[merak uyandırıcı müzik çalar]
[kuş cıvıltıları]
Ne içersin?
Şarap?
Yok, hayır. Gerek yok.
Ne varsa.
Kahve o zaman.
- Olur. - Dur, dur.
Sen geç, ben koyarım.
Evet.
[müzik biter]
Seni dinliyorum.
Korkmuş muydun benden?
Ya da genel olarak korkuyor muydun birinin seni devirmesinden?
O koltukta spotlar, hiç kimse senden yana değil.
Her akşam, her yayında.
Herkes de bok.
Hayır.
Bir kere "Hiç kimse benden yana değil, herkes de bok" demiyordum.
- Bu bir ekip işi. - Ya bırak.
[oflar]
Tamam.
Dinliyorum.
[iç çeker]
Ekran önünde olmak zor.
- [hafif gerilim müziği çalar] - Evet, orada tek başınasın.
Ama kulağının ucunda Kenan var tabii.
Evet, kulaklığın ucunda Kenan var.
Rejide Nunu var.
Müge vardı.
Dolayısıyla bu bir ekip işi.
Bu bir savaş değil.
Yarış ya da müsabaka diyelim.
Evet.
Ama işte...
Evet. Aynen öyle.
"Bana bir şey olmaz, bize bir şey olmaz"
diye düşündüğümüz için.
Yani ben özellikle, senden hiç korkmadım.
Hiç şüphelenmedim.
Bu resme dışarıdan bakıyor olsaydım bile sana oy vermezdim.
Neden peki?
Nasıl anlamadın yani?
Kibir, Aslı.
Sen ne diyorsun bize? X kuşağı mı, yaşlılar ekibi mi, neyse.
Bizim kibrimiz senin önünü açtı, anlatabiliyor muyum?
Biz seni ciddiye almadık diye sen böyle kuş uçuşu gelebildin.
Ha, benim yükselişim kolay mı oldu yani sence?
Elbette kolay oldu. [parmak şıklatır] Böyle.
"Kimse bize yalan söyleyemez,
kimse bunları yapmaya cesaret edemez" dediğimiz için.
Hele küçük bir kız bunları nasıl yapabilir?
İhtimal vermediğimiz, burnumuzun ucunu görmediğimiz için.
Ettim ama.
Cesaret ettim yani, yaptım.
Bak.
Nasıl da patır patır dağılıp gittiniz hepiniz.
Aynen öyle.
İzledin mi beni?
İzledim.
İzliyorum.
Ne düşünüyorsun peki?
[alaycı gülüş] Bence bunu bana sorma.
Merak da etme yani.
Sosyal medyadaki yorumları görüyor musun?
Seninle beni kıyaslıyorlar.
Kimileri beni daha iyi buluyor, kimileri gömüyor tabii.
- Bakıyor musun hiç? - Hayır, bakmıyorum.
Ne demek "Bakmıyorum"? Yani...
Seyircinin ne düşündüğünü merak etmiyor musun?
Ediyorum.
Ama ne yazdığını merak etmiyorum.
İnsanlar her zaman hissettiklerini ve düşündüklerini söylemezler Aslı.
Söylemek istediklerini söylerler.
Sosyal medya da böyle bir yer.
İnsanlar orada ne söylemek istiyorsa onu söylüyor.
Gerçekten ne düşündüğünü, ne hissettiğini değil.
Bakmayalım mı yani sosyal medyaya?
Yo, bak. Bak tabii ki.
Nereye koyacağını biliyorsan bak.
Kafanı karıştırıyorsa bakma.
Sen bilirsin.
[nefes verir]
Şarap içelim mi?
[müzik kesilir]
Peki.
Yerini biliyorsun.
[müzik devam eder]
Hayda.
[müzik biter]
Gül gitti. Şutingen.
Evet, haberim var.
Hani Güllere bir şey olmazdı?
Olmaz. Gül'e bir şey olmaz. Gül iyi bir yönetici.
İçinde bulunduğu kurumun menfaatlerini gayet iyi korur.
Ayrıca Aslı kuş,
bir maçı kaybetmekle oyun bitmez.
[karga sesi]
[alaycı gülüş]
Ah tabii, pardon. Bir de Gül kolej mezunu, değil mi?
Amerika'da falan okumuş. Sen de tabii ki bu yollardan geçtin.
Evet Aslı.
Biz avantajlı çocuklarız. Tamam?
Bu bizim hayata artı bir başlamamıza sebep olabilir, evet.
Haklısın.
Ama... İşler yolda değişir.
Her şey sıfırlanır, geriye sadece beceri kalır.
Ben beceremiyor muyum sence?
Bak bana bir.
Beceriyorum işte.
Senin yaptığın işin fanı değilim diyelim.
[gerilim müziği çalar]
[alaycı gülüş] Öyle mi?
Ama Laleciğim,
bak, reytinglerim ortada.
Seni de geçiyorum.
Sen her ne kadar yaptığım işin fanı olmasan da.
Hâlbuki bu kapıdan girip şu kapıdan siktir olup gideceğimi
sandın, değil mi?
Neden buradasın Aslı?
Seni merak ettim.
[hafifçe güler]
İyiyim canım ben.
- Teşekkür ederim. - [Aslı güler]
Çok iyiyim. Sağ ol.
Yani, ustamsın sonuçta. Hocamsın.
Bayramlarda gelip elini falan öpmem lazım hatta,
unutulduğunu sanma diye.
[güler]
Marketlerde falan görünce insanlar çocuklarına anlatır.
"Ya siz hatırlamazsınız ama zamanında çok önemli biriydi" diye.
Hım. Eksik olma.
Çok kibarsın, çok teşekkür ederim.
Lale?
Sen acaba göz kapaklarını mı aldırsan?
Çünkü seni biraz yorgun gösteriyor.
Haklısın.
Ben de düşünüyorum, biliyor musun?
Okuma gözlüklerimi taktığım zaman biraz rahatsız ediyor beni de.
Zayıflamışsın da.
Ne derler?
Kadınlar kocayınca ya inek olurmuş ya da keçi.
[güler]
Ben de keçi oluyorum bu durumda. Güzel.
Keçi de iyi, olur.
Peki tamam, şey soracağım.
Hiç özlemiyor musun mesela o eski, şanlı günlerini?
Mesleğimi özledim, evet.
O yüzden de geri döndüm zaten.
Ve beni devirmeyi planlıyorsun, öyle mi?
Yok öyle bir planım.
Yani açıkçası,
çok da umurumda değil.
Bu evi nasıl aldın?
Borçlandın mı, zorlandın mı mesela?
Yoksa çok paran vardı zaten, nereye sokacağını bilemiyor muydun?
Bu mesela.
Bunu dükkân dükkân gezip kendin mi seçtin
yoksa iç mimar gelip buraya mı yerleştirdi?
Eski arkadaşların?
Senin kadar zengin ve başarılı olamamış olanlarla
görüşüyor musun hâlâ?
Yoksa artık hasetliklerinden sıkıldın, onlardan uzak mı duruyorsun?
Herkes senden bir şey istiyor, değil mi? Ay, iğrenç ya.
En sevmediğim.
E tabii, mecbur, değiştirdin sen de çevreni. Ne yapacaksın?
Haklısın. Haklısın.
Peki, şey... Gece yattığında ne düşünüyorsun?
Hı? Yani, eskiden ne düşünüyordun?
"Yes be! Bugün de sikerttim" diyor muydun?
Bitti mi?
Hayır.
Ama buyur tabii.
Okay.
Bu evden başlayalım.
[müzik biter]
Biz bir ev almaya karar verdiğimiz zaman Selim'le,
dünyada savaş söz konusuydu Aslıcığım
ve ben sürekli seyahat ettiğim için, yurt dışında olduğum için, maalesef,
ıı, bu evde gördüğün her şeyi ve bu evi Selim'le kızlar seçtiler.
Ben çok uzun zaman sonra bu eve misafir gibi geldim
ve alışmam da çok zaman aldı.
Arkadaş çevreme gelince...
Evet, arkadaşlarımdan bazılarını elemek zorunda kaldım hayatta
çünkü meslek hayatıma dair,
anneliğime dair acımasızca yorumlar yapıyorlardı.
Iı, kızmıyordum ama kırılıyordum.
İnsanım, yapabilir.
O yüzden bir kısmını eledim.
Bazılarıyla hâlâ kimliklerimizden hariç görüşüyoruz,
güzel vakit geçiriyoruz, eğleniyoruz.
Geceleri de ben Selim'in bana gönderdiği videoları izliyorum Aslıcığım.
Gece rutinim bu.
Kızlarımın kaçırdığım anlarını çeker Selim bana, onları gönderir.
Oyunlarını, gösterilerini.
Onları izlerim.
Oldu mu?
Tam olarak nerede duydun peki o çıt sesini?
Ne sesi? Ne?
- Nerede duydun o çıt sesini? - [hafif piyano müziği çalar]
"Tamam, bitti artık.
Artık bundan dönmem ben.
Zenginim. Kimse bunları benden alamaz.
Ben bu pahalı şarabı artık istediğim zaman içebilirim."
- [Lale hafifçe güler] - Hangi noktada?
Yok öyle bir nokta.
Öyle bir ses de yok.
Kötü haber Aslıcığım.
Bu şarap benim bugün. Evet, bunu içiyorum.
[yutkunur]
Yarın içmemek de benim.
Zamanında aldığım reytingler de bugün alamadıklarım da benim.
Başarılar da benim başarısızlıklar da Aslıcığım.
Hayat böyle bir şey.
Çekirdeklerini ayıklayamazsın.
Hepsini yaşayacaksın.
Sen bana bir bak.
[gerilim müziği çalar]
Neden buradasın?
Ama lütfen bana dürüst ol.
Söyle.
Neden?
Korkuyorum.
Kork.
Doğrusu bu.
Dayanamıyorum!
Çok pis, çok, çok kötü.
Evet, tamam, tamam, pislik bana koymaz.
Ay, dur şimdi. Sen demeden ben diyeyim.
Çünkü en pis, en kötü benim, değil mi?
Öyle arkadaşlık, ahlak falan, bu nanelerin hiçbiri umurumda değildir.
Ama işte...
Mutsuzsun.
[müzik biter]
Hani kazanınca mutlu olacaktım?
Kim söyledi sana bu yalanı?
[iç çeker]
Sen mutlu musun?
Ya da oradayken mutlu muydun?
Düşünmüyordum.
Hiçbir şey mutlu etmiyor, değil mi seni?
[duygusal müzik çalar]
Selim, kızlar, bu ev,
reytingler, ödül.
Hiçbir şey.
Başarıdan, ünden, şaşaadan zehirlendik biz.
Lanetlendik.
Hiçbir şey mutlu edemez artık bizi.
[nefes verir]
Kendi adına konuş.
Tamam mı?
Benim bir ailem var.
Bebeklerim, çocuklarım var benim.
Benim gerçek bir merkezim var.
Yalan söyleme ya!
Bir kere de yalan söyleme bana!
Senin karşında Aslı Tuna var, sen bir düzgün konuşsana.
Sana saygı duymuyorum Aslı Tuna.
- Duyuyorsun! - Duymuyorum!
- Duyuyorsun! - Duymuyorum.
Duyuyorsun!
Bak, burada sabah sabah benimle oturmuş, şarap içiyorsun.
Ve dışarıda kocan varken. Neden?
Çünkü ben seni aldım, o koltuktan böyle hop diye attım.
Sen değil.
Müge.
- Müge mi? - Evet, Müge!
Ha, onu da siz yaptınız yani.
Çünkü size birbirinizden başkası bunu yapamazdı.
Öyle mi ya?
[gerilim müziği çalar]
İzliyormuşsun beni.
Ama izleyeceksin tabii ki. Bütün Türkiye izliyor beni.
İnsanlar gözlerini alamıyorlar benden.
Kaza yapan arabaya da herkes bakıyor şekerim.
- Ya bir siktir git! - Ne istiyorsun benden?
Ne istiyorsun benden Aslı?
Yeter ya!
Bu işte Lale, bunu istiyorum.
Bak, biz seninle bu dünyada sadece iki kişiyiz, tamam mı?
Birbirimizi sadece biz anlarız.
Bunu istiyorum, gel konuşalım.
Bu dünyada, hiçbir merkezde seninle ben aynı kümede olamayız Aslı.
Biz birbirimizin zıddıyız kızım!
Güzel. Bu da bir şey.
Bu nasıl bir şey ya? Sen gurursuz musun, ha?
Ezik misin sen kızım?
Bir kendini inşa etsene!
Nedir bu sürekli, benimle boy ölçüşüyorsun sen?
Peki sen?
Senin sürekli kendine yalan söyleyip ahlak kumkuması olmandan bahsedelim mi?
İtiraf et, sen de ben olmak istiyorsun.
Benim gibi içine, kalbine göre yaşamak istiyorsun ama yok. Neden?
Çünkü sen iyi biri olmaya muhtaçsın.
Arkadaşlıklar, prensipler, aile... Bunlar senin için çok önemli, değil mi?
Ama kavruluyorsun Lale.
İtiraf et.
- Kıskanıyorsun beni. - Çüş!
- Seni? - Evet, beni.
[alaycı gülüş] Siktir oradan.
Belki başarılarımı, aldığım ödülleri falan değil
ama kendimi kabul edişimi kıskanıyorsun.
Ahlaktan öldüğün için.
Ah ya!
Lale, eskiden ne rock 'n' roll bir kadınmışsın sen.
Şimdi bu evcilik hayatı.
Bu mutlu aile tabloları.
Yazık.
Çekil, git evimden. Çık, git.
[burnunu çeker] Çık. Çık evimden. Hadi, işim gücüm var benim. Hadi.
Bırak.
Anne olmak ne demek, bilmiyorum, ama...
Şu dışarıdaki mevzunun ne olduğu belli.
Senin hayatın sadece iki şeyden oluşuyor.
Reytingler...
...ve Kenan.
Ama sen bunu kendine bile itiraf edemiyorsun.
Seni benden başka kimse anlayamaz Lale.
Peki.
[burnunu çeker] O zaman madem bu kadar açık açık konuşuyoruz,
benden de sana bir iki cümle.
İnsanın hayatta sevmeye ihtiyacı var.
Bak...
"Sevilmeye" demiyorum.
Bir boku da sevmeye ihtiyacı var.
İnsan olmak, kalbinin olması
bir zaaf değil.
İnsanın bazen birilerine bağlanmaya ihtiyacı var.
Bu kadar yalnızlık iyi değil.
Anladın mı?
Ben duyuyorum, yaşıyorum, hissediyorum.
Bu da sana yaşlı duayeninden bir tavsiye.
Yaz bunu bir kenara, tamam mı?
Şimdi çık, git evimden.
[uzaklaşan adım sesleri]
[duygusal piyano müziği çalar]
[tempolu müzik çalar]
[burnunu çeker]
[müzik biter]
Her şey yolunda mı?
Yolunda.
Hadi, tatilimiz başlasın.
Gidelim.
[tempolu müzik çalar]
[motor çalışır]
MERHABA KIZLAR...
LALE KIRAN GERİ DÖNDÜ!
[müzik duraksar]
[müzik devam eder]
[müzik azalarak biter]
[Kenan] Müge bu.
Müge Türkmen mi?
Lale'ye söz etme bundan, tamam?
Ama yani...
Kendi içinde halledemez Lale bunu. Kırılır sonra.
Lale Hanım'ın bunu bilmesi daha iyi olmaz mı?
Yusuf, uzatma istersen. Bilmesin diyorsam bilmesin.
[iç çeker]
Bu, değil mi işiniz Kenan Bey?
Ne bileyim, Lale Hanım'ı böyle rüzgârlardan, dünyadan,
böceklerden filan korumak.
Çok acayip.
Bahçıvanla çiçeği gibi.
[derin nefes alır]
Neyse ne Yusuf.
[Kenan iç çeker]
Cumartesi parti var. Sen de bana konuk listeni iletirsin, tamam mı?
- Ben de mi davetliyim? - Evet, bağlantıların var ya.
Aradığın insanlar, falan filan.
Ben... Yani, listemi size ileteyim.
Ben davetliyim partiye. Öyle mi?
Bak seni bir döverim, tamam mı?
Sonra Lale'ye açıklayamayız nedenini. Hadi, hadi. Çık bakalım dışarı.
Tamam, iyi günler Kenan Bey o zaman.
[cep telefonu çalar]
[kapı kapanır]
[Güliz] Hello Kenan.
- Kiminle görüşüyorum? - Güliz ben.
Hangisi diye sorma, yemem.
Seninle görüşmemiz lazım, baş başa.
Teklifim var diyeyim, sen de merak et.
- Ben kerametin kimde olduğunu görüyorum. - Hım.
Nasıl görüyorsun?
Söyle bakalım.
Tecrübeliyim diyorsun yani.
Ay, canım benim ya. Yaş muhabbeti mi yapacaksın hakikaten?
Evet, seni dinliyorum Güliz.
Söyle.
Bana gel.
Sana.
Benim kanalıma.
Ne? Evet.
Üf, tamam. Kırk yıldır buralardasınız, buralar sizin, bilmem ne.
Ama artık yetki bende.
Sulhi amca da arkamda.
Öyle arkalar markalar, ha?
[Güliz] Hıı.
Adalete bak ya.
Tüh, görüyor musun?
Ben bu yaşımda buralarda, siz böyle.
Üf. Geç.
Teklifim bu.
Bak, sana sonsuz inisiyatif veriyorum. Gel işte.
Yeni bir program yapalım.
Yeni bir yıldız yaratalım.
Çünkü biliyorum yani. Olay sensin, sende olay.
Tamam, düşün.
Siz böyle uzun uzun düşünürsünüz zaten.
Sonra işte şartlar şurtlar, bilmem ne... Haber verirsin.
- Çek! - Evet, şimdi evi bulmaya çalıştığımdan...
- Çekiyorsan da story atma artık, yeter. - [erkek] Dur abi, bırak!
[hüzünlü piyano müziği çalar]
[Lale] İnsanın hayatta sevmeye ihtiyacı var.
"Sevilmeye" demiyorum, bir boku da sevmeye ihtiyacı var.
İnsan olmak,
kalbinin olması bir zaaf değil.
[müzik biter]
[hafif sarhoş] Ne güzel çocuklardık biz,
değil mi?
[hafifçe güler]
O yaşlarda hayat her şeye gebe,
sürprizlerle dolu.
[arka planda caz müzik çalar]
Hep şey diyorsun, "Şimdi ne olacak?
Şimdi ne olacak? Şimdi ne olacak?"
- Endişelenmekten mi bahsediyorsun? - Yo, bilakis.
Heyecandan.
Sonsuz ihtimallerden.
Mesela sen,
bir şey için heyecanlanıyor musun?
Yani, en son ne zaman heyecanlandın?
[Selim iç çeker]
Bak, biliyorum senin için zor zamanlar
ama başka bir şey var gibi.
[fısıldayarak] Bir şey diyeceğim.
Sahile inip sevişelim mi?
Sahile?
Hıhı.
Yapardık ya hani eskiden.
Onu benimle yapmıyordun.
Ben iyi değilim Selim.
Aklım kalbime düşman.
[nefes alır]
Hadi gel, seni yatıralım.
- Evet, evet, evet. Evet. - Gel.
Evet, beni yatıralım.
Yatıralım.
[sessizce] Gel.
Seni çok sevmek istiyorum.
Anlamadım.
[nefes alır]
Kocamsın benim.
Selim'sin.
Mükemmelsin.
Keşke beni sevebilsen, değil mi?
[müzik yükselir]
[müzik biter]
- Yes. - Ne haber aşk?
İyi uyuyamadım. Sinirlerim ayakta.
Nedir?
Hafta sonu sende parti.
Ay, yok.
Lale klasik davetini veriyor da bu hafta sonu.
Şimdi herkesi çağırmıştır.
Eh, çağırdığı herkes de icabet eder davete.
Tabii daha önemli bir işleri yoksa.
Zerrin Hanım İstanbul'da çünkü.
Sen ne kadar akıllısın ya! Evet!
Ama Kenan kesin çağırmıştır ya. Ay, bize gelsin ama.
Tabii ki bize gelecek Müge.
Nostalji rüzgârı yapacak hâli yok ya.
E... Tamam, o iş bende.
Ben bizzat arayacağım kendisini.
Ha ama canım, Zerrin Hanım'a ulaşmak o kadar kolay değil yani. Çok zordur.
Güliz davet etsin. Onlar ailecek yakın.
Ben ararsam gelir Müge.
Tamam, doğru.
O iş sende o zaman.
Diğer her şey bende. Şahane.
O zaman hafta sonu sende parti! Vu!
Tamam, süper.
Yes. Hemen ben yazayım da...
[Kenan] Hah, Zerrin Hanımcığım, selamlar.
Özleştik vallahi.
Evet. Lale'yle de sizi konuştuk zaten.
Gelirseniz çok seviniriz.
Onurlandırırsınız bizi.
Tamam. Görüşmek üzere. Hoşça kalın.
[iç çeker]
- Günaydın. - Günaydın Lale Hanım.
Günaydın, kolay gelsin.
Günaydın karşılama komitesi. Kök salacaksınız buraya.
- Günaydın Lale Hanım. - Günaydın.
- Günaydın.
- Günaydın Lale Hanım.
- Ne güzel olmuş saçın. - Teşekkürler.
- Lale Hanım, günaydın. - Günaydın canım.
- Nasılsınız? - İyi, sen?
Ben de iyiyim, teşekkür ederim.
- Kenan gelmedi mi? - Bu hafta dışarıdan çalışacak.
Ama siz hiç merak etmeyin, her şey online ve güncel.
Öyle mi?
Hafta sonu partinizi de organize ediyoruz.
Rıfat Bey ilgileniyor. Sizin eklemek istediğiniz bir şey var mı?
- Yok, teşekkürler. Sağ ol. - Ben teşekkür ederim.
[Michael Alan Raphael - "Haunted" çalar]
[nefes verir]
Pazartesi, salı, çarşamba, perşembe, cuma.
[Aslı] Senin hayatın sadece iki şeyden oluşuyor.
Reytingler
ve Kenan.
[şarkı biter]
Müge, bana insan gibi cevap ver artık ya!
Zerrin Hanım'a o kadar hediye gönderdim, cevap da vermiyor telefonlarıma bok karı!
Bize gelecek, değil mi?
Aşkım, bir sakin ol. Evet, bize gelecek gibi duruyor.
Gibi durmasın Müge.
Lale'ye gitmesin, bize gelsin.
Tamam, ben halledeceğim aşkım, sen sakin ol.
Hallet.
[tempolu müzik çalar]
[Lale] Teşekkür ederim.
Hava böyle devam edecek gibi. Sobalara dikkat edelim, tamam mı?
- Nasıl bakış o ya? Ne oldu? - Hiç.
Bakıyorum.
Başladınız yine.
[Lale] Öyle oldu maalesef.
Ne diyordun sen? Tanınmaya değer kişiler partisi.
Kenan nerede?
Bilmem. Dışarıdan çalışıyor bu hafta.
Hım. Neden?
Bilmiyorum.
Bir sorun mu var aranızda?
Yo, niye?
İlginç.
- [Nazlı] Olmadı arkadaşlar... - [Müge] Lütfen ama.
Bu masalar niye hâlâ boş?
Biraz tempo! Hadi millet, bakın, saat kaç oldu. Hadi bakalım.
- Orasını yerleştirin lütfen. - [Müge] Canım.
Güliz söyledi,
Zerrin Hanım'ı bire birde aramış ve geliyormuş.
Çok güzel olacak ya, çok. Ben sana söyleyeyim.
Bugünün olayı biziz.
- [Aslı] Müge? - Hı? Canım.
Sen Lale'nin partilerinde böyle çalışmıyordun, değil mi?
Yok ama sonuçta bu işimizin selameti.
- [Müge hafifçe güler] - [Aslı alaycı gülüş]
Ha, "Lale'ye kazık attım, onun bir daha çıkmaması lazım" diyorsun.
Çünkü geri gelirse ilk seni öldürür, değil mi?
Olaydan sonra hiç görüştünüz mü?
Lale öyle pek gecelere falan da gelmez. Denk gelmemişsinizdir.
Hayır canım, hiç görüşmedik.
- Tamam canım, gerilme. - Yok.
İkili oynuyor musun diye sormuyorum, yanlış anlama. Merak ettim sadece.
Hıhı.
- Bu arada ceket yıkılsın. - Ay, teşekkür ederim.
Senin de elbisene bayıldım, bayıldım. Dur, şu son şeylere bakıp hemen...
Pardon.
Iı, bak, şimdi çiçekleri...
[konuk] Her şey harika hayatım. Her zamanki gibi.
[Lale] Teşekkür ederim, beğenmene çok sevindim.
Hiç uğraşamadım inan koşturmaktan.
Ay, bırak şimdi. Her yerden senin zarafetin akıyor.
Teşekkür ederim. Ayağınıza sağlık.
- İyi ki geldiniz. Görüşürüz. - Görüşürüz.
- [arka planda klasik müzik çalar] - [kuş cıvıltıları]
- Laleciğim. - Sedacığım.
Dur, öpmeyeyim. Çok güzelsin, makyajın harika.
- Sen de çok güzelsin. - Teşekkürler.
- Hadi, bir içki al, geliyorum. - Tamam, anlatacaklarım var.
Neden kırmızı?
- Bordo bu bir kere. - Hım.
- Biraz dökülüyor üstümden. Güzel olmuş mu? - E, bir şey yemiyorsun.
Eriyorsun, dikkat etsene biraz kendine.
Çirkinleşiyorsun demeye mi çalışıyorsun bana?
- Sen? - [Lale hafifçe güler]
[Kenan] Sen asla çirkinleşemezsin.
Sen harikasın.
Gül'le mi geldin buraya?
Gül'le mi?
- E Sedacığım, ne var ne yok? - Çok iyi.
Ne haber?
[arka planda enstrümantal müzik çalar]
Aslı Hanım, her şey harika.
- Zerrin geldi mi? - Gelmedi.
Sizin tadınız mı yok? Bir şey mi var?
Bir şey var.
Biri var, bir hain. Bu son zamanda olanlar... Bir şey var yani.
Gülizciğim.
[kadın] Uğramadın bana.
- Yeni döndüm Londra'dan. - [kadın] Ama yanlış yaptın.
Seni BBC'yle görüştürecektim.
Kısmet.
Zerrin Hanım, gerçekten hoş geldiniz.
Müge ben, baş editör. Biz sizi izleyerek büyüdük ve...
Zerrin Hanım?
Evime hoş geldiniz. Aslı Tuna.
Aslı Tuna.
Tabii, biliyorum.
Lale'nin koltuğunu tutuyorsun.
[gerilim müziği çalar]
[Aslı] Aslında...
Koltuk beni sevmiş gibi.
Görünen o ki eski sahibini aramıyor.
Bakın, buradasınız.
Aynı anda iki dala tutunmaya çalışmak biraz zor olmuyor mu?
"İki dal" derken?
Hani biz buradan gideceğiz, eski sahipler geri gelecek rüyası.
Ama bir yandan da ya gelmezlerse diye kendini emniyete almak.
"Eski kazanır."
Genç olmak bir suçmuş gibi.
Biz burada misafirmişiz, buraları hak etmiyormuşuz gibi.
Bu oyunu siz yazdınız, X kuşağı oynadı.
Bizden kastını anlayamadım.
Siz işte.
V kuşağı.
Boomer'lar yani.
[Müge gergin gülüş] E...
Hemen böyle toplumsal çıkarımlar falan...
- Ne yapalım? - Hiçbir şeye saygın yok senin.
Saygı senelerle kazanılan bir şey değil maalesef.
Aksine, seneler içinde tecrübe biriktiriyorsun.
Mesela ben.
Artık baktığımda görüyorum,
kimden olmaz.
Ay, artık şu partinin tadını çıkaralım, ne dersin? Gel, gel, gel.
- Ben buraya senin için geldim, biliyorsun. - Biliyorum.
Babamlarla ilgili ne dedikodular var.
[sessizce] Yemin ediyorum, sıcak bastı.
[Müge oflar]
Ver, ver, ver. Onu ver bana.
Müge Hanım, sizden yardım isteyebilir miyim?
Çok feci sıkıştım.
- Ne oldu? - Biri sanırım içeride kusuyor.
Ne?
Kim olduğunu da anlayamadım da olay çıkmasın şimdi.
- Öf, nerede? - İçeride, odada.
Ay, bir bu eksik olsun ya.
[Müge oflar]
- [Müge oflar] - Alo? Nasıl ya?
İçkilerle ilgili problem çıkmış. Hemen gidip ona bakmam gerekiyor.
- Tamam, sen hallet. Burada mı? - İçeride.
Tamam, geliyorum.
- [kapıya vurulur] - [Müge] Pardon, iyi misiniz?
[gerilim müziği çalar]
[Müge] Yardıma ihtiyacınız var mı?
Ben bir bakıp geliyorum.
[Lale] Aslında istemedim.
Başka yolu yok. Bambaşka bir yapılanmayla...
Lale, bir konuşabilir miyiz?
Bir şey konuşuyoruz.
Lütfen. Acil.
Tamam. Geliyorum hemen.
Evet, ne oluyor?
- Bir konuşalım mı artık? - Konuşalım. Konuş, söyle.
Ama yalnız kalalım lütfen.
[iç çeker] Gel, tamam.
Gel. Her yerde personel, misafir. Konuşalım burada.
[kapı kapanır]
[hafif piyano müziği çalar]
[Kenan iç çeker]
Nedir Lale, söyler misin?
Ne? Ben mi söyleyeyim? Pardon? Sen çağırdın bizi buraya.
Anlatır mısın bana? Soru soruyorum.
- Bir uzak durma çaban. - Yok öyle bir şey Kenan.
Hayır, neden kaçıyorsun o zaman benden?
Benimle ilgili sinir eden şey nedir seni?
Kenan, yok öyle bir şey. Nereden çıkarıyorsun?
Ayrıca yani, gayet iyisin, harikasın.
Yani, hayatında da bir ton yakaladın.
Gül'den bahsediyorum Kenan.
[gergin tonlar çalar]
Yani ne bileyim ben, bu kadar zaman sonra böyle yeni biriyle
düzenli bir ilişki iyi gelecektir.
Ve bence Gül de buna çok uygun. Harika yani.
- Gül'le benim birlikte olmam? - Evet.
Ne var bunda?
Anladım seni.
[gerilim müziği çalar]
[bip sesleri]
- Bunlar ne? - Davetlilere.
- "Görüşmek üzere hediyesi" diyorlar. - Ha.
E, alayım o zaman. Ben de davetliyim sonuçta.
Buyurun, size çantalısını vereyim. Daha şık.
Teşekkürler.
[Selim] Al.
Viski istemedim.
Cem getirdi bunu, özel bir şişeden.
Sen niye içmiyorsun?
Ben...
[duygusal müzik çalar]
Belki de o kadar anlamıyorum viskiden.
Sence ben anlıyor muyum?
Öyle görünüyor.
Hep serin karşılıyorsun.
Her zaman ne yaptığını biliyorsun.
Demek dışarıdan öyle gözüküyor.
[Selim] Yakıyor, değil mi?
Yakıyor.
Bazen...
Bu yanmadan keyif alıyorsun.
Bazen insanın nefesini kesiyor.
Aynen öyle.
Yaşamanın hastalıklı bir hâli işte.
Bana iyi gelmiyor artık.
İçmeyecek misin?
Galiba içmeyeceğim.
Çok özleyeceğim...
...ama artık bırakmak zorundayım.
Sen?
[iç çeker]
Bu son olsun.
[martılar ötüşür]
Görüşürüz.
İyi akşamlar.
Canım, her şey çok güzeldi her zamanki gibi.
- Özlemişim. - Ben de özlemişim. Görüşelim.
- Mutlaka. - Ara.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
İzmir'de deprem olmuş.
- Ne? - [Yusuf] Hıhı.
[Lale] Kaç?
5.4 ama resmî bir açıklama yok. Ne yapayım ben? Gideyim mi?
- Sen fırla hemen, sana araç ayarlıyorum. - Tamamdır.
[tempolu müzik çalar]
[gerilim tonları çalar]
[cep telefonu bildirim tonu]
Burada dört tane bina tamamen çökmüş durumda.
Sadece gördüğünüz gibi, yaralılardan haber alabiliyoruz.
Ölülerden hiç haber yok.
[depremzede] İmdat! İmdat!
Ses geliyor içeriden.
Ses geliyor içeriden! Binadan ses geliyor!
[muhabir] Memur bey, lütfen...
[gerilim müziği çalar]
[muhabir] Deprem oluyor tekrar!
[müzik biter]
[tempolu müzik çalar]
[yüksek tempolu müzik çalar]
[müzik biter]