„Gdy zanurzałem się w głąb Pacyfiku, mój wzrok napotkał oczy lśniącej barakudy.
Uśmiechnęła się, odsłaniając rzędy ostrych zębisk.
Po chwili się znudziła. Gdy znikała w odmętach, ujrzałem go”.
To był on! Canary! Zaginiony samolot Amelii Earhart!
Jeszcze raz.
Nie, trzy razy wystarczy.
Losy jej samolotu były zagadką, dopóki nie pojawił się Leo.
No co?
Tak jakby używał formy „Leo”.
Mowa o prawdziwych przygodach. Też powinnyśmy robić takie rzeczy.
No weźcie!
Mamy rosyjski wrak tuż pod nosem.
Nie będę znowu o tym rozmawiać.
Wyobrażacie sobie, co tam może być?
Rekiny, Lauren. Cała masa rekinów.
Już o tym myślałyśmy.
Nie da się tego zrobić i nie zostać przekąską rekinów.
Byłybyśmy pierwszymi nurkami na rosyjskim wraku.
Byłoby niesamowicie…
- Nie! - Nie ma mowy.
- Nie i już. - Nie nurkujemy tam.
Dobra, wyluzujcie. Nie nurkujemy tam.
Możemy sobie obiecać, że nigdy tego nie spróbujemy?
Zgoda.
- To jak? - Obiecuję.
Obiecuję.
No dobra.
- Przeczytaj jeszcze raz. - Dobra.
Jedziemy.
„Byłem na mojej łodzi, Valentinie…”
Przypomnij mi. Czemu on wisi?
Bardzo przepraszam.
Miałyśmy ostatnio trochę intensywnych wrażeń.
Musiałyśmy być ostrożne, ale taki dżentelmen na pewno…
Maddie!
Nie przepraszaj podejrzanego!
On nie jest podejrzanym.
No, trochę pan jest. Ale na pewno to wyjaśnimy.
Maddie, cokolwiek myślisz, musisz to wysłowić.
Dobra. To ja wyjaśnię.
- Co ona robi? - Nie mam pojęcia.
To jest wielki Leonid Komarow.
Dzień dobry.
Ta jest moja ulubiona, chociaż kocham całą pana twórczość.
Ale Canary pan po prostu pozamiatał.
Nie mam pojęcia, co się dzieje,
i nie odpowiadam za to, że wisi pan w sieci.
- Tak tylko mówię. - Mam pytanko.
Czy przy wraku Erebusa arktyczna woda naprawdę wpływała na pobór powietrza?
- I jak… - Czemu pisał pan z Lauren?
Gdyby co, ona ma 16 lat.
Anna, przecież pan Komarow nie chciał…
Tak.
- Jestem Leonid Komarow. - Widzicie?
Zaproszono mnie tu jako konsultanta.
Chciałem potwierdzić spotkanie, bo Lauren jakoś zamilkła.
Ulżyło mi, że odpisała.
Temperatura wody w Arktyce spada nawet poniżej zera,
ale miałem system izolacji.
- Więc pobór powietrza… - Był normalny.
Tak. Drogie panie, jeśli nie macie już pytań…
Chwila.
Powinnam go znać? Bez urazy.
W porządku.
Przeczytaj to.
Wszystko.
Leonid Komarow, słynny nurek, pisarz i odkrywca.
Panie Komarow…
Mów mi „Leo”.
Wiedziałam.
Lauren, jak mniemam?
Nie, ja… nie jestem Lauren.
To która z was nią jest?
Dobra, posłuchaj.
To my tu zadajemy pytania. Zrozumiano, koleś?
Mówisz, że jesteś „konsultantem”.
Po co ktoś taki Lauren?
Pozwól, że ci pokażę.
Spokojnie.
To tylko list.
Myślę, że was zainteresuje.
- Podejdź. - No idź.
- Od Lauren. - Co?
Zanurkowała. Do rosyjskiego wraku.
- A to nie za duże ryzyko? - Za duże.
Kłamiesz!
Wiele można o mnie powiedzieć, ale kłamcą nie jestem.
No to ona kłamała.
Bo nie zanurkowałaby tam.
Nie bez nas.
Odkrywcy z całego świata śnią o waszym rosyjskim wraku.
Ale zbyt wielu padło ofiarą niebezpiecznych prądów
i agresywnych rekinów.
Sekrety wraku spoczywały na dnie oceanu.
Aż napisała do mnie wasza przyjaciółka.
Teraz tylko ona wie, jakie sekrety skrywa statek.
Sekrety?
Ona coś znalazła.
Co?
Właśnie tego chcę się dowiedzieć.
Lauren do nas nie dołączy?
Lauren zaginęła.
Dziesięć dni temu.
Tak myślałem.
Opowiadajcie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WYSPA CAPE MERCY TERRA AUSTRALIS
ROZDZIAŁ VI — DYMITR DOŃSKI
Kompania Wschodnioindyjska.
Wybita w 1840 roku.
Stop miedzi i brązu.
Na pewno nie obiegowa.
Prawdopodobnie…
jakaś pamiątka.
Patrz. To będzie dobre.
Ja…
nie mam pojęcia, co to za moneta.
Co? Ale Lauren napisała, że właśnie ciebie trzeba spytać.
Tak zrobiła.
Ale nie rozpaczajcie.
Przed wiedzą zawsze musi iść niewiedza.
Wrócę do was z planem.
Ale najpierw muszę napić się gorącego zbiteniu
i popatrzeć w niebo, aż oświeci mnie…
ciemność.
Dobranoc.
No dobra. Ten koleś za długo siedział pod wodą.
To geniusz!
Ma bąbelki w mózgu.
Dlaczego Lauren nam nie powiedziała, że chce zanurkować do wraku?
Wiedziała, że byście ją powstrzymały.
ZAGINĘŁA
Słona woda na wszystko pomaga.
Szkoda, że chlor nie.
To basen tylko dla gości.
Nie wolno wam tu być.
Skąd wiesz, że nie jesteśmy gośćmi?
- Jaki masz numer pokoju? - 225.
Mamy 200 pokojów.
Poza tym cię znam, Stevie Harrison.
- Chodź. - No już.
Mieszkają tu nasi przyjaciele, Izzie i John Martinowie.
Są tu od wczoraj.
Jesteśmy ich gośćmi.
Nie wydaje mi się. Ochrona!
- Stevie, już! Bierz buty! - Te trzy.
Co podać?
Kawę.
Ciemniejszą niż odmęty Rowu Mariańskiego.
Czarną.
Wporzo.
I ciasteczko.
Pięć ciasteczek.
Słyszałaś o McKinley Fraser?
- Co to za zamieszanie? - Żeglarka chce pobić rekord.
Ale zaginęła.
Zaginęła?
- Dobra, miejmy to za sobą. - Im szybciej, tym lepiej.
Ukradłeś łódź,
została uszkodzona, nikt nie ucierpiał,
pół roku w poprawczaku i pokaźna grzywna.
To by się zgadzało.
Pracujesz tutaj i w marinie z Henrym?
- Ile godzin w tym tygodniu? - Prawie 60.
Ładnie.
Zobaczmy. Musisz zapłacić…
opłaty sądowe, kuratorskie, zadośćuczynienie.
W sumie 600 dolców.
Słucham?
To cały mój zarobek. Nie spłacam tylko naprawy?
Ja tylko czytam.
Żartuje pan sobie?
Pracuję na dwa etaty.
Kiedy tylko mam chwilę, pomagam u Volkovów.
Zawaliłem przez to sprawy ze Stevie, a teraz mam płacić więcej?
To niemożliwe. Nie da się ciężej pracować.
Ukradłeś i zniszczyłeś łódź. Czego się spodziewałeś?
To był wypadek.
Jasne.
Panie Komarow?
Blondynka, która żałowała mnie, kiedy byłem w sieci.
Panie Komarow, ja…
Przeczytałam wczoraj pana książkę i…
pana przygody są niebezpieczne.
Tak.
Nie poznałam Lauren, ale zaczynam rozumieć, jaka ona była.
I zastanawiam się, czy nie…
…zrobiło się niebezpiecznie?
Być może.
- Myśli pan, że ona… - Myślę, że była odważna.
I to niezwykle.
W każdym z nas…
drzemie żądza przygód.
Musimy tylko znaleźć coś, co liczy się dla nas bardziej niż strach.
No więc… z tobą i Haydenem tym razem to naprawdę koniec?
Tak.
Trzymasz się?
Możemy się skupić?
Płyniemy tutaj.
Dzień dobry, towarzyszki! Mamy prowiant.
I ciasteczka!
A my mamy plan.
Tak, Rasputinie. Usiądź.
No dobrze.
Rosyjski wrak leży nieopodal brzegu.
Zbadamy pobliskie tereny nurkowe z dala od stref migracji rekinów.
Leonid…
Leo.
W drugiej książce, Pomylona tożsamość Isabelli,
pracowałeś z Pawłem Tołstojem.
Pomagał ci skanować znaleziska.
Tak.
Mógłbyś go poprosić o pomoc?
Jego oprogramowanie pomogłoby zidentyfikować monetę.
Być może.
Panie…
stoicie na skraju przepaści.
Mam dla was dylemat, przed którym nie sposób uciec.
Aby odkryć to, co odkryła Lauren…
musimy zrobić to, co ona zrobiła.
Słucham?
Musimy zanurkować do rosyjskiego wraku.
Krótkofalówka.
Mayday! Halo! Jest tam kto?
- Szerokość 21 stopni, 30 minut. - Woła o pomoc!
Długość 155 stopni.
- To Lauren! - Tak sądzisz?
Nie ma czasu. Na Valentinę!
Ja szukam na południu. Stevie weźmie północ. Izzie zachód.
A ja wschód.
- Jeśli coś zobaczysz, nie zgub tego. - Dobra.
Tam jest zachód.
Tu Valentina.
Czy ktoś potrzebuje pomocy?
Valentina. Odebraliśmy SOS. Czy ktoś potrzebuje pomocy?
Szlag!
Flara!
Nie zgub jej.
Jakieś…
Dwie mile morskie na wschód.
Leonid, ster lewo na burt!
Tak jest.
Lauren! Tutaj!
Lauren!
To ona!
Lauren!
McKinley Fraser. Jak dobrze was widzieć.
Valentina do Cape Mercy.
Potrzebujemy karetki.
Mamy na pokładzie McKinley Fraser. Potrzebuje pomocy lekarskiej.
Przyjąłem. Karetka będzie czekała.
Wilk Morski będzie z nas dumny.
Całe miasteczko mówi o pani próbie pobicia rekordu.
To zaszczyt cię poznać.
Cały świat śledził twoje poczynania.
Też jestem zaszczycona. Ma pan nie lada reputację.
Bardzo wam dziękuję.
Miło nam pomóc.
Co się stało?
Cyklon zepchnął mnie z kursu.
- Miałam zapasy, ale… - Gdzie twoja łódź?
Zniszczona. Kadłub rozbił się o rafę.
Ledwie zdążyłam wezwać pomoc.
Miną tygodnie, nim będę mogła podjąć kolejną próbę.
Kolejną próbę?
Oczywiście!
Ale prawie pani zatonęła!
Statek jest najbezpieczniejszy w porcie. Ale nie do tego służą statki.
Leo!
Zawsze chciałam wiedzieć, skąd wzięła się nazwa Valentina.
To jakaś rosyjska dziennikarka,
która złamała ci serce, więc poślubiłeś morze?
Walentina Tierieszkowa.
Pierwsza kobieta w kosmosie.
Przepraszam.
Przykro mi.
Dlaczego?
Uratowaliśmy słynną żeglarkę.
Przykro mi, że to nie Lauren.
Rozwiążemy to.
Musimy szukać dalej.
Stevie!
Zostań tu. Znaleźli coś.
Czy to…?
Kurtka Lauren.
Boże.
To koniec.
Ona nie żyje.
Napisy: Juliusz P. Braun