‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪ข้างใต้นี่ ตรงโน้น
‪วิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ที่คุณมอง
‪กับอิกกี้ เพ็ค สถาปนิก
‪และโรซี่ รีเวียร์ วิศวกร
‪มีอะไรให้ทำเยอะแยะ และคุณก็ช่วยได้
‪เรื่องน่าสงสัย คำถาม ปริศนา ภารกิจ
‪มีสิ่งมหัศจรรย์ให้ค้นพบ ‪และสมมติฐานให้ทดสอบ
‪วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪มีวิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ ‪เธอกำลังสร้างสมมติฐาน
‪เชื่อมต่อลายจุด ‪เพราะนี่คือนักวิทยาศาสตร์เอด้า ทวิสต์!
‪มุมนกมอง
‪ความคิดเยี่ยมเลยนะที่ทำชุดหัวนกนี่ โรซี่
‪เหมาะสำหรับการดูนก
‪ใช่แล้ว ว่าไหม ‪แน่ใจนะว่าเราไม่ต้องใส่ชุดนกทั้งตัว
‪เราต้องการแค่หัว นกจะได้ไม่เห็นเราดู
‪- จะได้ไม่ทำให้พวกมันกลัว ‪- พวกมันทำให้ฉันกลัว
‪ฉันไม่อยากให้พวกมันดูฉันดูพวกมัน
‪แต่ฉันจะทำเพื่อวิทยาศาสตร์ ‪และเพื่อนรักของฉัน
‪ไม่เอาน่า พูดให้น้อยลง ร้องให้มากขึ้น ‪ฉันหมายถึงดูนกน่ะ
‪ไม่มีขน!
‪- ประหลาด! ‪- สังเกตเก่งมาก อิกกี้
‪- นกตัวนี้เพิ่งฟักออกจากไข่ ‪- ฟักอะไรนะ
‪หายไวๆ นะ!
‪ไม่ ลูกนกคือนกที่เพิ่งฟักออกจากไข่ ‪พวกมันไม่มีขน
‪เข้าใจแล้ว
‪นั่นแม่นก
‪กำลังให้อาหารลูกของมัน
‪ตอนนี้ลูกนกมีขนนิดหน่อยแล้ว
‪แปลว่ามันกำลังกลายเป็นลูกนกที่มีปีก
‪ค่อยประหลาดน้อยลงหน่อย
‪แม่นกกำลังจะบินไปแล้ว
‪อาจจะไปหาอาหาร
‪ซึ่งมันทำทุกวันในเวลา… ตอนนี้!
‪- รังนก ‪- ไม่นะ!
‪เราต้องไปตรงนั้นเดี๋ยวนี้
‪ไม่!
‪มูชู!
‪ได้แล้ว!
‪ฉันรับเอง!
‪ฉันรับไม่ได้
‪มูชู ฉันรู้ว่าแมวต้องไล่ตามนก แต่ทำตัวดีๆ หน่อย
‪ดูมันสิ มันตัวเล็กมากเลย มันต้องการแม่ของมัน
‪จากบันทึกของฉัน มันเพิ่งออกไปหาอาหาร
‪และจากที่เราสังเกตในช่วงสองสามวันมานี้
‪อย่างน้อยก็อีกสี่ชั่วโมงมันถึงจะกลับมา
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง เราต้องระดมสมอง
‪ฉันรู้แล้ว เราทำเปลญวนเล็กๆ ‪แล้วผูกมันไว้กับต้นไม้ก็ได้
‪แล้วลมล่ะ มันอาจตกลงมาก็ได้
‪ก็จริง แบบนั้นคงน่ากลัวมากเลย
‪ฉันสร้างบ้านนกที่มีห้องและระเบียงเยอะๆ ได้
‪แท่นลงจอด น้ำพุช็อกโกแลต
‪ฟังดูเยี่ยมมากเลย ‪แต่มันไม่เยอะไปสำหรับนกเหรอ
‪เธอพูดถูก
‪เราให้มันอยู่ในผมของฉันก็ได้ ‪แม่ฉันบอกว่ามันเหมือนรังนกเลย
‪แต่ถ้ามีนกหลายตัวคิดว่าผมเธอเป็นรังนกล่ะ
‪ใช่ แบบนั้นคงจะแย่มากเลย
‪ใช่แล้ว!
‪ไม่ใช่หรอก
‪ฉันไม่อยากให้นกอยู่ในผมฉันเป็นฝูง ‪กว่าจะหยิบขนออกหมดคงนานเป็นชาติ
‪ไม่ เราสร้างรังใหม่ให้นกได้ ‪แต่ไม่ใช่ในผมของโรซี่
‪- ความคิดเยี่ยม ‪- สุดยอด
‪วางมันไว้ตรงนี้ตอนเราทำงาน
‪เอาละ เจ้านกน้อย ‪เราจะสร้างรังใหม่ให้แกนะ
‪แล้วเราจะทำรังยังไง
‪ก่อนอื่น มาดูกันว่ารังของมันทำมาจากอะไร ‪โหลดห้องแล็บ
‪ฉันจะไปเอากล้องจุลทรรศน์
‪ฉันชอบดูว่าสิ่งต่างๆ ทำมาจากอะไร ‪วิศวกรรม 101
‪เหลือเชื่อ!
‪ดูกิ่งไม้สิ
‪วิธีที่มันสานเข้าออกจากกัน ‪และก็มีขนฟูๆ ด้วย
‪นี่เป็นวิศวกรรมที่มหัศจรรย์มาก
‪นกเป็นสถาปนิกที่เก่งมาก
‪เป็นวิศวกรด้วย
‪ใครจะไปรู้
‪โอเค ดูเหมือนว่ารังที่เราทำ
‪ควรมีกิ่งไม้ ใบไม้ และขนฟูๆ
‪และก็ของตกแต่งที่เป็นประกายวิบวับ
‪ฉันมีไอเดียสำหรับการออกแบบ
‪และก็… เสร็จแล้ว!
‪- เจ๋งมากเลย ‪- ไปหาวัสดุกัน
‪ฉันมีใบไม้
‪ฉันมีกิ่งไม้เยอะมาก ‪เธอน่าจะเรียกฉันว่า "ทวิกกี้" แทน "อิกกี้" นะ
‪และโรซี่ก็ตามมาด้วยดอกแดนดิไลอัน
‪กับของมีประกายวิบวับ ‪เร็วเข้า มาสร้างรังนกกันเถอะ
‪อีกแค่กิ่งเดียว
‪และก็… เสร็จแล้ว!
‪- ชอบการออกแบบนะ อิกกี้ ‪- ขอบใจ
‪ฉันได้แรงบันดาลใจจากกิ่งไม้ที่สานในรังเดิมน่ะ
‪เอานกใส่เข้าไปเถอะ
‪เดี๋ยว!
‪เราควรทดสอบรังก่อน ‪ให้แน่ใจว่ามันปลอดภัยสำหรับนก
‪เราเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือเปล่า ‪แน่นอน เราควรทดสอบ
‪แต่ทดสอบยังไงล่ะ
‪เราทำนกทดลองได้ ‪ตัวเล็กและนุ่มเหมือนลูกนก
‪กฎของโรซี่ข้อ 32
‪ฉันรู้ พกลูกโป่งติดตัวเสมอ แต่มันเกี่ยวอะไรกับ…
‪นกฮูกแก่ๆ ฉลาดๆ นี่ใช้ได้ไหม
‪- เจ๋งดี ‪- มันเยี่ยมมากเลย
‪มันกลัว
‪ถ้า "มัน" หมายถึงฉันล่ะก็ เธอพูดถูก
‪ดูหน้ามันสิ มันไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่เลย
‪ฉันว่ามันไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่ ‪ตอนที่มันกระโดดใส่ฉัน
‪ฉันว่ารังมีกิ่งไม้มากเกินไปสำหรับนก
‪ใช่ ฉันว่าเธอพูดถูก
‪มันนุ่มมากเลย อยากจับมันดูไหม อิกกี้
‪ไม่ละ ไม่เป็นไร
‪ฉันว่ามันชอบเธอนะ
‪มันน่ารักดีนะ
‪ขนของมันก็นุ่มมากเลย
‪นุ่ม! ฉันคิดออกแล้ว
‪กิ่งไม้น้อยลง ใบไม้และขนฟูๆ เยอะขึ้น ‪รังนี้กิ่งไม้ไม่เยอะเกินไปแน่
‪มันนุ่มมากๆ เลย
‪ไม่นะ!
‪ฉันอยากออกแบบรังสวยๆ ที่สร้างสรรค์ให้แกนะ
‪แต่ฉันว่าฉันเป็นสถาปนิกไม่เก่งเท่านกน่ะ
‪ฉันยอมแพ้
‪ฉันทำไม่ได้ ฉันจะเลิกทำ
‪ผ่านมันไปไม่ได้ เจอทางตัน
‪มันเป็นไปไม่ได้เลยในเมื่อฉันเห็นแต่อุปสรรค
‪กลัวว่าฉันจะล้มเหลว ฉันเลยเลิกทำ
‪พยายามไปก็ไม่มีประโยชน์
‪ไม่มีทางที่เราจะชนะได้
‪อย่ายอมแพ้
‪อย่าเลิกทำ
‪ต้องลุกขึ้นมาแล้วลองใหม่อีกครั้ง
‪ความผิดพลาดอาจเป็นความโชคดี
‪อุบัติเหตุที่น่ายินดีมันเกิดขึ้นได้
‪อย่ายอมแพ้
‪อย่าเลิกทำ
‪คุณอาจทำให้ความล้มเหลวเป็นเพื่อนรักของคุณได้
‪แล้วก็ลองๆๆ
‪ต้องลุกขึ้นมาแล้วลองใหม่อีกครั้ง
‪โอเค ฉันจะลองใหม่อีกครั้ง
‪แต่ฉันจะเริ่มตรงไหนดี
‪จากบันทึกของฉัน
‪รังเดิมมีกิ่งไม้ นุ่มและเป็นประกาย ใช่ไหม
‪ใช่ รังแรกของฉันมีกิ่งไม้เยอะไป ‪รังที่สองของฉันก็นุ่มเกินไป
‪และไม่ค่อยเป็นประกาย
‪เราแค่ต้องทำให้ทั้งสองอย่างลงตัว
‪และเป็นประกาย
‪จิ๊บๆๆ
‪เธอทำอะไรน่ะ
‪พยายามถามนกว่ามันอยากได้รังแบบไหน
‪ฉันว่ามันตอบเธอไม่ได้หรอก ‪มันยังเด็กอยู่ ยังพูดไม่ได้
‪เป็นเหตุผลที่เยี่ยมสุดๆ
‪แต่โรซี่ เธอเพิ่งทำให้ฉันเกิดความคิด
‪ถ้าเราเป็นนก เราก็คุยกันได้
‪- หา ‪- โอเค
‪แล้วเราก็รู้สึกได้ว่ามันแหลมหรือนุ่มเกินไป
‪และเอากิ่งไม้รวมกับความนุ่มได้ลงตัว
‪แล้วก็เพิ่มประกาย
‪ใช่เลย กลายเป็นว่าการทำชุดนกทั้งตัว ‪เป็นความคิดที่ดีมาก โรซี่
‪จิ๊บๆๆ แปลว่า "ขอบใจ" ในภาษานก
‪งั้นมาทดสอบรังนี้กัน
‪แข็งแรง แต่ไม่แหลมเกินไป
‪นุ่ม แต่ไม่นุ่มเกินไป
‪มันเยี่ยมมากเลย ‪ขอบใจนะที่ไม่ปล่อยให้ฉันยอมแพ้ ทุกคน
‪มีเพื่อนไว้ก็เพื่อแบบนี้แหละ
‪ทีมเวิร์กทำให้งานสำเร็จตามความฝัน
‪ฉันอยากออกแบบรังที่เจ๋งและสร้างสรรค์มาก
‪จนไม่ได้คิดว่านกต้องการอะไร
‪สำนึกได้ดีมาก อิกกี้
‪มาดูกันว่านกอยู่ในรังของมันแล้ว ‪จะรู้สึกสบายเหมือนเราไหม
‪พวกเราบางคนสบายเกินไปหน่อยนะ
‪ตื่นเร็ว โรซี่
‪ขออีกห้านาที จิ๊บๆ
‪แปลว่า "ป้อนอาหารฉัน" ในภาษานก
‪มันชอบรัง เธอทำสำเร็จ อิกกี้
‪เราทำสำเร็จแล้ว ‪ด้วยการมองมันจากมุมมองของนก
‪ทฤษฎีใหม่!
‪ทฤษฎีมุมนกมอง
‪เมื่อเราแก้ปัญหาด้วยการมองจากมุมมองอื่น
‪โอ้โฮ ชอบมากเลย
‪ฉันชอบนะ มากด้วย
‪ฉันจะไปตามพ่อมาช่วยเราเอารังไว้บนต้นไม้
‪หวังว่าแม่ของกีวีจะชอบรังนี้นะ
‪- กีวีเหรอ ‪- ใครน่ะ
‪นกไง มันสีน้ำตาล ‪มีจุดสีเขียวและสีดำน่ารักที่ขนของมัน
‪- ชอบจัง ‪- เยี่ยมเลย
‪- ฉันว่าแม่นกชอบมันนะ ‪- มันชอบมากเลยละ
‪และกีวีก็ดูมีความสุขและปลอดภัย
‪ตอนนี้เธอชอบนกหรือยัง อิกกี้
‪กับนกฉันไม่รู้นะ แต่ฉันชอบกีวีมากเลย
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีค่ะ ฉันวิทนีย์ เป็นนักปักษีวิทยา
‪วันนี้เราจะมาพูดถึงรังนกกัน
‪เราไม่ต้องการบ้านนกนี่ ‪เรามีของจริงอยู่ตรงโน้น มาสิคะ
‪ไปดูกันเถอะ
‪นกสร้างรังหลายแบบ
‪เพราะพวกมันอาศัยอยู่ในถิ่นที่แตกต่างกัน
‪รังทั้งหมดเลยต่างกันนิดหน่อย
‪เหมือนที่คุณตกแต่งห้องต่างจากเพื่อนของคุณ
‪เรามีรังของนกสองสายพันธุ์ที่ต่างกัน
‪และคุณจะเห็นว่ารูปทรงคล้ายกันมาก
‪ทั้งสองรังมีรูปทรงเหมือนถ้วย
‪แต่รังนี้มีแค่กิ่งไม้
‪และรังนี้มีกิ่งไม้อยู่ข้างใน ‪และมีตะไคร่น้ำปิดคลุมอยู่ด้านนอก
‪พวกมันทำรังด้วยวัสดุที่แตกต่างกัน
‪เพราะนกแต่ละตัวมีวัสดุให้มันใช้แตกต่างกัน
‪พวกมันอาจใช้เชือกที่พบเจอบนพื้น
‪หรือขยะที่พวกมันคิดว่า ‪อาจจะนุ่มสำหรับรังของพวกมัน
‪ดังนั้นถ้าคุณดูรังของนกในเมือง
‪และเปรียบเทียบกับนกที่อาจทำรังในป่า
‪รังพวกนั้นจะแตกต่างกัน
‪วัสดุบางอย่างที่นกใช้ทำรังอุ่นกว่าวัสดุอย่างอื่น
‪ดังนั้นถ้าคุณดูที่รังนี้ ‪มันดูเหมือนว่ามีใยแมงมุมอยู่เต็มไปหมด
‪และอาจจะมีขนฉนวนกันความร้อน
‪และดูเหมือนมันจะอุ่นมาก
‪เมื่อเทียบกับรังที่มีลักษณะแบบนี้ ‪ซึ่งเป็นแค่กิ่งไม้
‪มันดูโปร่งกว่ากันหน่อย ‪และรังนั้นอาจจะเย็นกว่านิดหน่อย
‪นกบางตัวสร้างรังใหม่ทุกปี
‪นกตัวอื่นจะกลับมาที่รังเดิมและใช้รังนั้นใหม่
‪ดังนั้นถ้าคุณเห็นรังนก ‪นกอาจไปเที่ยวพักผ่อนอยู่ก็ได้
‪และมันก็อาจกลับมาที่รัง ‪ฉะนั้นทิ้งมันไว้อย่างนั้นเผื่อมันกลับมา
‪เกร็ดความรู้!
‪รังนกที่เล็กที่สุดสร้างโดยนกฮัมมิงเบิร์ด
‪และมันก็ใหญ่ประมาณนี้
‪และรังนกที่ใหญ่ที่สุดสร้างโดยนกอินทรี
‪และมันก็กว้างเก้าฟุตครึ่ง ‪ซึ่งยาวกว่าแขนฉันเวลากางออกไปอีกค่ะ
‪ฉันอยู่ในรังนั้นได้เลยด้วยซ้ำ
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪หลับในหน้าที่
‪เช้าแล้วเหรอ
‪ฉันคิดไปเองหรือว่าสมองรู้สึกสดชื่นขึ้น ‪หลังนอนหลับสนิท
‪ชอบเวลาเช้าไหมล่ะ
‪ตอนเช้าสมองทำงานดีขึ้นไหม
‪ฉันคิดคำถามที่ดีที่สุดออกในตอนเช้า
‪ฉะนั้น ใช่ ฉันว่ามันทำงานดีขึ้น
‪แปลกจัง
‪แก้ไข แปลกมาก
‪- ไง ‪- หวัดดี เอด้า
‪โรซี่ อิกกี้ มานอนค้างคืนกันเร็วไปหน่อยนะ
‪ถ้าเธอว่ามาเร็วหกชั่วโมงเร็วไปนะ
‪โรซี่อยากมากินอาหารเช้าที่นี่น่ะ
‪- พวกเขาเป็นอะไร ‪- ยังไม่รู้เหมือนกัน
‪นี่อาจต้องใช้สมมติ…
‪สัมมิติ…
‪สมมิติ…
‪- ที่นักวิทยาศาสตร์ทำกันเวลาเดาอะไรน่ะ ‪- สมมติฐาน!
‪ใช่ เวลานักวิทยาศาสตร์จินตนาการคำอธิบาย
‪แล้วก็พยายามพิสูจน์มัน คิดเก่งนะ โรซี่
‪มาดูกันซิ
‪ทุกคนใส่ชุดนอนเดินไปเดินมาและก็หาวด้วย
‪และพวกเขาก็แทบจะลืมตาไม่ขึ้น
‪หาว ชุดนอน ตาลืมไม่ขึ้น ‪คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้ว
‪พวกเขากลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว
‪พ่อมดตัวเล็กๆ อาจจะแอบเข้ามา ‪เอาผงซอมบี้โปรยใส่ครอบครัวของเธอ
‪แล้วก็ขี่ยูนิคอร์นหนีไป
‪เดี๋ยวก่อน
‪ครัวนี้ไม่มีที่จอดยูนิคอร์นหรอก
‪ก็จริง ตอนนี้พอฉันมาคิดดูแล้ว
‪ฉันสังเกตเห็นบางอย่างที่อาจพิสูจน์อย่างอื่นได้
‪ช่วงนี้อาเธอร์นอนดึกบ่อยมาก
‪ซึ่งแปลว่าตอนเช้า ‪เขาอาจจะเพลียมากจนลุกไม่ขึ้น
‪และก็แปลว่าเขาอาจจะตื่นไม่ทัน
‪ไปส่งหนังสือพิมพ์
‪ฉันถึงได้เห็นพ่อกับแม่เธอส่งหนังสือพิมพ์
‪พวกเขาทำแทนอาเธอร์
‪โธ่ ไม่นะ
‪ตอนนี้ในเมื่อเรารู้แล้ว
‪ฉันว่าเราควรแก้ไขเรื่องสมมิติ…
‪สัมมิติ…
‪ให้ตายสิ พูดยากจัง
‪ฮิปโปโปเตมัสเหรอ
‪สมมติฐาน
‪เธอพูดถูก เราต้องการสมมติฐานใหม่ ‪และฉันก็มีมัน
‪ครอบครัวฉันไม่ได้เป็นซอมบี้
‪พวกเขาแค่ง่วงนอน
‪เราต้องแก้ปัญหานี้
‪โอเค อาเธอร์นอนดึก
‪ทำให้พ่อแม่ฉันต้องส่งไปส่งหนังสือพิมพ์แทนเขา
‪เราต้องหาวิธีทำให้อาเธอร์นอนหลับ
‪มีเหตุผล
‪ถ้าเขาได้นอนหลับ พ่อแม่เธอก็จะได้หลับด้วย
‪และจะไม่มีใครเป็นซอมบี้ที่ง่วงเหงา
‪เราต้องระดมสมอง
‪ฉันชอบตอนนี้มากเลย
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เสนอความคิดทุกอย่างที่คุณมี ‪ไม่มีความคิดไหนที่ไม่ดี
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪รวบรวมเพื่อนๆ มา ‪แล้วหาว่ายังไง อะไร ทำไม
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪ให้จินตนาการของเรา ‪กลายเป็นการสร้างสรรค์ใหม่ที่ยอดเยี่ยม
‪เมื่อเราระดมสมอง ระดมสมอง ‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เฮ่!
‪ถ้าอาเธอร์ส่งหนังสือพิมพ์จากเตียงล่ะ
‪ใช้ท่อส่ง แบบนั้นถ้าเขาตื่นสายก็คงไม่เป็นไร
‪เธอแค่เอื้อมมือไปที่โต๊ะข้างเตียง ‪กดปุ่ม แล้วก็ฟิ้ว!
‪จรวดหนังสือพิมพ์พุ่งไปทั่ว
‪พลังความคิดดี
‪แต่มันแรงไปไหม
‪ชาวโลก!
‪ถ้าเราสร้างสุดยอดเครื่องปลุกให้อาเธอร์ ‪เขาจะได้ไม่ตื่นสาย
‪มันทำได้ทุกอย่างเพื่อปลุกให้เขาตื่น
‪รวมถึงการทำเบคอนหอมอร่อยด้วย
‪ฟังดูเข้าท่าน่ากินเลย
‪เหมือนเบคอน ฉันเข้าใจมุกของเธอนะ
‪แต่ทำไมถึงหยุดแค่ปลุกให้ตื่นล่ะ
‪เครื่องนี่น่าจะทำให้เขานอนหลับได้ด้วย
‪มันอาจช่วยเขานับแกะและทำให้หมอนฟูได้
‪เปิดเพลงแจ๊สเพราะๆ ‪บนเครื่องเล่นแผ่นเสียงของแม่เธอด้วย
‪ทุกคน การแก้ปัญหานี้สุดยอดไปเลย
‪มาหาวิธีทำมันกันเถอะ
‪โหลดห้องแล็บ
‪ลงมือสร้างมันกันเถอะ
‪เดี๋ยว โรซี่ เธอสร้างมันไม่ได้ ‪จนกว่าฉันจะออกแบบมัน
‪ฉันอยากเริ่มสร้างตอนนี้เลย
‪แต่ว่าฉันรอก็ได้
‪โอเค
‪ดูดีมากเลย
‪เยี่ยม
‪เป็นไงบ้าง รู้ใช่ไหมว่าการนอนค้างนี่ ‪มีแค่สุดสัปดาห์เดียว
‪และอาเธอร์ก็ใกล้จะกลับจากซ้อมเทนนิสแล้ว
‪เสร็จแล้ว!
‪มัน…
‪น่าทึ่งใช่ไหม สุดยอดใช่ไหม เหลือเชื่อใช่ไหมล่ะ
‪เห็นด้วยสุดๆ
‪ในเมื่อการทอดเบคอนในห้องพี่ชายเธอ
‪ดูเหมือนจะ "ไม่ใช่ความคิดที่ดี"
‪และ "อันตรายจากไฟไหม้"
‪ตามที่พ่อแม่เธอบอก ฉันเลยต้องใช้ซีเรียลแทน
‪ในเมื่อแม่ไม่ให้ย้าย ‪เครื่องเล่นแผ่นเสียงจากห้องนั่งเล่น
‪เราต้องคิดอย่างอื่น
‪ฉันจะเลียนแบบเสียงเรียกของวาฬหลังค่อม
‪- นั่นทำให้พ่อฉันหลับ ‪- นี่มันอะไร…
‪นี่มันอะไรกัน
‪นี่เหรอ อ๋อ นี่
‪นี่คือวิธีที่พี่จะหลับและตื่นตั้งแต่นี้ไป
‪เราเรียกมันว่าเครื่องกล่อมหลับและปลุกตื่น
‪ฟังดูน่าสนใจนะ ว่าไหม
‪เด็กๆ
‪ฉันแค่อยากเล่นมายากลนี้ได้สำเร็จน่ะ
‪ได้เวลาเปิดเครื่องกล่อมหลับแล้ว อิกกี้ ‪เตรียมเสียงเลียนแบบวาฬเลย
‪ฉันต้องขาดอะไรไปแน่ๆ
‪ลูกแมวฮิบบี้ในบัตรไอศกรีม
‪อะไรนะ โธ่ ไม่นะ อิกกี้
‪โรซี่ ตื่นเร็ว
‪อาเธอร์ ส่งหนังสือพิมพ์ ตื่น!
‪กี่โมงแล้ว
‪เช้าแล้ว
‪เครื่องกล่อมหลับและปลุกตื่นใช้ได้ผลไหม
‪กล่อมหลับน่ะได้ผล ดีเกินไปด้วย ‪มันทำให้เราหลับกันหมด
‪- ถุงนอนพวกนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ‪- พ่อแม่ฉันคงเอามาให้
‪ฉันก็ว่างั้นแหละ
‪ครอบครัวเธอจะเป็นซอมบี้ง่วงเหงาไปตลอดกาล
‪เดี๋ยวนะ การนอนค้างของเรายังไม่จบ
‪นักวิทยาศาสตร์ไม่ยอมแพ้ ‪ความคิดใหม่อาจมาจากที่ไหนก็ได้
‪พ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า
‪วิดีโอแมวตลก
‪โอ้โฮ พ่อเธอชอบวิดีโอแมวมากเลย
‪สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เราไม่หลับ ดูนี่สิ
‪แมวไม่เห็นไก่เต้น
‪ใช่แล้ว เราเป็นเหมือนแมวในวิดีโอนี้
‪ทำไม มีไก่ยักษ์เต้นอยู่รอบๆ เราเหรอ
‪เพราะนั่นคงน่ากลัวมากๆ เลย
‪ในแง่หนึ่ง มีอยู่นะ
‪เราตั้งใจกันหนักมาก
‪จนพลาดบางอย่างที่อยู่ข้างหน้าเราไป
‪ฉันจะพาไปดู
‪อาเธอร์ทำอะไรระหว่างที่เราพยายาม ‪แก้ปัญหาการนอนหลับของเขา
‪พยายามเล่นมายากลของเขาให้สำเร็จ
‪แต่เราไม่ได้สังเกต ‪เพราะเรามัวแต่พยายามทำให้เขาหลับ
‪ไพ่
‪เหมือนแมวกับไก่เต้น ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‪อาเธอร์นอนดึกมาก ‪เพราะเขาพยายามเล่นมายากลให้สำเร็จ
‪ฉันว่าเรามีทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ใหม่แล้วละ ‪ทฤษฎีไก่เต้น
‪เมื่อเราจดจ่อกับสิ่งหนึ่ง
‪เราจะมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเรา
‪ฉันชอบนะ ฉันชอบมากเลย
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์ เก่งมากเลย
‪เราอาจช่วยให้อาเธอร์หลับได้ ‪ด้วยการช่วยเขาเล่นมายากล
‪ไม่นะ! พวกเธออีกแล้ว ต้องการอะไรอีกล่ะ
‪ไพ่เล่นกลของพี่หายไปหรือเปล่า
‪มิน่าล่ะกลถึงไม่ได้ผล ขอบใจนะ
‪อาหารเช้า ‪การนอนค้างมันสำคัญที่ตรงนี้แหละ
‪- ขอบคุณแม่กับพ่อค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ส่งหนังสือพิมพ์เรียบร้อย ‪- เยี่ยม
‪- มันต้องอย่างนี้สิ หนุ่มน้อย ‪- ทำได้ดีมาก
‪ดูมายากลของผมนะ
‪เป็นเพราะเอด้า โรซี่ และอิกกี้ ‪ในที่สุดผมก็เล่นมันได้สำเร็จ
‪- เจ๋งสุดๆ ‪- ชอบจังเลย
‪ไพ่ใบพิเศษของผมหายไป
‪มันอยู่ข้างหน้าพี่มาตลอด
‪เหมือนไก่เต้น
‪ฉันนึกออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว!
‪สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอลิซาเบธ เมสซิก ‪และฉันก็เป็นนักมายากล
‪ขอต้อนรับสู่ห้องมายากลของฉัน
‪วันนี้เราจะเรียนรู้เกี่ยวกับศาสตร์แห่งมายากล
‪มาเริ่มกันเลยค่ะ
‪มายากลกับวิทยาศาสตร์เป็นของคู่กัน
‪วิทยาศาสตร์อธิบายว่ามายากลทำงานยังไง
‪กุญแจ!
‪เคลื่อนที่ได้ง่ายๆ
‪ดูสิ มันเคลื่อนที่แล้ว
‪มาลองถ้วยนี้กัน
‪ถ้วย
‪เคลื่อนที่ตามโชคไป
‪ฉันจะเผยเคล็ดลับให้ดูว่าทำมันได้ยังไง
‪เราใช้ไม้กายสิทธิ์
‪วัตถุโลหะ
‪และเคล็ดลับคือเราใช้ผู้ช่วย ทักทายหน่อย
‪สวัสดี
‪และแม่เหล็ก
‪แม่เหล็กคือหินหรือโลหะ
‪ที่ดึงดูดโลหะอื่นๆ บางชนิด
‪และแรงของแม่เหล็กเรียกว่าพลังแม่เหล็ก
‪พลังแม่เหล็กทำงานได้ในระยะไกล
‪ดังนั้นมันไม่จำเป็นต้องสัมผัสกับ ‪ชิ้นส่วนโลหะหรือแม่เหล็ก
‪ผู้ช่วยของฉันเอามือถือแม่เหล็กไว้ใต้โต๊ะ
‪แล้วเขาก็เคลื่อนแม่เหล็กไปรอบๆ ‪ทำให้ถ้วยเคลื่อนที่ไปรอบๆ
‪บางครั้งมายากลเดียว ฉันอาจใช้เวลาสองปี ‪กว่าจะทำได้สำเร็จ
‪แต่คุณต้องแน่ใจว่าการแสดงของคุณถูกต้อง
‪คุณต้องฝึกซ้อมซ้ำแล้วซ้ำอีก
‪และทำให้คนเชื่อว่ามันคือเวทมนตร์จริงๆ
‪ความมหัศจรรย์ของวิทยาศาสตร์
‪เกร็ดความรู้!
‪คุณรู้ไหมว่าโลกเป็นแม่เหล็กขนาดยักษ์
‪น่าทึ่งนะ ว่าไหม
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง