Snoopy i jego show
„Snoopy wygłasza przemówienie”
Proszę. Filiżanka pysznej herbaty.
Miałbyś ochotę na kanapkę?
Pamiętaj, ludzie wytworni jedzą małymi kęsami.
Snoopy, list od Psiewodniczącego.
Psiewodniczącego?
Psiewodniczący to szef wszystkich psów. Gdy szczeka, reszta słucha.
Psiewodniczący zarządził, że Snoopy ma wygłosić przemówienie.
Czemu on? Ledwo umie się zachować na podwieczorku na niby.
Może chcą sprawdzić, czy się nadaje, by kiedyś zostać Psiewodniczącym.
Jeśli chodzi o to, by leżeć i nic nie robić, ma to w kieszeni.
Podczas przemowy nie możesz się denerwować.
Gdy ja muszę przemawiać, czasami plącze mi się język.
Ostatnio przeczytałem „Przygody Somka Tawyera”.
Znaczy… Tomka Sawyera.
Rozgrywa się nad rzeką Missipi...
To znaczy Sipimipi… To znaczy nad Pipsipi…
Jakieś pytania?
Zachowaj pewność siebie i będzie wsietnie… Znaczy świetnie!
Cześć, Snoopy! Podobno pracujesz nad przemową dla Psiewodniczącego.
Chcesz rady? Idź na żywioł. Ja tak robię.
Gdy mam wystąpienie, wrzucam na luz i idzie jak po maśle.
A na przedstawieniu w zeszłym roku?
Są tu trzy misie i dziewczynka Złotowłoska.
Niezłe imię.
Nieważne. Wszyscy zgłodnieli,
więc puścili muzykę i zadzwonili po pizzę.
Nie ma nic o pizzy. Owsianka. Jadła owsiankę z trzech misek.
Co? Niedźwiedzie nie jedzą owsianki. Bzdura! Kto to napisał?
Gdybym znała tekst, poszłoby lepiej.
Publiczności się podobało, sierżancie.
No cóż, ma się ten talent.
Przygotuj się, albo może być bardzo, bardzo niedobrze.
Masz kłopot z przemową?
Może przekombinowujesz.
Mój dziadek mówi, że pierwszy pomysł jest zwykle najlepszy.
Nie martw się. Pójdzie ci lepiej niż mnie.
Kiedy widzę te wszystkie twarze na widowni,
słowa grzęzną mi w gardle.
Dziś opowiem o swym ulubionym wynalazcy. To Alexander Graham Bell.
- Co? - On mówi do nas?
- Głośniej! - Alexander Graham Bell!
Zasłynął z wynalezienia…
- Co? - Co wynalazł?
Może to mikrofon?
Musisz pamiętać o dobrej emisji!
Nie spinaj się. Musisz być wyluzowany.
Przygotuj się, bo może być niedobrze.
- Mów głośno. - Zachowaj spokój.
Nie zwracaj uwagi na widownię.
Bądź spokojny!
Halo?
POMOC PSYCHIATRYCZNA
Mówię, że wygłaszając przemowę, musisz być spokojny.
Rozluźnij się.
Pomyśl o czymś kojącym, jak bijące fale.
Bach! Bęc! Bam!
Na mnie fale działają kojąco.
Myślałam, że dzięki naszym radom będzie spokojniejszy.
Nie denerwuj się, Snoopy. Pójdzie ci świetnie.
Musisz po prostu w siebie uwierzyć.
Wiem! Możemy być próbną widownią.
Przetrenujesz na nas.
Skąd mamy wiedzieć, czy jest dobre?
Nie znamy psiego.
Nie o to chodzi. On musi nabrać wiary w siebie.
Co ty na to, Snoopy? Chcesz spróbować?
- Dasz radę. - Chodź.
- Tak! - Wierzymy w ciebie!
Jak poszła przemowa?
Bardzo dobrze.
Ponieważ tak sobie poradził,
teraz pomaga innym zwalczyć tremę przed wystąpieniami.
„Jak zostać skautem”
Cześć, Snoopy! Co robisz?
„Wpis w dzienniku drużynowego:
Dziś zamierzam poprowadzić dzielną drużynę do lasu.
Będziemy się cieszyć przyrodą bez nowoczesnych urządzeń”.
Bez nowoczesnych urządzeń? Dzielni jesteście.
Może też urządzimy biwak?
Jestem zajęta.
Pierwsza sprawność skauta-beagle'a:
rozróżnianie śladów.
Druga sprawność skauta-beagle'a:
tropienie z wykorzystaniem węchu.
Trzecia sprawność skauta-beagle'a:
rozumienie dźwięków przyrody.
„Szczęście to deszczowy dzień”
Snoopy! Wspaniale, prawda?
Uwielbiam, gdy pada. Patrz, ile kałuż.
Chcesz dołączyć?
Jak wolisz.
Cześć, Snoopy. Widzę, że i ciebie deszcz złapał.
Właśnie miałem biec do domu. Chcesz dołączyć?
Nie bądź smutny. Deszczowe dni mogą być fajne.
Zbudujemy zamek z poduch,
największy, jaki stanął w naszym salonie.
Co ty na to, Snoopy?
Snoopy?
Jestem król Linus.
Musi mi pomóc mój najwierniejszy rycerz, sir Snoopy.
To ty.
Jesteś mym czempionem. Królestwo jest w niebezpieczeństwie.
Napadł na nie przerażający smok.
Tylko tobie uda się pokonać tego potwora.
Całą mnie zmoczyłeś!
Co ci znowu odbiło, ty stuknięty psie?
Snoopy!
Jesteś cały mokry. Masz, wytrzyj się.
Robimy przebieranki. To najlepsze w deszczowy dzień.
Pobawisz się?
A ten strój to co to takiego?
Byłam przebrana za Marię Skłodowską-Curie,
jedyną osobę z nagrodą Nobla w dwóch dziedzinach naukowych.
Wolę to.
Mój strój Mola Książkowego.
Ma supermoc: przeczyta tysiąc stron, nim zamkną bibliotekę.
Ale nie czyta tak szybko, by móc czerpać z tego przyjemność.
Inaczej to by było bez sensu.
Kto się bawi w bohaterów?
Tak!
Coś strasznego, Mistrzu w Masce.
Koszmarna Książkokradka ukradła książki z biblioteki.
Musimy ją za wszelką cenę złapać.
Mnie szukasz, Mistrzu w Masce?
Przyszłam oddać książki z biblioteki.
Weź tę! I tę!
I jeszcze ten klasyk!
Chyba przybywam w samą porę,
by ułożyć je według klasyfikacji Biblioteki Kongresu.
Cii!
Złapałeś mnie!
Patrzcie, już nie pada.
Snoopy, wszędzie cię szukałem.
Już dobrze. Chodź do domu.
Koniec moknięcia.
Chyba niezbyt wam się udał piknik?
Nie szkodzi! Wiesz, jak najlepiej spędzić deszczowy dzień?
Robiąc piknik w domu.
Snoopy, a dla mnie?
Do licha.
SZCZĘŚCIE TO… DESZCZOWY DZIEŃ
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW „FISTASZKI” CHARLESA M. SCHULZA
DZIĘKUJEMY, SPARKY. NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH.