‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪ข้างใต้นี่ ตรงโน้น
‪วิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ที่คุณมอง
‪กับอิกกี้ เพ็ค สถาปนิก
‪และโรซี่‪ ‪รีเวียร์ วิศวกร
‪มีอะไรให้ทำเยอะแยะ และคุณก็ช่วยได้
‪เรื่องน่าสงสัย คำถาม ปริศนา ภารกิจ
‪มีสิ่งมหัศจรรย์ให้ค้นพบ ‪และสมมติฐานให้ทดสอบ
‪วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪มีวิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ ‪เธอกำลังสร้างสมมติฐาน
‪เชื่อมต่อลายจุด ‪เพราะนี่คือนักวิทยาศาสตร์เอด้า ทวิสต์!
‪เหม็นหึ่ง
‪ขอร้อง ออกห้าแต้มนะ
‪- โธ่ ให้ตายสิ ‪- ออกสอง นั่นน้อยกว่าห้าตั้งสามแต้ม
‪นั่นแปลว่า…
‪แฮ่!
‪เธอกลายเป็นมนุษย์หมาป่าแล้ว อิกกี้
‪ตามกฎของก็อบลินและมังกร
‪เธอพูดไม่ได้จนกว่าจะถึงตาต่อไป
‪เธอทำได้แค่หอนเหมือนมนุษย์หมาป่า
‪ฉันทำได้แค่หอนเหรอ
‪ฉันหมายถึง…
‪อิกกี้ เสียงหอนของมนุษย์หมาป่าดังกว่านั้น ‪พยายามหน่อยสิ
‪แหวะ!
‪อะไรไม่รู้ ‪กลิ่นเหมือนลมหายใจของก็อบลินเลย
‪กลิ่นมันเหม็นมากเลย
‪- เหม็นมาก ‪- เหม็นหึ่งสุดๆ
‪เราต้องหาดูว่ามันคือกลิ่นอะไร
‪- หา ‪- พูดว่าอะไรนะ
‪กลิ่นเหม็นนี้เป็น ‪เรื่องน่าสงสัย คำถาม ปริศนา ภารกิจ
‪และเราก็จะไขปริศนาให้ได้
‪ฉันไม่ได้กลิ่นแล้ว มันหายไปไหน
‪ตอนนี้ฉันได้กลิ่นอะไรบางอย่าง กลิ่นเหมือน…
‪ของอร่อยที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยมี
‪นี่แปลว่าซุปผักขึ้นชื่อของฉันกลิ่นหอมเหรอ
‪- หอมมากค่ะ ‪- น่าอร่อยจัง
‪พ่อใช้ผักอะไรเหรอคะ
‪แคร์รอต ขึ้นฉ่าย มะเขือเทศ หัวหอม ‪และกระเทียมเพื่อเพิ่มความอร่อย
‪สลัดก็เหมือนกัน
‪ผักแบบเดียวกับซุป แต่นี่แทบไม่มีกลิ่นเลย
‪- กลิ่นเหม็นกลับมาแล้ว ‪- ใช่
‪ตามกลิ่นไปกันเถอะ
‪พรมมีกลิ่นเหมือนพรม แต่ไม่เหม็น
‪กลิ่นเหมือนหนังสือ
‪มันไม่ใช่กลิ่นกระบะทรายของมูชู
‪น่าแปลกที่กลิ่นมันโอเคมากเลย
‪ใช่ ทรายแมวถูกออกแบบมา ‪เพื่อดูดซับกลิ่นเหม็น
‪อาเธอร์กับฉันผลัดกันทำความสะอาดมันทุกวัน
‪ต้นตอของกลิ่นเหม็น ‪รองเท้าเทนนิสของอาเธอร์
‪- กลิ่นเหม็นหึ่งสุดๆ ‪- พวกเธอทำอะไรกัน
‪เราเพิ่งค้นพบสิ่งที่น่าทึ่ง ‪รองเท้าของพี่เหม็นหึ่งเลย
‪ฉันรู้ ตอนฉันใส่เล่นเทนนิสมันไม่เหม็น ‪มันเหม็นแค่ตอนฉันถอดมันออก
‪สังเกตได้เยี่ยมมาก อาเธอร์
‪พี่ชอบรองเท้าเหม็นๆ เหรอ
‪เปล่า ฉันไม่อยากให้รองเท้าฉัน ‪ทำให้ทั้งบ้านเหม็นหึ่ง
‪ฉันถึงได้จะลองใช้สิ่งนี้ไง
‪แม่ใช้น้ำหอมนี่เพื่อให้ตัวแม่หอม
‪มันอาจจะทำให้รองเท้าฉันหอมก็ได้
‪การทดสอบ เราสังเกตได้ไหม
‪ได้มั้ง
‪มันกลิ่นเหมือนแม่เลย
‪แต่ตอนนี้กลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นเหม็น
‪มันเลยกลิ่นเหมือนแม่เธอผสมกับกลิ่นเหม็น
‪ฉันไม่มีทางทำให้รองเท้าพวกนี้หายเหม็นได้เลย
‪มีวิธีแก้ปัญหาด้วยวิทยาศาสตร์แทบทุกอย่าง
‪มาดูกันว่าเราจะแก้ปัญหานี้ได้ไหม
‪- นั่นหมายถึงระดมสมองเหรอ ‪- ปิ๊ง! ถูกต้อง!
‪เยี่ยม เพราะฉันคิดออกแล้ว
‪ฉันตัวเหม็นเมื่อไหร่ แม่จะให้ฉันไปอาบน้ำ
‪เราอาบน้ำรองเท้าของอาเธอร์ได้
‪ฉันชอบเวลาอาบน้ำ
‪มันคือตอนที่ฉันคิดคำถามที่ดีที่สุดของฉันออก
‪แต่รองเท้าที่เปียกและลื่น ‪อาจเป็นอันตรายต่ออาเธอร์
‪ก็จริง เราเอามันใส่เครื่องปั่นแห้งได้ไหม
‪นั่นอาจทำให้รองเท้าพังได้
‪โชคดีที่ฉันมีความคิดอีกอย่าง
‪ในเมื่อทรายแมวดูดซับกลิ่นเหม็น
‪เทมันใส่ในรองเท้าอาจทำให้หายเหม็นได้
‪ความคิดดี แต่ถ้ามูชูคิดว่า ‪รองเท้าของอาเธอร์เป็นกระบะทรายของมันล่ะ
‪- ไม่นะ มูชู ‪- ฉันดูไม่ได้
‪ฉันมีความคิดอีกอย่าง
‪เราประดิษฐ์สเปรย์พิเศษที่กำจัดกลิ่นได้
‪- เหมือนน้ำหอม ‪- ใช่
‪แต่แทนที่จะทำให้มันมีกลิ่นหอม
‪เราจะทำให้มันไม่มีกลิ่นอะไรเลย
‪- ไม่มีกลิ่นหอมเหรอ ‪- ใช่
‪แต่เราไม่อยากทำรองเท้าของอาเธอร์พัง ‪โดยไม่ได้ตั้งใจ
‪เราทดสอบมันดูก่อนได้
‪ปีที่แล้วฉันโตจนใส่ไม่ได้
‪แม่เลยบอกว่าฉันใช้มันสำหรับวิทยาศาสตร์ได้
‪เราแค่ต้องทำให้มันเหม็นสุดๆ ก่อนที่จะใช้มัน
‪โหลดห้องแล็บ
‪กลิ่นเหมือนความสำเร็จ
‪เหม็นชะมัด
‪ไม่รู้ว่าจมูกฉันทนความสำเร็จขนาดนี้ได้ไหม
‪จมูกเธออาจไม่ต้องทนกับมันก็ได้
‪บางครั้งนักวิทยาศาสตร์ก็ต้องการอุปกรณ์พิเศษ ‪สำหรับการทดสอบบางอย่าง
‪- เราพร้อมแล้ว เริ่มกันเลย ‪- ใช่
‪โธ่ ไม่นะ
‪นั่นเป็นความล้มเหลวที่เหนอะหนะที่สุด ‪เท่าที่ฉันเคยเห็น มันคือเหลวเหนอะ
‪ไม่ก็เหนอะเหลว อาเธอร์อาจพูดถูก ‪การกำจัดกลิ่นเหม็นรองเท้าของเขาเป็นไปไม่ได้
‪ขอโทษ เสียงท้องฉันร้องน่ะ
‪เมื่อไหร่จะถึงเวลาอาหารค่ำสักที ‪ซุปของพ่อเธอหอมมากเลย
‪ฉันรู้ สลัดก็น่าจะอร่อยเหมือนกัน
‪ถึงมันจะไม่หอมเท่าซุปก็เถอะ
‪เดี๋ยว ทำไมมันไม่หอมเท่าซุปล่ะ
‪- มันมีส่วนผสมเหมือนกัน ‪- ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมกลิ่นมันต่างกัน
‪ฉันรู้แค่ว่าซุปร้อนๆ อร่อยๆ ‪ทำให้ท้องฉันรู้สึกดีและอุ่น
‪ซุปร้อน
‪แต่สลัดเย็น
‪ฉันรู้จักสีหน้าแบบนั้น เธอมีสามมุติฐานเหรอ
‪ใช่
‪ฉันมีสมมติฐาน ฉันมีสมมติฐาน
‪- นั่น ‪- การสังเกต
‪- คือนี่เหรอ ‪- คำอธิบาย
‪ถูกหรือผิด มาค้นหากันว่าคำตอบคืออะไร
‪มันอาจจะไม่ถูกต้อง แต่เราจะค้นหา
‪ว่าทฤษฎีนี้มันเกี่ยวกับอะไร
‪- เดาอย่างมีเหตุผล ‪- การทดสอบจะผ่านไหม
‪ผ่านสิ นั่นแหละคือสมมติฐาน
‪ฉันมีสมมติฐาน ฉันมีสมมติฐาน
‪ไปดูกันเถอะว่ามันถูกต้องแค่ไหน
‪ไปกันเลย!
‪สมมติฐานของเราคือ ‪ของร้อนมีกลิ่นมากกว่าของเย็น
‪อุณหภูมิทำให้กลิ่นแตกต่างกันได้จริงเหรอ
‪พอมันร้อน โมเลกุลจะเคลื่อนที่เร็วมาก ‪และเด้งไปเด้งมาแบบนี้
‪เหมือนพ่อมดยิงลูกไฟ
‪ใช่เลย
‪แล้วพอมันเย็น โมเลกุลจะเคลื่อนที่ช้าลง
‪แบบนี้
‪ฉะนั้นกลิ่นจะเดินทาง ‪ไปในอากาศได้เร็วขึ้นเมื่อมันร้อน
‪นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดอยู่ แต่มีทางเดียวที่จะรู้ได้
‪คิดอะไรเจ๋งๆ สิ เพราะในนี้มันกำลังจะร้อนมาก
‪เราเทเลพอร์ตมาดวงอาทิตย์หรือไงนี่
‪ขอน้ำหน่อย หิวน้าจังเลย
‪ฉันชอบความร้อนแห้งๆ
‪ฉันว่ามันร้อนพอที่จะ ‪ทดสอบสมมติฐานของเราแล้วละ
‪- พร้อมทดสอบดมกลิ่นหรือยัง ‪- ไม่รู้ว่าฉันจะทนเหม็นได้แค่ไหน
‪เธอทำได้น่า อิกกี้ เร็วเข้า เริ่มกันเลย
‪นับถึงสามนะ หนึ่ง สอง สาม!
‪กลิ่นมันเหม็นที่สุดเท่าที่ฉันเคยดมมาเลย
‪และก็เป็นกลิ่นเหม็นหึ่งที่สุด ‪เท่าที่ฉันเคยได้กลิ่นมาเลย
‪ดูเหมือนความร้อนทำให้อะไรๆ กลิ่นแรงขึ้น ‪แต่เพื่อพิสูจน์สมมติฐานของเรา
‪มาดูว่าความเย็นทำให้กลิ่นน้อยลงไหม
‪จัดความเย็นมาเลย
‪เอาความร้อนกลับมาเถอะ
‪เราต้องดูก่อนว่าความเย็นทำให้ ‪รองเท้าของอาเธอร์หายเหม็นไหม พร้อมยัง
‪หนาวจัง
‪มันกลิ่นเหมือนไม่มีกลิ่นอะไรเลย
‪มันไม่เหม็นเลยสักนิด
‪- แปลว่าเราพิสูจน์สมมติฐานแล้ว ‪- แปลว่าเราอุ่นได้แล้วเหรอ
‪ใช่
‪ดีขึ้นเยอะเลย
‪เว้นแต่ว่าในเมื่อตอนนี้มันไม่เย็นแล้ว ‪รองเท้าของอาเธอร์ก็จะเหม็นเหมือนเดิม
‪เราต้องหาวิธีทำให้รองเท้าของเขาเย็น ‪เวลาไม่ได้ใส่มัน จะได้ไม่เหม็น
‪วิธีแก้ปัญหามันชัดเจนอยู่แล้ว
‪เราแช่แข็งรองเท้าของอาเธอร์ ‪เป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์
‪นั่นจะช่วยแก้ปัญหาได้
‪แต่ฉันคิดว่าอาเธอร์อยากได้รองเท้าเทนนิสนะ ‪ไม่ใช่รองเท้าสเกตน้ำแข็ง
‪ไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย
‪ให้เขาเก็บมันไว้ในช่องแช่แข็งดีไหม
‪แต่แม่ฉันคงไม่ชอบให้มีรองเท้าสกปรกๆ ‪วางไว้ข้างๆ อาหารหรอก
‪แล้วถ้าเราสร้างกล่องใส่รองเท้า ‪ที่เหมือนตู้แช่แข็ง
‪สำหรับรองเท้าของอาเธอร์ล่ะ
‪ตู้แช่แข็งที่ออกแบบเยี่ยมๆ ‪เราทำให้มันดูเหมือนวังน้ำแข็งได้
‪สุดยอด! เราสร้างมันกันเถอะ
‪- เธอทำอะไรรองเท้าฉัน ‪- แช่แข็งกลิ่นเหม็นน่ะ
‪เดี๋ยว ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
‪นั่นก็เพราะอากาศเย็น ‪ทำให้กลิ่นเหม็นไม่คละคลุ้งไปทั่วไง
‪เธอพบวิธีป้องกันไม่ให้ ‪รองเท้าฉันเหม็นไปทั่วบ้านแล้วเหรอ
‪- ใช่แล้ว ‪- ใช่
‪สุดยอดเลย ขอบใจนะ พวกเธออาจ ‪ค้นพบอะไรบางอย่างด้วยวิทยาศาสตร์นี้
‪กลิ่นอะไรน่ะ
‪กลิ่นหอมน่ากินจัง ‪ต้องเป็นซุปผักขึ้นชื่อของพ่อแน่ๆ เลย
‪- ใช่แล้ว ‪- ใช่
‪- แน่นอน ‪- แค่ซุป
‪ไม่มีอย่างอื่น เช่นรองเท้าหรืออะไรทั้งนั้น
‪รองเท้าเหรอ
‪ซุปนี่รสชาติดีพอๆ กับกลิ่นของมันเลย
‪สลัดก็อร่อยมากด้วย
‪ขอบใจนะ ฉันดีใจที่เธอชอบ
‪หนูก็ดีใจที่บ้านนี้มีแต่กลิ่นซุปอย่างเดียว
‪ผมก็ดีใจ
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีค่ะ ฉันเรเชล ดัตตัน เป็นนักจุลชีววิทยา
‪วันนี้เราจะพูดถึงสิ่งที่ทำให้ชีสเหม็น
‪เริ่มกันเลย
‪วันนี้เรามาที่ร้านขายชีส
‪เพื่อดูจุลินทรีย์บางอย่างกันให้ชัดๆ
‪ซึ่งมันทำให้ชีสทั้งอร่อยและเหม็น
‪จุลินทรีย์เป็นเซลล์ที่เล็กมาก ‪จนคุณมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
‪คุณต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ดูมัน
‪จุลินทรีย์พวกนี้พบได้ทุกที่
‪จะพบพวกมันได้ในมหาสมุทร ในดิน ‪และอาหารบางอย่างที่เรากิน
‪จริงๆ แล้ว สิ่งที่เราได้กลิ่นรอบๆ ตัวเราในโลก
‪ไม่ใช่แค่ชีส ที่จริงแล้ว เป็นเพราะจุลินทรีย์
‪จุลินทรีย์ที่เราดูอยู่ตอนนี้
‪เป็นหนึ่งในแบคทีเรียที่พบมากที่สุดในชีส
‪มันทำให้เกิดรสชาติที่อร่อยมากบนชีส
‪แต่ก็ทำให้มันเหม็นด้วย
‪ดังนั้น หนึ่งในหลายๆ สิ่งที่ผู้ผลิตชีสทำ
‪เพื่อควบคุมปริมาณการเติบโตของจุลินทรีย์บนชีส
‪ก็คือพวกเขาควบคุมอุณหภูมิ
‪อุณหภูมิยิ่งอุ่น ชีสก็ยิ่งเหม็น
‪ชีสนี้เป็นชีสชนิดพิเศษจากฝรั่งเศส
‪และรูพวกนี้เกิดจากแมลงตัวเล็กๆ
‪แมลงตัวเล็กๆ พวกนั้นเรียกว่าไรชีส
‪ตัวไรจะสร้าง
‪รสชาติและกลิ่นที่น่าสนใจบนชีส
‪จึงไม่ใช่แค่จุลินทรีย์ที่สร้างกลิ่นได้
‪สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่อาศัยอยู่บนชีสก็เช่นกัน
‪- สวัสดีค่ะ ‪- เกร็ดความรู้
‪หนึ่งในจุลินทรีย์ที่เติบโตบนชีสและทำให้มันเหม็น
‪คือจุลินทรีย์ชนิดเดียวกับที่เติบโตบนเท้าของเรา
‪ดังนั้นเวลาคนคิดว่า ‪ชีสเหม็นๆ กลิ่นเหมือนเท้าเหม็นๆ
‪ก็เป็นเพราะจุลินทรีย์ชนิดเดียวกันเติบโต
‪และสร้างกลิ่นเหม็นๆ แบบเดียวกัน
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪โรซี่เลี้ยงหิน
‪- ของเล่นแมวชิ้นใหม่ของมูชูเสร็จแล้ว ‪- เจ๋งเลย
‪ฉันคำนวณแล้วมันเป็นส่วนผสมที่ลงตัว ‪ทั้งหงิกๆ งอๆและมีกรุ๊งกริ๊ง
‪มาดูกันว่ามันจะชอบไหม
‪ใช่ มันชอบ
‪โดยเฉพาะที่มันมีเสียงกริ๊งๆ ‪ทำไมแมวถึงชอบของที่มีเสียงกริ๊งๆ
‪มูชูน่ารักจัง
‪ฉันอยากมีสัตว์เลี้ยงมั่ง
‪แต่เพราะแม่ฉันเดินทางไปทำงาน ‪แม่บอกว่าเราให้บ้านดีๆ กับมันไม่ได้
‪ฉันว่ามันก็สมเหตุสมผลนะ ‪การดูแลสัตว์เลี้ยงเป็นงานหนัก
‪- แต่เธออาจมีสัตว์เลี้ยงที่ไม่ต้องดูแลได้ ‪- อย่างเช่นปลาทอง
‪มันว่ายน้ำทั้งวัน ไม่ต้องพามันเดินเล่นด้วยซ้ำ
‪แต่ก็ต้องให้อาหารมันอยู่ดี
‪และก็กอดมันยากด้วย
‪งั้นเลี้ยงลิงก็ได้ มันชอบกอดและก็ชอบเล่น
‪- อาจจะเยอะไปหน่อย ‪- ก็จริง
‪แล้วแมลงเต่าทองล่ะ
‪เราไม่ต้องพามันเดินหรือเล่นกับมัน ‪และมันก็น่ารักด้วย
‪แต่มันต้องการอาหารและพื้นที่สำหรับไต่ไปมา
‪แถมยังหายง่ายด้วย
‪มานี่มา แมลงเต่าทอง
‪ก็จริง เราไม่อยากเหยียบแมลงเต่าทอง ‪ที่หลงทางในบ้านเรา
‪งั้นเธอก็ต้องการสัตว์เลี้ยงที่ไม่กินอาหาร
‪ไม่ต้องเล่น ไม่ต้องกอด
‪ฟังดูเหมือนหินเลย
‪ใช่ ฉันเลี้ยงหินได้
‪ฉันพูดเล่นน่ะ
‪ฉันไม่ได้พูดเล่น ไปหาหินให้ฉันเลี้ยงกันเถอะ
‪ไปหาในสวนหลังบ้านฉันก็ได้
‪หินพวกนั้นมีบ้านอยู่แล้ว
‪ฉันอยากได้หินป่าที่ต้องการบ้าน
‪แต่เราจะหาหินป่าได้ที่ไหน
‪ฉันรู้ สวนสาธารณะไง
‪- หวัดดีค่ะ แม่ ‪- เอด้า ตกใจหมดเลย ว่าไงจ๊ะ
‪หนูจะขอให้แม่พาเราไปที่สวนสาธารณะ ‪แต่แม่ทำงานอยู่…
‪แม่ทำงานอยู่… กับปริศนาอักษรไขว้นี่น่ะจ้ะ
‪แม่
‪แม่ติดปัญหาเรื่องงานอยู่
‪เวลาเป็นอย่างนั้น ‪ปกติแล้วการพักสมองจะช่วยได้จ้ะ
‪ให้แม่พาลูกไปที่สวนสาธารณะเถอะ ‪แม่จะได้พักสมอง
‪เย่ เรามาถึงแล้ว
‪นี่จ้ะ ตรงนี้ดูน่านั่งดี
‪ขอบคุณค่ะ แม่ ‪เราจะไปหาหินป่าสัตว์เลี้ยงกันนะคะ
‪หินป่าสัตว์เลี้ยงเหรอ โอเค อย่าให้อาหาร ‪พวกมันนะ และก็อยู่ในที่ที่แม่เห็นลูกด้วย
‪ได้ค่ะ
‪ที่นี่มีหินเยอะมากเลย ‪ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี
‪ก้อนนี้สีน้ำเงินและกลมๆ มันเป็นเงาดีด้วย
‪ฉันชอบ อาจจะน่ะ
‪ดูก้อนนี้สิ
‪มีตะไคร่น้ำอยู่ข้างบนด้วย มันน่ารักมากเลย
‪ก้อนนี้ฉันก็ชอบ
‪สองก้อนนี้เหมือนฝาแฝดเลย
‪ดีจัง ก้อนนี้มีรอยแตกเจ๋งๆ ด้วย
‪มีให้เลือกเยอะมากเลย หากันต่อเถอะ
‪โรซี่ นั่นเป็นสัตว์เลี้ยงกองโตเลยนะ
‪ใช่ เราจะเลือกยังไงดี ‪ว่าจะเอาก้อนไหนกลับบ้าน
‪เป่ายิ้งฉุบกันดีไหม
‪ฉันไม่มีทางเลือกแค่ก้อนเดียวหรอก
‪กินทุกก้อนมีบางอย่างที่พิเศษในตัวมัน
‪อย่างเจ้ามอสซี่
‪นุ่มนิ่มน่ารัก
‪น่ารักจังเลย
‪ร็อกโกกับมิลล่าเป็นพี่น้องกัน
‪ฉันแยกพวกมันไม่ได้
‪และชิปปี้มีรอยแตก
‪จะไม่มีใครต้องการมัน นอกจากฉัน ‪ฉันเลยต้องเอาพวกมันไปให้หมด
‪โอเค มีปัญหาแค่อย่างเดียว ‪เราจะเอาพวกมันกลับบ้านยังไง
‪ง่ายมาก ใส่กระเป๋าไปไง
‪ฉันยกขาไม่ไหว
‪มันหนักมากเลย
‪โอเค ใส่กระเป๋าไปไม่ได้
‪ฉันเอาผ้าพันคอห่อไปก็ได้
‪อย่าหล่นนะ
‪อย่าหล่น
‪ใครเป็นหินที่ดี แกเป็นหินที่ดี
‪มันหล่นตลอดเลย
‪ฉันว่ามันคงยังไม่เชื่อง คงจะฝึกยากมากแน่
‪รู้ไหมว่าเราต้องทำยังไง
‪ฉันรู้ ระดมสมอง
‪ความคิดเยี่ยม
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เสนอความคิดทุกอย่างที่คุณมี ‪ไม่มีความคิดไหนที่ไม่ดี
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪รวบรวมเพื่อนๆ มา ‪แล้วหาว่ายังไง อะไร ทำไม
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪ให้จินตนาการของเรา ‪กลายเป็นการสร้างสรรค์ใหม่ที่ยอดเยี่ยม
‪เมื่อเราระดมสมอง ระดมสมอง ‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เฮ่!
‪ถ้าเราเสกให้มันไปโผล่ที่บ้านล่ะ ‪โอมมะกึกลึกกึ๋ย
‪ไม่ใช่สิ โอมมะลุกกุ๊กกู๋
‪แต่ฉันจำคาถาไม่ได้ ‪ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาใหญ่ขึ้นได้
‪ถ้าเราเอาบ้านเธอติดล้อแล้วเข็นมาที่นี่ล่ะ
‪ฉันเดาประมาณว่า ‪เราคงต้องใช้ล้อเยอะมากจนนับไม่ถ้วน
‪ใช่ เธอพูดถูก
‪เราให้แมลงเต่าทองบินพามดที่แบกหินได้มาก็ได้
‪มดแข็งแรงนะ
‪แต่แมลงเต่าทองไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้น
‪มีความคิดอื่นอีกไหม
‪ฉันคิดไม่ออกแล้ว
‪ยูนิคอร์นล่ะ
‪นี่ ปกติฉันเป็นคนพูดแบบนั้น
‪มด แต่ไม่ใช้แมลงเต่าทอง
‪ยูนิคอร์น
‪ฉันพูดไปแล้ว
‪ชีส
‪ชีสเหรอ
‪ฉันหิวแล้ว
‪- ไม่นะ ฉันว่าเราหมดความคิดแล้วละ ‪- อะไรนะ เราไม่เคยหมดความคิด
‪เราต้องระดมสมองกันต่อไป
‪ฉันต้องเอาหินสัตว์เลี้ยงกลับบ้านให้ได้
‪แต่ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว ‪รู้สึกว่าสมองฉันอย่างกับแป้งเปียก
‪เหลวๆ เละๆ สมองฉัน
‪คือสมองฉันก็เหลวๆ เละๆ น่ะ
‪- ถ้าสมองฉันเหลวๆ เละๆ ไปตลอดล่ะ ‪- เราจะทำยังไงดี เราติดแหง็กเลย
‪ติดแหง็ก
‪ถ้าเราเอาหินติดไว้กับ…
‪โอย ไม่รู้สิ
‪เหมือนสมองฉันแตกแล้วเลย
‪เดี๋ยวก่อน
‪แม่ติดปัญหาเรื่องงานอยู่
‪เวลาเป็นอย่างนั้น ‪ปกติแล้วการพักสมองจะช่วยได้จ้ะ
‪ฉันว่าฉันเชื่อมต่อลายจุดได้แล้วละ
‪แม่ฉันพักสมองเพราะติดปัญหาเรื่องงาน
‪เราติดแหง็กอยู่ บางทีเราอาจต้องพัก
‪พักด้วยการเล่น
‪ไม่ เราคิดควร
‪ไม่ใช่สิ เราควรคิด
‪โอเค เราพักก่อนก็ได้
‪ดอกทานตะวันพวกนี้ ‪ดูน่าจะเป็นหนังสติ๊กที่เจ๋งมากเลย
‪ใครจะไปรู้ว่าดอกทานตะวันเป็นการออกแบบ
‪ที่มหัศจรรย์
‪มันเหมือนมีดอกไม้เล็กๆ อยู่ในดอกไม้
‪ก็มีน่ะสิ ดอกทานตะวัน ‪สร้างจากดอกไม้เล็กๆ หลายพันดอก
‪มันกลิ่นหอมมากเลย
‪ทำไมดอกไม้ถึงหอมจัง
‪เฮ่! สมองฉันคิดข้อมูลและคำถามได้อีกแล้ว
‪- สมองฉันก็ไม่รู้สึกเหลวๆ เละๆ ‪- การพักเล่นของเราได้ผล
‪เย่! ระดมสมองกันต่อเถอะ
‪ฉันรู้แล้ว เราหว่านเสน่ห์นกฮูก ‪ให้บินเอาหินกลับบ้านให้เราได้
‪ฉันมีเสน่ห์มากนะ
‪กลางวันนกฮูกไม่ทำงาน ‪มันหากินกลางคืน
‪จริงสิ มันตื่นแค่ตอนกลางคืน
‪เราสร้างรถไฟเหาะเพื่อขนหินไปได้
‪ฉันชอบความคิดนั้นนะ
‪แต่ถ้ารถไฟเหาะโคลงเคลง ‪แล้วหินกลิ้งหล่นออกมาล่ะ
‪มันก็จะเป็นรถไฟเหาะร็อกแอนด์โรลไง
‪เราอาจสร้างอะไรสักอย่างเพื่อลากหินได้
‪ใช่ เราเรียกมันว่าโรซี่ร็อกฮอลเลอร์ก็ได้
‪ความคิดเยี่ยม มาสร้างกันเถอะ
‪มันมีตาข่ายใหญ่สำหรับใส่หินด้วยก็ได้
‪- และโครงที่จะยึดมันไว้ ‪- และก็ล้อด้วย
‪เรียบร้อย
‪- ชอบจัง ‪- เยี่ยม
‪ไปหาวัสดุกันเถอะ
‪เราสานเถาวัลย์พวกนี้เป็นตาข่ายได้
‪- กิ่งไม้พวกนี้จะเป็นโครงที่เยี่ยมมาก ‪- เจอล้อพวกนี้แถวๆ สวนสาธารณะ
‪ฉันสร้างมันเลยได้ไหม ได้ไหม
‪- ได้ ‪- เอาเลย
‪เรามีโรซี่ร็อกฮอลเลอร์แล้ว
‪- สมบูรณ์แบบ ‪- เก่งมาก โรซี่
‪ขอบใจจ้ะ ดูซิว่ามันแข็งแรงพอ ‪สำหรับสัตว์เลี้ยงของฉันไหม
‪เย่ มันแข็งแรงพอ
‪ขนขึ้นรถให้หมดกันเถอะ
‪- สวัสดี ลอร์เรน ‪- สวัสดี
‪เที่ยวบินเป็นไงบ้าง
‪เที่ยวบินไม่ราบรื่นเลย
‪- เข้ามาสิ ‪- แม่
‪ไงจ๊ะ โรซี่ลูกรักของแม่ วันนี้เป็นไงบ้าง
‪หนูมีสัตว์เลี้ยงแล้วค่ะ เยอะเลยด้วย
‪ลูกอะไรนะ
‪มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิดหรอก มาดูสิ
‪รู้จักกับหินสัตว์เลี้ยงของหนูสิคะ
‪นั่นชิปปี้ นี่ร็อกโกกับมิลล่า ‪และนี่ก็มอสซี่
‪แม่ไม่เคยคิดเลยว่าตารางเดินทางของแม่แบบนี้ ‪เราจะมีสัตว์เลี้ยงได้
‪แต่ก้อนหินเหรอ
‪สร้างสรรค์จริงๆ
‪เก่งมากลูก
‪ใช่ไหม สามคนนี้เก่งที่สุดกับการแก้ปัญหาต่างๆ
‪เราคิดอะไรไม่ออกกันแล้ว แล้วเราก็พักเล่นกัน
‪เหมือนการพักสมองของแม่ไง แต่เราเล่นกัน
‪- แม่พูดถูก มันได้ผลจริงๆ ‪- แม่ดีใจที่มันช่วยได้จ้ะ ลูก
‪พาสัตว์เลี้ยงของลูกกลับบ้านกันเถอะ
‪โอเค แต่ก่อนอื่น…
‪เธอควรเอาสีน้ำเงินไป อิกกี้ เธอผูกพันกับมัน
‪ขอบใจนะ โรซี่
‪เธอเอามอสซี่ไป เอด้า เธอเหมาะจะอยู่ด้วยกัน
‪จริงเหรอ ขอบใจนะ
‪ไม่ต้องห่วงนะ มูชู
‪ฉันอาจมีหินสัตว์เลี้ยง ‪แต่แกก็ยังเป็นแมวตัวโปรดของฉันอยู่
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดี
‪สวัสดีค่ะ ฉันราเคล นูโน ‪เป็นนักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
‪วันนี้เราจะมาคุยกันเรื่องก้อนหินจากอวกาศ
‪เวลาเราคิดถึงก้อนหิน
‪คุณจะคิดถึงก้อนหินที่คุณอาจพบ ‪ที่สวนสาธารณะหรือเวลาไปเดินป่า
‪แต่จริงๆ แล้วมีก้อนหินมากมายลอยอยู่ทั่วอวกาศ
‪เมื่อถึงจุดหนึ่ง พวกมันลอยเข้ามาใน ‪ชั้นบรรยากาศของเราและตกสู่พื้นผิวโลก
‪เรามีพวกมันอยู่ที่นี่ในห้องแสดงอุกกาบาตของเรา
‪ก้อนหินที่มาจากอวกาศแล้วตกลงมาบนโลก ‪เราเรียกว่าอุกกาบาต
‪นี่คืออุกกาบาตเหล็กขนาดใหญ่ของเรา
‪ฉะนั้นถ้าคุณออกไปค้นหาก้อนหิน
‪หนึ่งในหลายวิธีที่คุณจะรู้ว่าคุณเจออุกกาบาต
‪คือดูว่ามันเป็นแม่เหล็กหรือเปล่า
‪ปกติแล้วหินที่อยู่บนโลกจะไม่เป็นแม่เหล็ก
‪ประเภทของก้อนหินที่ลอยอยู่ในอวกาศ
‪มีตั้งแต่ขนาดเล็กเท่าๆ กับอนุภาคของฝุ่น
‪ไปจนถึงขนาดใหญ่เท่าดาวเคราะห์เลยทีเดียว
‪จริงๆ แล้ว โลกเป็นแค่ ‪หินก้อนใหญ่ที่ลอยอยู่ในอวกาศ
‪ที่จริงคุณเห็นก้อนหินจากอวกาศ ‪ที่พุ่งเข้ามายังโลกได้
‪มันคือฝนดาวตก
‪มันคือเศษฝุ่นและหินเล็กๆ ที่เข้ามาใน ‪ชั้นบรรยากาศของเราและเกิดไฟลุกไหม้
‪เราเห็นมันเป็นลำแสงพุ่งไปในท้องฟ้าของเรา
‪คราวหน้าคุณอยู่ข้างนอกตอนกลางคืน ‪อย่าลืมมองขึ้นไป
‪คุณอาจเห็นฝนดาวตกก็ได้ค่ะ
‪เกร็ดความรู้
‪ดวงจันทร์กำลังหดตัว
‪ปรากฏว่าข้างในดวงจันทร์
‪มีหินที่ร้อน
‪แต่เมื่อมันเย็นลง มันจะหดตัว
‪ดวงจันทร์ทั้งดวงจึงเล็กลง
‪แต่ไม่ต้องห่วง คุณจะยังเห็นมันได้อยู่ค่ะ
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง