WSCHODZĄCA GWIAZDA: ERŞAN KUNERI
Kamery.
Jestem przyzwyczajony.
Zrobię wam zdjęcie.
Dobrze.
Gotowe.
Proszę.
Witam.
Dziękujemy.
Dobrze.
Wywiad z Erşanem Kuneri.
Zabierz to.
Powiedz: „Akcja!”.
Tak mówiliśmy: „Akcja!”.
Witajcie.
Dziękujemy.
Jak miło.
Erşan Kuneri, rocznik 1940, Yedikule.
Mam 84 lata.
- Jestem zdrów jak ryba. Widzicie? - Cudownie.
Faceci są trochę zamazani, ale kobiety widzę nadal wyraźnie.
To taki żart.
To miłe.
Rzadko mnie ktoś odwiedza.
Pochowałem już wszystkich przyjaciół.
Mało kto mnie odwiedza. Cieszę się, że was widzę.
Co mam powiedzieć? Powiem wszystko, ale od czego zacząć?
Wszyscy mnie znacie.
Nakręcili o mnie film. O moim życiu.
Odkąd wyszedł, wszyscy pytają, czy jest o mnie.
Tak, to ja.
- Ale trochę pozmieniali. - Naprawdę?
Ten aktor nie umie podrobić mojego głosu.
Ale nie jestem zły. W porządku.
Robi taki gest.
- Jak to było? - Który?
Już wiem, robi tak:
„Chłopcze, kochaj się jak zwierzę!”.
- I robi tak. „Jak zwierzę!” - W G.O.R.A.
Ja tak nie robiłem.
Sam to dodał. Ale to się zdarza w biografiach.
To akcent komediowy.
Brawo. Dobra robota. Jestem z tego zadowolony.
Miły dodatek.
- My też nakręciliśmy kilka dzieł. - Oczywiście.
Taka jest prawda. Udało nam się.
Kręciliśmy też filmy erotyczne.
Ale później robiłem też dobre filmy.
Bez wątpienia. Tak.
Brawo.
- Śmiało. Pytajcie. - Dobrze.
Panie Erşan, czy może pan szczerze nazwać swoje filmy dziełami sztuki?
Złotko, pozwól, że ci wyjaśnię.
Czy Michał Anioł jest artystą? Tak.
Czy posąg Dawida to dzieło sztuki? Tak.
Posąg ma pięć i pół metra wysokości.
Tak go zaprojektował,
że patrząc od dołu…
Tak?
…widzisz dziewięć kilo jaj.
Musisz spojrzeć wyżej, żeby zobaczyć Dawida.
Tak to już jest.
- Więc… - Rozumiem.
Jakoś w to wątpię.
To nie takie proste.
Zrobiliśmy tyle rzeczy.
Na przykład sequele.
- Zła droga… - Tak?
Zła droga to kontynuacja Diabelskiego towaru.
Zrobiłem sequel.
Grały w nim Şermin i Kumsal.
To było w roku 1984.
Wtedy sequele były nowinką.
Tak, nakręciłem sequel.
Niektóre z moich filmów…
- Gość, który mnie grał? - Kto?
Weźmy na przykład Spółdzielnię Kemal. Zmyślił to.
Zabawne. Pośmiałem się.
Ale nie zrobiłem tego filmu. To jego inwencja.
Ale mnie to rozbawiło. Śmieszne.
Zła droga.
To sequel. Mój pierwszy sequel.
ŻYCIE I FILMY ERŞANA KUNERI
Nie przyjmuję scenariuszy od innych
bez względu na fabułę.
Tak, znam Başara.
Obywatel golas?
Nie rozbieram się. Niech Şener się wygłupia.
Muszę lecieć. Pa, pa.
Gdzie byłaś? Odebrałem za ciebie telefon.
- Co teraz? - Chyba jestem w ciąży.
- Ze mną? - Nie.
- Dobrze. Daj mi dwa oralety. - Jestem w ciąży!
Okaż trochę współczucia!
Lekarz zakazał ci pracować?
Dwa oralety. Dla ciebie i dla mnie.
Jeśli to dziecko Mamiego, to pewnie niechciana ciąża.
Sukinsyn! Zrobię aborcję.
Na niego za późno. I zapłaciłabyś 75 000 lir.
To morderstwo.
Morderstwo i rabunek.
Pytają, czy miłość to zbrodnia. Tak.
Dzień dobry.
- Hej, Anthony Quinn. - Co się dzieje?
Dobre wieści! Będziesz ojcem w wieku dziadka!
Dość, Tülay, na litość boską! Myślałaś, że to kupię?
- Co to? - Wyniki badań. Negatywne.
- Badanie moczu? - Tak. Co drugi miesiąc to samo.
Dość, Tülay! Przestaniesz już?
- Nosisz to ze sobą? - Muszę!
No dobrze, ale kup mi to futro, jak obiecałeś.
Dobra, a niech cię!
To moje ciało, ale twój wybór?
- Pokażę ci. - Przecież mówię „dobra”!
Co ty byś zrobił, Erşan?
Jestem zwolennikiem aborcji i przeciwnikiem futer.
O mój Boże! Dobrze słyszałam?
Jest pan przeciwnikiem futer?
Tak. Chyba że są na zwierzęciu.
Witaj, Şermin.
- Spóźniłam się? - Nie jesteś za wcześnie.
Dzień dobry. Mami, tak?
Mów mu Muammer, żeby się nie spoufalał.
Cudowne miejsce! Cozy.
„Cozy”?
Co ci mogę zaproponować?
- Co mi pan może zaproponować? - Wiele rzeczy.
- Maribu? - Uwielbiam!
Stworzyłem tropikalny raj w samym środku Stambułu!
Jesteś taki słodki!
Prawda? Pani też jest słodka.
Porozmawiajmy o czymś fajnym.
Şermin, nasz projekt…
Cześć, Erşan. Przyszedłem tylko po torbę.
Drogi Altınie, mamy tu przesłuchanie.
- Şermin. - Cześć, Şermin.
- Mną się nie przejmuj. - Jak ci idzie?
Byłem z Cüneytem na planie w zamku Yedikule.
Gram pomocnika Antoniusza.
Kręciliśmy zbliżenia. Krzyknął: „Wystrzel strzałę!”.
Koleś strzelił.
Nie mogę jej wyciągnąć. Zaklinowała się. Nawet nie drgnie.
Mam tam być znowu o ósmej rano. Kręcimy zbliżenia Cüneyta.
Posieka mnie na plasterki. Zobaczycie.
Stary!
Naprawdę się zaklinowała. Głęboko siedzi.
Mówię wam, gość się nie cacka. Spuszcza wpierdziel na serio.
U nas nie do pomyślenia. Nawet do całowania mamy dublerów!
Tak? Szkoda.
- Proszę. - Merci.
Mówiłeś o filmie Zła droga — prostytucja.
Zająłem się już tematem narkotyków jako patologią społeczną.
Rozprawiliśmy się z tematem.
Pracuję nad sequelem, który skupia się na prostytucji.
Poważnie?
Policjantka Hülya. Zobacz, czy ci się spodoba.
Muammer, możesz pozwolić? Nie mogę się schylić.
Policjantka?
Ale chciałam zagrać coś z ikrą.
Z ikrą, powiadasz?
- Cześć. - Chodź.
- Mam kostium i rekwizyty. - Super.
- Maribu! - Nie, mamy przesłuchanie z Şermin.
- Cześć. - Dobra.
Pokaż, jak go trzymasz.
Tak prosto z mostu?
Chodzi mi o broń.
Zobaczmy. Dawaj.
- Tak. - Pif-paf!
Nie mów „pif-paf”.
- A co? „Ręce do góry”? - Świetnie!
- Ręce do góry! - Tak! Świetnie!
- Ręce do góry! - Super.
Ręce do góry!
- Gdzie ten dupek? - Jestem tutaj.
- Gdzie dupek? - Który? Jest ich tu dostatek.
- Włączona? - Tak, filmuję.
Przepraszam. Mam coś w zębach?
- Stój, bo strzelam! - Przestań.
Rzuć to, głupia, albo ja strzelę.
- Pomogę. - Nie pij tego!
Hej, Ayhun! Jestem Kumsal.
Jak się masz?
Nie rozumiem, co się dzieje.
- To próba czy nagranie? - Odłóż to.
Şermin, to nasza znajoma Kumsal Güneş.
- Grała w Cztery razy po dwa razy. - A nie pięć?
Kochanie. Oczywiście, że cztery.
- Będę strzelać. - Nie! Stój!
- Moja kwestia? - Pieprzyć kwestię! Mami!
Co się dzieje?
- Kumsal… - Gdzie on jest?
- Mamy przesłuchanie. - Mami!
- Kumsal? - Kumsal.
Mamiego tu nie ma.
- Wyłaź! - Przestań, kochanie.
- Czekaj. - Ty!
Odłóżcie broń!
Będę strzelać! Odłóżcie!
- Mam go zastrzelić? - Czekaj.
Ty sukinsynu! Sprzedajesz mieszkanie za moimi plecami?
Nic nie sprzedaję.
Chciałem się zorientować, ile jest warte!
Strzelaj. Czemu pozwalasz mu się tłumaczyć?
Zrujnowałeś mi karierę.
Nieprawda? Wyssałeś mnie jak pijawka!
I nadal… Zejdź mi z drogi!
Nie daj jej strzelić.
Dopiero jutro mam zginąć. Z rąk Cüneyta.
- Mogę go zastrzelić? - Odłóżcie broń!
Rozmawiałem z Erşanem.
Powiedział: „Kumsal mogłaby zostać gwiazdą.
Znajdź pieniądze, by w nią zainwestować”.
- Nie powiedziałeś tak, Erşan? - Nie. Powiedziałem, że…
Mamy nowy projekt. Dzięki niemu będziemy mogli…
Cüneyt powinien dać wam obu niezłe wciry.
Zasługujecie na wpierdziel!
Kumsal, złotko,
pomożesz nam spełnić marzenie i nakręcisz z nami Złą drogę?
Tak! Nie próbuj mnie oszukać!
Nie. Napijmy się razem maribu.
Zróbmy to.
Serwus.
Nie mogę grać. Jestem w ciąży.
Nie bądź śmieszna. Masz na sobie futro.
Zła droga. Akcja dziwka!
Nie bądź niegrzeczny.
ZŁA DROGA — PROSTYTUCJA
- Mam ograniczony budżet. - Porozmawiaj z Cemalem.
Rozumiem, ale ty nie możesz mi pomóc?
To takie trudne? Nie rozumiem.
Mógłbym cię całą zjeść. Kąsek po kąsku.
Słyszysz? Dobijasz mnie!
Ugryzę cię.
Dobra, zgoda. Napijmy się.
Szefie.
Nihat! Chodź tu, chłopcze.
Po pierwsze, witam w obyczajówce.
Dziękuję.
Jestem dumny, że będę pracował w obyczajówce.
W wydziale, który wyznaje najwyższe wartości
i próbuje pozbyć się wszystkich…
Nihat, pomóż pani włożyć płaszcz.
Nałóż na ramiona. Świetnie.
Pa, panie władzo.
Dla nas wartości moralne…
Starczy tego, Nihat.
Obyczajówkę wciąga brutalny wir.
To czarna dziura.
Członkowie społeczeństwa wpadają do niej każdego dnia.
Z własnej woli?
Nawet za to płacą!
Niech zgadnę.
Prostytucja!
Bingo.
Pozwól, że przedstawię cię współpracownikom.
Pracuję sam…
Wejdź.
- Necmi! - Ty stary wilku!
Bracie!
A oto drugi członek jednostki, Żigolo.
Pies na baby. Dobrze wyszkolony K-69.
Żigolo.
Chodźcie.
Nie uciekniesz przed obyczajówką.
Oto ozdoba naszej jednostki, Hülya.
- Ale szefie… - Chwila.
Nie waż się odmówić. Piękna sprawa! Boże!
Hura! Nareszcie, szefie.
Szefie, melduję się na rozkaz!
Zdeterminowana idealistka. Hülya to nasza wschodząca gwiazda.
Kapitanie İsmail, może tym razem
Hülya nie zakocha się w Nihacie, a we mnie?
Opanuj się.
Dobra, zaczynamy.
Bagno stambulskiej prostytucji wciąga średnio jedną osobę dziennie.
Całą osobę? Boże!
Kim jest ta osoba?
Ja. To ja.
Więc musi się pan oddać w ręce policji.
W tym cały ambaras, Nihat.
Chcę, żebyście ukrócili cały ten proceder.
Pensji mi już nie starcza.
Rodzina w rozsypce. Dzieciak chce Barbie.
Żona też nie odpuszcza. Do tego czynsz, media.
Skończcie z prostytucją. Chcę być z was dumny.
Szefie.
Patrzył pan tylko na porucznika Nihata.
Pominął mnie pan jako kobietę.
To nie było miłe. Wie pan?
Zwłaszcza że tu chodzi o kobiety.
Dobra, gadaj zdrowa.
- Słucham? - Co ona papla?
Ruch kobiet.
Powinienem zrobić tak, mówiąc „ruch kobiet”.
Hülya, tylko się we mnie nie zakochaj.
Szefie?
Nie mam czasu na miłość.
Ale ja mam.
Skończcie z prostytucją.
Ta plaga dopada nie tylko upadłe społeczeństwa,
ale też kraje rozwinięte i rozwijające się, Nihat.
To poważny problem zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.
Nie lekceważcie go.
Nikt nie jest niewinny.
I nie myślcie, że za tym wszystkim stoi rodzina.
Śledztwo doprowadziło nas do konkretnej osoby.
IMIĘ: LAYKA
Co za kartoteka!
To dobrze, że za tym wszystkim nie stoi jedna rodzina.
Tym razem to jedna osoba.
Layka Virjin.
Co za suka.
Rany.
Jest ładna. Nie bądź zazdrosna.
Tak, jest ładna. Ale może też być niewinna.
Dziewczyna jest niewinna. Jasne.
Porucznik Nihat zrobi wszystko, co trzeba,
by w końcu zwinąć Laykę i…
Prawda, poruczniku?
Może.
Mam plan.
Hülya, pokażesz, co potrafisz.
Czas ucieka.
Cześć, dziewczyny. Możemy was gdzieś podwieźć?
Macie dość paliwa? Wybieram się do Pragi.
Zapłacimy taksiarzowi dniówkę i po sprawie.
Spadajcie, gołodupce.
- Jedziemy. - Wypad.
„Po dragi”? Do Pragi. Jadą do Pragi.
Jak ty podsłuchujesz dziewczyny?
Słuchawkami.
Super.
Szefie.
Hülya. Pięknie. Dobra robota.
Myślicie, że się uda?
Nie wiem, skarbie.
Ale musisz się poświęcić.
No nie wiem.
Może odrzucimy pierwszy pomysł?
Pierwszy pomysł był taki, żebym ja przebrał się za kobietę.
Hülya.
Będziesz naszym światłem w tym ciemnym tunelu,
gdzie ciała kobiet są wystawiane na sprzedaż.
Seks jest być może najlepszą zabawką, jaka obdarzył nas Bóg.
Ale widząc, jak staje się bronią w rękach niegodziwców…
Nieważne.
Dołączysz do nich w tym ciemnym tunelu.
A potem my do niego wejdziemy i pokażemy im, gdzie kurwy zimują!
Nie, Necmi. Nie mów tak.
Jesteśmy teraz w zupełnie innym świecie, z własnym językiem i wartościami.
- Musimy zmienić nasz język. - Tak jest.
Dobra, posłuchajmy żargonu.
Ma w ręku skręta, więc chce dać na wsteczny.
Ale ma problem ze sprzętem.
Zaraz zacznie strzelać z rury wydechowej.
Więc włączam długie i gaz do dechy po lewym pasie.
Stoi tam jak jakaś sierota bez kropli paliwa.
Mówię: „Hej, kolego, jak ci tylko spuszczę z baku,
dojedziesz jak porszak”.
Frajer stał jak oniemiały.
Bardzo dobrze.
To znaczy… Co…
To było świetne.
Czas wejść do tunelu, Hülya.
Hülya.
- Powodzenia, złotko. - Szefie.
- Hülya. Powodzenia. - Dzięki.
Na pewno ci się uda.
- Powodzenia, Hülya. - Dość.
- Powodzenia. - Wystarczy.
Wracaj cała i zdrowa.
- Powodzenia, Hülya. - Starczy tego.
Hülya.
- Boże! - Czekaj.
- Dobra. - Dasz radę, skarbie.
- Hülya! - Necmi!
Szalony chłopak.
Chodź no tu!
- Przeszukanie. - Dawaj.
- Gdzie to tak po nocy? - Do domu.
Już ja wiem do jakiego domu.
- Policja. - Tak jest!
Rozumiem.
- Miłej pracy. - Dzięki.
Hülya była świetna.
Ta druga też.
Wskakuj.
Zaczyna się. Czerwony Kapturek wszedł do lasu.
Ali Kemal w polu karnym, sam na sam z bramkarzem.
Eser przejmuje piłkę. Potem…
Müjdat jest w obronie jak betonowy mur. Chuj się nie przeciśnie.
Adem powstrzymuje atak. Wciąż remis.
Ali Kemal do Raşita!
Będzie strzelał, ale…
Cholera!
Masz ogień?
Co to za miejsce?
To miejsce?
Wysokiej klasy targ mięsny.
Przyszłaś pracować w sprzedaży?
Pokaż wizytówkę.
„Layka Virjin. Witam”.
Oczywiście. Proszę.
Nie idź.
Pracuję. Puść mnie.
Jesteś za młoda. Nie daj się w to wciągnąć.
Kolejne kazanie. Nigdy się nie kończą. Tak!
Policja, nie ruszać się!
Jestem Layka. Jak masz na imię?
Hülya.
Jakie pospolite imię.
Znajdziemy ci ładniejsze.
Co powiesz na Karmen?
Czemu miałabym je zmienić? Nie rozumiem.
Najpierw zabierzemy ci imię,
potem twoją tożsamość, a na końcu ciało.
Dobra.
Zmarnujesz się na ulicy.
Weźmiemy cię pod nasze skrzydła.
Na ulicy czyhają niebezpieczeństwa. Ktoś możesz cię nawet nazwać dziwką!
- Napij się drinka. Zaraz wracam. - Dobra.
Pomyśl o tym.
Możesz zarobić 50 000 lir dziennie. Czy muszę coś dodawać?
44-62.
Odbierz.
Tak, Hülya?
Ptak jest w gnieździe. Podam adres.
- Mów. - Szefie, to okropne miejsce.
Okropne miejsce, gdzie sprzedaje się ciała.
Jest niebezpiecznie. Świetne warunki pracy.
Zaoferowali 50 000 dziennie. Nie mogłam w to uwierzyć.
Pięćdziesiąt tysięcy? Dziennie?
- Na tydzień czy dziennie? - 50 000 tygodniowo?
Nie mogę już rozmawiać.
Musicie zrobić nalot.
Hülya, 50 000 tygodniowo czy dziennie?
Jest naprawdę niezła. 50 000…
- 50 000 to ładna sumka. - Bardzo ładna.
Zajmijmy się mikrofonem.
Dobra, szefie.
To dla mnie bardzo ważna sprawa.
- Nie znoszę prostytucji. - Tak.
- Gotowy? - Dowody w postaci nagrań są ważne.
Dobra. Wsadźmy go tutaj.
Odznaka panu spadła.
- Teraz… - Musi być całkowicie ukryty.
Tak.
- Spróbujmy. - Dobra.
- No. - Próba mikrofonu.
Działa. Wyraźny dźwięk.
Tutaj…
- Biegnie od krocza do kolana. - Chwileczkę, szefie, to…
Musimy go dobrze ukryć.
- Mogę? - Owijaj.
- To… - Mam go.
Przepraszam. Muszę zajść od tyłu.
Próba mikrofonu.
- Zostaw na wierzchu. - Tak.
Marynarka przeszkadza.
Chcę to zrobić, jak należy.
- Rozerwij taśmę. - Potrzymam go.
Zaraz.
Kapitan İsmail.
Bingo!
- Zakładamy podsłuch. - Dobrze.
Proszę, Nihat. Wszystkie banknoty są oznaczone.
Potrzebuję dowodów.
Załatwcie ich na cacy.
Coś jeszcze. Nihat…
- Gumki? - Nie.
Nie chcę, bo…
Ja wezmę.
Szalony chłopak.
Przygotujmy się.
Załatwcie proceder.
Okaż szacunek rodzinie, jeśli nie masz go dla siebie.
Co ty pierdzielisz?
Chodź ze mną. Przedstawię cię panu Demirowi.
Chodź.
Z niejednego pieca chleb jadłam, tatuśku.
Robię to tylko dla siana, ale jestem dobra w te klocki.
Mam giętki język.
Jestem jak szybkowar.
Gotuję się w środku i eksploduję. Jarzysz?
„Jarzysz”?
Bynajmniej dokładnie.
Co to jest? Karykatura dziwki?
Też mi się wydaje dziwna.
Napijesz się jeszcze, moja droga Karmen?
Nie, laska.
Życie dało mi popalić. Kolejny cios to pestka.
To tylko wymówka.
Wypijmy za biednych.
Wybaczcie, jeśli was uraziłam.
Wyłączcie muzykę.
Wyrzuć tę sukę.
Layka, ta suka to tajniak.
Mewki gadają tak tylko w słabych musicalach
i kiepskich filmach.
Co to za przedstawienie? Kto mówi „tatuśku”?
Nie podoba ci się moja nawijka, eleganciku?
Nie odpuszcza!
Zamknij się!
- Nie waż się. - Uważajcie.
Podejdźcie, jeśli was zmuszają, żebyście tu sprzedawały swoje ciała.
To nie koniec.
- Pociągnę za spust. - Uspokójcie się. Odłóżcie broń.
Idziemy, laski.
Możemy dostać zwrot kasy?
Spierdalaj!
Za mną.
Obawiam się, że może pracować dla porucznika Nihata.
Tego porucznika Nihata?
Tak, Carlos.
Nie chcę o nim słyszeć.
O co chodzi?
To stara historia.
Nie mam nic.
Poker królewski.
Dobra, panowie. Jestem porucznik Nihat z policji.
Tu kończy się gra.
Chyba że ktoś ma jaja, by kontynuować.
Idę na całość.
Necmi, zastąpisz mnie przez chwilę?
Mam nadzieję, że to porucznik Nihat.
Złożę go jak origami.
Zaciekawiłeś mnie. Kim jest ten Nihat?
- Nie bądź suką. - Serio, tatuśku? Dzięki za ostrzeżenie.
Layka, wprowadziłem cię do zawodu. Obym nie żałował.
Miałam być astronautką, ale ty pierwszy mnie dopadłeś!
Dupek!
- Layka, zaczekaj. - Barut, zostań.
Nie spuszczaj jej z oczu.
Dziewczyna zrobi nas na szaro.
„Zrobi na szaro?” Od razu zdradź zakończenie.
Żartujesz? Co to za drobniaki?
Biznes kiepsko idzie. Dobija mnie to.
Nie wnerwiaj mnie.
Nie dotykaj mnie.
Przefasonuję ci twarz i nie znajdziesz klienta.
Te, alfons.
Necmi, zajrzyj do środka.
Jak mnie nazwałeś?
Nazwałbym cię kasjerem albo inżynierem, gdybyś nimi był.
Nazwałbym cię profesorem, gdybyś był się uczył.
Okazałbym szacunek.
Ale wybrałeś łatwe życie.
Nie kiwnąłeś nawet palcem.
Powiedz mi,
jak to jest być alfonsem?
Niech mnie pan zastrzeli! Na śmierć!
Proszę mi wybaczyć.
Myśli pan, że tego chciałem?
Weź to.
Wracaj do rodzinnego miasta. Zrób maturę korespondencyjnie.
To moje pierwsze niezbrukane pieniądze.
Ucałuję panu rękę.
Zaoferowałem ci życie, ale ty wybrałeś śmierć.
Kim jesteś?
Jestem stróżem prawa.
Naprawdę? To mnie aresztuj.
Nie zrobiłaś nic złego. Jesteś niewinna.
Chcę tylko z tobą porozmawiać.
Powiedz mnie i mikrofonowi, co się wydarzyło.
Dobra.
Cześć.
Ile?
Cztery koła.
44-27. Necmi?
Jak masz na imię?
- 44-27. Necmi? - Kleopatra.
A ja Antoniusz.
44-27. Necmi?
Przepraszam.
Tak, szefie?
- Necmi, jak ci idzie? - Wszystko dobrze.
Zluzuję pana. Może pan zejść ze stanowiska.
Szalony chłopak.
Na czym skończyliśmy, Kleopatro?
Co to jest?
Krótkofalówka. Porozumiewam się tak z kolegami.
Och ty.
Nic się nie zmieni, Nihat.
Co zrobisz? Rzucisz wyzwanie najstarszemu zawodowi świata?
Nie mam nic przeciwko garncarstwu.
Oszukali cię.
Najstarszy zawód świata to nie prostytucja, a garncarstwo.
Jesteśmy marionetkami w rękach seksu.
Ale obce nam są pocałunki i przytulanie.
Straciliśmy tożsamość.
Wszyscy jesteśmy zbrukani.
Kłamstwo ma krótkie nogi, ale gorące usta do wynajęcia.
Jak śmiesz?
Ale oczywiście, kto słuchałby kogoś zbrukanego?
Gülcan!
Szefie.
Ma teraz inne spojrzenie. Promienieje innym blaskiem.
Dokona ablucji u mojej matki.
Okaże skruchę.
Dobrze.
A ja dalej będę zbierać dowody, wykorzystując resztą pieniędzy.
Szalony chłopak.
Necmi.
- Mogę cię o coś spytać, synu? - Oczywiście.
Jeśli zginę podczas tej misji,
a ty spłodzisz dziecko,
dasz mu na imię Nihat?
Nihat?
No nie wiem…
Może Ali Emre?
Ali Emre? Brzmi nieźle. Nie podoba ci się Nihat?
Szefie…
Dobrze, synu. Twój wybór.
Pomogę.
44-27. Bądźcie czujni.
Dziękujemy za to, że nas przebudziłaś.
Nie ma sprawy.
Dziewczyny, przyjdźcie jutro na komisariat.
Tym razem nie jako przestępcy, ale jako sprawiedliwe i silne.
Jesteśmy sprawiedliwe i wygramy. Dobrze?
Mamo.
Witaj, córciu.
Wstyd mi, matko Hatice.
Ucałuję twą dłoń!
PULCHNA - NISKA
Jak się czujesz?
Świetnie. Ciepła woda działa cuda.
Dobrze wyszorowałaś krocze?
Dobrze się umyłam.
- Smacznego. - Ale ja nie lubię zup.
Matko Hatice, przyniesiesz nam herbaty?
Mamo.
Gülcan jest dziś naszym gościem.
Ile ich już było?
Przepraszam,
czy muszę zmyć lakier do paznokci?
Bo właśnie to robię.
Pomaluję je później.
Mamo, czy to prostytutka?
Przestań, Bülent!
Zgadza się, mały. Jestem prostytutką.
Proszę.
Nie, mały.
Nigdy nie przyjmuj słodyczy od obcych.
Dobrze.
Powinnaś tego uczyć swojego syna!
Chodź, Bülent.
Cześć, zastanawiam się…
Okazujesz skruchę?
Znajdę kogoś innego.
Chwileczkę! Policja!
Jestem gliną. Zbieram dowody. Dlatego to robię.
Allahu, chwała ci, bo dałeś mi drugą szansę.
Proszę, wybacz mi.
Na dziś. Czy to niemożliwe?
Impreza ze znajomymi.
To niemożliwe?
Dobra. W porządku.
Dobra robota, Nihat.
Zrobiłem rekonesans w branży.
Nie pracuje żadna dziewczyna.
Dobra robota. Świetnie się spisałeś.
Chcę, żeby pan kogoś poznał.
To Gülcan. Okazała skruchę i rzuciła profesję.
Naprawdę?
Tak, rzuciłam to.
Wzięłam kąpiel i zmyłam cały brud.
Cudownie pachniesz.
Proszę.
Musicie zwinąć Demira, by dokończyć robotę.
Wszystko wam powiem.
Powiedz mi wszystko.
Nihat, posłuchaj.
Tobie wszystko powiedziała Gülcan.
Ona powinna powiedzieć wszystko mnie.
Tak to się robi. Mnie.
Wie szef, jak one zwykle ze mną rozmawiają.
Tym razem to będę ja, Nihat.
Co tam? Okazałaś skruchę?
Tak. Ty?
Wiesz, po prostu… Umyłam się.
Ja przyszłam tu bez mycia.
Załatwimy to. Chodźcie ze mną.
Piękne.
Te laleczki będą symbolem naszej solidarności.
MALOWANA LALA
Pieniądze ze sprzedaży lalek bobasków wzmocnią naszą solidarność.
- Szefie. - Jestem z ciebie dumny.
W branży nielegalnie generującej miliardy lir długa przed nami droga.
Ze sprzedaży lalek mamy 12 800 lir przychodu.
Daj mi bobaska, Gülcan.
Nihat!
Nie takiego.
Pomóż dziewczynom. Uszyj lalkę.
W porządku.
Szefie!
Rozpoczęliśmy kampanię „Malowana lala”.
Super.
Co się stało, Necmi?
Pocisz się i masz zajady.
Kapitanie İsmail,
czy mamy jeszcze jakieś znaczone banknoty?
Chciałem zebrać więcej dowodów,
ale nie mam już pieniędzy.
A teraz cała branża zeszła do podziemia.
Ceny poszybowały w górę!
Dobrze nam idzie, Necmi.
Nihat i Hülya położą kres prostytucji.
I dobrze!
Ale rynek oszalał!
Mogę prosić o pieniądze?
Dużo pieniędzy! Potrzebuję pieniędzy!
Potrzebuję dużo kasy! Kasa!
Muszę zamknąć tę sprawę.
Co z tobą? Nie poznaję cię!
Wyniszczasz organizm przez przypadkowy seks.
Nie poznaję cię!
Muszę zbierać dowody!
To jedyny sposób. Zbieranie dowodów!
Muszę zbierać pierdolone dowody.
Synu!
Przerażasz mnie.
Szefie!
Pójdę do klubu ostatni raz.
Pomogę wam. Co mam zrobić?
Mam wsadzić ci mikrofon?
Nie.
Ty i Gülcan pójdziecie do klubu.
Hülya i ja będziemy czekać na wasz sygnał.
Jaki dać sygnał?
Taki.
Ładna?
Wprawisz się.
Wierzę, że sprzedamy 38 miliardów takich lalek.
Nihat jest tym razem w głębokiej dupie.
Myśli, że może nas zniszczyć.
Co za kretyn.
Nie można ukrócić tak złożonego procederu jak przekupstwo.
Nikt nie wie, kto daje, a kto bierze.
To niemożliwe.
Zejdźcie mi z drogi.
Wypierdalaj. Już!
Zostańcie na swoich miejscach. Jesteście otoczeni.
Gra skończona.
Panowie, na tę stronę.
- Hülya. - Dziewczyny, za mną.
Ale przypał.
Necati.
Zabrać biedaków na komisariat. Nie wiedzą, że miłości nie da się kupić.
Starczy tego!
Mam dość, że w imię prawa niszczysz naszą pracę.
Czemu nas nękasz?
Dlaczego nie pozwalasz nam żyć, tak jak chcemy?
Pomyśl o tym.
To co, jest nielegalne w jednym kraju, jest legalne w innym.
Odpierdolcie się.
Zamknąłeś nasze kasyna.
Ale Vegas wciąż drukuje pieniądze.
Nie inaczej.
Czemu się na nas uwziąłeś?
Bo jestem człowiekiem. Po prostu człowiekiem.
Przestań ściemniać.
Każdy ma swoją cenę.
Ile chcesz?
Nihat, nie!
Nie negocjuj. Dałyśmy się nabrać na tę sztuczkę.
Nihat! Spokojnie! Nie rób tego!
Szefie.
Powiedz, ile chcesz.
Pięćdziesiąt lir.
Co?
Pięćdziesiąt lir?
Mówię to z głębi serca. Pięćdziesiąt lir.
Barut, masz banknot pięćdziesięciolirowy?
Chcę się z nim trochę pobawić.
Nihat!
Dajcie mi 50 lir. Dajcie mi!
Wciągnąłem wiele osób do bagna, jakim jest prostytucja.
Jednych prośbą, innych groźbą.
Ale tak nisko nikt się jeszcze nie cenił.
Możesz mieć moje ciało za 50 lir. Moja dusza jest bezcenna!
Wypierdalaj!
Poruczniku!
Zabijcie go!
Pomocy!
Poruczniku!
Panowie. Jestem dobrym facetem.
Nihat!
İsmail, szefie!
İsmail. Bracie.
Żigolo?
Żigolo.
Jest tutaj.
Nihat.
Prostytucja…
Wyruguj prostytucję, Nihat.
Wyruguję.
- Seks… - Seks?
Seks…
nie powinien być na sprzedaż.
İsmail!
Seks nie powinien być na sprzedaż.
Nie jest na sprzedaż!
Nihat.
Wciąż żyjesz. Nie umarłeś.
Nie można mnie zabić, Gülcan.
Tylko moje idee mogą umrzeć.
Dobra.
Wyrażę skruchę.
Powiem ci wszystko.
Wszyscy słyszeli wszystko, co mówiłeś.
Wszyscy to słyszeli!
Mów.
Wykrzycz to!
Próba mikrofonu.
Dalej!
Też to słyszałyście?
Słyszałyście wszystko?
To prawda. Każdy walczy na tym świecie o przetrwanie.
Ale prostytucja jest nie taka, jak się ją przedstawia
w kabaretach, musicalach i filmach.
To prawda, każdy ma swoją cenę.
Ustaliłem swoją cenę na 50 lir.
Zaryzykowałem, ale było warto.
Layka, podrzyj te weksle.
Nie chcę, żeby ktoś miał roszczenia do ciał kobiet.
Poruczniku Nihat, kupi pan lalkę stworzoną na cele charytatywne?
Pieprzyć te wasze… Tak, jasne, kupię.
Pilna wiadomość.
- O co chodzi? - Porucznik Necmi.
- Co z nim? - Umiera.
Nie!
Necmi!
Panie na każdym piętrze…
Kochać się. Seks.
Zapłacę. Ile?
Tylko matka dałaby ci za te grosze.
Ty, ty, ty…
Necmi!
Bracie.
Ukrócił szef proceder prostytucji?
Seks.
Oferuje pan wizyty domowe?
Niewydolność organów.
Jest bardzo wyniszczony.
Miał 26 chorób wenerycznych, kiedy go przyjęliśmy.
Zrobiliśmy, co się dało.
Ale jego męskość…
Jego męskość?
Nie dało się jej uratować.
Wyrazy współczucia.
Nie!
Bagno prostytucji wciąga średnio jedną osobę dziennie.
Co robimy, żeby się bronić?
Jako wytwórnia Kuneri Film pytamy,
kiedy tacy się staliśmy?
Dziękujemy wam, Nihaty, Hülye, Necmi i İsmaile z organów ścigania.
I wam, kobietom, oczywiście, naszym kobietom.
Tak wiele wam zawdzięczamy.
Dziękujemy!
KONIEC
Napisy: Tatiana Grzegorzewska