Cześć, tu wasza Podwodna Nimfa.
Jesteśmy w Cape Mercy, naszym własnym skrawku nieba.
Jeśli jesteście tu nowi, jestem Lauren, a to moje przyjaciółki.
Cześć!
Będziemy szukać skarbów. Przyłączycie się?
Ruszamy!
KLUB NURKOWY
Ale znalezisko!
Otwórz to!
Super!
Epoka wiktoriańska.
W czymś takim trzymało się zdjęcia bliskich.
Ostrożnie!
Przetrwało setki lat pod wodą, oby przetrwało też Stevie.
Na pewno jest sporo warte.
My oddajemy zguby. Nic nie sprzedajemy.
Pewnie prądy przyniosły to z wraków pod Cape Mercy.
Tam to by się nurkowało!
O ile lubi się nurkować z rekinami. Nigdy tam nie popłyniemy.
Nigdy nie mów „nigdy”!
Ciekawe, kim ona była.
- Szybko się zbliża. - Spadajmy stąd.
Postawcie żagiel!
Ahoj, Wilku Morski!
Co tak późno?
Wybacz, dziadku.
Rano była piękna pogoda. Nagle się załamała.
To nie jakiś tam szkwalik.
Będzie się działo!
Wciągniemy łódź w zatoczce.
Przywiąż ją!
Pomogę.
Trzymam.
Siedzi!
Weź je.
Telefon! Zostawiłam go w łodzi.
Idźcie.
Już dawno miałam być w domu. Muszę lecieć.
Szykujemy się na sztorm!
- A co z Lauren? - Nie przejmuj się.
- Zaczekam na nią. - Tylko uważaj!
Jest!
ZAGINĘŁA
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WYSPA CAPE MERCY TERRA AUSTRALIS
ROZDZIAŁ I — ENDURANCE
ZAGINĘŁA
Dzień dobry.
Jeśli coś znajdziemy, to powiem.
Ale my chcemy pomóc. Przydamy się!
Nie ma mowy.
- Może wypłyniemy motorówką? - Chcecie pomóc? Zostawcie to nam.
A jeśli ona nie wypłynęła?
- Może być na lądzie. - Rozklejajcie plakaty.
Dobrze.
ZAGINĘŁA
Szukają nie tam, gdzie trzeba. Lauren nie wpakowałaby się w cyklon.
Właśnie! Po co miałaby klarować łódź i wciągać ją na brzeg,
żeby po dziesięciu minutach znowu wypłynąć?
Nie zrobiłaby tego.
Do wieży Cape Mercy, tu helikopter 727, nadlatuję.
Patrz, wywrócona łódź.
Sprawka cyklonu.
Twoja specjalność. Mój koszmar.
Daj tacie szansę, mała.
Nie tylko z mamą możesz mieć fajne wakacje.
Zgoda. Ale do wody nie wchodzę.
Zobaczymy.
Zezwalam na lądowanie.
To miasteczko po katastrofie, nie festiwal kina francuskiego.
Policja znów wypływa, prawda?
Gdzie będą szukać? Od północy?
Na pewno będą dokładni.
Jeśli znajdą Indy z położonym masztem, to dowód, że Lauren na niej nie było.
Już to przerabiałyśmy.
Ona nie mogła wypłynąć, mamo.
- Ostatni raz widziano ją przy łodzi. - Poszła tylko po telefon.
Widziałaś, jak wraca?
A łódź zniknęła.
Doktor John Martin, inżynier. I moja córka, Izzie.
Burmistrz Renee Volkov. A to moja córka, Anna.
Niestety hotel ma awarię ciepłej wody,
więc na razie zapraszamy do nas, o ile to nie problem.
Świetnie, dziękuję.
Mam panu wiele do pokazania. Bierzmy się do roboty.
Anna, pokaż Izzie pokój i okolicę.
Ale ja…
Anna umie przyjąć gości. Na pewno świetnie będzie się bawić.
O szóstej spotkanie.
Piękny naszyjnik. Taki vintage.
Nie, nie trzeba.
Często tak jeździmy
i zawsze kogoś wkręcają w oprowadzanie nowej.
Jestem córką burmistrz. Mam pewne obowiązki.
To żaden problem.
Umiesz jeździć na rowerze?
Kto to?
Moja prababcia,
bohaterka Cape Mercy.
Jesteśmy potomkami rozbitków.
Anno!
Zanieś rzeczy do sypialni. Zaraz wrócę cię oprowadzić.
Jasne. Ale…
Anna.
Stevie, stół!
Ostatni raz widziałyśmy Lauren tutaj.
- Przy Indy. - Tak.
Znajdźmy łódź. Maszt będzie położony.
Bez masztu nie da się żeglować. Zrozumieją, że to sztorm porwał łódź.
I zaczną szukać na lądzie.
Właśnie. Sztorm pewnie ją dopadł w drodze do domu.
Znajdziemy ją ze złamaną nogą i będzie wściekła, że to tyle trwało.
W środę będziemy razem jadły burgery.
- Mogę w czymś pomóc? - Tak. Jestem Izzie.
Jest tu nowa.
To córka inżyniera.
- Maddie. - Cześć.
To zamknięte spotkanie.
- Stevie! - Co? Przecież jest.
Nie mam racji?
- Zwykle tak jest, ale… - Nie będę się narzucać.
Zaczekam tutaj.
Zwykły przypływ nie porwałby Indy, ale cyklon?
Spokojnie mógłby to zrobić bez nikogo na pokładzie.
Ale to kawał wybrzeża. Niełatwo będzie znaleźć łódkę.
Racja. Poszukiwania zajęłyby parę dni.
- Chyba że czymś popłyniemy. - Widziałam łódź.
Z helikoptera.
- Czy maszt był cały? - Nie wiem, była przewrócona.
Dałabyś radę ją znaleźć?
Tak sądzę. Ale kim jest Lauren?
Naszą przyjaciółką.
Zaginioną.
HOMARY U WILKA MORSKIEGO NAJLEPSZE NA WYSPIE
„Łódka z Kurczaka”… Nie.
„Jachcie kręcę”.
„Maszt Ci Los”.
To jest nawet śmieszne.
Stevie! Szybko!
Ostrożnie.
Szał.
Stevie!
- Ruchy! - Chodź, Izzie.
Wskakuj!
Co robimy?
Masz to zwrócić w jednym kawałku!
Ani ryski!
To nie jest Indy.
Ale może warto zerknąć.
Co sądzicie?
Wskakujemy?
- Nie wiecie, co tam jest. - No to się dowiemy.
Spokojnie. Nigdy nie wiemy.
W tym cała frajda.
Wszystko gra?
Tak. Niby czemu nie?
Płynę gdzieś kradzioną łodzią z trzema nieznajomymi.
Kiedy zaginęła wasza przyjaciółka?
Trzy dni temu.
Według nas nie była na morzu. Ale musimy przekonać innych.
Transport leków.
Pewnie wypadły podczas cyklonu.
Babcia będzie nam dziś wdzięczna.
To jej leki na serce.
Pomóc ci trochę?
Witaj z powrotem!
Czemu nie dzwoniłeś? Wpadłbym cię odwiedzić.
Wierz mi, nie chciałbyś wpaść do poprawczaka.
Wszyscy o tobie myśleliśmy.
Jak było?
Moje poczucie humoru nie zdobyło wielkiego uznania.
Nigdy tam nie wrócę.
Gdybym mógł jakoś w tym pomóc, to wal śmiało.
Nie będzie potrzeby.
Zmienię się.
Spłacę tę durną grzywnę, wrócę do szkoły…
i odzyskam Stevie.
Widziałeś się z nią już?
Nie.
Wciąż się gniewa?
Ukradłeś łódkę, zatopiłeś ją i na trzy miesiące cię zamknęli.
- Więc tak. - Gniewa się.
Kiedy wróciłeś?
Pierwszym promem.
Ten sztorm nieźle załatwił miasteczko.
- Nie słyszałeś? - O czym?
Lauren zaginęła.
Co?
Od sztormu nikt jej nie widział.
I Indy też zniknęła.
To bez sensu.
Są akcje poszukiwawcze i w ogóle.
Właśnie idę pomóc.
Trzymasz się?
Tak. Znajdziemy ją.
Jasne, że tak.
Muszę pomóc w poszukiwaniach, ale dobrze cię widzieć, stary.
Ciebie też.
W samą porę, wnusiu!
Babuszko! Powinnaś leżeć i wypoczywać.
Daj spokój, skarbie. Lubię rześkie powietrze.
Przypomina mi o przodkach w mateczce Rosji.
Madeline, Stephanie, może czegoś słodkiego?
- Dziękujemy! - Dziękujemy, babciu.
A ty musisz być Isabelle. Witaj!
Mam coś dla ciebie.
Moje lekarstwa!
Spryciulki.
Wyglądam dziarsko,
ale ta żwawa fasada skrywa bardzo zmęczoną kobietę.
Chodź.
Dobry wieczór.
Chciałabym wszystkim podziękować za udział w sprzątaniu.
Miasteczko wreszcie zaczyna wyglądać jak wcześniej.
Przykro mi, że nie znalazłyśmy Indy.
Lepsze to, niż znaleźć ją z postawionym masztem.
Nie poddajemy się.
…została poważnie uszkodzona.
Przez jakiś czas czekają nas regularne awarie prądu.
Większość z was ma prywatne generatory.
Korzystajcie z nich.
Kolejne dobre wieści: przyjechał do nas wybitny inżynier, doktor John Martin.
Wraz z zespołem kryzysowym pomoże on lokalnym władzom
postawić Cape Mercy na nogi.
Chcemy być gotowi na nasze wielkie wydarzenie,
doroczny festiwal z okazji Święta Ocalenia.
Tak!
Widzieliście Henry’ego?
Szef kiepsko wygląda.
- „Szef”? - Szef policji.
Tata Lauren.
Jak dobrze wiecie,
nasza droga Lauren Rose wciąż nie została odnaleziona.
Jako burmistrz zapewniam,
że poszukiwania będą trwały tak długo…
Jako burmistrz zapewniam, że poszukiwania będą trwały tak długo…
Powoli, Henry!
Przyciągnij ją.
Maszt…
Jest podniesiony.
Napisy: Juliusz P. Braun