SERIAL NETFLIX
Spokojnie, stary! Spokojnie, mówię!
- Dziękuję dzielnicy! - Dzięki!
Spokojnie!
- Nokaut! - Nokaut techniczny!
Chłopaki!
- A ty to kto? Co jest?! - Gdzie koka?
- Nie mamy już jej! - Gdzie jest?
- Zostaw ją! Co robisz?! - Mają ją goście z dzielni!
Nie mamy twojej koki!
Nie rozumiesz?!
Co się dzieje?!
- Działa? - Kluczyki w przyczepie.
- Pójdę. - Szybko!
Kim ty, kurwa, jesteś?
Wujkiem Shaïnez.
Porwali ją.
- Dokąd idziesz? - Otworzyć bramę.
- Szybko! - Wsiadać!
Szybko!
- Kluczyki! - Trzymaj.
Kurwa, to oni!
Te skurwysyny!
Oni mnie ojebali!
- Tam są! - Ruszaj!
Kurwa! Ruszaj, mówię!
- Co robisz? Liana! - Otwiera bramę!
Kurwa!
- Wie pan, co zrobił? - Co?
Zatopił statek.
Między Tangerem a Casablancą.
Skurwysyn.
Nie tylko on. Jego rodzice również.
Ładunek trafił do morza.
- Wyciągano go linami. - Naprawdę?
Przysięgam.
Zaraz wracam.
To on.
On mnie zdradził.
- Co u ciebie, benti? - Chodzi o Sabera.
Nie potrafię nad nim zapanować.
Co znów zrobił?
Otacza się durniami.
Schlebiają mu i robią głupoty.
Jakie głupoty?
Sprzedawał kokę na terytorium Krisa.
Nie wiem, co robić.
Nie odbiera telefonów.
Jedź do warsztatu.
Znajdź go.
Każ mu zadzwonić. Powiedz, że ojciec chce z nim pomówić.
Przykro mi, Ba.
Nie.
To ja powinienem przeprosić.
I podziękować Bogu za to, że dał mi tak oddaną siostrzenicę.
Muszę kończyć. Tęsknię, benti.
Bardzo tęsknię.
Ja za tobą też.
Twój wujek?
Usłyszałem: „Tęsknię”.
Tak, wujek.
- Kiedy mi go przedstawisz? - Kiedy weźmiemy ślub.
A kiedy weźmiemy ślub?
Nigdy.
Które mieszkanie?
- Trzecie piętro, po prawej. - Co zrobisz?
Odzyskam kokę i Shaïnez.
Skąd mam wiedzieć, że nas potem nie wyrolujesz?
Myśl sobie, co chcesz.
Chuj, idę z tobą.
Idź po wodę.
Gdzie jest?
Co jest na dole?
Broń. Niskiego kalibru.
Zwariowałeś? Ukrywasz tu broń?
To ja zdobywam hajs.
Ty jesteś od księgowości.
Zadzwoń do niego.
Chce porozmawiać.
Kto?
Twój ojciec.
Czego chce?
Pewnie pogadać o koce, którą sprzedajesz u Krisa…
ale co ja tam wiem?
Jestem tylko księgową.
W porządku? Zajęłaś się Saberem?
- A co z moją małą prośbą? - Mówiłam, że się tym zajmę.
Muszę tylko pomówić z adwokatem.
Ty też coś dla mnie zrobisz.
Nie chcę już o tobie słyszeć.
Na górze masz być cicho, jasne?
Jasne. Jaki masz plan?
- Powiedz. - Wchodzimy, bierzemy towar i spadamy.
To twój plan?
Co jest?
Antywłamaniowe.
- Co robisz? - Załatwiam wejście.
- Kto tam? - Dzień dobry, siostrzenica sąsiadki.
- Czego chce ta dziwka? - Trochę szacunku!
Czego chce ta dziwka?
Posłuchaj, ty wredna babo.
Pracuje, a ty od godziny przeszkadzasz,
puszczając gówniane kreskówki!
- Ona cię przysłała? - Nie rozumiesz, pracuje.
Usiądź.
Jest tu ktoś?
Czemu masz taką minę?
Przynieś torbę.
- W porządku? - Tak.
Wezmę plecak na dwie minutki, zgoda?
- Tak. - Dziękuję.
Masz.
- To ten towar? - Tak.
O kurwa.
Idź zobaczyć.
Sabrina!
Sabrina, otwieraj!
Kurwa.
Szybko, Sabrina!
Kurwa.
Do kurwy nędzy!
Kto tam?
A ty to kto?
Gdzie Sabrina?
Wyszła. Jestem jej kuzynką. Robi zakupy, a ja pilnuję małego.
Wyjmij klucze z drzwi.
Nie znam cię…
Przestań się zgrywać, dziwko.
Otwieraj, bo cię zajebię.
Wiesz co? Pierdol się.
Co powiedziałaś?
Otwieraj, brudna dziwko!
Mamo!
- Wychodź, bo cię zajebię! - Mamo!
W dupie mam, kim jesteś. Otwieraj, kurwo!
A to co za skurwysyn?
Opuść broń.
Zostaw dziecko, skurwielu!
Opuśćcie broń. No już.
Ty też.
Opuśćcie broń.
Na górę.
No już, wchodźcie.
Właźcie.
Na górę.
Ty też. Właź.
Właźcie. Jeszcze wyżej.
Nie zatrzymujcie się. Wchodźcie.
Moje dziecko!
Zajebiemy skurwysyna! Co za chuj!
- Idziemy, chłopaki! - Tam!
Z drogi!
Tam!
Idę naokoło, mordo!
Weź dziecko.
Szlag!
Trzymaj się!
Nie żyjesz!
Pojebany jesteś! Przysięgam!
Cicho.
Chcę uratować siostrzenicę.
A ja niby nie?
Dzieciak zapewnił ucieczkę.
Uratujemy ją.
Mamy kokę, więc ją uratujemy.
STO LAT
Dobrze. Dziękuję.
Dzień dobry. Co u pani?
Dzień dobry.
- Thierry w kancelarii? - Nie.
Jest w sądzie, ale mogę…
Chodzi o Krisa de Wit.
Wszystko, co powiem, ma zostać między nami.
Może pani na mnie liczyć.
- Ciocia! - Sto lat.
- Co się mówi? - Dziękuję.
Czekam już dwie godziny.
Bez przesady. Nawet nie pół.
W porządku?
Dzień dobry.
Co to?
Prezent od Sabera.
- Milhan chciał fortepian? - Nie.
Ojciec zobaczył na YouTubie, że królewicz taki dostał…
Rozumiem.
Muzyka pobudza kreatywność.
Pomóż mi z tym…
a nie ściemniasz.
Piękna. Działa w wodzie?
Puścimy w basenie?
- Serio? - Tak myślę.
- Panie Djebli. - Witam.
Jest Thierry?
Nie. Przykro mi. Mecenas Decarne jest w sądzie.
- Przekazać coś? - Nie!
- Zajmę się tym, Isabelle. - Dobrze.
Zapraszam.
Nie wyraziłem się jasno. Ja chciałem się spotkać.
Tutaj będzie spokojnie.
Proszę.
- Jak się nazywasz? - Virgil.
Czemu chciałeś się spotkać?
Wiem, że pańska kuzynka, Sofia, zajmuje się finansami rodziny.
Jej plany finansowe są, szczerze mówiąc, genialne.
No i?
Niedobrze byłoby, gdyby inne osoby skorzystały z jej umiejętności.
Czemu miałyby skorzystać?
Pańska kuzynka chce pomóc…
Krisowi de Wit…
w lepszym zarządzaniu finansami.
Mam dokonać analizy prawnej planów, które dla niego przygotowała.
- Rozmawiała z Thierrym? - Tylko ze mną.
- Na razie mecenas Decarne nic nie wie… - Rozumiem.
Wolałem porozmawiać z panem.
Nikomu nic nie mów.
Nie mieszajmy w to ojca.
Mogę o coś zapytać?
Tak.
Czego chcesz?
Niczego.
Kiedyś zastąpi pan ojca.
A ja…
być może zastąpię mojego szefa.
Tyle.
Tymczasem dobrze lepiej się poznać.
Milhan, powiedz cioci o piesku.
Mama zgodziła się na pieska.
Tak?
- A tu co, wojna? - Tak.
- Tak? Wygrałeś? - Tak.
Buzi.
Wszystko dobrze?
Tato?
- Idziesz? - Tak. Dwie minutki.
Dobrze?
Idź.
Zadzwoniłeś do ojca?
Jeszcze nie.
Widziałam się z Krisem.
I?
Co u niego?
Wiesz, ile kosztują mnie twoje wybryki?
Zachowuje się, jakby robił mi łaskę.
No? Co zrobiłaś, żeby za mnie przeprosić?
Antwerpia to jego teren.
Jeśli znowu tam wrócisz…
Zlecił ci pranie brudnej forsy.
A ty się zgodziłaś.
Poprosił mnie tylko o radę.
- Powiedziałam, że zobaczę. - Co na to mój ojciec?
Nie odwracaj kota ogonem.
To wszystko twoja wina, bo…
Przestań!
Nie powiedziałaś ojcu, bo się boisz!
Myśl sobie, co chcesz.
Gdybym nagadała na ciebie za pierwszym razem,
sprzedawałbyś kanapki w Casablance.
Wiesz co?
Rób przekręty z Krisem. Okradnę tego skurwysyna.
Dostanę wszystko, co dzięki tobie zarobi.
Nie musisz niczego udowadniać.
Niczego.
Mogę o coś zapytać?
Tęsknisz za Brukselą?
Nie.
A gdybyś tęskniła,
powiedziałabyś?
Nie.
Przykro mi.
Dlaczego?
Bo zrobiłem z ciebie zwykłą ochroniarkę.
Jest spokojniej niż kiedyś, ale nie szkodzi.
Przyzwyczaję się.
Co u ciebie, moja droga?
Przykro mi, ale znów mamy problem z Saberem.
Co znowu zrobił?
Uwziął się na Krisa.
- Chce ukraść jego ładunek kokainy. - Jesteś pewna?
On mi powiedział.
Nie martw się.
Zajmę się tym.
- Przykro mi, Ba. - Całuję, kochana.
Dzwoń do adwokata.
Wracamy do Brukseli.
Tak?
Mam to, czego szukali.
Znalazłem osiem kilo. Czekam na adres.
Sprowadzę ją.
Odpocznij. Zadzwonię jutro.
Dziękuję.
Weź kokę.
Odsuń się.
To na odciski palców?
Nie cackasz się.
Co teraz?
Dokąd idziesz?
Mówię do ciebie.
Nie pozwolę ci odejść.
Siedź, patrz przed siebie.
Poszperałem na temat twojego wujka. Imponujące osiągnięcia.
Pij.
Patrz przed siebie!
Może i dobrze, że mnie z kumpelą okradłaś.
CZYNNE CAŁĄ DOBĘ
Co teraz?
Czekamy.
Czemu to robicie?
Czemu udajecie prostytutki?
Bo chcemy się stąd wyrwać.
To wszystko.
Znaleźć trochę słońca.
Do tego trzeba pieniędzy.
Szybko.
Ty nie chcesz słońca?
Wiedziałyście o koce?
Nie wiedziałyśmy.
Kto postanowił ją zatrzymać?
Ja.
Shaïnez niczego nie zrobiła.
To wszystko moja wina.
Długo jesteście razem?
Dziewięć miesięcy.
Kochacie się?
Tak. Dlatego tu jestem.
Każdy robi głupoty.
Ważne, żeby ich nie powtarzać.
Mam na imię Liana.
A ty?
Mehdi.
Miło mi, Mehdi.
W porządku?
Przestraszyłaś mnie tym SMS-em. Czemu chciałaś się spotkać?
Muszę mieć powód?
- Co? - Czy muszę mieć powód?
Chcę, żebyś mnie brał.
Długo spałam?
Całą noc.
Dobra.
Idę do toalety. Wrócę.
Poważnie?
- Czekałeś, aż pójdę do kibla, żeby zwiać? - Dostałem SMS.
Potrzebne nowe auto.
Dobra.
Prognoza pogody na jutro.
Na północy przelotny deszcz. Spodziewane wypogodzenie…
Zabieramy auto. Wezmę też frytki.
Wypad.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Pamiętasz, co mówiłam o wujku?
Że wychował mnie po śmierci rodziców?
Tak.
Znasz go.
Skazałeś go na dziesięć lat za handel narkotykami.
Czekaj. O czym ty mówisz?
To Hassan Djebli.
Nie poznaliśmy się przypadkowo.
Co ty mówisz?
Poznaliśmy się, bo chciałam informacji o śledztwie.
Chciałam wiedzieć, co na niego masz.
Nie idź.
Powiedz, że to żart.
Że to jakiś, kurwa, żart.
Kim ty jesteś?
Jak zdobyłaś to, czego chciałaś?
- Przeszukałaś mi komputer? Komórkę? - Zakochałam się.
To tutaj.
Ja się tym zajmę.
Wujaszek Złodziejaszek?
Masz broń?
Gdzie ona jest?
To przez nią twoja siostrzenica ma kłopoty.
Chcemy zamknąć tę sprawę.
Bez niej nigdy nie odzyskałbym koki.
- Gdzie mój produkt? - Najpierw ona.
Nie zrozumieliśmy się.
Najpierw zrobisz, co ci każę.
Gdzie koka?
W aucie.
W plecaku z tyłu.
Masz ekipę?
Pracujesz solo?
Mówię do ciebie.
Wszystko jest.
Gdzie ona jest?
Tam.
Liana!
Co robisz? No co?
Shaïnez! Kurwa…
Niech z nią tu wrócą!
Każ jej się zamknąć, dobra?
Czego chcesz?
Bystry jesteś. To lubię.
Do rzeczy. Czego chcesz?
Trzysta kilo koki z Antwerpii.
Ukradniesz ją dla mnie.
Idziemy.
Pierdolony skurwysyn!
Przysięgam na matkę: zabiję cię!
Zostaw mnie.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz