De Snoopy show
'Shuttleliefde.'
Hé, knul.
Mag ik mijn badmintonracket terug?
Wil je een coole truc zien met deze shuttle?
Wat is mijn record ook alweer?
Zevenendertig keer, meneer.
Wil je een potje spelen?
Kom maar mee.
Hier komt-ie.
Je vriendje heeft onze shuttle.
Als je wilt spelen, haal hem dan maar gauw terug.
En? Waar is de shuttle?
Dat vogeltje is tamelijk gehecht aan die shuttle.
Nou, waar wacht je op?
Je wilde toch spelen?
Schiet op, dan.
Hup, hup, hup.
Kijk, Marcie. Dat noemen ze nou peptalk.
Heel inspirerend, meneer.
En? Waar is de shuttle?
Wat betekent dat?
Misschien werkt die peptalk niet.
Natuurlijk wel. Het heeft gewoon even tijd nodig.
Luister, knul.
Ik heb een racket in de ene hand, maar de andere hand heeft niks.
Dat is een tennisbal.
Een voetbal.
Een broodrooster.
Ik weet niet eens wat dat is.
Laat maar. Ik haal de shuttle zelf wel. Kom, Marcie.
Hebbes.
Dat vogeltje is tamelijk verdrietig, meneer.
Marcie, dit is een sportartikel.
Zoals de dichters zeggen: 'Ware liefde gaat zelden zonder hartenpijn.'
De liefde is ondoorgrondelijk.
Daarom speel ik liever badminton. Klaar voor een potje?
Kom maar op, meneer.
Dit potje gaat lang duren.
'Beagle tot op de letter.'
Ik heb hem nog nooit zo zijn best zien doen.
Hoi, Snoopy. Waar ben je mee bezig?
'Bestel nu onze röntgenbril. Bekijk je eigen botten.'
'Ben jij een schrijver? Kun jij een bestseller schrijven?
Doe mee aan onze schrijfwedstrijd en win een enorme trofee.'
Ah, romans.
Al eeuwenlang smacht de mens ernaar om te schrijven voor de eeuwigheid.
We moeten het genie maar met rust laten.
Goed idee.
HET WAS EEN DONKERE, STORMACHTIGE NACHT.
Hier is de heldhaftige Vliegende Aas.
Vechtend tegen de razernij van Moeder Natuur vliegt hij naar Parijs.
Kan hij het geheime document op tijd naar de Geallieerden brengen?
Wat gebeurt er nu?
De gevreesde Rode Baron verschijnt aan de hemel...
...vastberaden om het geheime document te bemachtigen.
'Hij brengt een document naar Parijs door vijandelijk gebied.'
Niet slecht, maar je mist nog een sterke vrouwelijke hoofdrolspeler.
Stoer, slim en beeldschoon, maar bescheiden.
Iemand zoals ik. Succes.
Oké.
Ik lees de kaart en jij vliegt.
Wacht eens. Ik ben de heldin van dit verhaal.
Ik moet het vliegtuig besturen. Wegwezen.
Zoek jij Parijs maar op de kaart, dan neem ik het stuur over.
Waar is het stuur?
Ik vind alle actie heel gaaf. Maar waar is de humor?
De lol. De geestigheid.
Dit verhaal heeft wat grappen nodig. Deze heb ik van mijn vader:
'Wat heeft vier poten, maar loopt nooit?
Een tafel.'
Snap je? Tafels lopen niet.
Geloof me, knul.
Als je een boeiend verhaal wilt schrijven, maak het dan grappig.
Snel. De tijd raakt op voor onze heldin. Ik dus.
Dit document moet naar de Geallieerden in Parijs.
Zei er iemand Parijs? Ik ben gek op Parijs.
Volgens mij is het daarheen.
Of misschien daarheen.
Of daarheen, of daarheen.
Vind je 't erg? Dit is een geheime missie.
O, echt? Had dat dan gezegd.
Stil zijn, allemaal.
Dit is een geheime missie.
Confetti. Dat is pas grappig.
Helemaal niet. Nu zijn we de weg kwijt.
Niet mijn schuld. Ik ben hier voor de humor.
Dat is pas grappig.
Sterke personages, leuke grapjes.
Maar ik mis het drama.
De dreigingen. Het gevaar.
Bij elk actieverhaal hoort een gewaagde reddingsactie.
Hoi, allemaal. Hoe gaat...
Hou vol, Linus.
Snoopy.
Ik zie niks.
Snoopy, hier.
Jij bent mijn held, dekentje.
Vliegende Aas, de tijd raakt op. We moeten naar Parijs.
Maar hoe dan? De kaart is weg.
Hij volgt zijn neus. Maar wat ruikt hij?
Asjemenou, de Aas heeft Parijs gevonden.
Daar is het trefpunt.
Het geheime document.
Ik bedoel: het geheime document.
Natuurlijk. Hij rook croissants.
EINDE
En de prijs voor de beste roman gaat naar...
Snoopy.
Snoopy. Snoopy.
Een brief van de schrijfwedstrijd.
'We moeten u helaas melden dat u niet gewonnen heeft.'
Sorry, maatje.
Maar ze hebben wel je manuscript teruggestuurd.
En iedereen is er gek op.
Zo inspirerend.
Goede actie. -Leuke grapjes.
En die vrouwelijke hoofdpersoon.
Nou, maatje, de mensen hebben gesproken.
Zij vinden je wel een goede schrijver.
Wat gaat de grote auteur nu doen?
De beroemde auteur begint aan een nieuwe roman.
Ik ben benieuwd wat hij nu gaat verzinnen.
HET WAS EEN STORMACHTIGE NACHT. ALWEER.
'Wat je leuk noemt.'
Hoi, Charlie Brown.
Mag je hond naar buiten om met mij te spelen?
Ik zal kijken of hij tijd heeft.
Snoopy.
Jeetje mineetje.
Hoi, Snoopy. Zullen we een spelletje spelen?
Mooi. Tikkie, jij bent hem.
Nu moet je achter hem aan rennen.
Ik leg je spullen wel weg.
Snoopy gaat me nooit vangen.
Waar is hij nou?
Hé, Snoopy, wil je een koekje?
Tikkie, jij bent hem.
Volgens mij heb ik hem afgeschud.
NIET WEL
Kom maar binnen. De dokter is er wel.
Hé. Ik probeer hier te werken.
Het is allemaal leuk tot er iemand...
...zich pijn doet.
Jij.
Dankzij dat gespeel van jou...
...heeft Rerun nu een contusie in de humerus.
Zijn arm is verstuikt.
Nu is het lachen me wel vergaan.
En dat is jouw schuld.
Sorry, het bezoekuur is om tien over half nooit.
Voortaan speel jij niet meer met die rare hond.
Maar... -Je moet uitrusten. Je bent gewond.
Dat valt wel mee.
En die mitella zit om de verkeerde arm.
Zo. En nu uitrusten.
Lunchtijd.
Je weet wat oma zegt.
'Voel je je slecht, dan is dit je gerecht.'
Oma is geen medisch deskundige.
Maar wat soep kan vast geen kwaad.
Mondje open.
Wat is er?
Die soep. Hij is nog te heet.
Onzin. Ik heb hem zelf geprobeerd.
Rerun wil geen soep, maar hij zegt wel dat hij zich beter voelt.
Omdat hij met Snoopy wil spelen.
Maar goed dat zijn grote zus zo goed op hem past.
Ja, hoor.
Of vond jij van niet?
Ik kan niks inbrengen tegen een medisch deskundige.
Wacht eens even. Dit is geen medisch diploma.
Dit is van de hondenschool.
En er staat dat je gezakt bent.
Snoopy. Wat ben ik blij om jou te zien.
Mijn elleboog doet nog wel een beetje zeer.
Dat dacht ik al.
Rerun, je mag nog niet spelen.
Snoopy wil me alleen aan het lachen maken.
Hij moet niet lachen, hij moet uitrusten.
Eruit.
Oké, Rerun. We proberen het nog eens.
Volgens sommige mensen is lachen het beste medicijn.
Niet kijken, Rerun.
Dit helpt niet.
Het helpt wel, Lucy.
Dankzij Snoopy voel ik me beter.
Tja, dat was best wel grappig.
Misschien is lachen toch niet zo erg.
Dat doet vast pijn.
Je boft dat ik zo'n verzorgend type ben.
En nu uitrusten.
Ze is streng, maar wel rechtvaardig.
En terwijl ik weg ben: geen tikkertje spelen.
Tikkie.
Wat gebeurt daar boven?
NAAR DE PEANUTS-STRIPS VAN CHARLES M. SCHULZ
Vertaling: Lorien Franssen