Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sevgili kardeşlerim.
Bugün burada kıymetli kardeşiniz Geo'ya veda etmek için toplandık.
Rabb'im, Geo'nun ruhunu şad et..
Esirgeyen Rab, bu naçiz kulunun günahlarını bağışla
ve ruhunu cennetine kabul et.
Onu azizlerinin, kutsanmış ruhların arasına al.
Huzur içinde yatsın.
Yüce İsa'nın adına. Âmin.
Âmin.
Bu mektubu gönderme.
Mecburum, benim işim bu. Vasiyeti böyle, seçim şansım yok.
Üzgünüm.
Burası bir daha asla eskisi gibi olmayacak.
GÜVEÇTE GÜVERCİN
Tamam mı?
-Evet. -Evet.
Artık hataya yer yok. Bu gece büyük gece.
Yeni restoranımız için bir yatırımcı yemeğe gelecek.
Theo, benimle gel.
-Lai, böğürtlen ve pancar. -Başüstüne.
-Melanie, güvercin. -Tamam.
-Svend, yonca. -Başüstüne.
Hadi.
-Ne oldu? -Bir mektup geldi.
Zeuten'ı erteleyelim mi?
-Neden erteleyelim ki? -Sadece sordum.
Risk büyük. Bunu biliyorsun.
-Bu işi bağlayamazsak başa döneriz. -Zeuten gelince haber ver.
Güzel olmuşsun.
Sevgili Theo Dahl,
üzülerek bildiririm ki
babanız George Dahl üç hafta önce vefat etti.
Babanız ardında büyük bir mülk bıraktı. Ristonchi Şatosu da bunun içinde.
Vasiyeti infaz yetkisini bana verdi.
Bakabilir misiniz?
Benimle iletişime geçmekten çekinmeyin. Saygılarımla, Pino Conti.
Ne oldu?
Menüde olmadığını biliyorum ama biberiyeli panna cotta yaptım.
Ne dersiniz? Nasıl olmuş?
Yemek kulübünde değilsin, vaktini çarçur etme.
-Ön hazırlığa koyul. -Başüstüne.
Arkaya.
Tamam şef.
Bana bakın. Bugün hataya yer yok, tamam mı?
Tamam şef.
-Yeni sos. İki güvercin. -Başüstüne.
-Hadi. -Tamam şef.
Theo.
Yemeğim nerede kaldı?
Tüm gece bekleyemem.
-Unutma, vakit nakittir. -Evet, biz hazırız.
-Bu Lila. -Merhaba Theo.
Harıl harıl çalışıyorsunuz.
-Oturup konuşmak ister misiniz? -Merhaba. Ben Jonas Zeuten.
-Ya sen? -Melanie.
Melanie. Güzelmiş.
Selam. Nasıl gidiyor? İyi misin?
Seni iyi gördüm.
Her şey süper görünüyor.
-Eskiden Bauhaus tarzı dekore ederdin. -Altın çağ.
O da güzeldi ama bu bir üst seviye.
Değil mi?
Theo, beni dinle. Bu işi halledeceğiz.
Merle bunun muhteşem bir iş olacağını söyledi.
Ben de parçası olmak istiyorum. Tamam mı?
-Evet. Her şey yemekle başlar. -Aynen öyle.
Aynen öyle.
Ne haber? Selam.
-Yemeğin tadına baksana terbiyesiz herif! -Pardon?
Sana bir deneyim sunmak için kıçımızı yırttık.
-Sense caka satarak… -Ne oluyor?
Galiba Theo Dahl'ı rencide ettim.
-Hayır… -Evet.
-Jonas… -Theo, sorun değil, anlıyorum.
-Görüşürüz, başarılar. -Evet. Kusura bakmayın.
Harika. Güvercinler yedinci masaya.
-Gittiler. -Güvercinler yedinci masaya dedim!
-Theo! -Hay sıçayım!
-İletişime geçtin mi? -Hayır.
-Ara. -Neden?
-Ristonchi sana kalmış. -Ondan kalan hiçbir şeyi istemiyorum.
Gel, otur.
-Merle'le konuştum. -İkiniz fazla sıkı fıkısınız anne.
Dün ortalığı birbirine katmışsın.
Stresliyim, o kadar.
-Yeni restoran yüzünden mi? -Evet.
Sana bir şey sorayım.
Bu yeni restoran eskisinin yapamadığı ne yapacak?
Bu restoran farklı anne. Bu seferki…
Hayalim buydu. Öyle bir yer yaratmak istiyorum ki…
İnsanların yemek deneyimini değiştirecek bir restoran.
-Tarihe geçecek bir yer. -Peki bu seni mutlu edecek mi?
Anlamıyorsun.
-Sen o kadar… -Neyim?
Sıradanlıkla yetinip mutlu olabiliyorsun.
Sense sıra dışısın.
-Sıra dışı insanlar da mutlu olmak ister. -Ben zaten mutluyum.
Öfke dolusun.
-Sen halledebilir misin? -Theo…
Haftaya uğrarım, yine konuşuruz.
Seni seviyorum.
Herkes nerede?
Eve gönderdim. Kimse arkamı toplasın istemem.
Peki.
Aptallık ediyormuşsun.
Annen söyledi, bir çiftlik, şato ya da köşk miras kalmış.
İstemiyorum.
Zeuten vazgeçti.
Dün akşam olanlar bize dokuz milyon krona mal oldu.
O şato belki beş, taş çatlasın yedi milyon kron eder.
Ama başlangıç için bize yeter.
Finansman bulana veya küçülene kadar plandan şaşmamış oluruz.
İtalya'ya gidip bir avukat ve emlakçıyla anlaş,
elinde geleceğimizle dön.
Merle, istemiyorum.
İstemiyorsun.
Burada olay sen değilsin, tüm ekibin.
"Kimse arkamı toplasın istemem" demiştin.
NETFLIX SUNAR
AVUKAT
AVUKAT CONTI
Sıçayım.
Alo, ben Pino Conti. Şu an telefonu açamıyorum.
Lütfen daha sonra tekrar arayın.
Geri gel.
RISTONCHI ŞATOSU
-Ne tavsiye edersen. -Tamam.
Ama su, şişeden olsun lütfen.
Her şey hep bana kalıyor.
Hayır, dur. Ne yapıyorsun?
-Su istediniz. -Evet, şişeden.
-Bu da şişe su işte. -Ama buzun üstüne döktün.
Yani?
Buzu hangi boktan suyla yaptıysanız şişe suyla karıştı.
-Ciddi olamazsın, şaka mı bu? -Biri hastalanabilir.
-Suyuma laf ediyor… Merak etme. -Sakin ol Sophia.
Sen hiç merak etme. Çözümün bende.
-Al bakalım. -Harika.
Bir şişe su. Sana özel.
-Vay canına. -Kusuruna bakmayın efendim.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Buyur.
Afiyet olsun.
Buyurun.
Güzel, değil mi?
Pardon, Pino Conti burada mı?
-Niye arıyorsun? -Hiç. Özel bir mesele.
-Burada değil. Bürosu kasabada. -Madem öyle, hesabı alabilir miyim?
Nihayet.
Git de kurtulalım.
Sen Theo Dahl'sın.
Evet.
-Bizden olsun. -Teşekkürler.
Ben Sophia.
Alo, Bay Dahl. Ben Pino. Telefonunuzu açamadım, özür dilerim.
Ristonchi'nin zeytinliklerindeyim. İsterseniz bugün orada buluşabiliriz.
Ya da yarın büromda görüşürüz. Toskana'ya hoş geldiniz.
Tamam, çok teşekkürler. Görüşmek üzere.
Niye sıkıştı bilmiyorum ki. Hiç anlamadım.
-Pino? -Bay Dahl.
Theo.
-Memnun oldum Theo. -Ben de.
-Seni bulduğum iyi oldu. -Baban için başın sağ olsun.
Sen sağ ol.
-Burayı acilen satmam lazım Pino. -Öyle mi? Tamam.
Prosedür nedir? Olabildiğince çabuk hallolsun istiyorum.
Evet, Danimarka'da pahalı bir restoranın var, değil mi?
-Pahalı mı bilmem ama kaliteli. -Aynı kapıya çıkıyor.
Madem öyle, ben evrakları hazırlayıp yarın sana getireyim, olur mu?
Harika.
-Sence kaç paraya gider? -Ben sadece avukatım, satışı hallederim.
Ama mülkle ilgilenen olup olmadığını sorup soruşturacağım.
Babanla en son konuştuğumda 700.000 avro değer biçilmişti.
-Tamam. -Dur.
Hayır, öyle olmaz. Bunu buraya bırakamazsın.
İşi hızlandırsak? Bir gün daha kalamam.
Theo, koca bir mülk satıyorsun, bisiklet değil.
Bu işler karışıktır.
İtalya'dasın dostum.
-Sıçayım. -Gez, gör, keyfini çıkar.
İnanılır gibi değil. Şu pisliğe bak.
Sprezzatura.
Efendim?
Baban burası için bu kelimeyi kullanırdı.
-"Zahmetsiz zarafet" demek. -Peki.
Her akşam bir kadeh şarapla burada otururdu.
Babam zahmetten kaçınma konusunda uzman sayılır, değil mi?
-Vin? -Vin?
-Danca mı biliyorsun? -Anlıyorum ama pek konuşamıyorum.
Gayet iyisin.
Hiç evine gitmiyor musun?
Benim evim burası.
Tüm yeşillikleri ben ektim.
-Atölyeden aşağı kadar. -Demek çiftçisin.
Daha çok… Botanistim diyelim.
-Hep botanik okumak istemiştim. -Neden okumadın?
Buranın işi çok.
Peki ya…
Burayı satmasan olmaz mı?
Sophia, burası hakkında kimsenin söylemediği bir gerçek var.
Burası beş para etmez. Çöp.
Bir işe yaramaz.
-Potansiyeli yok. -Çöp mü?
Burada ne yaptığımızı bilmiyorsun bile.
Buranın tarihini, ruhunu anlamıyorsun. Babanın burada neler yaptığını da.
Bir sandviç yapmak için mutfağı üç saat temizlemem gerekti.
Ayrıca satış rakamlarınız…
Borç içindesiniz. Buranın bir değeri yok.
Bir kâğıtta adının yazması seni tüm dünyanın sahibi yapmaz.
İyi geceler.
Ne oluyor?
Bir düğün etkinliğine hazırlık yapıyoruz. Biz burada boş durmayız.
-Sophia, havuzda yüzebilir miyiz? -Havuz kirli, biliyorsun.
Pino'yu çağır. Çok işimiz var.
Heykelde ne yazıyor?
"Straordinario come tutti gli altri." Herkes kadar sıra dışı.
Herkes gibi olduğunu söyleyip kendi heykelini diktirmek riyakârlık.
Zamanla aşınacak.
İçinde babanın mirası olarak tohumlar var.
Öyle olsun.
-Theo. -Daha temiz, değil mi?
-Kesinlikle. -Eldivenlerin hani?
-Bu nedir? -Düğün yemeği.
Niye tadına bakıyor?
-Burada ne işin var? -Düğünde bunu mu servis edeceksiniz?
-Niye umurunda ki? -Çünkü berbat.
-Bunu servis edemezsiniz. -Sinirden böyle konuşuyorsun.
Öğle yemeği için tamam ama düğünde bunu mu servis edeceksiniz?
-Dalga mı geçiyorsunuz? -Bütçemiz buna yetiyor.
Bahçeler ne güne duruyor?
Muhteşem domatesleriniz, portakallarınız, yeşillikleriniz var.
Komşunuz mandıracı, marketten alışveriş yapıyorsunuz.
-Sanki kafeterya işletiyorsunuz. -50 konuğa yemek yapacak ekibimiz yok.
-Babana söz verdim. -Babamı unut.
Bu yemeği servis ederseniz düğünü rezil edersiniz.
Sophia.
Gelmene sevindim. Hep seninle yemek yapmak istemiştim.
Çünkü baban hep senden bahsederdi.
Bir şey sorabilir miyim?
-Sor. -Sophia…
Sophia…
Ailesi Roma'dandı.
Seyahat ederlerken Sophia kaçmış.
Bu şatoda büyüdü.
-Hiç satmaya çalıştınız mı? -Burası eski bir yer.
Elektrik sorunlu, çalışmıyor.
Ama Sophia varını yoğunu Ristonchi'ye akıttı.
Kendi düğününe bile parası yetmiyor.
Durum kötü.
-Kendi düğünü mü? -Evet, Pino'yla.
-Bu onun düğünü mü? -Evet, onun.
Bir tane vurdular.
Şunu unutma, sen babanı çocukken kaybettin.
Sophia birkaç hafta önce kaybetti.
Tamam.
-Pino'yu gördünüz mü? -Hayır.
-Sen Pino'yu gördün mü? -Hayır.
Aptal herif. Plan yapmıştık.
Ben yardımcı olayım.
-Şu an şaka kaldıracak vaktim yok. -Ciddiyim, hiçbir planım yok.
-Bir yere gideceğim, ehliyetim yok. -Tamam.
Şuradakinin adı Pina.
-Şu mu? -Evet, çok yaklaşma, ısırır.
Kışın Ristonchi'de iş azalınca burada çalışıyorum.
Küçüklüğümden beri yaparım.
O kadar seviyorum ki bedavaya olsa yine yaparım.
-Demek hep buralardasın. -Evet.
-Hiç Toskana dışına çıktın mı? -Hayır.
-Niye? Tuhaf mı? -Hayır, olabilir.
Livio.
Sophia!
Luciano. Eski bir tane seç. Sağ ol.
-Gerek yok, gerçekten. -Duymamış olayım.
Maalesef bu seferden sonra siparişimizi iptal etmemiz gerekecek.
-İşler elbette er geç düzelecek. -Bu kez pek emin değilim.
Merak etme. Buranın kapısı sana her zaman açık.
Çok sağ ol.
-Bu muhteşem. -Enfes.
Luciano, eve götürmeleri için bir dilim kes.
Olmaz Livio. Ciddiyim, kabul edemem.
Lafı bile olmaz.
Bir dilim kes. Hadi.
Çok teşekkürler.
Rica ederim.
Tamam. Sen burada bekle.
Ben bu işi hallederken sen de etrafı gezebilirsin.
-Ne yapacaksın? -Hiç. Düğün hazırlığı.
-Ne hazırlığı? -Hiç.
Bir saate dönerim!
Anahtarımı alayım.
Bu taraftan.
İşte benim odam.
-Ama burada kalmıyorsun. -Eski odam.
Evden uzaklaşmak için gelirdim.
Şu ne?
Hangisi?
Bu fotoğrafı daha önce gördüm.
Sen ve ben.
Biz çocukken.
Şaka mı bu?
Değil.
Peki neden bir şey söylemedin?
Hatırlamıyordun ki. Söylesem ne olacaktı?
Peki.
-Tamam, sonra görüşürüz. -Tamam.
Theo! Güzel avdı, değil mi?
-Evet. -Harika.
-Seni biriyle tanıştırayım. -Merhaba.
Lucca, bu Theo. Theo, bu da Lucca.
Theo Dahl!
Mamma mia! Büyük hayranınım.
Öyle mi? Sağ olun.
Lucca ve ailesi Lecce yakınında Galantina'nın sahibi.
-Güneyde, değil mi? -Evet, İtalya'nın güneyinde.
Ülkenin en güzel yeri orası.
Ristonchi'yi satmayı düşündüğünü söyledim.
Evet.
-Söylesene, burayı neden satıyorsun? -Paraya ihtiyacım var.
-Hayalimdeki restoranı açacağım. -Burada açamıyor musun?
Burası normalde çalıştığım yerlerden çok daha farklı.
Yapının kendisi pek iyi durumda değil.
Eski. Hem de iyi anlamda değil.
-Aslında renovasyon yapıldı. -Evet.
Buranın kâr potansiyeli olabilir ama mekânın bir ruhu olması şart.
Ama ruh parayla alamayacağın tek şeydir.
Mutfak iyi durumda, şatonun arazisi muhteşem.
Her yan yemyeşil.
Bence burası otel ve restoran açmak için mükemmel bir yer.
-Dört veririm. -Hayır, hayatta olmaz.
İmkânsız, söyledim.
-Bu gayet güzel bir teklif. -Hiç de güzel değil.
Adamı kazıklamaya çalışıyorsun. Biz İtalyan'ız, adama hakkını ver.
Peki, tamam.
Tamam, hemen şu an 500.000 veririm.
El sıkışalım, parayı telefonumdan transfer edeyim.
Bence daha önce de söylediğim gibi 700.000 daha güzel bir teklif.
Olmaz, sen delirdin mi? Yapma.
-Burası eşsiz bir yer. -Kafayı yemiş.
Ristonchi'den güzel şato yok.
Toskana şato dolu. Ben kaç şato gördüm, biliyor musun?
Diğerleri yanına yaklaşamaz.
-Sana göstersem? -Ne göstereceksin?
Doğru şekilde yönetilirse buranın potansiyelini göstereyim.
Buradakiler iyi insanlar. Ama ikimiz gibi iş insanı değiller.
Düğünün yemeklerini ben yapayım.
Ristonchi'nin doğru biçimde yönetilirse nasıl kâr getirebileceğini göstereyim.
Eğer başarırsan 700.000 öderim, tamam mı?
-900. -Hayır, 900 çok.
Araban bile daha çok para ediyor. Garajından çıkarmadığın araban var…
-Akıllıca bir yatırım yapmış olursun. -Hayır, karım öğrenirse…
-Karın ne alaka? -Karım beni gebertir.
Eşinle beraber Danimarka'ya restoranıma gelin.
Size harika bir deneyim sunalım.
Adama bak, elimi sıkmaya çalışıyor.
Hayır, ya düğünden sonra da burası çiftlik evi gibi görünürse?
O zaman 500'e alırsın.
Tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Evrakları hazırla. Bir sürpriz çıkmasın.
-Merak etme. -Harika.
Ben evrakları hazırlarım.
-Tamamdır. -Tamam. 500.000 avro, unutma.
-500.000. -Teşekkürler Lucca.
-Teşekkürler. -Beni ikna ettiniz.
-Eğlenceli olacak. -Bu adam ciddi mi?
Sen sözünü tutarsan o da tutar.
Ortadan kayboldun.
Ortam fazla İtalyan'dı.
Burada ne yapıyorsun?
Düşünüyorum.
-Sana bir şey göstereceğim. -Ne göstereceksin?
Babanın eski tarifleri.
THEO DAHL, BOCUS D'OR ÖDÜLÜNÜ KAZANDI
THEO DAHL YİNE İKİ MICHELIN YILDIZI KAZANDI!
Babanın ilham kaynağıydın.
Her yemek yapışında.
Bu defterdeki hiçbir tarif
burada, Pelago'da yetiştirdiklerimiz olmadan yapılamaz.
Birini denemek ister misin?
Bu.
Risotto Ristonchi.
Babanın spesiyaliydi.
Tamam.
Ne yapıyorsun? Derini mi soyacaksın?
Geçenki şaraptan kaldı mı?
-O kırmızı. Tarifte beyaz yazıyor. -Bana güven, o şarabı getir.
Tam 100 mililitre olsun.
Daha değil! Ne yapıyorsun?
-Hadi ama, hayatı ölçemezsin. -Tamam, dur.
Sağ ol.
-Al. -Sağ ol.
Onunla hiç yemek yaptınız mı?
Açıkçası pek hatırlamıyorum.
Ona dair çok anım yok.
Ben beş altı yaşlarındayken bin tane yumurta pişirtmişti.
Önce haşlanmış, sonra yağda, en sonunda poşe yumurta.
Mükemmel hâle getirmem bir yıl almıştı ama o zamandan beri kusursuz yaparım.
Ben de.
-Öyle mi? -Evet.
-Güzel görünüyor. -Evet.
Kendi düğünün olduğunu neden söylemedin?
Ne?
Kendi düğünün olduğunu söylemedin. Neden?
-Hayır, söyledim. -Söylemedin. "Bir düğün" dedin.
Bilmiyorum. Dilim sürçmüştür.
Düğününde yemek servisini benim restoranımın yapmasına ne dersin?
Sana paramız yetmez, eminim.
Hayır, hediye olarak.
Ristonchi'ye harcadığın para ve yaptıkların için teşekkür mahiyetinde.
Yemeği hazırlarız,
sonra mutlu mesut kendi yolumuza gideriz.
Anlaştık mı?
Teşekkürler.
İşte böyle.
-Botanist misin sen? -Ne?
İşte.
Bana bırak.
Ne yapıyorsun?
Ufak bir değişiklik yapacağım.
İşte şimdi Geo'nun yemeklerine benzedi.
Yapma…
Biraz daha.
İşte oldu.
Gördün mü?
Tadı enfes.
Tamam.
Çok iyi bir aşçısın.
Hem de çok iyi.
Hadi ama. Ne yapıyorsun?
Analiz ediyorum.
Bu bir analiz işi değil. Hissederek yapacaksın.
En önemli malzemenin ne olduğunu biliyor musun?
Sevgi.
Bravo.
Teşekkürler.
Tamam, bunlar nereye?
-Şu tarafa. Sağ ol. -Ne demek. Sorun değil.
-Hemen döneriz. -Görüşürüz.
-Görüşürüz Vincent. -Görüşürüz Theo.
Theo, küf işte.
-Küf tat katıyor. -Küflü peynir.
Mozzarella'nın tek başına pek tadı yok ki.
-Burada iyi mi? -İyi.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Peki…
Evet.
Uykum gelmeye başladı. Yarın senin için büyük gün.
Çok büyük gün. Hazır mısın?
Sanırım.
Güzel geçecek. Neyse, iyi geceler.
-Özür dilerim. -Dur. Bunu neden yaptın?
Farkındayım. Bilmiyorum… Özür dilerim Sophia.
Ben…
Sıçayım…
Bir şey olmadı say. Özür dilerim.
-Sophia'yı gördün mü? -Hayır.
Theo.
-Selam Vincent. -Selam.
-Sophia nerede, biliyor musun? -Evet, üst katta.
-Sağ ol. -İyi misin?
Evet.
Bize müsaade eder misiniz?
-Çok güzel olmuşsun. -Teşekkürler.
-Sen berbat görünüyorsun. -Evet.
Dün gece pek uyuyamadım.
-Gelinliği giymişsin. -Theo?
Muhtemelen doğru değildir ama Pino bir şey söyledi.
Burada kalıp yemek yapmayı şatoyu satmak için kabul etmişsin.
Sadece Pino ve Lucca'yla konuştum.
-Öyle değildi… -Benim için yaptığını söylemiştin.
Senin için yaptım. Lucca açısından da mantıklı bir karardı.
Hangisi önce geldi?
-Sophia… -Hangisi?
-Ne fark eder? -Çok fark eder.
En kötü kâbusumu gerçekleştirmek için düğünümü kullanıyor olabilirsin.
Hayır.
Olan bu değil.
-Peki dün gece neydi? -Bilmiyorum. Senin için neydi?
Düğünün için "etkinlik" dedin.
-Tanıştığımızda "etkinlik" dedin, neden? -Bilmiyorum.
İstediğin bu mu? Onunla evlenmek mi istiyorsun?
Yoksa yuvam diyebileceğin bir yere ya da birine bu kadar mı muhtaçsın?
Beni tanımıyorsun.
Bunları söylüyorsun ama sen de benden iyi değilsin.
Evet, boktan bir baban vardı.
Şimdi onun tersi olmaya çalışıyorsun.
Ama var ya?
Bu da bir o kadar boktan.
Hayata dokunmamak,
başkalarının beklentilerine tutunmak.
Başarısız olmaktan korkmak, kaçmak.
Bunu ödlekler yapar.
Burada seninle kalayım da beraber mi başarısız olalım?
Theo!
Burada ne işin var?
Ekibi buraya getirdim. Başka ne işim olacak?
İçkili sözleşmenizden bir şey çıktı mı?
-Şu an olmaz. Tamam mı? -Theo.
Sevgili konuklar.
Bugün hepimiz büyük bir mutluluk yaşıyoruz.
Çünkü Sophia ve Pino,
gözlerimizin önünde büyüyüp serpilmiş iki güzel insan,
kutsal evlilik bağıyla birbirlerine bağlanmak için buradalar.
Rabb'imize şükürler olsun.
Sen, Pino Conti Trevisano,
Sophia Gennera'yı eşin olarak kabul ediyor musun?
İyi günde, kötü günde, ölüm sizi ayırıncaya dek.
Evet.
Tüm kalbimle.
Peki ya sen, Sophia Gennera,
Pino Conti Trevisano'yu eşin olarak
kabul ediyor musun?
İyi günde, kötü günde, ölüm sizi ayırıncaya dek.
Sevgilim.
Evet, ediyorum.
O zaman sizi karı koca ilan ediyorum.
Damat gelini öpebilir.
Yaşasın gelin ve damat!
Öpüşün!
Şerefe!
Teşekkürler.
Theo.
-Bu yemek değil. -Öyle mi?
Hayır, sanki hayal gibi bir şey.
Teşekkürler.
Sanırım Ristonchi konusunda bir anlaşmaya varacağız.
Buna sevindim. Teşekkürler.
Theo!
-Evet. -Git hadi.
Seni tüm gün görmedim.
Mutfaktaydım. İşim bu.
-Afiyet olsun. -Theo! Gel buraya.
Ne oldu?
İçeri git, üstünü değiştir. Gelip bizimle kutla, bir içki içelim.
Mutfağın temizlenmesi lazım.
-Bavullarımı hazırlamam lazım… -Theo, yapma, lütfen.
-Sophia ve benim için çok önemli. -Evet.
Düğün anılarımız için de.
Peki, öyle olsun.
Teşekkürler.
Sen iyi misin?
Gel, bize katıl.
Burada iyiyim.
Hissetmen iyi bir şey.
En azından duvarlarını indirdin.
Hani zamanında biz…
Ne zaman "biz" olduk ki?
O zamanlar boktan hâldeydin.
Ama artık değiştin.
Acı çektiğini görebiliyorum.
Hissedebildiğini görmek güzel.
Geçecek.
Hayır Theo, yapma.
Herkese merhaba.
Ben Theo. Düğünün aşçısıyım.
Sağ olun.
Kiminiz beni Geo'nun oğlu olarak biliyor.
Buranın sahibi olarak düşündüm ki…
Birkaç söz etmeliymişim gibi geldi.
Burada harika insanlarla tanıştım.
Görünüşe göre buradaki herkesin
babamla sıkı ve özel bir ilişkisi varmış, ki bu çok güzel bir şey.
Babamın götün teki olduğunu düşünürdüm.
Kimseyi umursamadığını sanırdım.
Oysa çok tatlı ve iyi kalpli bir adammış.
Sadece beni ve annemi umursamıyormuş.
Dünyanızı yeterince küçük tutarsanız insanlara iyi davranmak hiç de zor değil.
Belki burada hepiniz tam olarak bunu yapıyorsunuz.
Sen hariç Sophia.
Sen kimseye iyi davranma ihtiyacı hissetmiyorsun.
Yani…
Pino ve Sophia'ya.
Theo!
Sen iyi misin?
Kırmızı şarap ne kadar olsun?
Sosa ne kadar ekleyeyim?
Güzel olmuş.
Biraz daha ekleyebilirsin.
Gerekirse kendine göre ayarla.
-Devam. -Tamam şef.
Selam çocuklar. Enfes kokuyor.
Seni iyi gördüm Svend.
-Para İtalya'dan geldi. -Harika.
-Friis'le planlara bakacağız. -Tamamdır.
-Sipariş hazır Lai. -Harika.
-Bal güzel bir ayrıntı. Harika bir fikir. -Çok teşekkürler.
O günü hatırlıyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Evet.
Århus'a taşınmadan önceydi.
Bütün yaz aranızdan su sızmamıştı.
Babanın çekebildiği tek fotoğraftı.
-Yine de güzel fotoğraf. -Evet.
Tam da bu yüzden güzel.
Onu özlüyor musun?
Asıl özlediğim…
…babanın bende ne gördüğüydü.
Sanki ben
dünyadaki en muhteşem şeydim.
Onu suçluyorsun.
Suçu hep babanda buldun.
Hakkındır, baban bunu hak ediyor. Ama ben de onun kadar suçluyum.
Bak ne diyeceğim.
Sen büyük bir…
Sen büyük bir tutkunun meyvesisin.
Aşktan çok daha büyük bir tutkunun.
Acı bir gerçek vardır.
Kimse özel değildir.
Ama herkes biri için özel olabilir.
Tabii doğru insanlaysa.
-Harika. Şuradaki giriş… -Evet.
-Bu tarafa bakıyor, değil mi? -Evet.
Pek yaygın değildir ama bence güzel olacak.
Bence de öyle.
Sadece bir yükseklik sınırı olup olmadığına bakmamız lazım.
Tamam.
İhtiyatlı davranıp belediyeden cevap bekleyebiliriz
ya da şansımızı deneyip görürüz.
Restorasyon filan yapmayacağız.
Değil mi? Theo?
Dalga mı geçiyorsun?
Git.
Ne? Ne oldu?
Jonas?
-Bu havuz saçmalık. -Evet, biraz…
Ama bir şeyler yapabilirsin. Mesela…
Bunu tamamen kaldırıp baştan yapmak lazım.
-Su… -Bakarsan…
-Eğer… -Selam Pino.
Selam dostum.
Ne oluyor?
Ne halt ediyorsun?
Pino, dur!
-Dur! Aklınızı mı kaçırdınız? -Hayır!
Pino, dur!
Pino!
Pino! Theo!
-Bunu nasıl yaparsın? -Özür dilerim.
Arkadaşız sandım.
Biliyorum, hiçbir bahanem yok. Özür dilerim Pino.
-Sophia beni terk etti. -Çok üzgünüm Pino.
Bir milyon avro vermeye hazırım.
Bazı değerlendirmeler gerekecek ama o kısmını Theo'yla konuşurum.
-Sağ ol Jonas. Harika. Kapatıyorum. -Tamam, görüşürüz.
Bir milyon Jonas'tan, 500.000 benden. Bir haftada paranı ikiye katlayacaksın.
Yaptığın en iyi yatırım olacak, bana güven.
Hem de parmağını kaldırmadan.
Kimseyi aile mirasından mahrum etmek istemem.
-Çok sağ ol. -Önemli değil.
Bir sipariş daha.
Vincenzo, daha çok parmesan ekle.
-Üç tane daha Lai. -Geliyor.
Evet, lütfen.
Hadi.
-Güzel görünüyor. -Enfes oldu.
-Çok güzel… -İnanamazsın.
Şu hâline bak.
Asıl sana bak.
-Ehliyet almışsın. -Evet.
-Demek satmadın. -Satmadım.
Biri buranın potansiyeli olduğunu söylemişti.
Harika biri olmalı.
Evet. Üstüne yoktur.
Seni birkaç kez aradım.
Kendimi bulmam gerekiyordu.
Burası olmadan.
-Üniversiteye başladım. -Evet, duydum.
-Harika. Tebrik ederim. -Teşekkür ederim.
-Müşteriler bekler. -Tabii.
-Yardım eder misin? -Şimdi mi?
Evet, Merle serviste berbat. Senin gibi değil.
-Olur. -Sahi mi?
-Evet. -Harika.
Umarım yaz tatili için boş bir odanız vardır.
Şanslısın, bir odamız boş.
Toz toprak içinde. Bir yıldır kimse girmedi.
-Öyle mi? -Evet.
Ayrıca…
HERKES KADAR SIRA DIŞI
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ