NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jak? Co? Gdzie? Dlaczego?
Co, gdzie, dlaczego?
Ada Bambini, naukowczyni
Dowie się, jaka jest odpowiedź
Pod tym, tam
Nauka jest wszędzie
Z Ignasiem Kitkiem, architektem
I Rózią Rewelką, inżynierką
Tyle tego jest
Możesz pomóc też!
Tajemnica! Zagadka! Zagwozdka! Badanie!
Cuda do odkrycia Hipotezy do sprawdzenia
Nauka jest mega!
Ada Bambini, naukowczyni
Musi znaleźć odpowiedź
Wszędzie, gdzie nauka jest
Hipotezę stawia wnet Łączy kropeczki
Bo to naukowczyni Ada Bambini!
Ciekawy przypadek małej Liz.
...17, 18,
19, 20!
Minuta i dziewięć sekund!
To trzy sekundy dłużej niż ostatnio.
Ciekawe czemu?
Tak, mała Liz! Ekstra!
Dajesz. Super.
Niezła poza!
Chcesz pobawić się z Liz?
Nie.
Mam jaszczurkę , a ty nie chcesz jej przestudiować?
Wiesz, że chodzi do góry nogami?
W sumie to całkiem fajne.
Jak ona to robi? Czemu nie spada?
Oto cała Ada.
Mają włoski na stopach, które są niczym przyssawki.
Widzisz?
Widzę stąd.
Tyle mi wystarczy.
Ada, czy ty się jej boisz?
Kto? Ja?
Pewnie, że nie.
Może.
Jaszczurki przyprawiają mnie o ciarki.
Chyba nie są dla wszystkich.
Chodź. Masz zajęcia z tenisa.
Zapomniałem.
To się nie zdarza. Musiałeś zakochać się w tej jaszczurce.
Jest przezabawna, super i w ogóle.
Ale już idę.
Pożegnaj się z jaszczurką, to może zdążymy na czas.
Czekam.
Popilnujesz Liz, póki nie wrócę?
Ciarki, pamiętasz?
Proszę. Nie chcę, żeby czuła się samotna.
Na serio ją kochasz.
Dobra, zrobię to.
Dzięki. Wynagrodzę ci to.
Wielkie dzięki!
Zamek szwankuje,
więc upewnij się, że klatka jest zamknięta.
Nie wyjmę jej z klatki. Ale dobrze.
A więc... jak leci?
- Hej! - Hej!
Cześć wam!
- Masz jaszczurkę? - Ja nie.
Tylko się nią opiekuję.
Uwielbiam jaszczurki.
- Serio? - Tak?
Nie dziw się tak.
Boję się ptaków. I myszy. I innych zwierzątek.
Ale nie jaszczurek. Możemy się pobawić?
- Jasne. - Super!
Ale urocza!
Lubi się bawić.
Pobaw się z nami, Ado.
Odsuń się.
Ado, czy ty się boisz?
To niedorzeczne, Róziu. Ona niczego się nie boi.
Jaszczurki przyprawiają mnie o ciarki.
To jakiś alternatywny wszechświat,
gdzie to Ada boi się małych zwierzątek?
- Czacha dymi. - Wiem.
Ale każdy się czegoś boi. Tak mówi mama.
Pobawmy się jakoś inaczej.
Dobrze. Wsadzisz Liz z powrotem do klatki?
Jasne.
Chodźcie!
- Poskaczemy? - Tak!
Zamek szwankuje,
więc upewnij się, że klatka jest zamknięta.
- Co? - Ada?
Nie sprawdziłam, czy drzwiczki są zamknięte!
Mała Liz uciekła!
Tu jej nie ma.
Nie do wiary.
Miałam ją pilnować dla Artura, a ona uciekła.
Nie martw się. No może trochę. Znajdziemy ją.
O nie.
Musimy znaleźć Liz. Co zrobimy?
Tutaj, Liz. Chodź, mała!
To działa tylko na psy. I parę smoków.
Chwila. Już wiem!
Może przyciągnie ją jedzenie.
Kanapka z tuńczykiem?
Na Muszkę to działa. Ona zje wszystko.
Kiedyś zjadła nawet...
Sądzisz, że...
Nie!
Muszko, nie sądzę, żebyś to zrobiła.
Ale chcemy znać prawdę.
Muszko, czy zjadłaś małą Liz?
Tak czy nie?
Zajada tuńczyka, a to znaczy, że jest głodna.
A więc raczej nie zjadła Liz.
Wiedziałam!
Jest niewinna.
Ale na wszelki wypadek zostawmy cię w moim pokoju.
Mam cię na oku.
A jak się nie znajdzie przed powrotem Artura?
- Może to nie on? - Jestem!
- To on. - Idę zajrzeć do Liz.
Mój żołądek wariuje. Co teraz zrobisz?
Nie wiem!
Wróciłem. Tęskniłem za tobą, Liz.
- Cześć. - Hej!
Wszystko gra! Nie ma na co patrzeć.
- Czemu przykryliścię klatkę Liz? - Bo ona śpi.
Zakryliśmy ją, by mogła zasnąć.
Lubi drzemki w słońcu.
Jaszczurki też mogą zmienić zdanie, co nie?
Co tu jest grane?
Muszę ci coś powiedzieć.
Zgubiłam małą Liz.
Jak to? Obiecałaś, że się nią zajmiesz.
Wsadziliśmy ją do klatki,
ale nie sprawdziłam zamka i zniknęła.
Przepraszam.
Jesteś starszym bratem. Musisz dawać przykład.
O rany! Nie wierzę, że ją zgubiłaś!
Wiem, że nie chciałaś.
Musi gdzieś tu być, więc ją znajdźmy.
Ale jak? Szukaliśmy wszędzie.
I próbowaliśmy wszystkiego.
Zapomnieliśmy o nauce.
To prawda.
Masz rację. Tak się przejęłam,
że zapomniałam, że to ona nam zawsze pomaga.
Wypróbujmy metodę naukową.
- Tak. - O tak!
Metoda naukowa!
Czynimy spostrzeżenie
Zadajemy więc pytanie
Szukamy danych Stawiamy hipotezę
Robimy doświadczenia
Co odkrywamy?
Wyciągnijmy wniosek
Zapiszmy wszystko Podzielmy się wynikami
Oto metoda naukowa!
Zauważyliśmy, że Liz zniknęła.
Teraz potrzebujemy danych.
Arturze, wiesz wszystko o Liz. Opowiedz nam o niej.
Jest dziwna. W dobrym sensie.
Potrafi wąchać językiem. Jest też słodka. I taka ciekawska.
Ma słodkie nóżki, którymi chodzi do góry nogami.
- Ulubiona przekąska? - Jagody i sałata.
- W co lubi grać? - W chowanego.
Uwielbia się opalać, ale krótko.
Lubi, gdy spryskuję ją wodą.
Ona jest... fascynująca.
Próbowałem ci to powiedzieć!
Musimy ją znaleźć.
Jeśli wykorzystamy dane od Artura,
to może nam się udać.
Burza mózgów.
A ja się rozejrzę.
Może mała Liz bawi się w chowanego
z kimś z sąsiedztwa,
i wystarczy zajrzeć do odpowiedniego ogródka.
Ona jest nowa w okolicy.
- Jeszcze nie ma przyjaciół. - Racja.
Moglibyśmy wypakować kieszenie jagodami.
Może je wyczuje i przyjdzie.
One wąchają językiem.
Musiałaby być bardzo blisko.
A może stworzymy miejsce
z jej ulubionymi rzeczami?
To może się udać. Taki salon do relaksu.
Mogę go zaprojektować.
Potrzeba podstawy. Możemy dać sałatę i jagody.
- I spray z wodą. - Miejsce do opalania.
I cień, gdyby było gorąco.
Nieźle!
Zbudujmy to!
Witajcie w luksusowym salonie dla jaszczurek!
Panuje w nim dużo słońca.
Jest parasol, który daje cień.
Ekstra!
I spray, gdyby było zbyt gorąco.
I ulubione przysmaki Małej Liz.
I kamienie do zabawy i wypoczynku.
Jest idealny!
Ja byłbym zachwycony.
Spoko wygląda.
Zobaczmy, czy to zachęci Małą Liz.
To idealne miejsce.
Najważniejsza jest lokalizacja.
Patrzcie!
Mała Liz!
Jest! Super!
Wróciła!
- Tak! - Tak się cieszę.
Ja też.
- Wybacz, że ją zgubiłam. - Masz ciarki?
Teraz już nie, bo wiem, dlaczego ją tak uwielbiasz.
Ale mam jeszcze kilka pytań.
Czemu ma takie oczy? Ma silny ogon? Jak duża urośnie?
Czemu akurat Liz? Ma drugie imię?
Oto i cała naukowczyni.
Tyle pytań!
Kotka na blaszanym dachu.
Pamiętajcie, nie patrzcie w dół.
Miałaś rację.
- Kto wygrał? - Spytajmy sędziego.
Racja, Muszko. Jest tylko jeden sposób.
- Rewanż! - Rewanż!
Musimy?
- Hej. - Co tam masz?
To coś? To tylko taki drobiazg, który nazywam
Super-Megaśmigłowcem!
Jest piękny!
Ostrożnie!
Musiałem długo odkładać, by go kupić.
A teraz, gdy już go mam,
nie mogę się doczekać, by nim polatać.
Jak coś bez skrzydeł może latać?
Silniki odrzutowe? Antygrawitacja?
Mały niewidzialny renifer?
Albo szybko obracające się wirniki, które unoszą go w powietrzu.
Mama latała takim w wojsku.
- O tak! - Ale super!
Ile razy wirniki muszą się obrócić?
Umie salto? Lata do góry nogami? Robi pętle?
Jest szybki dzięki smukłej sylwetce?
- Mogę? - A ja?
Tylko trzy osoby mogą nim latać.
Ja, kapitan Moja Osoba i komandor Ja!
Ale to ta sama osoba.
Dokładnie. A teraz wybaczcie,
ale komandor chce polatać.
Ale najpierw baterie.
Rodziców nie ma, więc ja tu rządzę.
I gdy wrócę ma leżeć tam, gdzie go zostawiłem.
Nawet go nie dotykajcie.
Pa!
Artur wrócił!
Proszę, zrobię ci ugniatacz poduszek.
- Nie! - A co powiesz
na tę pyszną kanapkę?
A może dasz spróbować swojej ulubionej siostrze?
Dla dobra nauki.
Sam uklepuję poduszkę,
mama robi ekstra kanapki, a innej siostry nie mam.
- Odpowiedź brzmi „nie”. - Dlaczego?
Oszczędzałem na niego całe wieki.
To nie jest zabawka dla dzieci.
Bo…
Zniknął!
Przecież tu był.
Spokojnie, Arturze.
Gdzie on się podział?
Muszka go zabrała!
Już dobrze.
Ściągniemy cię, Muszko.
I helikopter!
Ale jak? Nie wolno używać drabiny bez rodziców.
Potrzeba burzy mózgów.
Wy pomyślcie, a ja czegoś spróbuję.
Burza mózgów
Dorzuć każdą myśl Żaden pomysł nie jest zły
Burza mózgów
W przyjaciół kręgu Pytaj jak, co, dlaczego
Burza mózgów
Pozwólmy wyobraźni Dokonać wielkich kreacji
Gdy robimy burzę mózgów
Tak!
Mogę przebrać się za mysz i sprawić, by mnie goniła.
Ale ty boisz się myszy.
Racja, to by się nie udało.
Możemy zrobić domek z rurek basenowych.
Będzie chciała w nim poskakać. I wtedy ją złapiemy.
Da się po nich skakać?
Niestety nie.
Mam lepszy pomysł. Wielki drapak z mnóstwem kocimiętki.
Nie trzeba być dużym, by zrobić taki wielki drapak?
Albo mieć wielką drabinę,
której nie wolno nam użyć.
Cóż, moja wieża z pułapką rakietkową nie wypaliła.
Wy chyba też nie macie pomysłu.
Niestety.
Zrobimy z tego zawody?
Zwycięzca polata helikopterem.
No nie wiem…
- Rewanż! - Rewanż!
- Tak! - Ja też popróbuję.
Znam pewną sztuczkę.
Mogłabym przyczepić do Muszki balony!
Zasada 32 w kodeksie Rózi:
zawsze miej balony.
Myśl. Co lubią koty?
Tuńczyka. Tak samo jak ja.
Zrobię wędkę i użyję tuńczyka jako przynęty.
Ona chce się zdrzemnąć.
Nie może być jej tam wygodnie.
Ona uwielbia swe legowisko,
więc zrobię takie, któremu się nie oprze.
Niesamowity Artur-Kadabra oczaruje Muszkę swą sztuczką!
Nie mam nic w rękawie. Widzisz?
Tadam!
Chodź do światła, Muszko.
No dalej.
Zwykle lubisz tę sztuczkę.
Boi się.
Czemu koty lubią się wspinać, a nie schodzić?
Z drogi.
Bo to Rózia wygra ten konkurs
i poleci helikopterem.
Wystarczy jedynie,
by złapała balony i opadnie w dół.
O ile się wzniosą do góry.
Muszko, patrz, co tu mam!
Nie chcesz zejść z tego niewygodnego dachu
do nowego, luksusowego kociego łóżeczka?
Ta ograniczona czasowo oferta obejmuje
idealne do leniuchowania puszyste poduszki.
Skorzystaj z promocji.
No dalej, Muszko.
Prawie ją miałam.
Ja spróbuję. Oby połknęła przynętę.
- Ignasiu! - O rety.
Wybacz. Muszę poćwiczyć celność.
Fuj. Muszę iść się umyć.
Balony były porażką.
Moje legowisko również.
A moja wędka nie chwyciła.
Chyba nikt nie polata helikopterem.
Jesteśmy naukowcami. Nie poddamy się.
Musimy tylko sprawić, by balony poleciały.
Wygodne legowisko było ekstra pomysłem,
ale być może Muszka nie mogła go sięgnąć.
A wędka z przynętą z tuńczyka była genialna.
Musisz tylko poprawić celność.
Gdyby zobaczyła z bliska mój koszyk…
Moje balony mogłyby go tam unieść.
Ale jak sprawić, by tam weszła?
Gdy kosz będzie na górze, zwabimy ją do niego moją wędką.
O ile wyceluję.
Tego nam brakowało. Współpracy.
Połączmy siły
i zabierzmy stamtąd Muszkę i helikopter Artura.
Świetny pomysł!
Bez rywalizacji? Tak!
Ale łącząc siły, jak któreś z was może wygrać?
Nie chcecie nim polatać?
Byłoby naprawdę ekstra,
ale ważniejsze jest uratowanie Muszki i helikoptera.
To dopiero byłoby super.
Zajmijcie się tym. A ja spróbuję czegoś jeszcze.
Czas na laboratorium.
Według Wielkiej Księgi Wynalazków rzeczy mogą się unosić,
gdy są lżejsze od powietrza.
A co może być lżejsze?
Pióra!
Ale nie możemy wypełnić balonów piórami.
Nie.
Ale możemy je napełnić helem!
Jednym z najlżejszych gazów.
On sprawia, że unoszą się w powietrzu.
- Ekstra! - Tak.
Napompujmy balony!
Dzięki nim Muszka wróci na ziemię!
- Brzmisz śmiesznie. - Też chcę spróbować!
Ja też!
Potrzeba tylu balonów, by unieść kosz.
I moją wędkę.
Potrzebujemy przynęty. Skończył mi się tuńczyk.
Muszko.
Przyniosłem twoją ulubioną zabawkę.
Świetny pomysł, by użyć Pana Przytulaska. Do dzieła!
- Tak! - Tak!
Ale super!
Użyliśmy tylu balonów, że udźwigną i kosz, i Muszkę.
A najlepsze…
że używając haczyka zamiast wędki,
nie ma obaw o celność.
Chodź do Pana Przytulanki.
To twoja ulubiona zabawka!
Udało się!
- Tak! - Ale ulga.
Kotek jest w koszyku.
- Udało się wam. - Tak!
Dziękuję!
Cieszymy się, że jesteś z nami.
Tak, głuptasie.
Jest też i helikopter.
Z odrobiną kociej śliny.
Ale była umowa. Mam helikopter, ale kto wygrał?
Potrafi robić sztuczki!
Jest superszybki!
Wirniki to niesamowity wynalazek.
Dzięki, komandorze Artur.
Wszyscy jesteśmy dziś dowódcami. Dzięki za pomoc.
- Jasne. - Pewnie.
Nie ma za co.
Super! Warto było czekać.
- Tak. - Zdecydowanie!
Napisy: Piotr Lipiec