ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII ~ ΜΑΙΡΗ ΣΕΛΕΣΤ
ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ
Είσαι έτοιμη;
Τι είναι αυτό;
Ένα πολύ παλιό ρωσικό έθιμο.
Όταν κάποιος πεθάνει…
το τυλίγεις γύρω του, για να σώσεις την ψυχή του.
Λυπάμαι που δεν θα της το τυλίξεις.
Μ' αρέσουν τα ρωσικά, πολύ δραματική γλώσσα.
-Σιωπή. -Σιωπή.
Σύντομα, θα μπορείς να τα διαβάζεις όλα.
Δεν ξέρω αν θα είναι σύντομα.
Σίγουρα θα μπορείς ήδη. Τι είναι αυτή η λέξη;
-Διαβάζω. -Διαβάζω.
Δεν θα μάθω τα υπόλοιπα, αν δεν με αφήσεις να τελειώσω.
Να έρθω να σε δω στη Μόσχα;
Γιατί να πάω στη Μόσχα;
Για να μπεις στο Εθνικό Μπαλέτο και να γίνεις η επόμενη Άννα Πάβλοβα.
Μόνο μη γίνεις η επόμενη Άννα Καρένινα.
Δεν θα γίνω.
Να το δανειστώ αυτό;
Φυσικά.
Τώρα η ψυχή της Λόρεν θα είναι προστατευμένη για πάντα.
ΜΑΝΤΙ
Αγαπημένη μου Μάντι,
ξέρω ότι είναι η χειρότερη στιγμή της ζωής σου.
Όταν πέθανε η μαμά μου, δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να συνεχίσω.
Ο μπαμπάς μου ήταν ο μόνος λόγος που το έκανα.
Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πόσο πονάει να χάνεις και τους δύο.
Θέλω μόνο να ξέρεις ότι μπορείς να συνεχίσεις,
ακόμη κι αν σου φαίνεται αδύνατο,
γιατί σε χρειάζονται άλλοι άνθρωποι.
Σε χρειάζομαι, Μάντι.
Αυτό το ποίημα με βοήθησε και ήθελα να σου το δώσω.
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ
Τα πράγματα βρίσκουν πάντα το αληθινό σπίτι τους.
Για αυτό και θέλω να ιδρύσω μια λέσχη κατάδυσης.
Ένα μέρος για να είμαστε ο εαυτός μας.
Στο νερό, θα είμαστε ελεύθερες.
Ωραίο, έτσι; Πώς σου φαίνεται;
Τέλειο.
-Άννα, κοίτα. -Για δες.
ΘΑ Σ' ΑΓΑΠΑΜΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΛΟΡΕΝ
Πώς νιώθεις, κυρία;
Η φούστα με φαγουρίζει.
Δεν χρειάζεται να έρθεις.
Δεν πειράζει αν θες να μείνεις σπίτι.
Πρέπει να είμαι εκεί για τις άλλες.
Απλώς κανείς δεν ξέρει τι της συνέβη,
οπότε γιατί γίνεται το μνημόσυνο;
Είναι ευκαιρία να την αποχαιρετίσουν.
Ίσως να θες να πεις κι εσύ κάτι στη Λόρεν.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΣΕ ΕΙΧΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΟΥΜΕ!
Θα βάλεις κάτι στο δέντρο;
Δεν ξέρω τι είναι σωστό.
Τι λέει;
Νομίζω…
Πρέπει να κάνουμε ένα διάλειμμα.
Δεν θέλω να σε πληγώσω. Απλώς δεν ήμασταν πολύ…
Δεν πειράζει.
Δεν φερόμασταν φυσιολογικά τελευταία.
Όχι.
Να περάσει το καλοκαίρι και βλέπουμε;
Μπορεί να ερωτευτούμε ξανά.
Είσαι καλά;
Ναι.
Μου λείπει.
Σε όλους μας.
ΑΝΤΙΟ, ΛΟΡΕΝ
Δεν είσαι έτοιμη;
Δεν θα έρθω.
Πρέπει να έρθεις.
Είσαι λίγο πεισματάρα.
Γιατί;
Επειδή δεν πάω σε μνημόσυνο για κάποια που ζει;
Δεν είναι ξεκάθαρη κατάσταση, κι αυτό κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα.
Ξέρω, όμως, ότι αν δεν έρθεις, θα το μετανιώσεις.
Οι φίλες σου θα σε χρειαστούν.
-Έτοιμη; -Ναι.
Μάλλον ήρθε η ώρα να δω ψάρια από κοντά.
Κι αν…
κάτι πάει στραβά εκεί κάτω;
Βοηθάμε η μια την άλλη, ό,τι θα κάναμε κι εδώ πάνω.
Τη λατρεύω αυτήν τη φωτογραφία.
Πες μου ότι δεν τα έχαψες όλα αυτά.
Ωραίο το βρίσκω. Η Ρενέ έκανε καλή δουλειά.
Μάντι,
όχι κι εσύ.
Κοίτα, Στίβι,
θέλω να πιστέψω ότι είναι ζωντανή.
Ξέρω μόνο ότι βρήκαν το γιλέκο της.
Σήμερα είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τη Λόρεν Ρόουζ,
την αγαπημένη κόρη και φίλη μας.
Χρειάζεται ολόκληρο χωριό, για να ανατραφεί ένα παιδί.
Ως κοινότητα, είμαστε ενωμένοι και στο πένθος.
Η θλίψη είναι το τίμημα της αγάπης,
μα, όταν χάνουμε αγαπημένο πρόσωπο σε τέτοια ηλικία…
Είναι γελοίο.
…το τίμημα μοιάζει πολύ μεγάλο.
Σας προσκαλώ όλους να κοιτάξετε αυτό το επιμνημόσυνο δέντρο,
γεμάτο αγαπημένες αναμνήσεις. Μια υπενθύμιση ότι η Λόρεν είναι μαζί μας.
Η φίλη της Λόρεν, η Στέφανι, θέλει να υποβάλλει τα σέβη της.
Η Λόρεν είναι έξυπνη.
Η Λόρεν είναι ικανή. Δεν είναι επιπόλαιη.
Εγώ είμαι επιπόλαιη.
Πέφτω με τα μούτρα κι εύχομαι να αρκεί η αποφασιστικότητα.
Η Λόρεν, όμως, τα σκέφτεται όλα. Δεν παίρνει απερίσκεπτες αποφάσεις.
Η ελπίδα μπορεί να είναι άβολη.
Ενίοτε είναι εύκολο να τα παρατάς, επειδή η ελπίδα μπορεί να είναι αβάσταχτη.
Θα τα παρατήσουμε πραγματικά, επειδή είναι η εύκολη λύση;
Σας ζητάω, σας ικετεύω όλους.
Ξέρω ότι ακούγομαι σαν υστερική έφηβη, μα μπορούμε να τα παρατήσουμε,
ενώ εκείνη περιμένει να τη βρούμε;
-Πρέπει να φύγουμε. -Αρχηγέ;
Η ξαφνική εξαφάνιση της Λόρεν προφανώς μας συγκλόνισε όλους.
Είναι λογικό να μας κυριεύουν τα συναισθήματά μας.
Ήταν, όμως, ένα τραγικό δυστύχημα.
Η φίλη της Λόρεν, η Μάντελιν, θέλει να μοιραστεί ένα ποίημα.
Ο θάνατος είναι ένα τίποτα
Απλώς προχώρησα στο επόμενο δωμάτιο
Εγώ είμαι εγώ κι εσύ είσαι εσύ
Ό,τι κι αν ήμασταν μαζί Ό,τι κι αν ήμασταν ο ένας για τον άλλο
Όλα αυτά εξακολουθούμε να είμαστε
Λέγε με με το παλιό χαϊδευτικό μου
Μίλα μου με τα απλά λόγια Που μου μιλούσες πάντα
Μην αλλάζεις τον τόνο σου Άσε κάθε επιβεβλημένο αέρα θλίψης
Γέλα όπως γελούσαμε πάντα
Με τα μικρά αστεία που απολαμβάναμε μαζί
Να παίζεις, να χαμογελάς Να με σκέφτεσαι, να προσεύχεσαι για μένα
Άσε το όνομά μου να είναι Η καθημερινή λέξη που ήταν πάντα
Λέγε το χωρίς να σημαίνει κάτι διαφορετικό Χωρίς ίχνος σκιάς επάνω του
Η ζωή είναι ακριβώς ό,τι ήταν πάντα
Δεν το φορούσε.
Γιατί πρέπει να μη με σκέφτεσαι Επειδή δεν με βλέπεις;
Σε περιμένω να έρθεις Θα περάσει το διάλειμμά μας
Πολύ σύντομα
Μια από αυτές τις μέρες
Όλα καλά
Μάντι.
-Μάντι. -Υπέροχο, Μάντελιν.
Θα κατευθυνθούμε προς το νερό, είστε ευπρόσδεκτοι.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Μάντι.
-Καλά τα πήγες. -Ευχαριστώ, Θαλασσόλυκε.
Στίβι, έλα δω. Πρέπει να σου πω.
Να τα πούμε μετά; Με θέλουν οι φίλες μου.
Φυσικά.
Άννα, ραντεβού στο κλαμπ. Έχω κάτι σημαντικό να σας πω.
-Θα έρθω. -Έλα.
Η μητέρα σου μας περιμένει για δείπνο.
Πήγαινε εσύ για δείπνο.
Άννα.
Κόσμια, παρακαλώ.
Την έχω βαρεθεί την κοσμιότητα.
Βαρέθηκα να μην μπορώ να πω πώς νιώθω πραγματικά.
Μπραντ, δεν νομίζω ότι μπορώ να το κάνω άλλο αυτό.
Να κάνεις τι;
Εσύ έχεις σχέδια.
Θέλεις γάμο, παιδιά, σπίτι με κήπο, μα…
-Δεν μπορώ. -Τι το κακό έχουν αυτά;
Για σένα δεν έχουν. Δεν θέλω να γίνω σαν την Καρένινα.
Ποια είναι αυτή;
Κάποια πολύ δυστυχισμένη.
Περίμενε, με χωρίζεις σε μνημόσυνο;
Καθόλου κομψό, έτσι;
Πες στη μαμά ότι λυπάμαι.
Το ήξερα. Έλεγα ότι είναι ζωντανή. Όλοι με είχαν για τρελή,
αλλά είχα δίκιο.
Φορούσε το γιλέκο όταν την είδες;
Δεν είμαι σίγουρη.
Άφησα το κινητό μου στη βάρκα. Πηγαίνετε εσείς.
Νομίζω ότι το φορούσε. Αλλά το φορούσε συνέχεια.
Άφησα το κινητό μου στη βάρκα. Πηγαίνετε εσείς.
-Δεν το φορούσε. -Μήπως ήταν στο σακίδιό της;
Δεν το είχε μαζί της.
Και η Ίζι είπε ότι το είδε στο δωμάτιό της.
Είμαι 98% σίγουρη ότι ήταν κάτω από το κρεβάτι.
Αν ήταν κάτω από το κρεβάτι της αφού εξαφανίστηκε,
και μετά το βρήκαν στο νερό, κάποιος το έβαλε εκεί.
Γιατί να το έβαλε κάποιος;
Θέλουν να πιστέψουμε ότι χάθηκε στη θάλασσα.
Βλέπετε; Κάποιος ήθελε να πιστέψουμε ότι είναι νεκρή.
Αλλά εγώ το ήξερα. Η Λόρεν ζει.
Το περίμενα ότι θα είσαι εδώ.
Συγγνώμη που…
Τι έγινε;
Έτσι το βρήκαμε.
Κάποιος ήξερε ότι θα ήμασταν στο μνημόσυνο.
Πήραν τίποτα;
Δεν φαίνεται να λείπει κάτι.
Είναι όλα εδώ.
Και τι ήθελαν, τότε;
Έχει παγωνιά.
Ίζι, τι ήθελες να μας πεις;
Είδα το σωσίβιο γιλέκο στο δωμάτιο της Λόρεν
τότε που θα μας έπιανε ο αρχηγός.
Κάποιος το έκλεψε και φρόντισε να βρεθεί στο νερό.
-Κάποιος τη βρήκε. -Ναι.
-Άρα, είναι ζωντανή. -Είναι νεκρή.
Τι; Όχι.
Γιατί ήθελαν να φανεί σαν να πνίγηκε;
-Όχι. -Είναι νεκρή.
Δεν είναι. Δεν είχε το γιλέκο μαζί της.
Είναι νεκρή.
Όχι, είναι καλό αυτό.
Γιατί θέλουν να πιστέψουμε ότι το γιλέκο ήταν στο νερό;
-Πήραν το γιλέκο, άρα… -Παιδιά.
Όταν την είδαμε…
Παιδιά!
Έχουμε ένα ρωσικό βασιλικό κόσμημα.
-Τι; -Τι;
Αυτό που βρήκε η Λόρεν.
-Η καρφίτσα. -Πού είναι;
Κάποιος έκανε διάρρηξη και την πήρε.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης