SERIAL NETFLIX
Jak? Co? Gdzie? Dlaczego?
Ada Bambini, naukowczyni
Dowie się, jaka jest odpowiedź
Pod tym
Tam
Nauka jest wszędzie
Z Ignasiem Kitkiem, architektem
I Rózią Rewelką, inżynierką
Tyle tego jest Możesz pomóc też!
Tajemnica! Zagadka! Zagwozdka! Badanie!
Cuda do odkrycia Hipotezy do sprawdzania
Nauka jest mega!
Ada Bambini, naukowczyni
Musi znaleźć odpowiedź
Wszędzie, gdzie nauka jest Hipotezę stawia wnet
Łączy kropeczki Bo to naukowczyni Ada Bambini!
Ptasia perspektywa.
Świetny pomysł te głowy ptaków, Rózio.
- Idealne do ich obserwacji. - Prawda?
A nie potrzebujemy całego kostiumu?
Tylko na głowę.
- Nie widzą nas i ich nie straszymy. - One straszą mnie.
Nie chcę, by mnie też obserwowały. Robię to dla nauki i przyjaciół.
Mniej gadania, więcej szczebiotania.
Znaczy obserwowania.
Nie ma piór! Dziwaczny.
Świetne spostrzeżenie. To pisklę, więc…
Pis… co?
Na zdrowie!
Młode ptaki to pisklęta. Nie mają piór.
Rozumiem.
To jego mama!
Karmi swoje małe.
Pisklę ma już trochę piór.
Czyli staje się ptaszkiem.
To trochę mniej dziwaczne.
Mama odlatuje.
Pewnie na poszukiwanie jedzenia.
Robi to codziennie dokładnie… teraz.
- Gniazdo! - Nie! Musimy tam biec!
Nie!
Muszko!
Mam cię!
Złapię!
Nie złapałem.
Muszko, wiem, że koty gonią ptaki,
ale zachowuj się.
Spójrz na niego. Taki mały.
Potrzebuje mamy.
Według moich notatek szuka jedzenia,
a według naszych obserwacji
nie będzie jej co najmniej cztery godziny.
Musimy coś zrobić.
Potrzebujemy burzy mózgów!
Mam! Możemy zrobić mały hamak i przywiązać go do drzewa.
A wiatr? Może wypaść.
To prawda. To byłoby straszne.
Zbuduję domek dla ptaków z pokojami,
balkonami, lądowiskiem
i czekoladową fontanną!
Super, ale to nie za dużo jak dla ptaka?
Masz rację.
Użyjmy w moich włosów! Według mamy przypominają gniazdo.
A jak więcej ptaków tak pomyśli?
Tak. To nie byłoby za dobrze.
O to chodzi!
Nie. Nie chcę stada ptaków we włosach.
Wyciąganie piór trwa wieczność.
Nie, zbudujmy nowe gniazdo.
Nie we włosach Rózi.
- Świetnie! - Super!
Będzie tu na czas pracy.
Proszę, ptaszyno. Zrobimy ci nowe gniazdo.
Jak zrobić gniazdo?
Zobaczmy, z czego jest jego gniazdo.
Ładuję laboratorium!
Wezmę mikroskop.
Kocham oglądać części składowe.
Podstawy inżynierii.
Niesamowite. Spójrzcie na te witki.
Jak się przeplatają.
I ten puch.
To magiczna inżynieria!
Ptaki są świetnymi architektami.
I inżynierami.
Pomyślałbyś?
Więc wygląda na to, że nasze gniazdo
powinno mieć witki, liście i puch.
I błyskotki do dekoracji!
Mam pomysł na projekt!
I… gotowe!
Super!
Poszukajmy komponentów!
Mam liście.
A ja tyle witek! Może powinnaś mówić do mnie „Witkaś” zamiast „Ignaś”.
A Rosie nadchodzi z dmuchawcami.
I błyskotkami!
Budujmy gniazdo!
Jeszcze jedna witka.
I… gotowe!
Ładny projekt.
Dzięki. Zainspirował mnie splot witek w prawdziwym gnieździe.
Włóżmy ptaka!
Czekaj!
Najpierw je sprawdźmy.
Musi być bezpieczne dla ptaszka.
Jesteśmy naukowcami czy nie?
Jasne, że je sprawdzimy!
Ale jak?
Zróbmy ptaka do testu.
Małego i miękkiego jak prawdziwy.
- Rózi zasada numer 32! - Zawsze miej balony.
Ale co to ma wspólnego…
Czy ta mądra, stara sowa może być?
- Dobra. - Idealna.
Przestraszył się.
Jeśli masz na myśli mnie, to masz rację!
Spójrz na niego. Nie jest taki straszny.
Nie jest taki straszny,
kiedy na mnie nie skacze.
Chyba za dużo witek jak dla niego.
Pewnie masz rację.
Jaki delikatny! Dotkniesz go, Ignasiu?
Niekoniecznie.
Chyba cię lubi.
Jest uroczy.
Ma bardzo delikatne pióra.
Delikatne! Mam pomysł.
Mniej witek, więcej liści i puchu.
To na pewno nie ma za dużo witek.
Jest bardzo miękkie.
O nie!
Chciałem zrobić ci pomysłowe gniazdo.
Ale ptaki są lepszymi architektami.
Poddaję się!
Nie dam rady, poddam się
Biję głową w mur
To tak niemożliwe Gdy widzę przeszkody
Boję się porażki, rezygnuję
Nie ma sensu próbować
Nie wygramy z tym
Nie poddawaj się
Nie rezygnuj
Wróć i spróbuj znowu
Pomyłki bywają uśmiechem losu
Szczęśliwym trafem na ścieżce
Nie poddawaj się
Nie rezygnuj
Uczyń porażkę swym przyjacielem
I próbuj
Wstań i spróbuj ponownie
Dobrze. Spróbuję ponownie.
Ale od czego zacząć?
Cóż, według moich notatek
oryginalne gniazdo miało witki
i było miękkie i lśniące, prawda?
Tak. Pierwsze było pełne witek,
a drugie za miękkie.
I za mało błyszczące.
Musimy znaleźć idealne połączenie obu.
I błyskotek.
Ćwir.
Co robisz?
Pytam ptaszka, jakie chce gniazdo.
Chyba ci nie odpowie.
To wciąż dziecko. Jeszcze nie mówi.
Doskonała uwaga.
Ale podsunęłaś mi pomysł.
Jako ptaki możemy porozmawiać sami z sobą.
Okej…
Wyczujemy nadmiar witek lub zbytnią miękkość.
I wypośrodkujemy.
I dodamy błyskotki.
Właśnie! Pełne kostiumy
były świetnym pomysłem, Rózio.
Ćwir. To „dziękuję” po ptasiemu.
Przetestujmy to gniazdo!
Silne, ale nie za szpiczaste.
Miękkie, ale nie za miękkie.
Idealne! Dzięki wam się nie poddałem.
Od tego są przyjaciele.
Wspólna praca sukcesem odpłaca.
Tak bardzo chciałem, by było pomysłowe,
że pominąłem potrzeby ptaka.
Mądry wniosek, Ignasiu.
Zobaczmy, czy też dobrze mu w gnieździe.
Niektórym jest aż za dobrze.
No już, Rózio.
Jeszcze pięć minut. Ćwir.
To „nakarm mnie” po ptasiemu.
Uwielbia je. Udało ci się, Ignasiu!
Udało nam się. Przyjęliśmy punkt widzenia ptaka.
Nowa teoria: widok z lotu ptaka!
Rozwiązujesz problem, patrząc z innego punktu widzenia.
Wspaniała!
Bardzo mi się podoba.
Poproszę tatę, by umocował je na drzewie.
Oby mama Kiwiego je polubiła.
- Kiwi? - Kto?
Ptak. Brązowawy z zielonymi
i czarnymi plamkami wśród piór.
- Super! - Doskonale!
Chyba mamie się podoba.
Uwielbia je!
Chyba jest radosny i bezpieczny.
Kochasz teraz ptaki, Ignasiu?
Co do ptaków to nie wiem,
ale kocham Kiwiego.
Mam pomysł.
Poznajmy innego naukowca. Chodźcie!
Cześć, jestem Whitney, ornitolog.
Opowiem o ptasich gniazdach.
Zostawmy domek, mamy coś naturalnego.
Chodźcie.
Naprzód!
Ptaki budują różne gniazda,
bo żyją w różnych siedliskach.
Każde będzie trochę inne.
Urządzasz pokój inaczej niż twój kolega.
To gniazda różnych gatunków.
Mają bardzo podobny kształt.
Oba mają kształt kielicha,
ale ten ma tylko witki,
a ten ma witki wewnątrz,
a na zewnątrz mech.
Są z różnych materiałów,
bo każdy ptak ma dostęp
do innych materiałów.
Może użyć sznurka znalezionego na ziemi
lub czegoś innego,
co doda miękkości gniazdu.
Gniazda z ptaków w mieście
są inne w porównaniu z gniazdami w lesie.
Niektóre materiały budowlane
dają więcej ciepła.
To gniazdo ma dużo pajęczyn
i może trochę futra do izolacji.
Wygląda na ciepłe w porównaniu z gniazdem,
które ma tylko witki.
To jest bardziej przewiewne i może być chłodniejsze.
Niektóre ptaki co roku odbudowują gniazda, inne wrócą do tego samego.
Jeśli widzisz gniazdo, może ptaki są na wakacjach i do niego wrócą,
więc zostaw je, gdzie jest.
Ciekawostka!
Najmniejsze gniazda wije koliber
i jest takie.
Największe wije orzeł.
Ma dziewięć i pół metra
i jest dłuższe niż moje wyciągnięte ręce.
Zmieściłabym się w nim.
Czy to nie było fajne? Nauka jest mega!
Problemy ze snem.
Już rano?
To ja czy mózg jest świeższy po dobrze przespanej nocy?
Czyż poranki nie są cudowne?
Czy rano mózg działa lepiej?
Rano stawiam najlepsze pytania.
Czyli chyba tak.
To dziwne.
Sprostowanie! Bardzo dziwne.
Witamy, Ado.
Rózia! Ignaś! Za wcześnie na nocowanie.
Jeśli nazywasz szóstą „wcześnie”!
Chciała zdążyć na śniadanie.
Co im jest?
Jeszcze nie wiem.
To może potrzebować hipo…
Hipoz…
Hipozys…
Wiesz, co stawiają naukowcy.
Hipoteza! Naukowcy zakładają wyjaśnienie
i próbują je udowodnić. Dobrze, Rózio!
Zobaczmy.
Wszyscy chodzą w piżamach i ziewają.
Mają ledwo otwarte oczy.
Ziewanie, piżamy, oczy ledwo otwarte.
Odpowiedź jest oczywista.
Zamieniono ich w zombie!
Pewnie wkradł się mały czarodziej,
posypał ich pyłem zombie,
i odjechał na jednorożcu.
Chwila! W tej kuchni nie zaparkujesz jednorożca.
Fakt. Ale zauważam coś,
co może świadczyć o czymś innym.
Artur ostatnio mało spał.
Co oznacza, że rano jest bardzo zmęczony
i nie może wstać.
To znaczy, że pewnie nie wstał na czas,
żeby rozwieźć gazety.
To dlatego twoi rodzice je rozwozili!
Robili to za Artura.
O nie!
Skoro to wiemy,
może powinniśmy zrewidować naszą hizo…
Naszą hiz…
Rany, trudno to wymówić!
Hipopotam?
Hipoteza.
Masz rację, potrzebujemy nowej i ją mam.
Moja rodzina nie są zombie. Są śpiący.
Musimy rozwiązać ten problem.
Artur spał do późna, więc rodzice
musieli rozwieźć gazety za niego.
Musimy być pewni, że Artur się wysypia.
To ma sens. Jeśli się wyśpi,
to twoi rodzice też
i nikt nie będzie śpiącym zombie.
Burza mózgów!
To lubię najbardziej!
Burza mózgów
Dorzuć każdą myśl Żaden pomysł nie jest zły
Burza mózgów
W przyjaciół kręgu Pytaj jak, co, dlaczego
Burza mózgów
Pozwólmy wyobraźni
Dokonać wielkich kreacji
Gdy robimy burzę mózgów
Hej!
A gdyby mógł dostarczać gazety z łóżka?
Używając rur! Mógłby dłużej spać.
Wystarczy sięgnąć do szafki nocnej,
wcisnąć guzik i już!
Gazety mkną wszędzie.
To ma swoją moc. Ale czy nie za dużą?
Ziemianie!
A może zbudujemy dla Artura super alarm,
żeby nie zaspał?
Mógłby budzić go na różne sposoby.
Również zapachem pysznego bekonu!
Pachnie sukcesem.
Jak to bekon. Dobry żart.
Ale po co tylko go budzić?
Maszyna może go też usypiać.
Pomoże mu liczyć owce i poprawi poduszkę.
I zagra kojący jazz na gramofonie mamy.
To rozwiązanie jest sensacyjne!
Pomyślmy, jak to zrobić.
Ładuję laboratorium.
Do dzieła!
Czekaj. Nie zbudujesz jej bez projektu.
Chcę zacząć budować!
Ale poczekam.
Dobrze.
Wygląda wspaniale!
Fajne!
Jak tam? Wiesz, że nocujemy tylko w weekend?
A Artur niedługo wróci z tenisa!
Gotowe!
To…
Niesamowite? Spektakularne? Niewiarygodne?
Zgadzam się.
Jako że smażenie bekonu
w pokoju twojego brata
to „zły pomysł” i „zagrożenie pożarowe”
według twoich rodziców,
to zastąpiłam go płatkami.
Mama nie da nam gramofonu z salonu,
więc wymyślmy coś innego.
Będę naśladował
uspokajające wołania humbaka!
- Tak mój tata zasypia. - Co…
Co to jest?
To? Ach, to.
Od dziś tak teraz zasypiasz i się budzisz.
To Super Sen i Budzik Sprzęt!
Ładnie brzmi, prawda?
Dzieciaki.
Chcę, żeby ta sztuczka zadziałała.
Czas uruchomić Super Sen.
Ignasiu, wieloryb.
Czegoś tu brakuje.
Hibusie kocięta w kartach z lodów.
Co? O nie.
Ignasiu, Rózio! Pobudka!
Arturze! Gazety. Wstawaj!
Która godzina?
Jest rano.
Super Sen i Budzik Sprzęt zadziałał?
Super Sen tak.
Aż za dobrze. Uśpił nas.
Skąd tu te śpiwory?
Rodzice pewnie przynieśli.
To chyba wszystko.
Twoja rodzina na zawsze będzie zombie.
Moment. Nocowanie nadal trwa. Naukowcy się nie poddają.
Nowy pomysł może pojawić się znikąd.
- Tato? Wszystko dobrze? - Zabawny filmik z kotem.
Twój tata kocha filmiki z kotami.
Te rzeczy nie dadzą ci zasnąć. Zobacz.
Kot nie widzi tańczącego kurczaka!
Dokładnie! Jesteśmy jak ten kot.
Czemu? Gdzieś tu tańczy wielki kurczak? To byłoby straszne!
W pewnym sensie tak.
Byliśmy tak skupieni,
że nie zauważyliśmy czegoś oczywistego.
Pokażę wam.
Co robił Artur,
gdy rozwiązywaliśmy jego problemy ze snem?
Ćwiczył swoją sztuczkę.
Nie zauważyliśmy tego,
bo skupialiśmy się na usypianiu.
Karty.
Jak kot i tańczący kurczak!
Teraz rozumiem.
Artur długo nie kładł się,
bo ćwiczył swoją sztuczkę.
Chyba mamy nową teorię naukową: teorię tańczącego kurczaka.
Skupiając się na jednej rzeczy, nie widzisz, co masz przed nosem.
Super. Podoba mi się.
Ado Bambini, naukowczyni, to genialne.
Może pomożemy Arturowi zasnąć,
pomagając mu w sztuczce?
O nie, tylko nie wy! Czego chcecie?
Czy nie brakuje ci karty?
Dlatego mi nie wychodziła. Dzięki.
- Śniadanie! Istota nocowania! - Dzięki, mamo i tato.
Dzięki.
- Gazety rozwiezione. - Super.
O to mi chodzi. Świetna robota.
Zobaczcie sztuczkę.
Dzięki Adzie, Rózi i Ignasiowi w końcu mi się udała.
- Fajne! - Cudowne.
- Brakowało mi specjalnej karty. - Miałeś ją przed nosem.
Jak ten tańczący kurczak!
Mam pomysł.
Poznajmy innego naukowca. Chodźcie!
Cześć! Jestem Elizabeth Messick.
Jestem magikiem.
To moja magiczna przestrzeń.
Opowiem o naukowym aspekcie magii.
Do dzieła.
Magia i nauka idą w parze.
Nauka wyjaśnia, jak działa magia.
Kluczu!
Rusz się bez trudu.
Rusza się!
A teraz spróbujmy z kubkiem.
Kubku, rusz się zrządzeniem losu.
Pokażę wam, jak to się robi.
Użyliśmy różdżki,
metalowej rzeczy
i sekretnego asystenta. Przywitaj się!
Cześć!
I magnesu.
Magnes to kamień lub metal,
który lgnie do innych metali.
Siła magnesu to „magnetyzm”.
Magnetyzm działa na odległość,
więc nie musi dotykać metalu ani magnesu.
Mój asystent pod stołem ma w dłoni magnes
i porusza nim, ruszając kubkiem.
Czasem sztuczka zajmuje mi kilka lat,
ale muszę ją dopiąć na ostatni guzik.
Musisz ciągle ćwiczyć,
żeby ludzie uwierzyli,
że to prawdziwa magia.
Magia nauki.
Ciekawostka!
Wiedziałeś, że Ziemia to wielki magnes?
Fascynujące, co?
Czy to nie było fajne? Nauka jest mega!
Napisy: Anna Wiśniewska