Chodzi o ocenę Snow.
- Wiesz, że mogę pracować. - Tak?
Słyszę ją.
Jed chce usłyszeć proste wytłumaczenie,
jak ten żółty nóż znalazł się w łazience.
Joey zaatakował mnie. To była samoobrona.
Twoje odciski są pod jego odciskami. Nie mógł zaatakować cię pierwszy.
Skoro nie potrafi wyjaśnić, co się stało,
mam pewien pomysł.
To porąbane, nawet jak na ciebie, Sha...
Spójrz na mnie!
Nie pozwól im wrobić mnie w morderstwo.
Musisz powołać się na niepoczytalność.
Tego chce Snow.
Chcę to podpisać, ale nie mogę,
bo wtedy będę kolejną policjantką, której odbiło.
Daj mi tydzień na zbadanie sprawy.
Za tydzień zmienisz zdanie. Przysięgam.
- Naprawdę. - Detektyw Sharon Pici? Idziemy.
Obserwacja psychiatryczna? Żartujecie?
Jezu, zlituj się nade mną,
grzesznicą.
DOWODY
DOWÓD
Cholera.
Przepraszam, przyszłam po pudła.
Jed chce dziś wszystko spakować.
Nisam ubila muža.
Jed, posłuchaj...
Pici zniknęła ze szpitala. Chyba jest tutaj.
Cholera.
Też tak pomyślałem, ale...
Wiem, co zrobić, żeby spokojnie odeszła.
Czemu w takim razie Teddy Lewis zgodził się wziąć na siebie winę?
Cóż...
Słuchaj, po prostu się zgodził. Nie chcesz wiedzieć czemu.
Nie. Chyba nie chcę.
Myślisz, że Pici połknie haczyk?
Tak myślę.
Czuję się jak dupek, że jej to robię.
Upewnij się, że załatwimy ją pierwsi,
zanim zamknie ten posterunek swoimi groźbami.
Pici?
W szpitalu mówili, że nie mogą cię wypuścić.
Takie mają zasady.
Co się stało? Jak wyszłaś?
Napiłam się trochę mydła z łazienki.
Czemu?
Żeby przenieśli mnie na SOR i żebym mogła stamtąd uciec.
Nasza umowa nadal obowiązuje?
- Mam tydzień, tak? - Jasne.
Tak, dr Snow
powiedziała, że ta cała obserwacja to nieporozumienie.
- Tak, to... - Komisarzu?
- Już dobrze. - Komisarzu!
Coś się dymi na drugim piętrze.
Może to jakieś zwarcie.
Cholera. Wyjdźmy stąd.
Wszyscy wychodzić!
Na zewnątrz!
- Chodź, Pici! - Tylko wezmę telefon.
Pospiesz się!
Adino?
Co mam zrobić?
Nisam ubila muža.
Teddy Lewis?
Mówię poważnie.
Kilka lat temu na akcji postrzelili Jeda w głowę
i ponoć myślał, że tylko przywalił w ścianę.
Gość przez jakieś dwa tygodnie chodził z kulą w głowie.
- Coś ty sobie myślała? - Bez jaj.
Przepraszam, Jed.
Chciałam kupić ci więcej czasu.
Tory, rozmawiamy o Pici, prawda?
Tak, ale nie chciałam, żebyś podejmował decyzję
pod taką presją.
Po prostu uważam,
że zasługuje na lepszy koniec niż dwudniowy pobyt w psychiatryku.
Dlatego nie mogłam go rozgryźć.
Ma to sens.
Może...
Może i śmiesznie gada, ale można na nim polegać.
Chcesz?
Dzięki.
Spoko.
Więc odejdzie na własnych warunkach?
Taki jest plan.
Wszystko gotowe.
Przygotowałem nawet notes, gdyby miała wątpliwości.
Chyba wiecie, że składałam przysięgę,
więc wolałabym się w to nie mieszać.
Już tu pani jest, pani doktor.
Niech pani nam pomoże.
Teraz jest bardzo wrażliwa.
- I paranoidalna. - Tak.
Będzie kierowała się faktami. Lepiej, żeby ten gość dał radę.
Teddy Lewis wszystko wie i jest gotowy.
Zna wszystkie szczegóły.
Powiedziałem mu o paznokciach, peruce, o wszystkim.
Niech wykorzysta krzyżyk Adiny.
Pici go teraz nosi.
- Dobra. - Z tyłu jest czerwony.
Dobrze.
Jasne.
Znalazłam to w aktach sprawy Adiny.
To twoje pismo.
Na to wygląda.
Kto to?
Pokaż.
- Teddy Lewis. - Lewis?
Może...
Dostaliśmy cynk o gościu, który mógł się tak nazywać.
Piromanta. Wywołał kilka pożarów w mieście.
Co na niego mieliśmy? Czemu nie był przesłuchany?
Zgarnęliśmy go, ale Adina się powiesiła
i uznaliśmy, że to ona zabiła męża.
To nie ona. Przesłucham go.
Dobra.
Pici połknęła haczyk.
Możesz przyjść na otwarcie nowego posterunku wieczorem.
Burmistrz i naczelnik tam będą.
Właśnie. Chciałbym, żebyś też przyszła.
- Jasne, przyjdę. - Jako moja partnerka.
- Partnerka? - Tak.
Czyli w końcu wydusisz to z siebie?
Wiesz, co do ciebie czuję, Tory.
Anderson.
Nie potrafisz tego powiedzieć, prawda?
Kocham cię.
Też cię kocham.
Zobaczymy się później.
Możesz go przesłuchać?
Nic mi nie jest.
Jestem w transie.
- Dobra. - Teddy Lewis czeka na ciebie.
Zażyczył sobie mrożonego napoju.
Chrzanić to.
Co? Nie. Dajcie mu ten napój.
Załatwcie mu ten napój.
Dobra.
Chcesz iść sama czy działamy razem?
Nie, idziemy razem.
- Jakieś wieści? - Nie.
Właśnie go przesłuchuje.
- Dobra, do roboty. - Przepraszam.
- W porządku? - Tak.
Zakrztusiłaś się?
Anderson!
Spróbuj...
Anderson!
Cholera!
Pici! Patrz na mnie!
Patrz na mnie! Anderson!
Wezwij karetkę! Nie może oddychać!
Dalej, patrz na mnie! Pici!
Pici, otwórz buzię!
Pokaż.
Dobra.
- Oddychaj. - Co się dzieje?
Zaczęła się dławić!
Sharon? Sharon!
- Czemu nie oddycha? - Nie ma nic w gardle.
Musimy coś zrobić. Musimy ją otworzyć.
Nóż, długopis...
- Cokolwiek! - Masz!
Natnę tchawicę.
- Przytrzymam ją. - Trzymaj mocno!
Trzymaj.
Odchyl jej głowę.
- Dalej! - Zostań ze mną!
Odsłoń jej gardło.
Sharon, zaraz będziesz mogła oddychać.
Zostań ze mną, skarbie!
Dobra. Gotowy?
Spokojnie!
- Na trzy. - Spokojnie.
Raz... dwa...
- O boże! - Czekaj!
Sharon?
Nic ci nie jest?
Boże, Sharon.
O mój boże!
Zgniotłam.
Widziałam. Chciała, żebym z nim porozmawiała.
Potem już nie...
Nie chciała, żebym tam poszła. Nie mogłam oddychać.
To nie ma sensu.
O kim ty mówisz?
O Adinie!
Więc...
to ona cię dusiła?
Nie dusiła mnie. Nie chciała mnie skrzywdzić.
- Chciała mi coś przekazać. - Nie.
Rozmawiałam z medykami.
To był kurcz krtani czy coś takiego.
Silne uczucie duszenia,
które pojawia się w wyniku ogromnego stresu.
To wszystko.
To tylko...
twoje ciało mówi ci, żebyś się sobą zajęła.
Dobrze?
Pójdę po partnerkę.
Zaraz skończymy, dobra?
Co się dzieje do cholery?
Nagrywam zeznania Teddy'ego Lewisa.
Gdzie Pici?
Posłuchaj. Wszystko pod kontrolą.
Teddy przyznał się do wszystkiego na nagraniu.
Nawet wspomniał o krzyżyku.
Pici musi z nim pogadać.
- Jest z Sylvie... - Słyszałeś, co powiedziałem?
- Dziś to zakończymy, Jed. - Tak.
W ten czy inny sposób.
Bałam się,
że umrzesz na moich rękach.
Mówią, że w takich momentach
całe życie przelatuje ci przed oczami.
Nie miałam tak.
Myślałam tylko o przegapionych okazjach.
O wspólnym życiu, które mogłyśmy mieć, Sharon.
Ty, ja i Jonah.
Powiedziałaś, że nie nadaję się ani na żonę, ani na matkę.
Możemy ci pomóc. Wtedy wszystko się ułoży.
Przepraszam, jeśli czułaś się, jakbym cię opuściła.
Naprawdę chcę pomóc ci wydobrzeć.
Też tego chcę. I nie chcę cię stracić.
Nie mogę cię stracić.
Sharon!
Co się dzieje?
Sharon?
Przepraszam, że cię niepokoję,
ale Teddy Lewis czeka na przesłuchanie
- i Jed naprawdę chce... - Nie.
Ty nie możesz?
Nie, ja... Jed...
Sharon?
Zlituj się nade mną, grzesznicą.
- Lovell. - Tak?
Teddy Lewis?
Czy on nie siedział w więzieniu, jak pracowaliście nad sprawą Aliny?
Moje biuro go oskarżyło,
więc, co on ma z tym wspólnego?
Nic.
Zupełnie nic.
Chcemy, żeby wydobrzała.
Rozumiesz?
Żeby wreszcie zamknęła tę sprawę.
Poprosiła was o tydzień.
Pozwólcie jej pracować nad sprawą,
a potem odejdzie stąd, zachowując resztkę godności.
Tak, godności.
Wiesz co?
Wszedłem wczoraj do pokoju przesłuchań
i zobaczyłem, jak twoja żona, moja partnerka, wisi na pasku Adiny.
Chciała się z nią połączyć.
Więc godność?
Nie.
Sylvia, zatrzymamy ją, zatrzymamy ją teraz
albo nie przetrwa do końca tygodnia.
Jasne?
Przykro mi, ale to prawda.
Jeśli to faktycznie on, to idziesz ze mną.
Nie...
- Ostatni sukces. - Przestań.
To nie jest twój koniec, dobra?
- Tak? - Przyszła twoja żona.
Możesz powiedzieć tej kobiecie,
że teraz nie mogę z nią rozmawiać, bo pracuję nad sprawą.
Ona też nie chce z tobą rozmawiać.
To...
papiery rozwodowe od Julie.
Chce, żebym je podpisał i zszedł na dół.
Nie...
Przykro mi, Tom.
Możesz...
Możesz przesłuchać go sama?
Tak, ja tylko...
Nie rozumiem, skąd Adina znała takiego gościa.
Posłuchaj.
Nie próbuj dowieść jej niewinności.
Dowiedz się prawdy, nawet jeśli ci się nie spodoba.
- Dobra? - Tak.
Dobra. Świetnie.
Ten gość ma coś na sumieniu.
Znał Adinę.
Nawet rozpoznał krzyżyk.
Wiedział, że jest z tyłu czerwony.
- Co? - Rozpoznał krzyżyk.
Wiedział, że jest z tyłu czerwony.
Tak, ale...
Ja go pomalowałam.
Że co?
Krzyżyk?
To ja go pomalowałam.
Mówiłeś...
- Mówiłeś, że mnie kochasz. - Hej...
- Ty... - Ja to zrobiłam.
Pomalowałam go na czerwono,
żeby nie dotykał mojej skóry, po tym, jak Adina się powiesiła.
Teddy nie mógł o tym wiedzieć.
Więc co? Ty...
Faks i notes to też twoja sprawka?
O boże!
Jesteś moim pieprzonym partnerem! Zrobiłeś to?
Tak, to ja. Chciałem ci pomóc.
Cały czas kłamałeś?
Czemu mi to zrobiłeś?
Jak ma mi to pomóc?
Przykro mi, Sharon.
Źle zrobił, ale...
chciał tylko pomóc.
Ty też brałaś w tym udział?
Nie.
Posłuchaj...
Znalazłam ośrodek w Phoenix.
Jutro rano złożysz zeznania
i zabiorę cię tam.
Adina...
jest po mojej stronie.
Co?
Nie chciała, żebym traciła czas na Teddy'ego.
Chciała, żebym przesłuchała jej siostrę, Zoe.
- Nie. - To znak.
To nie znak. To nic nie znaczy.
Adina nie żyje.
Musisz dać sobie z tym spokój.
Nie! Dobra.
Pogniotłam to zdjęcie, jak się dusiłam, a teraz spójrz.
Nie widać żadnych...
Nie ma żadnych zagnieceń i wisi na środku.
Dotknij! Czujesz, jakie gładkie?
Gładkie. Żadnych zagnieceń.
Żadnych.
Daj mi dokończyć sprawę.
- Ja... - Hej.
Słyszałam o wszystkim.
Lepiej się czujesz?
- Tak, w porządku. - Świetnie.
Wszystko dobrze?
Super.
Pakujemy wszystko i pomyślałam, że może chcesz to zachować.
Dziękuję.
Świetnie.
Chcę, żebyś zadzwoniła do tej kobiety, Zoe, i...
Siostry Adiny?
Niechętnie z nami rozmawiała ostatnim razem.
Jasne, dobra. Tylko skończę...
Nie...
Dobrze.
Super. To ja znalazłam kopię.
Kopię zdjęcia z akt.
Jeden dinozaur z akademii
mówił, że wieszanie pogiętych zdjęć na tablicy przynosi pecha...
Coś schrzaniłam?
Nadal mam tamto zdjęcie...
Wyrzuciłam do śmieci...
Zgarnę siostrę.
Sharon...
Wiedziałam, co robi Tom.
Przepraszam, że skłamałam.
Wszyscy cię kochamy.
Wszystko się jakoś ułoży.
Spieszę się do sądu, ale przyjadę potem.
Zabiorę cię
i zarejestrujemy cię w tym ośrodku w Phoenix.
Wyzdrowiejesz.
Uda się.
Jeśli tam pojadę...
porozmawiamy o opiece nad Jonahem?
Możemy chociaż o tym porozmawiać?
Jeśli zostaniesz tam cały czas,
nie będziesz piła mydła, żeby uciec,
to tak.
Jezu, zlituj się nade mną, grzesznicą.
Adino?
Czego chcesz ode mnie?
Wypuść mnie.
Albo się odezwij albo...
Widzisz mnie?
Czy mi kurwa odbija? Obserwujesz mnie?
O tym mówię.
Ma urojenia po odstawieniu leków.
To...
Tak.
Biuro Spraw Wewnętrznych przychodzi jutro. Mamy jakiś plan?
Możemy podać jej leki w inny sposób.
Mogę dolać jej klonazepamu do kawy.
Tyle, żeby ją uspokoić, spowolnić zdolności poznawcze,
a ty zrobisz, co się da z tym gościem.
Nie ma mowy. Nie zrobimy jej tego, Tory.
Adino?
Proszę. Tracę
wszystko!
Powiedz, co mam robić.
Odezwij się albo mnie wypuść.
Idę po ciebie na górę. Jonah czeka w aucie.
Powinnaś iść z tym do lekarza.
Dali mi pulsoksymetr, dopóki nie pójdę do specjalisty.
Anderson pojechał po Zoe.
Dzięki, ale nie będzie mnie.
Kiedy wracasz?
Nie wracam. Odchodzę. Na dobre.
Myślałam, że pracujesz do końca tygodnia. Czemu teraz?
Jadę do ośrodka w Phoenix. Na leczenie.
Wyjeżdżam rano po spotkaniu z Biurem.
Fajnie. Phoenix.
- Pustynia, kaktusy. - Tak.
Nie wyglądasz dobrze. Zabiorę cię do lekarza.
Mogę...
Przesunę przesłuchanie i cię podrzucę.
To bardzo zły pomysł.
Co?
Dlatego tu jestem.
Nie możesz odejść.
Musisz dowieść mojej niewinności.
Przepraszam, Jenny, ale jestem bardzo zmęczona.
Oczywiście.
Pamiętaj...
Nisam ubila muža.
Co powiedziałaś?
Nie. Co powiedziałaś?
Chodźmy, skarbie.
Wyjedziesz stąd na dobre.
Chodź.
Już po wszystkim. Jonah czeka na nas w aucie.
Napisy: Wiktor Kowal plint.com