ขอบคุณ ยูซุฟ
ครับ
ไปได้แล้ว
ครับ โชคดีนะครับ คุณเคนัน
ไม่ไหวกับเรื่องต่ำตมของนางแล้วนะ
งี่เง่าชะมัด
ยัยตลาดล่างนั่นสมกับที่มาจากที่ต่ำจริงๆ
เห็นรูปล่าสุดของอัสลึหรือยัง
- ว่อนทั่วทวิตเตอร์เลย ดูสิ - ออกมาจากกองขยะของแท้
- เอาจริงดิ - ตลาดล่างจริงๆ
ทีนี้นางจะโผล่หน้าออกทีวียังไงเนี่ย
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ฉันรู้สึกเลยค่ะว่าเจ้าของแฟลตจงใจเล่นงานคุณ
เขาอาจจะอิจฉาก็ได้ ไม่รู้สิ ฉันคิดว่าเขาอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ๆ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ ฉันอยากจะแก้ไขเรื่องนี้ได้เหมือนกัน
ขอโทษด้วยนะคะ
เอามือถือเธอมาซิ
ได้ค่ะ ทำไมเหรอคะ
ฉันจะอ่านโพสต์หน่อย
ฉันไม่ควรใช้บัญชีของตัวเอง เผื่อมือลั่นไปกดไลก์อะไรเข้า
อันที่จริง เพราะคุณเป็นคนดัง… ฉันไม่ควรพูดแบบนี้หรอกค่ะ
แต่ฉันคิดว่าคุณน่าจะเปิดแอคหลุมนะคะ
(ไง ที่รัก!)
จริงด้วย
ฉันไม่เคยนึกถึงเรื่องแอคหลุมเลยนะเนี่ย
(เห็นข้อความล่าสุดของฉันไหม)
(เธอก็พูดถูกนะ)
(งั้นคืนนี้มาบ้านฉันใช่ไหม)
คุณกูลิซอยากพบคุณตอน 11 โมง ที่ห้องทำงานเธอ อีกแปดนาทีนะคะ
โปรดิวเซอร์ของพวกเธออยู่ไหน
- เขาชื่ออะไรนะ - หมายถึงฮาคานเหรอ
วันนี้เขาจะมาสาย เขากับเมียไปบำบัดชีวิตคู่น่ะ
เขาซึมเศร้ามาก
เอาเถอะ
เรายังไม่มีโอกาสได้คุยกันเลยตั้งแต่ฉันมา
จริงด้วย เราควรคุยเรื่องต่างๆ กันเนอะ
ยังไม่คุยยาวหรอก วันนี้ฉันมีประชุมเยอะมาก
ว่ามาเลยจ้ะ กูลิซ
มูเกจ๊ะ
พ่อแม่เธอเคยทำงานอะไรนะ เป็นหมอใช่ไหม
ไม่ใช่จ้ะ นั่นพ่อแม่ลาเล พ่อฉันเคยอยู่กระทรวงการต่างประเทศน่ะ
ดีจัง เป็นคนชั้นสูง
คนเราต้องอยู่ในชนชั้นที่เราช่วยเหลือได้ ว่าไหม
ไม่งั้นจะยืนเด่นเป็นสง่าได้ยังไง
เราต้องมีค่าพอสำหรับตำแหน่งของเรา ไม่งั้นเราจะรู้สึกแปลกแยก
เราจะเจอแต่ปัญหาต่ำตมตลอด มันเป็นเรื่องของการเจียมตัวน่ะ
กูลิซ ฉันนึกว่าเธออยากคุยเรื่องทั่วไปซะอีก
ที่ฉันจะบอกก็คือ ในเมื่อฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว…
สวัสดี เดเร็น เป็นไงบ้าง
ใช่ ฉันติดต่อนายไม่ได้น่ะ
จะแต่งงานเหรอ นายยังเด็กอยู่เลย อย่าไร้สาระน่ะ
แป๊บนะ มีสายซ้อน เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ บาย
พ่อเหรอคะ ได้ค่ะ หนูจะไป นี่เพิ่ง 11 โมงเอง โอเคค่ะ บาย
อ่อ ฉันจะไปแล้วละ
- พวกเธอมาใหม่หลังจบรายการนะ แล้วคุยกัน - ได้เลย งั้นฉันกลับไปทำงานนะ
อัสลึ เดินไปกับฉันหน่อย ที่รัก
เรื่องแฟลตเธอนั่นมันอะไรกัน
ไม่มีอะไรที่ฉันจัดการไม่ได้หรอก
รู้ไหมว่าฝีมือใคร
แต่ก็นะ เธอร้ายกับทุกคน คงมีอริเยอะไม่เบา
ฉันจะจัดการเรื่องนี้น่ะ กูลิซ
- ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องกังวล - ก็ได้
ดี เตรียมให้พร้อมก่อนเริ่มรายการนะ
ได้ค่ะ คุณมูเก ไม่ต้องห่วง
มูเก
- ว่าไงที่รัก - ฉันมีเรื่องจะถามหน่อย
- เธอเคยไปบ้านฉันไหม - เมื่อไม่นานมานี้ไง เราไปปาร์ตี้กัน
ไม่ใช่บ้านนั้น บ้านเก่าที่โมดาน่ะ
ไม่อะ ฉันไม่เคยไปที่นั่น
แปลกจัง ฉันจำได้ว่า บอกให้เธอจอดรถในอาคารจอดรถ
ไม่อะ ฉันไม่มีความทรงจำนั้นเลย ฉันจำไม่ได้เลย
อ่อ โทษที ฉันขอโทษ ฉันสับสนน่ะ โทษทีนะ
เรื่องปกติน่ะ
นางกำลังจะเป็นบ้าแล้วแน่ๆ
ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ
เมื่อสงครามร้อนระอุขึ้น คนที่อยู่บนบัลลังก์ก็สับสน
พวกเขาแยกไม่ออกว่าอะไรถูกอะไรผิด และไม่มีเวลาจะคิดทบทวนด้วย
พวกเขารู้ว่าตัวเองจะล้ม พวกเขารู้สึกได้ แต่ก็ยังวิ่งต่อไป
เพราะพวกเขาต้องแสดง ต้องทำอะไรสักอย่างต่อไป
สิบวินาทีสุดท้าย
ห้า สี่ สาม
สอง หนึ่ง
ถ่ายทอดสดแล้ว อัสลึ
สวัสดีตอนเย็นค่ะ คุณผู้ชมที่รัก
วันนี้ตุรกีพูดคุยกันหลายเรื่องเลยค่ะ
ฉันมาที่นี่เพื่อมอบความพิเศษ ในหัวข้อมาแรงประจำวันให้คุณ
แต่…
ก่อนอื่น…
อาลีที่รัก
เอารูปขึ้นจอเลยค่ะ
เห็นรูปนี้กันรึยังคะ
ถ้าคุณชอบเสพข่าว คุณคงเห็นแล้ว
นี่คือ…
จิมมี่ตามอัสลึไป
แฟลตที่ฉันเคยอยู่ตอนที่ฉันเพิ่งมาอิสตันบูล
และฉันอยู่ที่นั่นนานมาก
รูปพวกนี้ถูกโพสต์ลงโซเชียลมีเดียวันนี้
แต่ฉันอยากให้คุณดูมากกว่านี้อีกค่ะ
พวกนี้คือรูปที่ฉันเคยถ่าย
ฉันส่งไปให้เจ้าของแฟลตเพื่อแจ้งเขาว่า แฟลตมีปัญหาที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
แต่เขาไม่สนใจด้วยซ้ำ
และนี่แหละค่ะ
ปูมหลังของฉัน
ฉันไม่ได้เกิดมาโชคดี ฉันไม่ใช่ลูกสาวของคนสำคัญ
พ่อฉันไม่ได้เคยทำงานอยู่กระทรวงต่างประเทศ ไม่ได้เป็นข้าราชการระดับสูง
พ่อฉันเป็นแค่ข้าราชการคนนึง
พ่อแม่ฉันไม่ได้เป็นหมอ
ฉันไม่ได้จบจากโรงเรียนเอกชนอย่างฟรังโกโฟน
ฉันไต่เต้าจนมาถึงจุดนี้ด้วยตัวเอง
และฉันก็ภูมิใจที่ทำได้
หวังว่าฉันจะเป็นแรงบันดาลใจให้คนหนุ่มสาว
ที่เกิดมาด้อยโอกาสได้นะคะ
ตอนนี้ มาเข้าข่าวกันเลยดีกว่าค่ะ
คุณลาเล สวัสดีครับ เอ่อ ก่อนที่เราจะออกอากาศ
- คุณโอเครึเปล่าครับ - ไม่
ไม่โอเคเลยสักนิด
ฉันทำอะไรผิดเหรอ ยูซุฟ
ฮะ นายคิดว่าอะไร
ฉันต้องทำอะไรผิดพลาดไปแน่ๆ
เวลาที่ทุกอย่างมันช่าง…
มันเละเทะไปหมด
ฉันจะพยายามไปทำไมเนี่ย ฉันเป็นดอนกิโฆเต้เหรอ
ฉันกำลังทำสงครามกับกังหันลมเหรอ ฉันทำอะไรอยู่ ฉัน…
ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันกลับบ้านไปอบขนมให้ลูกกินดีกว่า
มันคืออะไร…
ผมจะไปตามคุณเคนันมาให้นะครับ
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
- โทษนะ แต่ทำไมเหรอ ฉันไม่เข้าใจ - ก็ได้ครับ ผมไม่ไปตามก็ได้
ไม่ ฉันอยากรู้
ทำไมนายถึงต้องการคุณเคนันตอนนี้ ในเวลาที่ฉันเป็นแบบนี้
ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
เขารู้จักคุณดี
เขาเข้าใจคุณและหาทางออกได้
เขารู้ว่าจะอยู่เคียงข้างคุณยังไง
และเรื่องนั้นคุณคิดผิดนะครับ
เรื่องพวกนี้มันก็แค่ประเดี๋ยวประด๋าว
จะเกิดมาด้อยโอกาส หรือเป็นชนชั้นสูงก็ไม่สำคัญหรอกครับ
สิ่งสำคัญคือคนที่ทุ่มเทเต็มที่ เพื่อทำงานดีๆ ย่อมชนะ
คนที่เคารพงานของตัวเองน่ะเหรอ
ใช่ คนที่เคารพงานของตัวเอง
เหมือนที่คุณชอบพูดเสมอ
วันนี้ยุ่งมากเลยเนอะ สาวๆ เราไม่ได้คุยกันเลย
เมื่อเช้าฉันพูดเรื่องอะไรแล้วนะ ฉันพูดถึงไหนแล้ว
ฉันต้องการการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
ทุกด้านเลย
เพราะบางอย่างมันก็ดูย่ำแย่ และเก่าไปแล้ว
แต่นั่นแหละ
การเปลี่ยนแปลงเริ่มแล้ว
ด้วยการที่ฉันอยู่ที่นี่ตอนนี้ ฉันจะเปลี่ยนทุกอย่าง
แบบนั้นก็เจ๋งเลย กูลิซ
ฉันเองก็เห็นเหมือนกันว่ามันมีปัญหาอยู่
- ไว้เราคุยกันนะ - ปัญหา ภาระ…
ยังไงการเปลี่ยนแปลงก็เป็นสิ่งที่ต้องทำ
- ใช่ไหม มูเกที่รัก - ใช่แล้วที่รัก ใช่เลย
นั่นแหละ ฉันคิดว่าต้องบอกให้พวกเธอรู้น่ะ
ดีมากจ้ะ
ดีที่แจ้งเรา มาหวังให้เกิดสิ่งที่ดีที่สุดขึ้นกันเถอะ
อัสลึที่รัก
หาตัวคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์วันนี้ แล้วจัดการซะนะ
ฉันไม่อยากให้มีข่าวฉาวอะไรอีกแล้ว
- แต่ฉันว่านางพลิกสถานการณ์ได้แล้วนะ - ฉันว่าไม่
โอเคไหม ที่รัก
โอเค
ได้อยู่แล้ว
ฉันคิดไว้ว่าจะเปลี่ยนการออกแบบฉากนิดหน่อยนะ
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้แล้ว เธออยากฟังไหม
เราสามารถเปลี่ยนการออกแบบฉาก…
ไม่มีพันธมิตรในป่า
สัตว์ทุกตัวเดินตามลำพัง
ถ้าวันนึงคุณไปเป็นเพื่อนกับงู
ขอให้รู้ไว้เลยว่าคุณจะเป็นคนแรกที่โดนกัด
แม่คะ อย่าไปเลย
ไม่เอาน่า ก็แค่สองวันเอง
ก็นั่นแหละ
ไม่ต้องเลย
พ่อรู้นะว่าลูกอยากใช้เวลาสองวัน อยู่กับเอบรูจะแย่แล้ว
- ไม่ต้องห่วงนะคะ - ผมจะเอาของไปเก็บในรถนะ
ค่ะ ที่รัก
- เปิดมือถือไว้ตลอดนะ - ได้ค่ะ
ฉันจะโทรมาส่งข่าวตลอด
มากอดที
- ลาเล - เบาๆ หน่อยลูก
- กำลังไปค่ะ ที่รัก บายจ้ะ - บายค่ะ
มาแล้วค่ะ ที่รัก
- เอบรู พาเด็กๆ ไปที่ห้องพวกเขาทีได้ไหม - ได้ค่ะ
- บายจ้ะ - บ๊ายบายค่ะ
ผมไปรอในรถนะ
เข้ามาสิ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล