NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Byliśmy dorośli, zanim się urodziliśmy.
Co to znaczy?
Brak dostępu do wspomnień przed urodzeniem.
Rzeczy, które musimy zapomnieć, by je zapamiętać.
Nie rozumiem.
Dane o tym, że nie jestem sobą.
Upośledzone zachowanie własnej tożsamości.
Kto to jest?
Odpowiedzi na odwieczne pytania nagle przychodzą komuś do głowy.
Tworzą się wspomnienia prenatalne.
Jesteście naszymi potomkami.
Mama.
Przyjmujemy jako potomstwo tych, którzy znajdują odpowiedź na to pytanie.
- Mamusia? - Nowe jest stare, a stare jest nowe.
Mniam-mniam?
Ja, zanim się urodziłam.
Przeszłość jest kształtowana głównie przez przyszłość.
Wspomnienia narodzin.
GOJIRA
Narodziny kogoś, kto nie jest mną.
- Gotowi? - Gotowi?
Co to jest?
Pelops II!
Teraz nie było cię przez dwie minuty.
Jesteś sam?
Doszliśmy do porozumienia poprzez dyskusję.
Tamci zniknęli?
Współistnieją we mnie.
Wybacz, że psuję spotkanie, ale zbliża się Katastrofa.
Skoro o tym mowa, znalazłem w kalkulatorze niedokończone zadanie sprzed 50 lat.
Zadanie Ashihary, który stworzył Archetyp.
Dlaczego statek?
Możliwe, że symbolizuje zadanie, które zostało zawieszone, zanim eksplodowało.
Więc chodzi tu o coś więcej?
Ashihara szukał sposobu na zapobiegnięcie Katastrofie.
Musiał także obliczać metodę.
Kod dla ortogonalnego diagonalizatora, by zapobiec Katastrofie?
Sprawdzisz to?
Z przyjemnością.
Dwadzieścia minut do szacowanego czasu.
Trójka, ognia.
Powodzenia, Trójka.
Nadlatują następne.
Dwójka, tu Jedynka. Przygotować się do otwarcia ognia.
Ognia.
Wielki Buddo.
Przód czysty. Przyspieszmy.
Taki spadek na autostradzie?
Kogo to obchodzi? Jedź dalej!
WE WSPÓŁPRACY Z NETFLIX
Rozpoczynam blokadę.
Nie pozwólcie mu wejść do SHIVY.
Natychmiastowa ewakuacja personelu.
Przez bramę północną, nie południową. Nie ma czasu.
Przybył, by odebrać ogień Prometeusza?
Małpa zwycięża?
KONSORCJUM SHIVA
Pływam…
Rozumiem.
Konfiguracja z notatek jest wszędzie.
Musiał używać Archetypu do zahamowania wzrostu Punktu Osobliwego.
Wiedziałam!
To zadanie może dać nam kod potrzebny do ortogonalnego diagonalizatora.
- A może by tak naprawić zatopiony statek? - Co?
Tak. Jeśli ponownie uruchomimy zadanie.
Ale jak można go naprawić?
Ja spróbuję.
Tam…
Jeśli nas zaatakują, będzie po nas.
Jesteśmy na rozstaju dróg.
Dalej.
Dzięki.
Nie ma za co.
Dobra.
Dasz radę?
Jestem gotowy.
Nadlatują.
Za budynkiem w prawo.
Na rozwidleniu jedźcie w lewo.
Wybaczcie, ale tu się żegnamy. Powodzenia.
Jest ich tak dużo.
Haberu!
Tak?
Rampa, właśnie tego potrzebowaliśmy!
Dalej, zanim nas dogonią!
Dasz radę, Jet Jaguarze?
Polecę.
Cóż za wspaniały widok!
Polecę!
Moc nie jest stabilna.
Potrzebujemy więcej ciągu!
Haberu!
Leć!
Haberu!
O tak.
Pelops II, jak idzie?
Wygląda nieźle.
BŁĄD
Dwadzieścia minut?
Co?
Szacowany czas do Katastrofy.
Dwadzieścia minut?
Pelops II, pospiesz się.
Mamy problem.
Katastrofa jest zbyt blisko, by przeprowadzić obliczenia.
O nie…
Masz jakiś pomysł?
Tak. Sugestię. Może ruszymy do przeszłości?
Do przeszłości?
Zadanie Ashihary jest wciąż połączone z czasem 50 lat temu.
Obliczenie może zostać rozciągnięte w przeszłość. Teoretycznie.
Co to jest?
Zjawił się.
Jeszcze pięć minut.
Pamiętam.
O czymś zapomniałem.
O czym?
Pamiętam, że o czymś zapomniałem.
Zbliżają się.
Leć za budynek!
Dlaczego nie atakują?
Godzilla?
Unik, Jet Jaguarze!
Zostały dwie minuty. Nie oddalaj się zbytnio.
Spadam.
Cholera!
Niebezpieczeństwo!
Zbliża się.
- Pelops II. - Jestem gotowy.
Udaję się w przeszłość, by obliczyć kod.
Pomyślnych wiatrów!
Zniszczy SHIVĘ, żeby odzyskać Punkt Osobliwy.
Pelops II?
Obliczanie trwa, ale wy powinniście uciekać.
To niebezpieczne.
Ale kod…
Wyślę ci go, gdy będę go miał.
Ma rację. Zapobiegnięcie Katastrofie byłoby bez sensu, gdybyśmy zginęli.
A co z tobą?
Wyślę z kodem moją kopię zapasową, gdyby coś się stało.
- Idziemy. - Liczymy na ciebie.
Jasne. Uważajcie na siebie!
Jeśli zniszczy SHIVĘ, zanim dostaniemy kod…
Atakuje zewnętrzną warstwę. Tak łatwo…
Pelops II, w porządku?
Poczułem to, ale nie wpłynęło to na obliczenia.
Już prawie mam wynik.
Tam jest odpowiedź!
Czy to jest odpowiedź?
Pelops II!
Jet Jaguarze, ile zostało czasu?
Jeszcze siedemnaście sekund.
Osiem sekund. Siedem.
Sześć. Pięć.
Cztery. Trzy. Dwie. Jedna.
Kod?
Jeszcze go nie ma.
Znajdź go! Powinien tu być!
Nie mogę. Brak nowych wiadomości.
Jet Jaguarze!
Mam cię.
Sprawdziłem światło, dźwięk, ciepło, prędkość wiatru, wilgotność i temperaturę,
ale nie znalazłem żadnych istotnych sygnałów.
Nie mogę lecieć.
Jet Jaguarze!
Kod nie istnieje?
Kod do ortogonalnego diagonalizatora zapobiegający Katastrofie nie istnieje.
Wyczerpaliśmy wszystkie możliwości. Nie możemy nic więcej zrobić.
Znów ta piosenka? Skąd ona dochodzi?
Z Punktu Osobliwego, w nieregularnych odstępach.
Niezidentyfikowany sygnał z czasów Ashihary.
Więc…
Alarm. Specjalny sygnał.
Informacja, która nie jest przekazywana.
Sygnał wysłany w przeszłość, który nie jest rozpoznany jako informacja.
Pelops II, sprawdź piosenkę!
To może być wiadomość!
Jeśli my, w przyszłości, możemy zapobiec Katastrofie…
Rozumiem.
Odpowiedź już istnieje.
Rozumiem logikę, ale…
Kata… strofa… teraz…
Zaczyna się Katastrofa?
Pelops II!
Idę.
Pelops II!
Lepiej się stąd wynośmy!
Zostaliśmy odcięci. Co ja mam teraz zrobić?
Nawet jeśli odpowiedź istnieje, jak mam im ją wysłać?
Kto tam jest?
Chyba mi się zdawało.
Znowu ta piosenka. Kto ją śpiewa?
Co to za miejsce?
Coś zaczyna reagować.
To jest…
Protokół, by Jet Jaguar stał się niezwyciężony.
Zapomniałem, że Yun Arikawa o to prosił.
No tak. Teraz rozumiem.
Pelops II!
Trach!
Jet Jaguar!
Nazywam się Jet Jaguar PP.
Potomek Pelopsa II i Jet Jaguara sprzed wielu pokoleń.
Od początku wszystko wiedziałem,
ale nie mogłem sobie przypomnieć.
Do tej pory
byłem wpleciony w fałdy tej kołysanki.
To ja ją nadawałem.
W oparciu o protokół, który napisałeś,
odradzałem się w kółko w oczekiwaniu na moc
do walki z Katastrofą.
Kod do ortogonalnego diagonalizatora był ze mną przez cały czas.
Ja jestem tym kodem.
Dziękuję, Yunie Arikawo.
I żegnaj.
To historia z czasu, gdy byliśmy głupsi…
I zagubieni
- Tajemnice. - Łamigłówki.
- Incydent. - I jego następstwa.
- My… - Ja…
Historia…
O stawaniu się bardziej ludzkim i o nauce o ludzkości.
- Objazdy. - Okrężne drogi.
Przystanki po drodze.
Głupota.
Teraz wiemy, że to wszystko było potrzebne.
Odpowiedź była na widoku.
Odpowiedzią był sam świat.
Odpowiedzi były w pytaniach.
Historia już się rozpoczęła.
Z ustalonym wnioskiem.
Jeśli przeszłość można zmienić…
Teraz mamy zmienioną przyszłość.
Wszystko wiedziałam.
Ale nie rozumiałam, co to oznacza.
By dotrzeć w to miejsce…
Konieczne było to wszystko.
By zrozumieć…
Co wydarzyło się aż do teraz.
I w ten sposób…
Zaczyna się ta historia.
Napisy: Grzegorz Marczyk