1789 BYLTING Í FRAKKLANDI
Eymdin knýr fólk til að gera byltingu og byltingin veldur enn meiri eymd.
Frakkar eru örvæntingarfullir vegna matarskorts
og víðtækrar fjárhagskreppu.
Andstæðingar konungsins, Loðvíks XVI
myrða hann auk 11.000 stuðningsmanna hans
og beina síðan sjónum sínum að síðustu drottningu Frakklands, Maríu Antoinette.
Samtímis sækist metnaðargjarn liðsforingi að nafni Napóleon Bónaparte,
eftir stöðuhækkun...
Farið frá.
Í fallöxina með þig.
Þjóðarplágan!
Ógn er ekkert annað en réttlæti.
Skjótt, óvægið, ósveigjanlegt.
Ógn er því afleiðing dyggðar.
Hún var sek um þrjá glæpi gegn ykkur:
Tæmingu ríkisfjárhirslunnar,
samsæri gegn öryggi ríkisins innanlands sem utan
og landráð fyrir starfsemi óvininum í hag.
Miskunn fyrir illmennin?
Nei.
Miskunn fyrir hina saklausu.
Miskunn fyrir hina ólánsömu.
Miskunn fyrir mannkynið.
Óumflýjanleg afleiðing af sambandi lýðræðis
með hliðsjón af tafarlausum kröfum þjóðarinnar...
PAUL BARRAS yfirmaður franska hersins
Breski flotinn tók höfnina í Toulon.
Hálfur franski flotinn er innlyksa þar.
Ef við töpum þessum skipum fellur lýðveldið.
Sem betur fer eru aðeins tvö þúsund enskir hermenn í Toulon.
En okkur skortir stórskotalið og hershöfðinginn er fyrrverandi hirðmálari.
Það er ekki nauðsynlegt að ná aftur Toulon.
Bærinn er ekki bær. Bærinn er höfn.
Ef enski flotinn hefur ekki höfnina verður bærinn að gefast upp.
Bróðir minn, Bónaparte herforingi, sem yfirmaður stórskotaliðs,
hefur látið skjóta logandi kúlum á ensku skipin.
Hann hefur sýnt tryggð við lýðveldið.
Og hvernig ætlarðu að taka höfnina?
Með því að taka virkið sem stjórnar höfninni
nærðu borginni.
Hún verður að vera víti til varnaðar annars falla aðrar borgir.
Og ég mun aldrei láta konungssinna eða Englendinga taka mitt hérað.
Góðan dag.
TOULON, herbúðir Frakka 16. desember 1793
Carteaux herforingi?
Hann er þarna.
Lucien, kæri bróðir, ég er kominn til Toulon.
Hersveitirnar eru illa á sig komnar og menn þínir óþjálfaðir og óagaðir.
Án hergagna og aðfanga býst ég aðeins við ósigri.
Við söfnum brotajárni í sprengjuvörpur sem henta betur minni áætlun.
Takist okkur ekki að sigra
munu valdamenn líta á okkur sem korsíska hrotta, óhæfa fyrir æðri stöður
og metnaður móður okkar breytist í vonbrigði.
Já, frú mín. Þú hefur góðan smekk.
- Gjörðu svo vel. -Ég verð enn hér í næstu viku.
Bretar hafa fallbyssur sem miða á flota þeirra undan landi.
Ef við náum þessum byssum getum við rofið þessa herkví.
Mitt forskot er skyndiárás en ég sigra með skothríð.
Ég bíð komu þinnar með eftirvæntingu.
Þinn bróðir, Napóleon.
Skítalarfar! Já, þú!
Hypjaðu þig burt. Fljótur!
Burt með þessar andskotans geitur!
Síðasta viðvörun! Burt með andskotans geiturnar!
Hunskastu burt með þær strax!
-Í stöðu. - Fljótt!
Fljótt!
Skjóta!
Árás! Til vopna!
Fljótir, upp með stigana!
Skjóta! Miða vel!
Upp með sprengjuvörpurnar!
Tilbúinn nú.
Ó, Guð!
- Ertu ósár? - Já.
Sækið sprengjuvörpurnar!
Verjið fallbyssurnar!
Í stöðu!
- Frakkland lengi lifi! -Það lifi!
Undirbúið fallbyssurnar!
Já, herra.
Sprengjuvörpur!
Hækkun 160.
- Skjóta! - Skjótum!
Junot, eldkúlur!
Skjóta!
Junot, skjóta!
Skjóta!
- Hlaða! - Hlaða.
Skjóta!
Axla vopn, halda!
Napóleon Bónaparte, ég veiti þér tign fylkisforingja.
Lengi lifi lýðveldið!
Ég lofaði þér frábærum sigrum og ég hef staðið við orð mín.
Láta síga!
Fyrir mömmu.
Núverandi stjórn Frakklands hefur breyst úr eldmóði
í gáleysislegan metnað.
Og skilningur fólksins á fallöxinni er hömlulaus ástríða
undir forystu Robespierres.
Hann er óhæfur til að stjórna.
Bónaparte.
Frakkland!
Það verður sífellt ljósara, borgari Robespierre,
að markmið þitt er að nota þessa exi til að ná æðstu völdum!
Má ég tala!
Enginn hér inni hefur mótmælt aðferðum mínum.
Ef þið segið að ég sé sekur eruð þið allir sekir!
Þú ert ekki verjandi frelsisins.
Þú hefur útvalið sjálfan þig sem dómara, kviðdóm og böðul, er það ekki rétt?
Þú ert verri en Sesar! Verri en Sesar!
Þið, allir saman eruð svikararnir!
Handtakið hann!
- Takið hann. - Farið frá.
Þú hæfðir ekki.
Fallöxin, vinur minn.
LOK ÓGNARSTJÓRNARINNAR 27. júlí 1794
41.500 FANGAR LÁTNIR LAUSIR
HÁTÍÐ EFTIRLIFENDA París, sumarið 1794
Sjö, frú mín.
Gefðu aftur.
Ég sé þig.
Aftur sjö.
Enginn vinningur.
Ég er úr leik.
Af hverju horfirðu á mig?
Geri ég það?
Ég gerði það ekki.
Er það ekki?
Jú.
Ég horfði á andlit þitt.
Hvers konar búningur er þetta?
Þetta er einkennisbúningur minn.
Ég leiddi Frakka til sigurs í Toulon.
Ekki segja mér nafn þitt.
Hershöfðingi?
Hér er kominn ungur maður sem óskar eftir að hitta þig.
Hann heitir Eugène Beauharnais.
Óbreyttur.
Bónaparte hershöfðingi.
Já?
Ég heiti Eugène Beauharnais, ég er sonur Joséphine Beauharnais.
Hvað viltu?
Sverð föður míns.
Það var tekið af honum áður en hann var handtekinn og líflátinn.
Og?
Það væri okkur móður minni afar mikilvægt að því væri skilað.
Við eigum ekki annað eftir hann.
Sverðið er vopn.
Ég get ekki leyft að borgarar hafi vopn til umráða.
Sverðið er gripur til minja um föður minn heitinn.
Það má vera, en það er samt vopn.
Af hverju komstu, piltur minn?
Móðir mín sagði að þú einn hefðir vald til að endurheimta sverðið.
Þetta eru sverð manna sem voru dæmdir til dauða.
Hugkvæmdist engum að merkja þau?
Nei, það eru engin nöfn.
Bónaparte hershöfðingi?
Þakka þér fyrir.
Þarf ég að kynna mig?
Nei, hershöfðingi.
Gott.
Höfuð þessarar ágætu fjölskyldu á lof skilið.
Viltu sitja nær mér?
Sýnist þér ég vera ástfangin?
Finnst þér hann óaðlaðandi?
Nei.
Það nægir þá kannski.
Ekki vanmeta yndisþokka þinn.
Beauharnais óbreyttur borgari sendir kveðju
til Napóleons Bónaparte og óskar eftir að njóta nærveru hans
Sérðu aðalsmann þegar þú horfir á mig?
Nei.
Maðurinn minn átti sér ástmeyjar.
Þegar hann var hálshöggvinn voru þær allar viðstaddar.
Í fangelsinu heyrði ég að til að lifa af þyrfti ég að vera þunguð.
Hershöfðingi...
þarf ég að vara þig við siðferðilegu athæfi mínu?
Nei, frú mín.
Veldur fangelsisvist mín þér áhyggjum?
Nei, frú mín.
Ef þú lítur niður sérðu nokkuð óvænt.
Og þegar þú hefur séð það muntu alltaf þrá það.
Frakkar, látið ekki blekkjast. Við erum fleiri!
Við getum tekið yfir þetta þing!
Kóngurinn lengi lifi!
Þú hefur víst séð ringulreiðina á götunum.
Já.
Í þjóðaröryggisnefndinni er talið
að árásar á þingið sé að vænta af þessum lýð.
Ég hef tæplega fjögur þúsund menn og afar lítið af vopnum.
Í Sablons eru 40 fallbyssur. Ég gæti fengið þær hingað eftir þrjá tíma.
Þessi múgur telur 20 þúsund manns.
Já.
Sem næstur mér að stjórn, hvað myndirðu ætla þér
ef þér væri falið að annast þessa vörn?
Ég tek því að því tilskildu að ég stjórni eftir mínu höfði.
Án íhlutunar.
Ég vil ekki stjórna sem næstráðandi.
UPPREISN KONUNGSSINNA 5. október 1795
Áfram!
Skjóta!
Samkvæmt lögum frá 20. september 1792,
Marie-Josèphe-Rose Tascher,
fædd 23. júní 1767 á Martinique,
tekur sem eiginmann Napóleon Bónaparte,
fæddur 1768 í Ajaccio á Korsíku.
Veitirðu samþykki þitt?
Já.
Veitirðu samþykki þitt?
Já.
Ég lýsi ykkur sameinuð í hjónabandi.
Skál fyrir bjargvætti lýðveldisins!
Og fyrir frú Bónaparte.
Skál fyrir frú Bónaparte.
Þessi við hliðina á mér?
Hann vill sverðið mitt.
Megi þetta góða verk gefa okkur son.
Elsku Joséphine,
ég fylgi í fótspor Alexanders mikla og Sesars
því ég á að frelsa Egyptaland.
EGYPTALANDI í júlí 1798
Ég hef 40 þúsund menn,
þetta er stórkostleg sýn og veðrið er kæfandi heitt.
Ég hef þegar sigrað Ítalíu sem gafst upp án bardaga.
Stjórnarnefndin samþykkti áætlun mína um árás á England
um austanvert ríki þeirra.
En afrek mín virðast lítilsverð þar sem þau halda okkur aðskildum.
Elsku eiginkona.
Þessi ást sem ég ber til þín er einskonar dauði.
Ég finn enga björgun nema í þér.
Halló aftur.
Hvað ertu að gera?
Engin bréf frá þér.
Góðan dag, Lucille.
Ef þú elskaðir mig myndirðu skrifa tvisvar á dag.
Segðu að það séu engir snákar í rúminu mínu,
milli læra þinna, í því sem er mitt.
Þú verður að skrifa og segja
að þú skiljir að ég elska þig meira en orð fá lýst,
að þú ein getir veitt mér unað.
Eru takmörk sett því sem ég get sagt þér?
Svo ætti ekki að vera.
Ætti ég að segja það sem gæti valdið þér sársauka?
Já.
Eiginkona þín á sér elskhuga að nafni Hippolyte Charles.
-Ætlastu til að ég trúi því? - Já.
Að konan mín gæti gert mér það?
Já.
Þú færð ekki eftirrétt. Þú mátt fara.
Ég myndi ekki ljúga að þér.
Hvernig veistu þetta?
Lucille er ástkona mín. Hún skrifar mér.
Er hirðdama Joséphine ástkona þín?
Undirbúðu tvær freigátur og tvö minni skip með mestu leynd.
Ég sný aftur heim.
Napóleon,
það verður álitið liðhlaup.
Kléber herforingja verður tilkynnt viðtaka stjórnar eftir að ég fer.
Napóleon sigurvegari!
HARMI KOKKÁLAÐS HERFORINGJA LÝST Í SENDIBRÉFUM
TÁRVOT BRÉF BÓNAPARTES TIL SINNAR ÓTRÚU BRÚÐAR
Hvar er konan mín?
Hún fór til Lyon til móts við þig.
Ekki ljúga að mér. Hvar er konan mín?
Hún fór fyrr í dag, hershöfðingi.
- Lyon? - Já, herra.
Allur heimurinn veit af komu minni en ekki konan mín?
Hverskonar manneskja ertu?
Hvernig gastu skeytt svo lítið um tilfinningar mínar?
Þú ert eigingjörn, lítil frekja.
Virðirðu mig svona lítils?
Nei. Það geri ég ekki.
Af hverju þá?
Af því þú ert hvað? Segðu það?
Mér þykir fyrir því.
Það er ekki nóg.
- Hvað viltu að ég segi? -Ég vil að þú segir
að ég sé mikilvægastur af öllu í heiminum!
Þú ert það.
- Segðu það! -Þú ert...
Þú ert það mikilvægasta í lífi mínu. Þú ert...
- Og án mín ertu einskis verð. -Ég er einskis verð.
Og þú vilt gera hvað sem er!
Ég geri hvað sem er.
Ég er ekki eins og aðrir menn.
Ég læt ekki lítilmótlegt óöryggi fá á mig.
Þú ert skepna.
Ég vorkenni þér.
Viltu vera mikilsverður?
Þú ert ekkert án mín.
Segðu það.
Þú ert bara hrotti sem er ekkert án mín.
Ég ert bara hrotti sem er ekkert án þín.
Já.
Þú ert ekkert án mín eða móður þinnar.
Móðir mín...
Áttirðu í ástarsamböndum?
Já, auðvitað.
Elskaðirðu þær?
Nei. Ég elskaði þær ekki.
Voru þær fallegar?
Já, sumar þeirra.
Þær þjónuðu sínum tilgangi.
Meira en ég?
Þær grétu minna svo þær voru geðfelldari.
Ekki...
Ekki yfirgefa mig. Gerðu það ekki yfirgefa mig.
Yfirgefðu mig bara ekki.
Þú þarft ekki að fyrirgefa mér. Lofaðu bara að fara ekki aftur.
Hvað kom þér til að yfirgefa menn þína í Egyptalandi?
Borgarar...
í hvaða landi erum við?
Það líkist ekki því Frakklandi sem ég fór frá.
Hver á að bera ábyrgð á stjórn þess í minni fjarveru?
Því það ert ekki þú, Gohier borgari.
Það ert ekki þú.
Og vissulega ekki þú. Þótt þér láti vel að yggla brún.
Það ert ekki þú, Barras.
Eða þú, Talleyrand.
Eða þú, Sieyès.
Hver þá?
Hver ætti að vera ábyrgur? Fouché, nokkrar hugmyndir?
Ekki það?
Ég sný heim til Frakklands og það er gjaldþrota.
Seðlar prentaðir og sóað innan klukkustunda,
Austurríki og Rússland tóku Ítalíu,
Englendingar og Rússar hernámu Holland
og innrás virðist yfirvofandi í sjálft Frakkland.
Samt sakið þið mig um brotthlaup.
Við það bætist sú uppgötvun að konan mín er dræsa.
Það eina sem allir Frakkar sammælast um er að þú ert okkar Sesar.
Hvað viltu?
Fólkið myndi samþykkja mína stjórn hefði ég stuðning þinn.
En líkt og þú held ég að stjórnarnefndin sé spillt.
En við saman getum bjargað þjóðinni frá endurreisn konungsvaldsins
og varðveitt hugsjónir byltingarinnar.
Og ég held að valdayfirtaka sé gerleg
með þinni hjálp á réttum tíma.
Og ég held að nú sé rétti tíminn.
Svo þú ætlast til að ég sé sverð þitt?
Ég býst við að valdarán, vel tímasett, vel framkvæmt,
gæti veitt þremur ræðismönnum völdin:
Sjálfum mér, Ducos
og þér.
Ég býð þér að styðja sigurvegarana.
Þetta er einfalt uppsagnarbréf sem þú þarft...
Ég undirrita ekki neitt.
Þú getur hypjað þig, ég undirrita ekkert!
Herrar mínir.
Hver stendur fyrir þessu?
Góðan dag, Paul.
Ég skal einfalda þetta fyrir þig.
Ég hef tilkynningu um úrsögn þína úr þjóðaröryggisnefndinni.
Þú verður að draga þig í hlé fyrir morgunverð.
Segðu þeim að ég snúi glaður aftur í raðir óbreyttra borgara.
Ég geri það.
Það eru komnir menn að hitta þig.
Moulins borgari, við höfum tilkynningu um uppsögn þína til undirritunar.
- Nei. Ég er að snæða morgunverð. - Nei.
Ég er að njóta ljúffengs morgunverðar.
Þetta er svívirðilegt! Ég klára morgunverðinn áður en þú snertir mig!
- Nei! - Njóttu matarins.
VALDARÁNIÐ 9. nóvember 1799
Stjórnarforseti!
Ég held að tímabært sé að krefjast skýringa.
Heyr, heyr!
Þessum neyðarfundi er ætlað að gera lista yfir tilnefningar
fyrir nýja stjórnarnefnd til að fást við ógn...
ógnina frá konungssinnum.
Við erum beðnir um drög að ályktun
um bráðabyrgðastjórn þriggja ræðismanna:
Bónapartes herforingja, Sieyès borgara og Rogers Ducos.
Hvar eru ræðismennirnir fimm úr stjórninni?
Hurfu þeir fyrir tilstuðlan galdra?
Og við erum umkringdir hermönnum, einangraðir fjarri París.
Þögn!
Það verður stöðugt ljósara
að bróðir þinn, Napóleon Bónaparte
hagar sér eins og stigamaður í krafti hervalds síns.
Ég heiti lausn þessa máls.
Þetta er fáránlegt og illa framkvæmt valdarán.
Valdasjúkur uppskafningur.
Þetta er nóg!
Vakni spurningar um hvað hér fer fram, skal ég svara!
Hvernig dirfistu?
Þetta er... Þú hefur brotið á stjórnarskránni!
-Þú hefur... - Haldið honum!
Takið hann!
- Handtakið hann! - Stöðvið hann!
Andskotans!
Drepið hann!
Farið frá!
Okkur er ógnað af fulltrúum vopnuðum rýtingum!
Og þessir brjálæðingar hafa lýst sig ólöglega
með tilræði sínu við frelsi þessa lands!
-Þeir ætla að drepa mig! -Þeir ætla að drepa hann.
Opnið þessar dyr!
Hleypið okkur út!
Ég drep bróður minn ef hann svíkur frelsi frönsku þjóðarinnar!
Inn með ykkur!
Andskotans.
Frá. Farið frá.
Farið frá!
- Færið ykkur. - Innar. Farið frá.
Áfram. Innar.
Gangi þér vel, bróðir.
Víkið.
Eigum við að kjósa?
Hvert förum við?
Allar okkar þrætur eru að baki.
Ég þarfnast þess að þú sért minn ljúfasti vinur.
Handan þessara dyra bíða örlög okkar.
Byssur lóðrétt!
- Fyrsti konsúll. - Herra minn.
Frú mín.
- Bónaparte borgari. - Bónaparte borgari.
- Fyrsti konsúll. - Bónaparte borgari.
Fyrsti konsúll.
Komdu, litla mín.
Leggstu í rúm herra þíns.
Sæl, frú mín!
Góða kvöldið.
Móðir mín, hertoginn af Avignon.
Gleður mig að kynnast þér.
Er þetta Joséphine?
-Þetta er Joséphine. Móðir mín. - En ánægjulegt.
Þarna er Charles.
Þessa leið.
„Yðar hátign, England og Frakkland sóa hagsæld sinni.“
Ég byrja aftur.
Yðar konunglega hátign, England og Frakkland
- sóa hagsæld sinni. - Yðar hátign.
Hvað sagði ég?
„Yðar konunglega hátign.“
„Yðar konunglega...“
Yðar hátign, England og Frakkland sóa hagsæld sinni.
Ég veigra mér ekki við að taka frumkvæðið.
Ég tel mig hafa sannað fyrir öllum heiminum
að ég óttast ekki að hefja stríð.
En friður er mín einlæg ósk fyrir England og Frakkland.
Lestu það fyrir mig.
Ég hef tilkynnt erlendum ríkjum um embættistöku þína sem konsúls,
ég sendi bréf til allra sendierindreka erlendis
og mér skilst að þú hafir mælst til friðar við England.
ARMAND DE CAULAINCOURT ráðgjafi konsúls
Caulaincourt.
Þú þarft að veita mér betri skilning á Alexander Rússakeisara.
Myndirðu telja hann bandamann Englands eða Frakklands?
Ég myndi ætla að viðskipti hans við England
séu ábatasamari en viðskiptin við Frakkland.
Og skynjarðu bresk ítök innan rússnesku hirðarinnar?
Nei, en ég býst við að þau séu ansi traust.
Traust?
Hvers konar maður er hann? Lýstu honum.
Hann er ungur.
Hann er hégómlegur.
Hann nýtur vinsælda og vill halda þeim.
Er hann vinsæll?
Virkilega?
Hann óttast mest að deyja í rúminu líkt og faðir hans.
Það gerir hann brigðulan hverjum þeim sem síðast nær athygli hans.
Svo hann þarfnast bandamanns sem er líka vinur.
CHARLES DE TALLEYRAND utanríkisráðherra
Ekki fleiri veð.
Nú dámar mér.
Gaman að sjá þig meðal fólks.
Afsakið, herrar mínir.
Gott kvöld. Ég er að reyna að tapa peningum.
Viltu ekki setjast hjá mér eftir þessa hönd?
Ég sit við sama borð og vanalega.
Það væri indælt.
Njótið kvöldsins.
Hefurðu heyrt það?
Konungur þinn fékk bréf frá fyrsta konsúlnum í dag.
Herra Talleyrand, má ég vera hreinskilinn?
Að sjálfsögðu.
Bandalag Austurríkis og Englands myndar svo sterka stöðu gegn Frakklandi
að þessar friðarumleitanir eru klárlega ætlaðar til þess
að hafa áhrif á almenningsálit í Frakklandi.
Vinur minn.
Þú þekkir mig svo vel.
Það er rétt. Það er almenningsálitið sem Napóleon sækist eftir.
En ég vil vara þig við, því hann hungrar eftir því
rétt eins og hver annar í sögu heimsins.
Mín tillaga, með fullri virðingu,
væri að þiggja þessa litlu friðarfórn
eða þola afleiðingarnar frá manni sem vill frið hvað sem það kostar.
Enski sendiherrann, Whitworth lávarður er hér, konsúll.
Ekki líta á mig eins og þú vitir hvað ég ætla að segja.
Veistu af friðarbréfum mínum til konungs þíns?
Nei.
Á ég að endurtaka það?
Nei, gerðu það ekki.
Hafðu þetta sem viðvörun til konungs þíns.
Ég mun halda ykkur í vafa og ótta.
Þið munið fylgjast grannt með landamærunum
og siðir ykkar hljóta fyrr eða síðar að verða franskir.
Ég skrifa ekki fleiri friðarbréf
og ég skil þennan skort á skjótu svari sem lítilsvirðingu!
Þið haldið ykkur mikilsverða af því þið eigið báta!
Það er synd að svona mikill maður kunni sig ekki.
Já?
Ertu ánægður?
Ætlarðu að færa mér fréttir sem ergja mig?
Vonandi ekki.
Hefðarfólk Evrópu lítur á þig sem þorpara frá Korsíku.
Þess vegna legg ég til nokkuð sem er löngu tímabært.
Ég legg til að þú fallir frá hlutverki þínu sem fyrsti konsúll Frakklands
í skiptum fyrir titilinn „sigursæll konsúll“.
Með öðrum orðum „konungur“.
Hvað?
„Konungur.“
Já, konungur.
Konungur?
Ég lét leggja hárið á mér.
Eins og þú vilt hafa það.
Saurugi maður. Það er búið að leggja á mér hárið.
Ég á svo fallega konu.
Jæja, komdu þá.
Hattinn ofan.
Réttu mér höndina.
- Finnurðu þetta? - Hvað?
Finnurðu það?
Þú átt þetta.
Það er þitt.
Þakka þér fyrir.
Hættu.
Af hverju ertu ekki þunguð?
Er það spurning eða ásökun?
Það var spurning.
Nú er það ásökun.
Ég heimsótti Corvisart lækni og hann hefur engin svör.
Ég á bara að gera það sama og frú de Rémusat.
Hvað er það?
Það er...
að ásamt bjartsýni og dálitlu af rauðvíni
mælti hann með vatninu í Aix-la-Chapelle.
Því hefurðu ekki gert það?
Sem eiginkona fyrsta konsúls hef ég ekki tíma til þess.
Ég ver mörgum stundum daglega í þrif eftir þig.
Finndu tíma.
Ég þarf víst ekki að útskýra mikilvægi þess eða hvað?
Viltu eignast erfingja?
Ég vil fá hann núna.
Drottinn minn.
KRÝNING 2. desember 1804
Megi Guð taka við þér í hásæti sínu
og Kristur gefi þig til að stjórna með honum í hans eilífa ríki.
Ég fann krúnu Frakklands í ræsinu.
Ég tók hana upp á sverðsoddinum og þreif hana
og set hana á mitt eigið höfuð.
Hinn dýrlegi, hinn veglegi Napóleon
keisari Frakklands
er krýndur og settur í veldisstól!
Keisarinn lengi lifi!
Ég styð ekki þessa hugmynd.
Þú leggur til skilnað eftir áralangar deilur.
Þú skilur að ég er ekki sáttur.
Ég er ekki metorðagjarn.
Ég hef aldrei lýst stríði á hendur neinum.
Nei.
Þú ert stórkostlegasti leiðtogi sögunnar
og eina von heimsins til að öðlast frið.
Öryggi keisaradæmisins og heimsfriður ræðst af erfingja.
Það var valkostur.
Og ég sagði það.
Skemmtirðu þér vel?
Ég ætla í stríð til að verja þjóð okkar
og konan mín getur ekki gefið mér erfingja.
Ef þú verður ekki barnshafandi í kvöld
verður skilnaður.
Hér hafa ekki verið næg ástaratlot til að eignast barn.
Jú, víst.
Það hafa verið mörg ár af þeim. Mörg ár.
Og ekki bara með mér.
Og samt ertu snauð.
Og þú ert feitur.
Ég nýt matar míns. Það er satt.
Örlögin báru mig hingað.
Örlögin færðu mér þessa lambakótilettu.
Joséphine.
Svona nú.
Komdu.
Ég dýrka hæfileika þína og smekk.
Og í fjarverunni mun ég sakna yndisþokka þíns.
Og virðuleika þíns.
Og ég kem aftur til þín.
Skál fyrir sigrinum í dag.
Ég stend alltaf með þér, Francis.
ALEXANDER 1. Rússakeisari
En ég játa að spennan á vígvellinum er yfirþyrmandi.
Ég vil ekki blekkja þig.
FRANCIS 1. Austurríkiskeisari
Þessi orrusta verður hrottafengin og skelfileg.
AUSTERLITZ 2. desember 1805
Fljótir nú!
Í varnarstöðu!
Mín góða eiginkona, Joséphine.
Guð minn, hvað hér er kalt. Ég sakna hlýju þinnar.
Í dag fögnum við ársafmæli krýningar okkar.
Fyrrum bandamaður minn er genginn í lið með óvininum.
Alexander Rússakeisari berst með prinsinum í Austurríki.
Ég heyri að hann hafi kynnt sér stríðskúnstir
til að líkja eftir aðferðum mínum.
Fleiri elda.
Hann vill herma eftir mér
en hann er lítill drengur sem mun gera voðaleg mistök.
Ég veit ég mun færa her mínum heiður af öðrum glæsilegum sigri í dag.
Þinn Napóleon.
Bindið það að aftan. Setjið niður hæl við hornið.
Svona já.
Andskotans.
Yðar hátign.
Þeir vita af okkur.
Gott.
Segðu mönnunum að hvílast.
F-G-L-F.
Fótgöngulið fundið.
A-Ð-S-T.
Aðsteðjandi!
Viðbúnir!
- Viðbúnir! - Viðbúnir!
Viðbúnir!
- Vaknið, allir. Verið viðbúnir! - Viðbúnir!
Upp með ykkur!
Bíðið.
Tilbúnir!
Bíðið! Látum þá halda að þeir hafi forskot.
Skjóta!
Skjóta nú!
Skjótið allir!
Fótgönguliðið fram.
Takið yfir stöðu þeirra. Eins og skot.
Takið stöðuna!
Riddaralið úr vestri. Rjúfa ystu fylkingarvængina.
Hörfa! Til baka!
Til baka!
Þetta er gildra!
Hörfa!
- Tjöldin af fallbyssunum! - Fallbyssurnar!
- Skjóta! - Skjóta!
Hlaða!
Haldið ykkur til hliðar.
Af svellinu!
Gefstu upp, herra! Við erum innilokaðir.
Af svellinu! Hörfa!
Farið fyrir undanhald þeirra.
Francis. En gaman að hitta þig loksins.
Komdu inn í hlýjuna.
- Takk fyrir. -Þú verður að fyrirgefa.
Þetta hefur verið höllin mín í tvo mánuði.
Þetta er notalegt að sjá. Þú hefur nýtt það afar vel.
Við gerum okkar besta á vígvellinum.
Já, það gerum við.
Það er gaman að hitta annan keisara.
Má ég spyrja, hvar er Alexander?
Bíðum við hans áður en við byrjum?
Ég held að hann komi ekki.
Hann er öskureiður.
Ég verð að hrósa þér fyrir að láta mig gera gríðarleg mistök.
- Mistök? - Já.
Hvaða mistök gerðirðu?
Að tala við þig hér og samþykkja friðartilboð hans.
Ég fylgdi ekki eftir sigrinum.
Ég gat tekið allan rússneska og austurríska herinn til fanga.
Já.
En það verða þá færri tár.
Og ég veit að þú munt minnast þessa vinarbragðs. Eða hvað?
Þakka þér fyrir.
Skálum.
Skál fyrir vináttu, dýrlegum friði og hag Evrópu.
Búrgúndí.
Bíddu við.
Við segjum ekki bofs.
Svona, kallinn minn.
Komdu hingað. Sestu.
Það er tímabært að leysa þessa ráðgátu, keisari.
Ég vil vita hvort það ert þú eða Joséphine.
Og til þess gerum við afar raunhæfa tilraun.
Við enda gangsins... Hérna.
Þar bíður þín, nakin og tilbúin að taka á móti þér,
hin 18 ára gamla Eléonore Denuelle de La Plaigne.
Hún er dökkhærð og brúneygð.
Og tilgangur þessa
vart ógeðfellda verkefnis, er að sjá hvort þú getir feðrað barn.
Og þá fáum við svar við þeirri nagandi spurningu
um hver heldur hverjum frá erfingja að krúnu Frakklands.
Eigum við að fara?
Má ég fá annan, takk?
Stúlkan er þunguð.
Þú barnaðir hana.
Ég heyrði ekki í henni.
Hvenær ætlarðu að krefjast skilnaðar?
Er þetta ekki dásamlegt?
Það frá einu konunni sem ég hef elskað og gefið allt sem ég hef sigrað.
Ég er þreytt á að bíða eftir að þú segir það sem ég veit að ég má vænta.
Ef þú krefst þess.
Ég skal auðvelda þér það.
Ég veit að þú eignast óskilgetið barn.
Ef mér tekst að feðra dreng sem ég kalla minn eigin son,
vil ég að þú verðir vitni og látist vita af sængurlegu keisaraynjunnar.
Hátign, mér ber þá að ljúga um ástand móður erfingja þíns.
Það má segja það, já.
Keisari, það er mér heiður og auðvitað skylda mín
að verða við óskum þínum.
En sé ég spurður get ég ekki dulið það sem ég veit að er sannleikur.
Og þótt það sé sárt að vita
er sannleikurinn sá að keisaraynjan er ekki lengur fær um að ala þér barn.
Mín kæra Joséphine.
Þú veist hve heitt ég hef elskað þig.
Það ert þú, aðeins þú
sem hefur veitt mér þær fáu hamingjustundir sem ég hef þekkt.
Örlögin eru vilja mínum yfirsterkari.
Og tilfinningar mínar verða að víkja fyrir hag þjóðarinnar.
Úrskurður keisaradæmisins um riftun hjónabands
Napóleons keisara og Joséphine keisaraynju.
„Þjóð mín óskar þess að veldisstóllinn þar sem forsjónin setti mig
verði gefinn börnum mínum.
En ég er orðinn úrkula vonar um að eignast börn í hjónabandinu
með minni heittelskuðu Joséphine keisaraynju.
Mér ber að hlýða aðeins því sem er ríkinu fyrir bestu
og að óska riftunar á áralöngu tímabili ævi minnar.“
Þú hefur fegrað líf mitt í 15 ár.
Þær minningar verða að eilífu greyptar í hjarta mitt.
„Hjónaband okkar er orðið hindrun að velsæld Frakklands.
Þjóðin hefur verið svipt því að verða einn góðan veðurdag
stjórnað af afkomendum mannsins sem forsjónin færði okkur
til að bæta skaðann af hræðilegri byltingu
og byggja aftur upp trú, krúnuna og þjóðskipulagið.“
Fyrirgefðu.
- Keisari. Bíddu. - Farðu. Hlustaðu á mig.
Þetta er fyrir þjóð þína. Til þess er þetta gert.
Segðu það.
„Hjónaband okkar er orðið hindrun að velsæld Frakklands.
Samþykki á riftun hjónabands okkar
eins og mér ber, breytir ekki tilfinningum mínum.
Keisarinn mun ávallt eiga mig að sem hans tryggasta vin.“
Keisari,
nú hefurðu sagt orðið sem aðskilur okkur að eilífu.
Misráðin metorðagirnd þín hefur ætíð...
og mun enn verða vegvísir allra þinna gjörða.
Engu að síður
máttu aldrei efast um einlægni óskar minnar um hamingju þína.
Megi hún verða mér nokkur huggun í þjáningum mínum.
Þín Joséphine.
- Góðan dag, frú mín. - Takk. Hvað heitirðu?
- Fleur. - Gaman að kynnast þér.
Ég sakna þín.
Hjónalífið er afar notalegt núna.
Þú hefur sýnt mikið hugrekki.
Þú verður að halda því áfram.
Ekki láta þunglyndi ná tökum á þér.
Þú ert falleg þegar þú ert kát.
Hugsaðu vel um heilsuna.
Hún er mér dýrmæt.
Viltu skrifa mér á morgun?
Og hinn?
Já.
Og daginn þar eftir?
- Og daginn þar eftir? - Já.
Gott.
Enskur sendiherra véfengdi eitt sinn hernað minn.
TILSIT-SÁTTMÁLINN BANDALAG FRAKKA OG RÚSSA júlí 1807
Hann sagði: „Þið Frakkar berjist fyrir peninga en við berjumst fyrir heiður.“
Ég svaraði: „Allir berjast fyrir því sem þá skortir.“
Þetta er ekki þín saga. Þetta henti þig ekki, er það?
Jú, auðvitað.
- Já, auðvitað. - Hvað áttu við?
Við sögðum það sama um okkar fólk og Tyrki.
Er það?
Englendinga skortir heiður. Þar erum við sammála.
Það er ekkert...
Ekkert erum við jafn sammála um og hatrið á Bretum.
Ég verð bara að segja að reyndar
væri mér mikil ánægja og heiður ef ég mætti kalla þig bróður.
Þú gætir kallað mig bróður.
Við kvöldverðinn í gær
heillaðist ég af systur þinni.
Er hún heitbundin?
Já, því er verr. Hún á að giftast hertoganum af Oldenburg.
En hvað með yngri systur hennar? Anna?
Hefur hún formlegt bónorð?
Anna er 15 ára gömul.
Það er aukaatriði.
Vinátta okkar byggist á sameiginlegu vantrausti á Englandi.
Með tilkomu viðskiptabannsins hindrum við alla verslun við þá
og berjumst fyrir okkar helgasta rétti.
Það skiptir mestu okkar í milli.
Mér datt nokkuð í hug.
- Nei. - Nei, segðu það.
-Ætti ég að segja það? - Endilega.
Hugsaðu þér her. 50 þúsund menn.
Rússar, Frakkar, jafnvel Austurríkismenn,
fara um Konstantínópel til Asíu.
Þeir þyrftu bara að ná til Efrat
til að England félli skjálfandi niður á hnén fyrir meginlandinu.
Það er ótrúlegt.
Skál.
- Skál fyrir þér. - Fyrir okkur.
Hans hátign Napóleon keisari vill gera Austurríki og hans hátign Francis konungi,
formlegt boð um hönd erkihertogafrúarinnar Marie-Louise.
Elstu dóttur hans.
Nei.
Sú sameining myndi tengja Austurríki og Frakkland í órjúfanlegt hjónaband.
Er þetta grín?
Mér finnst það kannski skondið en það finnst keisaranum ekki.
Var ferðin ánægjuleg?
Hún var yndisleg, takk.
Þú ert lágvaxin.
Ég er óvanur því.
Hvernig líst þér á mig?
Líkist ég myndinni af mér?
Já. Og ennþá myndarlegri og sterklegri.
Og þú ert ennþá myndarlegri, ennþá fallegri.
Ég vona að þér geðjist val þitt.
Það vona ég líka. Viltu sjá svefnherbergið?
Já, þakka þér fyrir.
Yðar hátign, hér er drengurinn.
Halló.
Skjóta!
Litli kóngurinn minn.
Ljúfa barn.
Einhvern tíma skilst þér hverju ég fórnaði fyrir þig.
Mín kæra, Joséphine, í dag er ég dapur.
Alexander keisari snerist gegn mér
og neyðir mig til að ráðast inn í Rússland.
Hann aflétti hafnbanni á England...
MOSKVA
En leggur skatt á Frakka.
Ég verð að herða mig upp og hefja hergöngu til Moskvu.
INNRÁS Í RÚSSLAND júní 1812
Ég hef talið leiðtoga Evrópu á þessa úrlausn
svo ég leiði sameinaðan her Frakklands, Austurríkis, Ítalíu,
Þýskalands og Póllands.
Ég sé ekki að mér bíði annað en velgengni.
Haldið röðinni. Áfram.
Halda áfram.
Áfram gakk.
Leitið skjóls! Leggist!
Á eftir þeim!
- Til baka! Hörfið. - Til baka!
BORODINO 7. september 1812
MANNFALL FRAKKA: 28.000
Mín kæra Joséphine.
Ég skrifa þér af því ég vann sigur í mikilli orrustu í dag.
Á morgun höldum við áfram sókninni.
Moskva er nú aðeins í 320 kílómetra fjarlægð.
Og ég hugsa stöðugt um þig. Allur þinn.
Takk fyrir.
- Takk, aðmíráll. -Þið voruð hetjur í Austerlitz.
Hvar ertu?
300 þúsund sálir bjuggu í þessari borg.
Eru allir farnir?
Stráksi litli.
Hvar ertu?
Vertu ekki hræddur.
Ég ætla bara að flengja þig.
Það er lítil sæmd að þessu.
Fyrir heiður hans og Rússlands, ekki minn.
Það er virðingarvert að bíða ósigur.
Hver gerði þetta?
Þeir gerðu það.
Nei, þeir gerðu það ekki. Það er ekkert vit í því.
Hver kveikti þessa elda?
Yðar hátign...
þeir gerðu það.
Frekar vill hann brenna borgina en að fást við mig.
Ég hélt ekki að hann hefði þann kjark.
Við förum til Pétursborgar og látum hann brenna hana líka.
Við höfum sóað of miklum tíma.
Við myndum sækja fram í rússneskum vetri
með hesta sem eru ekki aldir fyrir þetta veður.
Ef við snúum til Póllands getum við beðið af okkur veturinn.
Napóleon, bréfin þín eru hjarta mínu sefandi smyrsli.
Ég óttast um þig.
Mundu að ég ein þekki heilsu þína og ótta.
Ég þakka þér jafn blíðlega og ég mun ávallt elska þig.
Joséphine.
Vinkona mín, Joséphine.
„Vinkona.“
Svo undarlegt að skrifa þetta orð til þín.
Þú hefur alltaf verið mér miklu meira.
Þrátt fyrir vandlegan undirbúning hefur verið skortur á vistum.
Við erum hrjáðir af sjúkdómum, liðhlaupum og hungri.
Við erum að sigra.
- Við eða kósakkarnir? - Við.
Joséphine. Gæfan hefur snúið við mér baki.
Ég veit að örlögin ætla mér það.
Desember 1812
Ég heyri stöðugt orð þín.
Ég er ekkert án þín.
Af þeim 600 þúsund sem þú sendir til Rússlands
hafa einungis 40 þúsund menn snúið aftur.
Því hefurðu verið dæmdur í útlegð umsvifalaust.
Bandalag Austurríkis, Prússlands, Rússlands og Englands
með samþykki frönsku þjóðaröryggisnefndarinnar,
veitir þér óskorað vald yfir eyjunni Elbu.
Tvær milljónir franka í tekjur úr franska ríkissjóðinum,
lífeyri fyrir Bónaparte fjölskylduna og Marie-Louise keisaraynju.
Það veitir einnig Joséphine keisaraynju rétt til að halda eignum sínum
og eina milljón franka í tekjur á ári.
Ég ann Frakklandi of heitt.
Ég hef einungis þráð vegsemd þess.
Ég myndi aldrei færa því ógæfu.
Þeir vilja að ég afsali mér völdum.
Þá það, ég afsala mér völdum.
ELBA maí 1814
Yðar hátign.
Keisaraynja.
Joséphine, Joséphine.
Ég er heillaður.
En...
þú þarft ekki að loka þig inni af því hann er ekki hér.
Ég þekki það að vera vanmetinn.
En augu þín, töfrar þínir og einurð,
það er þarna inni.
Það er þitt og þú getur nýtt það.
KEISARI SÉST Á HEIMILI JOSÉPHINE KEISARAYNJU Í PARÍS
DÚFAN HANS BONEYS GRIPIN UTAN HREIÐURSINS, ENN OG AFTUR
Kæra, Joséphine.
Þú ert mín. Þú verður alltaf mín.
Ég þoli ekki lengur við.
Ég hef dvalið 300 daga á þessum kletti
og ég er tilbúinn að koma heim og endurheimta það sem er mitt:
Þig og Frakkland.
Ég tek skipið þitt.
Ef þú storkar mér ekki þarftu ekki að óttast mig.
Napóleon,
ég er blóm sem opnar krónublöðin og brosir mót sólinni,
án vitundar um óveðrið sem nálgast og mun beygja mig
og tvístra blöðum til himnanna.
Komdu fljótt, vinur minn.
Ef þú vildir opna munninn.
Takk.
Það er slímmyndun í öndunarfærum. Þroti í hálsinum.
Ég ræð þér að liggja í rúminu.
En Napóleon er að koma.
Það væri óviturlegt að taka á móti gestum.
En Napóleon er að koma.
Ég skil.
Láttu bara fara vel um hana.
Yðar hátign.
Þú mátt tala.
Bónaparte, yðar hátign. Hann er kominn aftur.
Skip kom að landi á strönd í Antibes og þeir eru á leiðinni.
Napóleon Bónaparte er á leiðinni til Parísar.
Meira.
Yðar hátign.
Sæll, ofursti.
Yðar hátign.
Marchand hershöfðingi,
til varnar ríkisstjórn Loðvíks 18. konungs,
óskar þess að þú afhendir vopn þín og stöðvir gönguna
svo megi handtaka þig og flytja aftur á eyjuna þína.
Viltu tilkynna herforingjanum að ég vilji koma og tala við hann?
Ég á ekki í útistöðum við minn eigin her.
Herra minn.
Hann vill tala við þig.
Verið viðbúnir!
Miða.
Hermenn í fimmtu hersveit, þekkið þið mig?
Þekkið þið mig, hermenn?
Já, keisari!
Ég sakna ykkar.
Ég er vansæll án heimilis míns
og sigra okkar saman.
Ég vil koma heim.
Viljið þið ganga í lið með mér?
Keisarinn lengi lifi!
26. maí var kallað á Corvisart lækni
og hann fann slím í öndunarvegi og bólgu í hálsi.
Hún var með barnaveikina.
29. maí fékk hún smurningu og hún lést.
Hugsaðist engum að láta mig vita?
Hortense.
Ásakarðu...
Ásakarðu mig?
Ég ásaka þig ekki.
Auðvitað ekki.
Það ber ekki að íþyngja mér með ábyrgð
á ógæfu móður þinnar.
Ég vil fá bréfin sem ég skrifaði henni.
Því miður hef ég þau ekki. Þjónninn hennar stal þeim.
Hvar geymdi hún þau?
Í skápnum við rúmið sitt.
Hvað gerði hann við þau?
Þjónninn seldi þau.
Mér þykir það leitt.
Ég fyrirgef þér.
Napóleon Bónaparte hefur eyðilagt...
VÍNARFUNDURINN mars 1815
eina titilinn sem tilvera hans byggðist á.
Þessi fundur bandamanna skal stofna her...
ARTHUR WELLESLEY hertogi af Wellington
við landamæri Frakklands og Belgíu.
70 þúsund hermenn frá Englandi,
120 þúsund hermenn frá Prússlandi.
Þessi mörður hefur farið um sveitir Evrópu
meðan bændurnir hrutu.
Við áttum að veita þetta högg fyrir löngu.
Hann hefur haldið heiminum í gíslingu með sjálfsdýrkun sinni,
óseðjandi valdafíkn
og skorti á einföldum mannasiðum.
Við sofum allir rólegir aftur án hans.
Ég tala víst fyrir munn okkar allra þegar ég segi að eina eftirsjáin
er að hafa leyft þessum merði að lifa.
250 þúsund menn með svikaranum.
25 þúsund menn, 125 þúsund menn
og 100 þúsund menn
gegn okkar 125 þúsund mönnum.
Þetta er bardagi á landi.
Þetta er það sem Bretland kann ekki svo ég viti til.
Gerið skyndiárás á Wellington og Blücher.
Sigrið þá sinn í hvoru lagi.
Forðið því að þeir safni liði hér.
WATERLOO
18. júní 1815
Góðan dag.
Prússarnir sækja fram.
Við ættum að hefja vörnina.
Við verðum að bíða þess að þorni.
Blücher nær ekki tímanlega. Ég tek Wellington fyrir hádegi.
Ég vökna aldrei ef ég kemst hjá því.
Hvað segi ég mönnunum?
Segðu þeim að láta regninu linna.
- Víkið! - Myndið fylkingar!
Nú er komið að því, piltar. Nú er komið að því.
Takið nú vel eftir.
Þolinmæði skiptir mestu nú. Í dag er það þolinmæðin sem sigrar.
Við verðum að halda þessu svæði.
Látum þá koma til okkar.
Húrra!
Góðan dag, Blücher hershöfðingi.
- Góðan dag. -Áætlaður komutími, herra minn?
- Liðsforingi? - Um fimm klukkustundir.
Um fimm klukkustundir.
Koma nú.
Þarna er hann.
Hann virðist bara vera sofandi.
Nokkuð sem þú ræður ekki við, vinurinn, er árás á framlínu.
Sjáum hvernig þessi herforingi getur ráðist á okkur.
Ég hef keisarann í sjónmáli. Hef ég leyfi til að skjóta?
Auðvitað ekki.
Herforingjar að stýra her hafa annað betra að gera
en að skjóta á hvern annan.
Ekki skjóta, riffilskytta, að viðlagðri dauðasök.
Áfram nú!
Boðberi á ferð!
Blücher, 18 til 20 kílómetrar.
Fylgið mér.
Blücher 18 til 20 kílómetra héðan.
-Ég vil fá fréttir hverja klukkustund. - Já, herra.
Boðberi á ferð. Víkið.
Prússar í vegkantinum, 20 kílómetrar.
Prússaher sást á veginum, herra. 19 kílómetrar.
Undirbúið fallbyssurnar.
Undirbúið fallbyssurnar!
Fljótir!
Tilbúnir! Fallbyssurnar tilbúnar!
Fallbyssurnar tilbúnar!
Það hefur stytt upp, herra.
Viðbúnir að skjóta!
- Skjóta! - Skjóta!
Leitið skjóls!
Takið ykkur stöðu. Rólegir.
Tilbúnir að sækja fram.
Endurstilla á 195!
Stilla á 195!
Hækkun 195.
Tilbúin!
Tilbúnir að skjóta! Skjóta!
Skjóta!
Beygið ykkur. Sjöunda, taka við.
- Löng skot! - Skjóta hraðar.
Fótgöngulið, framrás!
Vinstra undirfylki!
Og ganga fram!
Takið ykkur stöðu. Núna!
Haldið þeim burtu!
Saman!
Annað fylki, áfram! Skjótið hátt!
Þétta röð!
Fallbyssur!
Skjóta!
Viðbúnir.
Halda stöðunni.
Skjóta!
Þú þarna, á fallbyssuna með þig.
Skjóta!
Fylla í bilið!
Halda þeim burt!
Tvíráðir, haldið áfram!
Fylkið ykkur!
Skjóta að vild.
Halda aftur af þeim. Skjóta!
Áfram. Látið þá ekki fylkja sér!
Gera atlögu.
Áfram, piltar! Áfram nú!
Prússar við veginn, átta kílómetrar.
Átta kílómetrar, kannski minna.
Við verðum að taka á áður en Blücher kemur.
Út.
Út!
Riddaralið!
Árás!
Viðbúnir að mæta riddaraliði.
Við verðum að halda stöðunni. Fastir fyrir til síðasta manns.
Við megum ekki tapa!
Hvað verður annars sagt á Englandi?
- Fylkið ykkur. -Þétt saman.
Halda röðinni.
Keisarinn lengi lifi!
Fylki, stans!
Mynda ferning!
Keisarinn lengi lifi!
Flokkur eitt, skjóta. Flokkur tvö, skjóta.
Hvað gerum við? Við komumst ekki í gegn.
Halda þeim á hlaupum. Aftur í reitinn.
Sýnið þeim breska stálið.
Miða!
Að öxl, halda!
Prússarnir eru komnir, herra.
Fremstur yfir hæðina, keisari.
Við þurfum að finna leið í gegn!
Rjúfið ferninginn!
Festið byssustingi.
Festa byssustingi!
Keisarinn ykkar er hjá ykkur. Þið eruð hetjurnar í Austerlitz.
Aldrei gefast upp.
Fyrir föðurland og sæmd!
Öxl við öxl! Mynda raðir!
Öxl við öxl.
Fótgöngulið, sækja fram.
Undirfylki!
Framrás!
Halda röðinni!
Ekki hika, skjóta!
Önnur röð, skjóta!
Viðbúnir að gera árás!
Árás!
Áfram! Taka þá!
Framrás!
Riddaralið fram, herra?
Riddaralið fram.
Búist til gagnsóknar.
Áfram. Allir með.
Nei. Hann getur ekki að sér gert.
Herra, Blücher.
Guði sé lof.
Yðar hátign!
Komdu að sjá hvernig franska þjóðin snæðir kvöldverð!
Ég hef yfirhöndina. Þessu stríði fer að ljúka.
„HMS BELLEROPHON“ PLYMOUTH júlí 1815
Upp á dekk!
Góðan dag.
Ég er fyrstur til að játa mistök mín. En ég geri aldrei mistök.
Af því það er rúmfræði.
Ég veit nákvæmlega hvar á að setja fallbyssu.
En því miður get ég ekki komið þeirri þekkingu inn
hjá herforingjum mínum.
Það er kannski erfiðast af öllu.
Að sætta sig við annarra mistök.
Þið megið ekki gera það.
Hvetjið til mikilleika.
Passaðu höfuðið, herra.
- Hvað eru þeir að gera þarna? - Miðskipsmennirnir dá hann.
Komdu þeim út.
Allir út. Fljótir.
- Yðar náð... - Góðan dag, hershöfðingi.
Þessir piltar eru indælir.
- Má ég setjast? - Gjörðu svo vel.
Og þessi morgunverður.
Nú skil ég af hverju floti þinn er svo farsæll. Takk fyrir.
Ég hef aldrei komið í enska sveit.
Ég ímynda mér Cotswolds-héraðið...
mjúklega bylgjandi hæðir, mild birta.
Kæri herra, aðeins lítill meirihluti atkvæða
hlífði þér við þeim örlögum að vera skotinn.
Frá pólitísku sjónarmiði getur breska stjórnin
því miður ekki leyft þér að dvelja á Englandi.
Þú færð leyfi fyrir þremur mönnum og 12 þjónum
til að fylgja þér í útlegð.
Útlegðin markast við eyjuna Sankti Helenu
undir árvökulu eftirliti Hudson Lowe landstjóra og fjölskyldu hans.
Sankti...
Helena. Það er lítil eyja.
Eiginlega bara klettur.
1500 kílómetra frá meginlandi Afríku.
Mér er sagt að eyjan sé falleg, friðsæl. Þú færð tíma til íhugunar.
Fylgst verður með bréfaskiptum þínum,
viðvera þín staðfest tvisvar á dag af eftirlitsmanninum.
ÚTLEGÐ Á SANKTI HELENU 15. október 1815
Festið blökkina þarna. Draga upp seglin.
Farið undir þiljur!
Hvað ætlarðu nú að gera? Það er leitt að sjá þig einan.
Kemurðu til mín? Fyrirgef ég þér?
Elsku, þrjóski keisarinn minn.
Ég lét þig tapa og lét þig eyðileggja líf þitt.
Næst verð ég keisari
og þú gerir það sem ég segi.
Þú hafðir rétt fyrir þér.
Á hverju kvöldi bið ég þess að sjá þig í draumi.
Og þegar mér verður að ósk minni hafnarðu mér.
Stúlkur, hver er höfuðborg Frakklands?
París.
Og Rússlands?
Pétursborg. Og Moskva áður.
Moskva. Og hver brenndi Moskvu til grunna?
Ég veit það ekki.
Ég gerði það.
Ég held að Rússar hafi brennt hana til að losa sig við Frakka.
Hver sagði þér það?
Allir vita það.
Farið að leika ykkur.
Viðbúin.
Má ég segja þér hvað ég hef hér handa þér?
Það er leyndarmál. Ég sýni þér það þegar þú kemur.
Komdu til mín, Napóleon. Reynum þetta aftur.
Napóleon Bónaparte lést 5. maí 1821
eftir sex ára útlegð á Sankti Helenu.
Hann leiddi 61 orrustu á ferli sínum...
TOULON 6.000 féllu MARENGO 12.000 féllu
AUSTERLITZ 16.500 féllu BORODINO 71.000 féllu
WATERLOO 47.000 féllu (á einum degi) INNRÁSIN Í RÚSSLAND 460.000 féllu
1793-1815: Yfir þrjár milljónir féllu.
Lokaorð hans voru,
Frakkland...
Herinn...
Joséfine
Tileinkað Lulu
Íslenskur texti: Rannveig Karadottir