Patrzyłaś na zegarek? Siedziałem tu godzinę.
I jak dobrze ją spożytkowałeś!
- Nurkowałam. - A jakże.
Ale… mam dla ciebie to.
W sklepie tego raczej nie przyjmą.
Co mogę za to kupić?
To.
Serio? Stevie!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WYSPA CAPE MERCY TERRA AUSTRALIS
ROZDZIAŁ IV — SS GOTHENBURG
Co to robiło w pokoju Lauren?
Bałam się szkód po sztormie, ale koralowce mają się świetnie.
Musisz mi podać współrzędne Alveopora i Stylophora.
Żadnych nie widziałam.
A Montipora digitata? One są wszędzie.
Nie.
Rozglądałaś się tam w ogóle?
Widziałaś tamte syreny?
Pytam, czy się rozglądałaś.
Tak, widziałam koralowce. Całe mnóstwo.
Fajnie, że byłaś ze mną.
Wyciągnęłaś mnie z domu na siłę.
To nie twoja wina.
Co nie jest moją winą?
Że Lauren zniknęła.
Miałam na nią zaczekać.
Cokolwiek ją tam spotkało, nie byłabyś w stanie jej ocalić.
Nie.
Ona gdzieś czeka. A my ją znajdziemy.
- Pamiętasz Glaucus atlanticus? - Znowu ten ślimak?
To nie jest ślimak. Robiłam o tym całe badanie.
Udowadniałam, że to inny gatunek.
- Miałam gdzieś, że jest jadowity… - Tak, pamiętam.
…dopóki nie trafiłam do szpitala.
My nie odpuszczamy, Stevie.
Mamy to w DNA.
Ale musisz nauczyć się, kiedy upór pomaga osiągnąć cel…
a kiedy robi ci krzywdę.
Możesz zadzwonić do rodziców.
- Przylecieliby raz-dwa. - Nie będę do nich dzwonić.
Mają się martwić z drugiego końca świata?
Poza tym niedługo znajdziemy Lauren.
Musi mi wiele wyjaśnić.
Co dokładnie powiedział Szef?
Szukał notatnika.
Bał się, że Lauren coś zapisała, a on nie chciał, żeby to wyszło na jaw.
Ale co?
Nie wiem. Mają jakiś rodzinny skandal?
O niczym takim nie wiem.
Ale gdyby coś takiego napisała, to właśnie tam.
Skoro on go szukał, musimy go znaleźć pierwsze.
W jej pokoju go nie ma.
- Najlepiej poszukać w klubie. - Jedziemy.
Dzień dobry, babciu!
Doskonale!
Świetnie, wnusiu.
Cudownie.
A mój ojciec mówi:
„Brad, możesz inwestować, sprzedawać, ale nie możesz płakać mi w rękaw”.
Dzień dobry, mamo.
- Brad, co za niespodzianka! - Jak miło, że jesteś.
Wyglądasz… na wypoczętą.
Dziękuję.
John!
Widzę, że sieć komórkowa znów działa. Cudownie.
- Syrników? - Nie, dziękuję.
- Anna? - No, może jednego.
A nie! Najpierw moje leki.
Pójdę po nie.
- Co z latarnią? - Są w kuchni.
Robi się.
Nie będzie gotowa na festiwal?
KLUB NURKOWY
Czego dokładnie szukamy?
Drewniana okładka, z przodu nazwisko Lauren,
format książki.
Latarnia morska została zalana.
Oślepia wszystkie statki.
Nie słuchaj tych starych rybaków.
Krzyczą, że widzą Latającego Holendra, kiedy tylko ptak przeleci za nisko.
Cokolwiek się dzieje, pożera cały budżet. Musimy urządzić galę charytatywną.
Powinnaś powierzyć to Annie.
Świetny pomysł.
Anna nie jest gotowa.
Latem organizowałam przyjęcie i wyszło doskonale.
Brakuje ci obycia, którego wymaga planowanie takiej imprezy.
Udowodniłaś to spóźnieniem na urodziny własnej babki.
Moim zdaniem Anna spisałaby się świetnie.
Jestem przegłosowana.
Tu masz wytyczne.
Ale sala nie ma pianina.
Będziesz musiała je przywieźć.
Żaden problem. Przyjęcie będzie tryumfem, mamo.
To się okaże.
Brad, jak się ma twoja mama?
Świetnie, dziękuję.
Ostatnio jest bardzo zajęta krajową polityką.
Ma dużo pracy.
Obecnie zajmuje się ochroną środowiska na Cape Mercy.
Miasteczko na tym skorzysta.
Dzień dobry!
Co za miła niespodzianka, że was tu widzę!
To nasza weranda.
Poza przyszłością miasteczka myślałem też o naszej przyszłości.
Warto planować ją jak najwcześniej. A mój plan jest już gotowy.
Pójdę na te same studia co tata,
zostanę managerem i oświadczę się niezwykłej kobiecie.
We francuskiej knajpce. Tak jak tata.
Było przemiło, ale mamy coś do załatwienia.
- Pamiętasz, Anna? - Wcale nie mamy.
No wiesz… to coś.
No tak, oczywiście!
- No cóż… - Pyszności, babciu.
Pusto.
- Znalazłaś ją w pokoju Lauren? - Tak.
I spytałaś o nią Haydena?
Tak.
A on nie miał wytłumaczenia?
Zgadza się.
Lauren by ci tego nie zrobiła. Ani sobie.
Więc co to znaczy? Lauren zawsze lubiła Haydena.
Była dla niego miła.
Ja jestem miła dla telemarketerów,
ale to nie znaczy, że zmienię dostawcę Internetu.
Musimy ją znaleźć.
- Jeśli żyje. - Żyje.
Bo ja ją zabiję.
Pamiętasz już sygnały?
„Dobrze”.
„W górę”.
„W dół”.
„Problem”.
„Oddychaj”.
Przepraszam, ja…
Zanurzyłam się i nie mogłam oddychać, i…
Co widzisz?
Wodę…
niebo…
ciebie.
Najlepszym lekarstwem na strach jest głęboki wdech.
Nic, czego się boisz, nie jest tak groźne jak panika.
To trudne. A dziewczyny są w wodzie takie wolne.
Wolność jest wtedy, kiedy pokona się trudności.
Dobrze. Jestem gotowa.
Ale bym chciała zobaczyć te wraki. Macie tu krystaliczną wodę.
Nie wszędzie.
Widoczność potrafi spaść szybko i bez ostrzeżenia.
Ogólnie rzecz biorąc, w tej okolicy widoczność zwykle jest dobra.
Widać na od 10 do 40 metrów do przodu.
Ale tutaj widoczność jest okropna.
Jest ciemno, mroczno… Kto wie, co tam leży.
GWIAZDA PRZEWODNIA
To nie ma sensu.
Mamy o jeden notatnik mniej i o jedną monetę więcej.
To nie jest jakaś tam moneta.
Pięknie wczoraj śpiewałaś, Camille. Mamy szczęście, że wróciłaś.
To kopalnia wspomnień.
- Pamiętasz nasz występ? - Scenki z Dziadka do orzechów?
Zostawili otwarty schowek.
- I wypiłyśmy całe kakao. - Wylałaś je na swoje tutu.
- Ale i tak zatańczyłam. - Twoja mama się wściekła.
Pamiętam, jaka byłaś upaćkana, kiedy cię odciągała.
Dzięki.
- Miło było cię zobaczyć. - Ciebie też.
Pa!
To jasne, że robili coś nie w porządku.
- Nie patrz tak na mnie. - Pleciesz bzdury.
Wyluzuj, dziś pracuje w marinie.
Dzięki Bogu.
- Mówiłem, że to nie szczyt marzeń. - Nie narzekam. Dzięki za fuchę.
Okazuje się, że zwolnienie warunkowe kiepsko wygląda w CV.
Ale pracując tutaj i w Gwieździe, jakoś spłacę te grzywny.
Ile ci zasądzili?
Jeśli na osiem miesięcy zapomnę o weekendach,
wciąż się nie wypłacę.
To krok w dobrą stronę.
Wiem, że kiepsko tu płacą, ale lubię te zakwasy w rękach.
Czuję wtedy, że coś zrobiłem.
Nie lecisz ratować rodzinnej farmy, Supermanie?
- Fajnie, że wróciłeś. - Też się cieszę.
No więc…
mam licencję nurka!
I już prawie jesteś tutejsza.
- Siadaj. - Padam z nóg.
Jakieś wieści?
Tak. Opowiedz o monecie.
No cóż…
to moja moneta miłości.
Była w pokoju Lauren.
Widziałeś się ze Stevie?
Trochę.
Ale muszę nad tym popracować.
Ciągle zakochany?
Powiedzmy.
A ty jak żyjesz?
Spędzałem z Lauren za mało czasu.
Ostatnio wydawała się rozkojarzona.
To musiało być pianino?
Nie mogłyśmy wziąć leciutkich bongosów?
Tematem imprezy jest karnawał. A to oznacza żwawą muzykę na pianinie.
Matka wyprała ci mózg.
Ja tylko chcę, żeby było idealnie.
- Albo będziesz miała załamanie nerwowe. - Pewnie tak.
- Gdzie jest notatnik Lauren? - Nie wiem, Lizzie.
A co moneta Haydena robiła w jej pokoju?
Myślę, że nasze domysły są błędne.
Mówisz o monecie, notatniku czy konflikcie Anny z matką?
O monecie. Ona nie znaczy, że Hayden i Lauren… no wiesz.
To co ona oznacza?
Inteligencja to świadomość niewiedzy.
Nie wiem, co oni robili.
Ja wiem, że Hayden to łamacz serc.
Weźcie mnie przejedźcie tym pianinem.
Łamie ci serce, rzucasz go, odzyskuje cię minimalnym wysiłkiem,
a gdy myślisz, że się zmienił, znowu łamie ci serce.
Haydenowi nie można ufać. Ale co, jeśli Lauren też nie można?
Nie mów tak!
Lauren miała dyscyplinę, miała zasady, miała…
Ma dyscyplinę! Ma zasady!
No wybacz. Kto jak kto, ale ty nie masz prawa się na nią gniewać.
Nie wiedziałam, że zaginie! Jeździłyśmy tam setki razy.
Obiecałam zaczekać, ale była burza, ściemniło się…
- Wystraszyłam się! - Pomocy!
Myślisz, że nie żałuję?
- Nie, ja… - Nikt cię nie wini.
Dziewczyny, pianino!
Hayden wszystko psuje.
Mam na imię Izzie.
Pianina są wytrzymałe, prawda?
Przepraszam.
Możemy pogadać?
Jak mnie znalazłeś?
Pchałaś przez miasto pianino. Na tej wyspie to wydarzenie.
Chcę się wytłumaczyć.
Miałeś cały dzień na wymyślenie ściemy.
Skąd masz jej notatnik?
Lauren miała śpiewać.
Nieważne.
BLISKO
No dobra.
Chciałem być twym słońcem
Co dzień ci radość nieść
Być światłem dnia W najczarniejszą noc
Dobrze wiesz, że
Czasem mnie ogarnia mrok
I uciec chcesz Przed mym zmierzchem gdzieś
Bo nie jest łatwo
Z kimś takim jak ja
Lecz byłem ci bliski
I zawsze znajdę cię
Moje błędy
Zraniły nas
Przecież wiesz
Za jakiś czas
Ułoży się
Ostatnią szansę, proszę, daj
A znów będziemy tak blisko
Jak nikt
Bo jesteś moją królową.
Zawsze byłaś.
Lauren mi pomagała.
To miała być niespodzianka czy coś.
Potrzebowaliśmy nowej piosenki.
Ale trochę tym namieszałem.
No.
Troszeczkę.
Miałaś rację, robili coś romantycznego!
Nie wiedziałam, że grasz.
Przy tobie chcę być lepszą osobą.
To jest notatnik Lauren?
A ona ci go dała?
Chciałem poćwiczyć.
I znowu ją straciłyśmy.
- A co z monetą? - Nie wiem.
Widziała ją z tysiąc razy, ale nagle się nią zainteresowała.
Chciała ją pożyczyć.
No więc…
oddasz mi ją?
Rozważę to.
Spoko.
Hayden jest pełen niespodzianek.
Naprawdę wyjdziesz za Brada?
Piosenki miłosnej nigdy mi nie napisał.
To fakt.
Może Hayden da mu parę rad.
Jedna tajemnica rozwiązana.
Na pewno z łodzią nie jest aż tak źle.
Jasne! Potrzebuje tylko trochę miłości.
Zaraz znowu będzie pływała.
Tak. Tak trzymać!
Ale zabawa.
Co to jest?
„Spytać LK?”?
Nie wiem.
„Lauren, jutro o 19.00. Spotkanie aktualne?”
Kim jest „LK”?
Napisy: Juliusz P. Braun