‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪ยังไง อะไร ที่ไหน ทำไม
‪อะไร ที่ไหน ทำไม
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪ข้างใต้นี่ ตรงโน้น
‪วิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ที่คุณมอง
‪กับอิกกี้ เพ็ค สถาปนิก
‪และโรซี่ รีเวียร์ วิศวกร
‪มีอะไรให้ทำเยอะแยะ และคุณก็ช่วยได้
‪เรื่องน่าสงสัย คำถาม ปริศนา ภารกิจ
‪มีสิ่งมหัศจรรย์ให้ค้นพบ ‪และสมมติฐานให้ทดสอบ
‪วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪เอด้า ทวิสต์ นักวิทยาศาสตร์
‪เธอต้องรู้ให้ได้ว่าคำตอบคืออะไร
‪มีวิทยาศาสตร์อยู่ทุกที่ ‪เธอกำลังสร้างสมมติฐาน
‪เชื่อมต่อลายจุด ‪เพราะนี่คือนักวิทยาศาสตร์เอด้า ทวิสต์!
‪คืนฉายหนัง
‪นุ่มสบาย วางอยู่หน้าทีวีพอดี
‪น้ำผลไม้อยู่ในระยะที่เอื้อมหยิบได้ง่าย
‪- และป็อปคอร์นก็สุดยอด ‪- อิกกี้กับโรซี่มาแล้ว
‪- ไง เอด้า ‪- ไง
‪ฉันดีใจมากเลยที่เธอสองคน ‪มาคืนฉายหนังคืนแรกของฉันได้
‪ฉันใช้เวลาทั้งวันเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
‪ฉันประดิษฐ์เครื่องปล่อยป็อปคอร์นด้วย
‪สุดยอดเลย!
‪- มันทำงานยังไง ‪- ฉันจะทำให้ดู
‪อ้าปากกว้างๆ นะ
‪- นี่! ‪- อุ๊ย!
‪หยุดนะ! ฉันว่าเครื่องของเธอผิดปกติแล้วละ
‪อุ๊ย ขอโทษ
‪นั่นคือเหตุผลที่สิ่งประดิษฐ์ใหม่ ‪ต้องได้รับการทดสอบหลายๆ ครั้ง
‪- ถามโทมัส เอดิสันดูสิ ‪- คนที่คิดค้นหลอดไฟน่ะเหรอ
‪ใช่ เขาทดสอบวิธีทำหลอดไฟตั้ง 10,000 ครั้ง ‪ก่อนที่มันจะใช้งานได้
‪ขอบคุณนางฟ้าที่เขาไม่หยุดที่ 9,999 ครั้ง ‪ไม่งั้นเราคงไม่มีแสงไฟพวกนี้
‪- ใช่ ‪- เจ๋งเลย
‪ขอโทษนะ นี่โรงหนังเอด้า ทวิสต์ใช่ไหม
‪สวัสดีค่ะ พ่อ สวัสดีค่ะ แม่ ‪ใช่ค่ะ ขอบคุณที่มานะคะ
‪นึกก่อนนะ ทางนี้เลยค่ะ ‪ที่นั่งของพ่อกับแม่อยู่ตรงนี้
‪เราจะดูอะไรกันจ๊ะ
‪หนูอยากให้คืนนี้สมบูรณ์แบบ
‪หนูเลยเลือกหนังโดยใช้การคำนวณที่แม่นยำมาก
‪มันมีการผจญภัย 44 เปอร์เซ็นต์
‪- เยี่ยม ‪- ดีจ้ะ
‪แอ็กชัน 32 เปอร์เซ็นต์
‪- โอ้โฮ! ‪- เยี่ยม!
‪และรักโรแมนติก 24 เปอร์เซ็นต์
‪โอ้ ดีจัง
‪แม่คะ พ่อคะ ช่วยปิดเสียงโทรศัพท์ด้วยค่ะ
‪และตอนนี้ก็ถึงเวลาเสนอภาพยนตร์ของเราแล้ว
‪สนักเกิลวอร์ริเออร์ส 3
‪อะไร ไม่นะ ขอร้อง อย่าดับคืนนี้สิ
‪โอเค ต้องไปตรวจสอบดู
‪ฉันเห็นปัญหาแล้ว ไฟฟ้าดับทั้งละแวกเลย
‪ไม่นะ!
‪ไม่นะ! ไฟดับทั้งละแวกเลยเหรอ
‪คืนฉายหนังล่มแล้ว
‪ลูกจ๊ะ ไม่ต้องห่วง ไฟดับไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪ใช่ ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าก็สนุกดี ‪เหมือนการเดินทางย้อนเวลา
‪ฉันอยากย้อนเวลากลับไปเมื่อเช้านี้
‪ฉันจะได้กินแพนเค้กบลูเบอร์รีของพ่ออีกครั้ง
‪แต่ไม่มีคืนฉายหนังแล้วเราจะทำอะไรดี
‪เราดูหนังไม่ได้ ถ้าไม่มีไฟฟ้า
‪บางครั้งสิ่งเหล่านี้ต้องใช้เวลาสักพัก ‪เราต้องอดทน
‪เราจะพยายามหาเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรอง
‪ไปที่โรงรถกัน
‪ฉันไม่ได้อยากให้ ‪คืนฉายหนังคืนแรกของฉันเป็นแบบนี้เลย
‪ฉันรู้ว่าอะไรจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
‪กฎของโรซี่ข้อที่ 32 ‪พกลูกโป่งติดตัวไว้เสมอ
‪ช้างนำโชคสำหรับเอด้า ‪เพื่อนลูกหมาของเจ้าเหมียวมูชู
‪และมงกุฎสุดเท่สำหรับอิกกี้
‪ผมฉัน!
‪เธอดูเหมือนนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องเลย
‪ฉันจะยึดครองโลก!
‪ขอโทษนะ อิกกี้ ‪ลืมไปว่าลูกโป่งสร้างไฟฟ้าสถิตได้
‪นั่นทำให้ฉันมีไอเดียไฟฟ้าสถิตสุดเจ๋ง
‪- อะไรเหรอ ‪- เราทำไฟฟ้าสถิตได้ด้วยสิ่งนี้ใช่ไหม
‪ใช่ ฉันว่ามันรู้สึกมีไฟฟ้าสถิตเยอะมากเลย
‪แทนที่จะรอให้ไฟติดอย่างเดิม
‪ทำไมเราไม่ลองทำไฟฟ้าเองล่ะ
‪ชอบทัศนคติที่ว่าทำเองได้จังเลย ‪แต่เราทำได้ไหมล่ะ
‪ทำได้สิ ไฟฟ้าเป็นแค่พลังงานชนิดหนึ่ง
‪โทมัส เอดิสันหาวิธีทำมันได้ ‪แล้วทำไมเราจะทำไม่ได้ล่ะ
‪มูชู อย่านะ!
‪ไม่ๆ ฉันดูไม่ได้
‪มูชู เราต้องการมันนะ
‪กฎใหม่ของโรซี่ ข้อ 2,301
‪พกลูกโป่งติดตัวไว้มากกว่าที่คิดว่าต้องใช้เสมอ
‪ฉันว่าเราคงต้องหาวิธีอื่น ‪ในการสร้างกระแสไฟแล้วละ
‪ซึ่งหมายถึงเราต้องการ…
‪- ระดมสมอง! ‪- ระดมสมอง!
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เสนอความคิดทุกอย่างที่คุณมี ‪ไม่มีความคิดไหนที่ไม่ดี
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪รวบรวมเพื่อนๆ มา ‪แล้วหาว่ายังไง อะไร ทำไม
‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪ให้จินตนาการของเรา ‪กลายเป็นการสร้างสรรค์ใหม่ที่ยอดเยี่ยม
‪เมื่อเราระดมสมอง ระดมสมอง ‪ระดมสมอง ระดมสมอง
‪เฮ่!
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪ถ้าเราใช้ปลาไหลไฟฟ้าล่ะ
‪เราออกแบบถังปลาไหลที่จะจ่ายไฟให้ทีวีได้
‪เป็นความคิดเยี่ยมเลย
‪แต่การหาปลาไหลไฟฟ้าดึกขนาดนี้ ‪อาจเป็นเรื่องยาก
‪ถ้าเราส่งสัญญาณสู่อวกาศ ‪ขอให้มนุษย์ต่างดาวช่วยล่ะ
‪ฉันว่าพวกเขาใช้พลังจิตผลิตไฟฟ้าได้แน่
‪เรียกมนุษย์ต่างดาวทั้งหมด
‪ถ้าพวกเขายุ่งอยู่กับคืนฉายหนังล่ะ ‪เราไม่ควรขัดจังหวะนะ
‪ขอโทษ
‪มาคิดกันเถอะ
‪เราผลิตไฟฟ้าได้ยังไง
‪ใช่ เครื่องจักรผลิตไฟฟ้าจากพลังงานธรรมชาติ
‪อย่างเช่น ลม
‪- หรือดวงอาทิตย์ ‪- หรือแม่น้ำ
‪ถูกต้อง
‪เราสร้างเครื่องจักรเพื่อเปลี่ยนพลังงานแบบนั้น ‪ให้เป็นไฟฟ้าได้
‪- คืนนี้ลมไม่ค่อยแรง ‪- แสงแดดก็ไม่มี
‪- ฉันก็ไม่เห็นแม่น้ำเลย ‪- จริง
‪มูชู!
‪เดี๋ยว แล้วมูชูล่ะ
‪เราสร้างเครื่องจักร ‪ที่เปลี่ยนพลังงานของมูชูให้เป็นไฟฟ้าได้
‪เราเรียกมันว่ามูชิเนเตอร์ก็ได้
‪ความคิดเยี่ยม ‪แล้วคืนนี้ก็จะได้กลับมาสมบูรณ์แบบ
‪ไปหาอุปกรณ์กันเถอะ
‪ฉันว่าเราทำได้แล้ว
‪- เจ๋ง! ‪- สุดยอด!
‪อาเธอร์ พี่ให้เกียรติ ‪จับมูชูวางบนกงล้อหน่อยได้ไหม
‪โอเค มูชู ได้เวลาวิ่งแล้ว
‪มูชู จะให้เครื่องจักรทำงาน ‪แกต้องใช้พลังงานของแกทำให้ล้อหมุนนะ
‪นั่นหมายถึงแกต้องวิ่ง แบบนี้
‪ฉันมีทฤษฎี ถ้าเธออยากคุยกับแมว ‪เธอต้องพูดเหมือนแมว
‪เหมียว
‪โอเค ฉันว่ามันคงไม่อยากวิ่งหรอก
‪ถ้าเราใช้มูชิเนเตอร์ผลิตกระแสไฟฟ้าไม่ได้
‪เราจะดูสนักเกิลวอร์ริเออร์ส 3 ได้ยังไง
‪บอกหนูสิว่า ‪แม่เจอเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองแล้ว
‪ไม่เจอจ้ะ ขอโทษนะลูก
‪คืนฉายหนังนี่ตรงข้ามกับความสมบูรณ์แบบเลย
‪โถ ร่าเริงไว้นะ
‪เราอาจไม่เจอเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ‪แต่พ่อเจอสิ่งที่ดีกว่านั้น
‪กีตาร์ตัวเก่าของพ่อ
‪มันไม่ช่วยให้ไฟฟ้าติดได้หรอก
‪ไม่ได้ แต่มันจะช่วยให้เราสนุกได้ ‪โดยไม่ต้องใช้ไฟฟ้า
‪มาเต้นกันเถอะ
‪ใช่ ได้เวลาเต้นแล้ว
‪มาสิ ลูก เราชอบเต้นด้วยกันเสมอ
‪หนูไม่อยากเต้น หนูอยากดูหนังของเรา
‪โอเค เต้นก็ได้
‪แค่แป๊บเดียวนะ
‪นี่ ทุกคน ดูท่าเต้นเทนนิสท่าใหม่ของฉันสิ
‪- เยี่ยม ‪- ใครอยากลองเต้นท่าบิ๊กฟุตสตอมป์บ้าง
‪เต้นไปทางซ้าย เต้นไปทางขวา เยี่ยม!
‪มันเหมือนการเต้นก่อนนอนของฉันเลย
‪เวลาฉันอยู่บ้านแม่ เราจะเต้นแบบนี้กันก่อนนอน
‪มันช่วยให้ฉันได้ใช้พลังงานทั้งหมด
‪พลังงาน แน่นอน ‪เราต้องใช้พลังงานในการเต้น
‪อาจจะมีวิธีใช้พลังงานนั้นเพื่อจ่ายไฟให้ทีวี
‪ต้องไปที่ห้องแล็บแล้ว
‪การเต้นก่อนนอนนั่นทำให้เราหมดพลังจริงๆ
‪- ใช่ ‪- เหนื่อยจัง
‪ใช่ แม่ฉันมีความคิดดีๆ เธอเต้นอะไร เอด้า
‪เดี๋ยว เอด้าอยู่ไหน
‪โหลดห้องแล็บ
‪ฉันอาจสร้างฟลอร์เต้นรำพิเศษได้
‪เพื่อเปลี่ยนพลังงานของนักเต้นให้เป็นไฟฟ้า
‪- เจอแล้ว! ‪- อยู่นี่เอง
‪อย่าเสียงดังสิ นักวิทยาศาสตร์กำลังทำงาน
‪เจอแล้ว
‪อยู่นี่เอง
‪- ลูกจ๊ะ ทำไมมาอยู่คนเดียวในห้องล่ะ ‪- เต้นไม่สนุกเหรอ
‪สนุกค่ะ แต่หนูต้องหาวิธีผลิตไฟฟ้า
‪เราจะได้มีคืนฉายหนังที่สมบูรณ์แบบ
‪แม่ว่าฉายหนังตอนนี้มันดึกเกินไปแล้วละ
‪เราดูหนังไม่จบก่อนถึงเวลานอนหรอกจ้ะ
‪คืนฉายหนังคืนแรกของฉัน ‪เป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่
‪ล้มเหลวเหรอ ไม่มีทาง คืนนี้สนุกมากเลย
‪ใช่ มันเป็นคืนฉายหนัง ‪ที่เยี่ยมที่สุดเท่าที่ฉันเคยไปเลยละ
‪จริงเหรอ
‪- จริงสิ! ‪- ใช่ แน่นอน!
‪คืนนี้อาจไม่เป็นไปอย่างที่ลูกวางแผนไว้
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่าลูกล้มเหลว
‪เราค้นพบหลายวิธีที่ไม่ต้องผลิตไฟฟ้า
‪ใช่ ก็เหมือนโทมัส เอดิสันไง จำได้ไหม
‪ก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จ ‪เขาค้นพบ 9,999 วิธีที่ไม่ต้องผลิตหลอดไฟ
‪พี่พูดถูก จริงด้วย
‪งั้นพ่อว่าคืนนี้เป็นความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์นะ
‪ใช่แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ ทุกคน
‪หนูไม่น่าใจจดใจจ่อ ‪กับการทำให้มีไฟฟ้ามากขนาดนั้นเลย
‪- ไม่งั้นหนูคงสนุกกับเรื่องสนุกๆ มากกว่านี้ ‪- ยังไม่ถึงเวลานอน
‪ซึ่งแปลว่ายังมีเวลาให้เต้นอีก
‪ทุกคน ตามฉันมา
‪เต้นไซแอนติสต์ชัฟเฟิลกัน
‪สวมถุงมือแล้วปรบมือสามครั้ง ‪เขย่าบีกเกอร์แล้วไถลไปนิดหนึ่ง
‪ทีนี้ก็เต้นพร้อมกัน
‪- เย่! ‪- เยี่ยม!
‪- ลูกเต้นแล้ว ‪- ใช่
‪ไฟมาแล้ว
‪แต่เราไม่ต้องการมัน
‪เอาละ เต้นกันเลย ทุกคน
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีค่ะ ฉันซาราห์ เคิร์ตซ์ ‪เป็นนักวิจัยพลังงานแสงอาทิตย์
‪วันนี้ฉันเพลิดเพลินกับแสงแดด
‪แต่ฉันใช้เวลาทั้งชีวิต ‪ศึกษาวิธีการใช้พลังงานจากดวงอาทิตย์
‪เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าด้วยแผงโซลาร์เซลล์
‪ไปดูกันเถอะ
‪ดังนั้นทุกอย่างต้องใช้พลังงานเพื่อให้ทำงานได้
‪คอมพิวเตอร์ของคุณต้องใช้ไฟฟ้า
‪ซึ่งเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งเพื่อให้ทำงานได้
‪ในกรณีของแสงแดด ‪แสงแดดเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่ง
‪ดังนั้นแสงอาทิตย์ ‪จะส่องลงมาบนแผงโซลาร์เซลล์
‪และแผงโซลาร์เซลล์ที่เป็นสีดำก็จะดูดซับแสงแดด
‪แล้วเปลี่ยนเป็นไฟฟ้า
‪จากนั้นกระแสไฟฟ้าก็จะไหลผ่านสายไฟ
‪และสายไฟก็ออกมาจาก ‪ด้านหลังของแผงโซลาร์เซลล์
‪คุณจะเห็นว่าสายไฟนี่ต่อกลับเข้าไปในอาคาร
‪แล้วสายไฟพวกนั้นก็มาที่ระบบตรวจวัดของเรา
‪ถ้ามันอยู่ที่บ้านคุณ ‪สายไฟพวกนี้จะต่อเข้ากับกล่องพิเศษ
‪ที่เชื่อมต่อกับระบบไฟฟ้าในบ้านคุณ
‪เพื่อที่คุณจะได้ใช้ไฟฟ้านั่นเปิดทีวี
‪หรืออะไรก็ตามที่คุณใช้อยู่
‪ว้าว!
‪คุณจะเห็นว่ามีการใช้พลังงานทุกที่รอบตัวคุณ
‪มันทำให้เรามีพลังที่จะทำสิ่งที่เราอยากทำ
‪เจ๋งเลย!
‪เกร็ดความรู้!
‪ทุกวันนี้เราพบแผงโซลาร์เซลล์ได้เกือบทุกที่
‪คุณซื้อมันแบบติดกระเป๋าเป้ ‪แบบติดบนหมวก หรือแม้แต่บนรถของคุณ
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪ปัญหาเปลือกกล้วย
‪กำลังจะลงจอด เปลี่ยน
‪รับทราบ เปลี่ยน
‪อุปสรรค หลบ!
‪ไม่นะ!
‪อิกกี้ ไม่เจ็บใช่ไหม
‪ไม่เป็นไร คนเราหกล้มกันได้
‪นี่ กล้วยพวกนี้มาจากไหน
‪น่าจะมาจากห้องครัวนะ
‪อาจจะมีต้นกล้วยยักษ์อยู่ในนั้น
‪หรือไม่การต่อสู้ของอาหารกล้วยข้างนอก ‪ก็โจมตีกล้วยที่อยู่ข้างใน
‪แม่
‪- ให้ตายสิ แม่ นิ้วโป้ง ‪- แม่ไม่เป็นไรจ้ะ ลูก
‪นิ้วแม่ไหม้นิดหน่อย ‪ตอนวอร์มเตาอบ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪วอร์มเตาอบเหรอ
‪เดี๋ยวนะ
‪แป้ง น้ำตาล กล้วย!
‪แม่จะอบขนมปังกล้วย คุณยายโรสต้องมาแน่เลย
‪กำลังจะลงจอดอย่างมีความสุข
‪คุณยายโรส ไม่จริง!
‪จริงสิ คืนนี้แม่มีเที่ยวบินกะทันหัน ‪ดีนะที่คุณยายโรสชอบดูแลโรซี่
‪เธอขอสิ่งตอบแทนอย่างเดียว ‪คือขนมปังกล้วยของแม่
‪ฝากขอบคุณพ่อเธออีกครั้งนะ อิกกี้
‪ได้ครับ ผมชอบที่คุณเอากล้วย ‪จากต้นกล้วยของพ่อผมมาอบ
‪นี่คือคุณยายโรสกับเครื่องร่อนที่เธอสร้าง
‪ตอนนั้นพวกเขาเรียกมันว่าเครื่องบิน
‪นี่ไปเปอร์ และควีนเอวา และโอลแซม
‪เธอบินร่วงลงพื้นได้สวยงามมากด้วย ‪อย่างแฟบฟลอร่า
‪มันเหมือนพิพิธภัณฑ์เครื่องบินเลย
‪การออกแบบเครื่องบินเก่าๆ พวกนี้ ‪ยอดเยี่ยมกระเทียมดองจริงๆ
‪- สมัยนั้นพวกเขาพูดกันแบบนั้นใช่ไหม ‪- ใช่เลย อิกกี้
‪โอเค เดี๋ยวคุณยายโรสก็จะมาแล้ว ‪และก็ต้องปอกกล้วยพวกนี้ให้เสร็จ
‪แต่ไม่เป็นไร แม่แค่ต้องแก้ปัญหา
‪ลองหลายๆ วิธีจนกว่าจะได้ผล
‪แก้ปัญหา ฉันชอบนะ
‪คุณยายโรสพูดแบบนั้นเสมอ
‪เจ้ากล้วยห่วยแตกพวกนี้
‪ทุกคน ฉันรู้ว่าเรามีแผนที่จะเล่นกัน ‪แต่ฉันอยากช่วยแม่จริงๆ
‪- ฉันจะช่วย ‪- ฉันด้วย
‪ขอบใจนะ แม่คะ เราช่วยแม่ได้ค่ะ
‪น่ารักจังเลย ลูกแม่
‪แต่แม่จัดการทุกอย่างได้จ้ะ
‪กลับมานี่นะ!
‪เราจะปอกกล้วยเอง
‪แต่แม่ทิ้งพวกลูกไว้ตามลำพังไม่ได้
‪แม่ไปเตรียมตัวเถอะค่ะ
‪ฉันจะสายแล้ว ‪โอเค ขอบใจนะ นักบินผู้ช่วยของแม่
‪หรือแม่ควรพูดว่าเหล่านักบินผู้ช่วย
‪โอเค เราจะเริ่มตรงไหนดี
‪กับการปอกกล้วยน่ะเหรอ
‪ถ้าเราหาทางช่วยแม่ฉันปอกกล้วย ‪ไม่ใช่แค่วันนี้ แต่ทุกวันล่ะ
‪เธอกับแม่ต้องกินกล้วยกันเยอะมากแน่
‪ที่จริง เรากินเยอะนะ
‪ขนมปังกล้วย พุดดิ้งกล้วย กล้วยอบน้ำผึ้ง
‪กล้วยเยอะมากเลย มันคือ… กล้วย!
‪เราจำเป็นต้องปอกกล้วยจริงๆ ‪มาระดมสมองกัน
‪รู้แล้ว นินจา ฉันว่าพวกเขา ‪ต้องหั่นกล้วยได้แบบมืออาชีพแน่นอน
‪แต่นินจาอาจชอบต่อสู้มากกว่าปอกกล้วย
‪อ๋อ ใช่ จริงด้วย
‪ฉันรู้แล้ว เราน่าจะสร้างโรงงานปอกกล้วย
‪ฉันเดาประมาณว่านั่นคงใช้เวลา…
‪เอาหนึ่งตั้ง บวกกับสอง…
‪ราวๆ 262 วัน
‪- ประมาณนั้น ‪- นานเกินไป
‪แต่ถ้าเราเอาเครื่องปอกกล้วยนินจาของโรซี่
‪กับความคิดเรื่องโรงงานของอิกกี้
‪มารวมกันเพื่อทำเครื่องปอกกล้วยล่ะ
‪ไม่มีนินจาและเครื่องเล็กกว่ากันเยอะ
‪- ใช่ ‪- ชอบจัง
‪- ฉันจะออกแบบเอง ‪- ฉันก็จะสร้างมันเอง
‪และก็เสร็จเรียบร้อย เธอคิดว่าไง
‪- สมบูรณ์แบบ ‪- สุดยอด! ฉันจะได้สร้างสิ่งต่างๆ แล้วเหรอ
‪ใช่ โหลดห้องแล็บ
‪ไขควง
‪ประแจ
‪- เป็ดยาง ‪- หือ
‪เชื่อฉันสิ มันจะเพิ่มความนุ่ม
‪แถมน่ารักด้วย
‪และก็… เรียบร้อย
‪ปอกกล้วยเป็นไงบ้าง ทีมงาน
‪ขอเสนออนาคตของการปอกกล้วย
‪บานาน่ารามา 1,0
‪แม่นึกว่าพวกลูกสามคนใช้มือปอกกล้วยกันอยู่ในนี้
‪แม่น่าจะรู้ว่า ‪ลูกจะสร้างเครื่องปอกเปลือกกล้วยเจ๋งๆ นี่
‪ให้เราสาธิตหน่อยนะคะ
‪ทดลองเครื่องปอกกล้วยครั้งที่หนึ่ง เริ่ม!
‪มันมาแล้ว
‪นี่ไง
‪เป็นรูๆ เพียบเลย
‪ให้ตายสิ
‪โธ่เอ๊ย
‪ไม่เป็นไร เราใช้มือปอกก็ได้
‪ไม่ค่ะ เราจัดการได้ ‪แม่ไปเตรียมตัวให้พร้อมเถอะค่ะ
‪รับทราบค่ะ กัปตันบานาน่าสมูเชสแอนด์ครีม
‪บางทีอาจต้องตบเครื่องนี้ด้วยความรักเบาๆ
‪แม่ฉันตบรถของแม่อยู่ตลอด
‪กล้วย!
‪- โอ้ว! ‪- เย้ย!
‪ฉันจะไปกดปุ่ม
‪- ระวังนะ ‪- ไปเลย เอด้า
‪นั่นมันบ้าคลั่งมากเลย
‪ในแบบที่เจ๋งสุดๆ
‪ดีนะที่เราเอากล้วยพวกนี้มาใช้ใหม่ได้
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ แม่
‪ไม่มีอะไรผิดปกติ ในนี้ไม่มีกล้วยให้เห็นเลย
‪มีแต่นักวิทยาศาสตร์ทำงานกันอยู่
‪โอเค
‪ฉันว่าฉันเห็นปัญหาแล้ว
‪ส้อม มีที่ตัดพิซซ่าอยู่ในลิ้นชัก
‪- ไปหยิบมาสิ ‪- ได้
‪เยี่ยม
‪โอเค นั่นน่าจะใช้ได้แล้ว
‪มาลองอีกครั้ง แล้วก็เอากล้วยใส่เครื่อง
‪- ทำไมมันไม่ออกมาล่ะ ‪- แปลกชะมัด
‪ฉันขอดูหน่อย
‪แย่จัง กล้วยพุ่งใส่หน้าฉัน
‪โอเค เราแก้ไขเรื่องนี้ได้ ‪เราแค่ต้องการเวลาอีกหน่อย
‪คุณยายโรสส่งข้อความมาบอกแม่ เธอกำลังมา
‪ไม่นะ เธอยังมาไม่ได้ ‪เรายังไม่ได้ปอกกล้วยเลย
‪แม่แน่ใจว่าคุณยายโรสจะเข้าใจ ‪ถ้าคราวนี้ไม่มีขนมปังกล้วย
‪ร่าเริงไว้ แม่จะไปเตรียมตัวให้เสร็จ
‪โธ่ นี่มันเป็นความล้มเหลวสุดๆ
‪บางทีเราน่าจะยอมแพ้ซะ ฉันยอมแพ้
‪ฉันทำไม่ได้ ฉันจะเลิกทำ
‪ผ่านมันไปไม่ได้ เจอทางตัน
‪มันเป็นไปไม่ได้เลย ‪ในเมื่อฉันเห็นแต่อุปสรรค
‪กลัวว่าจะล้มเหลว ฉันเลยต้องเลิกทำ
‪พยายามไปก็ไม่มีประโยชน์
‪ไม่มีทางที่เราจะชนะได้
‪อย่ายอมแพ้
‪อย่าเลิกทำ
‪ต้องลุกขึ้นมาแล้วลองใหม่อีกครั้ง
‪ความผิดพลาดอาจเป็นความโชคดี
‪อุบัติเหตุที่น่ายินดีมันเกิดขึ้นได้
‪อย่ายอมแพ้
‪อย่าเลิกทำ
‪คุณอาจทำให้ความล้มเหลวเป็นเพื่อนรักของคุณได้
‪แล้วก็ลองๆๆ
‪ต้องลุกขึ้นมาแล้วลองใหม่อีกครั้ง
‪เธอพูดถูก ฉันต้องลองใหม่อีกครั้ง
‪เราจะแก้ปัญหานี้อย่างที่คุณยายโรสพูดเสมอ
‪มาตรวจสอบกล้วยพวกนี้กัน
‪โรซี่ ฉันว่าฉันเชื่อมต่อลายจุดได้แล้ว
‪สังเกตเห็นอะไรเกี่ยวกับกล้วยไหม
‪ลูกนั้นสีเหลืองเหมือนนกขมิ้น ‪ลูกนั้นสีเหลืองเหมือนแมลงภู่
‪ดูให้ดีๆ สิ
‪ตรงขั้วของมัน
‪ไม่มีลูกไหนโดนแตะต้องเลย
‪ใช่ เพราะการเริ่มปอกกล้วย ‪เป็นส่วนที่ยากที่สุด
‪นั่นคือสิ่งที่เครื่องขาดหายไป
‪ที่เริ่มปอกกล้วย
‪เราซ่อมมันได้!
‪- และนั่นก็น่าจะใช้ได้แล้ว แม่! ‪- ทุกอย่างโอเคไหมจ๊ะ
‪ค่ะ ขอเสนอบานาน่ารามา 3,0
‪วางกล้วยบนสายพานเลย
‪ลูกทำสำเร็จ ‪ลูกทำเครื่องปอกกล้วยที่ยอดเยี่ยมสุดๆ
‪เก่งมาก ทุกคน
‪- ใช่! ‪- ใช่!
‪ดูกล้วยพวกนี้สิ แม่จะมีปุ๋ยเยอะแยะเลย
‪กล้วย น้ำตาล
‪จูบ
‪มันทำให้หวานเป็นพิเศษ
‪ขนมปังกล้วยเสร็จแล้ว
‪คุณยายมาแล้ว
‪คุณยายโรส รายงานตัวรับหน้าที่ดูแลโรซี่
‪เอด้า อิกกี้ เข้ามาในนี้
‪- สวัสดีค่ะ คุณยายโรส ‪- สวัสดีครับ คุณยายโรสของโรซี่
‪ขนมปังกล้วย!
‪ใช่ค่ะ และเราก็ทำเครื่องปอกกล้วยด้วย
‪เราเรียกมันว่า "เดอะบานาน่ารามา 3,0"
‪ฉันประทับใจมากเลย
‪ขอบคุณค่ะ เราแก้ปัญหาและก็ไม่เลิกทำมัน
‪- อย่างที่ฉันสอนไว้ ‪- แม่ไปทำงานก่อนนะ
‪เดี๋ยวค่ะ แม่ลืมอะไรบางอย่าง
‪ดีขึ้นเยอะเลย
‪ขอบใจนักบินผู้ช่วยตัวน้อยของแม่ ‪กับลูกเรือที่น่าทึ่งของเธอ
‪เพื่อนๆ น่ะ
‪- ยินดีค่ะ ‪- แค่ทำสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ทำกันค่ะ
‪ขอให้สนุกนะ ทุกคน
‪- ขอบคุณค่ะ บาย ‪- บาย
‪รู้ไหมว่าพวกเขาทำอะไรอีก ‪ทดสอบผลิตภัณฑ์ไง
‪มาทดสอบขนมปังนี่กันเถอะ
‪ไม่ต้องบอกฉันซ้ำสองเลย
‪ตอนนี้เราเติมพลังด้วยกล้วยในท้องแล้ว ‪บินกันเถอะ ลูกเรือ
‪กำลังจะลงจอด เปลี่ยน
‪รับทราบ เปลี่ยน
‪ใช่!
‪ฉันคิดออกแล้ว ‪ไปพบนักวิทยาศาสตร์อีกคนกันเถอะ มาเร็ว
‪สวัสดีครับ ผมเจมส์ ฟินลีย์ ‪เป็นวิศวกรชีวการแพทย์
‪ผมใช้วิศวกรรม ‪เพื่อทำความเข้าใจว่าผู้คนเคลื่อนไหวยังไง
‪และช่วยให้ผู้คนหายจากอาการบาดเจ็บ
‪ไปดูกันเถอะ
‪วันนี้เราจะคุยกันเรื่องการพัฒนาเกมเสมือนจริง
‪เพื่อปรับปรุงการพักฟื้น
‪บางครั้งคุณอาจได้รับบาดเจ็บ ‪ที่ทำให้กล้ามเนื้อส่วนใดส่วนหนึ่งเสียหาย
‪เมื่อเวลาผ่านไป ‪ร่างกายของคุณต้องซ่อมแซมกล้ามเนื้อส่วนนั้น
‪การพักฟื้นเป็นเรื่องของการกลับไปทำสิ่งที่คุณรัก
‪จอแสดงผลติดศีรษะนี่ ‪คือสิ่งที่คุณสวมครอบตาของคุณ
‪เราควบคุมมันได้ ‪เพื่อที่คุณจะได้เห็นสภาพแวดล้อมเสมือนจริง
‪เอาละนะ
‪(คาลิเบรชั่น)
‪เกมนี้เราออกแบบมา ‪เพื่อช่วยให้คนเคลื่อนไหวในอวกาศ
‪และพวกเขาต้องหยิบตัวอักษรได้
‪เราทำให้การพักฟื้นสนุกขึ้นได้เยอะ
‪และเราก็ทำให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้จริงๆ
‪ที่จะช่วยพวกเขาปรับปรุง ‪การเคลื่อนไหวของตัวเองในโลกได้
‪ชนะเลเวลสองแล้ว
‪(ยินดีด้วย!)
‪เกร็ดความรู้!
‪หนึ่งในการใช้ ‪ความจริงเสมือนตอนแรกๆ ในการฝึก
‪คือช่วยให้นักบินเรียนรู้วิธีการบิน ‪โดยใช้เครื่องจำลอง
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ วิทยาศาสตร์ดีที่สุด!
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง