‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ว่าคำตอบคืออะไร
‪ข้างใต้นี่ ตรงโน้น
‪วิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ที่คุณมอง
‪กับอิกกี้ เพ็ค สถาปนิก
‪และโรซี่ รีเวียร์ วิศวกร
‪มีอะไรให้ทำเยอะแยะ และคุณก็ช่วยได้
‪เรื่องน่าสงสัย คำถาม ปริศนา ภารกิจ
‪มีสิ่งมหัศจรรย์ให้ค้นพบ ‪และสมมติฐานให้ทดสอบ
‪วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪เอด้าทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪มีวิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ ‪เธอกำลังสร้างสมมติฐาน
‪เชื่อมต่อลายจุด ‪เพราะนี่คือนักวิทยาศาสตร์เอด้า ทวิสต์!
‪เค้กทวิสต์
‪- สวัสดีค่ะ แม่ ‪- สวัสดีจ้ะ พร้อมกินแพนเค้กหรือยัง
‪แม่ทำให้มันกลมเป๊ะได้ไหม
‪เดี๋ยวก็รู้
‪แหวะ!
‪ทำไมคนถึงจูบกัน
‪- ฉันก็ว่างั้นแหละ ‪- ถามแม่แล้วกัน พ่อต้องไปทำงานแล้ว
‪อยากเห็นจังว่า ‪คุณวางแผนอะไรไว้สำหรับคืนนี้
‪- ผมรู้ว่ามันจะต้องดีแน่ ‪- คืนนี้ฉันวางแผนอะไรไว้เหรอ
‪เอด้า อาเธอร์ เอาซีเรียลกับไข่มาจ้ะ
‪- ฉันจะไปเอาไข่ ‪- ฉันไปเอาซีเรียลเอง
‪นี่ ซีเรียลมีลูกอมรูปหัวใจด้วยนะ
‪ไข่ก็มีตาน่ารักๆ ด้วย
‪และแมวก็ให้ดอกโบตั๋น ‪ดอกไม้โปรดของแม่เลย ขอบใจนะ มูชู
‪ตาน่ารักๆ ซีเรียลรูปหัวใจเหรอ
‪ดอกโบตั๋น โธ่ ไม่นะ ‪ฉันลืมวันครบรอบแต่งงานของเรา
‪แม่ แพนเค้ก
‪มันไม่กลมเป๊ะๆ แล้วละ
‪แม่ รู้ไหมว่าแม่เพิ่งทำอะไร
‪เละเทะเหรอ
‪ยูนิคอร์นค่ะ ในทางวิทยาศาสตร์ ‪นี่เรียกว่าอุบัติเหตุที่น่ายินดี
‪เวลาเราพยายามทำสิ่งหนึ่ง ‪แต่บังเอิญทำบางสิ่งที่ดีกว่า
‪ดีจัง แต่การลืมวันครบรอบแต่งงานของเรา ‪นั่นไม่ใช่อุบัติเหตุที่น่ายินดีเลย
‪วันครบรอบแต่งงานมีไว้เพื่อแสดงความรัก ‪แต่แม่กลับลืมมัน
‪ตอนนี้แม่วางแผนอะไรไม่ได้ ‪แม่มีงานสำคัญต้องทำ
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ แม่ หนูจะหาทางช่วยเอง
‪เธอคิดว่าไง
‪ฉันคิดว่าฉันชอบแพนเค้กยูนิคอร์น
‪เรื่องวันครบรอบแต่งงานพ่อแม่ฉันน่ะ
‪อ๋อ ใช่ ฉันไม่มีความเห็นอะไรหรอก
‪ฉันก็เหมือนกัน เราจะช่วยเธอทุกอย่าง เอด้า ‪แต่พ่อแม่ฉันไม่ได้อยู่ด้วยกัน
‪- ฉันเลยไม่ถนัดเรื่องวันครบรอบ ‪- รู้ไหมเราต้องการอะไร ระดมสมอง
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เสนอความคิดทุกอย่างที่คุณมี ‪ไม่มีความคิดไหนที่ไม่ดี
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪รวบรวมเพื่อนๆ มา ‪แล้วหาว่ายังไง อะไร ทำไม
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪ให้จินตนาการของเรา ‪กลายเป็นการสร้างสรรค์ใหม่ที่ยอดเยี่ยม
‪เมื่อเราระดมสมอง ระดมสมอง ‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เฮ่!
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪เราทำให้บ้านและทุกอย่างเป็นสีแดงได้
‪สีแห่งความรัก!
‪ใช่แล้ว แต่ก็เป็นสีดาวอังคารด้วย ‪พ่อฉันชอบดาวอังคารมาก
‪แต่ทุกอย่างก็จะเป็นสีแดงตลอดไป
‪เฟอร์นิเจอร์
‪แม่ พ่อ อาเธอร์ และก็ฉัน
‪แต่ฉันชอบเป็นคนผิวดำ
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪แม่เธอขี่มังกรบินไปที่ร้านหนังสือของพ่อเธอได้
‪ถือพิณอันใหม่สวยๆ ไป แล้วก็ร้องเพลงรัก
‪พ่อฉันชอบเครื่องดนตรีทุกชนิด
‪แต่กะทันหันแบบนี้ ‪เราจะไปหามังกรกับพิณได้ที่ไหน
‪ประเด็นนี้น่าคิด
‪ถ้าเราสร้างบ้านช็อกโกแลตให้พ่อเธอล่ะ
‪มันจะเป็นช็อกโกแลตที่น่าอัศจรรย์มากเลย ว้าว
‪ใช่เลย
‪เราจะสร้างบ้านช็อกโกแลตจริงๆ เหรอ
‪ไม่ นั่นจะใช้เวลาและช็อกโกแลตมากเกินไป
‪- มีช็อกโกแลตมากไปได้ด้วยเหรอ ‪- ไม่ได้
‪ฉันหมายถึง
‪พ่อจะอบเค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์ ‪ในโอกาสพิเศษ
‪ฉะนั้นเราจะอบให้เขา
‪- เยี่ยม! ‪- ความคิดเยี่ยมสุดๆ!
‪แม่ชอบความคิด ‪เรื่องทำเค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์นะ
‪มีปัญหาแค่อย่างเดียว
‪มันเป็นสูตรเก่าแก่ของครอบครัวที่มีแต่พ่อที่รู้
‪ไม่เคยมีใครจดมันไว้
‪- จริงเหรอ ‪- พยายามได้ดี
‪เดี๋ยว เราคิดหาสูตรในห้องแล็บได้
‪การอบขนมเป็นวิทยาศาสตร์
‪แม่ฉันพูดว่าทำอาหารเป็นศิลปะ ‪แต่อบขนมเป็นวิทยาศาสตร์
‪แม่น่าจะรู้ แม่เป็นเชฟ
‪โอเค ระหว่างที่พวกเธอสามคนคิดสูตรกัน
‪แม่จะหาของขวัญสำรองเผื่อไว้
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ แม่ เราทำได้
‪แม่จะทำยังไง ‪ถ้าไม่มีนักวิทยาศาสตร์ตัวน้อยคนนี้
‪แม่คงไม่มีของขวัญวันครบรอบแต่งงาน ‪และนั่นก็คงไม่ดี
‪โหลดห้องแล็บ
‪ตอนฉันอบเค้กกับพ่อ
‪เขาบอกว่าเค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์ของเขา ‪ต้องหวาน นุ่ม และสูง
‪น้ำตาลกับช็อกโกแลตทำให้มันหวาน ‪เพื่อให้มันนุ่ม เราต้องใช้…
‪หมอน!
‪ไม่ใช่ เนยต่างหาก
‪และสำหรับความสูง…
‪ตัวต่อไม้
‪ผงฟู
‪- แบบนั้นก็ใช้ได้ ‪- และมันก็จะอร่อยขึ้น
‪และสุดท้ายก็โรยหน้าด้วยเม็ดน้ำตาล
‪ตอนนี้สิ่งที่ขาดไปคือไข่กับแป้ง ‪เพื่อให้มันยึดติดกันไว้
‪แม่ว่าแม่เจอของขวัญแล้วละ
‪โธ่ แม่ครับ
‪- เน็กไท ‪- เน็กไท
‪- ผมว่าเขามีเน็กไทแบบนั้นแล้ว ‪- หนูว่านั่นคือเน็กไทของเขานะคะ
‪โอเค แม่จะค้นหาอีกรอบหลังจากทำงานเสร็จ
‪เราควรทำเค้กนี่ให้สำเร็จ
‪เสร็จแล้ว
‪มันคือเค้กหอคอย
‪เค้กของพ่อไม่มีทางสูงขนาดนี้แน่
‪อย่าทำหล่นนะ
‪มันโยกเยก โอย ฉันไม่กล้ามอง
‪มาดูกันซิว่ามันสุกหรือยัง
‪- หลบ! ‪- ระวัง!
‪ให้ตายสิ เค้กเลอะเต็มตัวฉันเลย
‪เราต้องคิดสูตรนี้ใหม่
‪ถ้าผงฟูทำให้เค้กสูง เราอาจจะใส่มันมากเกินไป
‪ฉันเดาประมาณว่าครั้งนี้เราต้องใส่…
‪น้อยกว่าเดิมเยอะๆ เลย
‪มันดูดีนะเนี่ย
‪ดีจริงๆ
‪สมบูรณ์แบบ
‪มันไม่สมบูรณ์แบบ
‪มันยุบจมลงไป ‪เหมือนความหวังและความฝันของเรา
‪และถ้าแม่ฉันคิดได้แค่เน็กไทที่พ่อฉันมีอยู่แล้ว
‪เราก็ควรยอมแพ้
‪ฉันอยากช่วยแม่แสดงให้พ่อเห็นว่า ‪แม่รักเขามากแค่ไหน แต่ฉันทำไม่สำเร็จ
‪และเราก็แก้ไขมันไม่ได้
‪เอด้า ทวิสต์ ‪ฉันอาจไม่รู้เรื่องวันครบรอบแต่งงานมากนัก
‪แต่ฉันรู้เรื่องการไม่ยอมแพ้ เธอเองก็รู้
‪ใช่ เราแค่ต้องพยายามต่อไป
‪เธอพูดถูก ‪เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ เราไม่ยอมแพ้
‪มันสำคัญเกินกว่าจะยอมแพ้
‪ฉันอยากรู้จังว่าเราทำอะไรผิดพลาด
‪อุ๊ย โทษที
‪โรซี่ สิ่งที่เธอเพิ่งทำไป… ‪ฉันรู้แล้วว่าต้องทำยังไง
‪ดูนี่นะ
‪นั่นแหละสิ่งที่ฉันทำ มันดีหรือเปล่า
‪ดีสิ มันแสดงปฏิกิริยาทางเคมี ดูนี่นะ
‪- ตอนนี้มันไม่ล้นแล้ว ‪- ใช่เลย
‪ฉันลืมอีกอย่างที่พ่อฉันพูดเสมอ
‪"ชั่งตวงวัดสองครั้ง อบครั้งเดียว"
‪การอบขนมเป็นวิทยาศาสตร์ใช่ไหม
‪เราต้องการปฏิกิริยาเคมีที่เหมาะสม ‪เพื่อทำให้เค้กสมบูรณ์แบบ
‪เรามีวัตถุดิบที่ถูกต้อง ‪แต่ปริมาณยังไม่เหมาะสม
‪เร็วเข้า มาลองกันใหม่ ‪เร็วๆ เดี๋ยวพ่อก็กลับบ้านแล้ว
‪โอเค ส่วนผสมทั้งหมดอยู่ในนั้นแล้ว
‪ใส่ความรักด้วย
‪พ่อบอกว่ามันทำให้เค้กหวานเป็นพิเศษ
‪หวังว่าจะได้ผลนะ
‪- มันดูเหมือนเค้กจริงๆ แล้ว ‪- มันสูง แต่ไม่สูงเกินไป
‪นุ่ม แต่ไม่ยุบ
‪- อร่อย ‪- อร่อยจัง
‪และมันก็มีรสช็อกโกแลตและหวานด้วย
‪- เย่! ‪- เย่!
‪เดี๋ยว ฟังนะ
‪ทำไมมันกรุบกรอบจัง
‪เม็ดน้ำตาลเหรอ เค้กช็อกโกแลตของพ่อ ‪ไม่มีเม็ดน้ำตาลอยู่ข้างใน
‪เม็ดน้ำตาลมันควรจะอยู่ข้างนอก ‪นี่มันหายนะชัดๆ
‪เม็ดน้ำตาลไม่เคยเป็นหายนะ
‪แต่มันไม่ใช่เค้กของพ่อ ‪มันไม่สมบูรณ์แบบ เราต้องทำใหม่
‪เราทำไม่ได้ เดี๋ยวพ่อก็กลับบ้านแล้ว ‪แม่อาจมีของขวัญดีๆ ก็ได้
‪แล้วนี่ล่ะ แม่ทาสีมันเป็นทางช้างเผือก
‪นี่กลุ่มดาวเข็มขัดนายพราน ‪ดาวคันไถ ดาวเหนือ
‪อ้อ จริงด้วย มันเหมือนดวงดาวระเบิดเลย
‪มันยุ่งเหยิงไปหมด เค้กเป็นยังไงบ้างจ๊ะ
‪เราบังเอิญใส่เม็ดน้ำตาลไว้ข้างใน ‪มันเลยไม่ใช่เค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์ของพ่อ
‪ไม่ แต่นี่เป็นเค้กเซอร์ไพรส์ของลูก
‪ลูกทำเค้กบวกกับเซอร์ไพรส์
‪แม่ว่ามันฟังดูเป็นอุบัติเหตุที่น่ายินดีนะ
‪- ฉันชอบที่เป็นแบบนั้น ‪- ใช่ เหมือนแพนเค้กยูนิคอร์นของฉัน
‪- เร็วเข้า เอาไปวางไว้บนโต๊ะเลย ‪- โอเค
‪เราจะช่วย
‪แล้วเราก็ต้องกลับบ้านเลย ‪เธอทำได้แน่ เอด้า
‪ขอบใจนะ พวกเธอ
‪อะไรกันนี่
‪เชิญนั่งครับ คุณพ่อ
‪คุณทวิสต์น่ะครับ
‪สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานค่ะ
‪คืนนี้เรามี… รัวกลองหน่อยจ้ะ
‪เค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์ของพ่อ
‪จริงเหรอ แต่ไม่มีใครจดสูตรไว้ด้วยซ้ำ
‪นี่ไม่ใช่เค้กช็อกโกแลตเซอร์ไพรส์ของผม
‪นึกแล้วเชียว
‪มันดีกว่า
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ เม็ดน้ำตาลในเค้ก อัจฉริยะจริงๆ
‪ลูกสาวคุณเก่งเกินตัวเหมือนเคย
‪มันเป็นอุบัติเหตุที่น่ายินดีน่ะค่ะ ‪และหนูก็ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปด้วย
‪ความรักค่ะ
‪พ่อได้รสชาติความรักเลย
‪นี่เป็นของขวัญครบรอบแต่งงาน ‪ที่อร่อยที่สุดที่พ่อเคยได้เลย ขอบใจนะ
‪ผมยอมให้พ่อแม่จูบกัน แค่ครั้งนี้นะ
‪ว้าว ดวงดาวระเบิด
‪อ๋อ มันควรจะเป็น…
‪ช่างเถอะ ใช่แล้ว มันเป็นอย่างนั้นค่ะ
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีค่ะ ฉันลาชีดา เพอร์รี เป็นเชฟขนมอบ
‪วันนี้เราจะมาคุยกันว่า
‪เบกกิ้งโซดามีบทบาททางวิทยาศาสตร์ ‪มากแค่ไหนในขนมอบ
‪โดยเฉพาะคุกกี้
‪น่ากินจัง!
‪ในฐานะเชฟขนมอบ เรามักจะคิดว่า
‪"ถ้าฉันใส่ส่วนผสมนี้ลงไปกับส่วนผสมนั้น
‪ฉันจะได้ปฏิกิริยาอะไร"
‪วันนี้ฉันอยากให้คุณเห็นว่า ‪เบกกิ้งโซดาทำอะไรกับขนมอบได้บ้าง
‪- เรามาทำคุกกี้ช็อกโกแลตชิปกันไหม ‪- ทำเลย
‪เบกกิ้งโซดาถูกนำมาใช้หลายปีแล้ว ‪เพราะมันช่วยทำให้ขนมอบของคุณฟู
‪การทำให้ฟูคือการช่วยให้ขนมอบของคุณพองตัวขึ้น
‪เจ๋งเลย
‪ฉันเล่นกับสูตรต่างๆ ที่ฉันใช้เบกกิ้งโซดานิดหน่อย
‪แล้วก็ใช้เยอะมาก และก็ได้ขนมอบที่แตกต่างกัน
‪ตัวตั้งเวลาดังแล้วค่ะ
‪ด้านขวานี่คือคุกกี้ช็อกโกแลตชิปที่ใส่เบกกิ้งโซดา
‪ส่วนด้านนี้ไม่ใส่เบกกิ้งโซดา
‪และความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดคือสี
‪นี่มันดูดีและเป็นสีทอง
‪ส่วนอันนี้ตรงกลางยังดูซีดๆ
‪การแพร่กระจายก็ไม่เหมือนกัน
‪อันที่ใส่เบกกิ้งโซดา มันมีขอบที่หนาดูสวยงาม
‪และสม่ำเสมอกว่าเมื่อเทียบกับขอบที่ดูขรุขระ
‪ที่มันทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ ของมันเอง
‪นี่คือตอนที่สนุก
‪นี่คือเหตุผลที่ฉันชอบเป็นเชฟขนมอบ ‪เพราะฉันได้ชิมมันไงคะ
‪อร่อยมากเลย
‪เกร็ดความรู้!
‪เบกกิ้งโซดาไม่ได้ใช้แค่ในขนมอบ ‪อย่างเช่น คุกกี้
‪แต่ยังใช้ในถังดับเพลิงด้วยค่ะ
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪ปาร์ตี้ในสวน
‪กฎของโรซี่ข้อที่เจ็ด ‪กดกริ่งสามครั้งเพื่อความโชคดี
‪- ไง อิกกี้ ‪- ไง
‪ไง เอด้า ไง โรซี่
‪มาเริ่มปาร์ตี้ในสวนกันเถอะ
‪ใช่ เรื่องนั้น…
‪- ฉันชอบสวนและปาร์ตี้ ‪- ฉันว่าเรา…
‪ฉันตื่นเต้นมากเลยที่จะ ‪ได้ใช้เวลาทั้งบ่ายในสวนสวย…
‪- ว้าย! ‪- ให้ตายสิ!
‪นั่นแหละที่ฉันพยายามจะบอกเธอ
‪ฉันชวนเธอมาปาร์ตี้ในสวน แต่ดูสิ
‪โอเค
‪ต้นไม้พวกนี้เศร้าใจเหรอ
‪- หรือง่วงนอน ‪- ตอนนี้มันไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ
‪พ่อฉันเคยดูแลมัน แต่ว่าตั้งแต่เขาย้ายไป ‪เขาก็ดูแลมันไม่ได้
‪มันอาจต้องได้หัวเราะกัน
‪แม่ฉันพูดเสมอว่าเสียงหัวเราะเป็นยาที่ดีที่สุด
‪ทำไมมันฝรั่งถึงเป็นนักสืบที่เก่ง
‪เพราะตาของมันเปิดอยู่ตลอดไงล่ะ
‪มุกเจ๋งมาก โรซี่
‪จริงเหรอ แม้แต่ใบเล็กๆ ‪ยังไม่กระดิกเลย เส้นลึกกันจัง
‪- ไงจ๊ะ ทีม ใครหิวบ้าง ‪- ไข่ปีศาจ!
‪อร่อยจัง ขอบคุณนะคะ
‪วันนี้พวกเธอทำอะไรกันจ๊ะ ‪บอกแผนสนุกๆ ให้ฉันฟังหน่อย
‪เราจะปาร์ตี้ในสวนกัน แต่…
‪ฉันรู้ สวนนี้ไม่ให้บรรยากาศปาร์ตี้เลยใช่ไหม
‪ก็ไม่เชิง
‪แต่ไข่ปีศาจพวกนี้อร่อยมากค่ะ
‪เข้าใจไหม เพราะมันคือไข่
‪ฉันดีใจที่เธอชอบ ‪เพราะมันจะอยู่ในเมนูร้านกาแฟ
‪โรสแมรี่นี่จะทำให้มันอร่อยขึ้น
‪แต่ฉันเป็นคนนิ้วโป้งไม่เขียว
‪ก็เพราะมีแต่ยักษ์ที่นิ้วโป้งเขียว ‪กับเอลฟ์บางคน
‪ไม่ใช่ โรซี่ การมีนิ้วโป้งเขียวแปลว่าทำสวนเก่ง
‪อ๋อ ค่อยฟังดูมีเหตุผลหน่อย
‪ฉันอยากทำสวนเก่งกว่านี้จัง
‪แต่การดูแลร้านกาแฟ ‪และเป็นประธานผู้ปกครองที่โรงเรียน
‪ทำให้ฉันไม่มีเวลาเลย
‪ถ้ามีปุ่มที่ฉันกดเพื่อดูแลต้นไม้ของฉันได้ก็คงดี
‪กิชสุกแล้ว ฉันต้องไปแล้วจ้ะ
‪แม่ฉันอาจทำสวนไม่เก่ง แต่เธอชอบสวนนี้มาก
‪- ฉันอยากทำให้มันสวยสำหรับเธอ ‪- อิกกี้ เราเป็นนักวิทยาศาสตร์
‪และเพื่อนรักของเธอ เราจะช่วย
‪เราจะช่วยเธอ
‪จริงเหรอ ขอบใจนะ เราจะทำยังไงกันต่อ
‪ก่อนอื่นเราต้องตรวจสอบสวนนี้อย่างละเอียด
‪ฉันมีข้อสังเกต ใบเหี่ยวเฉาและเหลือง
‪ต้นไม้ตรงนี้เหี่ยวเฉาและเหลืองกว่าอีก
‪ต้นไม้ที่อยู่ในที่ร่มเหี่ยวเฉากว่าต้นที่โดนแดด ‪น่าสนใจมากเลย
‪ขอโทษนะ ดินแห้งๆ ทำให้ฉันจาม
‪เป็นข้อสังเกตที่ดีมาก อิกกี้
‪ถ้าดินแห้งอาจแปลว่าช่วงนี้ไม่ได้รดน้ำต้นไม้
‪ฉันว่าเรามีสมมติฐานแล้วละ
‪ฉันชอบสัมมิติฐาน
‪สุมมาติฐาน
‪ทำไมคำนี้มันพูดยากจัง
‪ฉันจะช่วยเธอ
‪ฉันมีสมมติฐาน ฉันมีสมมติฐาน
‪- สิ่งนั้น ‪- ข้อสังเกต
‪- คือสิ่งนี้เหรอ ‪- คำอธิบาย
‪ถูกหรือผิด เรามาดูกันว่าคำตอบคืออะไร
‪มันอาจจะไม่ถูกต้อง แต่เราจะค้นหาว่า
‪ทฤษฎีนี้มันเกี่ยวกับอะไร
‪เดาด้วยความรู้ ‪แต่มันจะแย้งกับการทดสอบไหม
‪ใช่ นั่นคือสมมติฐาน
‪ฉันมีสมมติฐาน ‪ฉันมีสมมติฐาน
‪มาดูกันว่ามันถูกต้องแค่ไหน
‪เริ่มกันเลย!
‪ดังนั้นสมมติฐานของเราคือ ‪พืชต้องการแสงแดดและน้ำเพื่อให้แข็งแรง
‪เราน่าจะทดสอบดู โหลดห้องแล็บ
‪ตัวทดลองพร้อมแล้ว
‪แสงแดดมาเลย โรซี่
‪หรือถ้าจะให้ถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์
‪คือหลอดไฟทำสวนพิเศษที่มีแสงเหมือนดวงอาทิตย์
‪มันเหลืองน้อยลง
‪และสีเขียวเยอะ
‪- คือ เขียวขึ้นน่ะ ‪- เพราะแสงแดดเหรอ
‪ฉันมีพลังเยอะมาก
‪เราเพิ่งพิสูจน์ส่วนแรกของสมมติฐาน ‪พืชต้องการแสงแดด
‪เอด้า ดวงอาทิตย์หนักมากเลย
‪อยากรู้จังว่าดวงอาทิตย์จริงๆ หนักแค่ไหน
‪เอด้า!
‪อ้อ เธอเอาหลอดไฟวางลงได้แล้ว โรซี่
‪ต่อไปจะทดสอบข้อสอง
‪อิกกี้ ปล่อยฝนเลย
‪หรือถ้าอยากให้เจาะจง ‪ตามหลักวิทยาศาสตร์ ถัง…
‪เย้ย!
‪น้ำ
‪อุ๊ย ขอโทษ
‪ไม่เป็นไร ฉันชอบฝนและแอ่งน้ำ ใช่แล้ว!
‪ความเหี่ยวเฉาหายไปหมดแล้ว
‪ซึ่งหมายความว่า ‪เราพิสูจน์ข้อที่สองของสมมติฐานแล้ว
‪พืชต้องการน้ำ
‪ทีนี้ก็เอาสิ่งที่เราค้นพบกลับไปที่สวนกัน
‪ก่อนอื่น เราต้องย้ายร่มให้ ‪ต้นไม้พวกนั้นได้รับแสงแดดมากขึ้น
‪และรดน้ำพวกมัน
‪ลงจอดได้สวยงาม
‪มันได้ผล เอาเลยดวงอาทิตย์
‪ตอนนี้พวกมันต้องการแค่น้ำอีกนิดหน่อย
‪ฉันไม่จามแล้ว แปลว่าดินไม่แห้งแล้วแน่เลย
‪เร็วเข้า เจ้าต้นไม้น้อย แกทำได้แน่
‪เราให้แสงแดดกับน้ำพวกมันแล้ว ‪ทำไมพวกมันยังเหี่ยวเฉาอยู่ล่ะ
‪- เราพลาดอะไรไป ‪- อาจจะมุกตลกอีกหน่อย ฉันมีมุก
‪ผักชนิดไหนที่ชอบอยู่กับสัตว์
‪ซูกินี
‪เข้าใจไหม สวนสัตว์กินีน่ะ
‪มุกฮาอีกแล้ว
‪ต้นไม้ไม่คิดอย่างนั้น ฉันจะฝึกมุกขำๆ ต่อไป
‪สิ่งที่เราต้องการจริงๆ คือผู้เชี่ยวชาญด้านพืช ‪ฉันหวังว่าเราจะรู้
‪- เดี๋ยว ฉันรู้จักผู้เชี่ยวชาญด้านพืช ‪- เหรอ
‪สวัสดีครับ พ่อ
‪อิกสเตอร์ ว่าไงลูก
‪ดูสิ สามทหารเสืออยู่กันพร้อมหน้าเลย
‪- หวัดดีค่ะ คุณเพ็ค ‪- หวัดดี
‪เราช่วยสวนของแม่อยู่ ‪และพ่อเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพืชที่เก่งที่สุด
‪เรารดน้ำและให้แสงแดดมัน ‪แต่มันก็ยังดูป่วย ช่วยด้วย
‪โอเค ใจเย็นๆ พ่อจะช่วยเอง ‪ลูกเต้นระบำต้นไม้หรือเปล่า
‪เต้นระบำต้นไม้เหรอ
‪เต้นส่ายไปมาน่ะ
‪ใช่!
‪- มันไม่ได้ผล ‪- พ่อรู้
‪พ่อแค่อยากให้พวกลูกผ่อนคลายน่ะ ‪ดูเครียดๆ กันจัง
‪สิ่งที่ลูกต้องการจริงๆ คือปุ๋ย
‪ปุยอะไรนะ
‪ปุ๋ยนะ มันเหมือนวิตามินสำหรับพืช ‪ลูกกินมันเพื่อให้แข็งแรงสุขภาพดีใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ใช่ครับ
‪พืชก็ต้องการวิตามินเหมือนกัน แต่มันได้มาจากดิน
‪การใส่ปุ๋ยช่วยให้พวกมันแข็งแรง
‪- เยี่ยมเลย ‪- ใช่
‪และเราก็ทำมันเองได้
‪เราต้องการของธรรมชาติที่มี ‪สารอาหารเยอะๆ ให้บอกไหมว่าทำไง
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪แน่นอน
‪เยี่ยม เมื่อส่วนผสมจากธรรมชาติ
‪ทับถมกันจนดูเหมือนก้อนดินเหนียวๆ
‪เราก็ได้ปุ๋ยแล้ว
‪ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือโรยมันลงบนดิน
‪- ขอบคุณค่ะ คุณเพ็ค ‪- เก่งสุดๆ
‪ได้ทุกเมื่อ เด็กๆ
‪ขอบคุณครับ พ่อ
‪ปุ๋ยมันนุ่มและน่าขยะแขยง
‪ฉันชอบมาก
‪ได้เวลากินวิตามินแล้ว ต้นไม้ทั้งหลาย
‪ว้าว เราทำสำเร็จ
‪สุดยอดพอสซัมไปเลย
‪พอสซัมเหรอ อยู่ไหน
‪ไม่ต้องห่วง ไม่มีพอสซัมหรอก
‪- สวนสวยมากน่ะ ‪- เพราะมันแข็งแรงดี
‪ตอนนี้แม่ฉันจะได้มีสวนสวยๆ ตลอดเวลา
‪ใช่ เธอแค่ต้องรดน้ำและให้อาหารมันเยอะๆ
‪ยังต้องทำอีกเหรอ
‪ต้นไม้ก็เหมือนคน ‪มันต้องได้น้ำและอาหารเป็นประจำ
‪ฉันเข้าใจ ‪ฉันก็ต้องได้น้ำและอาหารเป็นประจำด้วย
‪ตอนคิดในใจมันฟังดูดีกว่านะ
‪แม่ฉันไม่มีเวลาทำแบบนั้น จำที่เธอพูดได้ไหม
‪ใช่ โอเค ตอนนี้เรารู้วิธีดูแลสวนให้แข็งแรงแล้ว
‪เราต้องหาวิธีง่ายๆ ที่จะช่วยให้เธอดูแลมัน
‪มาระดมสมองกัน
‪ถ้าเราสร้างพืชชนิดใหม่ ‪ที่ไม่ต้องการอาหารน้ำหรือแสงแดดล่ะ
‪เธอคงจะไม่ต้องทำอะไรเลย
‪แต่ถ้าเราบังเอิญสร้างต้นไม้ซอมบี้ล่ะ
‪ฉันชอบนะ แต่แม่ของอิกกี้อาจจะไม่ชอบ
‪ลูกชายแม่ของอิกกี้ก็เหมือนกัน ฉันไง
‪มีความคิดเรื่องซอมบี้น้อยกว่านี้ไหม
‪ฉันมีความคิดหนึ่ง ‪เราขอให้พวกตุ๊กตาโนมดูแลสวนได้
‪แต่พวกมันกินเยอะนะ
‪และแม่ฉันก็ต้องทำอาหารมากพอแล้ว ‪สำหรับร้านกาแฟกับฉัน
‪โดยที่ไม่ต้องให้พวกโนมกิน
‪เธอต้องการอะไรที่ง่ายมากๆ
‪เหมือนคาถาเหรอ
‪หรือว่าปุ่ม
‪เดี๋ยว แม่ของอิกกี้บอกว่าน่าจะมีปุ่มให้เธอกด ‪เพื่อดูแลสวนของเธอได้
‪บางทีเราน่าจะสร้างอะไรที่รดน้ำและให้ปุ๋ยต้นไม้
‪ที่มีปุ่มควบคุมมันได้
‪โอเค เสร็จแล้ว
‪อิกกี้ นั่นเป็นแบบที่สุดยอดมาก ‪ฉันจะสร้างมันเอง
‪เสร็จแล้ว
‪ว้าว นั่นมันอะไรกันจ๊ะ
‪มันเรียกว่า "กรีนทัมบิเนเตอร์"
‪มันรดน้ำและให้ปุ๋ยต้นไม้แทนแม่
‪แม่แค่กดปุ่มนี้เพื่อเปิดเครื่อง
‪แม่มีเวลาทำอย่างนั้นจ้ะ
‪ขอบใจพวกเธอสามคนนะ ‪ในที่สุดฉันก็ทำสวนเก่งและมีสวนเขียวชอุ่ม
‪เยี่ยมเลย!
‪นี่เป็นปาร์ตี้ในสวนที่ดีที่สุดที่ฉันเคยไป
‪นี่คือสตรอว์เบอร์รีสมูทตี้ที่อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกิน
‪ทำจากสตรอว์เบอร์รีสด ‪จากสวนสวยแข็งแรงของฉัน
‪ฉันกำลังจะทำเมนูของหวานใหม่ ‪อาจจะสตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้ก
‪- เยี่ยม ‪- อร่อยจัง
‪- ไง ลูก ‪- พ่อ!
‪แวะเอาสมุดสเก็ตช์ภาพมาให้น่ะ ‪เขาลืมมันตลอดเลย
‪รู้แล้วน่า! มากินสมูทตี้และสนุกกับสวนด้วยกันสิ
‪ดูดีมากเลย ฉันอาจต้องการเคล็ดลับ ‪การทำสวนจากพวกเธอสามคน
‪หนูมีเคล็ดลับที่ดีที่สุดค่ะ ‪คุณต้องทำให้ต้นไม้หัวเราะ
‪คุณจะโดนอะไรเวลาบิ๊กฟุตเดินผ่านสวนคุณ
‪กระแทกเท้า แบบ "กระทืบ" น่ะ
‪เดาเก่งค่ะ
‪สควอชค่ะ
‪เพราะเท้าใหญ่ๆ ของบิ๊กฟุต ‪จะย่ำทุกอย่างแหลกหมด
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีครับ ผมชื่อโรรี่ อารอนสัน ‪เป็นวิศวกรหุ่นยนต์
‪วันนี้ผมจะให้คุณดูวิธีดูแลสวนของผมด้วยหุ่นยนต์
‪นี่คือฟาร์มบอต
‪ฟาร์มบอตปลูกเมล็ด
‪รดน้ำ ถ่ายรูป
‪และกำจัดวัชพืช
‪ดูแลสวนและปลูกต้นไม้
‪คุณจะได้มีผักสดในสวนหลังบ้าน
‪หนึ่งในฟาร์มบอตของเราอยู่ที่นาซา
‪พวกเขาใช้มันทำการวิจัยเพื่อค้นหาว่า ‪เราจะปลูกพืชในอวกาศได้ยังไง
‪สิ่งที่พวกเขาต้องการทำคือ ‪ส่งนักบินอวกาศไปดาวอังคาร
‪แล้วปลูกพืชให้พวกเขา ‪พวกเขาจะได้กินและรอดชีวิตอยู่ได้
‪โดยไม่ต้องทำให้นักบินอวกาศเสียเวลามากไป
‪ในนี้คือสมองของฟาร์มบอต
‪นั่นคือคอมพิวเตอร์ตัวเล็กๆ ที่สั่งการกล้ามเนื้อ
‪ซึ่งก็คือมอเตอร์ ให้เคลื่อนที่ไปมา
‪และไปยังจุดที่ถูกต้องในสวนแล้วดูแลทุกอย่าง
‪คุณใช้โทรศัพท์บอกมันว่าต้องไปตรงไหน ‪ต้องรดน้ำมากแค่ไหน
‪แล้วคุณก็จัดตารางเวลาและลืมมันได้เลย
‪พอมะเขือเทศสุกแล้ว
‪ฟาร์มบอตจะส่งข้อความบอกว่า ‪"มะเขือเทศสุกแล้ว"
‪- "ทำสลัดได้แล้ว" ‪- อร่อย!
‪- เกร็ดความรู้! ‪- เกร็ดความรู้!
‪เมล็ดพันธุ์จะเรื่องมาก ‪เกี่ยวกับอุณหภูมิที่มันจะงอกและเติบโต
‪ที่จริงเมล็ดผักโขมจะงอกและเติบโต
‪ก็ต่อเมื่อดินมีอุณหภูมิ ‪ระหว่าง 60 ถึง 68 องศาฟาเรนไฮต์
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง