เจ้าลูกขนไก่เอ๋ย
นี่นาย
ฉันขอไม้แบดคืนได้ไหม
ฉันเล่นเดาะลูกขนไก่ให้ดูไหม
สถิติเก่าเท่าไหร่นะมาร์ซี่
สามสิบเจ็ดครั้งท่าน
ว่าไง นายอยากเล่นไหม
งั้นไป
เริ่มนะ
อ้าว
เพื่อนนายขโมยลูกขนไก่ไปแล้ว
ถ้าจะเล่น นายต้องไปเอาคืนมา
แล้วลูกขนไก่ล่ะ
ท่าทางนกตัวนั้นจะหวงลูกขนไก่นะท่าน
ยืนเฉยทำไมล่ะ
นายอยากเล่นไม่ใช่เหรอ
ก็รีบไปเอาสิ
เร็วๆ เร็วๆ เร็วๆ
มาร์ซี่ นี่คือการพูดปลุกใจ
ได้แรงบันดาลใจมากท่าน
แล้วลูกขนไก่ล่ะ
หมายความว่าไง
สงสัยหมายความว่า เธอพูดปลุกใจไม่ได้ผลมั้ง
ได้ผลสิ แต่ต้องรอหน่อยเท่านั้นเอง
ฟังนะหมาน้อย
เห็นไหมว่ามือข้างนึงฉันถือไม้แบด แต่อีกข้างไม่มีอะไรเลย
นี่ลูกเทนนิสนะ
ลูกบอล
ที่ปิ้งขนมปัง
นี่เรียกอะไรไม่รู้
ช่างเหอะ ฉันไปเอาลูกขนไก่เองก็ได้ ไปเถอะมาร์ซี่
ได้แล้ว
ท่าทางนกตัวนั้นจะโมโหนะท่าน
มาร์ซี่ ก็แค่อุปกรณ์กีฬาเอง
ฉันว่านักประพันธ์พูดถูกนะ รักแท้ย่อมมีอุปสรรค
เส้นทางแห่งความรัก นั้นช่างลึกลับและซับซ้อน
ฉันถึงเล่นแต่แบดมินตันไง เริ่มเลยไหม
ก็เข้ามาสิท่าน
ท่าทางเกมนี้จะยาว
บีเกิลยอดนักประพันธ์
ไม่เคยเห็นสนูปี้ตั้งใจขนาดนี้เลย
นี่สนูปี้ นายทำอะไรอยู่น่ะ
"ซื้อแว่นเอกซเรย์ เอาไว้ส่องดูกระดูกของตัวเองสิ"
"คุณเป็นนักเขียนเหรอ คิดว่านิยายของคุณอาจจะโด่งดังเหรอ
มาเขียนนิยายประกวด ชิงรางวัลใหญ่กันเถอะ"
อ๋อ นิยายเรื่องยิ่งใหญ่
มนุษยชาติโหยหาเรื่องราว จารึกประวัติศาสตร์มาหลายศตวรรษแล้ว
อย่าไปกวนอัจฉริยะเลย
เห็นด้วย
(คืนเดือนมืดที่พายุโหมกระหน่ำ)
แล้วยอดนักบินผู้กล้าหาญ
ก็ฝ่าสภาพอากาศอันเลวร้าย เพื่อไปให้ถึงปารีส
เขาจะนำสารลับสุดยอด ไปมอบให้พันธมิตรทันไหม
นี่อะไรกัน
เร้ด แบรอนผู้น่าเกรงขาม บินมาอยู่เหนือเขา
เพื่อแย่งชิงสารลับฉบับนี้ สุดล่าฟ้าเขียว
"ข้ามน่านฟ้าของศัตรู เพื่อนำส่งสารลับสู่ปารีส"
ก็ไม่เลว แต่นายไม่มีตัวละครนำหญิงเก่งๆ
ที่แข็งแกร่ง ฉลาด สวย แต่ถ่อมตัว
อย่างฉันนี่ไง โชคดีนะ
เอาละ
ฉันจะบอกทางให้นายเอง
แต่คิดไปคิดมา ฉันเป็นฮีโร่นะ
ฉันควรจะเป็นคนขับเครื่องบินสิ ถอยไป
นายดูแผนที่ไปนะ เดี๋ยวฉันขับเอง
พวงมาลัยอยู่ไหนล่ะ
ฉากแอ็กชั่นเร้าใจดีนะ แต่ไม่ใส่มุกตลกเหรอ
ไหนเสียงหัวเราะ ความเฮฮา
เรื่องนี้ต้องมีมุกตลกบ้างนะ อย่างเรื่องที่พ่อฉันเล่าให้ฟังไง
อะไรเอ่ยมีสี่ขาแต่เดินไม่ได้
โต๊ะไง
เข้าใจไหม โต๊ะเดินไม่ได้
นายเชื่อฉันสิ
ถ้าอยากให้หนังสือน่าติดตาม นายต้องทำให้คนอ่านหัวเราะ
ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวฮีโร่ไปไม่ทัน ฉันนี่ไง
ฉันต้องนำสารลับ ไปมอบให้พันธมิตรที่ปารีส
ใครพูดถึงปารีส ข้าชอบปารีสมาก
น่าจะอยู่ทางนี้
หรือไม่ก็ทางนั้น
หรือทางนู้น หรือทางโน้น
มีมารยาทหน่อยสิ เรากำลังทำภารกิจลับนะ
ลับเหรอ แล้วทำไมไม่บอก
ทุกคนเงียบๆ หน่อย
เรากำลังทำภารกิจลับอยู่
กระดาษสายรุ้งเหรอ ขำแฮะ
ไม่ขำเลย แล้วเราจะไปยังไงล่ะ
อย่าโทษกันสิ ฉันเป็นแค่ตัวปล่อยมุก
อันนี้ขำจริง
ตัวละครน่าสนใจ มุกตลกดี
แต่ไม่มีฉากอารมณ์
ฉากเสี่ยงภัย ฉากอันตราย
นิยายบู๊ทุกเรื่อง ต้องมีภารกิจช่วยเหลือนะ
อ้าว หวัดดีๆ เป็นยัง…
รอก่อนนะไลนัส
สนูปี้
มองไม่เห็นเลย
สนูปี้ ใช้นี่ช่วย
ผ้าห่ม แกมาช่วยฉันแล้ว
ยอดนักบินผู้กล้าหาญ ไม่ทันแล้ว เรายังต้องไปปารีสอยู่นะ
จะไปยังไงล่ะ แผนที่หายไปแล้ว
เขาใช้จมูกนำทาง แต่ไม่รู้ตามกลิ่นอะไร
สุดยอด ยอดนักบินเจอปารีสแล้ว
นั่นไงจุดนัดพบ
สารลับสุดยอด!
อุ้ย สารลับสุดยอด
อ๋อ เขาตามกลิ่นครัวซองต์มานั่นเอง
(จบบริบูรณ์)
นักเขียนนิยายดีเด่นชนะเลิศได้แก่…
สนูปี้
สนูปี้ สนูปี้ สนูปี้
สนูปี้ๆ
กองประกวดนักเขียนนิยาย ส่งจดหมายมาแน่ะ
"ขอแสดงความเสียใจด้วยที่คุณไม่ชนะ"
เสียใจด้วยนะ
แต่ยังดีที่เขาส่งต้นฉบับกลับคืนมานะ
และทุกคนก็ชอบกันมากด้วย
อ่านแล้วฮึกเหิม
- ฉันชอบฉากบู๊ - ฉันชอบมุกตลก
ฉันชอบตัวละครหญิงเก่ง
นายได้ยินทุกคนแล้วใช่ไหมเพื่อน
พวกเขาคิดว่านายเขียนได้ดีมากนะ
นักเขียนผู้ยิ่งใหญ่จะทำอะไรต่อล่ะ
นักเขียนชื่อก้องโลก เริ่มเขียนนิยายเล่มใหม่แล้ว
อยากอ่านงานใหม่ของเขาแล้วสิ
(คืนเดือนมืดที่พายุโหมกระหน่ำ… อีกคืน)
งานนี้ไม่ขำ
หวัดดี ชาร์ลี บราวน์
ผมขอพาหมาพี่ ออกไปวิ่งเล่นไปเรื่อยได้ไหม
ขอดูก่อนนะว่าเขาว่างไหม
สนูปี้
แย่จัง
หวัดดีสนูปี้ มาเล่นเกมกันไหม
โอเค โป้ง นายเป็น
นายต้องวิ่งไล่ตามเขาน่ะ
เดี๋ยวฉันเอาไปเก็บให้
สนูปี้จับฉันไม่ได้แน่
ไปไหนแล้วล่ะ
สนูปี้เอ้ย กินคุกกี้ไหม
แปะ นายเป็น
สนูปี้หายไปแล้ว
(ไม่อยู่ มาแล้ว)
เข้ามาได้เลย หมอมาแล้ว
นี่ ฉันทำงานอยู่นะ
วิ่งไล่กันเข้าไปเดี๋ยวก็…
โอ้ย
เจ็บตัวหรอก
นาย!
เพราะนายวิ่งไม่ระวัง
เลยทำให้รีรัน กระดูกต้นแขนส่วนปลายอักเสบ
กระดูกตลกๆ อักเสบน่ะ
ฉันอาจจะหัวเราะไม่ได้แล้ว
เพราะนายตัวเดียว
ขอโทษนะเจ้าหมา แต่ไม่ต้องมาเยี่ยมหรอก
ต่อไปนี้ห้ามไปเล่น กับหมาบ้าๆ นั่นอีกนะ
- แต่… - พักผ่อนเถอะ นายเจ็บหนัก
ผมไม่เจ็บขนาดนั้นนะ
พี่คล้องแขนผิดข้างด้วย
เรียบร้อย พักผ่อนซะ!
เที่ยงแล้ว
คุณยายชอบบอกว่า
เวลาไม่ซำบาย กินซุปอุ่นๆ แล้วจะซู่ซ่า
คุณยายไม่ใช่หมอนะ
แต่ซุปสักถ้วยก็คงไม่เป็นไร
อ้าปากกว้างๆ
เป็นอะไรไป
ก็ซุปมันร้อนไปน่ะพี่
ไม่ร้อนเลย พี่ชิมแล้ว
โอ้ย…
โอ้ย
รีรันไม่อยากกินซุป แต่เขาบอกว่าไม่ค่อยเจ็บแล้ว
อยากออกไปเล่นกับสนูปี้น่ะสิ
ดีนะที่เขามีพี่สาวคอยดูแล
ดีเหลือเกิน
หรือนายไม่เห็นด้วย
ผมจะไปกล้าเถียง บุคลากรทางการแพทย์ได้ยังไง
เอ๊ะ นี่ไม่ใช่ปริญญาแพทย์นี่นา
นี่ผลสอบ โรงเรียนฝึกสุนัขเอซโอบีเดียนซ์
บอกว่านายสอบตก
สนูปี้ ดีใจจังที่นายมาเยี่ยม
โอ้ย
สงสัยศอกยังบวมอยู่นิดหน่อย
ฉันว่าแล้วเชียว
ตอนนี้รีรันยังเล่นไม่ได้
สนูปี้แค่อยากทำให้ผมหัวเราะน่ะ
ไม่ต้องหัวเราะหรอก เขาต้องพักผ่อน
ออกไป
เอาละรีรัน ลองกินอีกทีนะ
โบราณบอกว่า การหัวเราะเป็นยาวิเศษ
อย่าไปมองนะรีรัน
มันไม่ช่วยหรอก
ช่วยนะพี่ลูซี่
สนูปี้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
แหม ก็มันตลกนิดหน่อยนี่นา
การหัวเราะอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้
ต้องเจ็บแน่เลย
นายโชคดีนะที่ฉันชอบดูแลคนอื่น
พักผ่อนซะ!
พี่ฉันโหดแต่ไม่เหี้ยม
ช่วงที่ฉันไม่อยู่ ห้ามเล่น โป้ง แปะ
แปะ
ทำอะไรกันอยู่น่ะ
(สร้างจากการ์ตูนสั้นเรื่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส์ เอ็ม. ชูลซ์)
คำบรรยายโดย Navaluck K.