‎(ตอนที่เจ็ด แมรี่ เซเลสต์)
‎(ลอเรน เธอจะได้รับการจดจำ ‎และเป็นที่รักของทุกคนที่โชคดีได้รู้จักเธอ)
‎พร้อมหรือยัง
‎นั่นอะไรเหรอ
‎มันเป็นประเพณีเก่าแก่ของรัสเซีย
‎เมื่อมีคนจากไป…
‎เราจะพันนี่ไว้รอบตัวเขา ‎เพื่อรักษาวิญญาณเขาให้อยู่ตราบชั่วนิรันดร์
‎ฉันเสียใจด้วยนะ ‎ที่เธอเอาไปพันรอบตัวลอเรนไม่ได้
‎ฉันชอบภาษารัสเซียจัง มันแบบ… ดราม่าดี
‎- เงียบน่า ‎- เงียบน่า
‎อีกไม่นานเธอคงจะอ่านทั้งหมดนี้ได้
‎ไม่แน่ใจหรอกว่าอีกไม่นานน่ะ
‎ฉันว่าเธออ่านได้แล้วแหละ ‎ไหนดูซิ คำนี้อ่านว่าอะไร
‎- เรียนรู้ ‎- เรียนรู้
‎ฉันคงจะเรียนที่เหลือไม่ได้ ‎ถ้าเธอไม่ปล่อยให้ฉันอ่านบทนี้จบนะ
‎พอเธอย้ายไปมอสโกแล้ว ฉันขอไปเยี่ยมได้ไหม
‎ทำไมฉันถึงจะย้ายไปมอสโกล่ะ
‎ก็ไปเข้าทีมบัลเลต์แห่งชาติ ‎และเป็นแอนนา พาฟโลวาคนต่อไปไง
‎แต่สัญญาทีว่า ‎เธอจะไม่เป็นแอนนา คาเรนินาคนต่อไปน่ะ
‎ไม่หรอก
‎ขอยืมนี่หน่อยได้ไหม
‎ได้สิ
‎ตอนนี้วิญญาณของลอเรน ‎ก็จะได้รับการปกป้องตลอดไปจ้ะ
‎(แมดดี้)
‎แมดดี้สุดที่รักของฉัน
‎ฉันรู้ว่านี่เป็นช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิตของเธอ
‎ตอนที่แม่ฉันเสีย ฉันคิดว่าตัวเอง ‎คงจะตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตไม่ได้อีกต่อไป
‎เหตุผลเดียวที่ฉันยังอยู่ต่อก็เพื่อพ่อ
‎ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า ‎มันเจ็บปวดแค่ไหนที่ต้องเสียพ่อแม่ไปพร้อมกัน
‎แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าเธอยังมีชีวิตต่อไปได้นะ
‎ต่อให้มันจะฟังดูเป็นไปไม่ได้
‎เพราะยังมีคนอื่นที่ต้องการเธออยู่
‎ฉันต้องการเธอนะ แมดดี้
‎กลอนนี้เคยช่วยฉันไว้ งั้นฉันจะส่งต่อให้เธอนะ
‎(ความตายไม่ใช่สิ่งใด)
‎ฉันเชื่อว่าทุกสิ่ง ‎จะได้เจอบ้านที่แท้จริงของพวกมัน
‎ฉันถึงอยากตั้งไดฟ์คลับขึ้นมา
‎ที่ที่เราจะได้เป็นตัวเอง
‎ว้าว
‎เมื่ออยู่บนท้องทะเล เราจะได้เป็นอิสระ
‎เจ๋งใช่ไหมล่ะ คิดว่าไงล่ะ
‎สมบูรณ์แบบเลย
‎- แอนนา ดูนี่สิ ‎- มาดูสิ
‎(เราจะรักเธอเสมอ ลอเรน)
‎เป็นยังไงบ้าง คนเก่ง
‎กระโปรงนี่คันชะมัด
‎ลูกไม่ต้องมาก็ได้นะ
‎ถ้าลูกอยากอยู่บ้าน ก็ไม่เป็นไรเลย
‎ไม่ล่ะ หนูควรอยู่ที่นั่นเพื่อคนอื่นๆ ด้วย
‎มันแค่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‎แล้วทำไมถึงต้องจัดพิธีรำลึกด้วย
‎มันเป็นโอกาสให้ทุกคนได้บอกลาไง
‎บางทีลูกอาจจะมีอะไรอยากบอกลอเรนด้วยนะ
‎(ฉันอยากให้เธอรู้ว่าเราจะไม่ยอมแพ้!)
‎อยากแขวนอะไรบนต้นไม้ไหม
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าควรทำอะไร
‎ว่าไง
‎ฉันว่า…
‎ฉันว่าเราควรห่างกันสักพักนะ
‎ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกนายนะ ‎แต่มันแค่เราไม่ได้…
‎ไม่เป็นไร
‎ใช่ ช่วงนี้เราไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเท่าไร
‎ไม่เลย
‎เรามารอให้ถึงหน้าร้อนก่อนดีไหม
‎ใครจะไปรู้ ‎บางทีเราอาจกลับมาตกหลุมรักกันอีกก็ได้
‎นายโอเคไหม
‎อือ
‎ฉันคิดถึงลอเรน
‎เราทุกคนแหละ
‎(ลาก่อน ลอเรน)
‎ยังไม่พร้อมอีกเหรอ
‎เพราะฉันจะไม่ไปไง
‎เธอต้องไปนะ
‎แค่ดื้อหน่อยเท่านั้นแหละ
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะฉันไม่อยากไปร่วมพิธีรำลึก ‎ถึงคนที่ยังมีชีวิตอยู่น่ะเหรอ
‎ฉันรู้ว่าเรื่องนี้มันไม่ได้ชัดเจน ‎และมันทำให้ทุกอย่างยากกว่าเดิม
‎แต่ฉันรู้ว่าถ้าวันนี้เธอไม่ไปร่วมงาน ‎เธอจะต้องเสียใจทีหลังแน่
‎ฉันว่าเพื่อนๆ เธอจะต้องอยากให้เธอไปนะ
‎- พร้อมไหม ‎- อือ
‎ฉันว่ามันถึงเวลาที่ฉันจะได้เห็น ‎เจ้าปลาน้อยพวกนี้ใกล้ๆ แล้วล่ะ
‎แต่ว่าถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดไป ‎ตอนอยู่ข้างล่างนั่นล่ะ
‎ก็ทำเหมือนเวลาที่มีอะไรผิดพลาดไป ‎ตอนอยู่บนนี้ไง เราจะช่วยกัน
‎ฉันชอบรูปนั่นนะ
‎บอกฉันทีว่าเธอไม่เชื่อเรื่องนี้
‎ฉันว่ามันสวยดีนะ เรเน่ทำได้ดีมากเลย
‎แมดดี้ เธอก็เป็นไปด้วยเหรอ
‎ฟังนะ สตีวี่
‎ฉันก็อยากเชื่อว่าลอเรนยังมีชีวิตอยู่นะ
‎แต่ที่รู้คือพวกเขาเจอเสื้อแจ็กเก็ตเธอ
‎เรามารวมตัวกันในวันนี้เพื่อฉลองแด่ลอเรน โรส
‎ลูกสาวและเพื่อนผู้เป็นที่รัก
‎ต้องใช้คนทั้งหมู่บ้านเพื่อเลี้ยงเด็กสักคน
‎เรามารวมตัวกันในฐานะชุมชน ‎เพื่อไว้อาลัยให้เธอ
‎ความเศร้าโศกคือราคาของความรัก
‎แต่เมื่อคนที่เรารักจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย…
‎นี่มันบ้าบอชะมัด
‎ราคานั้นอาจดูแพงเกินไป
‎ฉันขอเชิญทุกคนให้ดูที่ต้นไม้รำลึกนี้
‎ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันล้ำค่า ‎ที่คอยเตือนใจว่าลอเรนยังอยู่กับเรา
‎สเตฟานี่ เพื่อนของลอเรน ‎อยากพูดถึงเธอเล็กน้อยค่ะ
‎ลอเรนเป็นคนฉลาด
‎ลอเรนมีความสามารถ ‎เธอคิดทุกอย่างอย่างรอบคอบ
‎แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรให้รอบคอบ
‎ฉันมักจะบุ่มบ่ามลงมือ ‎และหวังว่าความมุ่งมั่นจะช่วยแก้ปัญหาได้
‎แต่ลอเรนคิดอย่างรอบคอบเสมอ ‎เธอไม่ด่วนตัดสินใจ
‎ความหวังอาจทำให้ไม่สบายใจ
‎บางครั้งการยอมแพ้ก็ดูจะง่ายกว่า
‎เพราะความหวังอาจทุกข์ทรมานจนยากจะทนไหว
‎แต่เราจะยอมแพ้ ‎เพียงเพราะมันง่ายกว่าจริงๆ เหรอ
‎แต่ฉันขอร้อง ขอร้องพวกคุณทุกคน
‎ฉันรู้ว่าฉันพูดจาเหมือนวัยรุ่นคึกคะนอง ‎แต่เราจะนั่งกันอยู่ตรงนี้
‎ทั้งที่เธออยู่ข้างนอกนั่น ‎กำลังรอให้เราไปช่วยงั้นเหรอ
‎- เราต้องไปแล้ว เราต้องไปแล้ว ‎- สารวัตร
‎การหายตัวไปอย่างกะทันหันของลอเรน ‎ทำให้เราทุกคนตกใจ
‎จึงเป็นที่เข้าใจได้ ‎ที่บางครั้งอารมณ์ก็มาอยู่เหนือเหตุผล
‎แต่มันเป็นอุบัติเหตุที่น่าเศร้า
‎ตอนนี้แมดเดอลีน เพื่อนของลอเรน ‎อยากแบ่งปันบทกวีให้เราฟังกัน
‎ความตายไม่ใช่สิ่งใด
‎ฉันเพียงหลุดไปในห้องเคียงกัน
‎ฉันคือฉัน และเธอคือเธอ
‎ไม่ว่าเราคือสิ่งใด ไม่ว่าเราเป็นอะไรต่อกัน
‎เราก็จะยังคงเป็นเช่นนั้น
‎เรียกฉันด้วยชื่อเก่าที่คุ้นเคย
‎พูดกับฉันอย่างง่ายดายเหมือนที่เธอเคยทำเสมอ
‎ไม่ต้องเปลี่ยนน้ำเสียง ‎ไม่ต้องเคร่งขรึมหรือโศกเศร้า
‎หัวเราะเหมือนที่เราเคยหัวเราะ
‎กับเรื่องตลกที่เราเคยสนุกด้วยกัน
‎เล่น ยิ้ม คิดถึงฉัน ภาวนาให้ฉัน
‎ให้ชื่อของฉันเป็นคำประจำบ้าน ‎ดั่งเช่นที่เคยเป็นมา
‎ปล่อยให้มันพูดโดยไม่มีผลกระทบ ‎โดยไม่มีร่องรอยของความหม่นหมอง
‎ชีวิตมีความหมายทั้งหมดดั่งเช่นนั้น
‎เธอไม่ได้ใส่มัน
‎ทำไมต้องลืมเลือนฉัน เมื่อไม่เห็นหน้ากัน
‎ฉันเพียงจะรอเธออยู่เพียงชั่วห้วงเวลา
‎ณ ที่เคียงใกล้
‎เพียงเอื้อมมือเธอ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎แมดดี้
‎- แมดดี้ ‎- งดงามมาก แมดเดอลีน
‎ตอนนี้เราจะมุ่งหน้าไปที่ทะเล ‎ขอเชิญทุกคนที่อยากมาร่วมพิธีได้เลยค่ะ
‎ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานวันนี้
‎แมดดี้ แมดดี้ แมดดี้
‎- หลานทำได้ดีมาก ‎- ขอบคุณนะคะ ซีด็อก
‎สตีวี่ มานี่หน่อย ฉันมีเรื่องจะบอก
‎ไว้หนูไปเจอตาที่บ้านได้ไหมคะ ‎เหมือนว่าเพื่อนๆ จะเรียกหนู
‎ได้สิ
‎แอนนา เราจะไปคลับเฮาส์กัน ‎ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก
‎- เดี๋ยวฉันตามไป ‎- มาเร็ว
‎แอนนา แม่เธออยากให้เรา ‎ไปกินมื้อเย็นด้วยกันวันนี้นะ
‎งั้นนายก็ไปกินมื้อเย็นกับแม่สิ
‎แอนนา
‎มีมารยาทหน่อย
‎ฉันล่ะเบื่อเรื่องมารยาทนี่จริงๆ
‎ฉันเบื่อที่พูดในสิ่งที่รู้สึกออกมาไม่ได้
‎แบร็ด รู้ไหมฉันคิดว่า ‎ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ
‎ทำอะไร
‎ฉันรู้ว่านายวางแผนไว้หมดแล้ว
‎นายอยากแต่งงาน มีลูก ‎มีรั้วบ้านสีขาว แต่ว่า…
‎- ฉันทำไม่ได้ ‎- มันไม่ดีตรงไหน
‎ไม่ได้ไม่ดี มันดีกับนายแล้ว ‎แต่ฉันไม่อยากกลายเป็นแอนนา คาเรนินา
‎แอนนา คาเรนินานี่ใคร
‎คนที่ไม่มีความสุขมากๆ
‎เดี๋ยวนะ นี่เธอบอกเลิกฉันที่งานรำลึกงั้นเหรอ
‎ดูไม่ค่อยมีระดับเลยนะ
‎ฝากขอโทษแม่ฉันด้วยแล้วกัน
‎ว่าแล้วเชียว ฉันบอกแล้วว่าเธอยังไม่ตาย ‎แต่ทุกคนทำเหมือนฉันเพี้ยน
‎แต่ฉันพูดถูก!
‎ตอนเจอครั้งสุดท้าย เธอใส่แจ็กเก็ตนั่นไหม
‎ไม่แน่ใจอะ
‎มือถือฉัน ฉันลืมไว้ในเรือน่ะ ‎พวกเธอไปกันก่อนเลย
‎คือฉันคิดว่าเธอใส่ แต่ฉันเคยเห็น ‎ลอเรนใส่แจ็กเก็ตตัวนั้นเป็นล้านรอบแล้ว
‎ฉันลืมไว้ในเรือน่ะ พวกเธอไปกันก่อนเลย
‎- วันนั้นเธอไม่ได้ใส่มัน ‎- มันอาจจะอยู่ในเป้ของเธอหรือเปล่า
‎เธอไม่ได้สะพายเป้นะ
‎อีกอย่างอิซซี่บอกว่า ‎เธอเห็นมันในห้องลอเรนวันนั้น ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันแน่ใจ 98 เปอร์เซ็นต์ว่ามันอยู่ใต้เตียงเธอ
‎- ใช่ๆ ‎- โอเค
‎ถ้ามันอยู่ใต้เตียงเธอ ‎หลังจากที่เธอหายตัวไปแล้ว
‎แล้วพวกเขาไปเจอมันในน้ำ ‎ก็แปลว่ามีคนเอาไปหย่อนไว้น่ะสิ
‎เอาเสื้อแจ็กเก็ตไปจัดฉากไว้ทำไมกันน่ะ
‎เพราะพวกเขาอยากให้เราคิดว่า ‎เธอหายตัวไปในทะเล
‎เห็นไหม มีคนอยากให้เราคิดว่าเธอตายแล้ว
‎แต่ฉันรู้ว่าลอเรนยังไม่ตาย
‎คิดแล้วเชียวว่าเธอต้องอยู่นี่
‎โทษทีฉัน…
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎เรามาถึงก็เป็นแบบนี้แล้ว
‎มีคนรู้ว่าเราทุกคนจะไปร่วมพิธีรำลึก
‎พวกเขาได้เอาอะไรไปไหม
‎ไม่อะ เหมือนจะไม่มีอะไรหายไปนะ
‎อยู่ครบนะ
‎แล้วพวกนั้นต้องการอะไรกัน
‎โอ๊ย หนาวจังเลย
‎อิซซี่ เธอบอกว่ามีอะไรจะบอกเราไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ๆ ฉันเห็นแจ็กเก็ตในห้องของลอเรน
‎ตอนที่สารวัตรเกือบจับเราได้น่ะ
‎แปลว่ามีคนขโมยมันไป ฉีกให้ขาด ‎แล้วให้คนมาเจอมันอยู่ในทะเล
‎- แปลว่ามีคนจับตัวเธอไป ‎- ใช่
‎- แปลว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ ‎- เธอตายแล้ว
‎อะไร ไม่นะ ไม่
‎ไม่งั้นพวกเขาจะอยากทำให้ดูเหมือนว่า ‎เธอถูดพัดลงทะเลทำไมล่ะ
‎- ไม่นะ ‎- เธอตายแล้ว
‎เธอยังไม่ตาย แอนนา ‎มันแปลว่าเธอไม่ได้เอาเสื้อแจ็กเก็ตไปด้วย
‎เธอตายแล้ว
‎ไม่ตาย นี่เป็นเรื่องดีนะ
‎แล้วพวกนั้นจะทำเหมือนว่า ‎เสื้อแจ็กเก็ตเธออยู่ในทะเลทำไม
‎- เขาเอาเสื้อแจ็กเก็ตไปเพราะ… ‎- ทุกคน
‎ครั้งสุดท้ายที่เราเจอเธอ…
‎ทุกคน!
‎เรามีเครื่องเพชรรัสเซีย
‎- อะไร ‎- อะไรนะ
‎ของที่ลอเรนเจอน่ะ
‎- เข็มกลัดอยู่ไหน ‎- มันอยู่ไหน
‎มีคนแอบเข้ามาแล้วขโมยมันไป
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร