SNOOPY I JEGO SHOW
„Sto lat”.
Dzień dobry. Na czym polega problem?
Źle się czujesz? Czy też za dobrze?
Nie poszedłeś na urodziny przyjaciela.
A jak zareagował na to przyjaciel?
Tak źle, co?
Słuchaj, przyjaźń jest jak jazda windą.
Jeździ się w górę i w dół. Ale na każdym piętrze może być niespodzianka.
Chodzi mi o to, żebyś mu zrobił niespodziankę!
Pięć centów, proszę! Płatne od razu!
Za bardzo się z tym rozpędziłeś.
Niespodzianka nie musi być: o taka!
Niespodzianką może być drobiazg. Jak domowy przysmak.
Wiesz co? Przyjaźń jest jak pyszny tort.
Lepiej się nią dzielić.
Jesteś winien dziesięć centów!
Nigdy nie wiem, co się tu dzieje.
Do licha.
To może tak:
przyjaźń jest jak balon.
Jeśli nie chcesz jej stracić, musisz trzymać mocno sznurek.
I nie myśl sobie! Ja ci przyślę ten rachunek!
Mam nadzieję, że biegniesz do swojej skarbonki!
Sprzątanie to jest sztuka.
Ale bałaganienie to chyba też sztuka.
Dobra, psie, masz ostatnią szansę, żeby się wypłacić!
Jeśli myślisz, że w zamian za rozwalony tort anuluję ci...
To masz rację!
„Nigdy nie targuj się z beaglem”.
Witam na mojej wyprzedaży!
Towar wysokiej jakości w rozsądnych cenach!
I pamiętajcie: „zepsujesz – kupujesz”!
Charlie Brownie! Ty to masz dobre oko!
To jest doskonały latawiec.
Wygląda jak jeden z moich, które wpadły na latawcożerne drzewo.
- No to chcesz go? Za dziesięć centów. - Biorę!
Mam nadzieję, że latawcożerne drzewo nie lubi przeżutych latawców.
Zwrotów nie przyjmuję!
Doskonały wybór, Sally.
I ten wytarty... raczej wyborny kocyk vintage
może być twój za drobne pięć centów.
Przepraszam, ale bezpieczeństwo nie ma ceny.
W czymś ci pomóc?
Pytam: w czymś ci pomóc?
Widzę, że interesuje cię jeden z moich najcenniejszych towarów.
Tak, to może być twoje...
Hej! Nie tak szybko!
To jest wyprzedaż, a nie żadne rozdawanie!
Proszę pięćdziesiąt centów.
Nie przyjmuję w kościach.
W ziarnie też nie! Nie macie żadnych pieniędzy?
No trudno.
Czy ty widziałeś tego psa? Chce dostać towar wysokiej jakości za darmo!
Nie każda gospodarka opiera się na wymianie towarów na pieniądze.
W starożytnej Babilonii
wymieniano usługi na produkty spożywcze.
Hej, psie! Proponuję wymianę.
Wykonacie kilka moich prac domowych, a ja wam dam, co chcecie. Zgoda?
Tu jest lista.
Musicie pomalować płot,
skosić trawnik, zrobić pranie i napompować mi oponę.
Ale mój dom to tamten!
Kiedy dorosnę, chciałbym zostać światowej sławy artystą.
Brawo!
I to jest prawdziwa sztuka!
To tyle jeśli chodzi o moje wielkie marzenie.
Nie o takie pomalowanie płotu chodziło!
Chodźmy, Rerun!
Trzeba cię umyć, zanim mama przyjdzie i zamknie mi całą tę operację.
To idealny pojemnik na moją kolekcję starożytnego kurzu!
Hej, to nie fair!
A teraz bądź grzeczny, dobrze?
Co się stało z trawnikiem?
Czy to jest mój...
rower?
Ty głupolu! Popsułeś mi wyprzedaż!
Zapomnij o liście. Nowa umowa:
w niczym mnie nie wyręczasz i akwarium jest twoje!
Weź ją sobie.
W księdze życia, psy do wyprzedaży nie pasują ani trochę.
„Stokrotkowe szaleństwo”.
Lubi mnie, nie lubi mnie.
Lubi mnie! Wiedziałam!
Mój słodki misiaczku!
Nie uciekniesz przed przeznaczeniem!
Mam nadzieję, że ta mała ruda dziewczynka lubi stokrotki,
bo ta, którą znalazłem, jest doskonała!
Tak jak ona.
Linus?
Co tu robisz?
Charlie Brownie! Skomplikowane.
- A ty chyba masz dobry humor? - Tak.
Podjąłem właśnie decyzję. To jest ważna decyzja.
Dziś jest ten dzień!
Wtorek?
Znalazłem najpiękniejszą stokrotkę na świecie
i zamierzam ją dać tej małej rudej dziewczynce.
Wtedy ona mnie wreszcie zauważy.
Być może się mylę, Charlie Brownie,
ale czy ona nie wolałaby stokrotki z płatkami?
Ja nic nie rozumiem.
Snoopy!
Oberwałeś wszystkie płatki z mojej stokrotki?
To był idealny kwiatek
i zamierzałem go dać tej małej rudej dziewczynce.
I co ja teraz zrobię?
Tak... Ma to pewien urok rękodzieła.
Dzięki, Snoopy!
Co z najlepszym przyjacielem człowieka?
No i co z najlepszym przyjacielem tego przyjaciela?
Ale znam sposób, żeby to naprawić.
Znajdźcie Charliemu Brownowi nową stokrotkę!
Słodki misiaczku!
Gdzie jesteś?
Nie jestem twoim misiaczkiem.
Teraz muszę zacząć wszystko od nowa.
Może tak będzie lepiej?
Gdybym dał tej małej rudej dziewczynce stokrotkę,
mogłaby roześmiać mi się w twarz.
Dla twarzy byłoby to bardzo przykre.
Charlie, jesteś zakochanym głupcem.
Pszczołom wstęp wzbroniony!
Ze stokrotką czy bez,
pora, abym powiedział tej małej rudej dziewczynce, co czuję.
Kogo nabieram?
Przecież ja jestem nikim. A nikt nie zauważa nikogo.
Co ja teraz zrobię?
Dzięki, Snoopy! Myślisz, że się uda?
Dobra. Mogę spróbować.
No to już. Idę. Jeden krok za drugim.
Zrobię to właśnie... teraz.
A może ty to zrobisz za mnie?
A jak spyta, od kogo to, wskażesz mnie, a ja pomacham.
Snoopy to robi...
Puka do drzwi tej małej rudej dziewczynki...
Ona otwiera.
Wskaż mnie!
Zapomniałeś wskazać.
Wie, że stokrotka jest ode mnie?
Dała ci ciasteczko?
Snoopy!
Nie powinieneś się z kimś tym ciastkiem podzielić?
Też mi najlepszy przyjaciel człowieka.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW „FISTASZKI” CHARLESA M. SCHULZA