ผมมีหลักการนี้อยู่
ผมดูหนังและทำหนังทุกแนว
นี่ เห็นไหม
- เห็นหรือเปล่า - ครับ
วิดีโอเทปผม ของสะสมของผม
มีหนังทุกประเภท
รู้ไหม…
ตอน "ยาปราค นงนุชสุดสวาท" ออกฉาย
อือฮึ
- มีการตอบรับแปลกๆ - แบบไหนคะ
- คือเรื่องราวดำเนินในคฤหาสน์ใช่ไหม - ครับ
เพราะเรื่องดำเนินในคฤหาสน์ ผู้คนก็เลยไปขายคฤหาสน์ทิ้งกัน
- โอ้โฮ - คฤหาสน์ในเยชิลคอยร้างเลย
พวกเขาไม่เอาคฤหาสน์แล้ว
บางคนก็เอาไปขายทำอะพาร์ตเมนต์
ผู้คนแบบ "นี่มันอะไรกัน"
แรงกระเพื่อมมหาศาล
ผมมีความสุขมาก ผมปลื้มมากที่เป็นแบบนี้
- ผมมานั่งตรงนี้ทุกวัน - ครับ
ถึงผมจะไม่ทำหนังแล้ว แต่ผมยังพิมพ์นี่อยู่
บทอะไรพวกนี้
- เพราะงั้น… - อือฮึ
ผมอดไม่ได้ ถึงเขียนไปก็ไม่ได้ไปทำอะไร
อ้อ ยาปราค เป็นหนังเรื่องแรก ที่ผมแสดงกับเจมาลพี่ผม คนนี้ไง
- อ๋อ - เจมาล สู่สุคตินะ
- หนังเรื่องแรกของผมกับเขา - สู่สุคติครับ
ใช่
โอ๊ะ! บุหรี่เหรอ
- คุณยังสูบอยู่เหรอ - วันละมวนไม่เป็นไร
แล้วผมก็สร้างหนังครอบครัวที่วิเศษมาก
ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังของ เนเชลี กุนเลอร์ กับไอเล เชเรฟี
หนังของแอร์เทม
แบบหนังครอบครัวที่แน่นแฟ้นกันมาก
ที่ทุกคนชอบกอดกัน
คนหาเช้ากินค่ำ คนซื่อสัตย์สุจริต
- เป็นครอบครัวกันจริงๆ ผมทำเรื่องนึง - ชื่ออะไร
- อยากรู้เหรอ - ค่ะ
- พ่อบังเกิดเศร้า - อือฮึ
แต่มันก็ไม่ได้ไม่มีหักมุมนะ
- ผมเพิ่มจุดหักมุมเข้าไปด้วย - ใครแสดงคะ
ผมเล่นเป็นพ่อ
มามิก็เล่นด้วย สู่สุคติเถอะนะ
ขอเขาจงสู่สุคติ
เขาเล่นเป็น… ฮึซึร์ กัปตันฮึซึร์
เขาเป็นกัปตันฮึซึร์ เพื่อนผม
ผมเป็นพ่อ
ส่วนพวกเด็กๆ ก็เล่นเป็นลูกชาย
ใช่ เด็กๆ เล่นเป็นลูก
เฟริเดก็เล่น
เป็นหนังที่เยี่ยมมาก ดูเรื่องนี้ด้วยนะ
- เราจะดูค่ะ - ดูซะแล้วค่อยมาคุยกัน
ได้ครับ
(เออร์ชาน ผู้กำกับสารพัดแนว)
ฉันจะฆ่านาย คอยดูสิ!
หยิบมาลิบูมา เดี๋ยวแตก!
- เดี๋ยวเขาทำแตก! - อย่า!
นายทำลายทุกอย่าง นายไม่ใช่น้องฉันอีกต่อไป!
- ก็ได้! ฉันไม่สน! - นายไม่ใช่น้องฉันแล้ว
ให้ตายสิ! ปล่อยฉันนะ
- ไอ้หนุ่มหนังโป๊! - หุบปาก!
- อย่าเหมารวมเราด้วยสิ - พวกนายยังอยู่ที่นี่กันทำไม
- ไอ้พวกนอกรีต! - ฉันจะแทงนาย!
- เอาสิ แทง! - ฉันยอมขึ้นหน้าหนึ่งว่าฆ่าคน
เจ็ดพันห้า
ฉันขอโทษ ฉันนึกว่าเขาจ่ายให้นายแล้ว
ขอเหอะเออร์ชาน ถ้าได้แล้วทำไมฉันจะต้อง… ช่างเถอะ
ถ้าสองคนจะทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้
ก็ควรเลิกเจอกันเลยดีกว่า
เร็วเข้า คืนดีกันซะ
ไม่ล่ะ เขาควรขอโทษ
และให้คำมั่นว่าจะช่วยเหลือเงินทอง แก่คนที่เขาขัดสน
ยังจะมา "คนขัดสน" อีกเหรอ
โห ไม่รู้ว่าพี่เจมาลอยู่ด้วย
ขอไอ้นั่นหน่อยได้ไหมพี่
เห็นไหม มีเท่าไหร่ก็ให้คนขัดสนหมด
ขอบอกเลย เกมนี้สุดๆ
เราเล่นกันจนถึงเช้า
คนละลายเงินเป็นว่าเล่น สามพัน สี่พัน ห้าพัน
ไม่สะดุ้งสะเทือนเลย
โอเค ดัสตี้
นี่!
อย่ามาที่ออฟฟิศฉันอีก กลับไปซะ
เจมาล ไปเถอะ
ฉันขอล่ะ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
เออร์ชาน ฉันไม่มีค่าอะไรต่อนายมั่งเลยเหรอ
ไม่ต้องบอกตัวเลขเป๊ะๆ ก็ได้ แต่ไม่มีเลยจริงเหรอ
เราไม่ต้องเป็นอย่างนี้กันก็ได้นะ
อ้อ และมันก็เป็นอย่างที่นายพูดไว้ทุกอย่างจริงๆ
ฉันรักธุรกิจทำหนังที่สุดเลย นี่คือความรักอันบริสุทธิ์
โชคดีนะงั้น
ทูลัย ฉันจะกลับละนะ
ถ้าเธอมีเสื้อผ้าเก่าๆ ที่อยากบริจาค…
ฉันมีเสื้อคลุมขนสัตว์ที่ฉันไม่เคยใส่
จริงดิ ขนจิ้งจอกเหรอ
จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ซะด้วย
ขอฉันเลยได้ไหม ฉันจะเอาไปให้คนขัดสน
ฉันนี่แหละที่คอยให้กับคนที่ขัดสน เพราะป่านนี้แล้วฉันก็ยังไม่ได้รับเลย
งั้นเหรอ งั้นก็ขอโทษนะ
ขนลงจากรถให้หมดก่อน เดี๋ยวค่อยไปแจกจ่ายกันตรงนั้น
ฉันเช็กรายการมาแล้ว
ไหนดูซิ
เยี่ยม
ดูดีเลย ดีมาก
- ดูดีเนอะ ดูดีเลย - แถวนี้นี่แหละ
ต่อไปเราคงหาที่ ที่จะถ่ายหนังในอิสตันบูลไม่ได้แล้ว
- เป็นไงมั่ง - ฉันโอเค
แล้วจะเอาที่ไหนทำโรงช่างไม้
ถ้ามีชั้นล่างก็ใช้ชั้นล่าง
- มีอยู่ - โรงไม้น่ะง่าย เราใช้ที่อื่นก็ได้
พี่เออร์ชาน ขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมครับ
ได้สิ ได้อยู่แล้ว มาเลย
- พี่ไพโร ช่วยถ่ายให้ได้ไหม - ได้สิ เอานะ
- เอานะ - ขออีกรูปแบบนี้
- ไปได้แล้ว เรามีงานต้องทำ - เด็กๆ…
พี่เออร์ชาน ผมมีไอเดีย เรื่องหนังคาราเต้จะให้พี่ฟัง
จับส่ายใส่หอยหลำ
ไปเลย ไป ไปให้ไกลๆ
เราทำหนังไว้บานเลย ไม่เคยดูมั่งรึไง
เด็กสมัยนี้นี่จริงๆ เลยเนอะเออร์ชาน
ไม่ใช่ความผิดฉัน
พี่เออร์ชาน พี่ถ่ายหนังอยู่เหรอ ผมอยากเล่นด้วย
นี่ ไอ้หนู พ่อนายเป็นใคร
อะไร ที่นี่เป็นสำนักทะเบียนราษฎร์เหรอ
พ่อผมชื่ออารีฟ เป็นคนขายพรม แล้วไง
ช่างเถอะ ตอนนี้มีมูอัมเมอร์กับฉัน ส่วนเจงโกก็กำลังพานักแสดงหนุ่มมา
- ทางนี้ เจงโก - ยังมีแบร์คุนอีกคน
หวัดดีพี่ นี่เพื่อนที่ผมเคยบอกไว้ เซมีฮ์
เซมีฮ์เหรอ แล้วที่เหลืออยู่ไหน
นึกว่าจะตัวบิ๊กบึ้มกว่านี้
สวัสดี แล้วรถพ่วงของผมอยู่ไหนเหรอ
รถพ่วงอะไร
เซมีฮ์ก็แบบนี้แหละ เขาต้องการรถพ่วง
นายถามถึงรถพ่วงแต่ไม่ถามถึงบทเนี่ยนะ
พี่ครับ เราคือคนหนุ่มสาวที่สุดท้ายแล้ว
จะเป็นผู้ยกระดับหนังตุรกีให้สูงขึ้นใช่ไหมล่ะ
เพราะฉะนั้นรถพ่วงต้องมาก่อน
ย้ายของพวกนี้เข้าฉากก่อนแล้วเรื่องนั้นค่อยว่ากัน
ถูกต้อง ย้ายหนังตุรกีเข้าไปข้างในก่อน
แล้วนายค่อยยกมันขึ้นไป
- เอานะ งั้นไปเลย - เจงโก
ไปกันเถอะ เพื่อน
- รถพ่วงล่ะ - ไปช่วยกันก่อน
มีรถพ่วงก็ไม่เลวนะ
จะได้ใช้พักระหว่างเทค
มันไม่เลวอยู่แล้ว "ถ้า" เรามีรถพ่วง แต่เราไม่มี
- เข้าใจรึยัง - ไปกันเถอะ
ฉันคัดตัวมาเพื่องานนี้นะ
พอ แกจะทำพ่อฮ้องไห้แล้ว แกจะไปเมื่อไหร่
พรึ่งนี้
พรุ่งนี้เหรอ บ่ได้ แกต้องไปมื้อนี้
ออกไปซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก
พอแค่นี้เถอะ
เซมีฮ์ ฟังนะ พรุ่งนี้ ไม่ใช่พรึ่งนี้ พูดให้มันเด็ดเดี่ยว
เออร์ชาน นี่อะไร
- พูดอีสานเนี่ยนะ - แค่ลองหาแนวทางดู
พี่เออร์ชาน ขอโทษนะ
แต่แทนที่จะพูดว่า "แกจะไปเมื่อไหร่"
ลองพูดเป็น "ฮ่วย! แกจะไปเมื่อไหร่" มั้ย
- ฮ่วยเหรอ - ฮ่วย
เขาพล่ามอะไรของเขา
พี่ ลูกชายไม่พูดสำเนียงอีสานแต่พ่อพูดเหรอ
ไม่รู้สิพี่
จะพูดหรือไม่พูดสำเนียงพื้นถิ่น แต่ถ้าไม่ปรึกษาโค้ชภาษาถิ่นก่อน
ผมว่ามันไม่น่าจะดีนะ
เจงโก พาเขาไปที่รถพ่วงซะก่อนจะโดนเตะตูด
ฉันแค่ลองเล่นเป็นตัวละคร ทำไมทุกคนเป็นแบบนี้กันล่ะ
"ก็เฮาบ่ไซ่มาส่อมกันรึจังได๋"
ได้แค่ไหนแค่นั้นดีกว่านะ
ให้ตัวละครของฉันเป็นคนอีสาน แล้วนายก็ทำตัวปกติไป
งั้นนายก็ลองดูสิ
เปนหยังบ่ฮู้ฟังกันเลยฮึ
เซ่าเว่าซะ ห่าขั่วมึง!
"ห่าขั่วมึง" เหรอ ไม่แรงไปหน่อยเหรอ
ก็ได้ โอเค
นายเล่นเลย เอาที่สบายใจ
ฟังนะ ให้ตัวละครของฉันเป็นอีสานก็พอ
นายเขียนเองแต่ไม่อ่านเองมั่งรึไง ให้ตายสิ
กัปตันฮึซึร์ไม่มีสำเนียง แต่ช่างไม้เมเดตเป็นคนอีสานเรอะ
ฮึซึร์ไม่ใช่อีสานเหรอ
- ใช่ - นั่นไง
งั้นก็…
ก็ได้ นายเล่นไป ตามนั้น
พี่เล่นเป็นคนใต้ก็ได้
ได้ไหม ทำไมต้องใต้
- เริ่มจาก "ฮาโรย" แล้วก็ว่าต่อ - นายว่าไง
ไม่ เพื่อน นายไม่ไหว นายไม่มีสิ่งนี้
เชื่อฉันเถอะ นายไม่เหมาะกับสิ่งนี้
งั้นเหรอ โอเค งั้นนายทำไป
มามิจะทำทุกอย่างเองโอเคนะ ให้เขาทำให้หมด
ไปต่อกันเลย
มารวมตัวถ่ายรูปก่อนเริ่มกัน
- ทีมงานอยู่กันครบแล้วนี่ - พ่ออยู่ตรงกลางนะ
ฉันไม่มีสิ่งนี้เหรอ
พร้อมนะ เขยิบเข้าไปใกล้ๆ กันหน่อย
โอเค เอาละนะ
พ่อบังเกิดเศร้า
นึง ส่อง…
ซั่ม
ไม่เอาสำเนียงใต้ด้วยเหรอ
โอ้!
(บจก.คุเนริฟิล์ม อุตสาหกรรมภาพยนตร์)
เออร์จัน กูร์จัน
ออซจัน แทร์จัน มาเร็วเด็กๆ
ไข่จะเย็นแล้ว เร็วเข้า!
- อรุณสวัสดิ์ครับ พ่อ - มาเลย
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- นี่ที่ของฉัน - นั่งลงซะ ไปเรียกพี่เขามา
ออกมาได้แล้ว
- เร็วเข้า รีบไป - เลิกผลักฉันสักที
- นั่งลง - จะอ่านหนังสือพิมพ์สงบๆ ก็ไม่ได้
- กินเลยลูก - ผมขอชาดำนะพ่อ
เอาไข่มาให้หน่อย
- เร็วๆ - พ่อ ผมขอชาไม่เข้มนะ
- พ่อ - มาเลยลูก
- ขอชาอ่อนๆ นะ - นี่ลูก
ตอกเลย
นั่นละ
เสื้อผมล่ะ
พ่อรีดแล้ว แต่ต้องติดกระดุมใหม่
วันนี้ไม่มีไส้กรอกเหรอ
- ฉันไม่ชอบไส้กรอก - เราชอบ
พ่อ วันนี้สองคนนี้ไม่มีเรียน พวกเขาจะไปเที่ยวกัน
เหรอ ทัศนศึกษาเหรอ
พวกเขายังเด็กอยู่ มีโอกาสก็ควรไปดูที่ต่างๆ ไว้
ขอผมแค่ห้าร้อยก็พอ
เหรอ งั้นก็ได้
พ่อรักลูกไม่เท่ากันนี่ ไม่ไหวนะแบบนี้
แกก็รู้ว่าพ่อไม่ใช่แบบนั้น
- เอ้านี่ลูก - ขอบคุณ
ไม่กินช็อกโกแลตทาขนมปังหน่อยล่ะ
- เอ้านี่ - ถ้าช็อกโกแลตช่วยได้ก็คงดี
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ มีอะไรเหรอ
หัวหน้าหาเรื่องให้ฉันอีกแล้ว เขาบอกว่าจะไล่ฉันออก
ยืมจมูกคนอื่นหายใจนี่ยากจริงๆ
เราทุกคนต้องทำงาน เราต้องอดทนไว้
พอจบฉันจะเป็นหัวหน้าทันทีเลย
เรียนปีหนึ่งให้รอดก่อนเหอะ
นี่ พ่อ
วันนี้ผมจะไปเจอแฟน ขอเงินผมนิดนึงได้มั้ยอะ
แกรักแฟนใช่ไหม
รักสิ สาบานได้
เธออยากกินที่คริสตัล แล้วอาจจะไปสวนกุลเฮนต่อ
ห้าพันน่าจะพอ
- แกคงรักเธอมากเลย - ใช่
- นี่ลูก - เป็นจั๋งได๋ กินเข่าละบ้อ
มานั่งกินกับเราสิ กัปตันฮึซึร์
ฉันไปก่อนนะทุกคน
ไอ้เศษเหล็กนั่นยังอยู่เลยนี่
ไหนว่าพวกหนุ่มๆ จะจัดการให้ไงเมเดต
ทำสิ ทำแน่ นั่งก่อน ฉันจะไปเอาชามาให้
รถต้องเอาไปปลูกสะระแหน่แล้ว
แต่พ่อไม่ยอมรับครับลุงฮึซึร์
มันช่วยเรามาตั้งเยอะ พ่อทำไม่ลงหรอก
เป็นไงบ้าง เมเดต
สบายดี กินช็อกโกแลตทาขนมปังสิ
ช็อกโกแลตอะไร
พวกนี้กินอย่างกับอีแร้งลง เห็นแต่ก้นขวดแล้วเนี่ย
ผมไปละนะ
ขอผมสัก 500 สิพ่อ
- ห้าร้อยเหรอ - งั้นผมก็ควรได้พันนึง
ก็ได้ๆ
นี่ลูก ตั้งใจเรียนนะ
- ขอบคุณครับ - บาย ลูก
- หลีกไป - ดูพวกเขาสิ
เมเดต ผู้ชายคนไหนมาเห็นนาย
คงยอมเอาไอ้จ้อนฟาดหินให้หักจะได้ไม่ต้องมีลูก
นี่มันอะไรกัน
นายทนอยู่กับเจ้าพวกนี้ ได้ยังไง
บอกฉันหน่อยซิเมเดต
พวกเขาคือหัวแก้วหัวแหวนของฉัน หัวแก้วหัวแหวน
หัวแก้วหัวแหวนกับผีน่ะสิ
"พ่อ ขอห้าร้อย" "พ่อ ขอพันนึง"
ต่อให้นายเป็นเจ้าของธนาคารก็ไม่พอหรอก
แหม ก็ฉันเป็นทั้งพ่อและแม่ของพวกเขานี่
ฟังนะเมเดต เรื่องเงินน่ะช่างเถอะ
แต่มาทำงานของผู้หญิง มันจะทำให้นายบ้าเข้าสักวัน
- พอได้แล้ว - พอเถอะ ฮึซึร์
บ้านนี้ต้องการผู้หญิง เมเดต
ขืนอยู่แบบนี้ฉันว่าไม่ไหวมั้ง
ใช่ ฉันต้องยอมรับว่ามันเหมาะกับนาย
แต่นั่นมันอีกเรื่อง
ฮ่วย! แม่บ้านแม่เรือนจริงๆ
พวกเขาคือทุกอย่างของฉัน กัปตัน
ฉันจะทำลายโลกทั้งใบทิ้ง
ถ้าเกิดอันตรายอะไรกับพวกเขา
นายไม่ฟังเลย เมเดต
นายให้มากเกินไป มันไม่ถูกต้องนะไอ้น้อง
พวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว แต่ยังไม่มีใครหาเลี้ยงครอบครัวได้สักคน
ที่นายทำอยู่มันผิด
จะบอกให้ว่าอีกหน่อยนายจะเดือดร้อนแน่
ว่ากันว่าพ่อต้องเลี้ยงลูกนกตัวน้อย จนกว่าพวกมันจะออกจากรัง
นายพูดอะไรของนาย พวกเขาอึจนเต็มรังนายอยู่เนี่ย
ไล่พวกเขาไปซะเถอะ
สวัสดีค่ะ ช่างเมเดต
อ้าว ฟิลิซ เข้ามาสิ
ฉันเอาโดลมามา
- แม่เธอเป็นคนทำเหรอ - ไม่ค่ะ ฉันทำเอง
ฉันเอามาให้เพราะเราเป็นเพื่อนบ้านกัน แล้วกลิ่นมันก็ฟ้อง
คุณจะได้ไม่อดอยากปากแห้ง
เมเดต ได้ยินที่ฟิลิซพูดไหม
วางไว้ตรงนั้นแหละ
แต่ถ้าไม่ตอบแทนก็คงเสียมารยาท ฉันจะเอาลูกชิ้นให้
ขอเถอะ ไม่ต้องหรอก
ปากบนฉันไม่ได้อดอยาก
บ้าไปแล้วเหรอ เมเดต
เธอมาอ่อยนาย แต่นายทำอย่างกับเป็นป้าเธอ
จะพูดถึงลูกชิ้นทำไม
เธอไม่ได้อ่อยซะหน่อย
บอกแล้วไงว่าหล่อนอ่อยนายอยู่
โดลมาเป็นแค่ข้ออ้าง
ฉันเก็บธงรบไปนานแล้ว เธอจะมาอ่อยฉันทำไม
ผู้หญิงคนนั้นน่ารักนะ
นายควรตั้งสติได้แล้ว
เวเฟอร์เหรอ ถามจริง
อย่างน้อยก็ไปร้านเบเกอรี่หน่อยสิ
ฉันอุตส่าห์โดดเรียนเลยนะ
ไว้ฉันจะพาเธอไปในร้านที่หรูที่สุด รอให้ฉันได้เงินพนันบอลมาก่อนเถอะ
พ่อฉันโกรธที่มาคบกับคุณ
"ไอ้เด็กจนๆ นั่นมันมีดีตรงไหน"
เธอน่าจะบอกเขาไปว่าถึงฉันจะจนแต่ตรงนั้น…
ฉันจะบอกเขาอย่างงั้นได้ไงฮึ ตางั่ง
สักวันเราจะบอกเขา
ฉันจะเอามันวางป้าบบนโต๊ะให้ดูเลย
ล้อเล่นใช่มั้ย
- ทะเบียนสมรสไงที่รัก - อ๋อ
เขาต้องยอมรับเท่านั้น ไม่มีทางเลือก
ชิ้นเดียวครับ
(เวเฟอร์)
ขอบคุณ
ไปเลย เจ้าเหล็กสีเทา
เร็วสิไอ้หนู
- ไอ้ห่ะ… - เราแพ้แล้ว
ไปตายซะ ขอให้ขาหักสี่ข้างเลย
ออซจัน ขอสักร้อยสิ ฉันจะพนันคู่
เบาๆ หน่อย นายถลุงเงินพ่อนายมากไปแล้วนะ
ไม่ต้องมายุ่งเลย
เลิกเสียเวลาเถอะเมเดต คาร์บูเรเตอร์มันเสียแล้ว
เดี๋ยวสิ
สวัสดี ช่างเมเดต
เธอมาอีกแล้ว
แม่ฉันให้เอาทูลุมบามาให้ แม่ว่ามันช่วยล้างท่อได้ดีเลย
เหรอ ขอบคุณ ไม่ต้องลำบากก็ได้
แม่เธอบอกแบบนั้นเหรอ
- มันเสียเหรอ - ใช่
ต้องเข็นหน่อยไหม
มันไม่ได้พังขนาดนั้น
ใช่ไหม เมเดต
คุณว่างเมื่อไหร่ แม่อยากคุยด้วยหน่อยนะคะ
สงสัยเป็นเรื่องฉัน ไม่แน่ใจเหมือนกัน
คืนนี้ฉันทำอาหารให้พวกลูกๆ เสร็จ แล้วจะแวะไปนะ
ตกลง งั้นก็ได้
งาบซะทีเหอะเพื่อน
ขนาดฉันยังแทบกระฉูดแล้วเลย พอก็คือพอ
ฮึซึร์ เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนบ้านฉัน ละอายใจบ้าง
เมเดต ถ้าเครื่องเครามันพังแล้วจริง ก็อย่าให้ทูลุมบาดีๆ เสียของ
ขอให้ฉันเหอะ
เดี๋ยวฉันเสียบซะหรอก
จู่ๆ ก็เกิดสตาร์ทติดขึ้นมาซะงั้นรึไง
ไม่เห็นเหรอ เธอกำลังเครื่องร้อนเลย
สาบานได้ว่านายมันบ้าจริงๆ
พอเถอะ
ฉันต้องไปเก็บผ้าแล้ว
ขืนอยู่แบบนี้ฉันว่าไม่ไหวนะ
คงจบไม่สวยแน่
ถ้านายไม่กินก็มีคนอื่นที่กิน เมเดต
ไปให้พ้นเลย ให้ตายสิ
เอาละ
ไปอยู่ไหนกันหมดนะ
มาแล้ว ขอบคุณอัลลอฮ์
- คนอื่นๆ ล่ะ พ่อเป็นห่วงมากนะ - ผมจะไปรู้ได้ยังไง
- มื้อเย็นมีอะไรกินครับ - ซุปถั่วเลนทิล ข้าวผัด โยเกิร์ต
กับข้าวพื้นๆ เหมือนในกองทัพอีกละ
- พวกแกไปไหนกันมา - งานผมแบบ…
- ค่อยๆ สิไอ้บ้า - เลิกผลักคนอื่นเขาสักที
พ่อเป็นห่วงแทบแย่
หมดไปอีกวันแล้วสินะ
ตักมาเลยพ่อ ก็คงต้องกินถั่วกันไป
อร่อยออก ไม่เห็นเป็นไรเลย
นี่ครับ พี่
ไอ้อ่อนนี่หัดสูบบุหรี่แล้ว
นี่ไง เห็นไหม
ออซจัน นี่มันอะไรกันฮึ
จะให้ผมทำไง ผมไม่มีปัญญาซื้อบุหรี่นอกนี่
ไปทัศนศึกษามาเป็นไง
เราแพ้เลกแรก
หุบปากไปเลยไอ้โง่
เออร์จัน เป็นอะไรไปลูก
แฟนนายไล่นายออกเหรอ
เงียบไปเลย
เออร์จัน เป็นอะไรไปฮึ
เขาว่าผมจนเกินไป ไม่ยกลูกสาวให้
แต่เราก็จนจริงๆ นะ
จนจริงแหละ
ไม่งั้นเราหาผู้หญิงสักคน
ที่ฐานะทัดเทียมกันให้แกดีมั้ย
ยังมีอีกเรื่องนะพ่อ เจ้านายของกูร์จันเฉดหัวเขาทิ้งด้วย
ชู่!
- กูร์จัน - จริงพ่อ เขาไล่ผมออก
ไม่ได้นะ เขาทำไม่ได้
- ใครก็ไล่… - ใจเย็นๆ พ่อ
ลูกพ่อออกไม่ได้ เข้าใจไหม
- พ่อ ไม่เป็นไร - พ่อ
- ลูกพ่อ - ใจเย็นๆ
- ไม่เป็นไรนะ - เขาพูดว่าอะไร
- ใจเย็นๆ - "ฉันไล่แกออก" เหรอ
- ขอล่ะ พ่อ - ใจเย็นๆ นะ
- ไม่เป็นไร - พ่อจะจัดการเขา
- โอเค - ทำให้เขารู้สึกตัว
- โอเคครับ ใจเย็นๆ - ใจเย็นพ่อ
- พ่อจะจัดการเขา - โอเค
- โอเค พ่อเย็นแล้ว - ใจเย็นๆ
กินเถอะ พ่อไม่อยากให้พวกแกหิว
ประตูเปิดอยู่ ฉันเลยเข้ามาเอง
แม่ฉันทำข้าวโพดคั่ว
แม่บอกว่าเราจะได้นั่งดูทีวีด้วยกัน
แล้วก็ดูอะไรอย่างอื่นใต้ผ้าห่ม
แม่เธอก็เหลือเกินนะ
หยุดหัวเราะซะ
งั้นก็เริ่มจากเตรียมงานแต่งพรุ่งนี้กัน
เลิกพูดได้แล้ว เธอทำฉันเขินนะ
เอาละ เสร็จแล้ว ทุกคน ทำตัวดีๆ นะ
เร็วเข้า ขึ้นไปบนนั้น ไปสิ
ทิ้งตัวลงแรงๆ พ่อจะได้ได้ยิน
ได้
อิสเมต ส่งมีดมา
เลิกพูดเรื่องฟิเคร็ตได้แล้ว เราจะได้นอนกันซะที
ถ้าคุณเห็นว่าเธอเศร้าแค่ไหน…
ฉันอยากสูบบุหรี่จนปวดหัวแล้วเนี่ย
ฉันขอร้องล่ะ นอนสักทีเถอะ
ฉันจะหลับได้ไง
ฉันกลัวว่าเธอจะฆ่าตัวตาย
ขอเหอะ
ไม่นะ คุณได้ยินไหม
ได้ยินอะไรฮึ ไม่มีอะไรหรอก นอนซะ
มันต้องมีอะไรแน่ๆ
ที่ชั้นบนต้องเกิดเรื่องแล้วแน่ๆ ไปดูกันเถอะ
ฉันจะหนีตามกันไปกับอัยเช
ฉันจะพาเธอมาที่นี่
แล้วเรื่องงานพี่ล่ะ
พี่หลอกต้มพ่อ
ถ้าพ่อรู้ พี่จบเห่แน่
ไม่ใช่ว่าพ่อจะไปคุยกับเจ้านายฉันจริงนี่
ขอฉันสักมวนได้มั้ยอะ
อย่าเยอะไปไอ้น้อง เรื่องเรียนเป็นไงมั่ง
จะตอบคำถามได้ก็ต้องเรียนก่อน แต่เขาเคยไปซะที่ไหน
มาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้ สูบบุหรี่เหรอ
ครับ
ทำไมทิ้งพ่อไว้กับเธอล่ะ เธอเผลอหลับไปแล้ว
ทีนี้เอาไงดี
ห่อเธอด้วยพรมกันเถอะพ่อ
เหมือนที่เขาทำกับเอเมล ซายินในหนังเรื่องนั้น
ขอเหอะ คิดว่าเรามีพรมแบบนั้นรึไง
ช่วยพ่อยกเธอขึ้นหน่อย
เมเดตเหรอ ทำอะไรน่ะ
เธอผล็อยหลับไป ฉันเลยจะพาเธอกลับบ้าน
นี่ อย่าเอาผู้หญิงทิ้งในถังขยะล่ะ
เธอยังพอใช้การได้อยู่
พอเถอะ ให้ตายสิ
ไอ้หมอนี่ สาบานได้ว่าชาตินี้หมอนี่คงได้เท่านี้
คุณนายยึลดึซ
ขอเหอะพ่อ ผมต้องไปแล้ว
ได้ยินแล้ว พ่อมาแล้ว
- มาแล้ว - เลกแรกลงเจ้าฟ้าแลบนะ
- ไม่ ฉันจะลงให้ซาซู - ผมอิ่มแล้ว
- ว่าไงนะ ซาซูเหรอ - ม้าอาหรับเลยนะ
- มีคนบอกมา - ม้าสีดำสนิท…
- แค่นี้เหรอ ถามจริง ให้ตาย - ลงเจ้าสายฟ้าเหอะ
- พ่อ - มา เออร์จัน
- เอ้านี่ ลูกยังไม่ได้กินอะไรเลย - ขอบคุณครับ
- นี่ ลูก - เงินล่ะ
ได้ๆ นี่ลูก
- เอ้า ตั้งใจเรียนนะ - แล้วเจอกัน
- งั้น… ขอบคุณครับ - เอ้านี่ ไปได้แล้ว
กูร์จัน ไม่ไปทำงานเหรอ
ไม่ไป ผมจะไม่ทำงานให้คนที่คอยด่าผมตลอด
ถ้าแกไม่ไปงั้นพ่อไป
เขาด่าแกเหรอ
พ่อ พ่อรู้ที่อยู่เหรอ
คิดว่าที่อยู่สำคัญกับคนเป็นพ่อเหรอ
แกได้เป็นพ่อเมื่อไหร่จะเข้าใจเอง
แล้วตกลงเขาจะไปไหน
(บจก.ขนส่งชื่อดัง)
ฉันบอกเขาแล้วค่ะ แต่เขาไม่ยอมฟัง
ได้ค่ะ
ขอโทษค่ะ แต่ตอนนี้คุณคานิให้คุณเข้าพบไม่ได้
ส่วนผมก็รับคำตอบนี้ไม่ได้
เดี๋ยวค่ะ จะทำอะไรน่ะ
ผมเป็นพ่อคน
อย่าให้ผมต้องทำร้ายคุณ
เกิดอะไรขึ้นจาเล คุณคนนี้คือใคร
ผมเป็นพ่อคน นั่นแหละผม
คุณคงเป็นคุณคานิผู้ยิ่งใหญ่สินะ
ผมไม่เข้าใจครับ
กูร์จัน ผมเป็นพ่อของกูร์จัน
จำผู้ชายคนนั้นได้ไหม
คนที่ทำงานหนัก
เพื่อให้คุณมีชีวิตที่สุขสบายน่ะ
เพื่อให้คุณได้มีเรือมีบ้านน่ะ
ผมคือพ่อของเขา
ใครคือกูร์จัน เขาอยู่แผนกไหนฮึจาเล
ใช่ กูร์จัน หนึ่งเดียวคนนั้น
เด็กที่มองตาผมตอนเขาเพิ่งจะตัวแค่นี้
แล้วพูดว่า "พ่อ ผมอยากจะเป็นนักบิน"
กูร์จัน… นามสกุลอะไรครับ
ฟังนะ คุณ
ผมขอบอกอะไรคุณหน่อย
คุณอาจจะเป็นคุณคานิผู้ยิ่งใหญ่…
คุณครับ ผมรับรองได้ว่าเราไม่มีพนักงานชื่อนั้น
กูร์จัน ทึร์มึกชี
มีกูร์จัน อินเทเป กับเกิกเมน พาเคอร์
แต่ไม่มีใครชื่อกูร์จัน
ไม่ เขาชื่อกูร์จัน
หาให้ดีๆ สิ ชื่อกูร์จัน
พวกเขาเป็นลูกฉัน
โธ่เอ๊ย ที่นี่ไม่มีกูร์จันจริงๆ
ไม่ ฉันไม่ยอมให้แกเหยียบย่ำลูกฉัน
ฉันจะไม่ยอมให้ใครทำแบบนั้น ไม่มีวัน
ฉันไม่ยอมให้ใครเหยียบย่ำลูกฉัน
- ตายจริง - คุณคานิ
คุณคะ!
อือฮึ ใช่
เขาขยับตัวไม่ได้
สัญญาณชีพเขาก็ดูแปลกๆ เหมือนกัน
- หมายถึงยังไงหมอ แย่มากเหรอ - หมอหมายถึง…
ฉันทนไม่ไหวแล้วไอ้หอกนี่
ถึงนี่จะเป็นยุค 80
ก็ไม่ต้องทำแบบนั้นตลอดหรอก
นี่มันโรงพยาบาลนะโว้ย!
ร่างกายของเขาเจอความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่
เขาเป็นคนไม่เห็นแก่ตัวใช่ไหม
อย่างเวอร์
ดูเหมือนเขาจะให้และให้ตลอด
คุณบอกว่าเขามีลูก
โตๆ กันหมดแล้ว ทำอะไรเองได้ทุกอย่าง
เขาคงเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ลูกๆ ล่ะสิ
และเป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว ต้องใช่แน่ๆ
ไม่มีฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน
เหลือในตัวคุณเมเดตเลย
คืออะไรเหรอ
ฮอร์โมนเพศชาย สเตียรอยด์อะนาโบลิกก็ด้วย
บุคลิกที่ไม่เห็นแก่ตัวจนเกินไปของเขา
ค่อยๆ เปลี่ยนร่างกายเขา
ไปเป็นร่างกายของคนเป็นแม่
สมองเขาเปลี่ยนไปเป็นโหมดผู้ปกป้องและผู้ดูแล
ในแง่การแพทย์ ปัญหาอยู่ที่เยื่อเพีย
ภาษาละตินโบราณ
คำว่า "เพียมาเตอร์" แปลว่า "แม่ผู้อ่อนนุ่ม" อยู่แล้ว
ส่วนเยื่อดูรา
กับเยื่ออะแร็กนอยด์ไม่มีอะไรผิดปกติ
แปลว่า
แปลว่า…
ภาษาชาวบ้านนะ
เขากำลังห้อยจุดสองห้อยโตงเตงไป โดยเปล่าประโยชน์
ผมก็บอกเขาแล้ว หมอ
ผมบอกเขาแล้วว่าอย่าทำ แต่เขาไม่ฟัง
แล้วดูสิว่าเป็นไง
พวกเขาเป็นลูกฉัน
ฉันเป็นทั้งแม่และพ่อของพวกเขา
ตายแล้ว
อาการนี้หมอก็เพิ่งเคยเห็น
หมอ มีแสงออกมาจากหัวเขา
พวกคุณสองคนรีบไปซะ
อย่ามาทำให้หมอซวยไปด้วย
เปริฮาน หมอเป็นคนเชื่อวิทยาศาสตร์
ออกไปจากที่นี่ซะ
เปริฮาน!
สุดท้ายเขาก็เพี้ยนเพราะพวกแก
หมอบอกว่าเขาบ้าไปแล้วหรือไงนี่แหละ
ส่วนแสงนั่น ต้องเป็นเพราะความเมตตาแน่ๆ
พ่อ
ได้ยินเราไหมพ่อ
ออซจัน แทร์จัน
กูร์จัน เออร์จัน
เร็วเข้าเด็กๆ กลับห้องซะ
อย่าเข้านอนดึกนะเด็กๆ
ตั้งใจเรียนนะ
พวกเขาเป็นลูกฉัน
ให้ตายสิ
เขาบ้าไปแล้ว
อาจมีสวิตช์ไว้ปิดตรงไหนรึเปล่า
ไม่มี ฉันตรวจดูเขาจนทั่วแล้ว
ทำยังไงกันดี
เอาเลย ภูมิใจซะสิ นี่แหละผลงานพวกแก ไอ้เด็กเวร
ทุเรศที่สุด
พวกเขาเป็นลูกฉัน
สวัสดี ช่างเมเดต
แม่บอกว่าคืนนี้ไม่ต้องอุ้มฉันกลับ ให้ฉันค้างที่นี่เลย
เกิดอะไรขึ้น เขาเป็นอะไรไป
ตอนนี้หัวเขาเปล่งแสงแล้ว
หมอบอกว่าเพราะเมตตามากเกินไป
ไม่เอานะช่างเมเดต ฉันเปิดไฟทำไม่ได้อะ
ดูกาลเทศะหน่อยสิเธอ
ฉันเป็นทั้งแม่และพ่อของพวกเขามาตลอด
พ่อ ผมคือใคร
เออร์จัน
แล้วนี่กี่นิ้ว
ห้าพันลีราก็น่าจะพอนะลูก
ถ้าน้องได้ห้าร้อย อีกคนก็ต้องได้พันนึง
แทร์จัน ใส่เสื้อผ้าอุ่นๆ นะลูก
ระวังจะเป็นหวัด
พวกเขาเป็นลูกฉัน
นึกออกแล้ว เดี๋ยวนะ
โทรหาอูกูร์ ดุนดาร์ ให้พ่อออกทีวีกันเถอะ
อะไร จะโทรหาอูกูร์ ดุนดาร์ไปทำไม
เราจะได้ดังระเบิดไง
ก็จริงนะ
โลกนี้มีสักกี่คนที่หัวเปล่งแสงได้ล่ะ
เราจะเก็บตังค์คนที่มาดูเขา ไม่สิ เราจะขายตั๋ว
ไม่ แบบนั้นไม่ดี
แต่ถ้าตั้งเป็นเต็นท์ก็ดี เหมือนในเชซาเดบาชี
แล้วก็เรียกว่า "พ่อผู้เปล่งแสง"
และคิด 500 ถ้าอยากจะจูบมือเขา
เออร์จัน แล้วถ้าจูบมือ 500 จับมือ 100 ล่ะ
นี่นะ เราทำป้ายใหญ่ๆ กัน
ออซจันกับฉันจะขึ้นรถแห่ แล้วฉันจะใช้โทรโข่งตะโกนประกาศ
เราไม่ต้องทำแบบนั้น ถ้าเราไปออกรายการของอูกูร์ ดุนดาร์แล้ว
แกจะบังคับให้พ่อที่น่าสงสารของแก เต้นในเต็นท์เหมือนลิงละครสัตว์งั้นเรอะ
ไร้ยางอายกันจริงๆ
เมเดต ฉันไปก่อนละนะ
ในที่สุดนายก็หัวใสปิ๊งซะที แต่ก็ดันสายไปแล้ว
ฉันได้แต่หวังว่าจากนี้ไปอัลลอฮ์จะทรงช่วยนาย
จะแล่นเรือไปไหนก็ไปเลย
นี่พ่อเรา เราตัดสินใจกันเอง
- เขากะจะต้มเรา - ใช่เลย
เขาอยากได้ส่วนแบ่ง
พวกแกนี่ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยใครมา
หวังว่าจะไม่ใช่แม่พวกแกนะ เพราะฉันสาปแช่งเธอบ่อยๆ
แสงมันจะสว่างอยู่อย่างนี้ทั้งคืนมั้ย
แบบนี้ไม่เปลืองไฟเหรอ
พี่ฟิลิซ ฉันว่าพี่ควรกลับบ้านแล้วนะ
- คิดว่างั้นเหรอ - ใช่สิ รีบไปสิ
- ไปสิ - งั้นก็ได้
จำเมเดตได้ไหม ช่างไม้น่ะ เป็นเขา
ทุกคน นั่นอูกูร์ ดุนดาร์
เขามาแล้ว
บากิ ถ่ายอยู่หรือเปล่า
สวัสดีครับ ท่านผู้ชมทุกท่าน
เรากำลังอยู่ที่ย่านเล็กๆ ในฟินดิกซาเด
ภายใต้สายตากังขาของเพื่อนบ้าน
เราได้มาอยู่ที่หน้าประตูบ้านช่างไม้เมเดต
ซึ่งมีผู้บอกผมว่าเขาเป็นพ่อผู้เสียสละ เป็นที่รักและเคารพ
อีกสักครู่ผมจะเข้าไปคุยกับเขาครับ
- พี่อูกูร์ เข้าไปเลย - เข้าไปเลย
- เข้าไปในบ้าน
ตอนนี้ผมจะเข้าไปในบ้านแล้วครับ ท่านผู้ชมที่รัก
บราโว
เข้าเลย
คุณครับ นี่อูกูร์ ดุนดาร์ ช่วยเปิดประตูทีครับ
ช่วยเปิดประตูได้ไหมครับ
อูกูร์ ดุนดาร์
คุณครับ เปิดประตูหน่อย
อย่าเปิดนะ
อย่า
คุณครับ เปิดประตูหน่อย
เปิดเลยดีไหม
รอสัญญาณจากฉัน อย่าเพิ่งเปิด
- พี่! คุณอูกูร์ หยุด! - ไอ้สารเลว!
กรุณาเปิดประตูด้วยครับ
- อูกูร์ ดุนดาร์เลยนะ เปิดกันเถอะ - ที่รัก เปิดเถอะ
ก็ได้ เปิดเลย
ตามฉันมา บากิ
ไม่ได้ยินที่บอกว่าให้เปิดประตูรึไง
ยินดีต้อนรับครับ
มานี่
บากิ
สวัสดีครับ ท่านผู้ชม
ตอนนี้ผมอยู่กับลูกๆ ของช่างเมเดต
ผมจะคุยกับพวกเขาละนะครับ
คัต บากิ
ทำไมไม่รีบเปิดตอนฉันเคาะประตู หา
ขอน้ำมาแก้วนึง
- มา บากิ - น้ำ
น้ำ
ถ้างั้น คำถามแรก เขาเป็นพ่อที่ดีหรือเปล่า
ใช่ครับ เป็นมาตลอด
เรื่องแสงเป็นความเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยแต่…
ความรักของเราก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นครับพี่
แน่นอน ในฐานะลูกชายของพ่อ เราก็พยายามมากเหมือนกัน
คุณเป็นนักศึกษา
ผมก็เป็นนักศึกษาครับพี่ ผมเรียนหนังสืออยู่
ครับ ท่านผู้ชม
ตอนนี้ผมอยากคุยกับช่างเมเดต
ช่างเมเดตครับ
บ้านมีแมลงสาบ
พ่อเป็นคนทำความสะอาดบ้าน เขาคงพลาดไปหน่อย
เข้าใจแล้ว
ช่างเมเดต ก่อนอื่น คุณรู้สึกยังไงครับ
คุณอูกูร์ ผมดีครับ
ผมดีมาตลอด
และความดีนี้ก็ไม่เคยทำร้ายผมไม่ว่าจะแง่ไหน
คุณมีลูกชายอยู่กับคุณ
ขอให้อัลลอฮ์ประทานเด็กดี แบบพวกเขาให้แก่ทุกคน
ช่างเมเดต คุณคิดยังไงกับเรื่องแสงนี่ครับ
หวังว่าจะเป็นเรื่องดีครับ
- หวังว่าอย่างนั้น - ขอบคุณ
ท่านผู้ชมที่รัก
ไว้พบกันใหม่สัปดาห์หน้าด้วยเรื่องราวใหม่เอี่ยม
คัต บากิ
โชคดีนะ ไอ้หนู
พี่อูกูร์ พี่อูกูร์ครับ
เราจะได้ค่าสัมภาษณ์บ้างไหม หมายถึงในรูปตัวเงินน่ะ
ไม่
และคราวหน้า เปิดประตูทันทีที่ฉันเคาะซะ ไม่งั้น…
ครับผม
ไปกันเถอะ บากิ
(พ่อบังเกิดเศร้าผู้เปล่งแสง รูปถ่าย 500 ลีรา)
สวัสดี ยินดีต้อนรับ
- นี่ครับ - ขอบคุณ
- เรียบร้อยแล้วเหรอ - ให้ตั๋วเขาไป
โอเค นี่ครับ
- เขาจ่ายแล้วใช่ไหม นี่ - เชิญครับ
ใช่ จ่ายแล้ว ให้พวกเขาเข้าไป
- ตั๋วของคุณผู้หญิง - โอเค นี่ครับ
รอตรงนี้นะครับ
- สวัสดี นามิค - ขอบคุณ
- เมียเป็นไงมั่ง - ก็ดี
- ออซจัน - พอได้รับแสงเธอจะดีขึ้น
- ให้คนเข้ามา - เข้าไปได้
- เยี่ยม ขอบคุณ - ได้อีกสองสามคน
- เข้าแถวครับ - รอก่อนครับ
ทุกคนจะได้มีโอกาสถ่ายรูป แต่ช่วยถ่ายไวๆ
- ไวหน่อย - อย่าทำเขาเหนื่อย
- เอาตั๋วให้เขา - นี่ครับ
- นี่ค่ะ - โอเค
- ขอบคุณ - เอ้า นี่
- ที่รัก - ขอผมหน่อย
- เป็นไงบ้าง - เรียบร้อยดี
- เราจะได้เมื่อไหร่ - กี่ใบคะ
อีกสองสามวันคุณมารับได้
นี่ครับ มันจะเป็นแบบนี้
คุณถามว่ากล้องจะจับแสงได้ไหม
- นี่ไงครับ - ค่ะ
เราไม่ใช่พวกต้มตุ๋น
- เอาละ - สี่นะ ได้ค่ะ
พ่อ มองกล้อง
ใช่ อย่ากะพริบตา
- เร็วเข้า - อ้าว ฟิลิซมา
เร็วเข้าทุกคน
ฉันก็อยากถ่ายรูปด้วย
ฟิลิซ ทุกคนต้องซื้อตั๋ว
พี่ฟิลิซ ช่วยไปต่อแถวด้วย
- นะ - ช่วยหน่อย
ก็ได้
อย่ามายืนอยู่ตรงนี้
- เอานะ - อือ
ลืมตาไว้
ใกล้อีกนิด
อีกนิดนึง
และ…
เรียบร้อย
ไปได้แล้ว ทุกคน
ทุกคน วันนี้เราปิดแล้ว
คุณพ่อเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้เวลาเดิมนะ
ราตรีสวัสดิ์
ได้ 11,500
เป็นไงบ้าง
ได้ยินแล้วนี่ 11,500 ลีรา
จริงดิ ร้านขายลูกชิ้นยังได้เยอะกว่าเลยมั้ง
เราทำได้ดีมากแล้ว พ่อทำอะไรอยู่
เขาไม่ยอมนอน เอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้น
- แสงยังอยู่นะ - อยู่
งั้นก็ปล่อยเขาไป
ฉันมาหาเพื่อนฉัน
วันนี้เราปิดแล้ว
กลับมาพรุ่งนี้นะ ซื้อตั๋วแล้วค่อยไปหาเพื่อน
- ตกลงจะเอากันแบบนี้เหรอ - ใช่
งั้นก็ได้
เชิญ
พิลึกคนจริงๆ หวังว่าตอนแก่ฉันจะไม่เป็นอย่างเขานะ
น่ารำคาญชะมัด
นั่นใครน่ะ
คุณเออร์จัน
ผมเองครับ คุณผู้หญิง
ฉันชื่อเทวีกาล อนิจจัง
คุณบอกว่าเราคุยกันได้
อ้อ จริงด้วย เข้ามาสิ
เหลือเชื่อ คุณเปล่งแสงจริงๆ ด้วย
- ตอนกลางวันก็ด้วยเหรอ - แน่นอน
คุณเมเดต สำนักพิมพ์ดิดัย อยากทำข้อตกลงพิเศษกับคุณ
เราอยากตีพิมพ์อัตชีวประวัติเรื่องราวของคุณ
และซื้อลิขสิทธิ์ในการสร้างหนัง
รวมทั้งของเล่นทั้งหมด
และที่ศัพท์ตะวันเรียกว่า สิทธิ์ในตัว "ผลิตภัณฑ์" ด้วย
แมร์เว ขอเช็ค
โปรเจกต์ 50 ล้านลีรา
ตายห่… แม่เจ้า
ขอโทษครับพ่อ
(บจก.แบงก์เหล็ก)
คุณชื่ออะไร เทวีกาลเหรอ
ใช่ค่ะ
ลูกๆ ของผมอยู่ข้างนอก
คอยขายตั๋วให้คนที่อยากเจอผม
ก็จริง แต่นี่ไม่เหมือนกัน
ผมเป็นทั้งแม่และพ่อของพวกเขามาตลอด 35 ปี
แล้วก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น
ผมไม่เคยขออะไรเพื่อตัวเองเลย พวกเขามาก่อนเสมอ
นี่เช็คเงิน 50 ล้านของคุณ
รับไว้เถอะพ่อ
ออกให้ในนามลูกๆ ผมได้ไหม
แต่เช็คเป็นชื่อคุณ
แมร์เว ส่งให้เขาหน่อย
เซ็นตรงนั้นด้วยค่ะ
เซ็นเลย
เรียบร้อยแล้วใช่ไหม
ค่ะ
- เออร์จัน - ครับพ่อ
กูร์จัน แทร์จัน ออซจัน
- ผมฟังอยู่ครับ พ่อ - ครับพ่อ
พวกแกจะมีทางตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ได้หมดไหม
ไม่ได้ครับ
ไม่ได้ใช่ไหม
มันตีราคาได้ไหม
ได้สิ
งั้นนี่ก็มีมูลค่า 50 ล้านลีราเหรอ
ใช่แล้ว
งั้นก็โชคดีนะ
- พ่อ - พ่อ
- พ่อล่ะ
- พ่อ - พ่อไปไหนแล้ว
- พ่ออยู่ไหน - เกิดอะไรขึ้น
- พ่อ - พ่อหายไปไหน
- พ่ออยู่ไหน - เขาอยู่ไหน
- พ่อ - นี่มันอะไรกัน
- พ่อ - พ่อ พ่อหายไปไหนน่ะ
- พ่อ - พ่ออยู่ไหน
บอกหน่อย พ่ออยู่ไหน
พ่อ!
พ่อครับ!
หลังจากคืนนั้นก็ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลย
พวกเขาออกหนังสือเกี่ยวกับเขา และหนังด้วย
แต่ไม่มีใครเคยเห็นช่างไม้คนนี้อีกเลย
พวกหนุ่มๆ อับจนหนทาง
พวกเขาขายสิ่งที่เหลืออยู่
ไม่นานพวกเขาก็ย้ายออกไป
ผมรับช่วงโรงช่างไม้ของเขาต่อ
ผมเห็นแก่ตัวเองก่อนอยู่แล้ว
และแล้ววันหนึ่ง…
จดหมายครับ กัปตัน
(มัลดีฟส์)
"พี่ฮึซึร์ ฉันเขียนถึงพี่จากมัลดีฟส์"
"ฉันรู้สึกดีสุดๆ เลย และตอนนี้ฮอร์โมนของฉันก็ดีขึ้นแล้ว"
"ฉันยังรู้สึกขอบใจลูกๆ อยู่เสมอ ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสใช้ชีวิตแบบนี้"
"ถ้าไม่ได้พวกเขานำทางสู่แสงสว่าง
ฉันคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่แน่นอน"
"ถ้าพี่ได้เจอเจ้าพวกนั้น
ช่วยบอกด้วยว่าอย่าดื่มน้ำเย็นตอนเหงื่อออก
และพวกเขาควรเคารพพ่อแม่ซะบ้าง"
"ด้วยแสงสว่างและความรัก"
"ขอให้ทุกคนโชคดี จากเมเดต"
(พ่อบังเกิดเศร้า)
ขายดีใช่ไหมล่ะ
ดีมาก
(พ่อบังเกิดเศร้า)
เราน่าจะฉลองกัน
งั้นก็เปิดสัญญาณมาเลยสิ
เฮ้อ!
ถ้าช็อกโกแลตทาขนมปังช่วยได้ก็คงดี
(อวสาน)
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์