IEDEREEN DIE JE MOCHT KENNEN DENKT MET LIEFDE AAN JE TERUG
Ben je zover?
Wat is dat?
Het is een erg oude Russische traditie.
Als iemand overlijdt…
…wikkel je dit om ze heen om de ziel voor eeuwig te bewaren.
Wat erg, dat dit bij Lauren niet kan.
Ik hou van de Russische taal, het is zo dramatisch.
Stil.
Je zult deze al snel allemaal kunnen lezen.
Snel weet ik niet, hoor. -Je kunt het vast al.
Kom op, wat staat hier?
Studeren.
Ik leer de rest nooit, als je me deze les niet laat afmaken.
Mag ik langskomen als je in Moskou woont?
Waarom zou ik daarheen gaan?
Je gaat bij het Nationaal Ballet en wordt de volgende Anna Pavlova.
Beloof me dat je niet de volgende Anna Karenina wordt.
Dat word ik niet.
Mag ik deze lenen?
Prima.
Nu zal Laurens ziel altijd beschermd worden.
Mijn allerliefste Maddie…
…ik weet dat dit de ergste tijd van je leven is.
Toen m'n moeder stierf dacht ik elke dag dat ik niet kon opstaan om door te gaan.
Ik deed dat alleen maar voor m'n vader.
Ik kan me niet voorstellen hoe erg het is om beide ouders tegelijk te verliezen.
Maar ik wil dat je weet dat je kunt blijven doorgaan…
…ook al lijkt het onmogelijk…
…omdat andere mensen je nodig hebben.
Ik heb je nodig, Maddie.
Dit gedicht heeft me geholpen, dus geef ik het aan jou door.
DE DOOD IS NIETS
Ik geloof dat dingen altijd hun ware thuis vinden.
Daarom wil ik een duikclub oprichten.
Een plek waar wij onszelf kunnen zijn.
Op de oceaan zijn we vrij.
Cool, hè? Wat vind je ervan? -Hij is perfect.
Komt kijken. -Kijk eens.
WE ZULLEN ALTIJD VAN JE HOUDEN, LAUREN
Hoe voel je je, topper? -Deze rok jeukt.
Je hoeft niet te gaan. Als je thuis wilt blijven, is dat prima.
Nee, ik moet er zijn voor de meiden.
Maar niemand weet wat haar is overkomen.
Waarom dan een herdenking?
Om mensen afscheid te kunnen laten nemen.
Misschien wil jij Lauren ook wat zeggen.
IK WOU DAT IK JE HAD GEKEND WE GEVEN HET NIET OP
Hang jij nog iets in de boom?
Ik kan niet goed bedenken wat.
Wat is er?
Ik denk…
…dat we even uit elkaar moeten.
Ik wil je niet kwetsen, maar we zijn niet echt…
Het is al goed.
We zijn onszelf niet echt geweest.
Zullen we na de zomer nog eens kijken?
Wie weet worden we weer smoorverliefd.
Gaat het?
Ik mis haar.
Wij allemaal.
VAARWEL, LAUREN
Je bent niet klaar.
Omdat ik niet ga.
Je moet gaan.
Je doet een beetje koppig. -Hoezo?
Omdat ik niet naar een dienst ga voor iemand die nog leeft?
Ik weet dat het niet duidelijk is, en dat maakt het allemaal veel moeilijker.
Maar als je vandaag niet gaat…
…krijg je daar spijt van.
Je vrienden hebben je vast nodig.
Klaar voor?
Het wordt tijd dat ik die vissenkoppies eens van dichtbij zie.
Maar…
Wat als er iets misgaat?
Hetzelfde als dat er boven iets misgaat. Dan helpen we elkaar.
Zo'n mooie foto.
Je gaat hier toch niet in mee?
Het is fijn. En ze hebben het goed gedaan.
Niet jij ook al.
Luister, Stevie…
…ik wil geloven dat ze er nog is.
Maar ze hebben haar jas gevonden.
We zijn hier om Lauren Rose te herdenken.
Een geliefde dochter…
…en vriendin.
Een kind voed je met het dorp op.
Als gemeenschap komen we samen…
…om te rouwen om ons kind.
Verdriet is de prijs die we betalen voor liefde…
…maar als een dierbare ons zo jong wordt afgenomen…
Dit is belachelijk.
…kan die prijs te hoog lijken.
Ik vraag jullie allemaal naar deze herdenkingsboom te kijken…
…vol met dierbare herinneringen. Lauren is nog steeds onder ons.
Laurens vriendin Stephanie wil haar de laatste eer betuigen.
Lauren is slim.
Lauren is capabel.
Ze denkt goed na.
Dat doe ik niet.
Ik ga er vol in en hoop dat mijn vastberadenheid het oplost.
Maar Lauren denkt goed na. Ze zou geen overhaaste beslissingen nemen.
Hoop…
…kan ongemakkelijk zijn.
Soms is opgeven simpeler…
…omdat hoop zo hels wreed kan zijn, dat het ondraaglijk is.
Maar geven we het echt op, omdat het makkelijker is?
Ik vraag, ik smeek jullie allemaal.
Ik lijk een hysterische tiener, weet ik. Maar gaan we hier echt zitten…
…terwijl ze wacht tot we haar vinden?
We moeten gaan nu. -Chef?
Haar plotse verdwijning was een schok voor ons allemaal.
Dat onze emoties soms de overhand nemen is alleen maar begrijpelijk.
Maar het was…
…een tragisch ongeluk.
Laurens vriendin Madeline deelt nu een gedicht met ons.
de dood is niets
ik ben slechts naar de volgende ruimte geglipt
ik ben ik
en jij bent jij
wat we samen waren wat we voor elkaar waren
zijn we nog steeds
noem me bij mijn oude vertrouwde naam
praat net zo ontspannen met me als je altijd hebt gedaan
verander niet van toon doe niet geforceerd plechtig of verdrietig
lach zoals we altijd deden
om de grapjes die we leuk vonden
speel, lach, denk aan me, bid voor me
laat mijn naam zo gewoon blijven als hij altijd is geweest
spreek hem uit zonder effect zonder een zweempje schaduw
het leven betekent nog hetzelfde
Ze droeg hem niet.
je ziet me niet meer maar ik blijf in je gedachten
ik wacht slechts op je in de tussentijd
ergens heel dichtbij
net om de hoek
alles is goed
Prachtig, Madeline.
We gaan nu naar het water, voor wie met ons mee wil.
Bedankt voor jullie komst.
Goed gedaan, kleintje. -Dank je, Sea Dog.
Stevie, kom. Ik moet je wat vertellen. -Zie ik je thuis? De meiden roepen me.
Natuurlijk.
Naar het clubhuis. Ik moet jullie wat belangrijks vertellen.
Ik kom zo. -Kom op.
Je moeder verwacht ons voor het eten. -Ga jij dan eten met haar.
Denk aan het decorum. -Dat ben ik zo zat.
Ik ben het zat dat ik niet kan zeggen hoe ik me echt voel.
Ik denk echt niet dat ik dit nog kan.
Wat bedoel je precies? -Ik ken je plan.
Je wilt trouwen, kinderen, huisje boompje beestje, maar…
Ik kan dat niet. -Wat is er mis mee?
Voor jou niets, maar ik word geen Anna Karenina.
Wie is dat?
Iemand die heel erg ongelukkig is.
Wacht, maak je het uit bij een herdenkingsdienst?
Niet echt chic, of wel?
De excuses aan m'n moeder.
Ik wist het. Ik zei dat ze er nog was. Iedereen deed of ik gek was…
…maar ik had gelijk.
Jij zag haar het laatst. Met de jas aan?
Ik weet het niet zeker.
M'n mobiel ligt nog in de boot. Gaan jullie maar gewoon.
Volgens mij wel, maar ik heb haar zo vaak in die jas gezien.
M'n mobiel ligt nog in de boot. Gaan jullie maar gewoon.
Ze droeg hem die dag niet. -Zat hij in haar rugzak misschien?
Die had ze niet bij zich.
Izzie zei dat ze hem die dag in haar kamer zag.
Ik weet bijna zeker dat hij onder haar bed lag.
Als hij daar lag, na haar verdwijning, heeft iemand hem in het water gegooid.
Waarom zou iemand dat doen?
Om ons te laten denken dat ze op zee was.
Zie je? Iemand wil dat we denken dat ze voorgoed weg is.
Maar ik wist het. Lauren leeft nog.
Ik dacht al dat je hier was.
Sorry, ik…
Wat is dit?
We vonden het zo. -Iemand wist dat we bij de dienst waren.
Hebben ze iets gestolen? -Er lijkt niets weg te zijn.
Alles is er nog.
Wat zochten ze dan?
Het is ijskoud. -Had je ons niet iets te vertellen, Izzie?
Ik zag het jasje in Laurens kamer, toen de chef ons bijna zag.
Iemand stal hem, scheurde hem en gooide hem in het water.
Dus iemand kreeg haar te pakken.
Dus ze leeft. -Dus ze is dood.
Wat? Nee.
Waarom dan doen alsof ze op zee verging? Ze is dood.
Is ze niet, maar ze heeft haar jas niet gepakt.
Ze is dood. -Niet waar. Dit is juist goed.
Waarom dan doen alsof haar jas de zee op was gedreven?
Meiden?
De laatste keer had ze…
Meiden.
We hebben een Russisch kroonjuweel.
Wat?
Wat Lauren had gevonden.
Waar is de broche?
Iemand heeft ingebroken en hem gestolen.
Ondertiteld door: Martijn Beunk