Λόρεν!
-Λόρεν! -Λόρεν!
Λόρεν, εμείς είμαστε!
Λόρεν!
Στίβι, την κλειδαριά!
Αμέσως.
Με βρήκατε.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΝΗΣΟΣ ΚΕΪΠ ΜΕΡΣΙ TERRA AUSTRALIS
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙΙ ~ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΑΝΝΑΣ
Νομίζαμε ότι σε χάσαμε.
Κι εγώ το ίδιο νόμιζα.
Ψάξαμε παντού.
Νομίζαμε ότι ο φάρος ήταν εκτός λειτουργίας.
Κοίτα το όμορφο πρόσωπό σου.
Έχασες τόσα πολλά.
Γνωρίσαμε τον Λεονίντ Κομάροφ!
Το ήξερα ότι θα ερχόταν!
-Χώρισα με τον Χέιντεν. -Στίβι!
Σοβαρά;
Και η Άννα χώρισε.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει.
Είσαι ασφαλής. Μόνο αυτό μετράει.
Λόρεν,
από δω η Ίζι.
-Γεια. -Είναι φοβερή.
Μας βοήθησε να σε βρούμε.
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω. Έχω ακούσει τόσα για σένα.
Ευχαριστώ που τις πρόσεχες.
Ξέρω ότι είναι μπελάς.
Συνήθως δεν βρομάω τόσο.
Συνήθως δεν φοράω ρούχα από το 1918.
Κάποιος έρχεται.
Μην ανησυχείτε.
Πρόσεχε, Στίβι.
Τον έριξες! Τρέξτε!
Από δω.
-Πάμε! -Πιο γρήγορα, Λόρεν.
Από δω. Ελάτε.
Ποιος ήταν αυτός;
Αυτός που επιτέθηκε στον Λίο λογικά.
Όποιος κι αν ήταν, ξέρω τι ψάχνει.
Πρέπει να το βρούμε πρώτες.
Σχετίζεται με αυτό.
Όμως, τελειώνει ο χρόνος μας και δεν ξέρω τι ανοίγει.
Αβανάσι. Ξέρω εγώ.
Ένα μαυσωλείο.
Θεούλη μου.
Μάλλον δεν είσαι όσο άτρωτος όσο θέλεις να φαίνεσαι.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση.
-Θα σου φέρω λίγο ζμπίτεν… -Όχι, μη.
Δεν θα ήθελα να σε βάλω σε κόπο.
Πολλές φορές αποτυγχάνω
ακριβώς πριν τα καταφέρω.
Όπως θέλεις.
Νίκολας Ετανάγι Αβανάσι.
Το μόνο μαυσωλείο στο νεκροταφείο του Κέιπ Μέρσι.
Δεν υπάρχει κανένας Αβανάσι στο Κέιπ Μέρσι.
Περιμένετε. Έχω μια ιδέα.
Τι κάνεις;
Νίκολας Ετανάγι Αβανάσι.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΕΤΑΝΑΓΙ ΑΒΑΝΑΣΙ
Το όνομα είναι αναγραμματισμός!
Αναγραμματισμός;
Λέξη που βγαίνει από τα γράμματα άλλης.
Και ποια είναι αυτή η λέξη;
Αναστασία; Νικολ…
Αναστασία Νικολάγιεβνα.
Η πριγκίπισσα Αναστασία.
Λόρεν, ξεχάσαμε να σου πούμε κάτι.
Η Μέρσι ήταν η πριγκίπισσα Αναστασία.
Το ξέρω.
Το ξέρεις; Ξέρεις ότι η Άννα είναι πριγκίπισσα;
Πάντα ήταν για μένα.
Δοκίμασε το κλειδί.
Εντάξει.
Λόρεν, είναι αυτό που νομίζω;
Ο τάφος της πριγκίπισσας Αναστασίας.
Εδώ αναπαύεται η προγιαγιά σου, Άννα.
Τώρα που είμαστε όλες μαζί, πρέπει να σας πω κάτι.
Πήγα στο ρωσικό ναυάγιο.
Το ξέρουμε. Το κάναμε κι εμείς.
Τι; Όλες σας;
-Νόμιζα ότι φοβόσασταν. -Φοβόμασταν, αλλά…
ανησυχούσαμε περισσότερο για σένα.
Βρήκα ένα από τα κοσμήματα.
Την Καρφίτσα του Μεσονυχτίου.
-Τη βρήκαμε. -Τι;
Την έκλεψαν.
Βρήκαμε και το περιδέραιο και το βραχιόλι.
Μένει μόνο το Ζαφειρένιο Στέμμα.
Και ποιος ξέρει πού είναι αυτό;
Εσείς τα βρήκατε όλα!
Αναγνώρισα αμέσως την καρφίτσα.
Διάβασα τα βιβλία του Λεονίντ,
ξέρω ότι τέτοιοι θησαυροί φέρνουν πολλά προβλήματα.
Κάποιος μπήκε στο δωμάτιό μου, έψαχνε την καρφίτσα. Την έκρυψα.
-Στη στολή. Τη βρήκε η Ίζι. -Και μετά τι έγινε;
Με απήγαγε κάποιος μασκοφόρος.
Τότε κατάλαβα ότι δεν ήμουν η μόνη που έψαχνε τα ρωσικά κοσμήματα.
Άννα, μπορείς να το μεταφράσεις αυτό;
Είναι στα ρωσικά.
Το βρήκα στο σπίτι σου. Στη βιβλιοθήκη της γιαγιάς σου.
Το ημερολόγιο της Αναστασίας.
Μπορώ να μεταφράσω μέρος του.
"24 Ιουνίου 1918.
Σαλπάραμε από την Αγία Πετρούπολη.
Αναρωτιέμαι αν θα ξαναδώ τη χώρα μου.
Ελπίζω ο λαός μου να μη με ξεχάσει.
12 Ιουλίου 1918.
Ένα μεγάλο πλοίο με μαύρα πανιά ακολουθεί το δικό μας.
Έχω δυσοίωνο προαίσθημα.
17 Ιουλίου 1918. Σήμερα την είδα.
Στεκόταν στην πλώρη του πλοίου της.
Είμαστε τόσο κοντά που μπορούσα να δω τις κόκκινες μπούκλες των μαλλιών της
και τα διαπεραστικά γαλάζια μάτια της.
Ξέρω ότι κυνηγάει εμένα και αυτό που έχω μαζί μου.
19 Ιουλίου.
Χτυπήσαμε τον ύφαλο.
Το σκάφος μας βυθίστηκε στον ωκεανό.
Φοβόμουν,
αλλά ήταν καθήκον μου να οδηγήσω τον λαό μου στην ασφάλεια.
Ήξερα ότι υπήρχε ελπίδα,
όταν μέσα στο σκοτάδι ανακαλύψαμε ένα αχαρτογράφητο νησί".
Από δω! Συνεχίστε το κουπί!
Δείτε.
"Εδώ κείτεται η ηρωίδα του Κέιπ Μέρσι,
η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία Νικολάγιεβνα της Ρωσίας
που πέθανε οδηγώντας τον λαό της στην ασφάλεια
μετά την επίθεση του Νέμεσις".
Δεν σου έμαθε η μητέρα σου να μην πειράζεις ξένα πράγματα;
Άφησέ τον ήσυχο.
Ξέρω ποια είσαι.
Μπορεί να είσαι γαλαζοαίματη στη Ρωσία,
αλλά εδώ, μόνη στην άμμο, είσαι ένα ακόμη τρομοκρατημένο προσωπάκι
που τρέμει κάτω από τη λεπίδα μου.
Πού είναι τα κοσμήματα;
Δεν θα κερδίσεις πολύ εύκολα
χωρίς τον αυτοκρατορικό στρατό δίπλα σου.
Οι αρχές δεν αλλάζουν όταν αλλάζουν οι πιθανότητες.
"Η πριγκίπισσα πολέμησε γενναία εναντίον μιας πλοιάρχου πειρατών.
Η πλοίαρχος πήρε τη ζωή και την ταυτότητα της πριγκίπισσας.
Μόλις 17 χρόνων,
η πριγκίπισσα Αναστασία θάφτηκε κρυφά από τους πιστούς υπηκόους της".
Γράφει κάτι ακόμη.
"20 Ιουλίου 1918.
Η πιστή καμαριέρα μου κάθισε μαζί μου αυτές τις τελευταίες ώρες.
Είμαι συγκλονισμένη που έχασα τα τελευταία βασιλικά κοσμήματα.
Έχω μόνο το Ζαφειρένιο Στέμμα.
Μακάρι κάποιος κάποτε
να τα επανασυνδέσει όλα με τις αναμνήσεις της οικογένειάς μου,
των φίλων μου, των περιπετειών που αυτά αντιπροσωπεύουν.
Αυτό είναι το τέλος.
Όμως, είχα περισσότερη αγάπη και ζεστές μέρες
από άλλους που έζησαν τα διπλάσια χρόνια.
Δεν φοβάμαι.
Δεν φοβάμαι".
Το Ζαφειρένιο Στέμμα!
Το έκρυψε στο φόρεμά της.
Αυτό αλλάζει το Κέιπ Μέρσι για πάντα.
Τι εννοείς;
Η Ημέρα Σωτηρίας, ο τουρισμός, όλα βασίζονται στην ιστορία των Βόλκοφ.
Αυτό αλλάζει εντελώς την ιστορία που σας έχουν πει.
Η γιαγιά μού είπε ότι είμαστε απόγονοι της βασιλικής οικογένειας.
Για αυτό είχε το Βραχιόλι του Αηδονιού.
Άννα, δεν υπήρχαν απόγονοι της πριγκίπισσας Αναστασίας.
-Πρέπει να είσαι απόγονος της… -Όχι.
Της πλοιάρχου του Νέμεσις.
Όχι!
-Είσαι. -Όχι!
Άννα.
Η γιαγιά μού είπε ότι είμαστε μόνες και ότι δεν θα μας καταλάβει κανείς.
Δεν το περίμενα από εσάς αυτό.
-Άννα. -Άννα.
Κάνουν λάθος.
Σύνελθε.
Χρειάζονται τη βοήθειά σου.
Έλα, Λίο.
-Ήξερα ότι θα έρθεις. -Ποιος είπε ότι ήρθα για σένα;
Άννα!
Θέλω να μείνω μόνη.
-Πάμε. -Ελάτε.
Άννα, περίμενέ μας!
Άννα, σταμάτα.
Αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο το ποια είσαι.
Αλλάζει τα πάντα.
Πάντα ήξερα ότι μου έκρυβαν κάτι.
Μας παρασύρει το ρεύμα. Γύρνα.
Έβγαζε νόημα.
-Άννα! -Άννα, σταμάτα!
-Απομακρύνεσαι πολύ. -Σταμάτα.
-Όχι. Φωτιά. -Τι;
Φωτιά!
Το Μεσημβρινό Περιδέραιο. Πάμε.
Δεν είναι εκεί.
-Τι; -Δεν είναι εκεί.
Φωτιά!
-Βοήθεια! -Περίμενε, Στίβι!
Φωτιά!
Πρέπει να σηκώσουμε το πανί!
Η φωτοβολίδα!
Δεν είναι εδώ!
Αυτό δεν είναι το ιστιοφόρο των Βόλκοφ;
Χέιντεν;
Χέιντεν, τι κάνεις;
Πάρε την πυροσβεστική! Το κλαμπ έχει πάρει φωτιά!
Άννα, μπες μέσα.
Άννα, έλα.
Γιατί;
-Άννα, μη. -Χέιντεν, τι συμβαίνει;
-Άννα. -Γιαγιά.
Άννα.
Μπες στο σκάφος.
Γιαγιά.
Άννα, κάνε ό,τι σου ζήτησα!
Όχι, Άννα.
Μην το κάνεις.
Μάλλον δεν είσαι όσο άτρωτος όσο θέλεις να φαίνεσαι.
Θα φέρω λίγο ακόμη ζμπίτεν να πιούμε.
Πολύ ασυνήθιστη συνταγή.
Πάντα θα υπάρχουν πειρατές, Μάντι.
Θέλουν τα ρωσικά κοσμήματα.
Πειρατές.
Χέιντεν, τρελάθηκες;
Συγγνώμη.
-Γιατί αργείς, Χέιντεν; -Θέλω να το δέσω σωστά.
Η πρόγονός μου κυβερνούσε το πιο διαβόητο πλοίο στην Ιστορία.
Υποσχέθηκε να βρει τα κοσμήματα,
και δεν θα αφήσω τέσσερα κορίτσια να εμποδίσουν αυτήν την υπόσχεση.
Δεν θα βρεις ποτέ το Ζαφειρένιο Στέμμα.
Άφησέ τες.
-Καλή σας τύχη. -Όχι, σε παρακαλώ.
-Δεν μπορείς να μας αφήσεις εδώ! -Έρχεται καταιγίδα.
Βοήθεια!
-Βοήθεια! Άννα! -Στίβι!
Γυρίστε πίσω!
-Άντε. -Άννα, σε παρακαλώ!
-Βοήθεια! -Άννα!
-Άννα, γύρνα πίσω! -Βοήθεια!
Άννα!
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης