SERIAL NETFLIX
Mógłby pan przyciszyć muzykę? Słychać ją z drugiego końca ulicy.
A jeśli nie przyciszę, to co?
- Nie chciałem… - Wkurzyłeś się?
Nie, tylko…
- Każ mi przyciszyć jak mężczyzna. - Nie.
Każ mi przyciszyć!
Jak mężczyzna!
- Jak się czuje? - Trochę lepiej.
Ale to zależy.
A ty?
Podobnie: to zależy.
Napastniczka jest w szpitalu.
Jesteś pewien?
Zapytałem policji, udawałem sąsiada.
Rozumiem.
Fałszywe paszporty, o których mówiłem.
Kupiłem bilety do Montrealu. Wylot za dwa dni.
Chce was zabić. Nie mamy wyboru.
Nazwisko mamy?
Panieńskie.
Zachowacie imiona.
Przepisałem na ciebie mój dom. Jest twój.
- Nie mogę się zgodzić. - Jesteś moją siostrą.
Nie mam nikogo poza tobą i Shaïnez.
Leć z nami.
My też mamy tylko ciebie.
Co?
Zostaniesz tu sam w lesie jak taki dzikus?
Powiedziałam.
Śmierć Ilyèsa to nie twoja wina.
Przestań się zadręczać.
Przemyśl to, proszę.
Dobrze.
Kto mówi?
Ktoś, kto mógłby ci pomóc.
Tobie, twojej siostrzenicy,
siostrze i małej złodziejce.
- Rozmawiałem już z twoim szefem. - Wiem.
Nie chcesz wydać dziewczyny.
Na pewno organizujesz wyjazd jej i twojej rodziny.
Nie muszą wyjeżdżać.
Jeśli zechcesz, będą mogły normalnie żyć.
Szukają jej gliny. Nigdy nie będzie normalnie żyć.
Mamy w policji ludzi na wysokich stanowiskach.
Mogą przekonać śledczych, że się pomylili.
Proszę tylko o spotkanie.
Wysłuchaj mojej propozycji.
Mam już plan.
Wolę się go trzymać.
Moja propozycja jest aktualna tylko dziś.
Potem dziewczyna ucierpi.
Jak hotel?
To więzienie.
Macie wieści od siostry Modiego?
Tak. Pogrzeb jutro po południu.
Na pewno chcesz przyjść?
Co ty tu robisz?
Mówiłem, że masz nie wychodzić. Jesteś poszukiwana.
Spadajcie.
- Czemu wyszłaś? - Miałam siedzieć w zamknięciu?
- Kiedy mogę zobaczyć Shaïnez? - Na razie nie.
Jutro będę mieć twój paszport.
- Wiesz, dokąd pojedziesz? - Tak.
- Zostanę tutaj. - To niemożliwe. Choć raz…
Prosiłam cię o coś?
Nie będziesz mi mówił, co mam robić.
Nie zgrywaj tatuśka. Mamy wobec siebie dług?
Jakiś problem?
Pozwól sobie pomóc.
Nie wyjadę!
Nic do stracenia.
- Halo? - Uruchom kontakty w policji.
Każ im przestać szukać dziewczyny.
Widzimy się o 22.
- Wyślę adres. - Dobrze.
- Mówiłem, żebyś nie przychodziła. - Naprawdę myślałeś, że posłucham?
Co z Danique?
Złamana miednica.
- I nadgarstek. Poza tym nic poważnego. - Długo będzie z tego wychodzić?
Osiem miesięcy.
Miała już jedną operację. Czeka na drugą.
Czemu przyszłaś?
Wydostanę cię.
Skazano mnie na 15 lat, Sofia.
Nie zmienią wyroku ani wymiaru kary.
Pomogę ci uciec.
Jutro twoja ostatnia wizyta w sądzie.
Wyślę ludzi, którzy przechwycą konwój.
Wierz mi, gdybym znał ludzi do tego zdolnych,
sam bym ich zatrudnił.
Znasz jednego.
Złodzieja z portu.
Ten człowiek zgodziłby się tylko na jedno.
Zabić mnie.
Zaufaj mi.
Tylko o tyle proszę.
Jedyną osobą, której ufam…
jesteś ty.
Saber, oddzwoń.
Albo wyślij SMS, ale daj znać.
Przestań.
Na co masz ochotę?
Na żonę.
Wyjdź. No już.
Wyjdź, proszę.
Odwróć się!
Ręce na kierownicę.
Spełniłaś moją prośbę?
Tak.
Mogę?
Śmiało.
Żadnych napadów.
Została jazda bez dokumentów sprzed roku.
Rok temu skazano Hassana za handel narkotykami.
Właśnie go zatrzymano.
Ile posiedzi?
Piętnaście lat.
To nie są dobre wieści.
Dorwie je zza krat.
Twoją rodzinę i Lianę.
Czego chcesz?
Jutro będzie w sądzie, potem trafi do więzienia.
Napadniesz na konwój, przyprowadzisz Hassana i go zabijesz.
Pracujesz dla niego. Co zyskasz?
Zabił moich rodziców.
Chcę, żeby zdechł.
Z tyłu są dwa miliony w gotówce.
Dostaniesz sześć po jego śmierci.
Mam twoje nazwisko i adres. Jeśli mnie wyrolujesz, zginiesz.
Czyli się zgadzasz?
Przemyślę to.
Wezmę pieniądze za fatygę.
Mamy cię na oku.
Jesteś pewien planu?
Nie.
To czemu to robimy?
Zginiemy przez to.
Masz rację. Może zginiemy, ale może się wzbogacimy.
Osiem milionów!
Osiem, kurwa. To po dwa na głowę.
Będziemy mogli z tym skończyć.
Nawet jeśli się uda, to co potem?
Zabijemy go i zakopiemy na pustej działce?
Bo tego od nas chce za resztę forsy.
- Strzelamy tylko w obronie. - Nie mam wyboru.
Wyślij siostrę i siostrzenicę do Kanady. Problem z głowy.
Nie dla Liany.
To dla niej chcesz to zrobić?
Mehdi, próbowałeś pomóc.
To ona chce zostać.
Przykro mi, ale ja rezygnuję.
Rozumiem.
Jordan, a ty?
Nie czuj się zobligowany, ale ja w to wchodzę.
- Przemyśl to. - Wiem.
Za kogo ona się uważa?
Ma rację, nie jesteśmy mordercami.
Wchodzę w to, ale…
Dostarczymy jej go, a resztą sama się zajmie.
Na to się zgodzę.
Dobrze.
- Halo? - Zgoda, ale ty go zabijesz.
- Kazałam wam, bo… - Po mojemu albo w ogóle.
Zgoda.
Potrzebny mi plan przejazdu.
- Jeszcze go nie mam. - Zdobądź go szybko albo się wycofamy.
- Dam znać. - Nie skończyłem.
Zapłacisz z góry.
- To też nie podlega negocjacjom. - Nie żądasz zbyt wiele?
Skrytki na dworcu.
Umieścisz w nich torby z pieniędzmi.
Podasz mi szyfry.
Przewieziesz pieniądze.
Przywieź je do mnie. Prześlę adres.
Dobrze.
Dzięki.
…odczytasz akta. To początek przesłuchania. Nic takiego.
- Tak. - Zaraz dołączę.
- Na razie. - Dobrze.
Co ty tu robisz?
Jesteś mi potrzebny.
Będzie tu dziś mój wujek.
Potrzebne mi harmonogram i trasa konwoju.
Śmiesz o to prosić?
Nie chcę cię więcej widzieć.
Mogę pójść do sędziego, który skazał Hassana.
Powiem, że bez twojej pomocy nie wyjechałby z Belgii przed procesem.
Sypialiśmy ze sobą, ale żaden sędzia ci nie uwierzy.
Dziecko to wystarczający dowód.
Nie zawaham się.
Zwariowałaś!
Pieniądze są na dworcu.
Wyślę wiadomość z szyframi.
- A plan przejazdu? - Jeszcze nie mam.
Miałaś się pospieszyć.
Będziesz je miał na czas.
Jedź po pieniądze.
Jesteś piękna, kiedy się gniewasz.
Chciałbym ci podziękować.
Nie byłoby różowo, gdybyś nie znalazła mojej koki.
Pozostaje jeden problem.
Twój kuzyn.
Miałeś zostawić go w spokoju w zamian za towar.
Dotrzymaj słowa.
Ludzie nie mogą myśleć, że można mnie okradać.
Mam klientów i dostawców.
Jak mają mnie szanować,
jeśli go nie zabiję?
To nie Saber zlecił skok.
- A kto? - Hassan.
Dlaczego?
Z powodu opłat, które nałożyłeś.
Po jego wyjeździe podwoiłeś stawki.
Myślałeś, że się na to zgodzi?
Rozumiem. Ale co mam zrobić…
powiedz mi,
skoro jest w więzieniu?
Uwolnię go.
Jak?
Złodzieje z portu.
Idealnie, Sofia.
Zapomnę o Saberze
i zajmę się Hassanem.
Ale chcę też złodziei.
Nie.
Nic z tego nie mieli. Hassan ich zmusił.
Twoim celem jest Hassan.
Pamiętasz naszą rozmowę?
O tym, że nie wrócimy do domu?
Mehdi znalazł dla nas miejsce.
Będziemy bezpieczne.
- Zaczniemy od nowa. - Gdzie?
W Kanadzie.
- W Montrealu. - Co?
Wyjadę, ale nie na drugi koniec świata.
Belgia odpada.
Nie jadę.
Shaïnez, proszę.
Nie wyjadę na drugi koniec świata. Pogrzało cię?
O co ci chodzi?
Mówię do ciebie.
O co ci chodzi?
Myślisz, że chcę wyjechać?
Ty wpakowałaś nas w to gówno.
A teraz powiedz mi, co się dzieje, Shaïnez.
Mehdi powiedział o tamtej dziewczynie. Yana? Lana?
- Jak jej tam? - Liana.
Ona cię zmusiła?
- Do udawania prostytutki? - To był mój pomysł!
Nie chciała się zgodzić.
Co cię z nią łączy?
No co?
Jesteście przyjaciółkami? Czy co?
Zależy ci na niej?
Kochasz ją?
Dlatego nie chcesz wyjechać?
Tak?
Shaïnez…
Kocham cię. Jesteś dla mnie wszystkim.
Powinniśmy iść. Idziesz z nami?
Idźcie, ja tu zostanę.
Dobrze. Idziemy.
CHCĘ SIĘ Z TOBĄ ZOBACZYĆ…
SPOTKAJMY SIĘ ZA GODZINĘ ZA DOMEM MOJEGO WUJKA
To ta złodziejka.
Jedź za nią.
Saber?
Jeśli dam ci to, czego chcesz,
zrobisz aborcję?
To dziewczynka.
Urodzę ją.
Pomóż, a nigdy o niej nie usłyszysz.
Ani sędzia, który skazał Hassana.
PLAN PRZEJAZDU KONWOJU
PAŁAC SPRAWIEDLIWOŚCI
PRZEŚLIJ
Będzie samochód z przodu, furgonetka…
Trzymaj.
UWOLNIMY HASSANA. PRZYGOTUJ SIĘ.
Tak bardzo tęskniłam.
Liana…
Liana, tak mi przykro.
Co jest?
Jutro wyjeżdżam.
Wylatuję do Kanady.
Liana, cholera…
Czyli ze mną zrywasz?
- Nie. - To co robisz?
- Myślisz, że się cieszę? - Zrywasz.
Przestań tak mówić.
Mówi Thierry.
Przyjedź dziś do kancelarii.
Musisz zlecić przelewy i podpisać dokumenty.
Będę na miejscu cały dzień.
Dzień dobry.
Wejdź.
Jesteś sam?
Kazałam sekretarce wziąć wolne.
Gdzie Virgil?
Odszedł do innej kancelarii.
Zaplanowaliście to?
Nie. Ani zatrzymania twojego ojca i moich dwóch dni w areszcie.
Poniesiesz konsekwencje?
Nie uniknę utraty uprawnień.
- Przykro mi. - Dlaczego?
To nie twoja wina.
Pracuję dla twojego ojca 20 lat.
Wiedziałem, że to się może stać.
I się stało.
Nadjeżdżają.
Brachu.
Mów, o co chodzi.
Twój ojciec nie zrobił przelewów.
Nie mam dostępu do kont.
Zablokował je przed zatrzymaniem.
Zobaczę, co da się zrobić.
Tymczasem podpisz dokumenty.
Ręce do góry!
Otwieraj drzwi! Już!
Szybko!
Głowa w dół. W dół, kurwa!
Szyba!
Proszę, Saber! Proszę.
Ojciec kazał ci to zrobić?
Nie!
- Powiedz kto! - Kris.
Nie dał mi wyboru.
A może zaproponował ci robotę?
Przepraszam, Saber.
Sofię też chce dopaść?
- Mów! - Sofia z nim współpracuje.
Umówiła się z Krisem.
Co?
Pomoże mu zabić twojego ojca.
Sofia się tu z tobą umówiła?
Liana, jedź ze mną.
- Co? - Jedź ze mną do Montrealu.
Przykro mi z powodu twojej rodziny.
I dziewczyny.
Liany.
Tak ma na imię?
Ty i ja.
Koniec z głupstwami.
Koniec z ukrywaniem się.
Zgódź się.
Wiele osób potrafiłoby zabić dla ukochanych.
Ale…
tacy jak ty…
którzy są w stanie zaryzykować życie…
są o wiele rzadsi.
Zgoda?
Zgoda.
Porozmawiam z mamą. Zaraz wracam.
- Czekam. - Kocham cię.
Jakiś problem?
Znaleźliśmy jedną złodziejkę.
Nie jest sama.
- Spóźnia się. - Przyjedzie.
Zabijcie ich.
Wszystkich.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz