Snoopy i jego show
„Popsułeś popiersie”
Teraz musisz tylko kopnąć piłkę w bramkę i wygramy.
Skąd mam wiedzieć, że nie zabierzesz piłki w ostatniej chwili?
Co z duchem naszej drużyny?
Po zwycięstwo!
Racja, Lucy.
ŁUP!
Gramy w różnych drużynach.
Cześć, Charlie Brownie. Przypominam, że za trzy dni
są urodziny Beethovena, największego kompozytora.
Ważna wiadomość.
Odpowiedź to „dwa”.
Właśnie tyle dni zostało do urodzin Beethovena.
Słuchajcie! Jutro są urodziny Beethovena.
Czas leci jak szalony.
Wszystkiego najlepszego. Dziś twój wielki dzień.
Snoopy.
Wiedziałeś, że są urodziny Beethovena?
Przestań hałasować!
Choć w sumie to dobry pomysł, by urządzić mu przyjęcie.
Wreszcie wszyscy złożą hołd twojemu geniuszowi.
Nie!
Beethoven to ważny kompozytor.
Przyjęcie ma być poważne i dostojne.
Teraz lepiej.
To ty powiadom o przyjęciu, a ja zajmę się wystrojem i jedzeniem.
Nie zawiodę cię.
Przyjęcie Beethovena?
Nie wiem, czy mam czas…
To u Schroedera?
Trzeba było mówić od razu!
Czy będzie tort?
A będą tańce?
A siedzenie cicho w kącie?
Czy prawdziwy Beethoven się pojawi?
Sally, Beethoven urodził się w 1770.
Imprezy starych ludzi są najgorsze.
Będzie przyjęcie u Schroedera?
Snoopy, powiedziałeś wszystkim o przyjęciu?
Świetnie.
Dokończ przystrajanie pokoju, a ja przygotuję sznycel.
I żeby ci do głowy nie przyszło dotykać nut.
Może lepiej okazać im szacunek, wkładając je do szafy.
Wszystko w porządku?
Jesteśmy!
- Tort. - Przyjęcie!
Gdzie będą tańce?
Tajemnicą pysznego sznycla jest odpowiednie smażenie.
Snoopy, goście już są?
Pamiętaj, przyjęcie ma być poważne i bardzo dostojne.
Co to za okropne dźwięki?
Oburzające! Mistrz by nie pochwalił.
Świetna impreza. Zobacz, co Snoopy mi zrobił.
Z nut robi czapeczki?
Robi z nich też świetne sukienki.
Dość tego!
Tańce? Śmiech?
Kapelusze? Tort?
Przyniosłem z domu.
A szacunek dla Beethovena?
Nie tak honoruje się geniusza muzyki w jego urodziny!
Wygląda na to, że geniuszowi muzyki to się podoba.
Urodziny Beethovena zepsute.
Mogłem przewidzieć, że nikt nie będzie chciał uczcić Beethovena.
Co ty na to, Schroeder?
No, fałszują trochę…
Beethovenowi by się podobało?
Trudno powiedzieć, ale mnie się podoba.
„Zabawa w chowanego”
Dzień dobry, ptaszku. Jak się masz?
Z kim ty rozmawiasz?
Mówiłam: nie odzywaj się do dzikich zwierząt!
A teraz chodź.
Mama mówi, że masz posprzątać.
Wszędzie są zabawki Reruna.
Miłego dnia, ptaszynko.
Linus, przestań hałasować!
To nie ja!
To kto gra na bębenkach?
Mam omamy słuchowe.
Już idę.
A ty czego chcesz?
Nie, nie pogram w szarady.
Ja gram. Zaczynaj.
Samolot?
Akordeon!
Żegnaj!
Kozica?
Baran?
Linus!
Nie baw się już z tym psem. Łóżko samo się nie pościeli.
Linus! Dlaczego nie sprzątasz?
Przecież sprzątam.
To kto ogląda telewizję?
Ciekawy dokument przyrodniczy.
A to co? Oby nie znowu ten pies!
Nie na tym polega gra w szarady.
Bez rysunków. Oszukujesz!
O co znów tyle hałasu?
Dzikie zwierzę!
Wezwać strażaków! Ostrzec media!
Zamknąć dom!
Proszę, ptaszku.
Co za wspaniałe zwierzę.
Zarazki dzikich zwierząt! Spadaj!
Linus, przestań zmieniać programy!
To nie ja!
Gdzie ten pilot?
„Król Snoopy”
Linusie, wiedziałeś, że dziś Narodowy Dzień Beagle'a?
To dzisiaj? Co roku jestem tym zaskoczony.
Ciekawe, czy Snoopy wie…
Coś mi mówi, że wie.
Szczęśliwego Narodowego Dnia Beagle'a.
Z tej okazji nałożyłem ci większą porcję.
Co ty na to?
Racja. Dostaniesz posiłek godny króla.
To trochę zajmie.
Narodowy Dzień Beagle'a wypada już dzisiaj?
W koronie wyglądasz bardzo majestatycznie.
Przyjmij proszę moją łopatkę jako królewskie berło.
Niech żyje król Snoopy.
To naprawdę królewski pies.
Co to?
To dekret wydany przez króla Snoopy’ego.
Nakazuje, żeby twój kocyk stał się jego królewskim płaszczem.
To jakiś absurd. Nie oddam mu kocyka.
Król ci dziękuje.
Na tym polega problem z monarchią i władzą scentralizowaną.
POMOC PSYCHIATRYCZNA 5 CENTÓW
No, no! Co się tu dzieje?
Przemarsz królewskiego orszaku.
Król Snoopy obchodzi wszystkie swoje włości.
Robisz tylko hałas, który przeszkadza mi pracować.
Macie zezwolenie na przemarsz?
Nie wiedziałem, że będzie potrzebne.
Jest.
A po co ci łopatka?
Przestań! Nie jesteś królem!
Gdzie twój tron?
Gdybyś był królem, miałbyś tron.
Orszak królewski?
Królewskie utrapienie.
Tylko nie myśl, że padłam ci do nóg.
Wasza królewska mość, Snoopy.
Przynoszę kolację.
Przystroiłem ją listkiem pietruszki.
Charlie Brownie, twój pies do reszty zbzikował.
Popatrz tylko.
Trochę przesadza, ale to w końcu jego święto.
Lucy ma rację.
Chyba woda sodowa uderzyła mu do głowy.
Rzucę piłkę, a potem z nim pogadam.
Niech żyje król Snoopy!
ŁUP!
Co się tam dzieje?
Gdybym miała zgadywać, sierżancie, to mamy rewolucję po lewej stronie boiska.
Snoopy, chyba trochę cię poniosło w trakcie obchodów Dnia Beagle'a.
Koronowano mnie!
Wznieście okrzyk na cześć jego królewskiej mości Reruna!
Mama woła królewską mość do domu. Na kolację.
Wezmę to.
Mądry król wie, kiedy stawiać na swoim, a kiedy iść na kolację.
Idę, mamo!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW „FISTASZKI” CHARLESA M. SCHULZA
DZIĘKUJEMY, SPARKY. NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH.