UNHA SERIE DE NETFLIX
Cando te quero ter
nos meus brazos.
Cando quero estar contigo…
E se imos nolos dous sós e Ollie queda aquí?
Tes que ser forte por min e deixar de actuar coma un meniño.
…e cos teus encantos.
Cando quero estar contigo…
Soñar.
Viches un sinal no bosque.
Crías estar preto, mais non saía no mapa.
Billy?
Bebé!
Asustamos as abellas co fume,
retiramos o cadro e abracadabra.
Mel.
Non é precioso?
Vaia bobada.
Xa vira antes un tarro de mel.
Por último…
Está a falar.
Se me volves mirar así, cobras.
Algún día…
Pasa del, Billy.
Mamá tiña razón.
Só é un cagainas nun corpo de pit bull.
Grazas, Jolene.
A quen lle toca agora?
Billy Wiles.
Queres compartir algo connosco hoxe?
Ou prefires non participar?
Estou aquí, Billy.
E mamá tamén.
Estou ben.
Podo facelo.
Boa sorte.
Por que vai de traxe?
Morreulle a mamá.
Que tes aí, Billy?
Este é Ollie.
Un pouco máis alto.
Este é Ollie.
É un bo amigo meu.
O meu mellor amigo.
Facemos moitas cousas xuntos.
- Ola, Ollie! - Michael Wayne Apple.
Non me busques.
Facedes moitas cousas xuntos?
Sigue.
Fálalles das nosas aventuras.
Das criaturas que axexan nos montes!
Acampamos por Castleman´s Nob
e resolvemos misterios.
Di meu pai que alí hai criaturas raras.
Si! Pé grandes. Ou sexa, pés grandes.
Atopamos pisadas.
Intentamos cazalos, mais custa achegarse.
E sabes se están preto porque cheiran a caca.
Cheiran que apestan.
E iso non é todo.
Fixemos un barco pirata cunha caixa que me deu meu pai.
Ensínalles como son os piratas de verdade!
Dime onde tes o botín ou póñote a camiñar pola prancha.
Xa che dixen que non o teño.
Nunca o tiven!
Non sei onde podería estar!
Recoiro!
Non me contes alburgadas.
Que din os meus mariñeiros? Confiades nesta rata inmunda?
Non!
Non se fale máis! Irás ao fondo do océano!
BENVIDOS A "AMOSA E COMPARTE"
A ver, eu que che dixen?
Que non me busques.
- É que foi divertido. - Cala, parvo. Serás pailán.
Jolene, por favor.
Esa palabra non se di.
Cal? "Parvo" ou "pailán"?
Mándovos ao despacho do Sr. Carnes?
Non, profe.
Continúa, Billy.
Acaba a presentación sobre Ollie.
Xa acabei.
Pois grazas por compartila, Billy.
Fuches moi valente.
Non.
Que tes!
Ola.
Estás ben?
Sabes?
Se fósemos piratas,
colliamos os sabres, ía á prancha
e alimentabamos aos tiburóns con ese parvo de remate.
Somos piratas.
Billy?
Mamá…
Mamá quería que che dixese algo.
- Devólvemo! - Teño o seu peluche!
Queres recuperalo
Igual mo quedo.
E destrípoo.
- Para, Michael. - Quérelo?
Quítamo.
Déixao tranquilo.
Lisca! Déixao en paz!
Tente que defender unha nena? Vaia pirata, capitán Paspán.
O meniño quere o seu peluchiño!
Aí che queda o xoguete, bebé.
Capitán Billy.
Bebé!
Tes que ser forte.
E este borrancho negro?
- Tes que madurar. - Bebé!
Deixa de actuar coma un meniño.
Non.
- Non. - Bebé.
Billy?
Non son ningún bebé.
Billy.
Abandonoume.
Ei!
Jimmy tamén che ensinou a correr? Levo un bo anaco atrás de ti.
Señor Rhodes?
Non deberías estar aquí!
Vamos, que chove a arroiar.
Hai que ir a un sitio cuberto.
OLLIE ESTÁ PERDIDO
Veña.
Espera dentro por teu pai.
Si, señor.
Traereiche unha toalla. Agarda por aí.
Mi madriña.
Teu pai mátame se te deixo quedar ao frío.
A ver se queces algo.
Vouno chamar.
Grazas, señor.
Atopaches o peluchiño?
Sabes que te pareces ao can de Cecil Burden?
Ao parvo que vai coa lingua fóra
porque quedou sen dentes.
Ei, rapaz.
Non me rompas o taco.
Vasme bater con iso ou que?
Poreite a camiñar pola prancha.
Vaia, o meniño vai montar outro espectáculo.
Que malleira vas levar.
Non se te boto aos tiburóns antes.
Veña, nenos.
Deixádeo xa.
Non son un neno!
Estás só.
A túa moza e o coello non te poden salvar.
Demostra o que vales, pirata.
Estúpido.
Ías a unha voda
ou a un funeral?
Es o auténtico rei dos piratas.
Xa basta.
Déixao en paz.
Pásalle algo aos teus pés?
Un meniño non me vai a…
Caramba.
- Son o rei dos piratas, fillo de… - Billy!
Billy!
Gardaches as miñas estrelas.
A Raíña da Montaña arrebatoulle as estrelas ao ceo nocturno.
Converteunas en ouro e bautizounas…
As Estrelas Xemelgas Enfeitizadas.
Mentres estas estrelas estean xuntas,
xamais nos separaremos.
Teño o teu recordo.
Ou tenme el a min?
Non o sei.
Ollie.
Sei que estás aí.
Ola.
Este camisón reálzame os ollos, non cres?
Dálles un efecto afumado.
Elegancia de hospital.
Dásme un pouco de auga?
Só un groliño.
Grazas, parrulo.
Oxalá fose algo máis forte.
Debías descansar.
Sabes canto te quere o meu fillo?
E nós.
Estou preocupada.
Non sei que será deles cando falte.
Non quero que se afundan.
Estano pasando mal.
E ningún deles sabe como lidar con todo isto.
Sobre todo o pai de Billy.
Jimmy é un bo home.
Mais preocúpame que…
Hai un problema.
Gárdao todo para el.
Os nenos teñen que se sentir queridos,
e ás veces iso aos pais non se lles dá ben.
Escoita.
Quero que fagas algo por min.
Pasar unha mensaxe.
Para axudalos cando falte.
Esa é a túa misión.
Farías iso por min?
Todo o que fixemos.
E todo o que esperamos facer.
Necesítote tanto
que podería morrer.
Quérote moito.
Por iso,
cando quero estar contigo,
o único que teño que facer
é soñar.
Soñar.
Quero que fagas algo por min.
Esa é a túa misión.
Tranquilo, Billy.
Vou para a casa.
Busqueite toda a noite.
Marchaches sen me avisar.
Percorriches a cidade.
Estragaches o traxe, puxeches letreiros…
coma un lunático…
para atopar o maldito coello.
E despois atópote nun bar…
a punto de zurrarlle a outro rapaz.
Un gran día, non si?
E agora que imos facer?
Entrar nesta casa grande e baleira, mais…
non vou poder facelo só.
- Sinto non ser máis maduro. - Veña.
Gustaríame ser tan forte coma ti.
Billy.
Escoita.
Es moito máis forte ca min.
Iso non quere dicir que non poidas chorar.
Deixámoslle unha luz a Ollie?
Paréceche?
Veña.
Hai que entrar.
Billy!
Billy, estou na casa!
Non.
Marcharon.
Cheguei tarde.
Inclínese ante o seu rei.
- En serio? - Que dixen?
Veña. Fágao.
Baile comigo.
Canto tempo haberá?
O Coello Fero lánzase ao foxo de lama.
Aí está o aro!
E bate o seu récord!
O público tolea!
Preparado para unha misión perigosa, meu amigo?
Que facemos co medo?
- Mark Twain? - Moi ben.
Pensamos nas estrelas, cantamos a nosa canción
e viaxamos no Mark Twain.
Non me esquezas nunca. Oíches?
Nunca.
VICHES O MEU MELLOR AMIGO OLLIE?
Buscoume.
Perdoa.
Equivoqueime.
Con todo.
Que foi?
Nós non nos parecemos.
Paréceste ti a Ollie?
É un coello.
E quérelo igual, non si?
Quéroo moitísimo.
Sabes de onde veu Ollie?
Non?
Cando eras pequeno,
estabas só.
Necesitabas a mamá e papá,
mais pensei que igual tamén a alguén máis, alguén especial.
Collín unha das camisas de papá. A que fedía, sabes?
E fíxenlle a orella dereita. Cun vestido meu, a outra orella.
Fun engadindo cousas.
Como por encanto, apareceron brazos, patas
e a cara.
Faltáballe o corazón.
Ese axóuxere é da mellor amiga que tiven no mundo.
- Tiñas unha amiguiña? - Tiña!
Unha princesa bailarina da terra remota de Bali Hai.
E tampouco nos pareciamos.
Chamábase Nina e queríaa moito.
Rompeume hai moito tempo.
Mais unha parte dela vive en Ollie.
Para sempre. É un recordo que nunca morrerá.
Coma Ollie.
Ollie somos nós.
Os nosos recordos xuntos.
De verdade?
De verdade da boa.
Nina era miña, Ollie é teu
e ti es meu.
Mira para min.
Es a miña vida, para sempre, vale?
Vale.
- Quérote. - E eu a ti.
Unha aperta.
Nina.
Que lle fixeches?
Que lle fixeches á miña Nina?
Non lle fixen nada!
Volve aquí!
Mentíchesme todo o tempo!
Tiñas celos?
- Rompéstela Billy e ti por diversión? - Non!
Quitácheslle o axóuxere!
Non!
- Que lle fixeches a Nina? - Non lle fixen nada!
Rompeu ela soa!
Queríana moito, mais acabou rompendo!
A nai de Billy non a podía esquecer.
Por iso deixou unha parte dela dentro de min.
Nina!
Sei como te sentes.
Doe moitísimo.
E non pasa nada.
Non é malo sentir dor.
Cólleo.
Se o precisas para sentirte mellor,
queda con el.
Tiven moita sorte de te coñecer.
Conseguíchelo.
Estás na casa.
É incrible.
Teño algo para ti.
Papá!
Ollie?
Xa o coñeces?
Claro que si.
Estabas destinado a vir á miña casa.
Ollie era o meu mellor amigo.
Fixéramo a miña nai.
Perdino hai moito tempo, mais…
Conseguiu volver a casa.
E agora é teu.
Mira o meu mural.
Axudoume papá.
El fixera un coa súa nai cando era pequeno.
Ten os meus sitios preferidos.
A casa do avó Jimmy,
o Pazo dos Pancakes ao que vou os domingos e a horta de ravos.
Encántame a horta. Agora podemos xogar como che dixera.
Cando estou triste
pola noite e necesito
que me abraces forte.
Cando te necesito,
só teño que soñar.
Soñar.
Ollie quere que che diga algo.
De parte da túa nai.
Escoita.
Quero que fagas algo por min.
Pasar unha mensaxe.
Si.
Voullo dicir.
A túa nai quería que soubeses que se pode estar triste…
Mais sen angustiarse.
E enfadarvos, mais non o un co outro.
E aínda que perdades a alguén,
seguirá estando aí.
Mentres estas estrelas estean xuntas,
xamais nos separaremos.
Imos xogar?
- Billy? - Que foi?
Non me esquezas nunca.
Oíches?
Pase o que pase.
Nunca.
FIN
Subtítulos: Lorena Pereiras