‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นั่งสิ
‎ฉันได้คุยกับเพื่อนบ้านของคุณ ‎สนุกดี แครอล ซัลลิแวน
‎คุณใช้เกรียงขู่เธอเหรอ
‎จะบ้าตาย
‎เปล่า ฉันกำลังล้างแปรงแล้วลืมว่าถือมันอยู่ในมือ
‎ฉันคิดว่านางกำลังคุกคามช่างของเรา
‎มันเป็นการเข้าใจผิด ซึ่งฉันขอโทษแล้ว
‎อะไรน่ะ ทำไมคุณต้องจด
‎เธอยังบอกด้วยว่า ‎เห็นคุณคุยกับเชสซิตี้วันที่เธอถูกฆ่า
‎- เพิ่งรู้ว่าคุณรู้จักเธอ ‎- เปล่า
‎ฉันเพิ่งรู้จักเธอเมื่อวันก่อน
‎แครอลบอกว่าเธอเห็น
‎คุณกับเชสซิตี้เหมือนจะปะทะคารมกัน
‎บอกว่าคุณกระโดดลงจากรถ
‎โดยไม่ดับเครื่องด้วยซ้ำ
‎เหมือนจะพุ่งเข้าหาเธอ
‎ให้ตายสิ ยัยคนนี้วันๆ ทำอะไรเนี่ย ‎นั่งจ้องเพื่อนบ้านทั้งวันเหรอ
‎คุณกับเชสซิตี้คุยอะไรกัน
‎เธอกำลังทิ้งสีที่ฉันให้ลูกสาวของนีล
‎เธอบอกว่าไม่ชอบกลิ่นสี
‎ซึ่งมันบ้ามาก ฉันคงไม่ฆ่าคนเพราะทิ้งสีฉันหรอก
‎คุณจะฆ่าคนด้วยเรื่องอะไร
‎หวัดดี
‎ผมจะเก็บลายนิ้วมือคุณนะครับ
‎คุณคุ้นเคยกับการทำสิ่งนี้ไหม
‎ไม่ค่ะ
‎ผมจะวางนิ้วเปื้อนหมึกของคุณ
‎ลงบนกระดาษที่มีสิบช่องนี้
‎ขอมือขวาด้วยครับ
‎แล้วผมจะเริ่มด้วยนิ้วโป้งขวาของคุณ
‎ทีนี้เราจะไม่กดนิ้วลงไปตรงๆ
‎เราจะกลิ้งนิ้ว
‎เพราะถ้ากดนิ้ว มันจะเลือน
‎เราจะกลิ้งนิ้วเบาๆ
‎เอาละ เริ่มได้
‎โอเค ไม่ใช่...
‎คุณครับ ขอผมกลิ้งนิ้วเบาๆ
‎นั่นแหละ
‎ที่จริงผมว่าพิมพ์ลายนิ้วมือคนตายมันง่ายกว่า
‎เพราะหลายครั้งที่คนเป็น ‎พยายามจะช่วยมากไปนิด
‎จะถึงนิ้วที่หกแล้ว
‎ทีนี้ก็มาที่นิ้วโป้งซ้าย
‎วันนี้คุณเป็นไงบ้าง
‎ก็ดีค่ะ
‎เอาละ ครบแล้ว
‎ราตรีสวัสดิ์
‎เรียบร้อยแล้วใช่ไหม ฉันไปได้ยัง
‎ทำไมต้องเป็นดอกไม้
‎- ว่าไงนะ ‎- คุณวาดภาพดอกไม้ ทำไมล่ะ
‎อยากคุยเรื่องนี้เหรอ
‎ฉันเห็นภาพวาดในบ้านคุณ
‎มันสวยมาก
‎คุณมีพรสวรรค์มาก
‎ขอบคุณ
‎ไม่อยากบอกฉันเหรอ
‎ได้ ฉันไม่ได้วาดภาพดอกไม้เสมอหรอก
‎แรกเริ่มฉันวาดทิวทัศน์ เรือใบ
‎ภาพที่นักท่องเที่ยวนิยมชื้อน่ะ
‎ฉันเคยเป็นศิลปินไส้แห้ง แทบหาเลี้ยงตัวไม่ได้
‎ภาพแรกที่ทำให้ฉัน ‎ประสบความสำเร็จเป็นเหตุบังเอิญมาก
‎วันหนึ่งฉันเบื่อก็เลยวาดรูปหมาฉันเป็นโมนาลิซ่า
‎คนชอบกันมาก
‎ฉันเริ่มได้ออเดอร์เพียบ
‎กลายเป็นอุตสาหกรรมครัวเรือนไปเลย
‎วาดภาพหมาเป็นงานมาสเตอร์พีซ
‎แต่แล้วฉันก็เริ่มหมดไฟ
‎แทบจะเลิกวาดไปเลย
‎จนกระทั่งฉันตั้งท้องอลิซาเบธ
‎ฉันมีอาการจะคลอดก่อนกำหนด
‎พวกเขาเลยบังคับให้ฉันนอนเฉยๆ
‎วันหนึ่ง พยาบาล ‎เอาช่อดอกไม้ที่สวยที่สุดเข้ามาให้
‎ฉันจ้องมองมันและเริ่มหลงใหลมากๆ
‎มีไฟอยากวาดแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
‎ฉันรู้ว่าต้องวาดให้ได้
‎สามีฉันกับช่างของเรา บิวเอล
‎ทำขาตั้งวาดรูปแบบพิเศษ ‎เพื่อให้ฉันวาดบนเตียงได้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว ‎กับซับเจ็กท์ขนาดนั้นเลย
‎ความงามที่เปราะบางของดอกไม้
‎ละเอียดอ่อนแต่ก็กล้าหาญมากพอจะบาน
‎กลางโลกนี้ที่ช่างโหดร้ายทารุณ
‎ตลอดสามเดือน ‎ที่อยู่บนเตียง ฉันวาดรูปอย่างเดียว
‎มันเป็นงานที่ดีที่สุดที่ฉันเคยทำมา
‎จนกระทั่งอลิซาเบธเกิด
‎แน่นอน ฉันเลิกวาดเมื่อ...
‎อลิซาเบธจากไป
‎คงยากมากสำหรับคุณที่สูญเสียลูกสาว
‎เป็นฉันคงโกรธมาก
‎พยายามได้ดี
‎คิดจะหลอกให้ฉันพูดว่า ‎ฉันโกรธมากจนฆ่าคนงั้นเหรอ
‎ฉันไม่ได้อยากหลอกคุณเลย แอนนา
‎แต่ถ้าคุณมีทนายอยู่ด้วย คุณจะสบายกว่านี้...
‎ฉันไม่ต้องการทนาย
‎ฉันไม่มีอะไรจะปิดบัง ฉันไม่ได้ทำอะไร
‎เป็นไปได้ไหมที่คุณทำแต่จำไม่ได้
‎- หมายความว่าไง ‎- ฉันอยากให้คุณฟังสิ่งนี้
‎เก้าหนึ่งหนึ่ง มีเหตุด่วนอะไรคะ
‎มีคนถูกฆ่า ผู้หญิงถูกฆ่า
‎เลขที่ 406 แคนเทอบิวรี่ ฮิลล์ เร็วเข้า
‎คุณคะ ช้าๆ ช่วยทวนที่อยู่อีกที
‎สี่ศูนย์หก แคนเทอบิวรี่...
‎ไม่สิ รอเดี๋ยว นั่นมันที่อยู่ฉัน...
‎สี่ศูนย์เจ็ด แคนเทอ...
‎ฟังไม่เหมือนคนที่มีสติอยู่เลย
‎บ้าไปแล้ว ฉันไม่มีวันทำร้ายใครหรอก
‎ฉันเชื่อว่าคุณเชื่ออย่างนั้น
‎มีคดีนึงเมื่อหลายปีก่อนที่ร็อคพอร์ต
‎ชายคนนึงฆ่าภรรยาที่อยู่กินกันมา 33 ปี
‎เขาไม่เคยพูดจาด่าว่าเธอเลย
‎แล้วจู่ๆ คืนนึง
‎เขาก็กลิ้งตัวข้ามเตียงไปคว้าโคมไฟ
‎แล้วก็เอาทุบเธอจนกระโหลกยุบ
‎เขากินยานอนหลับกับเหล้า
‎เขาตื่นมาตอนเช้า
‎ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นคนทำ
‎นักสืบเลน
‎เดี๋ยวมา
‎คุณวิทเทคเกอร์ ช่วยยืนขึ้นค่ะ
‎หันหน้าเข้าหากำแพง
‎- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‎- เอามือไว้ข้างหลัง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ลายนิ้วมือตรงกัน
‎แอนนา วิทเทคเกอร์ ‎คุณถูกจับข้อหาฆ่าเชสซิตี้ ลินกัส
‎- ไม่นะ ฉัน... ‎- คุณมีสิทธิ์นิ่งเงียบ
‎นักสืบเลน
‎ทุกอย่างที่คุณพูดอาจจะ ‎และจะถูกนำไปใช้เอาผิดคุณในชั้นศาล
‎เอาเสื้อผ้าใส่ในถุง
‎ถอดเครื่องประดับทั้งหมดใส่ลงไป
‎(อลิซาเบธ)
‎ดักลาส
‎จับมือผม
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ไม่เป็นไร มากับผม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อีกนิดเดียว
‎งานแต่งเหรอ
‎โอกาสที่สองของความรัก
‎ดักลาส เดี๋ยว
‎เดี๋ยว
‎(กรมตำรวจ)
‎ดีใจจังที่ได้เจอเธอ
‎ขอบใจมาก
‎ทีนี้สัญญากับฉันว่าเธอจะไม่หนีออกนอกประเทศ
‎ไม่งั้นฉันสูญเงินห้าแสนดอลลาร์แน่ๆ
‎ที่เดียวที่ฉันอยากหนีไปอยู่ตอนนี้คือเตียงนอน
‎- แล้วเธอทำหรือเปล่า ‎- สโลน เปล่า ให้ตายสิ
‎- บอกฉันได้นะ แอนนา ‎- ไม่มีอะไรจะบอก
‎แต่เธอต้องอธิบายบางอย่าง
‎ฉันต้องเอาแกลเลอรีไปค้ำกู้เงิน
‎ฉันก็อยากได้คำอธิบายเพราะมันไม่มีเหตุผลเลย
‎เธอหมกมุ่นกับครอบครัวนั้น
‎- เธอหมกมุ่นกับผู้หญิงคนนั้น ‎- แปลว่าฉันฆ่านางเหรอ
‎แต่พบรอยนิ้วมือของเธอบนอาวุธนะ
‎ให้ตายสิ สโลน เธอรู้จักฉัน
‎หลายอย่างเกิดขึ้น เธอเจอเรื่องร้ายๆ มาเยอะ
‎ฉันโคตรเจอเรื่องร้ายเลย ‎ในตอนนี้ และฉันอยากให้เพื่อนช่วย
‎ฉันเป็นเพื่อนเธอ แอนนา
‎และจริงๆ แล้วถ้าเธอขอ ‎ฉันจะขับพาเธอไปเม็กซิโกก็ได้
‎เดี๋ยวนี้เลย
‎ฉันไม่ได้ทำ สโลน
‎ฉันไม่มีอะไรต้องหนี
‎คืนนี้อยากให้ฉันอยู่กับเธอไหม
‎ไม่ ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันไม่เชื่อเธอ
‎ใช่ ไม่มีใครเชื่อเลย
‎พระเจ้าช่วย
‎สโลน ฉัน นีล
‎ผมเห็นตำรวจมาเมื่อเช้า มาค้นบ้านคุณ
‎ผมได้คุยกับตำรวจคนนึง
‎- เขาบอกว่าคุณโดนข้อหาฆ่าคน ‎- ฉันเปล่าทำ...
‎ผมมาที่นี่เพราะอยากให้คุณดูบางอย่าง
‎ถ้าคุณเข้าใกล้ผมกับเอ็มม่าอีก
‎ผมจะใช้มันแน่
‎ให้ตายสิ
‎ข้างบนนั่นมันอะไรกัน
‎(นักบำบัด)
‎- ฮัลโหล ‎- ฉันขอคุยด้วย
‎- ไม่ได้ ผมอยู่กับคนไข้ ‎- ฉันคงฆ่าคนตาย
‎ฉันโดนข้อหาฆ่าคนตาย ‎และเจอเลือดในห้องใต้หลังคา
‎- พูดช้าหน่อย ‎- ไม่ อย่ามาบอกให้ฉันพูดช้า
‎ฉันโกหกคุณ
‎ฉันดื่มเหล้ากับยาที่คุณจ่ายให้
‎ฉันคงทำแล้วจำไม่ได้
‎- คุณพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย ‎- ก็เธอมีชีวิตแบบที่ฉันต้องการ
‎ชีวิตแบบที่ฉันเคยมี
‎ใคร
‎ผู้หญิงบ้านตรงข้าม
‎หายใจลึกๆ
‎ฉันคงฆ่าเธอ
‎มันมีเลือดในห้องใต้หลังคา
‎แล้วถ้าฉันฆ่าคนไปแล้วหลายคนล่ะ
‎แอนนา ผมรู้จักคุณดี
‎คุณไม่ใช่ฆาตกร ผมก็ไม่ได้เป็นแค่จิตแพทย์
‎ผมเคยเป็นสามีคุณ
‎ฉันเป็นคนฆ่าลูกสาวของเราด้วย
‎- คุณพูดเรื่องอะไร ‎- คุณคงไม่พาลูกไปในวันนั้น
‎คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ
‎ว่ามันเป็นวันพาลูกไปชมที่ทำงานจนกระทั่งฉันบอก
‎ฉันทำให้อลิซาเบธตาย
‎แอนนา หยุด
‎ผมเป็นคนที่ทิ้งลูกไว้ในห้องนั้น
‎ถ้าจะมีคนผิด ก็คือผม
‎คุณแค่ทำงานของคุณ ดักลาส
‎งานสำคัญสุดของผมคือปกป้องลูกสาวเรา
‎แต่ผมพลาด
‎ไม่ใช่ความผิดคุณ
‎ไม่ใช่ความผิดคุณแน่ๆ
‎อาจจะไม่ใช่ความผิดใครเลยนอกจากฆาตกรไมค์
‎เราควรเกลียดเขาแทนที่จะเกลียดตัวเอง
‎เกลียดกันเอง
‎ผมไม่เคยเกลียดคุณ แอนนา
‎แม้ว่าฉันทำลายชีวิตคู่ของเราเหรอ
‎ฉันกันคุณออกไป
‎คุณกันคนที่ปิดประตูลั่นดาลตัวเองไม่ได้หรอก
‎ผมรักใครไม่เป็นอีกแล้ว
‎ความรู้มากมายที่ผมมี ‎ผมกลับไม่รู้จะใช้มันยังไง
‎แอนนา คุณอยู่ในห้องใต้หลังคาหรือเปล่า
‎เปล่า
‎โอเค คุณจะขึ้นไป
‎โอเค
‎ดักลาส ฉันกลัว
‎ไม่จำเป็นต้องกลัว ผมอยู่ด้วย
‎เลือดนั่น...
‎ไม่ว่าจะเจออะไร คุณเผชิญกับมันได้ ผมอยู่ด้วย
‎คุณทำได้ แอนนา
‎โอเค
‎จินตนาการว่าผมจับมือคุณสิ
‎พระเจ้า
‎พระเจ้าช่วย
‎อะไร มันคืออะไร
‎มันคือสี
‎มันก็แค่สีแดง
‎เห็นไหม คุณไม่ได้ฆ่าใคร
‎แล้วทำไมฉันถึงมีความทรงจำ
‎ภาพจำว่าฉันแทงเธอล่ะ
‎"มองฉันสิ ฉันสวยมาก "
‎หน้าสวยหมดจด หุ่นสวยเลิศ
‎ชีวิตเพียบพร้อม
‎ฉันไม่ได้แทงเธอ
‎ฉันแทงภาพวาด
‎ฉันไม่ได้ฆ่าใคร
‎แน่นอนว่าคุณไม่ได้ทำ
‎แต่ตำรวจเจอเกรียงของฉันข้างศพเธอ
‎มีลายนิ้วมือของฉันเต็มไปหมด
‎มันต้องมีคำอธิบาย
‎ใครสักคนอาจหยิบไปจากบ้าน
‎ใครล่ะ
‎ใครที่เข้าบ้านได้โดยที่คุณไม่รู้
‎(ทุกคนเป็นศิลปินได้)
‎พระเจ้าช่วย
‎แอนนา
‎บิวเอลอาศัยอยู่บนนี้
‎อะไรนะ
‎ฉันว่าแล้วว่าได้ยินเสียง ที่แท้คือบิวเอล
‎ให้ตายสิ
‎ดักลาส มีอะไรเกี่ยวกับบิวเอล ‎ที่คุณไม่เคยบอกฉันหรือเปล่า
‎ตั้งแต่ที่คุณจ้างเขามาซ่อม ‎ตู้ไปรษณีย์ของเราเมื่อหลายปีก่อน
‎- เช่นอะไร ‎- เช่นอดีตของเขา
‎เขามาเป็นช่างของเราได้ยังไง
‎เขาเป็นคนไข้ผม
‎- คนไข้เหรอ ‎- คนไข้คนแรกของผม
‎ผมรักษาเขาและปล่อยตัวเขาก่อนกำหนด
‎จากไหน
‎โรงพยาบาล เขาเคยสติแตกจนทำผิด
‎เขาทำอะไร
‎เขาใช้ค้อนฆ่าคนทั้งครอบครัวตัวเอง
‎ทำไมก่อนหน้านี้ไม่บอกฉันเลย
‎คุณคงไม่อยากให้เขาทำงานกับเราน่ะสิ
‎มันแหงอยู่แล้ว
‎แต่เราต้องการคนซ่อมตู้จดหมาย
‎เขายังไม่หาย!
‎- อะไรนะ ‎- บิวเอลทำ
‎เขาฆ่าเธอ
‎เขาคงหยิบเกรียงสักอันของฉันไป
‎แต่เขาใส่ถุงมือ ก็เลยมีลายนิ้วมือฉันบนเกรียง
‎แอนนา ตอนนี้บิวเอลอยู่ไหน
‎ฉันไม่รู้
‎ฟังนะ ผมอยากให้คุณออกมาจากที่นั่น
‎แอนนา ออกมาจากที่นั่น
‎บิวเอล!
‎ไม่!
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย