Dobra.
To jest szaleństwo. Tak długo nie rozmawiać z Anną?
Pewnie Renee chce ją posłać do jakiejś szkoły wojskowej.
Pamiętacie te lekcje etykiety?
Siłą ściągała Annę z plaży.
Wiem, że to daleko,
ale nigdzie nie oferują lepszej edukacji klasycznej.
Toż to Kreml! Sobór Wasyla Błogosławionego…
Mamo, przyjaciół mam tutaj.
Znajdziesz nowych przyjaciół.
Pomyśl o balecie, Anna.
„Wszystko OK?
L.R.”
Nie musisz dodawać inicjałów.
Kto inny to może być?
Co sądzisz, tato?
Nie to planowałem dla naszej córeczki, Renee.
To bardzo daleko.
Tak. I mają bardzo mroźne zimy.
„Smutna, ale zdrowa. A.V.”
Nie mogę się doczekać, aż będziemy dorosłe i Anna wyprowadzi się z tego wariatkowa.
Przynajmniej ma Wiktorię.
Nic jej nie będzie.
- Prawda? - Jasne.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WYSPA CAPE MERCY TERRA AUSTRALIS
ROZDZIAŁ XI — BLACK SWAN
KOMPANIA WSCHODNIOINDYJSKA, 1840
Kim jesteś i dlaczego udajesz księżniczkę Cape Mercy?
Nemezis.
Cześć.
Ale wcześnie dziś się zmyłaś.
Nie mogłam spać.
Maddie, Leonid się obudził.
Dokończyłem kołysankę.
Małpa zasnęła i mogłem dalej pilotować samolot.
Maddie! Moja wybawicielka.
To ja może doleję nam zbiteniu.
Poproszę.
To bardzo nietypowy przepis.
Stara rodzinna tajemnica.
Już dwa razy uratowałaś mi życie.
Warto mieć cię obok.
Co odkryłyście?
Jesteśmy blisko przełomu, ale jeszcze nie mogę tego wyjaśnić.
Zdaje mi się, że wszystko się zmieni.
I nie wiem, czy tego chcę.
Nikt,
absolutnie nikt na całym świecie nie wie na pewno,
co przyniesie los.
Nie wiedziałaś, że nagle powiedzą ci, że twoja przyjaciółka zniknęła.
Ale nie wiedziałaś też, że poznasz poszukiwacza skarbów.
Że znajdziesz nową przyjaciółkę, Izzie.
Nie wiesz, co przyniesie los,
ale to nie jest powód, żeby czegoś nie robić.
- A jeśli nie znajdziemy klejnotów? - Skarby to węgiel.
Poszukiwanie skarbów to życie, a życie to przygoda,
a gdy przygoda się kończy…
wszystko się zmienia.
Muszę jeszcze raz przyjrzeć się każdemu,
kto interesował się rosyjskimi klejnotami.
To będzie długa lista złodziei i piratów.
Piratów?
Piraci zawsze będą, Maddie.
Ktoś nie cofnie się przed niczym,
by znaleźć klejnoty koronne Rosji w Cape Mercy.
Nawet, jak sądzę, przed zlikwidowaniem Lauren.
Wielu dobrych ludzi straciło wszystko, bo zbliżyło się do prawdy.
Stali się ofiarami gróźb,
przemocy,
sabotażu.
Wilk Morski…
Dziwię się, że działają dopiero teraz.
Muszę iść.
Maddie.
Chodź.
Uważaj na siebie.
Nie jesteś sama.
Czy to nie dziwne, że Anna chciała naszyjnik?
Formalnie należy do niej.
Ale tylko on pozwoli zwabić tego kogoś.
Cześć, niosę kostiumy!
Całą noc nie spałam, żeby dobrze obszyć strój Anny.
- Jest równo? - Tak.
Anna i Maddie zaraz będą. Boże.
Może jednak pojadę do Moskwy.
Czemu wszywasz do sukienek ciężarki?
Żeby wiatr ich nie podwiewał.
Ale na przestrzeni dziejów
ludzie chowali w strojach najróżniejsze ważne rzeczy.
Liściki, pieniądze, biżuterię…
Izzie, myślisz, że zabawicie w Cape Mercy dłużej?
Może.
Podobno tata kogoś poznał.
Tak.
Podobno oboje kogoś poznaliście.
Wystarczy, Stevie.
Widziałaś się z Henrym od tej waszej…
„rozmowy”?
Widzimy się po festiwalu.
- Na fajerwerki? - Tak.
Klasyczna romantyczna randka w Cape Mercy.
Z Haydenem oglądaliśmy je z plaży.
Fajerwerki są super.
Będzie super.
Myślałam, że moglibyśmy zrobić coś wszyscy razem.
Jakieś wyjście grupowe.
Któż to postanowił się zjawić?
No już, ubierz się.
Wybaczcie.
Ale miałam zajęty poranek.
- A co, zgubiłaś koronę i berło? - Przestań.
Nie.
Mama jak zwykle zachowywała się jak tyran.
Dobrze, że jabłko padło daleko od jabłoni.
Ale wystrojona.
Ale wiesz, w głębi duszy jesteś taka jak my.
- Nie wiedziałam, że dziś tu przyjdziesz. - Jakoś tak mnie naszło.
Wszyscy są na festiwalu, a ja nie mam nic do roboty.
Ten pożar…
To nie był wypadek, prawda?
To był sabotaż.
Seraphine leczyła się miesiącami.
Ale tym bardziej pragnęła ujawnić prawdę.
Nie dała się uciszyć.
Ja się przestraszyłem.
Wycofałem się.
Udawałem, że nic nie odkryliśmy.
Nie chciałem, żeby komuś jeszcze coś się stało.
To nie jest twoja wina.
Musisz powiedzieć mi prawdę.
Jak mam zgładzić smoka, jeśli nie wiem nawet, jak wygląda?
- Henry! - Cześć!
Cześć. Jak się masz?
Ładna sukienka.
- Ekscytujesz się? - Jeszcze jak.
Stevie, Camille idzie.
- Hej. - Cześć.
- Cześć, Camille. - Hej.
- Spotkanie aktualne? - Tak.
Dostałam liścik. Jaki romantyczny.
Chodzi o to wyjście grupowe Izzie?
Nie, tylko nasze.
- To na razie? - Na razie.
- Nic nie mówiłaś. - Wiele się działo.
- Anna? - I wciąż się dzieje.
- O nie. - Mam zostać?
- Muszę załatwić to sama. - Dobra.
Tutaj!
Piękne kwiaty. Po co ci one?
To mały prezent dla ukochanej.
Dziękuję, Brad, ale nie jesteśmy już parą.
Mogę coś zrobić?
Popracować nad czymś, co cię drażni? Poprawię się.
Posłuchaj. Wiem, że teraz tego nie widzisz,
ale rozstanie to najlepszy krok dla nas obojga.
Pomijając to rozstanie, mieliśmy świetny związek.
Zawsze będę cię kochał.
Jeśli mnie kochasz, musisz pozwolić mi odejść.
Nie dość dobre dla Anny, co?
Wygląda na to, że nie.
Przykro mi.
Nie szkodzi.
To i lepiej.
Kiedyś wyjadę z Cape Mercy.
Pojadę na studia. Pewnie na wymarzony uniwersytet.
Dobrze zaczynać bez zobowiązań.
Jasne.
Patrz tylko. Dwóch singli w kwiecie wieku.
Skoro tak mówisz.
Dlaczego gapimy się na smutnego, gniewnego chłopca?
Nie gapię się.
Kłamiesz.
- Nie masz świeżego urazu głowy? - Zawsze mam świeży uraz głowy.
Kogo szukasz?
Każdego, kto też czegoś szuka,
zamiast się bawić.
Sądzisz, że zamaskowany nurek tu jest?
Jest.
Ukrywa się pod naszym nosem, czeka na dogodną chwilę, by uderzyć.
Łowiłem ryby na południe od portu.
I zobaczyłem nieznany wrak.
Nemezis.
Tak.
Kojarzyłem tę nazwę.
- Ze Statków widm. - Właśnie.
Co tam znalazłeś?
Wiedziałam, że ją poznałeś.
Byłem dumny.
Przez osiem lat sądziłem, że to największe znalezisko wieku.
Pokazałem tę durną monetę połowie miasta.
Wkrótce miałem odkryć mroczną tajemnicę w historii Cape Mercy.
Ale chcieli cię uciszyć, wzniecając pożar w marinie.
Postanowiłem wrzucić ją do morza i dać sobie z tym spokój.
Ale nie mogłem się do tego zmusić.
A potem wy przyniosłyście drugą monetę.
Inteligentne z was bestie.
A do tego odważne.
Więc wiedziałem, że to tylko kwestia czasu…
nim wpadniecie w tarapaty.
Statki są najbezpieczniejsze w porcie. Ale nie do tego służą.
Jesteś zupełnie jak mama.
Chodź.
Tata!
Tęskniłem, młoda damo.
- Wszystko u ciebie dobrze? - Tak.
Mnóstwo się działo, kiedy cię nie było.
- Ale wciąż jesteś moją księżniczką? - Zawsze.
Gdzie twoja mama?
Nie widziałam jej.
Chodź, zatańczmy.
Rany, Anna, ja mam półbuty!
Anna, Stevie, Izzie.
Gdzie byłaś?
Muszę wam powiedzieć coś ważnego. Chodźcie.
- Chwila. Latarnia. - To ona działa?
To chyba…
Alfabet Morse’a.
Co to znaczy?
„S.O.S.”
„L.R.”
Lauren.
Napisy: Juliusz P. Braun